0111-KDIB3-1.4012.170.2021.2.ABU
Interpretacja indywidualna2021-05-07Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Teza
Opodatkowanie czynności sprzedaży działekPełna treść interpretacji
INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 marca 2021 r. (data wpływu 3 marca 2021 r.) uzupełnionym pismem z dnia 27 kwietnia 2021 r. (data wpływu 27 kwietnia 2021r.) oraz pismem z dnia 28 kwietnia 2021 r. (data wpływu 28 kwietnia 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania sprzedaży działki nr (…) za czynność podlegającą opodatkowaniu – jest prawidłowe UZASADNIENIE W dniu 3 marca 2021 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki nr (…) za czynność podlegającą opodatkowaniu. Pismem z 27 kwietnia 2021 r. (data wpływu 27 kwietnia 2021 r.) oraz pismem z dnia 28 kwietnia 2021 r. (data wpływu 28 kwietnia 2021 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek w związku z wezwaniem z 22 kwietnia 2021 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.170.2021.1.ABU. We wniosku uzupełnionym w dniu 27 kwietnia 2021 r. (data wpływu 27 kwietnia 2021 r.) przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca nabył nieruchomość niezabudowaną, działkę rolną o nr (…). Działka nie była opodatkowana podatkiem VAT, nigdy nie była prowadzona na niej działalność gospodarcza. Wnioskodawca prowadzi działalność handlową, polegającą na sprzedaży art. wyposażenia wnętrz. Wnioskodawca wystąpił do gminy o wydanie warunków na tą nieruchomość i takie otrzymał. Przyszły nabywca chce zakupić działkę w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Ponadto pismem z 27 kwietnia 2021 r. (data wpływu 27 kwietnia 2021 r.) Wnioskodawca uzupełnił wniosek o następujące informacje: 1.W jakim celu została nabyta opisana we wniosku działka? Nieruchomość została nabyta na podstawie umowy kupna-sprzedaży od osoby fizycznej do majątku osobistego. 2.W jaki sposób Wnioskodawca wykorzystywał ww. działkę od momentu nabycia do dnia sprzedaży? Od momentu nabycia działka nie była w żaden sposób wykorzystywana. 3.Czy Wnioskodawca dokonywał sprzedaży płodów rolnych uzyskanych z ww. działki? Nie. 4.Czy Wnioskodawca dokonywał już w przeszłości sprzedaży gruntów, jeśli tak to ile, jakie to były grunty, czy ich sprzedaż była opodatkowana podatkiem od towarów i usług? W przeszłości dokonałam sprzedaży moich prywatnych nieruchomości zabudowanych - 4 nieruchomości w latach 2011, 2019, 2020 - 2 nieruchomości. Sprzedaż tych nieruchomości nie była opodatkowana podatkiem VAT. 5.Czy działka jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a jeśli tak to jakie przeznaczenie wynika z tego planu dla działki? Dla przedmiotowej nieruchomości nie ma planu zagospodarowania. 6.Czy następowała zmiana przeznaczenia gruntu w miejscowym planie zagospodarowania gruntów, a jeśli tak z czyjej inicjatywy? Nie. 7.Proszę o wskazanie jakich warunków dotyczy wydana decyzja dla działki będącej przedmiotem sprzedaży, objętej zakresem wniosku? Jeśli dotyczy ona warunków zabudowy, należy wskazać: kiedy decyzja została? jakie przeznaczenie działki określa wydana decyzja? z czyjej inicjatywy nastąpiło/nastąpi wydanie decyzji o warunkach zabudowy? Przedmiotowa nieruchomość posiada wydaną decyzję o warunkach zabudowy z dnia (…). wydaną na mój wniosek, o następujących ustaleniach: funkcja zabudowy - obsługa komunikacji oraz zabudowa handlowa rodzaj inwestycji - budowa samoobsługowej myjni samochodowej, budowa pawilonu handlowo-usługowego oraz budowa przyłącza wodociągowego i energetycznego. 8.Czy Wnioskodawca zawarł/zawrze przedwstępną umowę sprzedaży działki z nabywcą? Jeżeli tak, to należy wskazać: Jakie prawa i obowiązki wynikające z postanowień ww. umowy, są/będą zawarte z przyszłym nabywcą, będą ciążyć na kupującym a jakie na sprzedającym? Czy w umowie przedwstępnej sprzedaży są/zostaną ustalone warunki, które muszą zostać spełnione w celu zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży, przenoszącej prawo własności działki na nabywcę? Jeśli tak, to jakie? Została zawarta umowa przedwstępna z nabywcą na następujących warunkach : że nabywcy przysługuje od momentu zawarcia niniejszej umowy prawo do dysponowania nieruchomością opisaną w paragrafie pierwszym na cele budowlane, a (…) wyraża zgodę na występowanie przez niego z wnioskami o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, dokonywania wszelkich zgłoszeń, dokonywania wszelkich uzgodnień i zobowiązuje się do podjęcia czynności jakie mogą okazać się konieczne w związku z takimi wystąpieniami, przy czym wszelkie koszty związane z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę będą ponoszone przez nabywcę, że (…) wyraża zgodę na występowanie przez nabywcę, z wnioskami do gestorów sieci (w tym sieci gazowej, elektroenergetycznej, telekomunikacyjnej, wodno-kanalizacyjnej) o wydanie warunków przyłączenia do sieci i ewentualnej zmiany przebiegu sieci na nieruchomości opisanej w paragrafie pierwszym, a także na prowadzenie negocjacji z gestorami sieci, przy czym nabywca poniesie wszelkie koszty takich wystąpień i uzgodnień, a czynności opisane w niniejszym punkcie będą prowadzone w jego imieniu, że nabywca, a także podmioty działające na jego zlecenie będą uprawnione do wstępu na nieruchomość, w terminach uzgodnionych ze sprzedającą, w celach związanych z planowaną przez niego inwestycją, polegającą na budowie budynku handlowo-usługowego, w tym w celu dokonywania oględzin nieruchomości, wykonywania badań geologicznych, akustycznych, inwentaryzacji zieleni, wykonywania badań hydrologicznych lub geotechnicznych, że nabywcy nie będą przysługiwały jakiekolwiek roszczenia wobec właściciela działki nr (…) o zwrot nakładów na nieruchomość opisaną w paragrafie pierwszym tego aktu, o ile nie dojdzie do zawarcia umowy przyrzeczonej z przyczyn zależnych wyłącznie po jego stronie i będzie on zobowiązany do przywrócenia działki (…) do stanu fizycznego i prawnego z dnia zawarcia umowy przedwstępnej, że każda strona zobowiązana jest do pisemnego poinformowania drugiej strony o każdej zmianie adresu do korespondencji niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 (siedmiu) dni, pod rygorem uznania, że korespondencja skierowana na dotychczasowy adres znany drugiej stronie została skutecznie doręczona, że nabywca będzie upoważniony między innymi do wystąpienia w imieniu (…) z wnioskiem o podział geodezyjny wskazanej powyżej nieruchomości i reprezentowania jej w postępowaniach administracyjnych w tym zakresie, przy czym nabywca poniesie wszelkie koszty związane z takimi postępowaniami, w tym także zwróci (…) opłatę adiacencką, gdyby została ona nałożona, że nabywca będzie uprawniony do przeniesienia praw i obowiązków wynikających z niniejszej umowy, w całości lub w części (każda taka część obejmować będzie wydzieloną działkę geodezyjną) i na takie przeniesienie praw i obowiązków z niniejszej umowy sprzedająca wyraża zgodę; w przypadku przeniesienia niniejszej umowy w części, strony postanawiają, że cena za każdą z wydzielonych działek geodezyjnych zostanie przypisana proporcjonalnie do ich udziału w powierzchni całej nieruchomości przed podziałem. 9.Czy Wnioskodawca udzielił/udzieli nabywcy działki pełnomocnictwa (zgody, upoważnienia) w celu występowania w Jej imieniu w sprawach dotyczących nieruchomości? Jeżeli tak, to należy wskazać: Do uzyskania jakich konkretnie decyzji i pozwoleń, które umożliwiają zrealizowanie planowanej przez nabywcę inwestycji, Wnioskodawca udzielił/udzieli pełnomocnictw nabywcy? Jakie konkretnie czynności nabywca do momentu sprzedaży przez Wnioskodawcę działki wykonał/będzie wykonywać w ramach udzielonego pełnomocnictwa/zgód? Zostało udzielone pełnomocnictwo w zakresie opisanym w punkcie 8 niniejszej odpowiedzi. 10.Czy działka będąca przedmiotem sprzedaży do momentu jej sprzedaży była/jest udostępniana osobom trzecim? Jeżeli tak, to należy wskazać: W jakim okresie (kiedy) działka będzie udostępniana osobom trzecim? Na podstawie jakiej umowy (najem, dzierżawa, użyczenie, inna umowa – jaka) działka będzie udostępniana osobom trzecim? Czy udostępnienie działki będzie czynnością odpłatną czy bezpłatną? Nie. 11.Czy do momentu transakcji sprzedaży działki Wnioskodawca podejmował/będzie podejmował jakiekolwiek czynności wymagające zaangażowania własnych środków finansowych zmierzające do podniesienia wartości ww. działki np. doprowadzenie mediów, uzbrojenie działki, ogrodzenie terenu, itp.? Nie. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy w związku ze sprzedażą terenu niezabudowanego wyżej opisywana transakcja będzie spełniała definicje działalności gospodarczej w świetle ustawy o podatku od towarów i usług? Stanowisko Wnioskodawcy ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 28 kwietnia 2021 r. (data wpływu 28 kwietnia 2021 r.): Uważam, że pomimo, iż nabyłam nieruchomość nie w ramach mojej działalności, to sprzedaż tej nieruchomości będzie spełniała definicję działalności gospodarczej w świetle ustawy o podatku od towarów i usług (VAT) zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685) zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Stosownie zaś do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych – art. 15 ust. 2 ustawy. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na czerpaniu dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Należy stwierdzić, że każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również działalność gospodarczą jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy. W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych. W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy Wnioskodawca, w celu dokonania sprzedaży przedmiotowej działki podejmował/będzie podejmował aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Wnioskodawcy za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Ponadto jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C 181/10), dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Z ww. orzeczeń C-180/10 i C-181/10 wynika również, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Wskazać należy, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich. Stwierdzić należy, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy objętych zakresem postawionego pytania, należy wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r.– Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 z późn. zm.). Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę (art. 535 Kodeksu cywilnego). Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego, w myśl którego – umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że strony inaczej postanowiły. Ponadto, należy zwrócić uwagę, na kwestię udzielania pełnomocnictw, która to została uregulowana w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo, ustawy Kodeks cywilny. Zgodnie z art. 95 § 1 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela. W świetle § 2 tego artykułu, czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego. W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo). Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności. Zgodnie z art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie. Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony. Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi. Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy. W opisie zdarzenia przyszłego wskazano, że Wnioskodawca nabył nieruchomość niezabudowaną, działkę rolną, o nr (…). Działka nie była opodatkowana podatkiem VAT, nigdy nie była prowadzona na niej działalność gospodarcza. Wnioskodawca prowadzi działalność handlową, polegającą na sprzedaży art. wyposażenia wnętrz. Wnioskodawca wystąpił do gminy o wydanie warunków na tą nieruchomość i takie otrzymał. Przyszły nabywca chce zakupić działkę w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Jak wskazuje Wnioskodawca Nieruchomość została nabyta na podstawie umowy kupna-sprzedaży od osoby fizycznej do mojego majątku osobistego i od momentu nabycia działka nie była w żaden sposób wykorzystywana. W przeszłości Wnioskodawca dokonał sprzedaży swoich prywatnych nieruchomości zabudowanych - 6 nieruchomości w latach 2011, 2019, 2020. Sprzedaż tych nieruchomości nie była opodatkowana podatkiem VAT. Dla przedmiotowej nieruchomości nie ma planu zagospodarowania. Przedmiotowa nieruchomość posiada wydaną decyzję o warunkach zabudowy z dnia 29 marca 2012r. wydaną na wniosek Wnioskodawcy, o następujących ustaleniach: funkcja zabudowy - obsługa komunikacji oraz zabudowa handlowa, rodzaj inwestycji - budowa samoobsługowej myjni samochodowej, budowa pawilonu handlowo-usługowego oraz budowa przyłącza wodociągowego i energetycznego. Wnioskodawca również wskazuje, że została zawarta umowa przedwstępna z nabywcą m.in. na warunkach : że nabywcy przysługuje od momentu zawarcia niniejszej umowy prawo do dysponowania nieruchomością opisaną w paragrafie pierwszym na cele budowlane, a Wnioskodawca wyraża zgodę na występowanie przez niego z wnioskami o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, dokonywania wszelkich zgłoszeń, dokonywania wszelkich uzgodnień i zobowiązuje się do podjęcia czynności jakie mogą okazać się konieczne w związku z takim wystąpieniami, przy czym wszelkie koszty związane z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę będą ponoszone przez nabywca, że Wnioskodawca wyraża zgodę na występowanie przez nabywcę, z wnioskami do gestorów sieci (w tym sieci gazowej, elektroenergetycznej, telekomunikacyjnej, wodno-kanalizacyjnej) o wydanie warunków przyłączenia do sieci i ewentualnej zmiany przebiegu sieci na nieruchomości opisanej w paragrafie pierwszym, a także na prowadzenie negocjacji z gestorami sieci, przy czym nabywca poniesie wszelkie koszty takich wystąpień i uzgodnień, a czynności opisane w niniejszym punkcie będą prowadzone w jego imieniu, że nabywca, a także podmioty działające na jego zlecenie będą uprawnione do wstępu na nieruchomość, w terminach uzgodnionych ze sprzedającą, w celach związanych z planowaną przez niego inwestycją, polegającą na budowie budynku handlowo-usługowego, w tym w celu dokonywania oględzin nieruchomości, wykonywania badań geologicznych, akustycznych, inwentaryzacji zieleni, wykonywania badań hydrologicznych lub geotechnicznych, że nabywca będzie upoważniony między innymi do wystąpienia w imieniu Wnioskodawcy z wnioskiem o podział geodezyjny wskazanej powyżej nieruchomości i reprezentowania jej w postępowaniach administracyjnych w tym zakresie, przy czym nabywca poniesie wszelkie koszty związane z takimi postępowaniami, że nabywca będzie uprawniony do przeniesienia praw i obowiązków wynikających z niniejszej umowy, w całości lub w części (każda taka część obejmować będzie wydzieloną działkę geodezyjną) i na takie przeniesienie praw i obowiązków z niniejszej umowy sprzedająca wyraża zgodę; w przypadku przeniesienia niniejszej umowy w części, strony postanawiają, że cena za każdą z wydzielonych działek geodezyjnych zostanie przypisana proporcjonalnie do ich udziału w powierzchni całej nieruchomości przed podziałem. Wnioskodawca wskazuje, że zostało udzielone pełnomocnictwo w zakresie opisanym w umowie przedwstępnej. Rozpatrując wątpliwości Wnioskodawcy dotyczące uznania sprzedaży działki nr (…) za dokonaną w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy należy wziąć pod uwagę całokształt działań związanych z planowaną sprzedażą. Należy zauważyć, że przyszły Nabywca działki dokona szeregu określonych czynności, jeszcze przed nabyciem działki nr (…). Aby takie czynności mogły być poczynione, to właściciel nieruchomości musi wystąpić z wnioskiem lub udzielić stosownych pełnomocnictw potencjalnemu przyszłemu właścicielowi, tak aby mógł on działać w jego imieniu. Zatem fakt, że ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Wnioskodawcę, ale przez osobę trzecią – przyszłego nabywcę – nie oznacza, że pozostają bez wpływu na sytuację prawną Wnioskodawcy. Po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez Nabywcę wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej Wnioskodawcy (mocodawcy). Z kolei Nabywca działający w granicach udzielonego mu umocowania, dokonując ww. działań, uatrakcyjnia przedmiotową działkę stanowiącą nadal własność Wnioskodawcy. Działania te dokonywane za pełną zgodą Wnioskodawcy, przejawiające się udzielonym pełnomocnictwem, wpłyną generalnie na podniesienie atrakcyjności nieruchomości jako towaru i wzrost jej wartości. Przyszły Nabywca nie mógłby wykonać szeregu opisanych we wniosku czynności, jeżeli nie dysponowałby udzielonym przez Wnioskodawcę pełnomocnictwem. Działania, do których umocowany jest Nabywca na podstawie udzielonego pełnomocnictwa oraz wyrażenie zgody na dysponowanie przez przyszłego Nabywcę działki nr (…) na cele budowlane w zakresie koniecznym do uzyskania wszelkich wymaganych decyzji, pozwoleń do realizacji planowanej inwestycji stanowi ciąg czynności, które przybierają formę zorganizowaną (profesjonalną). Taka forma przemawia za uznaniem Wnioskodawcy za podmiot profesjonalnie zajmujący się obrotem nieruchomościami, co w konsekwencji prowadzi do uznania go za podatnika w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Wobec powyższego, Wnioskodawca zbywając działkę nr (…) nie będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem prywatnym, nie jest to bowiem typowe (zwykłe) rozporządzanie prawem własności. Wnioskodawca w taki sposób zorganizował sprzedaż ww. działki, że niejako jego działania łącznie z działaniami przyszłego nabywcy, stanowią pewnego rodzaju wspólne przedsięwzięcie. Do czasu zawarcia umowy grunt będący własnością Wnioskodawcy będzie podlegał wielu czynnościom. Wszystkie te czynności wymienione w pełnomocnictwie lub ich część z punktu widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w sferze prawnopodatkowej Sprzedającego. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez potencjalnego nabywcę. Ponadto należy podkreślić, że działania dokonane przez Wnioskodawcę tj. uzyskanie na wniosek Wnioskodawcy decyzji o warunkach zabudowy dla działki o nr (…), która określa jej przeznaczenie jako budowlane m.in. w zakresie obsługi komunikacji oraz zabudowy handlowej, umożliwia budowę samoobsługowej myjni samochodowej, budowę pawilonu handlowo-usługowego oraz budowa przyłącza wodociągowego i energetycznego nie można przyjąć, że ww. działania Wnioskodawcy podejmowane były w celu wykorzystania nieruchomości do zaspokojeniu potrzeb osobistych. Zatem, w przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca podejmując ww. czynności, zaangażował środki podobne do tych jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa we wskazanych orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj. wykazał aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Zatem podejmowane przez Wnioskodawcę działania oraz dokonane czynności wykluczają sprzedaż przedmiotowej działki w ramach zarządu swoim majątkiem prywatnym. Wobec powyższego, należy stwierdzić, że sprzedaż działki nr (…) będzie dostawą dokonaną w ramach prowadzenia działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a Wnioskodawca będzie działał jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji, skoro w przedmiotowej sprawie występują przesłanki stanowiące podstawę uznania wnioskodawcy za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność sprzedaży Działki, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Powołane przepisy
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.
Słowa kluczowe
dostawadziałkiopodatkowaniepełnomocnictwopodatnik
Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (eureka.mf.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło (Eureka)