0112-KDIL1-3.4012.406.2019.2.AP

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 lipca 2019 r. (data wpływu 30 lipca 2019 r.) uzupełnionym pismem z dnia 23 września 2019 r. (data wpływu 24 września 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku ze świadczeniem usług na rzecz kontrahenta spoza Unii Europejskiej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 30 lipca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego w związku ze świadczeniem usług na rzecz kontrahenta spoza Unii Europejskiej. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 23 września 2019 r. (data wpływu 24 września 2019 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca będący osobą fizyczną od dnia 2 sierpnia 2019 r. rozpocznie prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej i od tego dnia nabędzie status przedsiębiorcy w rozumieniu polskich przepisów prawa przedsiębiorców mając siedzibę w Polsce, gdzie będzie podlegać opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. W lipcu 2019 r. Wnioskodawca złożył wniosek o założenie własnej działalności gospodarczej, w której zawarł kody PKD związane z projektowaniem i grafiką komputerową, jak również kody PKD dotyczące programowania związane z planowaną działalnością Wnioskodawcy. Przeważająca działalność gospodarcza (kod PKD) – 74.10.Z Działalność w zakresie specjalistycznego projektowania. Dodatkowo planowana działalność gospodarcza (kody PKD) – 74.10.Z, 58.29.Z, 62.01.Z, 62.02.Z, 62.03.Z, 62.09.Z, 63.11.Z, 63.12.Z. Wnioskodawca wyjaśnia, że osobiście tylko i wyłącznie zajmuje się projektowaniem i grafiką komputerową oraz takie też ma zamiar świadczyć usługi prowadząc działalność gospodarczą. Od sierpnia 2019 r. ma zamiar wystawiać faktury VAT dla podmiotów z państw spoza UE (np. USA). Wnioskodawca planuje sprzedaż swoich usług (głównie eksport usług poza UE w postaci projektów i grafiki komputerowej przez Internet), tak jak to robią graficy i projektanci komputerowi. Wnioskodawca od dnia 2 sierpnia 2019 r. będzie zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Wnioskodawca będzie wykonywał na zlecenie klientów projekty i grafikę komputerową. Wykonane prace będą efektem działalności twórczej Wnioskodawcy, które niewątpliwie będą miały charakter indywidualny, pomysły na projekty i grafikę komputerową Wnioskodawca czerpie z własnej wyobraźni i fantazji. Świadcząc wymienione usługi Wnioskodawca będzie działał jako indywidualny twórca, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wszelkie prawa do wykonanych prac będą wyłączną własnością Wnioskodawcy i nie będą obciążone prawami ani roszczeniami osób trzecich. Wnioskodawca jest ostatecznym twórcą projektu i grafiki komputerowej. Za wykonane prace zgodnie z warunkami umowy współpracy Wnioskodawca ma otrzymać od kontrahentów wynagrodzenie w formie honorarium za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do wykonanych prac. Z uwagi na planowanie świadczenia usług głównie na rzecz kontrahenta z państw spoza UE (np. USA), sprzedaż nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Sprzedaż stanowić będzie eksport usług. Pod pojęciem „eksport usług” rozumiane są usługi wykonywane przez polskich przedsiębiorców na rzecz kontrahentów mających swoją siedzibę, miejsce wykonywania działalności lub miejsce zamieszkania poza granicami kraju. Zatem usługi wykonywane przez podatnika polskiego na rzecz kontrahentów, którzy mają swoją siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, zamieszkania albo pobytu poza granicami Polski stanowić będzie eksport usług. Obowiązek opodatkowania eksportowanych usług podatkiem VAT opiera się przede wszystkim na art. 28b ustawy o VAT, zgodnie z którym miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej. W praktyce oznacza to, że bez względu na fakt, czy usługa świadczona jest na terytorium Polski, czy też poza jej granicami, podmiotem właściwym do uiszczenia podatku będzie odbiorca usługi. Głównym odbiorcą usług będzie firma mająca siedzibę na terytorium Stanów Zjednoczonych, nieposiadająca na terytorium kraju filii, ani oddziału. Wnioskodawca przewiduje i dopuszcza możliwość świadczenia w przyszłości swoich usług również kontrahentom z Polski jak i innych krajów UE. Podobnie jak w przypadku przedsiębiorców unijnych, miejscem świadczenia usług na rzecz kontrahentów z państw spoza UE (np. USA) jest generalnie miejsce siedziby lub wykonywania działalności nabywcy i to właśnie nabywca rozlicza VAT zgodnie z przepisami swojego kraju (np. w USA podatek VAT w ogóle nie występuje). Również w tych transakcjach nic nie stoi na przeszkodzie aby – mimo nie pobierania VAT-u od kontrahenta zagranicznego – podatek ten odliczyć z faktur zakupowych powiązanych z wykonaniem zagranicznej usługi (pod warunkiem, że eksportowana usługa byłaby opodatkowana w Polsce). Tak też traktowana winna być usługa świadczona na rzecz kontrahenta mającego siedzibę na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej (USA). Faktura za usługę na rzecz firmy z innego kraju UE, firmy z USA zawierać będzie następujące dane: nazwy i adresy sprzedawcy i nabywcy, NIP polskiego podmiotu i numer identyfikacji podatkowej podmiotu zagranicznego, numer kolejny i dane wystawienia faktury, zakres wykonanej usługi, cenę z tytułu świadczonej usługi netto, sumę wartości sprzedaży usług niepodlegających opodatkowaniu. W związku z usługami świadczonymi dla kontrahentów spoza UE nie trzeba sporządzać informacji podsumowującej na formularzu VAT-UE i takiej też nie planuje sporządzać Wnioskodawca. Transakcje zagraniczne będą ujęte w deklaracji VAT-7 w danym okresie rozliczeniowym, w którym usługa faktycznie zostanie wykonana. Data wystawienia faktury będzie następowała najpóźniej do 15-go dnia miesiąca, za wykonane uprzednio usługi z miesiąca poprzedniego. Aby właściwie dokumentować eksport usług przechowywane będą przez Wnioskodawcę faktury VAT, bankowe dowody wpłaty, umowa współpracy zawarta z zagranicznym kontrahentem. Przychód podlegający podatkowi dochodowemu z tytułu wykonanych usług zagranicznych będzie rozpoznany na podstawie wystawionych faktur. Wnioskodawca dokonując odliczenia podatku naliczonego z tytułu dokonanych zakupów będzie wykazywał faktury kosztowe otrzymane głównie od firm polskich. Wnioskodawca świadcząc eksport usług, ma zamiar odliczać podatek naliczony, wnioskując o jego przeksięgowanie na podatek dochodowy, czy ewentualny zwrot nadpłaty. Zwrot może wynikać z wystawionych przez polskiego podatnika na rzecz kontrahenta z USA faktur sprzedaży „NP” na świadczenie usług wg umowy pomiędzy polskim podmiotem, a kontrahentem z USA. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że świadcząc usługi projektowania, grafiki komputerowej i programowania (w tym realizowanych na rzecz kontrahenta posiadającego siedzibę na terytorium państwa spoza Unii Europejskiej, np. USA) będzie dokonywał zakupów i będzie przechowywał faktury dokumentujące poniesienie kosztów realizacji usług dokumentujące m.in. koszty funkcjonowania biura (np. czynszu, opłat eksploatacyjnych) oraz pozostałe koszty pośrednie (np. usług księgowych, usług tłumaczeń, usług prawnych, zakupu urządzeń i wyposażenia biurowego, licencji na oprogramowanie lub grafikę, dostępu do Internetu, telefonu, usług marketingowych etc.) wraz z potwierdzeniem ich zapłaty. Wnioskodawca może również posiadać dokumentację potwierdzającą nabycie określonych usług, towarów opodatkowanych poza terytorium kraju i ich związek z importem lub nabyciem towarów i usług na terytorium kraju (np. zakupu materiałów graficznych, opłat za nabycie licencji, usług marketingowych etc.). Wnioskodawca będzie posiadał dokumenty, z których będzie wynikał związek odliczonego podatku z świadczonymi usługami. Wnioskodawca oprócz dokumentu faktury sprzedaży dla wykazania związku zakupów z czynnościami będzie gromadził wszelką możliwą i adekwatną do okoliczności dokumentację handlową (np. umowy, kontrakty na świadczenie usług zawarte z kontrahentami zagranicznymi, korespondencję handlową, dowody zapłaty, a także dokumenty potwierdzające, że kontrahent jest zagranicznym podatnikiem), oraz techniczną związaną z usługami projektowania, grafiki komputerowej i programowania, którą będzie wskazywał na ów związek. Wnioskodawca przewiduje również prowadzenie dodatkowej ewidencji, dzięki której łatwiejsze będzie skompletowanie, powiązanie ze sobą dokumentów dowodzących, że dany zakup powiązany jest z konkretnym projektem czy wykonaną usługą. W przypadku świadczenia przez Wnioskodawcę usług projektowania, grafiki komputerowej i programowania w kraju (Polsce) byłyby one opodatkowane podatkiem VAT (przy obecnie właściwej i obowiązującej stawce 23%). W takim przypadku VAT naliczony od wydatków związanych ze świadczeniem usług mógłby być odliczony na zasadach ogólnych. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z samej konstrukcji podatku od towarów i usług. Prawo to przysługuje podatnikowi podatku od towarów i usług prowadzącemu działalność gospodarczą. Zapewnia ono neutralność tego podatku dla podatników, przy jednoczesnym faktycznym opodatkowaniu konsumpcji. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego ma zapewniać, że podatek płacony przez podatnika VAT (Wnioskodawcę) w cenie nabywanych towarów i usług wykorzystywanych w działalności opodatkowanej nie będzie stanowił dla niego faktycznego obciążenia finansowego. Wnioskodawca nie przewiduje wystąpienia ograniczenia lub/i wyłączenia przewidzianego w art. 86a lub/i art. 88 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), które ograniczają lub/i pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawca dokonując zakupu i płatności za usługi świadczone w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz ponoszonymi z tego tytułu kosztami związanymi ze świadczeniem usług (projektowania, grafiki komputerowej, programowania) do kontrahenta z państw spoza UE (np. USA), będzie miał możliwość odliczenia podatku naliczonego? Zdaniem Wnioskodawcy, posiadając dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności opodatkowanych poza terytorium kraju i ich związek z nabyciem towarów i usług na terytorium kraju w postaci umów, zleceń, faktur oraz dowodów zapłat za poniesione koszty związane ze świadczonymi usługami (projektowania i grafiki komputerowej oraz programowania) będzie miał on możliwość pełnego odliczenia podatku należnego od zakupu towarów i usług. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, t. j. z dnia 21 listopada 2018 r.) – zwanej dalej ustawą VAT – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy VAT – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Natomiast, przez świadczenie usług – stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy VAT – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...). Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będzie świadczyć usługi na rzecz kontrahentów z państw spoza UE (głównie podmiotu mającego siedzibę na terytorium Stanów Zjednoczonych, nieposiadającego na terytorium kraju filii, ani oddziału). Współpraca pomiędzy Wnioskodawcą a kontrahentem zostanie potwierdzona umową współpracy. Wnioskodawca odpowiadać będzie za właściwe przygotowanie projektu i grafiki komputerowej, a kontrahent zgodnie z warunkami umowy odpowiadać będzie za dalszą sprzedaż grafiki komputerowej, jej reklamę i pobranie zapłaty za jej dalszą sprzedaż od klientów indywidualnych. Wnioskodawca nie będzie pobierał zapłaty za sprzedaż usług dla poszczególnych odbiorców kontrahenta, formą zapłaty będzie wynagrodzenie otrzymywane od kontrahenta za wyświadczoną usługę w rozliczeniach miesięcznych. W przypadku świadczenia tej usługi w kraju byłaby ona opodatkowana podatkiem VAT. Wnioskodawca będzie przechowywał faktury dokumentujące poniesienie kosztów realizacji usług, koszty funkcjonowania biura oraz pozostałe koszty pośrednie wraz z potwierdzeniem ich zapłaty. Wnioskodawca może również posiadać dokumentację potwierdzającą dokonanie określonych czynności opodatkowanych poza terytorium kraju i ich związek z importem lub nabyciem towarów i usług na terytorium kraju. W przypadku świadczenia usług, bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie. Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług regulują przepisy art. 28a do 28o ustawy VAT. Stosownie do art. 28a ustawy VAT – na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału: ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to: podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6, osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej; podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenie usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy VAT – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – w oparciu o art. 15 ust. 2 ustawy VAT – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Art. 28a wprowadza do ustawy VAT drugą definicję podatnika. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy VAT. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich. Kontrahent mający siedzibę na terytorium Stanów Zjednoczonych, nieposiadający na terytorium kraju filii, ani oddziału, na rzecz którego Wnioskodawca świadczyć będzie usługi, spełnia definicję podatnika w myśl art. 28a ustawy VAT. Zgodnie z zasadą ogólną zawartą w art. 28b ust. 1 ustawy VAT – miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n. Od powołanej w art. 28b ust. 1 ustawy VAT zasady ogólnej, ustawodawca przewidział szereg zastrzeżeń, wskazując szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług. Jednakże w przedmiotowej sprawie nie mają one zastosowania. Wobec powyższego, usługa świadczona przez Wnioskodawcę nie będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce podatkiem od towarów i usług z uwagi na to, że kontrahent jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy VAT, a miejscem świadczenia tych usług – na podstawie art. 28b ustawy VAT będzie terytorium kraju, w którym usługobiorca ma siedzibę działalności gospodarczej, tj. terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej (USA). Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabywanymi usługami od innych firm oraz ponoszonymi pozostałymi kosztami związanymi ze świadczonymi usługami (projektowania, grafiki komputerowej oraz programowania) dla kontrahenta z państw spoza UE (np. USA). Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy VAT. W myśl tego przepisu – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy VAT – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Z powołanych przepisów art. 86 ustawy VAT wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie określone warunki: odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego), faktura dokumentuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, czyli została na niej wskazana kwota podatku. Jednak jak stanowi art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy VAT – podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami. Z treści art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy VAT wynika, że podatnik podatku od towarów i usług, który dokonuje dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, zachowuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, przy spełnieniu określonych warunków. Przepis ten winien być rozumiany w ten sposób, że upoważnia do odliczenia podatku naliczonego nie tyle w sytuacji, gdy podatnik podatku od towarów i usług wykazuje podatek należny z tytułu wykonywania na terytorium kraju czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, ale gdy wykazuje fakt dostawy towarów lub świadczenia usług, które z uwagi na przepisy dotyczące miejsca świadczenia opodatkowane są poza terytorium kraju. Przepis ten wprowadza dwa podstawowe warunki, których łączne spełnienie uprawnia do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług związanych z usługami świadczonymi poza terytorium kraju: pierwszym z nich jest to, aby hipotetycznie – w przypadku świadczenia takich samych usług w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady zatem świadczenie usług poza terytorium kraju powinno mieć charakter sprzedaży opodatkowanej; drugi z tych warunków dotyczy posiadania przez podatnika dokumentów, z których wynika związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to być dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności opodatkowanych poza terytorium kraju i ich związek z importem lub nabyciem towarów i usług na terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności. W przedmiotowej sprawie powyższe przesłanki są spełnione. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę gdyby były wykonywane na terytorium kraju byłyby opodatkowane podatkiem od towarów i usług, wobec tego Wnioskodawca posiadając stosowne dokumenty, z których wynika związek poniesionych wydatków – w związku z nabyciem towarów i usług na terytorium kraju oraz dowodów zapłat za poniesione koszty związane ze świadczonymi usługami (projektowania, grafiki komputerowej, programowania) – z usługami świadczonymi poza terytorium kraju na rzecz kontrahenta będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego na fakturach dokumentujących te zakupy przy założeniu, że nie zachodzą inne ograniczenia przewidziane w art. 86a i 88 ustawy. Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy będzie on miał możliwość odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług na terytorium kraju oraz dowodów zapłat za poniesione koszty związane ze świadczonymi usługami (projektowania, grafiki komputerowej, programowania). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Należy zauważyć, że niezależnie od przesłanek negatywnych wynikających z art. 88 ustawy, istnieją jeszcze przesłanki ograniczające odliczenie podatku naliczonego określone w art. 86 ust. 2 ustawy. Przesłanki te dotyczą formy dokumentu, na którym wykazany jest podatek naliczony. Mianowicie przepis jednoznacznie wskazuje, że kwota podatku naliczonego podlegająca odliczeniu wynikać może jedynie z otrzymanej przez podatnika faktury. Tym samym nie może wynikać z dowodu zapłaty, który nie stanowi faktury. Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej – przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.