0112-KDIL1-1.4012.534.2021.2.AW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 sierpnia 2021 r. (data wpływu 18 sierpnia 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 1 października 2021 r. (data wpływu 1 października 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w pełnej wysokości z faktury dokumentującej nabycie prawa własności lokalu – jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   W dniu 18 sierpnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w pełnej wysokości z faktury dokumentującej nabycie prawa własności lokalu. Wniosek uzupełniono w dniu 1 października 2021 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.   We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.   Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Zainteresowany ma zamiar zakupić lokal mieszkalny, który podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w stawce w wysokości 8%. Zakup zostanie udokumentowany aktem notarialnym. Wnioskodawca otrzyma również od sprzedawcy (dewelopera) fakturę imienną. Zakup będzie finansowany z kredytu. Nabyty lokal będzie w całości wykorzystywany na cele działalności opodatkowanej podatkiem VAT, prowadzonej przez Zainteresowanego. Będzie wpisany w środki trwałe i amortyzowany odpowiednią stawką amortyzacji. Lokal nie zostanie przeznaczony na inne cele, w tym w szczególności na cele mieszkaniowe. Lokal będzie zgłoszony do urzędu miasta jako lokal użytkowy (siedziba biura rachunkowego) i będzie opłacany podatek od nieruchomości ze stawką, jaka dotyczy nieruchomości związanej z prowadzoną działalnością gospodarczą.   W piśmie z 1 października 2021 r., będącym uzupełnieniem do wniosku, Zainteresowany doprecyzował opis sprawy o następujące informacje: Wnioskodawca jestem czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT od początku prowadzenia swojej działalności świadcząc usługi opodatkowane stawką 23% (usługi biura rachunkowego). Nabywany lokal w całości będzie przeznaczony na prowadzenie biura rachunkowego, który świadczy usługi księgowo-kadrowe opodatkowane stawką podatku VAT 23%. Lokal będzie w całości zgłoszony do Urzędu Miasta w sprawie podatku od nieruchomości jako lokal przeznaczony na prowadzenie działalności gospodarczej. Lokal w całości będzie przeznaczony na siedzibę biura rachunkowego, w którym będą zatrudnieni pracownicy obsługujący klientów w zakresie księgowo-kadrowym (usługi te są opodatkowane podatkiem VAT). Lokal ten jest niezbędny do tego aby Wnioskodawca mógł spotykać się z obsługiwanymi przez siebie klientami i z pewnością dzięki temu Zainteresowany będzie mógł rozwijać swoją działalność.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.   Czy w związku z zaistniałą sytuacją Zainteresowanemu przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT w pełnej wysokości, wynikającej z faktury VAT, dokumentującej nabycie prawa własności lokalu?   Zdaniem Wnioskodawcy, Zainteresowany ma prawo do pełnego odliczenia podatku od towarów i usług od faktury dokumentującej zakup lokalu mieszkalnego. Mówi o tym artykuł 86 ustęp 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w myśl którego zakup przedmiotu (w tym przypadku lokalu) wykorzystywanego w pełni do wykonywania czynności opodatkowanych (w przypadku Wnioskodawcy do prowadzenia biura rachunkowego) przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.   Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.   Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. Stosownie do treści tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.   Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a) nabycia towarów i usług, b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.   Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.   Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym – nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.   Natomiast w myśl przepisu art. 88 ust. 4 ustawy – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.   Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe między określonymi podmiotami.   W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.   Jak stanowi art. 106e ust. 1 ustawy, faktura powinna zawierać: 1) datę wystawienia; 2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę; 3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy; 4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a; 5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b (...).   Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imię i nazwisko lub nazwy podatnika/sprzedawcy i nabywcy, ich adresy. Faktura winna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien wynikać z zawartej umowy.   Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Co do zasady zatem, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy, mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.   Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie wyklucza możliwości jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na fakturze.   Należy jeszcze raz wskazać, że prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury uzależnione od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.   Z okoliczności sprawy wynika, Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług. Zainteresowany ma zamiar zakupić lokal mieszkalny, który podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w stawce w wysokości 8%. Zakup zostanie udokumentowany aktem notarialnym. Wnioskodawca otrzyma również od sprzedawcy (dewelopera) fakturę imienną. Zakup będzie finansowany z kredytu. Nabyty lokal będzie w całości wykorzystywany na cele działalności opodatkowanej podatkiem VAT, prowadzonej przez Zainteresowanego. Będzie wpisany w środki trwałe i amortyzowany odpowiednią stawką amortyzacji. Lokal nie zostanie przeznaczony na inne cele, w tym w szczególności na cele mieszkaniowe. Lokal będzie zgłoszony do urzędu miasta jako lokal użytkowy (siedziba biura rachunkowego) i będzie opłacany podatek od nieruchomości ze stawką, jaka dotyczy nieruchomości związanej z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wnioskodawca jestem czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT od początku prowadzenia swojej działalności świadcząc usługi opodatkowane stawką 23% (usługi biura rachunkowego). Nabywany lokal w całości będzie przeznaczony na prowadzenie biura rachunkowego, który świadczy usługi księgowo-kadrowe opodatkowane stawką podatku VAT 23%. Lokal będzie w całości zgłoszony do Urzędu Miasta w sprawie podatku od nieruchomości jako lokal przeznaczony na prowadzenie działalności gospodarczej. Lokal w całości będzie przeznaczony na siedzibę biura rachunkowego, w którym będą zatrudnieni pracownicy obsługujący klientów w zakresie księgowo-kadrowym (usługi te są opodatkowane podatkiem VAT). Lokal ten jest niezbędny do tego, aby Wnioskodawca mógł spotykać się z obsługiwanymi przez siebie klientami i z pewnością dzięki temu Zainteresowany będzie mógł rozwijać swoją działalność.   Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy w związku z zaistniałą sytuacją przysługuje Jemu prawo do odliczenia podatku VAT w pełnej wysokości, wynikającej z faktury VAT, dokumentującej nabycie prawa własności lokalu.   Mając na uwadze powołane przepisy prawa w kontekście przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że nieruchomość (lokal mieszkalny) została nabyta z zamiarem wykorzystywania w całości do czynności opodatkowanych wykonywanych w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, z tytułu której jest podatnikiem podatku VAT. Ponadto, lokal nie zostanie przeznaczony na inne cele, w tym w szczególności na cele mieszkaniowe. Lokal będzie zgłoszony do urzędu miasta jako lokal użytkowy (siedziba biura rachunkowego). Zatem, jeśli Wnioskodawca będzie wykorzystywał ww. lokal w całości wyłącznie do czynności opodatkowanych, to Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT naliczonego z faktury dokumentującej zakup przedmiotowego lokalu.   Wobec powyższego, zgodnie z art. 86 ustawy, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia całej kwoty podatku VAT zawartego na fakturze zakupu lokalu mieszkalnego, w sytuacji prowadzenia działalności gospodarczej polegającej wyłącznie na wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Jak bowiem wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca zakupił lokal w celu prowadzenie biura rachunkowego, które świadczy usługi księgowo-kadrowe opodatkowane stawką podatku VAT 23%.   Podsumowując, w sytuacji wykorzystywania zakupionego lokalu w całości wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT Wnioskodawcy będącemu czynnym podatnikiem podatku VAT będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości z faktury dokumentującej zakup lokalu mieszkalnego. Ponadto, prawo to będzie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.   Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie  ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).   Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.