0112-KDIL1-1.4012.515.2021.2.EB

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 sierpnia 2021 r. (data wpływu 10 sierpnia 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 13 października 2021 r. (data wpływu 18 października 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży działek – jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   W dniu 10 sierpnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie niepodlegania opodatkowaniu sprzedaży działek. Wniosek uzupełniono w dniu 18 października 2021 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.   We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.   Pan (...) [Wnioskodawca, Podatnik] jest polskim rezydentem podatkowym. W latach 1995-2007 Podatnik prowadził gospodarstwo rolne, posiadał status rolnika oraz był objęty ubezpieczeniem społecznym rolników. W kolejnych latach zatrudniony był w kilku przedsiębiorstwach, głównie jako kierowca. Od roku 2018 zatrudniony jest jako operator ciągnika siodłowego w (...) Wnioskodawca posiada wykształcenie zawodowe, nie prowadzi ani w przeszłości nie prowadził pozarolniczej działalności gospodarczej.   Wnioskodawca od (…) 1999 r. pozostaje w związku małżeńskim.   Podatnik nabył w roku 1996 nieruchomość gruntową położoną w (...) stanowiącą grunty rolne o powierzchni 2.19 ha [Nieruchomość]. W skład Nieruchomości wchodziła działka nr (…) stanowiąca rolę. Wnioskodawca nabył przedmiotową Nieruchomość do swojego majątku osobistego, bowiem nie był wówczas w związku małżeńskim. Klasa gruntów, które nabył Wnioskodawca to klasy 5 oraz 6, klasy te przez cały okres, w którym Wnioskodawca był właścicielem Nieruchomości, nie uległy zmianie.   W roku 2009 Podatnik złożył do Burmistrza Miasta i Gminy (...) wniosek o dokonanie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego w ten sposób, że Nieruchomość Wnioskodawcy miałaby zostać przeznaczona na zabudowę mieszkaniowo-usługową.   Wnioskodawca kilka lat temu wydzielił z niniejszej Nieruchomości mniejsze działki i aktualnie na działce oznaczonej nr ewidencyjnym 4 oraz 5, prowadzi budowę domu na potrzeby własnej rodziny. Działki te powstały z podziału działki nr 2. Prace dotyczące budowy domu znajdują się aktualnie na etapie wykończeniowym. Działka nr 1 została zajęta przez Powiat (...) jako pas drogowy, za co Wnioskodawca uzyskał ekwiwalentne świadczenie pieniężne.   Następnie w dniu 11 lutego 2021 r. Wnioskodawca przeprowadził podział pozostałej nieruchomości (działka 3) i wydzielił z niej działki o numerach ewidencyjnych 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17,18. Podział ten został dokonany we współpracy z geodetą.   We współpracy z geodetą ustalono, iż w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego oznaczono, że droga (…).KD.W. oznaczona obecnie jako działka nr 7 ma mieć dojazd z drogi oznaczonej jako (…).KDW – nr działki 23, 24, których właścicielem jest osoba prywatna niebędąca zainteresowana jej wydzieleniem. Dostęp do drogi publicznej był zależny od właściciela sąsiedniej działki, dlatego zaszła konieczność wydzielenia działki nr 6 w celu połączenia działki nr 7 z drogą publiczną, tj. działką nr 1 i 25.   Działki numer 4, 5, 6, 16, 17, 18 oznaczone zostały w MPZP symbolem 3.MU – teren zabudowy mieszkaniowej i usługowej.   Działka numer 7 – symbolem 4.KD.W – tereny komunikacji, droga wewnętrzna, dojazd, ciąg pieszo-jezdny.   Działka numer 8 – symbolem 2.MN – teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Działki numer 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15 - symbolem 1MN - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.   Następnie, w marcu, kwietniu oraz lipcu 2021 r. Wnioskodawca zawarł umowy sprzedaży ośmiu wydzielonych uprzednio działek. Sprzedaż działek kształtowała się następująco: 1)    dnia 30 marca 2021 r. – sprzedaż działki oznaczonej numerem 18; 2)    dnia 30 marca 2021 r. – sprzedaż działki oznaczonej numerem 10 3)    dnia 15 kwietnia 2021 r. – sprzedaż działki oznaczonej numerem 12; 4)    dnia 15 kwietnia 2021 r. – sprzedaż działki oznaczonej numerem 14; 5)    dnia 15 kwietnia 2021 r. – sprzedaż działki oznaczonej numerem 17; 6)    dnia 19 kwietnia 2021 r. – sprzedaż działki oznaczonej numerem 13; 7)    dnia 21 maja 2021 r. – sprzedaż działki oznaczonej numerem 11; 8)    dnia 27 lipca 2021 r. – sprzedaż działki oznaczonej numerem 15.   Każda umowa sprzedaży obejmowała jedną działkę oraz 1/14 udziału w działkach o numerach ewidencyjnych 6 oraz 7, stanowiących drogę.   Działki w okresie od nabycia Nieruchomości przez Wnioskodawcę do czasu ich zbycia przez Wnioskodawcę nie zostały w żaden sposób uzbrojone. Wnioskodawca nie poodejmował działań w sprawie uzbrojenia Działek – nie składał wniosków do przedsiębiorstw energetycznych, wodnych, gazowych itp. Sprzedaż Działek odbyła się bez pośrednictwa profesjonalnych podmiotów. Wnioskodawca nie stworzył w tym celu własnej strony internetowej. Jedynym kosztem, który poniósł Wnioskodawca w celu zbycia Działek jest koszt geodety zatrudnionego w procesie wydzielania działek. Wnioskodawca w latach 1996-2021 nie zawierał żadnych umów, których przedmiotem był obrót nieruchomościami.   Środki, które Wnioskodawca uzyskał ze Sprzedaży Działek zostały przeznaczone na spłatę kredytu zaciągniętego na wspomnianą wyżej budowę domu (… zł). Pozostała część środków przeznaczona została przez Wnioskodawcę na wykończenie domu.   Wniosek uzupełniono w dniu 18 października 2021 r. o następujące informacje: 1)    Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. 2)    działki, będące przedmiotem sprzedaży, nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej ani w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy. 3)    Wnioskodawca nie jest ani nie był rolnikiem ryczałtowym, o którym mowa w art. 2 pkt 19 ustawy, korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług. 4)    działki, które były przedmiotem sprzedaży, nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Wnioskodawca podkreśla, że działki, będące przedmiotem sprzedaży, nie były wykorzystywane przez niego w działalności gospodarczej ani w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy. Działki, będące przedmiotem sprzedaży, od daty ich nabycia do dat ich sprzedaży w 2021 r. stanowiły składnik majątku prywatnego Wnioskodawcy. Biorąc to pod uwagę Wnioskodawca wyjaśnia, że nie może wskazać, jaką działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT wykonywał lub wykonuje. 5)    od momentu nabycia do momentu sprzedaży działki, które były przedmiotem sprzedaży, były wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie na potrzeby własne, przez co należy rozumieć, że od dnia ich nabycia do 31 sierpnia 2019 r. działki te były oddane do nieodpłatnego korzystania przez rodziców Wnioskodawcy (umowa użyczenia), zaś po tym okresie, od dnia 1 września 2019 r. do dnia ich sukcesywnej sprzedaży, działki te zostały oddane do nieodpłatnego korzystania (umowa użyczenia) przez znajomego Wnioskodawcy w osobie (...). 6)    Od momentu nabycia do momentu sprzedaży działki, które były przedmiotem sprzedaży, były wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie na potrzeby własne, przez co należy rozumieć, że od dnia ich nabycia do 31 sierpnia 2019 r. działki te były oddane do nieodpłatnego korzystania przez rodziców Wnioskodawcy (umowa użyczenia), zaś po tym okresie, od dnia 1 września 2019 r. do dnia ich sukcesywnej sprzedaży, działki te zostały oddane do nieodpłatnego korzystania (umowa użyczenia) przez znajomego Wnioskodawcy w osobie (...). 7)    Wnioskodawca nie dokonywał przed ich sprzedażą (oprócz podziału działek) jakichkolwiek czynności w celu przygotowania działek do sprzedaży oprócz tych, które zostały opisane w treści wniosku o wydanie przedmiotowej interpretacji. 8)    Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. 9)    do momentu sprzedaży dla działek będących przedmiotem dostawy nie została wydana decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. 10) nie zostanie zawarta umowa przedwstępna z przyszłymi kupującymi i nie zostały ustalone warunki, które muszą zostać spełnione w celu zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży, przenoszącej własność działek na nabywców. Nie zostały zawarte umowy przedwstępne z przyszłymi kupującymi i nie zostały ustalone warunki, które muszą zostać spełnione w celu zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży, przenoszącej własność działek na nabywców. 11) nabywcy nie poniosą oraz nie ponieśli jakichkolwiek nakładów finansowych związanych z ww. działkami od momentu podpisania umowy przedwstępnej do zawarcia umowy finalnej. 12) kupującym nie zostało udzielone pełnomocnictwo lub jakiekolwiek inne umocowanie prawne do działania w imieniu Wnioskodawcy w związku z uzyskaniem przez nabywców zgód i uzgodnień związanych z nabyciem działki. 13) z uwagi na to, że odpowiedź Wnioskodawcy na pytanie nr 12 jest negatywna brak jest uzasadnienia prawnego oraz faktycznego aby udzielał on odpowiedzi na pytanie nr 13.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.   Czy opisane wyżej transakcje Sprzedaży Działek przez Wnioskodawcę podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?   Zdaniem Wnioskodawcy, opisane wyżej transakcje Sprzedaży Działek nie podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.   Stanowisko Wnioskodawcy oparte jest na następującej argumentach.   Po pierwsze, należy wskazać na podstawowe w tym zakresie przepisy prawa podatkowego.   Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   W myśl art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).   Przez towary - na mocy art. 2 pkt 6 powyższej ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.   Grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju (art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT).   Należy jednak podkreślić, iż nie każda czynność stanowiąca dostawę towaru, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.   Spełniona bowiem musi zostać jeszcze jedna przesłanka – czynność może zostać opodatkowana VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy.   Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ww. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.   Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem VAT w świetle przywołanych wyżej przepisów jest więc spełnienie łącznie dwóch przesłanek.   Po pierwsze dana czynność ujęta musi być w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.   Po drugie zaś – musi zostać wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.   Taka interpretacja przepisów Ustawy o VAT była wielokrotnie wyrażana na gruncie indywidualnych interpretacji podatkowych.   Na powyższe rozumienie przepisów wskazywano m.in. w piśmie Izby Skarbowej w Opolu z dnia 23 sierpnia 2007 r. (PP-II/44071-29/07/ISZ), w którym analizując zbliżony stan faktyczny wskazano, że „sprzedaż [...] działek budowlanych wyodrębnionych z nieruchomości gruntowej będącej majątkiem osobistym nie jest działalnością gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto nie można uznać za podatnika podatku od towarów i usług podmiotu sprzedającego kilka działek wyodrębnionych z nieruchomości gruntowej, zwłaszcza, gdy podział warunkuje zbycie lub osiągnięcie wyższej ceny, jeżeli podatnik ten nie nabył nieruchomości w celu jej odsprzedaży".   Podobna argumentacja została sformułowana również w interpretacji indywidualnej Izby Skarbowej w Kielcach z dnia 11 grudnia 2007 (PPI/443-148/07), gdzie uznano, iż: „wykonanie czynności podlegającej opodatkowaniu skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego tylko wówczas, gdy została wykonana w ramach działalności gospodarczej. Okoliczność, że podmiot wykonuje czynności wymienione w art. 5 ustawy o VAT nie jest wystarczającą przesłanką do ich opodatkowania podatkiem VAT, bowiem musi działać w charakterze Podatnika, czyli podmiotu wykonującego samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 cytowanej ustawy. Oznacza to, że kryterium działalności gospodarczej wyklucza z grona Podatników VAT osoby fizyczne, które takiej działalności nie prowadzą nawet, jeśli dokonują czynności podlegających opodatkowaniu.   Z uwagi na uniwersalny charakter definicji działalności gospodarczej zawartej w ustawie o VAT Podatnikiem jest każdy podmiot, który prowadzi samodzielnie określoną działalność w sposób zorganizowany i ciągły bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Podatnikiem staje się także ten, kto w sferze prowadzonej działalności gospodarczej, jednorazowo wykonał czynność podlegającą opodatkowaniu w okolicznościach wskazujących na zamiar częstotliwego jej realizowania, niezależnie od tego czy po wykonaniu tej jednej czynności ostatecznie zaprzestanie jej wykonywania.   Przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego realizowania czynności składających się na istotę prowadzenia działalności gospodarczej. Istota częstotliwości wyczerpuje się w powtarzalności określonego działania. Bez znaczenia jest więc ilość oraz czas, w którym dokonywana jest transakcja. Oznacza to, że w każdym przypadku należy indywidualnie badać, czy intencją podmiotu wykonującego czynność, z którą łączą się skutki prawno-podatkowe, było jej wielokrotne realizowanie".   Natomiast Izba Skarbowa w Warszawie w indywidualnej interpretacji podatkowej z dnia 23 kwietnia 2010 r. (IPPP1-443-318/10-4/PR) wskazała również, że: „Na uwagę zasługuje także fakt, iż uznanie danej osoby za podatnika w myśl ustawy, uzależnione jest od prowadzenia działalności gospodarczej bowiem wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego tylko wtedy, gdy czynność ta została wykonana w ramach działalności gospodarczej. Uzasadnionym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników, nawet jeżeli wykonują czynność dostawy towarów, jeśli zbywają część majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego sprzedaży. Mając na uwadze powyższe uzasadnionym jest twierdzenie, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług". Takie stanowisko przyjął również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w Interpretacji z dnia 19 września 2019 r. (0113-KDIPT1-1.4012.416.2019.3.MH). Wskazał w jej treści, iż: „Należy wskazać, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność "handlową" wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich".   Należy więc podkreślić, że mimo iż czynność sprzedaży gruntów na płaszczyźnie podatku od towarów i usług traktowana jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, to zdaniem Wnioskodawcy, nie ziściła się druga przesłanka warunkująca opodatkowaniem podatkiem VAT transakcji opisanym w stanie faktycznym.   Wnioskodawca nie prowadził bowiem ani nie prowadzi aktualnie żadnej działalności gospodarczej. Jak opisano powyżej, Wnioskodawca nabył przedmiotową Nieruchomość wiele lat temu, gdy prowadził gospodarstwo rolne. Od roku 2007 Wnioskodawca pracuje zawodowo i jest zatrudniony przez inne podmioty. W celu dokonania sprzedaży Działek Wnioskodawca nie podejmował aktywnego działania w zakresie obrotu nieruchomościami. Nie angażował środków podobnych do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT. Działki nie zostały uzbrojone, ani nie zostały podjęte przez Wnioskodawcę żadne kroki w tym celu. Wnioskodawca nie założył strony internetowej w celu reklamowania sprzedawanych Działek. Jedynym kosztem, jaki Wnioskodawca poniósł w celu zbycia Działek, był koszt usług geodety związany z wytyczeniem działek na potrzeby ich wyodrębnienia. Ponadto od czasu nabycia niniejszej Nieruchomości, Wnioskodawca nie podejmował także żadnych innych czynności związanych z obrotem nieruchomościami. Co więcej, pieniądze uzyskane przez Wnioskodawcę ze sprzedaży Działek zostały przeznaczone na spłatę kredytu zaciągniętego na wspomnianą wyżej budowę domu (…. zł). Pozostała część środków przeznaczona została przez Wnioskodawcę na wykończenie domu. Wnioskodawca nie przeznaczył ich w jakikolwiek sposób na ewentualne prowadzenie działalności gospodarczej.   Wszelkie opisane powyżej okoliczności skutkują niemożliwością uznania Wnioskodawcy za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu Ustawy o VAT, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.   Zdaniem Wnioskodawcy, w tym miejscu warto odnotować, że w treści wyroku z dnia 27 października 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny (I FSK 1043/08) wyeksponował okoliczność, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czyli stałą (powtarzalność czynności i zamiar ich kontynuacji), a w konsekwencji zorganizowaną. Należy zaś wskazać, iż mimo że w przypadku Wnioskodawcy doszło do zbycia ośmiu działek, to nie sposób mówić o powtarzalności i zamiarze kontynuacji, bowiem wszelkie czynności dotyczyły działek wytyczonych z jednej, nabytej przed laty Nieruchomości - Wnioskodawca nie nabywał zaś kolejnych nieruchomości w celu ich dalszej odsprzedaży.   Należy w tym zakresie wskazać na tezę sformułowaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zgodnie z którą: „Na gruncie art. 15 ust. 1 i ust. 2 u.p.t.u. z 2004 r., dla przypisania danemu podmiotowi statusu podatnika podatku od towarów i usług, tj. działania w charakterze handlowca, nie jest wystarczające ustalenie i ocena okoliczności związanych z samą sprzedażą, lecz konieczne jest również ustalenie i ocena okoliczności towarzyszących nabyciu towarów, a zwłaszcza, czy zostały one nabyte w celu ich odsprzedaży, a nie na potrzeby własne" (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 kwietnia 2008 r., I SA/Sz 826/07).   Niewątpliwie zaś Wnioskodawca, w przedstawionym powyżej opisie stanu faktycznego, dokonał nabycia Nieruchomość dwadzieścia pięć lat temu na potrzeby własne, nie zaś w celu dalszej jej odsprzedaży. Po wielu latach (ponad 20 lat) Wnioskodawca powziął jednak decyzję aby dokonać sprzedaży Działek – czynność ta mieściła się zaś bezspornie w zakresie dysponowania przez Wnioskodawcę majątkiem prywatnym; działaniom tym nie można zaś przypisać cech aktywności profesjonalnej, zawodowej czy też zorganizowanej. Na niwie tychże uwag warto zaś odnotować, że w opinii szeregu sądów administracyjnych: „Osoba fizyczna, która sprzeda kilka działek, nie staje się z tego powodu podatnikiem VAT, ponieważ nie prowadzi działalności gospodarczej." (tak: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 24 kwietnia 2008 r., I SA/Sz 826/07). Należy również podkreślić, że fakt, iż Wnioskodawca uprzednio dokonał podziału nieruchomości oraz w ramach podjętych przez niego aktywności nastąpiła zmiana przeznaczenia nieruchomości nie rzutuje na uznanie, iż całokształt działań podjętych przez Wnioskodawcę stanowi prowadzenie działalności gospodarczej. Powyższe stanowisko koresponduje z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 września 2019 r. (I SA/Bd 195/19), w którym to wyrażono tezę, że „sama liczba i zakres transakcji sprzedaży oraz dokonanie przed sprzedażą podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny, także przedział czasu, w jakim transakcje następowały, jak i wysokość osiągniętych z nich przychodów nie jest wystarczająca dla uznania, iż Skarżąca prowadziła działalność gospodarczą, bowiem całość wymienionych elementów, nadal może być jedynie dążeniem podatnika do uzyskania jak najlepszych efektów ekonomicznych przeprowadzonej transakcji, co mieści się również w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. ma na celu prawidłowe gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny. Działania te nadal mieszczą się w normalnych w takich przypadkach regułach gospodarności. Podobnie należy ocenić uzyskanie przez Skarżącego, w odniesieniu do niektórych działek decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przed sprzedażą nieruchomości czy dokonanie ich podziału".   Podsumowując, należy z całą pewnością stwierdzić, iż z całokształtu opisanych wyżej okoliczności i argumentów wynika jasno, iż sprzedaż Działek przez Wnioskodawcę nie podlegała opodatkowaniu w zakresie podatku od towarów i usług. Wynika to z faktu, iż nie sposób uznać działania Wnioskodawcy za wyczerpujące przesłanki do uznania ich za prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu Ustawy o VAT   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.   Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).   Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.   Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.   Natomiast, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).   Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy lub świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.   Podatnikami – według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.   W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.   Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.   Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel, czy też rezultaty takiej działalności.   „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.   Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.   W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.   Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.   Zatem w kwestii opodatkowania planowanej sprzedaży działek istotne jest ustalenie, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy Zainteresowany w celu dokonania sprzedaży gruntu podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Zainteresowanego za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.   Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.   Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.   Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.   Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE sprzedaż działek przekształconych z rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że: „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.   Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.   W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.   Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.   Wątpliwości Zainteresowanego dotyczą wskazania, czy przy sprzedaży działek niezabudowanych Wnioskodawca nie wystąpi w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.   Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży nieruchomości, Zainteresowany spełnia przesłanki do uznania Go za podatnika podatku od towarów i usług.   Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.   W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.   W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Zainteresowany podejmował działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać, nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.   Ponadto należy wskazać, że elementami przesądzającymi o uznaniu transakcji sprzedaży działek za prowadzenie działalności gospodarczej jest cel nabycia oraz całokształt działań, jakie Wnioskodawca podejmował w odniesieniu do tego gruntu przez cały okres jego posiadania.   Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika, że aby nieruchomość stanowiła majątek prywatny, to podatnik musi w całym okresie jej posiadania wykazywać zamiar wykorzystywania danej nieruchomości, czy jej części, w ramach majątku osobistego.   W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 710 Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740 z późn. zm.), przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.   Z art. 712 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że jeżeli umowa nie określa sposobu używania rzeczy, biorący może rzeczy używać w sposób odpowiadający jej właściwościom i przeznaczeniu.   Stosownie do § 2 ww. przepisu, bez zgody użyczającego biorący nie może oddać rzeczy użyczonej osobie trzeciej do używania.   Zgodnie z art. 713 Kodeksu cywilnego, biorący do używania ponosi zwykłe koszty utrzymania rzeczy użyczonej. Jeżeli poczynił inne wydatki lub nakłady na rzecz, stosuje się odpowiednio przepisy o prowadzeniu cudzych spraw bez zlecenia.   Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że z zawartego opisu sprawy nie wynika taka aktywność Wnioskodawcy, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zainteresowany nie podjął ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. Wnioskodawca nabył nieruchomość gruntową w roku 1996 do majątku osobistego. Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca kilka lat temu wydzielił z niniejszej Nieruchomości mniejsze działki i aktualnie na działce oznaczonej nr ewidencyjnym 4 oraz 5, prowadzi budowę domu na potrzeby własnej rodziny. Działki te powstały z podziału działki nr 2. Prace dotyczące budowy domu znajdują się aktualnie na etapie wykończeniowym. Działka nr 1 została zajęta przez Powiat jako pas drogowy, za co Wnioskodawca uzyskał ekwiwalentne świadczenie pieniężne. Następnie w dniu 11 lutego 2021 r. Wnioskodawca przeprowadził podział pozostałej nieruchomości (działka 3) i wydzielił z niej działki o numerach ewidencyjnych 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18. Podział ten został dokonany we współpracy z geodetą. W roku 2009 Podatnik złożył do Burmistrza Miasta i Gminy wniosek o dokonanie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego w ten sposób, że Nieruchomość Wnioskodawcy miałaby zostać przeznaczona na zabudowę mieszkaniowo-usługową. Od momentu nabycia do momentu sprzedaży działki, które były przedmiotem sprzedaży, były wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie na potrzeby własne, przez co należy rozumieć, że od dnia ich nabycia do 31 sierpnia 2019 r. działki te były oddane do nieodpłatnego korzystania przez rodziców Wnioskodawcy (umowa użyczenia), zaś po tym okresie, od dnia 1 września 2019 r. do dnia ich sukcesywnej sprzedaży, działki te zostały oddane do nieodpłatnego korzystania (umowa użyczenia) przez znajomego Wnioskodawcy. Zainteresowany nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Do momentu sprzedaży dla działek będących przedmiotem dostawy nie została wydana decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nie została zawarta umowa przedwstępna z przyszłymi kupującymi i nie zostały ustalone warunki, które muszą zostać spełnione w celu zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży, przenoszącej własność działek na nabywców. Nie zostały zawarte umowy przedwstępne z przyszłymi kupującymi i nie zostały ustalone warunki, które muszą zostać spełnione w celu zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży, przenoszącej własność działek na nabywców. Nabywcy nie ponosili jakichkolwiek nakładów finansowych związanych z ww. działkami od momentu podpisania umowy przedwstępnej do zawarcia umowy finalnej. Kupującym nie zostało udzielone pełnomocnictwo lub jakiekolwiek inne umocowanie prawne do działania w imieniu Wnioskodawcy w związku z uzyskaniem przez nabywców zgód i uzgodnień związanych z nabyciem działki. Działki w okresie od nabycia Nieruchomości przez Wnioskodawcę do czasu ich zbycia przez Wnioskodawcę nie zostały w żaden sposób uzbrojone. Wnioskodawca nie podejmował działań w sprawie uzbrojenia Działek – nie składał wniosków do przedsiębiorstw energetycznych, wodnych, gazowych itp. Sprzedaż Działek odbyła się bez pośrednictwa profesjonalnych podmiotów. Wnioskodawca nie stworzył w tym celu własnej strony internetowej. Jedynym kosztem, który poniósł Wnioskodawca w celu zbycia Działek jest koszt geodety zatrudnionego w procesie wydzielania działek. Wnioskodawca w latach 1996-2021 nie zawierał żadnych umów, których przedmiotem był obrót nieruchomościami. Działki, będące przedmiotem sprzedaży, nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej ani w działalności rolniczej, o której mowa w art. 2 pkt 15 ustawy.   Zatem należy stwierdzić, że Zainteresowany nie działał jako handlowiec, a podjęte przez Niego czynności stanowiły jedynie racjonalny sposób zagospodarowania posiadanego majątku prywatnego.   W niniejszej sprawie, brak jest zatem przesłanek świadczących o takiej aktywności Zainteresowanego w przedmiocie zbycia opisanych działek, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż wskazanych we wniosku działek wypełni przesłanki działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie podjął takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Zainteresowany, sprzedając przedmiotowe działki, korzystał z przysługującego Jemu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.   W związku z powyższym, sprzedaż wydzielonych działek można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, gdyż okoliczności sprawy nie przesądzają o wykorzystywaniu ww. działek dla celów zarobkowych.   Zainteresowany dokonując sprzedaży działek korzystał z przysługującego Mu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Zainteresowanego cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży działek, o których mowa w opisie sprawy, a dostawę tych działek cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.   Podsumowując, Wnioskodawca dokonując sprzedaży działek niezabudowanych, o których mowa w opisie sprawy, nie był podatnikiem podatku od towarów i usług. Tym samym sprzedaż działek nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.   Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.   Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.   Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.   Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).   Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.