0112-KDIL1-2.4012.656.2021.1.ST

  Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia stawki podatku VAT dla opłat przekształceniowych za nieruchomości oddane w użytkowanie wieczyste od 1 maja 2004 r. do 31 grudnia 2010 r. (pytanie drugie z wniosku) – jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 31 grudnia 2021 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy: określenia, czy do obowiązujących opłat przekształceniowych należy doliczać podatek VAT, czy jednak zawierają one w sobie ten podatek (są kwotami brutto) (pytanie pierwsze z wniosku); ustalenia stawki podatku VAT dla opłat przekształceniowych za nieruchomości oddane w użytkowanie wieczyste od 1 maja 2004 r. do 31 grudnia 2010 r. (pytanie drugie z wniosku). Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Gmina (…) (dalej jako: Gmina), zgodnie z ustawą z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz. U z 2020 r. poz. 2040), dokonała przekształcenia prawa użytkowania nieruchomości objętych tą ustawą, w prawo własności. Były użytkownik wieczysty został zobowiązany do uiszczania rocznych opłat przekształceniowych przez 20 lat, licząc od dnia przekształcenia, a wysokość opłaty jest równa opłacie z tytułu użytkowania wieczystego, która obowiązywała w dniu przekształcenia (tj. 1 stycznia 2019 r.). W wielu interpretacjach indywidualnych (najnowsza 0111-KDIB3-2.4012.483.2021.1.ASZ nr 618245/1 z 22 września 2021 r.) uznano, że skoro prawo użytkowania wieczystego ustanowiono przed 1 maja 2004 r., a więc przed wprowadzeniem przepisów, którymi ustawodawca objął tę czynność opodatkowaniem, to nie podlegało ono opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel nastąpiło przed dniem 1 maja 2004 r. W związku z tym, czynności dotyczące przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności stanowiły jedynie zmianę tytułu prawnego do nieruchomości i nie wpłynęły na „władztwo do rzeczy”, które użytkownik uzyskał. Czynność ta nie mogła być traktowana jako ponowna dostawa tych samych nieruchomości, tak więc nie stanowiło to odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685), ani innej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. I takie stanowisko zostało również przedstawione w odpowiedzi Ministerstwa Finansów z 4 marca 2019 r. o sygn. PT1.054 10.2019.NWQ 99 na interpelację poselską nr 29137. W związku z powyższym, Gmina stosowała zasadę, iż opłata przekształceniowa za nieruchomości oddane w użytkowanie wieczyste przed 1 maja 2004 r. nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, czyli w konsekwencji opłaty te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. 25 lutego 2021 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok C-604/19, z którego wynika, że przekształcenie w trybie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. doprowadziło do przeniesienia prawa własności w zamian za odszkodowanie, a to oznacza, że doszło do odrębnej dostawy w stosunku do pierwotnej (dokonanej w momencie ustanowienia użytkowania wieczystego). Zgodnie z art. 76 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U z 2021 r. poz. 2105) „w przypadku otrzymania od dnia wejścia wżycie niniejszej ustawy całości lub części zapłaty z tytułu przeniesienia z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie, które miało miejsce przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. b ustawy zmienianej w art. 14, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek z tego tytułu został rozliczony przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy”. Wątpliwe zatem stało się naliczanie opłat z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów, za nieruchomości oddane w użytkowanie wieczyste przed 1 maja 2004 r. oraz za nieruchomości oddane w użytkowanie wieczyste od 1 maja 2004 r. do 31 grudnia 2010 r. (stawka procentowa 22%). Pytanie W związku z powyższym, rodzą się wątpliwości w jaki sposób stosować opłatę przekształceniową od roku 2022. Czy opłaty przekształceniowe za nieruchomości oddane w użytkowanie wieczyste w okresie od 1 maja 2004 r. do 31 grudnia 2010 r., podlegające opodatkowaniu w wysokości 22% należy również zmienić na 23%? Państwa stanowisko w sprawie Opłata przekształceniowa, zgodnie z wyrokiem TSUE C-604/19 jest uznawana za odszkodowanie w związku z przeniesieniem prawa własności i nie stanowi ponownej dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, jak było to dotychczas interpretowane przez organy skarbowe. Opłata przekształceniowa jest równa opłacie z tytułu użytkowania wieczystego, która obowiązywała w dniu przekształcenia (tj. 1 stycznia 2019 r.). W odniesieniu do opłat przy których została zastosowana stawka procentowa 22% (nieruchomości oddane w użytkowanie wieczyste w okresie od 1 maja 2004 r. do 31 grudnia 2010 r.) należy zmienić z 22% na 23%, ponieważ obowiązek podatkowy powstanie od roku 2022, w związku z otrzymaniem części lub całości zapłaty z tytułu przeniesienia z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: 1)    przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie; 2)    wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione; 3)    wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej; 4)    wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta; 5)    ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego; 6)    oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste; 7)    zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6. W myśl art. 41 ust. 1 ustawy: Stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Stosownie do art. 146a pkt 1 ww. ustawy: W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Natomiast art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy stanowi, że: W okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%. W opisie sprawy wskazali Państwo, że zgodnie z ustawą o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów, Gmina dokonała przekształcenia prawa użytkowania nieruchomości objętych tą ustawą, w prawo własności. Były użytkownik wieczysty został zobowiązany do uiszczania rocznych opłat przekształceniowych przez 20 lat, licząc od dnia przekształcenia, a wysokość opłaty jest równa opłacie z tytułu użytkowania wieczystego, która obowiązywała w dniu przekształcenia (tj. 1 stycznia 2019 r.). Na podstawie art. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów (Dz. U. z 2020 r. poz. 2040 ze zm.), zwanej dalej ustawą przekształceniową: Z dniem 1 stycznia 2019 r. prawo użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe przekształciło się w prawo własności tych gruntów. Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy opłaty przekształceniowe za nieruchomości oddane w użytkowanie wieczyste w okresie od 1 maja 2004 r. do 31 grudnia 2010 r., podlegające opodatkowaniu w wysokości 22% należy zmienić na 23%. W celu rozstrzygnięcia Państwa wątpliwości wskazać należy, że 22 grudnia 2021 r. Minister Finansów wydał interpretację ogólną znak PT1.8101.2.2021. Została ona opublikowana w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów z 29 grudnia 2021 r. poz. 14. Interpretacja ta dotyczy kwestii opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej w prawo własności, dokonanego z mocy prawa na podstawie ww. ustawy przekształceniowej. Z ww. interpretacji ogólnej jednoznacznie wynika, że przekształcenie prawa użytkowania wieczystego gruntów w prawo własności nieruchomości z mocy ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów, należy traktować jako przeniesienie prawa własności do towaru w zamian za odszkodowanie, a nie jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Zatem, przekształcenie – na podstawie ustawy przekształceniowej – prawa wieczystego użytkowania gruntów (ustanowionego zarówno do dnia 30 kwietnia 2004 r. jak i od dnia 1 maja 2004 r. roku) w prawo własności, stanowi odrębną od oddania w użytkowanie wieczyste czynność podlegającą opodatkowaniu. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy przekształceniowej: Podstawę ujawnienia prawa własności gruntu w księdze wieczystej oraz ewidencji gruntów i budynków stanowi zaświadczenie potwierdzające przekształcenie, zwane dalej „zaświadczeniem”, wydawane przez: 1)    starostę wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej – w przypadku gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa; 2)    dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa lub dyrektora oddziału regionalnego Agencji Mienia Wojskowego – w przypadku gruntów, w stosunku do których prawo własności Skarbu Państwa wykonują te podmioty; 3)    odpowiednio wójta (burmistrza, prezydenta miasta), zarząd powiatu albo zarząd województwa – w przypadku gruntów stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego; 4)    dyrektora Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji – w przypadku gruntów, w stosunku do których prawo własności Skarbu Państwa wykonuje ten podmiot. Jak stanowi ust. 4 powołanego przepisu: W zaświadczeniu potwierdza się przekształcenie oraz informuje o obowiązku wnoszenia rocznej opłaty przekształceniowej, zwanej dalej „opłatą”, wysokości i okresie wnoszenia tej opłaty, a także możliwości wniesienia opłaty, o której mowa w art. 7 ust. 7, i zasadach jej wnoszenia. Zaświadczenie zawiera pouczenie o możliwości złożenia wniosku, o którym mowa w art. 6 ust. 1. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy przekształceniowej: Z tytułu przekształcenia nowy właściciel gruntu ponosi na rzecz dotychczasowego właściciela gruntu opłatę. W myśl art. 7 ust. 2 ustawy przekształceniowej: Wysokość opłaty jest równa wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, która obowiązywałaby w dniu przekształcenia. Jak stanowi ust. 3 ww. artykułu ustawy przekształceniowej: W przypadku gdy w dniu przekształcenia obowiązywałaby opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego ustalona za pierwszy lub drugi rok od aktualizacji, zgodnie z art. 77 ust. 2a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2020 r. poz. 65, 284, 471, 782 i 1709), zwanej dalej „ustawą o gospodarce nieruchomościami”, wysokość opłaty jest równa wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego w trzecim roku od aktualizacji. Natomiast ust. 4 powołanego przepisu daje dyspozycję, że: W przypadku ustanowienia lub przeniesienia użytkowania wieczystego w okresie od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. wysokość opłaty jest równa wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, która zgodnie z postanowieniami umowy obowiązywałaby od dnia 1 stycznia 2019 r. I tak, w myśl art. 7 ust. 5 ustawy przekształceniowej: Opłatę wnosi się w terminie do dnia 31 marca każdego roku. Na wniosek złożony nie później niż 14 dni przed dniem upływu terminu płatności właściwy organ może rozłożyć opłatę na raty lub ustalić inny termin jej wniesienia, nieprzekraczający danego roku kalendarzowego. Z kolei stosownie do ust. 6 tego przepisu: Opłata jest wnoszona przez okres 20 lat, licząc od dnia przekształcenia. Natomiast, jak stanowi ust. 7 powołanego przepisu: Właściciel gruntu w każdym czasie trwania obowiązku wnoszenia opłaty może zgłosić właściwemu organowi na piśmie zamiar jednorazowego jej wniesienia w kwocie pozostającej do spłaty (opłata jednorazowa). Wysokość opłaty jednorazowej odpowiada iloczynowi wysokości opłaty obowiązującej w roku, w którym zgłoszono zamiar wniesienia opłaty jednorazowej, oraz liczby lat pozostałych do upływu okresu, o którym mowa w ust. 6 albo 6a. Skoro – jak wynika z powołanej interpretacji ogólnej – przekształcenie jest odrębną czynnością od ustanowienia prawa użytkowania wieczystego, i skoro jest to osobna czynność, to moment ustanowienia prawa nie ma wpływu na stawkę podatku od opłat za przekształcenie, gdyż należy stosować stawkę właściwą dla tej drugiej, osobnej czynności. W konsekwencji, należy stosować stawkę obowiązującą w momencie przekształcenia (tj. 1 stycznia 2019 r.) – a więc w wysokości 23%. Podsumowując, określenie wysokości stawki podatku VAT dla opłat z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności uzależnione jest od momentu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. W konsekwencji, w niniejszej sprawie do opłat przekształceniowych za nieruchomości oddane w użytkowanie wieczyste w okresie od 1 maja 2004 r. do 31 grudnia 2010 r. należy stosować 23% stawkę podatku VAT. Zatem, mając na uwadze fakt, że należy stosować stawkę obowiązującą w momencie przekształcenia (tj. 1 stycznia 2019 r.), stanowisko Wnioskodawcy oceniane całościowo uznano za nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie ustalenia stawki podatku VAT dla opłat przekształceniowych za nieruchomości oddane w użytkowanie wieczyste od 1 maja 2004 r. do 31 grudnia 2010 r. (pytanie drugie z wniosku). Natomiast w zakresie określenia, czy do obowiązujących opłat przekształceniowych należy doliczać podatek VAT, czy jednak zawierają one w sobie ten podatek (są kwotami brutto) (pytanie pierwsze z wniosku) wydane zostało XX marca 2022 r. postanowienie o zastosowaniu do sprawy interpretacji ogólnej nr (…). Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być rozpatrzone zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Odnośnie powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej, należy zauważyć, że interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwe kształtują sytuacje prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy traktować je indywidualnie. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).