0111-KDIB2-3.4015.202.2021.2.BB

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 12 listopada 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 14 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący m.in podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych  przeniesienia lokali z majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej do ich majątków osobistych. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki cywilnej P. spółka cywilna (dalej zwana „PSC”). PSC została założona w 2007 r. przez Wnioskodawcę wraz z dwoma innymi wspólnikami będącymi osobami fizycznymi: SG oraz PM (dalej wszyscy łącznie zwani „Wspólnikami”). Od początku założenia PSC wszyscy Wspólnicy mieli równy udział w majątku PSC (po 1/3), jak również w zyskach i stratach z tytułu działalności prowadzonej przez PSC (po 1/3). Wkłady Wspólników do PSC ustalone zostały również na równym poziomie, a w przypadku wnoszenia do PSC w toku jej istnienia dodatkowych wkładów czynione było to zawsze w równych proporcjach, tak aby proporcje w zakresie udziałów kapitałowych Wspólników w PSC były równe i odpowiadały udziałom w zyskach i stratach. PSC prowadzi działalność gospodarczą w zakresie budowy i sprzedaży nieruchomości oraz ich wynajmu. PSC (a więc Wspólnicy łącznie) jest właścicielem kilku lokali mieszkalnych i użytkowych, wyodrębnionych w budynku mieszkalnym, stanowiących odrębne nieruchomości i posiadające założone księgi wieczyste (dalej zwane „Lokalami”, a każdy z osobna „Lokalem”). Nieruchomość, w której znajdują się Lokale, została wybudowana przez PSC w ramach działalności gospodarczej, a Lokale zostały wyodrębnione celem ich sprzedaży na rzecz klientów. Lokale zostały sprzedane na rzecz nabywców, ale w wyniku zgłoszenia wad przez nabywców Lokali zawarte zostały porozumienia z nabywcami, na mocy których klientom zwrócono zapłaconą cenę, a Lokale powróciły do majątku PSC. Z uwagi na niemożność znalezienia nabywców na Lokale (istniejące wady) PSC planują przenieść Lokale z majątku PSC do majątków osobistych Wspólników wg tych samych udziałów, jakie Wnioskodawca oraz SG i PM mają obecnie w zyskach i stratach PSC, a więc na współwłasność Wnioskodawcy i SG oraz PM wg udziału 1/3 w każdym z Lokali. Oznacza to, iż po dokonaniu przeniesienia Wnioskodawca będzie współwłaścicielem każdego z Lokali w 1/3. Umowa przeniesienia Lokali do majątków prywatnych Wnioskodawcy i Wspólników na współwłasność zostanie zawarta w formie aktu notarialnego i stanowić będzie, iż Lokale zostają przeniesione bez żadnej formy odpłatności oraz świadczenia wzajemnego. Przeniesienie nastąpi w wyniku podpisania umowy między Wnioskodawcą działającym w imieniu PSC oraz Wnioskodawcą lub jego pełnomocnikiem działającym jako prywatna osoba, po uzyskaniu niezbędnych uchwał upoważniających do reprezentowania PSC oraz zgodnie z przepisami o reprezentacji PSC. Przeniesienie Lokali z majątku PSC (współwłasności łącznej wszystkich Wspólników) do majątku Wspólników (współwłasności ułamkowej Wnioskodawcy oraz SG i PM) nie będzie stanowić formy wypłaty zysków, ani też nie będzie stanowić uregulowania jakiegokolwiek zobowiązania pieniężnego PSC wobec Wspólników. Czynność stanowić będzie przeniesienie składnika majątkowego z masy majątkowej PSC, objętej współwłasnością łączną do masy prywatnej Wspólników, objętej współwłasnością w częściach ułamkowych. Po przeniesieniu Lokali do majątku prywatnego Wspólników nie będą one udostępniane, ani sprzedawane na rzecz PSC. PSC pozostanie podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą na bazie pozostałego majątku. Pytania w zakresie podatku od spadków i darowizn 1.      Czy otrzymanie przez Wnioskodawcę (wraz z pozostałymi Wspólnikami) Lokali na współwłasność w częściach ułamkowych podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn po stronie Wnioskodawcy? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) 2.      Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 3 jest twierdząca - jaka jest podstawa opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn po stronie Wnioskodawcy nabytego udziału we współwłasności Lokali oraz jaka jest stawka opodatkowania tymże podatkiem przedmiotowej czynności? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4) Pana stanowisko w sprawie Ad. 1 Zdaniem Wnioskodawcy w sytuacji opisanej we wniosku nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn z uwagi na to, iż w wyniku przeniesienia udziału we współwłasności Lokali między masą majątkową znajdującą się we współwłasności łącznej Wnioskodawcy a masą majątkową znajdującą się we współwłasności ułamkowej Wnioskodawcy nie powstanie po stronie Wnioskodawcy przysporzenie stanowiące immanentny elementy czynności podlegającej opodatkowaniu. Jak zostało wskazane w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn przedmiotem opodatkowania są m.in. czynności darowizn oraz dotyczące zniesienia częściowego współwłasności. Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Dokonanie czynności rozporządzenia pod tytułem darmym przedmiotem należącym do współwłasności łącznej w ramach spółki cywilnej do majątku odrębnego osób będących współwłaścicielami danego przedmiotu w ramach stosunku spółki cywilnej jest w pełni dopuszczalne. W takiej sytuacji de facto następuje czynność z samym sobą, ale w odmiennych rolach, co jednakże uznane zostało przez orzecznictwo za w pełni dopuszczalne („Na marginesie należy przy tym zasygnalizować dwie kwestie. Po pierwsze, okoliczność, że po obu stronach czynności prawnej będą występować te same podmioty, nie stoi na przeszkodzie jej dokonania, gdyż podmioty te występują w różnych rolach” – Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 maja 2004 r. sygn. II CK 267/03). Możliwość przesunięć majątkowych między masami majątkowymi współwłasności łącznej i majątkiem prywatnym (na gruncie współwłasności łącznej wynikającej z małżeństwa) została potwierdzona w sposób generalny poprzez przyjęcie uchwały 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 1991 r. sygn. III CZP 76/90, która pozostaje aktualna do chwili obecnej: „Za przyjęciem takiego poglądu przemawiają dalsze jeszcze argumenty: - obowiązujące prawo nie przewiduje żadnych - związanych z zawarciem małżeństwa - ograniczeń zdolności małżonków do czynności prawnych, a w szczególności czynności prawnych z zakresu kodeksu cywilnego; - małżonkowie powinni mieć prawo dysponowania majątkiem wspólnym w formach dozwolonych przez prawo. Niezrozumiały byłby zakaz zbywania składników majątku wspólnego na rzecz majątku odrębnego jednego z małżonków, skoro małżonkowie mogą swobodnie zbywać składniki majątku wspólnego na rzecz osób trzecich (art. 36 i 37 k.r.o.). Instytucja wspólności ustawowej ma służyć przede wszystkim małżonkom a nie osobom trzecim”. Jednocześnie mając na uwadze autonomię prawa podatkowego należy stwierdzić, iż niezależnie od tego czy umowa przeniesienia własności Lokali zostanie uznana za darowiznę, czy też nieodpłatne zniesienie współwłasności, z uwagi na to, iż brak jest przysporzenia po stronie Wnioskodawcy, nie będzie podlegała ona opodatkowaniu na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn. Celem ustawy o podatku od spadków i darowizn było opodatkowanie transferów majątkowych do osób fizycznych, prowadzących do wzbogacenia ich majątku. Z uwagi na podobny cel przepisów omawianej ustawy jak ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (opodatkowanie przychodów) uznane zostało, iż transfery majątkowe podlegające opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn nie będą podlegać pod przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy mówiący, iż przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie stosuję się do przychodów podlegających opodatkowaniu na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn). Wyrazem tej zasady jest m.in. treść art. 7 ust. 6 ustawy o podatku od spadków i darowizn mówiącego, że przy nabyciu w drodze nieodpłatnego zniesienia współwłasności podstawę opodatkowania stanowi wartość rzeczy lub praw majątkowych, w części przekraczającej wartość udziału we współwłasności, który przed jej zniesieniem przysługiwał nabywcy, z którego wynika, iż w przypadku nieodpłatnego zniesienia współwłasności opodatkowaniu podlega wyłącznie wartość aktywów przekraczająca wartość przysługującą nabywcy przed dokonaniem czynności. Sytuacja opisana w tym przepisie jest analogiczna do sytuacji opisanej we wniosku: Wnioskodawca nabywa udział ułamkowy we współwłasności Lokali, które przed rozporządzeniem nimi do majątku odrębnego również należały do niego. Z przedmiotowego przepisu wynika również, iż na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn może formalnie dojść do zawarcia umowy, która mieścić się będzie w katalogu czynności podlegających co do zasady opodatkowaniu zgodnie z art. 1 ust. 1 omawianej ustawy, jednakże niepodlegających w konkretnej sytuacji opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn z uwagi na brak przysporzenia po stronie nabywcy rzeczy/praw. Taka sytuacja zachodzi również w przypadku nabycia przez Wnioskodawcę udziału we współwłasności Lokali, gdyż uzyskując udział we współwłasności Lokali Wnioskodawca nabywa go w takiej samej wysokości, co posiadał go w wcześniej w ramach współwłasności łącznej (a przyjmując perspektywę prawną to wręcz mniejszej niż uprzednio posiadał). Dodatkowo Wnioskodawca uzyskuje udział we współwłasności Lokali kosztem własnego, a nie cudzego majątku, a więc niejako sam siebie obdarowuje. Na potwierdzenie stanowiska Wnioskodawca przywołał interpretacje indywidualne. Ad. 4 Zdaniem Wnioskodawcy podstawa opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn w sytuacji opisanej we wniosku wynosić będzie 0 zł, gdyż Wnioskodawca nie nabywa niczego ponad to, co już wcześniej stanowiło jego własność, co zostało szczegółowo opisane we wcześniejszym uzasadnieniu. Ponadto Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, iż nie znajdzie do niego zastosowania żadna stawka opodatkowania wskazana w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, gdyż w sytuacji opisanej we wniosku Wnioskodawca nabywa udział we współwłasności Lokali od samego siebie, tylko z odrębnej masy majątkowej należącej jednakże także do Wnioskodawcy. Zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 ww. ustawy wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca. Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe. Grupy podatkowe nie uwzględniają opodatkowania czynności dokonanych de facto z samym sobą. W art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn wśród stawek podatkowych nie przewidziano opodatkowania czynności, jeżeli drugą stroną jest sam podatnik. Tym samym należy uznać, iż nie ma żadnej stawki podatkowej dla czynności tego typu, a zatem nie podlegają one opodatkowaniu, gdyż zgodnie z przepisami Konstytucji RP wszystkie elementy podatku, a więc m.in. stawki podatkowe, powinny być zawarte w ustawach i nie można ich domniemywać. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Przedmiotem interpretacji jest ocena Pana stanowiska wyłącznie w zakresie podatku od spadków i darowizn. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043): Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej "podatkiem" podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytułem: 1)      dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego; 2)      darowizny, polecenia darczyńcy; 3)      zasiedzenia; 4)      nieodpłatnego zniesienia współwłasności; 5)      zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu; 6)      nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności. Stosownie do art. 1 ust. 2 ww. ustawy: Podatkowi temu podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci. W myśl art. 1a omawianej ustawy: Przepisy ustawy o nieodpłatnym zniesieniu współwłasności stosuje się odpowiednio do nieodpłatnego: 1)      nabycia własności rzeczy wspólnej (wspólnego prawa majątkowego) albo jej części przez niektórych dotychczasowych współwłaścicieli na dalszą współwłasność; 2)      wyodrębnienia własności lokali na rzecz niektórych lub wszystkich współwłaścicieli. Określony w zacytowanych przepisach przedmiot opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn wskazuje, iż jest nim co do zasady nieodpłatne nabycie własności rzeczy i praw majątkowych, wyłącznie z tytułów w nim wymienionych. Istota ekonomiczna tego podatku tkwi więc w przyroście majątkowym podatnika, a konkretnie we wzbogaceniu podatnika na skutek przejęcia majątku pod tytułem darmym. W myśl art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn: obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych. Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy obowiązek podatkowy powstaje – przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń. W myśl art. 7 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o podatku od spadków i darowizn – podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Z wniosku wynika, że Wnioskodawca jest jednym z trzech wspólników spółki cywilnej (Spółka). Od początku założenia Spółki wszyscy Wspólnicy mieli równy udział w jej majątku (po 1/3), jak również w zyskach i stratach z tytułu działalności prowadzonej przez Spółkę (po 1/3). Wkłady Wspólników ustalone zostały również na równym poziomie. Spółka jest właścicielem kilku lokali mieszkalnych i użytkowych, wyodrębnionych w budynku mieszkalnym, stanowiących odrębne nieruchomości i posiadające założone księgi wieczyste. Nieruchomość, w której znajdują się Lokale, została wybudowana przez Spółkę w ramach działalności gospodarczej, a Lokale zostały wyodrębnione celem ich sprzedaży na rzecz klientów. Z uwagi na niemożność znalezienia nabywców na Lokale (istniejące wady) Spółka planują przenieść Lokale ze swojego majątku do majątków osobistych Wspólników wg tych samych udziałów, jakie Wnioskodawca oraz pozostali Wspólnicy mają obecnie w zyskach i stratach Spółki, a więc na współwłasność wg udziału 1/3 w każdym z Lokali. Oznacza to, iż po dokonaniu przeniesienia Wnioskodawca będzie współwłaścicielem każdego z Lokali w 1/3. Umowa przeniesienia Lokali do majątków prywatnych Wnioskodawcy i Wspólników na współwłasność zostanie zawarta w formie aktu notarialnego i stanowić będzie, iż Lokale zostają przeniesione bez żadnej formy odpłatności oraz świadczenia wzajemnego. Przeniesienie nastąpi w wyniku podpisania umowy między Wnioskodawcą działającym w imieniu Spółki oraz Wnioskodawcą lub jego pełnomocnikiem działającym jako prywatna osoba. Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.): Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego - świadczenie musi wzbogacić obdarowanego. Istota ekonomiczna podatku od spadków i darowizn tkwi właśnie w przyroście majątkowym podatnika, a konkretnie we wzbogaceniu podatnika na skutek przejęcia majątku pod tytułem darmym. Z kolei w myśl art. 195 Kodeksu cywilnego: Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). Zgodnie z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego: każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.   Przepisy art. 211 i 212 Kodeksu cywilnego regulują sposoby wyjścia ze stanu współwłasności. Zgodnie z nimi, zniesienie współwłasności może nastąpić m.in. w drodze umowy między współwłaścicielami. W ramach wymienionych trybów ustawodawca przewiduje trzy sposoby zniesienia współwłasności: ·         podział rzeczy wspólnej, czyli np. podzielenie jednej nieruchomości na kilka mniejszych (tzw. podział fizyczny), ·         przyznanie rzeczy jednemu lub niektórym ze współwłaścicieli, ·         sprzedaż rzeczy wspólnej (tzw. podział cywilny). W analizowanej sprawie nie ma znaczenia jaką w istocie formę przyjmie planowane przeniesienie własności udziałów w lokalach z majątku spółki do Pana majątku osobistego ponieważ w istocie nie dojdzie do przyrostu Pana majątku (wzbogacenia). W opisanej sytuacji zmieni się jedynie rodzaj współwłasności (z łącznej na ułamkową), natomiast same udziały pozostaną bez zmian. Opisana we wniosku czynność przeniesienia własności udziałów w lokalach z majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej do ich majątków prywatnych, nie będzie zatem stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. W rozpatrywanej sprawie nie mamy do czynienia ze wzbogaceniem. Nie będzie zatem zachodziła okoliczność, która determinowałaby przedmiot opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Reasumując – biorąc pod uwagę istotę opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn  –skoro w wyniku opisanej we wniosku czynności nie otrzyma Pan przysporzenia w swoim majątku kosztem majątku innej osoby, to po Pana stronie nie dojdzie do nabycia, które podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Z tego też względu zbyteczna jest analiza zagadnienia poruszonego w pytaniu oznaczonym we wniosku nr 4, dotyczącego podstawy opodatkowania w podatku od spadków i darowizn. Tym samym, w tej części odstąpiliśmy od oceny stanowiska zajętego do tego pytania, gdyż zadał je Pan pod warunkiem, że w zakresie pytania 3 odpowiedź będzie twierdząca. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pana stanowiska tylko w zakresie podatku od spadków i darowizn. Tym samym część Pana stanowiska, która odnosi się do uregulowań zawartych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, uznano za element własnego stanowiska niepodlegający ocenie w ramach tej interpretacji. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych będzie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w  ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.