0111-KDIB3-2.4012.551.2021.2.MD

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 lipca 2021 r. (data wpływu 14 lipca 2021 r.) uzupełnionym pismem z 22 września 2021 r. (data wpływu 22 września 2021 r.)  o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od  towarów i usług w zakresie braku obowiązku zapłaty podatku VAT z tytułu sprzedaży działek powstałych po podziale działek nr A, B i C – jest prawidłowe. UZASADNIENIE 14 lipca 2021 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku zapłaty podatku VAT z tytułu sprzedaży działek powstałych po podziale działek nr A, B i C. Wniosek został uzupełniony pismem z 22 września 2021 r. (data wpływu 22 września 2021 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 14 września 2021 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.551.2021.1.MD. We wniosku uzupełnionym pismem z 22 września 2021 r. przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca zwraca się z prośbą o zwolnienie go z podatku VAT w związku z zamiarem sprzedaży działek: B, C i A o powierzchni łącznej 1,0 ha, podzielone na mniejsze, a zlokalizowane w K. w Gminie Ś., woj. X., mając na uwadze poniższe: 1.      W roku 2005 Wnioskodawca zakupił w trybie przetargu działkę rolną RIIIa i PsIII o powierzchni łącznej 1,0 ha w celu osiedlenia się w przyszłości. Działki wchodzą do majątku wspólnego tj. R. i K. zam. ul. …. w Y.. 2.      Zamierzeniem Wnioskodawcy było przeniesienie się tam wraz z rodziną oraz jego i żony rodziców celem sprawowania opieki nad nimi. 3.      Ze względu na problemy związane z brakiem infrastruktury wod-kan, energetycznej i uzyskaniem stosownych zezwoleń, chorobą ojca i teścia, Wnioskodawca musiał te plany odłożyć na późniejsze lata. Okazało się, że przeniesienie rodziców w tamto miejsce stanowiłoby duży problem dostępu rodziców do służby zdrowia – specjalistów lekarzy. Niestety teść Wnioskodawcy M. zam. ul. …. w Y. zmarł w roku 2010, a tata Wnioskodawcy S. zam. ul. ….. w Y. zmarł w roku 2016. 4.      U teściowej Wnioskodawcy T., obecnie lat 75, zam. ul. ….. w Y. stwierdzono w roku 2011 astmę oskrzelową, a w roku 2016 stwierdzono raka piersi. Przebyła ona operację, a teraz wymaga regularnych wizyt u onkologa oraz leczenia. W międzyczasie stwierdzono u niej cukrzycę typu 2. Natomiast mama Wnioskodawcy T., obecnie lat 73, zam. ul. …. w Y. od roku 2013 ma chorobę nadciśnieniową z zawałem serca, hiperlipidemię mieszaną, zawroty głowy, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego, a od roku 2019  ma także cukrzycę typu 2. Ona także wymaga szybkiego dostępu do lekarza, jak i nadzoru nad prawidłowym przyjmowaniem leków w oznaczonych godzinach. Mama Wnioskodawcy jest pod stałą opieką …. – Centrum Zdrowia Serca ….. Emerytury samych mam nie są wystarczające na opłatę wszystkich leków i rehabilitacji. Wnioskodawca chce im zapewnić komfort bezpieczeństwa życia, gdy uzyska środki ze sprzedaży nieruchomości. 5.      Obecnie na działce nr C jest od roku 2017 infrastruktura energetyczna, a od roku 2019 jest infrastruktura wodociągowa. Na pozostałych dwóch działkach brak infrastruktury. 6.      MPZP wsi K. został uchwalony w roku 2009 i przeznaczył działki pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, wyłącznie w układzie wolnostojącym lub zabudowa zagrodowa i agroturystyka, a obecnie działki są gruntami rolnymi. 7.      W ostatnich latach Wnioskodawca próbował sam sprzedać nieruchomość w całości, niestety nie było żadnego zainteresowania. W oparciu o rozmowy z potencjalnymi zainteresowanymi byliby oni skłonni kupić działki o powierzchni ok. 1000 m2. 8.      Wnioskodawca postanowił, że spróbuje to zrobić przez firmy specjalizujące się w obrocie nieruchomościami. I tak w roku 2020 z firmą M. bez efektu sprzedaży, a obecnie od grudnia 2020 r. z firmą N. także bez efektu sprzedaży – zbyt duża powierzchnia. 9.      Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą firmy R. o obszarze rekreacyjno-sportowo-rehabilitacyjnym w latach ok. 1990-1992, ponad 20 lat temu. 10.  Wnioskodawca pracuje od 26 lat na umowę o pracę w Y., a jego żona także pracuje od 32 lat na umowę o pracę w Y.. 11.  Wnioskodawca i jego żona nie prowadzili i nie prowadzą działalności gospodarczej. 12.  Wnioskodawca nigdy nie prowadził, ani jego żona handlu nieruchomościami. 13.  Od dnia zakupu ww. działek Wnioskodawca nie dokonywał dodatkowych podziałów geodezyjnych. 14.  Jest to jedyna nieruchomość gruntowa Wnioskodawcy. Wnioskodawca bardzo prosi o uwzględnienie powyższych argumentów i zwolnienie Wnioskodawcy przy sprzedaży podzielonych działek na mniejsze, np. o pow. ok 1000 m2, z podatku VAT. Celem sprzedaży jest zapewnienie komfortu – bezpieczeństwa życia dla mam Wnioskodawcy i jego żony, gdy uzyskają środki ze sprzedaży przedmiotowych nieruchomości. W piśmie z 22 września 2021 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, wskazano następujące informacje. Wnioskodawca nie dokonał podziału opisanych we wniosku działek nr A, B, C na mniejsze odrębne działki. Na pytanie Organu „Które z działek będą podlegały sprzedaży? Czy przedmiotem planowanej sprzedaży będzie działka nr A czy B czy C czy może działki które powstaną po ich podziale? Ile geodezyjnie wyodrębnionych działek będzie przedmiotem sprzedaży? Proszę podać numery działki/działek które mają zostać sprzedane.” Wnioskodawca wskazał, że wszystkie działki będą podlegały sprzedaży. Wnioskodawca zamierza działki nr A, B, C podzielić i jedną działkę sprzedać jak najszybciej. Docelowo planuje wyodrębnić łącznie 8 działek. Wnioskodawca z informacji jaką uzyskał m.in. z internetu wynika, że w tym rejonie ciężko będzie sprzedać działki obecnej wielkości. Nie ma zapotrzebowania na taki duży areał, a przy mniejszych działkach o powierzchni od 1000 m2 do 1200 m2 jest zapotrzebowanie. Jedną działkę Wnioskodawca zamierza sprzedać w tym roku. Pozostałe 7 działek w zależności od zainteresowania kupujących w następnych latach. Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nigdy nie był rolnikiem ryczałtowym. Nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych z tych działek. Do tej chwili Wnioskodawca użytkował na własne potrzeby. Wnioskodawca nabył jako grunt rolny bez podatku VAT. Nabyte działki były dokumentowane aktem notarialnym jako umowa kupna-sprzedaży. Wszystkie ww. działki były użytkowane na własne potrzeby Wnioskodawcy, jego gospodarstwa domowego. Działki ww. nie były udostępniane osobom trzecim. Wnioskodawca wykorzystywał ww. działki wyłącznie na domowe potrzeby. Do powyższych działek nie były wydane decyzje o warunkach zabudowy. Plan został uchwalony na podstawie Uchwały Nr … Rady Miejskiej w Ś. z dnia 27 maja 2009 roku w sprawie uchwalenia MPZP wsi K. Była to wyłącznie inicjatywa rady miejskiej. Na pytanie Organu: „Z czyjej inicjatywy i kto dokonał przyłączenia infrastruktury wodociągowej oraz infrastruktury energetycznej do działki nr C?” Wnioskodawca podał, że w związku z użytkowaniem w tym okresie rodzinnym Wnioskodawca wystąpił z prośbą o przyłącze wody i energii elektrycznej do działki numer C. Wnioskodawca nie podjął i nie podejmie żadnych dodatkowych czynności związanych z uzbrojeniem działek, ich ogrodzenia. Wnioskodawca nie planuje ponosić nakładów, które by uatrakcyjniły powyższe działki. Na chwilę obecną Wnioskodawca nie ma nabywcy działki w związku z tym nie udzielił żadnych pełnomocnictw z tym związanych. Wszystkie działki są działkami niezabudowanymi. Wnioskodawca nie będzie sprzedawał działek zabudowanych. Wnioskodawca nie będzie ponosił nakładów na ulepszenie żadnych budynków, budowli. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy jako osoba fizyczna, nieprowadząca działalności gospodarczej w momencie podziału działek na mniejsze i ich sprzedaży Wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłacenia podatku od towarów i usług VAT? Stanowisko Wnioskodawcy (doprecyzowane w piśmie z 22 września 2021 r.): Z  uwagi na to, że celem sprzedaży działek jest zapewnienie komfortu – bezpieczeństwa życia dla mam Wnioskodawcy i jego żony (gdy uzyskają środki ze sprzedaży przedmiotowych nieruchomości) i że: -        działki Wnioskodawca zakupił ponad 15 lat temu, -        Wnioskodawca i jego żona nie prowadzą działalności gospodarczej, -        Wnioskodawca i jego żona nie prowadzą handlu nieruchomościami, -        Wnioskodawca i jego żona nie dokonywali dodatkowych podziałów geodezyjnych od dnia zakupu ww. działek, -        Wnioskodawca i jego żona nie pobierali żadnych dotacji rolnych, Wnioskodawca uważa, że sprzedaż ww. działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Jako osoba fizyczna w przypadku sprzedaży podzielonych działek na mniejsze Wnioskodawca ma zamiar dokonać jednorazowych i okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata. Wnioskodawca uważa, że nie jest zobowiązany w przypadku planowanej sprzedaży działki w tym roku oraz w kolejnych latach nie będzie zobowiązany do zapłacenia podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W świetle art. 2 pkt 6 ustawy, towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zatem, w świetle przytoczonych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6, a jego sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast za sprzedaż uznaje się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy). W świetle ww. przepisów, grunty spełniają definicję towarów określoną w art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Należy podkreślić jednak, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – według ust. 2 przywołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy Sprzedający, w celu dokonania sprzedaży działek podejmowali/będą podejmowali aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania ich za podmioty prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s.1, z późn. zm.) (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Należy mieć na uwadze, że dla uznania danego majątku za prywatny nie wystarczy, że jako taki został nabyty (darowany), istotny jest również sposób jego wykorzystania w całym okresie posiadania oraz działania podejmowane w celu jego sprzedaży. Aby majątek uznać za prywatny musi być on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych co stwierdził Trybunał Sprawiedliwości UE w orzeczeniu w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. W tym miejscu należy przytoczyć orzeczenie z dnia 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, z którego wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, producenta, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalności gospodarczą. Należy wskazać, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich. Należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w 2005 r. Wnioskodawca zakupił  działkę w celu osiedlenia się w przyszłości. Zamierzeniem Wnioskodawcy było przeniesienie się tam wraz z rodziną oraz jego i żony rodziców celem sprawowania opieki nad nimi.  Ze względu na problemy związane z brakiem infrastruktury wod-kan, energetycznej i uzyskaniem stosownych zezwoleń, chorobą ojca i teścia, Wnioskodawca musiał te plany odłożyć na późniejsze lata. W związku z użytkowaniem rodzinnym Wnioskodawca wystąpił z prośbą o przyłącze wody i energii elektrycznej do działki numer C. Obecnie na działce nr C jest od roku 2017 infrastruktura energetyczna, a od roku 2019 jest infrastruktura wodociągowa. Na pozostałych działkach brak infrastruktury. Wnioskodawca zamierza działki nr A, B, C podzielić docelowo na 8 działek. Jedną działkę Wnioskodawca planuje sprzedać jak najszybciej, pozostałe 7 działek w zależności od zainteresowania kupujących w następnych latach.  Jak wyjaśnił Wnioskodawca, ciężko jest sprzedać działki obecnej wielkości, nie ma zapotrzebowania na tak duży areał. Jak podał Wnioskodawca celem sprzedaży działek jest zapewnienie komfortu bezpieczeństwa życia dla mam Wnioskodawcy i jego żony. Ponadto jak wynika z treści wniosku Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych z tych działek. Do tej chwili Wnioskodawca użytkował działki na własne potrzeby. Działki ww. nie były udostępniane osobom trzecim. Do powyższych działek nie były wydane decyzje o warunkach zabudowy. Wnioskodawca nie podjął i nie podejmie żadnych dodatkowych czynności związanych z uzbrojeniem działek, ich ogrodzeniem. Wnioskodawca nie planuje ponosić nakładów, które by uatrakcyjniły powyższe działki. Na chwilę obecną nie Wnioskodawca nie ma nabywcy działki w związku z tym nie udzielił żadnych pełnomocnictw z tym związanych. W analizowanej sprawie Wnioskodawca ma wątpliwości czy jako osoba fizyczna, nieprowadząca działalności gospodarczej w momencie podziału działek na mniejsze i ich sprzedaży będzie zobowiązany do zapłacenia podatku od towarów i usług VAT. Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w niniejszej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawcy w przedmiocie zbycia działek powstałych po podziale działek nr A, B i C, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż wskazanych działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie podjął takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do   wykorzystywanych przez handlowców. Wnioskodawca, sprzedając ww. działki powstałe po podziale działek nr A, B i C, będzie korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. O uznaniu Wnioskodawcy za podatnika nie może przesądzać fakt, że planuje on dokonać podziału nieruchomości (działek nr A, B i C) na mniejsze działki w celu ich odsprzedaży. Jak wskazał Wnioskodawca przy mniejszych działkach o powierzchni od 1000 m2 do 1200 m2 jest większe zapotrzebowanie więc, działanie to jest racjonalne i związane z zarządem majątkiem prywatnym. Z powołanego wyżej wyroku TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 wynika, że podział gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny z ich późniejszej sprzedaży nie jest okolicznością przesądzającą o działaniu w charakterze podatnika. Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane regulacje ustawy stwierdzić należy, że planowana sprzedaż działek powstałych po podziale działek nr A, B i C nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a Wnioskodawca dla tej czynności nie wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Podsumowując, sprzedaż opisanych działek powstałych po podziale działek nr A, B i C dokonana przez Wnioskodawcę nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.  Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłacenia podatku VAT z tytułu ich sprzedaży. W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność. Interpretacja dotyczy wyłącznie Wnioskodawcy i nie odnosi się do żony Wnioskodawcy. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1.      z zastosowaniem art. 119a; 2.      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3.      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.  Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie  ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.