0111-KDIB3-2.4012.461.2021.2.MGO

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 18 czerwca 2021 r. (data wpływu 18 czerwca 2021 r.) uzupełnionym pismem z 24 sierpnia 2021 r. (data wpływu 24 sierpnia 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zachowania prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT w związku z zakupem siewnika do kukurydzy i świadczenia nim usług innym podmiotom w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE 18 czerwca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od towarów i usług w zakresie zachowania prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, w związku z zakupem siewnika do kukurydzy i świadczenia nim usług innym podmiotom w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. Wniosek został uzupełniony pismem z 24 sierpnia 2021 r. (data wpływu 24 sierpnia 2021 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 16 sierpnia 2021 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.461.2021.1.MGO. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Opis stanu faktycznego: Podatnik prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji Informacji o Działalności Gospodarczej jako czynny podatnik od towarów i usług. Podatnik zrezygnował ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy o podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności stosuje opodatkowanie podatkiem liniowym 19%. Przeważającym PKD w działalności gospodarczej podatnika jest 35.11.Z - wytwarzanie energii elektrycznej. Wytwarzana energia elektryczna sprzedawana jest do państwowej spółki obrotu energią elektryczną – X SA. Podatnik posiada koncesję na produkcję energii elektrycznej wytwarzanej z biogazu rolniczego od Dyrektora Generalnego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa. Instalacja biogazowa zgodnie z przepisami prawa traktowana jest jako obiekt przemysłowy. W celu prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej pozyskuje materiały (kiszonka z kukurydzy, sianokiszonka), które stanowią dla niego substraty do fermentacji metanowej. Surowce te zakupuje od podatników VAT czynnych oraz rolników ryczałtowych. Cykl produkcji energii elektrycznej w biogazowni rolniczej rozpoczyna się od: - nabycia substratów na cele energetyczne - fermentowanie substratów energetycznych w komorach fermentacyjnych - wytworzenia paliwa gazowego (biogaz) z substratów w komorach fermentacyjnych - spalanie wytworzonego biogazu w silnikach wytwarzających energię elektryczną i ciepło - wprowadzenie wytworzonej energii elektrycznej do sieci elektroenergetycznej - utylizacja odpadu - masy pofermentacyjnej powstałej w trakcie procesu produkcyjnego. W celu zachowania ciągłości produkcji energii elektrycznej z biogazu wszystkie powyższe czynności bezwarunkowo muszą być wykonane na bieżąco. Podatnik posiada również własne gospodarstwo rolne. Jest rolnikiem ryczałtowym zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług. Posiada status podatnika zwolnionego z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług. Na swoich polach uprawia zboża, rzepak oraz buraki cukrowe. Plony w zależności od przeznaczenia sprzedaje do polskich młynów i Krajowej Spółki Cukrowej. Z uwagi na fakt, że podatnik korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, uprawiając zboża, rzepak oraz buraka cukrowego w swoim gospodarstwie, nie przysługuje mu prawo do odliczania VAT naliczonego z zakupów do gospodarstwa rolnego takich jak paliwo, nawozy, sprzęt rolniczy itp. Płody rolne sprzedaje stosując stawkę zryczałtowanego zwrotu podatku VAT. Opis stanu przyszłego: W ramach prowadzonej działalności gospodarczej podatnik planuje rozszerzyć zakres usług o usługę siewu kukurydzy dla przyszłych kontrahentów, od których zamierza nabyć kiszonkę z kukurydzy na cele energetyczne. W związku z tym planuje zakupić w ramach działalności gospodarczej siewnik punktowy do siewu kukurydzy. Z otrzymanej faktury VAT za siewnik podatnik zamierza odliczyć podatek VAT naliczony. Zakupiony siewnik ze względu na wartość większą niż 10 tys. zł oraz przewidywany okres użytkowania powyżej roku zostałby wpisany do ewidencji środków trwałych firmy. Zatem odliczenie VAT-u naliczonego z zakupu siewnika przysługiwałoby podatnikowi, ponieważ służyłby on do czynności opodatkowanej zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług. Za swoje usługi świadczone wyżej wymienionym siewnikiem podatnik będzie wystawiał fakturę VAT. W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że: Usługi siewu kukurydzy stanowić będą usługi rolnicze, o których mowa w art. 2 pkt 21 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług tj. 21) usługach rolniczych - rozumie się przez to: a) usługi związane z rolnictwem oraz chowem i hodowlą zwierząt, z wyłączeniem usług weterynaryjnych (PKWiU ex 01.6), z wyłączeniem usług podkuwania koni i prowadzenia schronisk dla zwierząt gospodarskich (PKWiU ex 01.62.10.0), b) usługi związane z leśnictwem (PKWiU ex 02.40.10), z wyłączeniem patrolowania lasów wykonywanego na zlecenie przez jednostki inne niż leśne (PKWiU ex 02.40.10.3), c) usługi wspomagające rybactwo (PKWiU ex 03.00.7), z wyłączeniem usług związanych z rybołówstwem morskim (PKWiU 03.00.71.0), d) wynajem i dzierżawę maszyn i urządzeń rolniczych, bez obsługi (PKWiU 77.31.10.0). Wyżej wymieniona usługa należy do grupowania PKWiU 01.61.10 Usługi wspomagające produkcję roślinną. W związku z powyższym opisem w zakresie podatku od towarów i usług zadano następujące pytanie: Czy w związku z zakupem siewnika do kukurydzy w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej do świadczenia nim usług innym podmiotom i odliczeniem od jego zakupu kwoty VAT naliczonego, podatnik zachowuje prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług i w dalszym ciągu może sprzedawać zboża, rzepak oraz buraki cukrowe stosując stawkę zryczałtowanego zwrotu podatku VAT? Stanowisko Wnioskodawcy: Zdaniem podatnika w związku z zakupem siewnika do kukurydzy w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej i odliczeniem od jego zakupu kwoty VAT naliczonego, podatnik zachowuje prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług i w dalszym ciągu może sprzedawać zboża, rzepak oraz buraki cukrowe stosując stawkę zryczałtowanego zwrotu podatku VAT. Artykuł 43 stanowi, iż zwalnia się od podatku dostawę produktów rolnych dokonywaną przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego. Podatnik nie zrezygnował ani nie zamierza zrezygnować ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ustawy o VAT. Sprzedaż zbóż, rzepaku oraz buraka cukrowego nadal może być sprzedawana przez podatnika z zastosowaniem stawki zryczałtowanego zwrotu podatku VAT, ponieważ do wytworzenia tych produktów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, ze zm.), podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zgodnie z art. 2 pkt 15 ustawy, przez działalność rolniczą rozumie się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, gruntową, szklarniową i pod folią, produkcję roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadowniczą, chów, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego lub fermowego oraz chów i hodowlę ryb i innych organizmów żyjących w wodzie, a także uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin „in vitro”, fermową hodowlę i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowlę i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, chów i hodowlę dżdżownic, entomofagów i jedwabników, prowadzenie pasiek oraz chów i hodowlę innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym oraz sprzedaż produktów gospodarki leśnej i łowieckiej, z wyjątkiem drewna okrągłego z drzew tropikalnych (CN 4403 41 00 i 4403 49) oraz bambusa (CN 1401 10 00), a także świadczenie usług rolniczych. Biorąc zatem pod uwagę przytoczoną definicję działalności gospodarczej uznać należy, że działalność rolnicza mieści się w pojęciu działalności gospodarczej. Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę produktów rolnych dokonywaną przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego. W myśl art. 43 ust. 3 ustawy, rolnik ryczałtowy dokonujący dostawy produktów rolnych lub świadczący usługi rolnicze, które są zwolnione od podatku na podstawie ust. 1 pkt 3, może zrezygnować z tego zwolnienia pod warunkiem dokonania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 i 2. Na podstawie art. 2 pkt 19 ustawy, przez rolnika ryczałtowego rozumie się rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych. Natomiast przez produkty rolne, w myśl art. 2 pkt 20 ustawy, rozumie się towary pochodzące z własnej działalności rolniczej rolnika ryczałtowego oraz towary, o których mowa w art. 20 ust. 1c i 1d ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387 z późn. zm.). Zgodnie z art. 2 pkt 21 ustawy, przez usługi rolnicze rozumie się: usługi związane z rolnictwem oraz chowem i hodowlą zwierząt, z wyłączeniem usług weterynaryjnych (PKWiU ex 01.6), z wyłączeniem usług podkuwania koni i prowadzenia schronisk dla zwierząt gospodarskich (PKWiU ex 01.62.10.0), usługi związane z leśnictwem (PKWiU ex 02.40.10), z wyłączeniem patrolowania lasów wykonywanego na zlecenie przez jednostki inne niż leśne (PKWiU ex 02.40.10.3), usługi wspomagające rybactwo (PKWiU ex 03.00.7), z wyłączeniem usług związanych z rybołówstwem morskim (PKWiU 03.00.71.0), wynajem i dzierżawę maszyn i urządzeń rolniczych, bez obsługi (PKWiU 77.31.10.0). Zgodnie z wyżej powołanymi przepisami rolnik ryczałtowy wykonujący czynności przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy jest zwolniony od podatku VAT. Stosownie do art. 115 ust. 1 ustawy, rolnikowi ryczałtowemu dokonującemu dostawy produktów rolnych dla podatnika podatku, który rozlicza ten podatek, przysługuje zryczałtowany zwrot podatku z tytułu nabywania niektórych środków produkcji dla rolnictwa opodatkowanych tym podatkiem. Kwota zryczałtowanego zwrotu podatku jest wypłacana rolnikowi ryczałtowemu przez nabywcę produktów rolnych. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest rolnikiem ryczałtowym zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług. Posiada status podatnika zwolnionego z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług. Na swoich polach uprawia zboża, rzepak oraz buraki cukrowe. Wnioskodawca równocześnie prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą jako czynny podatnik od towarów i usług. Przeważającym PKD w działalności gospodarczej podatnika jest 35.11.Z - wytwarzanie energii elektrycznej. W celu prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej pozyskuje materiały (kiszonka z kukurydzy, sianokiszonka), które stanowią dla niego substraty do fermentacji metanowej. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej podatnik planuje rozszerzyć zakres usług o usługę siewu kukurydzy dla przyszłych kontrahentów, od których zamierza nabyć kiszonkę z kukurydzy na cele energetyczne. W związku z tym planuje zakupić w ramach działalności gospodarczej siewnik punktowy do siewu kukurydzy. Z otrzymanej faktury VAT za siewnik podatnik zamierza odliczyć podatek VAT naliczony. Usługi siewu kukurydzy stanowić będą usługi rolnicze, o których mowa w art. 2 pkt 21 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do ustalenia, czy świadczenie usługi siewu kukurydzy dla przyszłych kontrahentów w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej nie będzie skutkować utratą zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy i stosowania stawki zryczałtowanego zwrotu podatku VAT. Ww. wątpliwości wskazują, że intencją Wnioskodawcy jest otrzymanie odpowiedzi na pytanie czy rozszerzenie działalności gospodarczej o świadczenie usług siewu kukurydzy dla przyszłych kontrahentów wpływa na status Wnioskodawcy jako rolnika ryczałtowego w zakresie dokonywanej przez niego dotychczas sprzedaży zboża, rzepaku oraz buraków cukrowych w ramach gospodarstwa rolnego. Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy, należy wskazać, że zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. Natomiast stosownie do ust. 2 ww. artykułu, w przypadku osób fizycznych, o których mowa w art. 15 ust. 4 i 5, zgłoszenie rejestracyjne może być dokonane wyłącznie przez jedną z osób, na które będą wystawiane faktury przy zakupie towarów i usług i które będą wystawiały faktury przy sprzedaży produktów rolnych. W związku z powyższym prawidłowa wykładnia art. 43 ust. 1 pkt 3 i ust. 3 ustawy w zw. z art. 2 pkt 20 i 21 jest taka, że aby utracić zwolnienie uregulowane w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy podatnik powinien złożyć na podstawie art. 43 ust. 3 w zw. z art. 96 ust. 1 i 2 ustawy - odpowiednio wypełnione (z wyraźnym wskazaniem rezygnacji ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy) zgłoszenie rejestracyjne (formularz VAT-R). Oznacza to, że zwolnienie przysługujące rolnikowi zryczałtowanemu można utracić przez oświadczenie woli złożone w odpowiednio wypełnionym formularzu VAT-R (na podstawie art. 43 ust. 3 ustawy o VAT), a nie przez inne czynności faktyczne. Należy zauważyć, iż podmiot będący rolnikiem ryczałtowym może być – w pozostałym zakresie swojej działalności – podatnikiem VAT czynnym (niekorzystającym ze zwolnienia). Jest to wyjątkowy przypadek, w którym jeden podmiot może łączyć dwa statusy – podatnika VAT czynnego i jednocześnie podatnika VAT zwolnionego jako rolnik ryczałtowy. Wówczas, chociaż w części podatnik prowadzi działalność opodatkowaną, to dostawa własnych produktów rolnych z gospodarstwa rolnego podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług lecz korzysta ze zwolniona od podatku VAT w związku z art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy. Działalność polegająca na wytwarzaniu energii elektrycznej, inna niż z tytułu świadczenia usług o charakterze rolniczym nie ma wpływu na utratę przez Wnioskodawcę, będącego rolnikiem ryczałtowym, zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy. Wnioskodawca, jako rolnik ryczałtowy, wykonuje czynności zwolnione od podatku, które to zwolnienie obejmuje konkretne czynności przewidziane w przepisie, a nie całą sprzedaż Wnioskodawcy. Jednakże sytuacja wygląda nieco inaczej, jeżeli działalność gospodarcza z tytułu której Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem od towarów i usług dotyczy działalności rolniczej, bowiem podmiot będący rolnikiem ryczałtowym nie może łączyć dwóch statusów – podatnika VAT zwolnionego jako rolnik ryczałtowy (niemającego obowiązku składania deklaracji, prowadzenia ewidencji, wystawiania faktur) i jednocześnie podatnika VAT czynnego – w pozostałym zakresie działalności rolniczej. Należy podkreślić, że gdy Wnioskodawca wykona usługę siewu kukurydzy dla przyszłych kontrahentów, od których zamierza nabyć kiszonkę z kukurydzy na cele energetyczne w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, to nie oznacza, że nie będzie to usługa rolnicza. Jak z wniosku wynika i jak sam wskazał Wnioskodawca usługa siewu kukurydzy będzie usługą rolniczą i nie zmienia tego fakt, że jest usługą wykonywaną w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą związaną z wytwarzaniem energii elektrycznej z odnawialnych źródeł. Podkreślenia wymaga, że z chwilą uzyskania statusu rolnika ryczałtowego świadczenie przez niego wszystkich usług rolniczych jest opodatkowane łącznie na zasadach wynikających z art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy. Ewentualna rezygnacja ze statusu rolnika ryczałtowego możliwa jest po spełnieniu warunku, o których mowa w art. 43 ust. 3 ustawy. Sam fakt, że Wnioskodawca będzie świadczył usługi siewu kukurydzy dla przyszłych kontrahentów, od których zamierza nabyć kiszonkę z kukurydzy na cele energetyczne w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie przesądza, o utracie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy. Wpływ na zakres przedmiotowego zwolnienia podatkowego (i opodatkowania dostaw produktów rolnych oraz świadczenia usług rolniczych) odbywać się może jedynie w wyniku zmiany statusu rolnika ryczałtowego, to jest rezygnacji ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 43 ust. 3 ustawy, bądź powstania obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych (art. 2 pkt 19 ustawy). W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca jest rolnikiem ryczałtowym, nie złożył zgłoszenia rejestracyjnego, w którym zrezygnowałby ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy. Podsumowując w związku z zakupem siewnika do kukurydzy w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej i odliczeniem od jego zakupu kwoty VAT naliczonego, podatnik zachowuje prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług i w dalszym ciągu może sprzedawać zboża, rzepak oraz buraki cukrowe stosując stawkę zryczałtowanego zwrotu podatku VAT. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem zapytania Wnioskodawcy. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, a wynikające z opisu sprawy oraz stanowiska Wnioskodawcy – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Interpretacja nie odnosi się do zagadnienia związanego z prawem do odliczenia kwoty podatku VAT naliczonego w związku z zakupem siewnika do kukurydzy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Zgodnie z art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.