0111-KDIB3-2.4012.564.2021.1.ASZ
Interpretacja indywidualna2021-10-13Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Teza
wyłączenie z opodatkowania nieodpłatnego udostępnienia na rzecz Skarbu Państwa pomieszczenia oraz powierzchni dachowej budynku Starostwa Powiatowego Pełna treść interpretacji
INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 lipca 2021 r. (data wpływu 26 lipca 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania nieodpłatnego udostępnienia na rzecz Skarbu Państwa pomieszczenia oraz powierzchni dachowej budynku Starostwa Powiatowego – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 26 lipca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania nieodpłatnego udostępnienia na rzecz Skarbu Państwa pomieszczenia oraz powierzchni dachowej budynku Starostwa Powiatowego. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Od dnia 1 lipca 2016 roku Powiat jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym i począwszy od lipca 2016 roku składa deklarację VAT we własnym imieniu. Z dniem 1 stycznia 2017 roku, zgodnie z wymogami art. 3 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczania podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 280), Powiat podjął rozliczenie podatku VAT wraz ze wszystkimi swoimi jednostkami organizacyjnymi. Powiat, będąc jednostką samorządu terytorialnego, posiada osobowość prawną i wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym. W imieniu Powiatu, jako „sprzedawcy” i podatnika podatku VAT, faktury VAT wystawiają poszczególne jednostki organizacyjnej, jako „wystawca faktury” z NIP-em Powiatu. Obsługę scentralizowanych rozliczeń w zakresie podatku od towarów i usług VAT prowadzi Starostwo Powiatowe. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 32 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 920 z późn. zm.) Zarząd Powiatu gospodaruje mieniem powiatu. W dniu 18 października 2007 roku została zawarta umowa najmu pomiędzy Powiatem (Wynajmującym) a Skarbem Państwa - Głównym Urzędem Geodezji i Kartografii (Najemcą). Przedmiotem umowy był najem pomieszczenia nr 47, o pow. 3 m2, znajdującego się w budynku Starostwa Powiatowego, w celu postawienia odbiornika stacji referencyjnej z wyposażeniem oraz prawo do wykorzystania powierzchni dachowej budynku Starostwa Powiatowego z przeznaczeniem na założenie anteny stacji referencyjnej w ramach systemu ASG/EUPOS. Najemca z tytułu najmu zobowiązał się zapłacić Wynajmującemu czynsz najmu w wysokości 51,00 zł netto miesięcznie. Przedmiotowa umowa została zawarta na czas nieokreślony. Umowa ta zmieniana była następnie na mocy aneksu nr 1 z dnia 4 kwietnia 2008 roku, aneksu nr 2 z dnia 27 kwietnia 2008 roku oraz aneksu nr 3 z dnia 7 kwietnia 2009 roku. Pismem z dnia 16 października 2020 roku, biorąc pod uwagę zgodę wyrażoną w Uchwale Zarządu Powiatu z dnia 1 października 2020 roku, Powiat reprezentowany przez Zarząd Powiatu wypowiedział umowę najmu zawartą w dniu 18 października 2007 roku – za 3 miesięcznym okresem wypowiedzenia, na koniec miesiąca kalendarzowego. Wypowiedzenie umowy było konieczne z uwagi na realizowany projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej pn.: „…”. Zgodnie ze stanowiskiem Biura Rozwoju, Funduszy Zewnętrznych i Inwestycji Starostwa Powiatowego, należało przyjąć zasadę, że do czasu zakończenia robót budowlanych, zakończone zostaną również umowy najmu oraz inne umowy generujące dochód w tychże budynkach. We wnioskach o dofinansowanie zadania, analizach finansowo-ekonomicznych oraz interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nie wykazano powstania dochodów w ramach termomodernizowanych obiektów. Konstrukcja przyjęta w wyżej wymienionych dokumentach miała na celu spełnienie wszystkich wytycznych programowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020. Umowy najmu nie mogą być również zawierane/kontynuowane w okresie trwałości projektów, czyli w ciągu 5 lat od daty ostatniej wypłaty środków w ramach projektów (szacunkowo do maja 2026). W piśmie z dnia 6 listopada 2020 roku Główny Geodeta Kraju wyjaśnił, że stacja referencyjna stanowi element systemu ASG/EUPOS wspomagającego usługi precyzyjnego pozycjonowania satelitarnego na obszarze Polski w oparciu o sygnał satelitów GNSS. Ponadto stacja włączona jest do Europejskiej Sieci Stacji Permanentnych, realizującej europejski system odniesienia ETRS na obszarze kraju oraz stanowi punkt podstawowej osnowy fundamentalnej (najwyższego rzędu), która podlega ochronie na mocy art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2052 z późn. zm.). Stacja referencyjna jest ważnym elementem infrastruktury państwa w zakresie realizacji państwowego systemu odniesień przestrzennych i dlatego bardzo istotne jest, aby mogła dalej pracować w tym samym miejscu. Stacja działa nieprzerwanie od 2007 roku. Usunięcie anteny wraz z masztem spowoduje utratę precyzyjnie wyznaczanych współrzędnych, co byłoby równoznaczne ze zniszczeniem punktu osnowy fundamentalnej. W świetle argumentów przytoczonych przez Głównego Geodetę Kraju pozostawienie stacji antenowej na dachu wspomnianego budynku Starostwa Powiatowego okazuje się niezbędne z punktu widzenia Państwa Polskiego, a co za tym idzie samorządu powiatowego. W związku z powyższym, Powiat planuje zawrzeć umowę nieodpłatnego użyczenia pomieszczenia nr 47, o pow. 3 m2, znajdującego się w budynku Starostwa Powiatowego, w celu pozostawienia odbiornika stacji referencyjnej z wyposażeniem wraz z nieodpłatnym prawem do wykorzystania powierzchni dachowej budynku Starostwa Powiatowego z przeznaczeniem na pozostawieni anteny stacji referencyjnej w ramach systemu ASG/ EUPOS, ze Skarbem Państwa - Głównym Urzędem Geodezji i Kartografii. Jak wynika z treści art. 4 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 920 z późn. zm.), Powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie geodezji, kartografii i katastru. W myśl art. 6 ust. 1 tej ustawy, w celu wykonywania zadań powiat może tworzyć jednostki organizacyjne i zawierać umowy z innymi podmiotami. Z kolei, zgodnie z art. 7a ust. 1 pkt 1), 3), 4), 5), 6) i 19) ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2052 z późn. zm.): (1) nadzoruje realizację polityki państwa w zakresie geodezji i kartografii; (3) prowadzi centralny zasób geodezyjny i kartograficzny oraz dysponuje środkami Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym; (4) zakłada podstawowe osnowy geodezyjne, grawimetryczne i magnetyczne i prowadzi w oparciu o bazę danych, o której mowa w art. 4 ust. 1 a pkt 1 tej ustawy, państwowy rejestr podstawowych osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych; (5) inicjuje i koordynuje działania w zakresie tworzenia zintegrowanego systemu informacji o nieruchomościach oraz tworzy i utrzymuje, we współpracy z innymi organami administracji publicznej, infrastrukturę techniczną tego systemu; 6) zakłada i prowadzi, we współpracy z właściwymi organami administracji publicznej, bazę danych, o której mowa w art. 4 ust. 1 a pkt 4 tej ustawy, oraz prowadzi na podstawie tej bazy, państwowy rejestr granic i powierzchni jednostek podziałów terytorialnych kraju, zintegrowany z ewidencją gruntów i budynków oraz ewidencją miejscowości, ulic i adresów, umożliwiający gromadzenie, aktualizowanie i udostępnianie danych dotyczących: a) granic państwa, b) granic jednostek podziałów terytorialnych kraju, w tym w szczególności: - zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa, - podziału kraju na potrzeby ewidencji gruntów i budynków, - podziału kraju na potrzeby statystyki publicznej, - podziału kraju ze względu na właściwość miejscową sądów, - podziału kraju ze względu na właściwość miejscową organów i jednostek organizacyjnych administracji specjalnej, w szczególności: archiwów państwowych, urzędów skarbowych, izb administracji skarbowej, nadleśnictw, regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych, zarządów zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, regionalnych zarządów gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, urzędów morskich, c) granic pasa nadbrzeżnego, granic portów i przystani morskich, morskiej linii brzegowej, linii podstawowej i granicy morza terytorialnego Rzeczypospolitej Polskiej, d) pola powierzchni jednostek zasadniczego trójstopniowego podziału terytorialnego państwa, pola powierzchni obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej oraz pola powierzchni jednostek podziału kraju na potrzeby ewidencji gruntów i budynków, e) adresów i ich lokalizacji przestrzennej; (19) utrzymuje i rozbudowuje infrastrukturę i systemy teleinformatyczne umożliwiające dostęp do danych przestrzennych centralnego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz usług związanych z tymi danymi. Zadania, dla których wykorzystywane miałoby być pomieszczenie nr 47, o pow. 3 m2, znajdujące się w budynku Starostwa Powiatowego, w celu pozostawienia odbiornika stacji referencyjnej z wyposażeniem oraz powierzchnia dachowa budynku Starostwa Powiatowego z przeznaczeniem na pozostawienie anteny stacji referencyjnej w ramach systemu ASG/EUPOS, stanowią zadania własne zarówno Powiatu, wynikające z ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 920 z późn. zm.), jak i Głównego Geodety Kraju, wynikające z ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2052 z późn. zm.). W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy Powiat, udostępniając nieodpłatnie, na podstawie umowy użyczenia, na rzecz Skarbu Państwa - Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii, pomieszczenia nr 47, o pow. 3 m2, znajdującego się w budynku Starostwa Powiatowego, w celu pozostawienia odbiornika stacji referencyjnej z wyposażeniem oraz powierzchni dachowej budynku Starostwa Powiatowego z przeznaczeniem na pozostawienie anteny stacji referencyjnej w ramach systemu ASG/EUPOS - wykonuje czynność podlegającą opodatkowaniu VAT? Stanowisko Wnioskodawcy: Umowa użyczenia, której przedmiotem ma być nieodpłatne udostępnienie pomieszczenia nr 47, o pow. 3 m2, znajdującego się w budynku Starostwa Powiatowego w celu pozostawienia odbiornika stacji referencyjnej z wyposażeniem oraz powierzchni dachowej budynku Starostwa Powiatowego z przeznaczeniem na pozostawieni anteny stacji referencyjnej w ramach systemu ASG/EUPOS, a która ma zostać zawarta pomiędzy, w celach realizacji zadań własnych Powiatu i Głównego Geodety Kraju, będzie czynnością niepodlegającą opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 685 z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z kolei, z treści ust. 2 wymienionego artykułu wynika, że czynności określone w ust. 1 podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa. W myśl zaś art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, w tym również: 1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej, 2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; 3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Przepis art. 8 ust 2 ustawy o VAT postanawia, że za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: 1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych, 2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Umowa użyczenia jest umową uregulowaną w art. 710-719 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U z 2020 r. poz. 1740 z późn. zm.) - zwana dalej „k.c.”. Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy (art. 710 k.c). Istotnymi cechami tej umowy są zatem dwa elementy tj. oddanie rzecz do używania w pewnym czasie i nieodpłatność. Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Oznacza to, że oddanie do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług. Treść wyżej powołanych przepisów wskazuje, że aby uznać dane świadczenie usług za opodatkowane podatkiem VAT musi ono być odpłatne, w myśl art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, bądź też nieodpłatne, ale spełniające warunki wynikające z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Natomiast dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie podlega opodatkowaniu, w świetle art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. W świetle powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że zakres aktywności podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego należy interpretować w perspektywie ogólnej zasady, tj. że ich realizacja ma służyć wykonywaniu zadań publicznych o charakterze ponadgminnym oraz zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców lokalnej wspólnoty samorządowej. Obowiązywanie tej zasady powoduje że każde działanie podejmowane przez jednostki w imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i finansowane z budżetu jednostek, a dotyczące mienia powiatu, należy uznać za działanie publiczne, służące zaspokajaniu potrzeb lokalnej wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne. Zatem czynności wynikające z zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami, realizowane w ramach reżimu publicznoprawnego, z tytułu których powiat nie uzyskuje wpływów, pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są one bowiem realizowane przez powiat poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a powiat realizując te czynności nie występuje w charakterze podatnika VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, bowiem w tym zakresie działa jako organ władzy w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Powiat – jak już wskazano – ma zamiar nieodpłatnie udostępnić Skarbowi Państwa – Głównemu Urzędowi Geodezji i Kartografii, na podstawie umowy użyczenia, pomieszczenia nr 47, o pow. 3 m2, znajdującego się w budynku Starostwa Powiatowego, w celu pozostawienia odbiornika stacji referencyjnej z wyposażeniem oraz powierzchni dachowej budynku Starostwa Powiatowego z przeznaczeniem na pozostawieni anteny stacji referencyjnej w ramach systemu ASG/EUPOS. Użyczenie miałoby nastąpić w związku z wykonywaniem zadań własnych Powiatu, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 920 z późn. zm.), a zatem w zakresie wykraczającym poza działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT. W świetle ustawy o podatku od towarów i usług, wykorzystywanie przez Powiat pomieszczenia nr 47, o pow. 3 m2, znajdującego się w budynku Starostwa Powiatowego w celu pozostawienia odbiornika stacji referencyjnej z wyposażeniem oraz powierzchni dachowej budynku Starostwa Powiatowego z przeznaczeniem na pozostawienie anteny stacji referencyjnej w ramach systemu ASG/ EUPOS - do zdarzeń spoza zakresu VAT, tj. oddanie w nieodpłatne używanie (wykorzystanie na cele publiczne w ramach zadań własnych powiatu), nie stanowi podlegającej opodatkowaniu dostawy towarów, ani świadczenia usług. Dlatego też nieodpłatne wykonanie ww. czynności nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji, mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa, Powiat stoi na stanowisku, że nieodpłatne udostępnianie Skarbowi Państwa - Głównemu Urzędowi Geodezji i Kartografii, na podstawie umowy użyczenia, pomieszczenia nr 47, o pow. 3 m2, znajdującego się w budynku Starostwa Powiatowego w celu pozostawienia odbiornika stacji referencyjnej z wyposażeniem oraz powierzchna dachowej budynku Starostwa Powiatowego z przeznaczeniem na pozostawieni anteny stacji referencyjnej w ramach systemu ASG/EUPOS, w związku z wykonywaniem zadań własnych wynikających z ustawy o samorządzie powiatowym, nie stanowi nieodpłatnego świadczenia usług zrównanego z odpłatnym świadczeniem usług, zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT W konsekwencji w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania ww. przepis ustawy, a czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: 1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; 2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; 3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Z cytowanych wyżej przepisów ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odnośnie odpłatności za ww. świadczenie to ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów płatny. Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą. Ponadto jak stanowi art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: 1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych; 2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Zatem opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia zastosowanie fikcji prawnej i objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony, Wnioskodawca nie powinien opodatkowywać takiego nieodpłatnego świadczenia usług. Zauważyć należy, że dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej przepisu, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu, nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują. Wyjaśnić ponadto należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza - w myśl art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych. Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 920 z późn. zm.),powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie geodezji, kartografii i katastru. W świetle art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, w celu wykonywania zadań powiat może tworzyć jednostki organizacyjne i zawierać umowy z innymi podmiotami. Zgodnie z art. 7a ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2020 r. poz. 2052), Główny Geodeta Kraju wykonuje zadania określone w ustawie, a w szczególności utrzymuje i rozbudowuje infrastrukturę i systemy teleinformatyczne umożliwiające dostęp do danych przestrzennych centralnego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz usług związanych z tymi danymi. Z opisu sprawy wynika, że Powiat planuje zawrzeć umowę nieodpłatnego użyczenia pomieszczenia nr 47, o pow. 3 m2, znajdującego się w budynku Starostwa Powiatowego, w celu pozostawienia odbiornika stacji referencyjnej z wyposażeniem wraz z nieodpłatnym prawem do wykorzystania powierzchni dachowej budynku Starostwa Powiatowego z przeznaczeniem na pozostawienie anteny stacji referencyjnej w ramach systemu ASG/ EUPOS, ze Skarbem Państwa - Głównym Urzędem Geodezji i Kartografii. Wnioskodawca ma wątpliwości dotyczące podlegania opodatkowaniu nieodpłatnego udostępnienia na podstawie umowy użyczenia na rzecz Skarbu Państwa pomieszczenia znajdującego się w budynku Starostwa Powiatowego w celu pozostawienia odbiornika stacji referencyjnej z wyposażeniem oraz powierzchni dachowej budynku Starostwa Powiatowego z przeznaczeniem na pozostawienie anteny stacji referencyjnej w ramach systemu ASG/EUPOS. Jak wynika z powołanych powyżej przepisów z czynnością opodatkowaną mamy do czynienia wtedy, gdy podlega ona opodatkowaniu na podstawie art. 5 ustawy oraz jest dokonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Umowa użyczenia jest umową uregulowaną w art. 710-719 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 z późn. zm., dalej: k.c.). Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy (art. 710 k.c). Istotnymi cechami tej umowy są zatem dwa elementy tj. oddanie rzeczy do używania w pewnym czasie i nieodpłatność. Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Oznacza to, że oddanie do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług. Treść wyżej powołanych przepisów wskazuje, że aby uznać dane świadczenie usług za opodatkowane podatkiem VAT musi ono być odpłatne, w myśl art. 8 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bądź też nieodpłatne, ale spełniające warunki wynikające z art. 8 ust. 2 ustawy. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Natomiast dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie podlega opodatkowaniu, w świetle art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. W świetle powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że zakres aktywności podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego należy interpretować w perspektywie ogólnej zasady, tj. że ich realizacja ma służyć zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców powiatu. Obowiązywanie tej zasady powoduje, że w ocenie tutejszego organu, każde działanie podejmowane przez jednostki w imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i finansowane z budżetu jednostek, a dotyczące mienia powiatu należy uznać za działanie publiczne, służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne. Zatem czynności wynikające z zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami, realizowane w ramach reżimu publicznoprawnego, z tytułu których powiat nie uzyskuje wpływów, pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są one bowiem realizowane przez powiat poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a powiat realizując te czynności nie występuje w charakterze podatnika VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy, bowiem w tym zakresie działa jako organ władzy w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy. Z okoliczności sprawy wynika, że w przedmiotowej sprawie użyczenie pomieszczenia znajdującego się w budynku Starostwa Powiatowego w celu pozostawienia odbiornika stacji referencyjnej z wyposażeniem oraz powierzchni dachowej budynku Starostwa Powiatowego z przeznaczeniem na pozostawienie anteny stacji referencyjnej w ramach systemu ASG/EUPOS odbywa się w związku z wykonywaniem zadań własnych powiatu, a zatem w zakresie wykraczającym poza działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT. W świetle ustawy o podatku od towarów i usług wykorzystywanie przez Powiat do zdarzeń spoza zakresu VAT, tj. oddanie w nieodpłatne używanie pomieszczenia oraz części (wykorzystanie na cele publiczne w ramach zadań własnych), nie stanowi podlegającej opodatkowaniu dostawy towarów ani świadczenia usług. Dlatego też nieodpłatne wykonanie ww. czynności nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że nieodpłatne udostępnianie rzecz Skarbu Państwa pomieszczenia znajdującego się w budynku Starostwa Powiatowego w celu pozostawienia odbiornika stacji referencyjnej z wyposażeniem oraz powierzchni dachowej budynku Starostwa Powiatowego z przeznaczeniem na pozostawienie anteny stacji referencyjnej w ramach systemu ASG/EUPOS w związku z wykonywaniem zadań własnych wynikających z ustawy o samorządzie powiatowym nie stanowi nieodpłatnego świadczenia usług zrównanego z odpłatnym świadczeniem usług, zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania ww. przepis ustawy, a czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem stanowisko Wnioskodawcy, jest prawidłowe. Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Powołane przepisy
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8
Słowa kluczowe
budynekopodatkowaniepowiatużytkowanie (używanie)-nieodpłatne używanie
Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (eureka.mf.gov.pl), pozyskano 11.07.2026. · Źródło (Eureka)