0111-KDSB1-1.4019.177.2021.2.MF

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a pkt 1, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że Państwa stanowisko przedstawione we wniosku z 13 sierpnia 2021 r. (data wpływu 14 sierpnia 2021 r.) uzupełnionym pismem z 16 września 2021 r. (data wpływu 16 września 2021 r.) oraz pismem z 10 listopada 2021 r. (data wpływu 10 listopada 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej przepisów ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi w zakresie opłaty od napojów alkoholowych w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej napoju nieprzekraczającej 300 ml będących na Państwa stanie magazynowym na dzień 31 grudnia 2020 r. i sprzedawanych od 1 stycznia 2021 r. na rzecz: -        podmiotów posiadających wyłącznie zezwolenie na obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi o zawartości powyżej 18% alkoholu lub do 18% alkoholu – jest nieprawidłowe, -        podmiotów posiadających wyłącznie zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży – jest nieprawidłowe, -     podmiotów posiadających jednocześnie zezwolenie na obrót hurtowy oraz sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży – jest nieprawidłowe, -        konsumentów – jest nieprawidłowe.   UZASADNIENIE   14 sierpnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej przepisów ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi w zakresie opłaty od napojów alkoholowych będących na Państwa stanie magazynowym na dzień 31 grudnia 2020 r. i sprzedawanych od 1 stycznia 2021 r.   Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, pismem z 9 września 2021 r. znak 0111-KDSB1-1.4019.177.2021.1.MF wezwano do jego uzupełnienia.   Wniosek uzupełnili Państwo pismem z 16 września 2021 r. (data wpływu 16 września 2021 r.) oraz pismem z 10 listopada 2021 r. (data wpływu 10 listopada 2021 r.), wnosząc jednocześnie dodatkową opłatę do wniosku.   We wniosku oraz uzupełnieniach przedstawili Państwo następujące stany faktyczne.   Wnioskodawca jest spółką komandytową (dalej Spółka) prowadzącą sprzedaż hurtową (sprzedaż na rzecz innych hurtowni w tym hurtowni ze sprzedażą detaliczną oraz sprzedaż na rzecz pomiotów prowadzących np. sklepy spożywcze, działalność gastronomiczną lub hotelarską dokumentując to fakturami vat) i detaliczną (sprzedaż dla konsumentów rejestrowana za pomocą kasy fiskalnej) w zakresie między innymi napojów alkoholowych w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej napoju nieprzekraczającej 300 ml (dalej: napoje alkoholowe w małych formatach, małpki, napoje) od podmiotów krajowych posiadających zezwolenie na obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi o zawartości powyżej 18% alkoholu lub do 18% alkoholu. Spółka posiada również zezwolenie na sprzedaż detaliczną tych napojów. Wnioskodawca dokonuje sprzedaży napojów alkoholowych w małych formatach na rzecz: – podmiotów posiadających zezwolenie wyłącznie na obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi o zawartości powyżej 18% alkoholu lub do 18% alkoholu, – podmiotów posiadających zezwolenie wyłącznie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży lub poza miejscem sprzedaży, – podmiotów posiadających jednocześnie jedno lub wszystkie z powyższych zezwoleń na obrót hurtowy i jedno lub wszystkie z powyższych zezwoleń na sprzedaż detaliczną, – na rzecz konsumentów oraz podmiotów nie posiadających ww. zezwoleń (w punkcie sprzedaży detalicznej - sklep firmowy).   Powyższe napoje od roku 2021 podlegają opłacie dodatkowej tzw. małpkowej.   Ustawa o wychowaniu w trzeźwości oraz przepisy wprowadzające opłatę dodatkową nie określają, jaki jest status zapasów magazynowych napojów objętych opłatą, a nabytych przed wejściem w życie przepisów o opłacie „małpkowej”. W związku z powyższym powstała wątpliwość, czy od zapasów z 2020 roku należałoby naliczyć opłatę dodatkową i należność odprowadzić do Urzędu Skarbowego.   W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że wniosek dotyczy czterech stanów faktycznych dotyczących zbywania przez Państwa napojów alkoholowych w małych formatach tj. na rzecz: a)    podmiotów posiadających wyłącznie zezwolenie na obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi o zawartości powyżej 18% alkoholu lub do 18% alkoholu; b)    podmiotów posiadających wyłącznie zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży; c)    podmiotów posiadających jednocześnie zezwolenie na obrót hurtowy oraz sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży; d)    konsumentów.   Dodatkowo w uzupełnieniu z 10 listopada 2021 r. wskazali Państwo, że posiadają cztery koncesje w ramach których jest realizowana sprzedaż formatów poniżej 300 ml: 1.    zezwolenie na obrót hurtowy alkoholami 4,5%-18%; 2.    zezwolenie na obrót hurtowy alkoholami pow. 18%; 3.    zezwolenie na obrót detaliczny poza miejscem sprzedaży alkoholami 4,5%-18%; 4.    zezwolenie na obrót detaliczny poza miejscem sprzedaży alkoholami pow.18%.   W związku z powyższym opisem zadali Państwo następujące pytania (wskazane w uzupełnieniu wniosku).   1.    Czy w sytuacji, gdy Spółka zakupiła przed 1 stycznia 2021 r. napoje alkoholowe w małych formatach, które następnie sprzedawała i będzie sprzedawać w 2021 r. w ramach zezwolenia na obrót hurtowy jak i detaliczny do podmiotów posiadających wyłącznie zezwolenie na obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi o zawartości powyżej 18% alkoholu lub do 18% alkoholu, to czy Spółka będzie zobowiązana do zapłaty Opłaty dodatkowej w zakresie tych napojów?   2.    Czy w sytuacji, gdy Spółka zakupiła przed 1 stycznia 2021 r. napoje alkoholowe w małych formatach, które następnie sprzedawała i będzie sprzedawać w 2021 r. w ramach zezwolenia na obrót hurtowy jak i detaliczny do podmiotów posiadających wyłącznie zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, to czy Spółka będzie zobowiązana do zapłaty Opłaty dodatkowej w zakresie tych napojów?   3.    Czy w sytuacji, gdy Spółka zakupiła przed 1 stycznia 2021 r. napoje alkoholowe w małych formatach, które następnie sprzedawała i będzie sprzedawać w 2021 r. w ramach zezwolenia na obrót hurtowy jak i detaliczny do podmiotów posiadających jednocześnie zezwolenie na obrót hurtowy oraz sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, to czy Spółka będzie zobowiązana do zapłaty Opłaty dodatkowej w zakresie tych napojów?   4.    Czy w sytuacji, gdy Spółka zakupiła przed 1 stycznia 2021 r. napoje alkoholowe w małych formatach, które następnie sprzedawała i będzie sprzedawać w 2021 r. w ramach zezwolenia na obrót hurtowy jak i detaliczny do konsumentów, to czy Spółka będzie zobowiązana do zapłaty Opłaty dodatkowej w zakresie tych napojów?   Państwa zdaniem.   Napoje alkoholowe w małych formatach, zakupione w 2020 r. nie podlegają Opłacie dodatkowej w żadnej sytuacji ze względu na fakt, iż do zaopatrzenia w te napoje doszło jeszcze w 2020 r., tj. w czasie, kiedy Opłata dodatkowa jeszcze nie obowiązywała, a dodatkowo Spółka prowadzi również działalność w zakresie sprzedaży detalicznej Uzasadnienie Państwa stanowiska.   Ustawa o wychowaniu w trzeźwości wprowadza specjalne zezwolenia, aby móc obracać, sprzedawać napoje alkoholowe na terytorium kraju. Ustawa wprowadza definicję obrotu hurtowego napojami alkoholowymi jako zakupu napojów alkoholowych w celu dalszej ich odsprzedaży przedsiębiorcom posiadającym właściwe zezwolenia.   Zgodnie z art. 9 ust. 1 Ustawy, obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi o zawartości powyżej 18% alkoholu może być prowadzony tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez ministra właściwego do spraw gospodarki. Natomiast w myśl art. 9 ust. 2 Ustawy, obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi o zawartości do 18% alkoholu może być prowadzony tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez marszałka województwa.   Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 7 Ustawy pod pojęciem "obrót hurtowy napojami alkoholowymi" należy rozumieć zakup napojów alkoholowych w celu dalszej ich odsprzedaży przedsiębiorcom posiadającym właściwe zezwolenia. Producent napojów alkoholowych jest obowiązany do uzyskania zezwolenia na obrót hurtowy napojami alkoholowymi, jeżeli zbywa swoje wyroby przedsiębiorcom posiadającym zezwolenia, o których mowa w art. 18 ust. 1, tj. zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży - dalej zwane: zezwolenia na sprzedaż detaliczną.   Zgodnie z art. 18 ust. 7 pkt 3 Ustawy warunkiem prowadzenia sprzedaży napojów alkoholowych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży jest zaopatrywanie się w napoje alkoholowe u producentów i przedsiębiorców posiadających odpowiednie zezwolenie na sprzedaż hurtową napojów alkoholowych.   Opłatę małpkową wprowadza przepis art. 92 ust. 11 znowelizowanej Ustawy o wychowaniu w trzeźwości, który stanowi, że Opłata dodatkowa za zezwolenie, o którym mowa w art. 9 ust. 1 lub 2 Ustawy będzie zasadniczo nakładana na przedsiębiorcę zaopatrującego przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w napoje alkoholowe w małych formatach.   Natomiast zgodnie z art. 92 ust. 11 znowelizowanej Ustawy o wychowaniu w trzeźwości zdanie drugie, Opłatę dodatkową wnosi się również w przypadku dokonywania czynności, o których mowa w art. 92 ust. 8-10 Ustawy o wychowaniu w trzeźwości, w stosunku do napojów alkoholowych w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej napoju nieprzekraczającej 300 ml.   Art. 92 ust. 8 znowelizowanej Ustawy o wychowaniu w trzeźwości stanowi, że opłata za zezwolenie na obrót hurtowy napojami alkoholowymi o zawartości powyżej 18% alkoholu dla przedsiębiorców uprawnionych do wyrobu lub rozlewu napojów spirytusowych do 10 tys. litrów 100% alkoholu rocznie ustala się stosownie do deklarowanego rocznego obrotu własnymi wyrobami.   Odwołując się natomiast do art. 92 ust. 9 i 10 znowelizowanej Ustawy o wychowaniu w trzeźwości, Opłata dodatkowa za zezwolenie na wyprzedaż posiadanych zapasów napojów alkoholowych o zawartości do 18% alkoholu wynosi 1000 zł, a za zezwolenie na wyprzedaż napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18% alkoholu jest pobierana w zależności od liczby litrów 100% alkoholu, zgłoszonej we wniosku, proporcjonalnie do wysokości opłaty określonej w ust. 6.   W analizowanej sprawie istotne znaczenie ma przepis art. 92 ust. 12 znowelizowanej Ustawy o wychowaniu w trzeźwości, który stanowi, iż w przypadku, gdy przedsiębiorca posiadający zezwolenie na obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi zaopatruje przedsiębiorcę posiadającego jednocześnie zezwolenie na obrót hurtowy i zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, odprowadza opłatę od wszystkich napojów objętych Opłatą dodatkową, w które zaopatrzył tego przedsiębiorcę.   Jednocześnie art. 92 ust. 13 znowelizowanej Ustawy o wychowaniu w trzeźwości stanowi, że w przypadku, gdy przedsiębiorca dokonuje zaopatrzenia w napoje alkoholowe, od których zapłacono już Opłatę dodatkową, nie jest obowiązany do jej zapłaty.   W ocenie Spółki napoje alkoholowe w małych formatach zakupione w 2020 r. nie podlegają Opłacie dodatkowej w żadnej sytuacji ze względu na fakt, iż do zaopatrzenia w te napoje doszło jeszcze w 2020 r., tj. w czasie, kiedy Opłata dodatkowa nie obowiązywała. Nie można bowiem nakładać obciążeń publicznoprawnych z mocą wsteczną, tj. w zakresie towarów, które zostały wprowadzone do obrotu przed wejściem w życie ww. opłaty (zwłaszcza, że Ustawa wprowadzająca nie zawiera żadnych przepisów przejściowych w tym zakresie).   Jednocześnie należy zauważyć, iż ani Ustawa, ani Ustawa zmieniająca nie regulują kwestii zapasów małpek nabytych przed 1 stycznia 2021 r.   W ocenie Spółki, zasady wynikające z Ustawy w przypadku takich napojów należy zastosować, z uwzględnieniem całego łańcucha dostaw od momentu ich pierwszej sprzedaży po tym, jak zostały wyprodukowane/zakupione, tj. łącznie z czynnościami, które miały miejsce przed 1 stycznia 2021 r. Spółka nie ma wątpliwości, że celem Ustawodawcy było wprowadzenie Opłaty, która pobierana jest tylko raz w momencie dokonania zaopatrzenia.   Przepisy Ustawy w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2021 r. nie przewidywały Opłaty dodatkowej. Jednocześnie, przepisy Ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2021 r. oraz przepisy Ustawy zmieniającej również nie zawierają regulacji nakładających Opłatę na napoje alkoholowe w małych formatach, wprowadzone do obrotu przed 1 stycznia 2021 r.   Mając na uwadze powyższe, w świetle powołanych regulacji nie jest możliwe uznanie, iż napoje alkoholowe w małych formatach nabyte przez Spółkę przed 1 stycznia 2021 r., a podlegające dalszej sprzedaży już po tej dacie, są objęte Opłatą. Spółka prowadzi sprzedaż detaliczną oraz sprzedaż hurtową. W ocenie Spółki za moment zaopatrzenia w napoje alkoholowe w małych formatach należy uznać najpóźniej moment ich sprzedaży Spółce przez dostawców. Reasumując, w ocenie Spółki, nie ma ona obowiązku uiszczania Opłaty od sprzedaży w 2021 r. napojów alkoholowych w małych formatach, które zostały nabyte przez Spółkę przed 1 stycznia 2021 r. (a więc przed wejściem w życie przepisów Ustawy po nowelizacji). Wynika to z faktu, że do zaopatrzenia w przedmiotowe napoje doszło w okresie, w którym przepisy o Opłacie jeszcze nie obowiązywały.   W świetle obowiązującego stanu prawnego Państwa stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionych stanów faktycznych w zakresie opłaty od napojów alkoholowych w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej napoju nieprzekraczającej 300 ml będących na Państwa stanie magazynowym na dzień 31 grudnia 2020 r. i sprzedawanych od 1 stycznia 2021 r. na rzecz: -        podmiotów posiadających wyłącznie zezwolenie na obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi o zawartości powyżej 18% alkoholu lub do 18% alkoholu – jest nieprawidłowe, -        podmiotów posiadających wyłącznie zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży – jest nieprawidłowe, -     podmiotów posiadających jednocześnie zezwolenie na obrót hurtowy oraz sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży – jest nieprawidłowe, -        konsumentów – jest nieprawidłowe.   Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. 2021 r. poz. 1119), zwanej dalej ustawą, obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi o zawartości powyżej 18% alkoholu może być prowadzony tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez ministra właściwego do spraw gospodarki.   Stosownie natomiast do art. 9 ust. 2 ustawy obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi o zawartości do 18% alkoholu może być prowadzony tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez marszałka województwa. Wydawanie zezwoleń, decyzji wprowadzających zmiany w tych zezwoleniach oraz duplikatów tych zezwoleń należy do zadań własnych województw.   W myśl art. 21 ust. 1 pkt 7 ustawy obrotem hurtowym jest zakup napojów alkoholowych w celu dalszej ich odsprzedaży przedsiębiorcom posiadającym właściwe zezwolenia.   Jak stanowi art. 18 ust. 1 ustawy, sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na lokalizację punktu sprzedaży, zwanego dalej "organem zezwalającym".   Z powyższych przepisów wynika, że na podstawie zezwolenia na obrót hurtowy możliwa jest dalsza odsprzedaż napojów alkoholowych na rzecz podmiotów posiadających właściwe zezwolenia, tj. zezwolenie na obrót hurtowy lub zezwolenie na sprzedaż detaliczną.   Zgodnie z art. 92 ust. 11 ustawy  – opłata za zezwolenie, o którym mowa w art. 9 ust. 1 lub 2, oraz za zezwolenie na wyprzedaż, o którym mowa w art. 95 ust. 4, dla przedsiębiorcy zaopatrującego przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w napoje alkoholowe w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej napoju nieprzekraczającej 300 ml wynosi dodatkowo 25 zł za każdy pełny litr 100% alkoholu w tych opakowaniach.   W myśl art. 92 ust. 12 ustawy – w przypadku gdy przedsiębiorca posiadający zezwolenie, o którym mowa w art. 9 ust. 1 lub 2, zaopatruje przedsiębiorcę posiadającego jednocześnie zezwolenie na obrót hurtowy i zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, odprowadza opłatę od wszystkich napojów objętych opłatą, ustaloną na podstawie ust. 11, w które zaopatrzył tego przedsiębiorcę.   Natomiast stosownie do art. 92  ust. 13 ustawy przedsiębiorca dokonujący zaopatrzenia w napoje alkoholowe, od których zapłacono opłatę, o której mowa w ust. 12, nie jest obowiązany do zapłaty opłaty ustalonej na podstawie ust. 11.   Z wniosku wynika, że posiadają Państwo zezwolenie na obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi oraz zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych. Na dzień 31 grudnia 2020 r. posiadali Państwo na stanie magazynowym napoje alkoholowe w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej napoju nieprzekraczającej 300 ml. Napoje te nie podlegały opłacie, o której mowa w art. 92 ust. 11 ustawy, ponieważ w momencie zaopatrzenia Państwa przepis ten nie obowiązywał. Obecnie, tj. w 2021 r. w ramach zezwolenia na obrót hurtowy oraz zezwolenia na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych, zaopatrują Państwo inne podmioty w ww. napoje alkoholowe, jak również dokonują ich sprzedaży na rzecz konsumentów oraz podmiotów nieposiadających stosownych zezwoleń (w punkcie sprzedaży detalicznej).   Państwa wątpliwości budzi, czy sprzedaż w 2021 r. napojów zakupionych przed 1 stycznia 2021 r. dokonana na rzecz: -      podmiotów posiadających wyłącznie zezwolenie na obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi o zawartości powyżej 18% alkoholu lub do 18% alkoholu, -      podmiotów posiadających wyłącznie zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, -      podmiotów posiadających jednocześnie zezwolenie na obrót hurtowy oraz sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, -      konsumentów rodzi po Państwa stronie obowiązek zapłaty opłaty, o której mowa w art. 92 ust. 11 ustawy.   W świetle cytowanych wyżej przepisów ustawy, sprzedaż napojów alkoholowych w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej napoju nieprzekraczającej 300 ml po 1 stycznia 2021 r.: – podmiotom posiadającym wyłącznie zezwolenie na obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi, – konsumentom, w ogóle nie podlega opłacie, o której mowa w art. 92 ust. 11 ustawy, gdyż opłata ta jest związana z posiadaniem zezwolenia na obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi (natomiast sprzedaż na rzecz konsumentów nie jest prowadzona w oparciu o takie zezwolenia) oraz zaopatrywaniem w napoje alkoholowe o ilości nominalnej napoju nieprzekraczającej 300 ml przedsiębiorców posiadających zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży.   Tym samym dokonując zaopatrzenia ww. podmiotów nie będziecie Państwo zobowiązani do zapłaty opłaty, o której mowa w art. 92 ust. 11 ustawy.   Inaczej wygląda natomiast sytuacja w przypadku dokonywania zaopatrzenia w napoje alkoholowe w opakowaniach jednostkowych do 300 ml po 1 stycznia 2021 r.: -        podmiotów posiadających zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, -        podmiotów posiadających jednocześnie zezwolenie na obrót hurtowy i zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, gdyż są to podmioty, o których mowa w art. 92 ust. 11 i 12 ustawy.   Zgodnie z treścią cytowanych powyżej przepisów art. 92 ust. 11 i 12 ustawy każdy przedsiębiorca posiadający zezwolenie na obrót hurtowy napojami alkoholowymi, dokonujący zaopatrzenia w napoje alkoholowe w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej napoju nieprzekraczającej 300 ml przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, zobowiązany jest do uiszczenia „dodatkowej” opłaty za zezwolenie na obrót hurtowy. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy zaopatrzenie dotyczy napojów alkoholowych, od których zapłacono opłatę.   W konsekwencji kluczowy w tej sytuacji jest art. 92 ust. 13 ustawy, który zwalnia z obowiązku zapłaty opłaty, o której mowa w art. 92 ust. 11 ustawy, podmiot dokonujący zaopatrzenia, w przypadku gdy to zaopatrzenie dotyczy napojów alkoholowych, od których zapłacono opłatę. W każdej innej sytuacji przedsiębiorca jest zobowiązany do zapłaty opłaty, o której mowa w art. 92 ust. 11 ustawy, jeżeli zaopatruje w napoje alkoholowe w opakowaniach jednostkowych do 300 ml przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży.   Zatem każde zaopatrzenie przedsiębiorcy, który w ramach posiadanych zezwoleń posiada zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w napoje alkoholowe w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej napoju nieprzekraczającej 300 ml podlega opłacie, zgodnie z art. 92 ust. 11 ustawy.   Zarówno przepisy ustawy z 14 lutego 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z promocją prozdrowotnych wyborów konsumentów (Dz. U. z 2020 r. poz. 1492 ze zm.) wprowadzające „dodatkową” opłatę za zezwolenie na obrót hurtowy napojami alkoholowymi, jak i przepisy ustawy o wychowaniu w trzeźwości regulujące wskazaną opłatę nie zawierają przepisów przejściowych dotyczących napojów alkoholowych w opakowaniach jednostkowych do 300 ml nabytych w 2020 r. i będących na stanie magazynowym na dzień 31 grudnia 2020 r.   Należy zauważyć, że art. 92 ust. 11 ustawy obowiązuje od 1 stycznia 2021 r. Pomimo, iż nabyliście Państwo napoje będące przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej do końca 2020 r. to o „zaopatrzeniu” w dacie którego realizuje się obowiązek zapłaty opłaty od napojów alkoholowych w opakowaniach jednostkowych do 300 ml można mówić dopiero począwszy od 1  stycznia 2021 r. Zatem od daty wejścia w życie przepisów ustawy regulujących opłatę, o której mowa w art. 92 ust. 11 każde zaopatrzenie przedsiębiorcy, który w ramach posiadanych zezwoleń posiada zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w napoje alkoholowe w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej napoju nieprzekraczającej 300 ml podlega opłacie (jedyny wyjątek zwalniający podmiot dokonujący zaopatrzenia z zapłaty opłaty dotyczy napojów alkoholowych, od których zapłacono już opłatę, jednak nie ma to zastosowania do „stanów magazynowych” z racji nieobowiązywania w 2020 r. przepisów dotyczących „dodatkowej” opłaty).   Jednocześnie należy zauważyć, że na gruncie ustawy nie zostało zdefiniowane pojęcie „zaopatrzenia”, zasadnym jest uznanie (przy zastosowaniu wykładni językowej), że przez zaopatrzenie należy rozumieć realne wejście we władanie nad rzeczą (tu: nad produktami podlegającymi opłacie), co z kolei można utożsamić z wydaniem towaru przez dostawcę na rzecz odbiorcy. Zgodnie bowiem z definicją słownikową, pojęcie „zaopatrzyć” rozumie się następująco: „dostarczyć jakiejś osobie, instytucji lub organizacji potrzebne rzeczy” oraz (w formie zwrotnej) „kupić lub zgromadzić potrzebne rzeczy; też: zabrać ze sobą rzeczy potrzebne na daną okazję” (por. Słownik Języka Polskiego PWN, https://sjp.pwn.pl/szukaj/zaopatrzenie.html). W konsekwencji pojęcia zaopatrzenia nie można wiązać wyłącznie z pierwszą czynnością dokonaną w łańcuchu dostaw. Bowiem każdy podmiot, który uczestniczy w łańcuchu dostaw dokonuje zaopatrzenia, natomiast obowiązek zapłaty opłaty wiąże się z datą wejścia w życie przepisów ustawy, tj. 1 stycznia 2021 r., oraz rodzajem posiadanych zezwoleń po stronie dostawcy oraz nabywcy napojów alkoholowych w opakowaniach jednostkowych do 300 ml, zgodnie z treścią art. 92 ust. 11 ustawy. Tym samym również Państwo dokonujecie zaopatrzenia, sprzedając w 2021 r napoje alkoholowe w małych formatach nabyte w 2020 r., przedsiębiorcom posiadającym zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży oraz przedsiębiorcom posiadającym jednocześnie zezwolenie na obrót hurtowy i zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży.   Analizując powyższe przepisy w odniesieniu do pytania, czy opłacie podlega sprzedaż napojów alkoholowych w opakowaniach jednostkowych do 300 ml, zakupionych w 2020 r., wskazać należy, że jeśli zaopatrzenie przedsiębiorcy posiadającego: -   zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, oraz -   jednocześnie zezwolenie na obrót hurtowy oraz zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, w te napoje ma miejsce począwszy od 1 stycznia 2021 r., opłata, o której mowa w art. 92 ust. 11 ustawy, powinna zostać przez Państwa odprowadzona.   Jeżeli bowiem opłata nie została dotychczas zapłacona, a przedsiębiorca dokonuje zaopatrzenia, o którym mowa w art. 9² ust. 11 albo ust. 12 ustawy, opłata powinna zostać zapłacona odpowiednio zgodnie z treścią tych przepisów.   Wobec powyższego, co do zasady przedsiębiorca posiadający zezwolenie na obrót hurtowy i zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży nie odprowadza opłaty, o której mowa w art. 92 ust. 11 ustawy, jednak jedynie jeśli opłata została odprowadzona na podstawie art. 9² ust. 12 ustawy.   W przypadku, gdy po wejściu w życie przepisów wprowadzających opłatę za zezwolenie na obrót hurtowy w związku z zaopatrzeniem w napoje alkoholowe w opakowaniach jednostkowych do 300 ml, przedsiębiorca posiadający zezwolenie na obrót hurtowy i sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży dokona zaopatrzenia, o którym mowa w art. 92 ust. 11 lub 12 ustawy, zobowiązany jest do zapłaty opłaty.   Nie można zatem zgodzić się z Państwem, że ponieważ nabyli Państwo napoje alkoholowe w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej napoju nieprzekraczającej 300 ml przed 1 stycznia 2021 r., to ich dalsza odsprzedaż również nie będzie objęta regulacją ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2021 r. Zaopatrzenie, którego dokonają Państwo będzie miało miejsce w 2021 r. i zgodnie z art. 92 ust. 11 i ust. 12 ustawy podlega ono opłacie.   Nie ma bowiem znaczenia data nabycia napojów alkoholowych w opakowaniach jednostkowych do 300 ml przez Państwa, lecz data zaopatrzenia przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży oraz przedsiębiorcy posiadającego jednocześnie zezwolenie na obrót hurtowy i zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży.   Reasumując, będziecie Państwo zobowiązani do zapłaty opłaty, o której mowa w art. 92 ust. 11 ustawy, w przypadku dokonania zaopatrzenia w 2021 r. przedsiębiorców posiadających zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży oraz przedsiębiorców posiadających jednocześnie zezwolenie na obrót hurtowy i zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, w napoje alkoholowe znajdujące się na Państwa stanie magazynowym na dzień 31 grudnia 2020 r., w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej napoju nieprzekraczającej 300 ml, od których ta opłata nie została zapłacona.   Natomiast nie będziecie Państwo zobowiązani do zapłaty opłaty, o której mowa powyżej od sprzedanych napojów alkoholowych w opakowaniach jednostkowych do 300 ml znajdujących się na Państwa stanie magazynowym na dzień 31 grudnia 2020 r., w przypadku zaopatrzenia w 2021 r. podmiotów posiadających włącznie zezwolenie na obrót hurtowy napojami alkoholowymi oraz dokonując sprzedaży do konsumentów.   Mimo, że nie w każdym przypadku będziecie Państwo zobowiązani do uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 92 ust. 11 ustawy z tytułu sprzedaży napojów alkoholowych nabytych przed 1 stycznia 2021 r., to Państwa stanowisko należało w całości uznać za nieprawidłowe.   Oparli bowiem Państwo swoje stanowisko na tezie, że napoje alkoholowe w małych formatach nie podlegają opłacie w żadnej sytuacji ze względu na fakt, że do zaopatrzenia doszło jeszcze w 2020 r., tj. w czasie kiedy opłata jeszcze nie obowiązywała. Z takim stanowiskiem Organ nie może się zgodzić. Bowiem obowiązek zapłaty „dodatkowej” opłaty za zezwolenie na obrót hurtowy napojami alkoholowymi dla przedsiębiorcy zaopatrującego przedsiębiorcę w napoje alkoholowe w opakowaniach jednostkowych do 300 ml związany jest z rodzajem zezwolenia na sprzedaż alkoholu posiadanego przez nabywcę tych napojów oraz datą zaopatrzenia, a nie z datą ich nabycia przez Państwa.   Interpretacja dotyczy stanów faktycznych przedstawionych przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Przysługuje Państwu prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).   Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.   Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.