0111-KDIB3-3.4012.665.2020.4.PK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku (data wpływu 23 listopada 2020 r.), uzupełnionym pismem (data wpływu 4 lutego 2021 r.), oraz pismem z 8 marca 2021 r. (data wpływu 15 marca 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie wykazania w ewidencji szczególnych danych w przypadku świadczenia usług klasyfikowanych pod symbolem PKWiU 49.41 – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 23 listopada 2020 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie wykazania w ewidencji szczególnych danych w przypadku świadczenia usług klasyfikowanych pod symbolem PKWiU 49.41. Ww. wniosek został uzupełniony pismem (data wpływu 4 lutego 2021 r.), stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu z 20 stycznia 2021 r. znak: 0111-KDIB3-3.4012.665.2020.1.PK oraz pismem z 8 marca 2021 r. (data wpływu 15 marca 2021 r.), stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu z 1 marca 2021 r. znak: 0111-KDIB3-3.4012.665.2020.3.PK. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (ostatecznie sprecyzowany po uzupełnieniu wniosku): Spółka jest firmą transportową, której przeważającym przedmiotem działalności jest działalność pozostałych agencji transportowych (52, 29, C). Oprócz tego do jej działalności należy m.in. transport drogowy towarów, działalność usługowa wspomagająca transport lądowy. Firma zatrudnia swoich kierowców oraz zajmuje się zlecaniem przewozów podwykonawcom. Umowy zawiera znajdując oferty na przeznaczonych do tego internetowych giełdach transportowych. Przeważnie transport faktyczny zleca podwykonawcy, również używając do tego giełd transportowych. Umowy zawierane przez Spółkę z kontrahentami są przeważnie klasycznymi umowami przewozu - bardzo rzadko umowy spedycji. Zawierając umowę przewozu ze zlecającym zobowiązuje się do przewiezienia towaru, następnie zawiera umowę przewozu z podwykonawcą, w której on zobowiązuje się do przewiezienia towaru. Występuje w tych umowach jako przewoźnik umowny. Do pozostałych przedmiotów działalności zgodnie z KRS należy: 52, 24, C, Przeładunek towarów w pozostałych punktach przeładunkowych 52, 21, Z, Działalność usługowa wspomagająca transport lądowy 52, 10, B, Magazynowanie i przechowywanie pozostałych towarów 49, 41, Z, Transport drogowy towarów 53, 20, Z, Pozostała działalność pocztowa i kurierska 45,11, Z, Sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych i furgonetek 45, 19, Z, Sprzedaż hurtowa i detaliczna pozostałych pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli 46, 19, Z, Działalność agentów zajmujących się sprzedażą towarów różnego rodzaju 77, 12, Z, Wynajem i dzierżawa pozostałych pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli. Klasyfikacja statystyczna dla usług, których dotyczy wniosek to według symboli PKWiU 49.41 - Transport drogowy towarów. Intencją spółki jest uzyskanie interpretacji indywidualnej w zakresie wykazania w ewidencji szczególnych danych (oznaczenia) w przypadku świadczenia usług transportowych - właściwy kod PKWiU 2015 to PKWiU 49.41. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. W związku z obowiązującym od 1 października JPK_V7 kodami GTU należy oznaczać niektóre dostawy towarów lub świadczenia usług. W związku z tym prosimy o interpretację i wskazanie, czy używamy właściwego kodu. Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie sprecyzowanym na skutek uzupełnienia wniosku): W ocenie Spółki, usługi których dotyczy wniosek polegają na transporcie drogowym towarów, mimo że spółka występuje w tych umowach jako przewoźnik umowny, a nie faktyczny (b. rzadko zawierane są umowy spedycji). W związku z czym według Wnioskodawcy jego działalność kwalifikowana powinna być pod kod GTU_013 - ze względu na charakter działalności nie sposób wyodrębnić dominujący typ towaru pozwalający na przypisanie innego kodu GTU. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 106 ze zm. dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o VAT”), ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem od towarów i usług. W myśl art. 5 ust. 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. eksport towarów; import towarów na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności - art. 15 ust. 1 ustawy. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych - art. 15 ust. 2 ustawy. Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133. Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika - art. 99 ust. 7c ustawy. W myśl art. 109 ust. 3 ustawy podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące: rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku; kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego; kontrahentów; dowodów sprzedaży i zakupów. Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji - art. 109 ust. 3b ustawy. Od dnia 1 października 2020 r., na mocy rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988, z późn. zm.) - dalej: „rozporządzenie”, został wprowadzony obowiązek wykazywania w ewidencji, pod odpowiednią pozycją (od „01” do „13”), konkretnych dostaw towarów/usług. Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie art. 99 ust. 13b oraz art. 109 ust. 14 ustawy, które stanowią o upoważnieniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wydania rozporządzenia określającego: szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy (zgodnie z treścią art. 99 ust. 13b ustawy), szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 3, oraz sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z ust. 3b i 3c, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków podatników przez organ podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują nadużycia w podatku lub narażonych na te nadużycia, oraz możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji (w myśl art. 109 ust. 14 ustawy). Zgodnie z treścią § 10 ust. 3 pkt 2 lit. c ww. rozporządzenia ewidencja w zakresie podatku należnego, poza danymi wynikającymi z ust. 1 i 2 § 10, zawiera „13”, jeśli dotyczy świadczenia usług transportowych i gospodarki magazynowej - Sekcja H PKWiU 2015 symbol ex 49.4, ex 52.1. Przez „ex” rozumie się zakres towarów i usług węższy niż określony w danym dziale, pozycji, podpozycji itp. - dotyczy tylko danego towaru albo usługi z danego grupowania – art. 2 pkt 30 ustawy. Zatem z usług mieszczących się w Sekcji H PKWiU 2015 r. w grupowaniach 49.4 i 52.1, oznaczeniu podlegają tylko usługi transportowe i usługi gospodarki magazynowej. Jak wynika z opisu stanu faktycznego Spółka jest firmą transportową, której przeważającym przedmiotem działalności jest działalność pozostałych agencji transportowych (52, 29, C). Oprócz tego do jej działalności należy m.in. transport drogowy towarów, działalność usługowa wspomagająca transport lądowy. Zawierając umowę przewozu ze zlecającym zobowiązuje się do przewiezienia towaru, następnie zawiera umowę przewozu z podwykonawcą, w której on zobowiązuje się do przewiezienia towaru. Występuje w tych umowach jako przewoźnik umowny. Wątpliwości Spółki dotyczą prawidłowości stosowania kodu GTU_013 przy ewidencjonowaniu świadczonych usług. Przy czym jak Wnioskodawca wskazał w opisie stanu faktycznego, klasyfikacja statystyczna usług, których dotyczy wniosek to PKWiU 49.41 - Transport drogowy towarów. Należy zauważyć, że przytoczone powyżej przepisy, w zakresie ewidencji szczególnej, nakładają obowiązek oznaczenia symbolem „13” sprzedaż usług transportowych i gospodarki magazynowej sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 2015 ex 49.4 i ex 52.1. Dlatego też, mając na uwadze, że usługi które świadczy Spółka (które są przedmiotem jej wątpliwości) i które zgodnie z jej wskazaniem są sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 49.41, to ich sprzedaż w ewidencji należy oznaczyć symbolem, kodem GTU „13”, na podstawie § 10 ust. 3 pkt 2 lit. c rozporządzenia. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie oznaczenia świadczonych usług symbolem „13” jest prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Podkreśla się, że Organ w ramach postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej nie dokonuje klasyfikacji statystycznej towarów i usług jak i też nie ocenia prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji. Tak więc niniejszą interpretację wydano w oparciu o grupowanie PKWiU wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku, które stanowi element stanu faktycznego i nie podlega weryfikacji w postępowaniu interpretacyjnym, co oznacza, że jeżeli w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej, zostanie ustalone odmiennie od przedstawionego we wniosku opisu sprawy – podana klasyfikacja okaże nieprawidłowa, niniejsza interpretacja nie wywrze skutków prawnych. Zauważyć należy, że w niniejszym przypadku kwestia ta może być określona w ramach wydania wiążącej informacji stawkowej określonej w art. 42a ustawy w związku z art. 42b ust. 4 ustawy. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. I4na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § la ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.