0111-KDIB3-1.4012.629.2021.2.AB

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 12 lipca 2021 r. (data wpływu 20 lipca 2021 r.), uzupełnionym pismem z 15 września 2021 r. (data wpływu 21 września 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku zwolnienia dostawy działki nr 1 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz pkt 2 oraz w zakresie zwolnienia z podatku VAT dostawy zabudowanej działki nr 2  – jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   W dniu 20 lipca 2021 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku zwolnienia dostawy działki nr 1 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 oraz pkt 2 oraz w zakresie zwolnienia z podatku VAT dostawy zabudowanej działki nr 2. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 15 września 2021 r. (data wpływu 21 września 2021 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 20 lipca 2021 r. znak: 0111-KDIB3-1.4012.629.2021.1.AB.   We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Od 1 stycznia 2017 r. Gmina wraz ze swoimi jednostkami organizacyjnymi prowadzi scentralizowane rozliczenia z tytułu podatku VAT. Gmina zamierza sprzedać w drodze przetargu nieruchomość położoną (…) obejmującą dwie działki sąsiadujące ze sobą, oznaczone w ewidencji gruntów i budynków obrębu (…) numerami 2 i 1 o powierzchni łącznej 0,0533 ha, zapisaną w księdze wieczystej Sądu Rejonowego, w której prawo własności wpisane jest na rzecz Gminy.   Struktura zabudowy działek jest następująca: 1) Działka nr 1 o powierzchni 0,0194 ha jest działką niezabudowaną i znajduje się na terenie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części zachodniej obszaru gminy zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej (…) z dnia 16 lipca 2013 r. (ogłoszoną w Dz. Urz. 2013 r. poz. 5094). Zgodnie z wyżej wymienionym planem działka nr 1 położona jest w terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną - oznaczonych symbolem planu D/MN4 oraz dróg i ulic publicznych lokalnych - oznaczonych symbolem planu 1KDL1. Działka nigdy nie była przedmiotem umowy dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Nie była wykorzystywana przez gminę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Przez działkę przebiega kanalizacja deszczowa i sieć wodociągowa, które nie są częścią składową przedmiotowej nieruchomości i nie należą do gminy. Gmina nie sprawuje władztwa ekonomicznego nad kanalizacją deszczową i siecią wodociągową i w rezultacie planowanej dostawy przedmiotowej działki nie dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania kanalizacją deszczową oraz siecią wodociągową jak właściciel - nie będą przedmiotem sprzedaży. Sieć gazowa i telekomunikacyjna znajduje się w drodze ulicy ...   W uzupełnieniu do Wnioskodawca wskazał, że: Przedmiotowe sieci (kanalizacja deszczowa i siec wodociągowa) stanowią budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego.   2) Działka nr 2 o powierzchni 0,0339 ha jest zabudowana budynkiem handlowo-usługowym z funkcją mieszkalną i znajduje się na terenie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części zachodniej obszaru gminy zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej (…) z dnia 16 lipca 2013 r. (ogłoszoną w Dz. Urz. z 2013 r. poz. 5094). Zgodnie z wyżej wymienionym planem działka nr 2 położona jest w terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną - oznaczonych symbolem planu D/MN4 oraz dróg i ulic publicznych lokalnych - oznaczonych symbolem planu 1KDL1. Budynek był oddany do użytkowania w następujących okresach: -        od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 2 stycznia 2020 r. na podstawie umowy najmu gmina oddała do użytkowania lokal z funkcją mieszkalną na cele mieszkalne wraz z pomieszczeniem przynależnym położonym poza lokalem tj. piwnicą, (od dnia 3 stycznia 2020 r. ta część budynku jest niezamieszkała), -        od dnia 1 stycznia 2012 r do dnia 30 listopada 2015 r. na podstawie umowy najmu gmina oddała do użytkowania lokal handlowo-usługowy z przeznaczeniem pod garaż, -        od dnia 1 czerwca 2017 r. do dnia 28 czerwca 2019 r. na podstawie umowy użyczenia gmina oddała Ochotniczej Straży Pożarnej do użytkowania lokal o przeznaczeniu handlowo-usługowym dla realizacji jej celów statutowych, -        od dnia 1 listopada 2019 r. do dnia 31 października 2021 r. na podstawie umowy najmu gmina oddała do użytkowania lokal o przeznaczeniu handlowo-usługowym wykorzystywany jako pomieszczenie magazynowe i do garażowania pojazdu.   Gmina nabyła z mocy prawa nieodpłatnie przedmiotową nieruchomość wraz z budynkiem (pierwotnie oznaczoną jako działki nr 3 oraz 4 i 5), na podstawie decyzji komunalizacyjnej Wojewody (…) z dnia 16 listopada 1992 r. Działka nr 3 w wyniku przenumerowania zmieniła oznaczenie na 2, a działka nr 1 powstała w wyniku podziału działek 4 i 5. Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia - przekazanej nieodpłatnie nieruchomości. (…) będąca jednostką organizacyjną Gminy (…), której zakres działania obejmuje między innymi sprawy związane z administrowaniem lokalami mieszkalnymi, socjalnymi, użytkowymi oraz budynkami stanowiącymi własność lub współwłasność Gminy (…), przeprowadziła niewielki remont w budynku poprzez wymianę rynien, częściową wymianę obróbek blacharskich oraz wykonała uporządkowanie kanalizacji zapobiegając notorycznemu zalewaniu piwnic. Generalnie budynek, pomimo ogólnie dobrego stanu technicznego, kwalifikuje się do kapitalnego remontu. Łączna kwota wydatków związanych z budynkiem jakie poniosła (…) wyniosła 27.525,32 zł i były to wydatki na bieżące remonty, które nie stanowiły ulepszenia w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.   W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że: Z posiadanej przez Gminę dokumentacji wynika, że cały budynek handlowo-usługowy z funkcją mieszkalną oddany był przez Gminę do używania w okresie od 1 stycznia 2012 r. do 30 listopada 2015 r. Gmina nie posiada informacji w zakresie, czy i kiedy (w jakim dniu, miesiącu, roku) wystąpiło pierwsze zajęcie (używanie) całego budynku w odniesieniu do poprzednich właścicieli. Od pierwszego zajęcia, używania całego budynku handlowo-usługowego z funkcją mieszkalną, do dnia jego dostawy, minął okres dłuższy niż dwa lata. Gmina nie ponosiła wydatków na ulepszenie budynku handlowo-usługowego z funkcją mieszkalną w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym. Budynek handlowo-usługowy z funkcją mieszkalną nie był wykorzystywany przez Gminę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy dostawę dwóch wyodrębnionych geodezyjnie nieruchomości gruntowych, objętych jedną księgą wieczystą, należy rozpatrywać oddzielnie w odniesieniu do każdej z tych działek, co spowoduje, że: 1.      dostawa działki nr 1 nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy o VAT i powinna zostać opodatkowana właściwą stawką podatku od towarów i usług dla gruntu przeznaczonego pod zabudowę, 2.      dostawa budynku handlowo-usługowego z funkcją mieszkalną wraz z dostawą gruntu stanowiącego działkę nr 2, z którym związany jest wyżej wymieniony budynek, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, w powiązaniu z art. 29a ust. 8 ustawy? Stanowisko przedstawione we wniosku: Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 685 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Przez towary - na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie z powołanymi przepisami, grunt jak i budynki i budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o VAT. Ad. 1) W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Przez tereny budowlane - stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego grunt będący przedmiotem dostawy - działka nr 1, znajduje się na obszarze oznaczonym symbolami D/MN4 - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oraz 1KDL1 - tereny dróg i ulic publicznych lokalnych. W związku z powyższym działka nr 1 stanowi grunt z możliwością dokonania na nim zabudowy i należy przedmiotową działkę uznać za teren budowlany w myśl art. 2 pkt. 33 ustawy o VAT. Tak więc dostawa działki nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, gdyż przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. W dalszej kolejności należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy działki w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Z treści art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT wynika, że zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłączne na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w wyżej wymienionym art. 43 ust. 1 pkt. 2 ustawy o VAT. Dostawa przedmiotowej działki również nie będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, gdyż działka nr 1 nie była wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Ad.2) Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a)      dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b)      pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu. Przez pierwsze zasiedlenie - zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: a)      wybudowaniu lub b)      ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. W przypadku budynków, budowli lub ich części niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, możliwe jest - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu. Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: a)      w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, b)      dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.   Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a jest bezzasadne. Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki, budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. W związku z tym, że doszło do pierwszego zasiedlenia przedmiotowego budynku, oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną czynnością sprzedaży minął okres dłuższy niż 2 lata, zostaną spełnione przesłanki warunkujące zastosowanie zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. W konsekwencji dostawę dwóch wyodrębnionych geodezyjnie nieruchomości gruntowych, objętych jedną księgą wieczystą, należy rozpatrywać oddzielnie w odniesieniu do każdej z tych działek, co spowoduje, że: 1)      dostawa działki nr 1 nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy o VAT i powinna zostać opodatkowana właściwą stawką podatku od towarów i usług dla gruntu przeznaczonego pod zabudowę, 2)      dostawa budynku handlowo-usługowego z funkcją mieszkalną wraz z dostawą gruntu stanowiącego działkę nr 2, z którym związany jest wyżej wymieniony budynek, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, w powiązaniu z art. 29a ust. 8 ustawy.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.   Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   Przez towary – według art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.   W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).   Zgodnie zatem z powołanymi przepisami, grunt jak i budynki i budowle spełniają definicje towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.   Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).   Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.   Ponadto w tym miejscu należy wskazać, że mając na uwadze ekonomiczny aspekt transakcji i oceniając pojęcie „gruntu” w kontekście przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług należy stwierdzić, że towarem – stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT – jest geodezyjnie wyodrębniona działka gruntu. Zatem w sytuacji sprzedaży wyodrębnionych geodezyjnie działek gruntu, nawet w przypadku, gdy są one objęte jedną księgą wieczystą, zbycie to na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy rozpatrywać oddzielnie w odniesieniu do każdej z działek składających się na nieruchomość. Określenie przedmiotu opodatkowania, zwolnienia czy brak opodatkowania nie może być rozszerzane na całą nieruchomość, lecz powinno być przyporządkowane do działki lub jej części spełniającej warunki wynikające z przepisów uprawniające do stosowania preferencji.   Zatem, w okolicznościach niniejszej sprawy, pomimo że przedmiotem sprzedaży będą dwie wyodrębnione działki objęte jedną księgą wieczystą, to ich opodatkowanie winno być rozpatrywane odrębnie dla każdej z działek. Zatem w opisanej sytuacji należy odrębnie rozważyć możliwość zastosowania zwolnienia dla sprzedaży dla działki ewidencyjnej nr 2, na której usytuowany jest budynek handlowo-usługowy z funkcją mieszkalną oraz odrębnie dla działki ewidencyjnej nr 1, przez którą przebiega kanalizacja deszczowa i sieć wodociągowa.   Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.   Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.   Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.   Przy czym przez tereny budowlane – w myśl art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.   Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku.   W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2021 r., poz. 741 ze zm.), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.   Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.   W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – w myśl zapisów ust. 2 powołanego przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym: a.      lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; b.      sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku, decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.   Nie jest terenem budowlanym grunt, dla którego miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje inne przeznaczenie niż pod zabudowę. Analogicznie, w przypadku braku takiego planu, powyższą zasadę należy stosować do decyzji o warunkach zabudowy. W zależności od rodzaju inwestycji będzie to albo decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, albo decyzja o warunkach zabudowy.   Ponadto, stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.   Tym samym również w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.   W myśl art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333, z ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową – art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.   W myśl art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane, obiektem liniowym jest obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.   W myśl art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740 ze zm.), nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego, część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.   W świetle zapisów art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego, częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.   Z ww. przepisów prawa cywilnego wynika, że przedmiotem sprzedaży zawsze jest grunt wraz ze wszystkimi budynkami i budowlami trwale z gruntem związanymi. Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego, urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.   Wskazać w tym miejscu należy, że wyrażenia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” zawartego w przytoczonym wyżej art. 7 ustawy nie należy utożsamiać z prawem własności. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, definiując wyrażenie „dostawa towarów” akcentuje „własność ekonomiczną” funkcjonującą w oderwaniu od krajowych przepisów prawa cywilnego, regulujących przeniesienie prawa własności. W orzeczeniu             C-320/88 Staatssecretaris van Financiën v. Shipping and Forwarding Safe B.V. TSUE wyraził pogląd, że „wyrażenie „dostawa towarów” w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy oznacza także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym” (pkt 1), jednak jednocześnie zastrzegł, że „zadaniem sądu krajowego jest określenie w każdym przypadku, na podstawie stanu rzeczy, czy przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, w rozumieniu artykułu 5(1) VI Dyrektywy, miało miejsce” (pkt 2).   Uwzględniając przywołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w sytuacji gdy przedmiotem sprzedaży jest grunt, na którym posadowiony jest budynek/budowla, niestanowiący własności zbywcy, to mimo, iż ten obiekt budowlany stanowi w świetle prawa cywilnego część składową nieruchomości – w świetle ustawy o podatku od towarów i usług nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tym obiektem jak właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak                i w sensie prawnym), a zatem przedmiotem dostawy jest w takim przypadku tylko sam grunt (jako grunt zabudowany).   Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca zamierza sprzedać działkę nr 1, która jest działką niezabudowaną i znajduje się na terenie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części zachodniej obszaru gminy. Zgodnie z wyżej wymienionym planem działka nr 1 położona jest w terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną - oznaczonych symbolem planu D/MN4 oraz dróg i ulic publicznych lokalnych - oznaczonych symbolem planu 1KDL1. Działka nie była wykorzystywana przez Gminę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Gmina nie sprawuje władztwa ekonomicznego nad kanalizacją deszczową i siecią wodociągową i w rezultacie planowanej dostawy przedmiotowej działki nie dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania kanalizacją deszczową oraz siecią wodociągową jak właściciel - nie będą przedmiotem sprzedaży. Przedmiotowe sieci (kanalizacja deszczowa i sieć wodociągowa) stanowią budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego.   W niniejszej sprawie – jak wskazał Wnioskodawca – przez działkę przebiega kanalizacja deszczowa i sieć wodociągowa będące budowlami. Gmina nie sprawuje władztwa ekonomicznego nad kanalizacją deszczową i siecią wodociągową i w rezultacie planowanej dostawy przedmiotowej działki nie dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania kanalizacją deszczową oraz siecią wodociągową jak właściciel - nie będą przedmiotem sprzedaży.   Wobec tak przedstawionego opisu oraz obowiązujących przepisów prawa należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca nie jest właścicielem znajdujących się na działce budowli tj. kanalizacji deszczowej i sieci wodociągowej to należy przyjąć, że w związku z planowaną dostawą działki nr 1, przedmiotem dostawy będzie wyłącznie grunt, którego wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy jednak nie można uznać za teren niezabudowany, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Powyższe wynika z faktu, że na gruncie tym posadowione są ww. budowle w postaci kanalizacji deszczowej i sieci wodociągowej. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że dostawa działki nr 1 nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane,                                           a w przedstawionej sytuacji grunt ten jest zabudowany kanalizacją deszczową i siecią wodociągową.   W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.   Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.   Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.   W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.: -        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania, -        przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że przy sprzedaży przedmiotowej działki nr 1, nie będzie miał zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, ponieważ przedmiotowa działka nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę wyłącznie na cele do działalności zwolnionej od podatku.   Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że dostawa działki nr 1 nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 należało uznać za prawidłowe.   Następnie tut. organ pragnie odnieść się do możliwości zastosowania zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 do dostawy działki nr 2 zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym.   W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.   Stosownie natomiast do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a)      dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b)      pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.   Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.   Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, rozumie oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: a)      wybudowaniu lub b)      ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.   Z ww. przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do używania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich części oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.   W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku budynków, budowli lub ich części niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.   Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: a)      w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, b)      dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.   Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.   Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki, budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.   W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.   Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza sprzedać działkę nr 2 zabudowaną budynkiem handlowo-usługowym z funkcją mieszkalną. Cały budynek handlowo-usługowy z funkcją mieszkalną oddany był przez Wnioskodawcę do używania w okresie od 1 stycznia 2012 r. do 30 listopada 2015 r. Od pierwszego zajęcia, używania całego budynku handlowo-usługowego z funkcją mieszkalną, do dnia jego dostawy, minął okres dłuższy niż dwa lata. Gmina nie ponosiła wydatków na ulepszenie budynku handlowo-usługowego z funkcją mieszkalną w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.   Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis sprawy należy stwierdzić, że dostawa budynku handlowo-usługowego z funkcją mieszkalną nie będzie następować w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, gdyż jak Wnioskodawca wskazał w opisie sprawy cały budynek oddany był przez Gminę do używania od 1 stycznia 2012 r. tym samym doszło do pierwszego zajęcia (używania) przedmiotowego budynku. Ponadto Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie ww. budynku handlowo-usługowego z funkcją mieszkalną. Spełniony zostanie również drugi warunek umożliwiający zwolnienie budynku handlowo-usługowego z funkcją mieszkalną na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż między pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. budynku minął okres dłuższy niż 2 lata.   W związku z  powyższym dostawa budynku handlowo-usługowego z funkcją mieszkalną korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Odpowiednio zwolnieniem tym objęta będzie także dostawa gruntu, na którym ww. budynek jest posadowiony (art. 29a ust. 8 ustawy).   Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że dostawa działki nr 2 będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 jest prawidłowe.   Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i  stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie  ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.   Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.