0111-KDIB2-3.4015.142.2021.3.BB

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 6 lipca 2021 r.(data wpływu – 9 lipca 2021 r.), uzupełnionym 16 września 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania darowizny wierzytelności w celu zwolnienia z długu: -    w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego   – jest prawidłowe, -    w zakresie obowiązku zgłoszenia otrzymanej darowizny – jest nieprawidłowe.   UZASADNIENIE   W dniu 9 lipca 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania darowizny wierzytelności w celu zwolnienia z długu.   Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w związku z tym w piśmie z 8 września 2021 r., znak: 0111-KDIB2-3.4015.142.2021.2.BB, 0115-KDIT3.4011.618.2021.3.AD wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 16 września 2021 r. We wniosku  oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:   W dniu 1 kwietnia 2017 roku rodzice Wnioskodawcy, w ramach działalności gospodarczej prowadzonej pod imieniem i nazwiskiem ojca Wnioskodawcy, sprzedali mu nieruchomość komercyjną zlokalizowaną (…) wraz z wyposażeniem w linię technologiczną, stanowiącą na dzień sprzedaży potencjał zorganizowanej lakierni przemysłowej, przy czym Wnioskodawca uregulował w formie pieniężnej zakup maszyn, urządzeń i wyposażenia przedmiotowej nieruchomości a cenę zakupu samej nieruchomości sprzedawca rozłożył mu w czasie, na okres 16 lat, zabezpieczając się jednocześnie na rzeczonej nieruchomości. Rozłożenie w czasie stanowiło umowę pożyczki pomiędzy przedsiębiorstwem sprzedawcy - ojca a przedsiębiorstwem nabywcy - syna.   Udzielona pożyczka widnieje w bilansie przedsiębiorstwa ojca Wnioskodawcy, a na dzień składania zapytania kapitał pożyczki wynosi 24.180.000 zł Sprzedawca po opisanej transakcji (czyli podatkowo przedsiębiorstwo zarejestrowane na ojca Wnioskodawcy a formalnie ojciec i mama Wnioskodawcy) zapłacił do Skarbu Państwa z tytułu jej przeprowadzenia podatki, w tym dochodowy i podatek od towarów i usług, w znacznej, wielomilionowej, wartości.   Ww. pożyczka dotyczy kwoty, za którą Wnioskodawca zakupił nieruchomość lakierni przemysłowej, natomiast maszyny i urządzenia zostały zapłacone przelewem ze środków przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Pożyczka została udzielona przez sprzedawcę - ojca Wnioskodawcy, z majątku przedsiębiorstwa ojca, należącego również do mamy Wnioskodawcy na następujących warunkach: -      kapitał spłacany w okresach miesięcznych przez okres 16 lat począwszy od miesiąca sprzedaży nieruchomości, -      odsetki w wysokości 3,00% w skali roku spłacane co miesiąc, naliczane od wysokości salda kapitału pożyczki z poprzedzającego miesiąca, -      zabezpieczenie - wpis na IV dział Księgi Wieczystej nieruchomości, na której posadowiona jest lakiernia przemysłowa.   Wnioskodawca przedmiotową nieruchomość wprowadził do majątku swojego przedsiębiorstwa. Samą transakcję kupna - sprzedaży nieruchomości kontrolowały organy skarbowe w osobie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego (upoważnienie do przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej z 29 maja 2017 r.) i nie wniosły do niej zastrzeżeń.   Od dnia sprzedaży do dnia sporządzenia zapytania, Wnioskodawca spłacił rodzicom (a podatkowo przedsiębiorstwu taty) kwotę: -      kapitał w kwocie    5 622 777,00 zł, -      odsetki w kwocie   3 437 488,78 zł.   Jednocześnie Wnioskodawca korzystając z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w rzeczonym okresie, w ramach swojego przedsiębiorstwa: -      dokonał podatkowych odpisów amortyzacyjnych w kwocie 9 893 875,83 zł, -      odpisał od podstawy opodatkowania kwotę zapłaconych odsetek w wysokości 3 437 488,78 zł.   Obecnie rodzice Wnioskodawcy, jako osoby prywatne, chcą mu przekazać w formie darowizny umorzenie zobowiązania do kwoty 24.000.000,00 zł, zachowując przy tym formę notarialnej umowy darowizny poprzez umorzenie zobowiązania. Umorzenie wierzytelności, o którym mowa we wniosku stanowić będzie umowę darowizny określoną w art. 888 Kodeks cywilny.   Co do ustaleń treści zapisów (postanowień) umowy darowizny bądź umowy innego rodzaju (przyszłych umów), w myśl której nastąpi umorzenie wierzytelności, Strony na dzień dzisiejszy ustaliły, że będzie to umorzenie bezwarunkowe. Sama darowizna w formie umorzenia wierzytelności spowoduje spłatę zobowiązania wobec przedsiębiorstwa taty Wnioskodawcy, z opisanego wyżej tytułu zakupu nieruchomości lakierni przemysłowej, czyli umorzenie zobowiązania zwiększy tym samym jego kapitały własne poprzez powstanie pozostałych przychodów operacyjnych. Innych ustaleń na ten moment strony nie ustaliły. Do opisanej czynności darowizny prawdopodobnie dojdzie w roku 2022. W związku z powyższym opisem  zadano m.in. następujące pytania: W związku z opisaną transakcją darowizny od rodziców w formie umorzenia zobowiązania z tytułu opisanej wcześniej pożyczki do kwoty 24.000.000,00 zł, zachowując przy tym formę notarialnej umowy darowizny poprzez umorzenie zobowiązania (opisane umorzenie wierzytelności, o którym mowa we wniosku stanowić będzie umowę darowizny określoną w art. 888 ustawy Kodeks cywilny) u Wnioskodawcy rodzą się następujące pytania z zakresu ustawy o podatku od spadków i darowizn:   1.    Czy obowiązek podatkowy w podatku od spadku i darowizn powstanie w momencie podpisania aktu notarialnego - umowy umorzenia zobowiązania? 2.    Czy w przypadku jeżeli Wnioskodawca zgłosi fakt otrzymania darowizny w formie umorzenia zobowiązania będzie od zwolniony od opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn?   Zdaniem Wnioskodawcy, obowiązek podatkowy, powstanie w momencie podpisania w formie aktu notarialnego umowy umorzenia zobowiązania.   W myśl art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy. Obowiązek podatkowy, zdaniem Wnioskodawcy, powstanie w momencie podpisania w formie aktu notarialnego umowy umorzenia zobowiązania swojego przedsiębiorstwa względem przedsiębiorstwa swojego ojca, w tym momencie bowiem Wnioskodawca uzyska przysporzenie (tzn. zostanie zwolniony z długu).   Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku zgłoszenia faktu umorzenia zobowiązania swojego przedsiębiorstwa względem przedsiębiorstwa swojego ojca na mocy ustawy o podatku od spadków i darowizn Wnioskodawca będzie zwolniony z opodatkowania.   Stosownie do treści art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn, obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych. Natomiast w myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 tej ustawy, przy nabyciu w drodze darowizny powstaje on z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.   Z kolei, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę, od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 9.637 zł jeżeli nabywcą jest osoba, tak jak w przedstawionej we wniosku sytuacji, zaliczona do I grupy podatkowej, w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym do grupy I zalicza się małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.   Zdaniem Wnioskodawcy w przypadku zgłoszenia faktu umorzenia zobowiązania swojego przedsiębiorstwa względem przedsiębiorstwa swojego ojca na mocy ustawy o podatku od spadków i darowizn Wnioskodawca będzie zwolniony z opodatkowania.   Zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli: 1)    zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-8 i ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz 2)    udokumentują - w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 - ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek bankowy nabywcy albo jego rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pocztowym.   Stosownie do art. 4a ust. 3 ww. ustawy, w przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1 i 2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.   Ze względu na zakres niniejszej interpretacji przywołano powyżej tylko tę część stanowiska Wnioskodawcy, która odnosi się do zagadnień dotyczących podatku od spadków i darowizn.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.   Na wstępie należy wskazać, że ta interpretacja stanowi ocenę stanowiska Wnioskodawcy wyłącznie w zakresie przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.   Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043), podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. darowizny.   Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna”, dlatego w tym zakresie odwołać się należy do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.).   Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.   Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.   Darowizna jest więc czynnością, której celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. W wyniku zawarcia umowy darowizny może dochodzić do określonych zmian w położeniu prawno-majątkowym darczyńcy i obdarowanego. Przedmiotem darowizny mogą bowiem strony uczynić wszelkie postacie zwolnienia obdarowanego od określonych zobowiązań. Może to nastąpić w drodze zrzeczenia się przez darczyńcę wierzytelności, jaka służyła mu w stosunku do obdarowanego lub poprzez przejęcie długu obdarowanego względem osoby trzeciej, będącej jego wierzycielem. Darczyńca może wreszcie wypełnić zobowiązanie ciążące na obdarowanym względem osoby trzeciej.   Z treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, iż oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.   Przepis art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi, że obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.   Stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy – przy nabyciu w drodze darowizny obowiązek podatkowy powstaje – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.   Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn – opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę, od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej kwotę wolną w wysokości 9.637 zł, jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej.   Stosownie do treści art. 9 ust. 2 ww. ustawy – jeżeli nabycie własności rzeczy i praw majątkowych od tej samej osoby następuje więcej niż jeden raz, do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych od tej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.   Stosownie do treści art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli: 1)    zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia – w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz 2)    w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 – udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym. Wskazane powyżej zwolnienie stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub terytorium takiego państwa (art. 4 ust. 4 ww. ustawy).   Zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych dokonać należy na formularzu SD-Z2 zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 listopada 2015 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych (Dz.U. z 2015 r., poz. 2060).   W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 1-2, nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej (art. 4a ust. 3 ww. ustawy).   Przy czym, w myśl art. 4a ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy: 1)    wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub 2)    nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.   Jak wynika zatem z wyżej powołanych przepisów prawa nabycie w drodze darowizny rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dokonane przez osoby wymienione w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, jest zwolnione z podatku od spadków i darowizn, jeżeli zostaną spełnione warunki wymienione w art. 4a ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.   Z treści wniosku wynika, że rodzice Wnioskodawcy, jako osoby prywatne, chcą mu przekazać w formie darowizny umorzenie zobowiązania do kwoty 24.000.000 zł, zachowując przy tym formę notarialnej umowy darowizny poprzez umorzenie zobowiązania. Umorzenie wierzytelności, o którym mowa we wniosku stanowić będzie umowę darowizny określoną w art. 888 ustawy Kodeks cywilny.   W świetle przytoczonych przepisów należy stwierdzić, że umowa darowizny opisana we wniosku generalnie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. W  odniesieniu do umowy darowizny zawartej w formie aktu notarialnego ustawodawca wskazał jednoznacznie, kiedy powstaje obowiązek podatkowy – powstaje w momencie złożenia oświadczenia w formie aktu notarialnego. Zatem należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że obowiązek podatkowy z tytułu otrzymana przez Wnioskodawcę w przyszłości darowizny wierzytelności powstanie w chwili podpisania aktu notarialnego.   Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.   Natomiast ze względu na to, że omawiana darowizna zostanie zawarta w formie aktu notarialnego – mając na uwadze treść art. 4a ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn – na Wnioskodawcy nie będzie ciążył, w celu uzyskania prawa od zwolnienia,  obowiązek zgłoszenia otrzymanej darowizny właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego. Dodatkowo należy podkreślić, że do opisanego zdarzenia przyszłego nie ma zastosowania art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przedmiotem darowizny w przedstawionym zdarzeniu jest bowiem prawo majątkowe w postaci zwolnienia z długu. A zatem nie jest to darowizna środków pieniężnych, która wymagałaby udokumentowania stosownie do art. 4a ust. 1 pkt 2 ww. ustawy.   Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należało uznać za nieprawidłowe.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:/KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.