0111-KDIB3-3.4013.65.2022.2.MK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny prawnej skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku akcyzowym, w zakresie opodatkowania akcyzą wyrobów energetycznych zerową stawką akcyzy, jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 14 marca 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 marca 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący opodatkowania akcyzą wyrobów energetycznych zerową stawka akcyzy. Wniosek uzupełnili Państwo pismem z 24 maja 2022 r. (data wpływu 24 maja 2022 r.), w odpowiedzi na wezwanie z 19 maja 2022 r. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego  […] (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT, prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie produkcji wyrobów chemicznych znajdujących szerokie zastosowanie w wielu gałęziach przemysłu. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w formie składu podatkowego w którym produkowane są wyroby Spółki. Wśród wyrobów chemicznych wskazać należy m.in. chemię budowlaną, motoryzacyjną i gospodarczą. Spółka planuje wprowadzenie na rynek nowego produktu w postaci płynnej podpałki do grilla (dalej: „podpałka”) przeznaczonej do sprzedaży detalicznej w opakowaniach nie przekraczających pojemności 5 litrów. Surowcem do produkcji podpałki będzie benzyna o kodzie CN 2710 12 21. W celu produkcji podpałki w składzie podatkowym Spółka będzie nabywać od dostawcy surowiec w postaci benzyny oznaczonej kodem CN 2710 12 21, który będzie transportowany do składu podatkowego Wnioskodawcy w procedurze zawieszenia poboru akcyzy, przewidzianej w przepisach art. 40 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym. Po dostarczeniu surowca do składu podatkowego Wnioskodawcy zostanie on zużyty do wytworzenia podpałki. Wytworzenie podpałki może polegać na rozlewie surowca do mniejszych opakowań albo na produkcji (oprócz rozlewu dodawanie innych składników do surowca). Produkt finalny w postaci podpałki będzie posiadał kod CN 2710 12 21, a więc ten sam co surowiec wykorzystany do jego wytworzenia. Wątpliwości interpretacyjne Wnioskodawcy dotyczą wykładni pojęcia „cel opałowy”, i tym samym opodatkowania gotowego wyrobu w momencie wyprowadzenia podpałki ze składu podatkowego Spółki zerową stawką podatku akcyzowego, przewidzianą w art. 89 ust. 2 pkt 7 ustawy o podatku akcyzowym. Pytanie Czy podpałka przeznaczona do sprzedaży detalicznej w opakowaniach o pojemności poniżej 5 l, wytworzona z surowca oznaczonego kodem CN 2710 12 21 i mająca taki kod CN, podlega opodatkowaniu zerową stawką podatku akcyzowego, przewidzianą w art. 89 ust. 2 pkt 7 ustawy o podatku akcyzowym? Państwa stanowisko w sprawie W ocenie Wnioskodawcy podpałka przeznaczona do sprzedaży detalicznej w opakowaniach o pojemności poniżej 5 litrów, wyprodukowana w składzie podatkowym Spółki, w momencie jej wyprowadzenia ze składu podatkowego będzie podlegała opodatkowaniu wg. zerowej stawki akcyzy na podstawie art. 89 ust. 2 pkt 7 ustawy o akcyzie, ponieważ podpałka którą planuje produkować (rozlewać) Spółka, nie jest przeznaczona do celów opałowych i jest przeznaczona do sprzedaży detalicznej w opakowaniach o pojemności poniżej 5 litrów. Zgodnie z brzmieniem art. 89 ust. 2 pkt 7 ustawy o akcyzie: „Stawka akcyzy na wyroby energetyczne wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, inne niż określone w ust. 1 pkt 1-13, przeznaczone do celów innych niż opalowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, wynosi 0 zł, jeżeli wyroby te są: 7) przeznaczone do sprzedaży detalicznej w opakowaniach jednostkowych o pojemności do 5 litrów lub wadze do 5 kilogramów”. Wskazać należy, iż zgodnie z przepisem art. 86 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2. W ustępie 2 omawianego artykułu ustawy o podatku akcyzowym, ustawodawca wskazał natomiast rozumienie paliw silnikowych. Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 2 paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych. Jak wynika z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby: 1)        objęte pozycjami CN od 1507 do 1518 00, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych; 2)        objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715: 3)        objęte pozycjami CN 2901 i 2902; 4)        oznaczone kodem CN 2905 11 00, niebędące pochodzenia syntetycznego, jeżeli są przeznaczone do celów opalowych lub napędowych; 5)        objęte pozycją CN 3403; 6)        objęte pozycją CN 3811; 7)        objęte pozycją CN 3817; 8)        oznaczone kodami CN: 3824 99 86, 3824 99 92, 3824 99 93, 3824 99 96, 3826 00 10 oraz 3826 00 90, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych; 9)        pozostałe wyroby, z wyłączeniem substancji stosowanych do znakowania i barwienia, o którym mowa w art. 90 ust. 1, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych - bez względu na kod CN; 10)     pozostałe wyroby będące węglowodorami, z wyłączeniem torfu, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa opałowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych - bez względu na kod CN. Kluczowe dla możliwości zastosowania zerowej stawki akcyzy dla wyrobów energetycznych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy o akcyzie przeznaczonych do sprzedaży detalicznej w opakowaniach o pojemności do 5 l, jest określenie, czy wyroby te służą do celów opałowych lub napędowych lub też jako dodatki i domieszki do tych paliw, czy też do celów innych. W ocenie Wnioskodawcy, podpałka będzie służyła celowi innemu niż cel opałowy. Zastosowaniem podpałki nie będzie bowiem wytworzenie energii cieplnej mogącej służyć np. ogrzaniu pomieszczeń, lecz wytworzenie ognia w celu rozpalenia węgla lub drewna. Trudno bowiem zakładać, iż ułatwienie zapłonu węgla w grillu służy celowi opałowemu. Ze względu na swoje właściwości podpałka ulega szybkiemu wypaleniu i umożliwia jedynie przejście płomienia na polane nią obiekty - np. na węgiel czy drewno. Zatem sama podpałka nie może być wykorzystywana do celów opałowych. Zarówno prawo krajowe, jak i przepisy Unii Europejskiej nie zawierają definicji pojęcia „cel opałowy” oraz nie wskazują, jakie czynności stanowią zużycie dla celów opałowych. W ocenie Wnioskodawcy uzasadnione jest zatem odwołanie się w tym zakresie do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”). W tym kontekście szczególne znaczenie ma wyrok z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie Komisja Europejska przeciwko Republice Federalnej Niemiec, sygn. C-240/01, w którym TSUE wskazał, że pomimo braku definicji celu opałowego w przepisach unijnych, państwa członkowskie nie mają prawa do formułowania własnych definicji tego pojęcia. Istnieje bowiem ryzyko że doprowadziłoby to do rozbieżności w definiowaniu pojęcia „cel opałowy” przez poszczególne państwa członkowskie, co z kolei mogłoby skutkować naruszeniem zasady równości i uczciwej konkurencji w ramach Unii Europejskiej. Ponadto, TSUE stwierdził, że zużycie w celach opałowych odnosi się do sytuacji, w których energia cieplna uzyskiwana w następstwie spalania wyrobu jest używana w celach grzewczych, niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania. TSUE podkreślił w szczególności, że „cel nakładania na oleje mineralne podatku akcyzowego jako podatku konsumpcyjnego przemawia za interpretowaniem wyrażenia „użycie jako paliwo opalowe”, jako wyrażenia odnoszącego się do wszystkich przypadków, w których oleje mineralne ulegają spalaniu i wytworzona w ten sposób energia cieplna jest używana do ogrzewania, niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania, w tym przekształcenia lub rozpadu substancji absorbującej energię cieplną w trakcie procesu chemicznego lub przemysłowego”. Zgodnie ze wskazanym wyrokiem TSUE, zużycie wyrobów akcyzowych w celach opałowych występuje zawsze wtedy, gdy spalanie wyrobów akcyzowych prowadzi do powstania energii cieplnej, bez względu na sposób jej wykorzystania. Zgodnie z orzecznictwem TSUE, cel opałowy realizowany jest w każdym przypadku, w którym energia cieplna uzyskiwana w następstwie spalania wyrobu akcyzowego jest używana w celach grzewczych - niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania - np. w celu ogrzania pomieszczeń. TSUE w cytowanym wyroku stwierdził także, iż: „[...] Jeśli spalanie oleju mineralnego zbiega się, w procesie jednorodnym, z przemianą lub zniszczeniem substancji pochłaniającej energię cieplną, która powstaje w wyniku spalania, olej mineralny jest wykorzystywany, zgodnie z okólnikiem, nie jako paliwo opalowe, lecz do innych celów i dlatego nie może podlegać opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.” (ang. [...] when the combustion of the mineral oil coincides, in a homogeneous process, with the transformation or destruction of the substance absorbing the thermal energy which is produced by the combustion, the mineral oil is used, according to the Circular, not as a heating fuel but for other purposes, and must not therefore be subject to the excise duty.) Wnioskodawca wskazuje również, iż w przypadku braku definicji legalnej na gruncie prawodawstwa krajowego, zasadne jest odwołanie się również do definicji językowej. W interpretacji indywidualnej z dnia 8 października 2018 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4013.170.2018.2.PK, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, iż: „[...] należy zauważyć, że ustawa o podatku akcyzowym nie definiuje pojęcia "cel opalowy". Dla ustalenia znaczenia tego pojęcia należy zatem posługiwać się znaczeniem potocznym tych słów. Zgodnie z definicjami zawartymi w słowniku języka polskiego PWN, pojęcie "opał" oznacza to, czym się pali (np. w piecu), materiał służący do ogrzewania, zaś pojęcie "opalowy" to dotyczący opału, handlu opałem, służący do opalania. Mając na uwadze powyższe definicje, stwierdzić należy, że "cel opalowy" jest spełniony w każdym przypadku, w którym zużywany wyrób energetyczny służyć będzie otrzymywaniu energii cieplnej służącej do ogrzewania, opalania, itp. Wykładnia literalna przepisów ustawy o podatku akcyzowym nakazuje przyjąć, iż z celem opałowym mamy do czynienia wówczas, gdy następuje proces polegający na spalaniu wyrobów energetycznych w celu wytworzenia energii cieplnej służącej do takich celów, jak np. ogrzewanie różnego rodzaju pomieszczeń, wody, innych cieczy, itp. Zużyciem wyrobu energetycznego na cele opałowe będzie zatem zużycie go bezpośrednio w urządzeniu grzewczym, tj. urządzeniu bezpośrednio przetwarzającym energię uzyskaną w wyniku spalania wyrobu energetycznego na energię cieplną.” Mimo że stanowisko wnioskodawcy zostało określone jako nieprawidłowe, ze względu na niewłaściwe skonstruowanie pytanie oraz zbyt szerokie odniesienie się do kwestii paliw opałowych, to jednak z interpretacji tej wynika, że w przypadku wykorzystania wyrobu energetycznego jako rozpałki do grilla nie stanowi ono użycia go do celów opałowych, z wyjątkiem wyrobów energetycznych wymienionych w art. 89 ust. 1 pkt 9 i 10 ustawy o akcyzie, które ze względu na swe właściwości, na mocy ustawy są paliwami opałowymi (o ile nie zostaną oferowane lub zużyte jako paliwa silnikowe). Podpałka, która jest przedmiotem wniosku Spółki nie stanowi wyrobów o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 9 i 10 ustawy o akcyzie, a zatem nie jest paliwem opałowym i zgodnie z cytowaną interpretacją nie jest wykorzystywana do celów opałowych. Bazując na wyroku TSUE z dnia 30 kwietnia 2004 r., sygn. C-240/01, a także interpretacji indywidualnej z dnia 8 października 2018 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4013.170.2018.2.PK, Wnioskodawca wskazuje, iż podpałka nie będzie zużywana do celów grzewczych. Produkt będący przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie będzie spełniał wymogów „celu opałowego”, który to - jak wskazano powyżej - jest spełniony w każdym przypadku, w którym zużywany wyrób energetyczny służyć będzie otrzymywaniu energii cieplnej służącej do ogrzewania, opalania, itp. Podpałka nie będzie służyć celowi ogrzewania, opalania, ani żadnemu innemu. Będzie służyć tylko i wyłącznie wytworzeniu płomienia i umożliwieniu jego przejścia na obiekty polane podpałką. Zgodnie z wykładnią literalną przepisów ustawy o podatku akcyzowym z celem opałowym mamy do czynienia wówczas, gdy następuje proces polegający na spalaniu wyrobów energetycznych w celu wytworzenia energii cieplnej służącej do takich celów, jak np. ogrzewanie różnego rodzaju pomieszczeń, wody, innych cieczy, itp. Zużyciem wyrobu energetycznego na cele opałowe będzie zatem zużycie go bezpośrednio w urządzeniu grzewczym, tj. urządzeniu bezpośrednio przetwarzającym energię uzyskaną w wyniku spalania wyrobu energetycznego na energię cieplną. Zauważyć należy, iż podpałka nie będzie służyć celom związanym z ogrzewaniem pomieszczeń, wody czy innych cieczy. Produkt nie będzie również używany w urządzeniu bezpośrednio przetwarzającym energię uzyskaną w wyniku spalania wyrobu energetycznego na energię cieplną. Ze względu na swoje właściwości, podpałka ulega szybkiemu wypaleniu, jest paliwem niezwykle szybko i łatwo palnym. Nieuzasadnionym ekonomicznie byłoby wykorzystywanie podpałki do grilla w celach grzewczych (w celu wytworzenia energii cieplnej), gdyż w tym celu o wiele lepiej sprawdzają się wyspecjalizowane paliwa służące ogrzewaniu, np. drewno, węgiel lub oleje opałowe. Sama podpałka nie jest w stanie zapewnić stabilnego i długotrwałego źródła ciepła. Jej głównym zadaniem jest w krótkim okresie czasu wytworzenie na tyle silnego płomienia ognia, który umożliwi stałe przejście płomienia na inny obiekt. Cel zastosowania podpałki jest zatem analogiczny jak ma to miejsce np. w przypadku gazu zawartego w zapalniczkach. Ciepło powstałe w wyniku użycia produktu, który jest przedmiotem niniejszego wniosku będzie efektem ubocznym, gdyż przeznaczeniem i głównym celem użycia produktu będzie uzyskanie ognia. Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że w interpretacji indywidualnej z dnia 8 maja 2013 r., sygn. ITPP3/443-98/13/JK, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy stwierdził, iż dla gazu propan-butan stosowanego do napełnienia zapalniczek, zapalarek, czy butli palników gazowych, stawka akcyzy wynosi 0 zł. Powyższe wynika z faktu, iż opisany gaz nie jest przeznaczonym do celów opałowych, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, zatem jest wyrobem akcyzowym innym niż określone w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 ustawy o podatku akcyzowym. W powyższej interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wskazał zatem, iż fakt wytworzenia płomienia w urządzeniach takich jak zapalniczki, zapalarki czy butle palników gazowych nie oznacza, że gaz został zużyty do celów opałowych. W konsekwencji, wytworzenia płomienia nie należy utożsamiać z celem opałowym. W konsekwencji powyższego Wnioskodawca uważa, że w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, podpałka wyprodukowana z surowca oznaczonego kodem CN 2710 12 21, w momencie wyprowadzenia jej ze składu podatkowego, korzystać będzie z zerowej stawki podatku akcyzowego, o której mowa w art. 89 ust. 2 pkt 7 ustawy o podatku akcyzowym. Ocena stanowiska Państwa stanowisko w zakresie sformułowanego pytania jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2022 r., poz. 143 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”: Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy. W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy: Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy. W załączniku nr 1 do ustawy, w poz.  27, pod kodem CN 2710 wymieniono - oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów; oleje odpadowe. Równocześnie w załączniku nr 2 do ustawy stanowiącym wykaz wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym, o którym mowa w dyrektywie Rady 92/12/EWG, w poz. 20, pod kodem CN od ex 2710 12 do ex 2710 19 68 i od ex 2710 20 11 do ex 2710 20 90 - oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani niewłączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów. Jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 10, 11 i 12 ustawy, użyte w ustawie określenia oznaczają: -    Skład podatkowy - miejsce, w którym określone wyroby akcyzowe są: produkowane, magazynowane, przeładowywane lub do którego wyroby te są wprowadzane, lub z którego są wyprowadzane - z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy; w przypadku składu podatkowego znajdującego się na terytorium kraju miejsce to jest określone w zezwoleniu wydanym przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego; -    Podmiot prowadzący skład podatkowy - podmiot, któremu wydano zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego; -    Procedura zawieszenia poboru akcyzy - procedurę stosowaną podczas produkcji, magazynowania, przeładowywania i przemieszczania wyrobów akcyzowych, w trakcie której, gdy są spełnione warunki określone w przepisach niniejszej ustawy i aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie, z obowiązku podatkowego nie powstaje zobowiązanie podatkowe. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy: Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest: 1)    produkcja wyrobów akcyzowych; 2)    wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego; 3)    import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów; 4)    nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego; 4a) nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, dokonywane do składu podatkowego w celu objęcia ich procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli wprowadzenie tych wyrobów do składu podatkowego nie nastąpiło; 5)    wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie oraz wyrobów akcyzowych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3; 6)    wysłanie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy importowanych wyrobów akcyzowych z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów. Przedmiotem opodatkowania akcyzą, zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy jest również: 1)    użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie: a)    było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub b)    nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy; 2)    dostarczenie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli odbyło się ono bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia od akcyzy; 3)    sprzedaż wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, objętych określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich sprzedaż odbyła się bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy; 4)    nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony. Art. 8 ust. 3 ustawy: Przedmiotem opodatkowania akcyzą są również ubytki wyrobów akcyzowych lub całkowite zniszczenie wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 20. Wyrób uważa się za całkowicie zniszczony, gdy nie może już zostać wykorzystany jako wyrób akcyzowy. W myśl art. 8 ust. 4 ustawy: Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również zużycie: 1)    wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, o których mowa w art. 89 ust. 2, do produkcji innych wyrobów; 2)    napojów alkoholowych, o których mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 i 3, przez podmiot zużywający. Art. 8 ust. 6 ustawy: Jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Art. 10 ust. 1 ustawy stanowi: Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W myśl art. 13 ust. 1 ustawy: Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą. Zgodnie z art. 40 ust. 2 pkt 2 ustawy: Procedura zawieszenia poboru akcyzy ma również zastosowanie, jeżeli wyroby akcyzowe są przemieszczane ze składu podatkowego na terytorium państwa członkowskiego do składu podatkowego na terytorium kraju. Jak stanowi art. 45 ustawy: 1.    W przypadku zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zakończenia tej procedury, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. 2.    W przypadku zastosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, do obliczenia wysokości zobowiązania podatkowego stosuje się stawkę akcyzy obowiązującą w dniu zakończenia procedury zawieszenia poboru akcyzy. Stosownie do art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy: Do wyrobów energetycznych zalicza się pozostałe wyroby, objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715. Jak z kolei stanowi art. 86 ust. 2 ustawy: Paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych. Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy: Paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2. Art. 87 ust. 1 ustawy: Produkcją wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie lub przetwarzanie wyrobów energetycznych, w tym również mieszanie lub przeklasyfikowanie komponentów paliwowych, rozlew gazu skroplonego do butli gazowych, a także barwienie i znakowanie wyrobów energetycznych. W myśl art. 89 ust. 1 ustawy w zw. z art. 164a ust. 2 ustawy: Stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla: 1)    węgla i koksu przeznaczonych do celów opałowych objętych pozycjami CN 2701, 2702 oraz 2704 00 - 1,38 zł/1 gigadżul (GJ); 2)    benzyn silnikowych o kodach CN 2710 12 45 lub 2710 12 49 oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych benzyn z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach - 1529 zł/1000 litrów; 3)    (uchylony) 4)    benzyn lotniczych o kodzie CN 2710 12 31, paliw typu benzyny do silników odrzutowych o kodzie CN 2710 12 70 oraz nafty pozostałej o kodzie CN 2710 19 25 - 1822,00 zł/1000 litrów; 5)    paliw do silników odrzutowych o kodzie CN 2710 19 21 - 1446,00 zł/1000 litrów; 6)    olejów napędowych o kodzie CN 2710 19 43 i 2710 20 11 oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych olejów z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach - 1160 zł/1000 litrów; 7)    (uchylony) 8)    biokomponentów stanowiących samoistne paliwa, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach, przeznaczonych do napędu silników spalinowych, bez względu na kod CN - 1160 zł/1000 litrów; 9)    olejów napędowych przeznaczonych do celów opałowych o kodach CN od 2710 19 43 do 2710 19 48 i od 2710 20 11 do 2710 20 19, zabarwionych na czerwono i oznaczonych znacznikiem zgodnie z przepisami szczególnymi - 232,00 zł/1000 litrów; 10) olejów opałowych o kodach CN od 2710 19 51 do 2710 19 68 i od 2710 20 31 do 2710 20 39: a)    z których 30% lub więcej objętościowo destyluje przy 350°C lub których gęstość w temperaturze 15°C jest niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny, zabarwionych na czerwono i oznaczonych znacznikiem zgodnie z przepisami szczególnymi - 232,00 zł/1000 litrów, b)    pozostałych, niepodlegających obowiązkowi barwienia i znakowania na podstawie przepisów szczególnych - 69,00 zł/1000 kilogramów; 11) olejów i preparatów smarowych: a)    olejów smarowych, pozostałych olejów o kodach CN od 2710 19 71 do 2710 19 99, z wyłączeniem wyrobów o kodzie CN 2710 19 85 (oleje białe, parafina ciekła) oraz smarów plastycznych zaliczanych do kodu CN 2710 19 99, b)    olejów smarowych o kodzie CN 2710 20 90, c)    preparatów smarowych objętych pozycją CN 3403, z wyłączeniem smarów plastycznych objętych tą pozycją - 1180,00 zł/1000 litrów; 12) gazów przeznaczonych do napędu silników spalinowych: a)    gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711 oraz gazowych węglowodorów alifatycznych objętych pozycją CN 2901: -          skroplonych - 659,00 zł/1000 kilogramów, -          w stanie gazowym - 10,32 zł/1 gigadżul (GJ), aa) gazu ziemnego o kodach CN 2711 11 00 i 2711 21 00 - 0 zł, b)    wyprodukowanych w składzie podatkowym i spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach: -          biogazu, bez względu na kod CN - 0 zł, -          wodoru i biowodoru o kodzie CN 2804 10 00 - 0 zł, c)    pozostałych - 14,00 zł/1 gigadżul (GJ); 13) gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711, przeznaczonych do celów opałowych - 1,38 zł/1 gigadżul (GJ); 14) pozostałych paliw silnikowych - 1786 zł/1000 litrów; 15) pozostałych paliw opałowych: a)    w przypadku gdy ich gęstość w temperaturze 15°C jest: -          niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny - 232,00 zł/1000 litrów, -          równa lub wyższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny - 69,00 zł/1000 kilogramów, b)    gazowych - 1,38 zł/gigadżul (GJ). W okresie od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 maja 2022 r. stawka akcyzy, o której mowa w art. 89 ust. 1: 1)    pkt 2, wynosi 1413 zł/1000 litrów; 2)    pkt 6, wynosi 1104 zł/1000 litrów; 3)    pkt 8, wynosi 1104 zł/1000 litrów; 4)    pkt 12 lit. a tiret pierwsze, wynosi 387 zł/1000 kilogramów. Zgodnie natomiast z art. 89 ust. 2 ustawy: Stawka akcyzy na wyroby energetyczne wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, inne niż określone w ust. 1 pkt 1-13, przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, wynosi 0 zł, jeżeli wyroby te są: 1)    w posiadaniu zużywającego podmiotu gospodarczego; 2)    przemieszczane na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie e-DD albo dokumentu zastępującego e-DD ze składu podatkowego do zużywającego podmiotu gospodarczego lub do składu podatkowego od zużywającego podmiotu gospodarczego, który posiadał je w celu zużycia do celów uprawniających do zastosowania zerowej stawki akcyzy; 3)    przemieszczane na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie e-DD albo dokumentu zastępującego e-DD do składu podatkowego w przypadku niedostarczenia ich do zużywającego podmiotu gospodarczego; 4)    nabywane wewnątrzwspólnotowo na podstawie uproszczonego dokumentu towarzyszącego lub dokumentu handlowego przez zużywający podmiot gospodarczy; 5)    nabywane wewnątrzwspólnotowo w procedurze zawieszenia poboru akcyzy przez zarejestrowanego odbiorcę w celu dostarczenia ich do zużywającego podmiotu gospodarczego i przemieszczane do tego podmiotu na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie e-DD albo dokumentu zastępującego e-DD; 6)    importowane przez zużywający podmiot gospodarczy; 6a) przemieszczane na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie e-DD albo dokumentu zastępującego e-DD - w przypadku zwrotu przez zużywający podmiot gospodarczy, który importował te wyroby, do sprzedawcy spoza terytorium Unii Europejskiej, jeżeli wyprowadzenie wyrobów akcyzowych następuje przez urząd celno-skarbowy znajdujący się na terytorium kraju; 7)    przeznaczone do sprzedaży detalicznej w opakowaniach jednostkowych o pojemności do 5 litrów lub wadze do 5 kilogramów; 8)    importowane lub nabywane wewnątrzwspólnotowo w opakowaniach jednostkowych o pojemności do 5 litrów lub wadze do 5 kilogramów przez osobę fizyczną w celach innych niż prowadzenie działalności gospodarczej lub innych niż cele handlowe. Art. 89 ust. 2aa ustawy: W przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 2, 3 i 5-6a, warunkiem zastosowania zerowej stawki akcyzy jest zakończenie przemieszczania w sposób, o którym mowa w art. 46b ust. 2, oraz w terminie, o którym mowa w art. 46b ust. 3. Art. 89 ust. 2e ustawy: Jeżeli do wyrobów energetycznych wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, innych niż określone w ust. 1 pkt 1-13, nie ma zastosowania zerowa stawka akcyzy, stosuje się stawkę akcyzy w wysokości 1822,00 zł/1000 litrów, a w przypadku gazów - 14,72 zł/GJ. Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka jest podmiotem prowadzącym skład podatkowy, w którym zamierza produkować podpałkę do grilla, która będzie klasyfikowana do kodu CN 2710 12 21 i przeznaczona będzie do sprzedaży detalicznej w opakowaniach o pojemności nieprzekraczającej 5 litrów. Podpałka będzie produkowana w oparciu o nabyte w procedurze zawieszenia poboru akcyzy i wprowadzone do składu podatkowego Wnioskodawcy, wyroby energetyczne klasyfikowane do kodu CN 2710 12 21. Na tle powyższego przedmiotem wątpliwości Spółki jest możliwość zastosowania wobec produkowanej podpałki zerowej stawki akcyzy w oparciu o art. 89 ust. 2 pkt 7 ustawy. Mając na uwadze okoliczności sprawy przedstawionej przez Wnioskodawcę oraz cytowane wyżej przepisy, wskazać w pierwszej kolejności należy, że produkowane przez Wnioskodawcę wyroby akcyzowe będące przedmiotem wniosku są wyrobami wymienionymi w załączniku nr 2 do ustawy. Wyroby te są równocześnie co do zasady wyrobami energetycznymi bez względu na przeznaczenie. Z uwagi zatem na swe właściwości, wyroby te winny być co do zasady produkowane w składzie podatkowym, a możliwość zastosowania wobec tych wyrobów preferencji podatkowych, tj. zerowej stawki akcyzy na podstawie art. 89 ust. 2 ustawy, jest ściśle przez ustawodawcę uwarunkowana. Wolą ustawodawcy zastosowanie zerowej stawki akcyzy w oparciu o przepis art. 89 ust. 2 ustawy ograniczone zostało do wyrobów energetycznych spełniających łącznie następujące przesłanki: wyroby wymienione muszą być w załączniku nr 2 do ustawy; będą wyrobami innymi niż określone w art. 89 ust. 1 pkt 1-13; przeznaczone będą do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych; spełniony będzie jeden warunków określonych w pkt 1-8 art. 89 ust. 2 ustawy. Ponadto w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 2, 3 i 5-6a, warunkiem zastosowania zerowej stawki akcyzy jest zakończenie przemieszczania w sposób, o którym mowa w art. 46b ust. 2, oraz w terminie, o którym mowa w art. 46b ust. 3. Obok zatem ściśle określonego przez ustawodawcę przeznaczenia do szeroko pojętych celów nie paliwowych i kategorii do której jest zakwalifikowany wyrób energetyczny, zasadnicze znaczenie dla zastosowania zerowej stawki akcyzy, ma także spełnienie jednego warunków określonych w pkt 1-8 art. 89 ust. 2 ustawy (por. wyroki: NSA z 17 września 2019 r., sygn. akt I GSK 262/17 i I GSK 229/17, z 29 stycznia 2020 r., sygn. akt I GSK 1087/19 oraz WSA w Gliwicach z 21 lutego 2019 r., sygn. akt III SA/Gl 1179/18, III SA/Gl 1180/18, z 29 lutego 2019 r., sygn. akt III SA/Gl 1178/18 ) oraz odpowiednie zakończenie przemieszczania wyrobów w przypadkach, o których mowa w art. 89 ust. 2 pkt 2, 3 i 5-6a ustawy. Jak wskazano wyżej wyroby energetyczne, które zamierza Wnioskodawca produkować, są wyrobami wymienionym w załączniku nr 2 do ustawy. Przedstawiony opis zdarzenia przyszłego pozwala również stwierdzić, że przedmiotowe wyroby nie zostały ujęte w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 ustawy. W dalszej kolejności istotnego znaczenia nabiera przeznaczenie produkowanych przez Wnioskodawcę wyrobów. Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia „cel opałowy”, niemniej jak słusznie zauważył Wnioskodawca pięcie to na gruncie przepisów zarówno krajowych jak i wspólnotowych odnosi się do wszystkich przypadków, w których wyroby energetyczne ulegają spalaniu, a wytworzona w ten sposób energia cieplna jest używana do ogrzewania, niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 29 kwietnia 2004 r., C-240/01; wyrok NSA z 30 listopada 2018 r., sygn. akt I GSK 873/16). Wykładnia przepisów ustawy o podatku akcyzowym nakazuje zatem przyjąć, iż z celem opałowym mamy do czynienia wówczas, gdy następuje proces polegający na spalaniu wyrobów energetycznych w celu wytworzenia energii cieplnej służącej do takich celów, jak np. ogrzewanie różnego rodzaju pomieszczeń, wody, innych substancji, itp. Przeznaczeniem wyrobu energetycznego na cele opałowe będzie zatem wykorzystanie wyrobu bezpośrednio w urządzeniu przetwarzającym energię uzyskaną w wyniku spalania wyrobu energetycznego na energię cieplną. Jak z równocześnie wynika ze słownika języka polskiego PWN, pojęcie „podpałka”, oznacza coś co służy rozpalaniu ognia. „Grill” natomiast, to elektryczny piekarnik z rożnem lub rusztem albo przenośny ruszt opalany węglem drzewnym, służący do pieczenia potraw bez użycia tłuszczu. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że produkowana przez Wnioskodawcę podpałka do grilla nie jest przeznaczona do celów opałowych w rozumieniu przepisów ustawy o podatku akcyzowym. Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego nie wynika także aby produkowany wyrób będący przedmiotem wniosku, posiadał przeznaczenie jako dodatek lub domieszka do paliw opałowych lub był przeznaczony do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych. Zważywszy również, że Wnioskodawca zamierza produkowaną w składzie podatkowym podpałkę przeznaczać do sprzedaży detalicznej w opakowaniach nie przekraczających pojemności 5 litrów, stwierdzić należy, że produkowana prze Wnioskodawcę podpałka do grilla, podlegać może opodatkowaniu zerową stawką podatku akcyzowego, przewidzianą w art. 89 ust. 2 pkt 7 ustawy. W okolicznościach analizowanej Sprawy Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania stawki w wysokości 0 zł, wynikającej z tej podstawy prawnej. Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie sformułowanego pytania uznać zatem należy za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Interpretacja dotyczy wyłącznie Państwa wątpliwości w zakresie sformułowanego pytania i została wydana w oparciu o przedstawiony przez Państwa opis zdarzenia przyszłego, którego elementami była wskazana klasyfikacja wyrobów i ich przeznaczenie (jako podpałka do grilla). Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jesteśmy ściśle związani przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Jako Zainteresowani ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Odnosząc się z kolei do powołanych interpretacji wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia. Niemniej nie mają one mocy prawa powszechnie obowiązującego gdyż dotyczą konkretnych stanów faktycznych i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji, co oznacza że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15). Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji -   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. -   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: - Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: - Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.  Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).