0111-KDIB3-3.4013.195.2021.2.JS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 sierpnia 2021 r. (data wpływu 5 sierpnia 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku zapłaty akcyzy w związku z nabyciem samochodu osobowego w państwie członkowskim i jego sprzedażą – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 5 sierpnia 2021 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku zapłaty akcyzy w związku z nabyciem samochodu osobowego w państwie członkowskim i jego sprzedażą. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe: Sytuacja Nr 1: Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu nowymi samochodami. Wnioskodawca zamierza nabyć na terytorium (…) od podmiotu (…) samochód osobowy do dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Samochód będzie fabrycznie nowy. Samochód nie będzie zarejestrowany na terytorium (…). Po zakupie samochodu przez Wnioskodawcę zostanie on sprowadzony/przewieziony na terytorium Polski, lecz nie będzie rejestrowany w Polsce zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Po jego sprowadzeniu/przewiezieniu samochód zostanie sprzedany innej firmie/spółce mającej siedzibę w Polsce (dalej: Nabywca). Po zawarciu umowy sprzedaży pomiędzy Wnioskodawcą a Nabywcą i przejściu własności na Nabywcę, Nabywca dokona dalszej odsprzedaży samochodu, z tym że sprzedaż zostanie dokonana na rzecz podmiotu z innego kraju UE (dalej: podmiot z UE). Następnie samochód zostanie przez Nabywcę dostarczony/przewieziony podmiotowi z UE. Czynność sprzedaży samochodu przez Wnioskodawcę Nabywcy z Polski i czynność dalszej odsprzedaży podmiotowi z UE wraz z czynnością dostarczenia/przewozu samochodu podmiotowi z UE zostaną wykonane w terminie nie dłuższym niż 30 dni od chwili sprowadzenia samochodu przez Wnioskodawcę do Polski. Sytuacja Nr 2: Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu nowymi samochodami. Wnioskodawca zamierza nabyć na terytorium (…) od podmiotu (…) samochód osobowy do dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Samochód będzie fabrycznie nowy. Samochód nie będzie zarejestrowany na terytorium (…). Po zakupie samochodu przez Wnioskodawcę pozostanie on na terytorium (…). Następnie samochód zostanie sprzedany innej firmie/spółce mającej siedzibę w Polsce (dalej: Nabywca). Samochód nadal pozostanie na terytorium (…). Po zawarciu umowy sprzedaży pomiędzy Wnioskodawcą a Nabywcą i przejściu własności na Nabywcę, to Nabywca dokona dalszej odsprzedaży samochodu z tym, że sprzedaż zostanie dokonana na rzecz podmiotu z innego kraju UE (dalej: podmiot z UE). Następnie samochód zostanie przez Nabywcę dostarczony/przewieziony podmiotowi z UE wprost z terytorium (…). W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: 1)      Czy po stronie Wnioskodawcy w Sytuacji Nr 1 powstanie obowiązek podatkowy w zakresie uiszczenia podatku akcyzowego za zakupienie i sprowadzenie samochodu? 2)      Czy po stronie Wnioskodawcy w Sytuacji Nr 2 powstanie obowiązek podatkowy w zakresie uiszczenia podatku akcyzowego za zakupienie samochodu? StanowiskoWnioskodawcy: Ad. 1 Wnioskodawca stoi na stanowisku, że obowiązek uiszczenia akcyzy powstanie. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2020 r., poz. 722 z późn. zm.) (dalej: ustawa) z uwagi na wewnątrzwspólnotowe nabycie niezarejestrowanego nigdy na terytorium kraju tj. Polski, samochodu osobowego przez Wnioskodawcę, samochód ten staje się przedmiotem opodatkowania akcyzą. Z uwagi zaś na przemieszczenie samochodu na terytorium kraju i jego nabycie przez Wnioskodawcę przed tym przemieszczeniem, z uwagi na brzmienie art. 101 ust. 2 pkt 1 ustawy, powstanie po stronie Wnioskodawcy obowiązek podatkowy w zakresie akcyzy. W sytuacji Nr 1 nie ma natomiast zastosowania przepis art. 101 ust. 2a ustawy, bowiem samochód zostanie już po sprowadzeniu odsprzedany nowemu Nabywcy z Polski i dopiero ten Nabywca dokona wewnątrzwspólnotowej dostawy samochodu na rzecz podmiotu z UE. Ad. 2 Wnioskodawca stoi na stanowisku, że obowiązek uiszczenia akcyzy nie powstanie. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2020 r., poz. 722 z późn. zm.) (dalej: ustawa) z uwagi na wewnątrzwspólnotowe nabycie niezarejestrowanego nigdy na terytorium kraju tj. Polski, samochodu osobowego przez Wnioskodawcę, samochód ten staje się przedmiotem opodatkowania akcyzą. Jednakże z uwagi na brak przemieszczenia samochodu na terytorium kraju oraz faktu nabycia prawa rozporządzania samochodem na terytorium innego kraju UE (zob. art. 101 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy), jak i fakt, że sprzedaż samochodu Nabywcy (pierwsza sprzedaż) nastąpi w zakresie samochodu nie znajdującego się na terytorium Polski, obowiązek podatkowy w zakresie podatku akcyzowanego nie powstanie. Sprzedażą na terytorium kraju podlegającą opodatkowaniu akcyzą nie będzie bowiem nabycie i sprzedaż samochodu osobowego znajdującego się w tym czasie poza terytorium kraju. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym(Dz. U. z 2020 r., poz. 722 ze zm.) zwanej dalej „ustawą” – ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy. Samochody osobowe, zgodnie z art. 100 ust. 4 ustawy, są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy, nabycie wewnątrzwspólnotowe to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Z kolei w myśl art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy, dostawa wewnątrzwspólnotowa to przemieszczanie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego. Zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy, w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest: 1)             import samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym; 2)             nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym; 3)             pierwsza sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym: a)             wyprodukowanego na terytorium kraju, b)             od którego nie została zapłacona akcyza z tytułu czynności, o których mowa w pkt 1 albo 2. Stosownie do art. 100 ust. 1a ustawy, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również: 1)      dokonanie w pojeździe samochodowym, innym niż samochód osobowy, zarejestrowanym na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj tego pojazdu na samochód osobowy; 2)      nabycie lub posiadanie samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał wcześniejszej czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b albo ust. 2, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony. W przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju, następująca po sprzedaży, o której mowa w ust. 1 pkt 3, jeżeli wcześniej akcyza nie została zapłacona w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony – art. 100 ust. 2 ustawy. Jeżeli w stosunku do samochodu osobowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności podlegającej opodatkowaniu to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości – art. 100 ust. 3 ustawy. Do opodatkowania akcyzą samochodów osobowych stosuje się odpowiednio art. 10 ust. 12 i 13, art. 14 ust. 1-3aa, 4, 4g, 6, 8, 10 i 11, art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a, ust. 2, 2b, 2c, 3ba i 4, art. 18 ust. 1-3, art. 19 ust. 1-3, ust. 6 pkt 1, ust. 7 pkt 1 lit. a i ust. 8-11, art. 21 ust. 5 i art. 27-29a oraz przepisy wydane na podstawie art. 20 – art. 100 ust. 6 ustawy. Stosownie do art. 101 ust. 2 ustawy, obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem: 1)             przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju ˗ jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju; 2)             nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel ˗ jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju; 3)             złożenia wniosku o rejestrację samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym ˗ jeżeli podmiot występujący z wnioskiem o rejestrację na terytorium kraju nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego nie jest jego właścicielem. Zgodnie z art. 101 ust. 2a ustawy, obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego albo sprzedaży, o której mowa w art. 100 ust. 1 pkt 3 lit. a, nie powstaje, jeżeli ten samochód osobowy został dostarczony wewnątrzwspólnotowo lub wyeksportowany w terminie 30 dni od dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego albo sprzedaży, o której mowa w art. 100 ust. 1 pkt 3 lit. a. Fakt dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu jest potwierdzany przez dokumenty, o których mowa w art. 107 ust. 3. Jeżeli nie można określić dnia, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania danej czynności lub wystąpienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu, o których mowa w art. 100 ust. 1, 1a lub 2, za dzień jego powstania uznaje się dzień, w którym uprawniony organ podatkowy stwierdził dokonanie czynności lub wystąpienie stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu – art. 101 ust. 5 ustawy. Stosownie do art. 102 ust. 1 ustawy, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej: 1)         która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2, lub 2)         która nabyła lub posiada samochód osobowy, o którym mowa w art. 100 ust. 1a pkt 2, lub 3)      na której ciąży obowiązek złożenia zawiadomienia o dokonaniu w pojeździe samochodowym zarejestrowanym na terytorium kraju zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj tego pojazdu na samochód osobowy, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym - w przypadku, o którym mowa w art. 100 ust. 1a pkt 1. W przypadkach, o których mowa w art. 101 ust. 2 pkt 1 i 2, jeżeli przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju dokonał inny podmiot niż podmiot, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która nabyła prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel – art. 102 ust. 2 ustawy. W myśl art. 106 ust. 1 ustawy, podatnik z tytułu sprzedaży na terytorium kraju samochodu osobowego jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego: 1)      składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe w sprawie akcyzy, według ustalonego wzoru, 2)         obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego - za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. Na podstawie art. 106 ust. 2 ustawy, podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego złożyć deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 14 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego dokonać obliczenia i zapłaty na rachunek właściwego urzędu skarbowego akcyzy w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym – art. 106 ust. 3 ustawy. Deklaracje podatkowe, o których mowa w art. 106 ust. 1, i deklaracje uproszczone, o których mowa w ust. 2, 3b i 3c, składa się za pomocą środków komunikacji elektronicznej – art. 106 ust. 3d ustawy. Osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej mogą składać deklaracje, o których mowa w ust. 2, 3b i 3c, w postaci papierowej – art. 106 ust. 3e ustawy. W przypadku sprzedaży nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego, niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju, sprzedawca jest obowiązany przekazać nabywcy dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium kraju lub dokument potwierdzający brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 3a-3c – art. 109 ust. 3 ustawy. Na podstawie art. 107 ust. 1 ustawy podmiot, który nabył prawo rozporządzania jak właściciel samochodem osobowym niezarejestrowanym wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego, lub jeżeli w jego imieniu ta dostawa albo eksport są realizowane, ma prawo do zwrotu akcyzy na wniosek złożony właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego. Zwrotowi nie podlega akcyza w kwocie niższej niż minimalna kwota zwrotu – art. 107 ust. 2 ustawy. W myśl art. 107 ust. 3 ustawy, podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany posiadać dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, którymi są w szczególności: dokumenty przewozowe, celne, faktura i specyfikacja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą wewnątrzwspólnotową albo eksportem. Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie handlu nowymi samochodami osobowymi. Spółka planuje nabyć na terytorium (…) od podmiotu (…) samochód osobowy celem dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Samochód będzie fabrycznie nowy i nie będzie zarejestrowany na terytorium (…). Wątpliwości Spółki dotyczą obowiązku zapłaty akcyzy w przedstawionych we wniosku Sytuacjach nr 1 i 2. W Sytuacji nr 1, po zakupie samochodu przez Wnioskodawcę w kraju członkowskim zostanie on sprowadzony/przewieziony na terytorium Polski, lecz nie będzie rejestrowany w Polsce zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Po jego sprowadzeniu/przewiezieniu samochód zostanie sprzedany innej firmie/spółce mającej siedzibę w Polsce (Nabywcy). Po zawarciu umowy sprzedaży pomiędzy Wnioskodawcą a Nabywcą, i przejściu własności na Nabywcę, Nabywca dokona dalszej odsprzedaży samochodu na rzecz podmiotu z innego kraju UE. Następnie samochód zostanie przez Nabywcę dostarczony/przewieziony podmiotowi z UE. Czynność sprzedaży samochodu przez Wnioskodawcę Nabywcy z Polski i czynność dalszej odsprzedaży podmiotowi z UE wraz z czynnością dostarczenia/przewozu samochodu podmiotowi z UE zostaną wykonane w terminie nie dłuższym niż 30 dni od chwili sprowadzenia samochodu przez Wnioskodawcę do Polski. Należy wskazać, że zgodnie z cytowanymi wyżej przepisami – stosownie do art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy – opodatkowaniu akcyzą podlega nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodów osobowych rozumiane jako czynność polegająca na przemieszczeniu samochodu osobowego, niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, z terytorium państwa członkowskiego do Polski. Fizyczne przemieszczenie (przywóz) samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego UE na terytorium Polski stanowi zatem – w rozumieniu ustawy – nabycie wewnątrzwspólnotowe, z którym wiąże się powstanie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym. W konsekwencji, na podstawie art. 106 ust. 2 i ust. 3 ustawy, podatnik dokonujący tego nabycia wewnątrzwspólnotowego obowiązany jest do złożenia deklaracji uproszczonej w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, a także do obliczenia i zapłaty akcyzy na rachunek właściwego urzędu skarbowego w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego. Jednocześnie ustawodawca dopuszcza odstępstwo od powyższej zasady – zgodnie bowiem z art. 101 ust. 2a ustawy obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego nie powstaje, jeżeli ten samochód osobowy zostanie przez podatnika dostarczony lub wyeksportowany w terminie 30 dni od dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego – lecz tylko pod warunkiem, że podatnik posiada dokumenty, o których mowa w art. 107 ust. 3 ustawy, potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej bądź eksportu w tym terminie. Zauważyć należy, że w schemacie działalności przedstawionym w Sytuacji nr 1, Spółka planuje dokonanie nabycia samochodu osobowego na terytorium (…) i przemieszczenie pojazdu do Polski w celu jego dalszej sprzedaży. Spółka dokona tym samym nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu. Następnie samochód zostanie sprzedany Nabywcy z Polski (nastąpi przeniesienie własności), po czym będzie przedmiotem dalszej sprzedaży na rzecz podmiotu z innego kraju członkowskiego. Należy zatem zgodzić się z Wnioskodawcą, że w przedstawionej Sytuacji nr 1 w związku z przemieszczeniem do Polski samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstanie po stronie Wnioskodawcy obowiązek podatkowy w zakresie akcyzy. Jednocześnie, w sprawie nie znajdzie zastosowania art. 101 ust. 2a ustawy, bowiem samochód po dokonaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia będzie przedmiotem sprzedaży przez podatnika na rzecz innego Nabywcy z Polski, a następnie kolejnej sprzedaży innemu podmiotowi, w wyniku której dopiero pojazd zostanie wywieziony z kraju przez Nabywcę. W konsekwencji, odpowiadając wprost na pytanie Wnioskodawcy oznaczone we wniosku nr 1 dotyczące obowiązku uiszczenia podatku akcyzowego za nabycie i sprowadzenie pojazdu należy wskazać, że w opisanej Sytuacji nr 1 Wnioskodawca będzie miał obowiązek zapłaty akcyzy od nabywanego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego. Stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 1 należało zatem uznać za prawidłowe. Z kolei w Sytuacji nr 2, po zakupie samochodu przez Wnioskodawcę pojazd pozostanie na terytorium (…). Następnie samochód zostanie sprzedany innej firmie/spółce mającej siedzibę w Polsce (Nabywcy). Samochód nadal pozostanie na terytorium (…). Po zawarciu umowy sprzedaży pomiędzy Wnioskodawcą a Nabywcą i przejściu własności na Nabywcę, to Nabywca dokona dalszej odsprzedaży samochodu na rzecz podmiotu z innego kraju UE. Następnie samochód zostanie przez Nabywcę dostarczony/przewieziony podmiotowi z UE, wprost z terytorium (…). Podkreślić w tym miejscu należy, że podatek akcyzowy jest podatkiem o charakterze terytorialnym. Oznacza to, że opodatkowaniu akcyzą w Polsce podlegają wyłącznie czynności, których przedmiotem są wyroby akcyzowe oraz samochody osobowe, dokonywane na terytorium kraju. Ma to swoje odzwierciedlenie w powołanych wyżej przepisach dotyczących opodatkowania akcyzą samochodów osobowych. Regulacje te przewidują bowiem opodatkowanie importu (przywozu z państwa trzeciego) na terytorium kraju, nabycia wewnątrzwspólnotowego (przemieszczenia z państwa członkowskiego) na terytorium kraju oraz pierwszej sprzedaży niezarejestrowanego samochodu osobowego na terytorium kraju. Jednocześnie należy podkreślić, że opodatkowaniu akcyzą w Polsce na podstawie przepisów ustawy o podatku akcyzowym nie podlega przemieszczanie wyrobów akcyzowych bądź samochodów osobowych na terytorium innych państw członkowskich. Odnosząc powyższe do Sytuacji nr 2 zauważyć należy, że czynności nabycia i sprzedaży samochodu osobowego planowane przez Wnioskodawcę będą mieć miejsce na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej (…). Spółka nie dokona przemieszczenia pojazdu do Polski, ani też jego sprzedaży na terytorium kraju. Zakupiony w państwie członkowskim pojazd będzie sprzedany Nabywcy i zostanie przez Nabywcę dostarczony do podmiotu z innego kraju UE bezpośrednio z terytorium (…). Tym samym, w opisanej sytuacji nabycie i sprzedaż samochodu osobowego mające miejsce w kraju UE nie stanowią dla Spółki żadnej z czynności opodatkowanych akcyzą wymienionych przez ustawodawcę w art. 100 ust. 1 ustawy. Odpowiadając zatem wprost na pytanie Wnioskodawcy oznaczone nr 2 wskazać należy, że nabycie (zakupienie) na (…) samochodu osobowego, którego Wnioskodawca nie będzie przemieszczać na terytorium kraju, nie spowoduje obowiązku zapłaty akcyzy w Sytuacji nr 2. Stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 2 należało zatem uznać za prawidłowe. Należy jednocześnie zaznaczyć, że ewentualne skutki prawnopodatkowe czynności opodatkowanych, mających miejsce po dokonaniu sprzedaży samochodu osobowego przez Wnioskodawcę w kraju członkowskim, spoczywać będą na podmiocie, który tych czynności dokonuje. Końcowo zastrzec należy, że w niniejszej interpretacji udzielono odpowiedzi ściśle w zakresie zadanych przez Wnioskodawcę pytań i przedstawionych okoliczności zdarzenia przyszłego. Inne kwestie, nieobjęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)             z zastosowaniem art. 119a; 2)             w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)             z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2018 r., poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Pouczenie Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.