0112-KDIL2-1.4011.1027.2021.1.AK

INTERPRETACJA  INDYWIDUALNA Na  podstawie  art.  13  §  2a,  art.  14b  §  1  ustawy  z  dnia  29  sierpnia  1997  r.  Ordynacja  podatkowa  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  1540  ze  zm.)  Dyrektor  Krajowej  Informacji  Skarbowej  stwierdza,  że  stanowisko  Wnioskodawczyni  przedstawione  we  wniosku  z  dnia  4  listopada  2021  r.  (data  wpływu  12  listopada  2021  r.)  o  wydanie  interpretacji  przepisów  prawa  podatkowego  dotyczącej  podatku  dochodowego  od  osób  fizycznych  w  zakresie  zwolnienia  przedmiotowego  –  jest  prawidłowe.   UZASADNIENIE   W  dniu  12  listopada  2021  r.  wpłynął  do  tutejszego  organu  ww.  wniosek  o  wydanie  interpretacji  indywidualnej  dotyczącej  podatku  dochodowego  od  osób  fizycznych  w  zakresie  zwolnienia  przedmiotowego.   We  wniosku  przedstawiono  następujące  zdarzenie  przyszłe.   W  dniu  27  maja  2021  roku  zmarła  mama  Wnioskodawczyni,  która  pozostawiła  po  sobie  mieszkanie.  Mieszkanie  to  mama  nabyła  w  2016  r.  (umowa  o  ustanowieniu  odrębnej  własności  lokalu  oraz  sprzedaży).  Jedynymi  spadkobiercami  są  Wnioskodawczyni  i  jej  siostra,  co  potwierdza  akt  poświadczenia  dziedziczenia  z  16  lipca  2021  r.  Rep.  A  nr  (…).  Obie  panie  odziedziczyły  mieszkanie  w  częściach  równych,  tj.  po  1/2  każda.  W  dniu  17  września  2021  r.  aktem  notarialnym  Rep.  A  nr  (…)  sprzedano  odziedziczone  po  mamie  mieszkanie.  Kupujący  zapłacili  połowę  ceny  Wnioskodawczyni,  a  połowę  siostrze  Wnioskodawczyni. Zainteresowana  obecnie  mieszka  i  pracuje  w  (…).  Nie  ma  męża  (jest  po  rozwodzie).  Cała  rodzina  Wnioskodawczyni  mieszka  w  (…).  Wnioskodawczyni  często  odwiedza  rodzinę  w  (…),  nie  ma  własnego  mieszkania  w  tym  mieście,  więc  musi  zatrzymywać  się  u  rodziny  lub  w  hotelach.  W  (…)  ma  mieszkanie  w  tzw.  TBS  już  ponad  10  lat.  Chciałaby  mieć  własne  mieszkanie  w  (…),  aby  korzystać  z  niego  jak  będzie  odwiedzać  rodzinę  lub  spędzać  tam  urlop.  Docelowo,  chciałaby  zamieszkać  w  (…)  na  emeryturze,  żeby  być  blisko  rodziny. W  związku  z  powyższym  pieniądze  uzyskane  ze  sprzedaży  mieszkania  odziedziczonego  po  mamie  chce  w  całości  przeznaczyć  na  zakup  innego  mieszkania  w  (…)  oraz  jego  remont  w  celu  przystosowania  do  własnych  potrzeb  mieszkaniowych.  Zakup  i  remont  mieszkania  zamierza  dokonać  w  ciągu  trzech  lat  od  zbycia  ww.  mieszkania.  W  związku  z  tym,  iż  na  stałe  zamieszka  w  (…)  dopiero  na  emeryturze  (ma  56  lat)  nie  wyklucza  wynajmu,  aczkolwiek  nie  jest  to  pewne  na  dzień  dzisiejszy.  Wynajem  miałby  na  celu  wyłącznie  zachowanie  mieszkania  w  dobrym  stanie  technicznym  oraz  ograniczenie  kosztów  jego  utrzymania  do  czasu  przeprowadzki  Wnioskodawczyni  na  stałe.   W  związku  z  powyższym  opisem  zadano  następujące  pytania. Czy  zakup  mieszkania,  w  którym  Wnioskodawczyni  zamieszka  dopiero  po  kliku  latach,  tj.  gdy  przejdzie  na  emeryturę,  uprawnia  do  skorzystania  z  ulgi  mieszkaniowej  zgodnie  z  art.  21  ust.  1  pkt  131  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych? Czy  czasowy  wynajem  mieszkania  powoduje  utratę  prawa  do  ulgi  mieszkaniowej? Czy  posiadanie  mieszkania  w  innym  mieście,  tzw.  TBS  ma  wpływ  na  zastosowanie  ulgi mieszkaniowej?   Zdaniem  Wnioskodawczyni,  zgodnie  z  art.  9  ust.  1  ustawy  z  dnia  26  lipca  1991  r.  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  (Dz.  U.  z  2020  r.  poz.  1426  ze  zm  -  dalej  updof),  opodatkowaniu  podatkiem  dochodowym  podlegają  wszelkiego  rodzaju  dochody,  z  wyjątkiem  dochodów  wymienionych  w  art.  21,  52,  52a  i  52c  oraz  dochodów,  od  których  na  podstawie  przepisów  Ordynacji  podatkowej  zaniechano  poboru  podatku.  W  myśl  art.  10  ust.  1  pkt  8  lit.  a)-c)  updof  źródłem  przychodów  jest  odpłatne  zbycie:  nieruchomości  lub  ich  części  oraz  udziału  w  nieruchomości, spółdzielczego  własnościowego  prawa  do  lokalu  mieszkalnego  lub  użytkowego  oraz  prawa  do  domu  jednorodzinnego  w  spółdzielni  mieszkaniowej, prawa  wieczystego  użytkowania  gruntów, innych  rzeczy, -        jeżeli  odpłatne  zbycie  nie  następuje  w  wykonaniu  działalności  gospodarczej  i  zostało  dokonane  w  przypadku  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  i  praw  majątkowych  określonych  w  lit.  a-c  -  przed  upływem  pięciu  lat,  licząc  od  końca  roku  kalendarzowego,  w  którym  nastąpiło  nabycie  lub  wybudowanie,  a  innych  rzeczy  -  przed  upływem  pół  roku,  licząc  od  końca  miesiąca,  w  którym  nastąpiło  nabycie;  w  przypadku  zamiany  okresy  te  odnoszą  się  do  każdej  z  osób  dokonującej  zamiany.   Powyższy  przepis  formułuje  generalną  zasadę,  że  odpłatne  zbycie  nieruchomości,  jej  części,  udziału  w  nieruchomości  lub  praw  wymienionych  w  art.  10  ust.  1  pkt  8  lit.  a)-c)  ww.  ustawy,  przed  upływem  5  lat,  licząc  od  końca  roku  kalendarzowego,  w  którym  nastąpiło  nabycie  lub  wybudowanie,  rodzi  obowiązek  podatkowy  w  postaci  zapłaty  podatku  dochodowego.  Zatem,  jeżeli  odpłatne  zbycie  nieruchomości,  jej  części,  udziału  w  nieruchomości  lub  praw  następuje  po  upływie  5  lat,  licząc  od  końca  roku  kalendarzowego,  w  którym  nastąpiło  nabycie  -  nie  jest  źródłem  przychodu  w  rozumieniu  art.  10  ust.  1  pkt  8  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  a  tym  samym  przychód  uzyskany  z  odpłatnego  zbycia  nieruchomości,  jej  części,  udziału  w  nieruchomości  lub  praw  w  ogóle  nie  podlega  opodatkowaniu.   Zgodnie  natomiast  z  art.  10  ust.  5  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  w  przypadku  odpłatnego  zbycia,  nabytych  w  drodze  spadku,  nieruchomości  lub  praw  majątkowych,  określonych  w  ust.  1  pkt  8  lit.  a-c,  okres,  o  którym  mowa  w  tym  przepisie,  liczy  się  od  końca  roku  kalendarzowego,  w  którym  nastąpiło  nabycie  lub  wybudowanie  tej  nieruchomości  lub  nabycie  prawa  majątkowego  przez  spadkodawcę. Zgodnie  z  art.  21  ust.  1  pkt  131  updof,  wolne  od  podatku  dochodowego  są  dochody  z  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  i  praw  majątkowych,  o  których  mowa  w  art.  30e,  w  wysokości,  która  odpowiada  iloczynowi  tego  dochodu  i  udziału  wydatków  poniesionych  na  własne  cele  mieszkaniowe  w  przychodzie  z  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  i  praw  majątkowych,  jeżeli  począwszy  od  dnia  odpłatnego  zbycia,  nie  później  niż  w  okresie  trzech  lat  od  końca  roku  podatkowego,  w  którym  nastąpiło  odpłatne  zbycie,  przychód  uzyskany  ze  zbycia  tej  nieruchomości  lub  tego  prawa  majątkowego  został  wydatkowany  na  własne  cele  mieszkaniowe;  udokumentowane  wydatki  poniesione  na  te  cele  uwzględnia  się  do  wysokości  przychodu  z  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  i  praw  majątkowych. Podstawową  okolicznością  decydującą  o  zastosowaniu  zwolnienia  wynikającego  z  zacytowanego  wyżej  art.  21  ust.  1  pkt  131  updof  jest  wydatkowanie  (począwszy  od  dnia  odpłatnego  zbycia,  nie  później  niż  w  okresie  trzech  lat  od  końca  roku  podatkowego,  w  którym  nastąpiło  odpłatne  zbycie)  środków  z  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  i  praw  majątkowych  na  własne  cele  mieszkaniowe  podatnika,  określone  w  art.  21  ust.  25  ww.  ustawy. Ustawodawca  formułując  zwolnienie  przedmiotowe  w  sposób  jednoznaczny  wskazał  cele  mieszkaniowe,  których  realizacja  pozwala  na  zwolnienie  z  opodatkowania  dochodu  uzyskanego  ze  zbycia  nieruchomości.  Wedle  z  art.  21  ust.  25  pkt  1  updof  za  wydatki  poniesione  na  cele,  o  których  mowa  w  ust.  1  pkt  131,  uważa  się  wydatki  poniesione  na: a.    nabycie  budynku  mieszkalnego,  jego  części  lub  udziału  w  takim  budynku,  lokalu  mieszkalnego  stanowiącego  odrębną  nieruchomość  lub  udziału  w  takim  lokalu,  a  także  na  nabycie  gruntu  lub  udziału  w  gruncie  albo  prawa  użytkowania  wieczystego  gruntu  lub  udziału  w  takim  prawie,  związanych  z  tym  budynkiem  lub  lokalem; b.    nabycie  spółdzielczego  własnościowego  prawa  do  lokalu  mieszkalnego  lub  udziału  w  takim  prawie,  prawa  do  domu  jednorodzinnego  w  spółdzielni  mieszkaniowej  lub  udziału  w  takim  prawie; c.    nabycie  gruntu  pod  budowę  budynku  mieszkalnego  lub  udziału  w  takim  gruncie,  prawa  użytkowania  wieczystego  takiego  gruntu  lub  udziału  w  takim  prawie,  w  tym  również  z  rozpoczętą  budową  budynku  mieszkalnego,  oraz  nabycie  innego  gruntu  lub  udziału  w  gruncie,  prawa  użytkowania  wieczystego  gruntu  lub  udziału  w  takim  prawie,  jeżeli  w  okresie,  o  którym  mowa  w  ust.  1  pkt  131,  grunt  ten  zmieni  przeznaczenie  na  grunt  pod  budowę  budynku  mieszkalnego; d.    budowę,  rozbudowę,  nadbudowę,  przebudowę  lub  remont  własnego  budynku  mieszkalnego,  jego  części  lub  własnego  lokalu  mieszkalnego; e.    rozbudowę,  nadbudowę,  przebudowę  lub  adaptację  na  cele  mieszkalne  własnego  budynku  niemieszkalnego,  jego  części,  własnego  lokalu  niemieszkalnego  lub  własnego  pomieszczenia  niemieszkalnego -      położonych  w  państwie  członkowskim  Unii  Europejskiej  lub  w  innym  państwie  należącym  do  Europejskiego  Obszaru  Gospodarczego  albo  w  Konfederacji  Szwajcarskiej. Ustawodawca  w  przepisie  art.  21  ust.  1  pkt  131  updof  wskazał,  że  przychód  ze  sprzedaży  ma  zostać  wydatkowany  na  własne  cele  mieszkaniowe.  Poprzedzenie  wyrażenia  cele  mieszkaniowe  przymiotnikiem  własne,  świadczy  o  tym,  że  ustawodawca  przewidując  podstawę  do  zastosowania  zwolnienia  dopisując  ten  przymiotnik,  przesądził,  że  celem  nadrzędnym  jest  możliwość  uwzględnienia  przy  obliczaniu  dochodu  zwolnionego  z  opodatkowania  tylko  takich  wydatków,  które  poniesione  zostały  na  zaspokojenie  własnych  potrzeb  mieszkaniowych  podatnika. Wskazując  jako  cel  mieszkaniowy  wydatki  poniesione  na  nabycie  lokalu  mieszkalnego,  ustawa  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  nie  określa  kiedy  i  jak  długo  podatnik  powinien  mieszkać  w  nabytym  lokalu  mieszkalnym,  żeby  nastąpiła  realizacja  celu  mieszkaniowego.  Tym  samym  brak  jest  podstaw  do  uznania,  że  podatnik  nie  realizuje  celu  mieszkaniowego  w  przypadku,  gdy  nabył  lokal  mieszkalny  w  celu  zamieszkania  w  nim,  ale  w  lokalu  tym  -  z  różnych  powodów  -  zamieszka  po  upływie  określonego  czasu.  W  takim  przypadku,  prawa  do  zwolnienia  nie  pozbawia  podatnika  okoliczność,  że  np.  przez  jakiś  czas  lokal  będzie  wynajmowany.  Co  istotne,  nie  jest  więc  przeszkodą  dla  zastosowania  omawianego  zwolnienia  użyczenie  lub  wynajęcie  nieruchomości  mieszkalnej  innej  osobie  -  i  to  zarówno  przed  realizacją  własnego  celu  mieszkaniowego,  jak  i  już  po  tym  fakcie.  Innymi  słowy,  nie  ma  znaczenia  kolejność  wykonywanych  działań.  Ważne  jest  jedynie  to,  że  nieruchomość  została  nabyta  z  zamiarem  realizacji  własnego  celu  mieszkaniowego  -  czy  to  od  razu  po  jej  nabyciu,  czy  też  w  czasie  późniejszym.  Powyższe  stanowisko  potwierdzają  liczne  interpretacje  indywidualne.  Przykładowo  interpretacja  indywidualna  Dyrektora  Krajowej  Informacji  Skarbowej  z  dnia  19  lutego  2020  r.  nr  0115-KDIT2.4011.133.2019.1.ŁS,  zgodnie  z  którą  Wydatkowanie  przychodu  na  własne  cele  mieszkaniowe  oznacza,  według  stanowiska  prezentowanego  w  orzecznictwie  i  doktrynie,  że  celem  podatnika  jest  realizacja  potrzeby  zapewnienia  sobie  tzw.  "dachu  nad  głową".  Ustawodawca  wyraźnie  wskazał,  że  nabycie  musi  być  dokonane  na  własne  cele  mieszkaniowe,  a  te  realizowane  są  w  dłuższym  okresie  czasu.  Sądy  administracyjne  podkreślają,  że  zwolnienie  z  opodatkowania  dochodów  opisanych  w  art.  21  ust.  1  pkt  131  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  ma  charakter  mieszany,  podmiotowo-przedmiotowy.  Wydatkowanie  środków  na  określony  przedmiot  w  połączeniu  z  funkcją,  jaką  ten  przedmiot  realizuje  na  rzecz  nabywcy  -  zaspokojenie  jego  niezaspokojonych  celów  mieszkaniowych.  W  rozpatrywanej  sprawie  Wnioskodawczyni  wyraźnie  wskazała,  że  z  zakupionego  lokalu  mieszkalnego  zamierza  korzystać  w  weekendy,  w  czasie  zjazdów  na  studia,  w  tygodniu  w  przypadku  odwiedzin  u  syna,  bądź  w  wypadku  konieczności  konsultacji  z  wykładowcami  czy  też  w  ramach  posiadanego  urlopu  wypoczynkowego.  Ponadto  Wnioskodawczyni  informuje,  że  zamierza  zamieszkać  na  stałe  w  przedmiotowym  lokalu  po  zakończeniu  aktywności  zawodowej. W  takim  stanie  sprawy  należy  stwierdzić,  że  cel  nabycia  lokalu  mieszkalnego  przez  Wnioskodawczynię  pozwala  uznać,  że  zostanie  on  nabyty  przez  Nią  na  własne  cele  mieszkaniowe  w  rozumieniu  przepisu  art.  21  ust.  1  pkt  131  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.  Mając  na  uwadze  powyższe  oraz  przedstawiony  we  wniosku  opis  zdarzenia  przyszłego  stwierdzić  należy,  że  zakup  lokalu  mieszkalnego  za  środki  uzyskane  ze  sprzedaży  w  dniu  11  września  2019  r.  nieruchomości  niezabudowanej  stanowi  wydatek  na  własny  cel  mieszkaniowy  Wnioskodawczyni  w  rozumieniu  przepisu  art.  21  ust.  1  pkt  131  w  zw.  z  art.  21  ust.  25  pkt  1  lit.  a  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  uprawniający  Ją  do  skorzystania  ze  zwolnienia  przedmiotowego  określonego  w  ww.  przepisie,  przy  jednoczesnym  dotychczasowym  posiadaniu  budynku  mieszkalnego  oraz  przy  czasowym  wynajęciu  zakupionego  mieszkania.   Podobnie  interpretacja  Dyrektora  Krajowej  Informacji  Skarbowej  z  22  marca  2021  r.  nr  0115-  KDIT2.4011.917.2020.1  MD,  w  której  Dyrektor  KIS  uznał,  że  Fakt  czasowego  wynajmowania  przez  Wnioskodawczynię  lokalu  mieszkalnego  nie  wyklucza  możliwości  skorzystania  ze  zwolnienia  z  art.  21  ust.  1  pkt  131  ww.  ustawy,  w  przypadku,  gdy  mieszkanie  nabyte  zostało  w  celu  realizacji  własnych  celów  mieszkaniowych  Wnioskodawczyni.  Ponadto,  okoliczność,  że  Wnioskodawczyni  jest  właścicielem  innej  nieruchomości  mieszkalnej,  jest  bez  znaczenia.  Decydujące  jest  to,  że  Wnioskodawczyni  zamieszka  w  nabytym  lokalu  mieszkalnym  i  będzie  zaspokajała  w  nim  własne  cele  mieszkaniowe.   W  interpretacji  indywidualnej  z  3  września  2020  r.  nr  0113-KDWPT.4011.100.2020.1.MG  Dyrektor  KIS  wskazał,  że  Wnioskodawczyni  planuje  w  zakupionym  lokalu  zamieszkać,  a  zatem,  będzie  realizowała  w  nim  własne  potrzeby  mieszkaniowe.  Ustawa  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  nie  przewiduje  utraty  prawa  do  ulgi  określonej  ww.  przepisem,  w  przypadku  czasowego  wynajmu  nieruchomości  nabytej  na  własne  cele  mieszkaniowe.   Również  Minister  Finansów  potwierdza  powyższe  stanowisko.  W  odpowiedzi  na  interpelację  poselską  nr  14054  z  8  sierpnia  2017  r.,  Minister  wskazał  że  skoro  w  obu  sprawach  Wnioskodawcy  we  wnioskach  o  wydanie  interpretacji  indywidualnych  wskazali,  że  nabywają  nieruchomości  na  własne  potrzeby  mieszkaniowe,  to  nawet  jeżeli  oprócz  realizacji  tych  potrzeb  nabyte  nieruchomości  będą  również  przez  pewien  czas  wynajmowane,  nie  oznacza  to,  że  cel  mieszkaniowy  nie  zostanie  zrealizowany.   Podsumowując  Wnioskodawczyni  stoi  na  stanowisku,  że  zakup  mieszkania  w  jej  mieście  rodzinnym  oraz  jego  remont  za  wszystkie  środki  uzyskane  ze  zbycia  nieruchomości,  w  którym  Wnioskodawczyni  zamieszka  dopiero  po  przejściu  na  emeryturę,  uprawnia  do  skorzystania  z  ulgi  mieszkaniowej  na  podstawie  art.  21  ust.  1  pkt  131  updof.  Ewentualny  wynajem  mieszkania  osobie  obcej  nie  pozbawi  Wnioskodawczyni  prawa  do  ww.  ulgi  mieszkaniowej.  Posiadanie  drugiego  mieszkania,  w  którym  obecnie  mieszka  Wnioskodawczyni  nie  ma  wpływu  na  zastosowanie  ulgi  mieszkaniowej.   W  świetle  obowiązującego  stanu  prawnego  stanowisko  Wnioskodawczyni  w  sprawie  oceny  prawnej  przedstawionego  zdarzenia  przyszłego  jest  prawidłowe.   Zgodnie  z  przepisem  art.  9  ust.  1  ustawy  z  dnia  26  lipca  1991  r.  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  1128  ze  zm.)  opodatkowaniu  podatkiem  dochodowym  podlegają  wszelkiego  rodzaju  dochody,  z  wyjątkiem  dochodów  wymienionych  w  art.  21,  52,  52a  i  52c  oraz  dochodów,  od  których  na  podstawie  przepisów  Ordynacji  podatkowej  zaniechano  poboru  podatku.  Zgodnie  z  treścią  art.  10  ust.  1  pkt  8  lit.  a)-c)  ww.  ustawy,  jednym  ze  źródeł  przychodów  jest  odpłatne  zbycie:  nieruchomości  lub  ich  części  oraz  udziału  w  nieruchomości, spółdzielczego  własnościowego  prawa  do  lokalu  mieszkalnego  lub  użytkowego  oraz  prawa  do  domu  jednorodzinnego  w  spółdzielni  mieszkaniowej, prawa  wieczystego  użytkowania  gruntów, −  jeżeli  odpłatne  zbycie  nie  następuje  w  wykonaniu  działalności  gospodarczej  i  zostało  dokonane  w  przypadku  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  i  praw  majątkowych  określonych  w  lit.  a-c  -  przed  upływem  pięciu  lat,  licząc  od  końca  roku  kalendarzowego,  w  którym  nastąpiło  nabycie  lub  wybudowanie.  Powołany  wyżej  art.  10  ust.  1  pkt  8  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  formułuje  generalną  zasadę,  że  sprzedaż  nieruchomości,  jej  części  lub  udziału  w  nieruchomości  przed  upływem  5  lat,  licząc  od  końca  roku  kalendarzowego,  w  którym  nastąpiło  nabycie  lub  wybudowanie  skutkuje  powstaniem  przychodu.  Tym  samym  jeżeli  odpłatne  zbycie  nieruchomości,  jej  części  lub  udziału  w  nieruchomości  nastąpiło  po  upływie  5  lat  licząc  od  końca  roku  kalendarzowego,  w  którym  nastąpiło  nabycie  –  nie  jest  ono  źródłem  przychodu  w  rozumieniu  art.  10  ust.  1  pkt  8  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  a  tym  samym  kwota  uzyskana  ze  sprzedaży  nieruchomości,  jej  części  lub  udziału  w  nieruchomości  w  ogóle  nie  podlega  opodatkowaniu.  Zatem,  z  powyższego  wynika,  że  w  przypadku  sprzedaży  nieruchomości  decydujące  znaczenie  w  kwestii  opodatkowania  podatkiem  dochodowym  od  osób  fizycznych  ma  data  nabycia  tej  nieruchomości  i  forma  prawna  jej  nabycia.  Jednocześnie,  zgodnie  z  art.  10  ust.  5  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  w  przypadku  odpłatnego  zbycia,  nabytych  w  drodze  spadku,  nieruchomości  lub  praw  majątkowych,  określonych  w  ust.  1  pkt  8  lit.  a-c,  okres,  o  którym  mowa  w  tym  przepisie,  liczy  się  od  końca  roku  kalendarzowego,  w  którym  nastąpiło  nabycie  lub  wybudowanie  tej  nieruchomości  lub  nabycie  prawa  majątkowego  przez  spadkodawcę. Wobec  powyższego  w  przypadku  odpłatnego  zbycia  nieruchomości,  jej  części  lub  udziału  w  nieruchomości,  o  której  mowa  w  art.  10  ust.  1  pkt  8  ww.  ustawy,  nabytej  w  drodze  spadku  i  dziale  spadku  istotne  znaczenie  ma  ustalenie  daty  nabycia  tej  nieruchomości  przez  spadkodawcę. Zauważyć  należy,  że  ustawa  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  nie  definiuje,  co  należy  rozumieć  pod  pojęciem  nabycia  w  drodze  spadku,  dlatego  w  tym  wypadku  należy  posiłkować  się  normami  prawa  cywilnego. Zgodnie  z  art.  922  §  1  ustawy  z  dnia  23  kwietnia  1964  r.  Kodeks  cywilny  (Dz.  U.  z  2020  r.  poz.  1740  ze  zm.),  prawa  i  obowiązki  majątkowe  zmarłego  przechodzą  z  chwilą  jego  śmierci  na  jedną  lub  kilka  osób,  stosownie  do  przepisów  niniejszej  ustawy. Na  podstawie  art.  924  i  art.  925  przywołanej  ustawy,  spadek  otwiera  się  z  chwilą  śmierci  spadkodawcy,  natomiast  spadkobierca  nabywa  spadek  z  chwilą  otwarcia  spadku. Z  przedstawionego  opisu  sprawy  wynika,  że  Wnioskodawczyni  w  dniu  17  września  2021  r.  sprzedała  przysługujący  jej  udział  w  prawie  własności  do  lokalu  mieszkalnego,  nabyty  w  dniu  16  lipca  2021  r.  w  drodze  dziedziczenia  po  zmarłej  27  maja  2021  r.  matce.  Matka  Zainteresowanej  nabyła  natomiast  przedmiotowe  mieszkanie  w  2016  r.  na  podstawie  umowy  o  ustanowieniu  odrębnej  własności  lokalu  oraz  sprzedaży.  Wnioskodawczyni  całą  kwotę  uzyskaną  z  transakcji  sprzedaży  ww.  udziału  zamierza  przeznaczyć  na  zakup  i  remont  mieszkania,  położonego  w  innej  miejscowości,  w  której  będzie  zamieszkiwała  po  zakończeniu  aktywności  zawodowej,  tj.  będąc  na  emeryturze.  Ponadto  Wnioskodawczyni  chciałaby  korzystać  z  tego  lokalu  w  czasie  gdy  będzie  odwiedzała  swoich  krewnych  lub  podczas  urlopu.  Wnioskodawczyni  nie  wyklucza  również  możliwości  wynajęcia  przedmiotowego  lokalu,  co  ograniczyłoby  koszty  jego  utrzymania  do  czasu  przeprowadzki  i  zachowania  dobrego  stanu  technicznego  mieszkania.    Wątpliwość  Wnioskodawczyni  budzi  kwestia,  czy  zakup  mieszkania  w  innej  miejscowości  niż  ta  w  której  Zainteresowana  obecnie  mieszka  i  ewentualne  czasowe  wynajęcie  tego  lokalu  uprawnia  Wnioskodawczynię  do  skorzystania  z  ulgi,  o  której  mowa  w  art.  21  ust.  1  pkt  131  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.    Mając  na  względzie  przywołane  przepisy  oraz  przedstawiony  opis  sprawy  należy  zauważyć,  że  Wnioskodawczyni  nabyła  udział  w  przedmiotowym  lokalu  w  2021  r.,  jednak  w  myśl  art.  10  ust.  1  pkt  8  w  zw.  z  art.  10  ust.  5  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  5-letni  termin,  po  upływie  którego  odpłatne  zbycie  nieruchomości  nie  stanowi  źródła  przychodu,  należy  liczyć  od  daty  nabycia  tej  nieruchomości  przez  spadkodawcę.  W  przedmiotowej  sprawie  spadkodawcą  była  matka  Wnioskodawczyni,  która  nabyła  nieruchomość  w  2016  r.  Zatem  sprzedaż  dokonana  przez  Zainteresowaną  w  2021  r.  stanowi  źródło  opodatkowania,  bowiem  nastąpiła  przed  upływem  okresu  wskazanego  ww.  przepisami. Zgodnie  z  art.  30e  ust.  1  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  od  dochodu  z  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  i  praw  określonych  w  art.  10  ust.  1  pkt  8  lit.  a-c  podatek  dochodowy  wynosi  19%  podstawy  obliczenia  podatku. W  myśl  art.  30e  ust.  2  ww.  ustawy,  podstawą  obliczenia  podatku,  o  której  mowa  w  ust.  1,  jest  dochód  stanowiący  różnicę  pomiędzy  przychodem  z  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  lub  praw  określonym  zgodnie  z  art.  19,  a  kosztami  ustalonymi  zgodnie  z  art.  22  ust.  6c  i  6d,  powiększoną  o  sumę  odpisów  amortyzacyjnych,  o  których  mowa  w  art.  22h  ust.  1  pkt  1,  dokonanych  od  zbywanych  nieruchomości  lub  praw. W  myśl  art.  30e  ust.  4  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  po  zakończeniu  roku  podatkowego  podatnik  jest  obowiązany  w  zeznaniu  podatkowym,  o  którym  mowa  w  art.  45  ust.  1a  pkt  3,  wykazać:   dochody  uzyskane  w  roku  podatkowym  z  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  i  praw  majątkowych  określonych  w  art.  10  ust.  1  pkt  8  lit.  a-c  i  obliczyć  należny  podatek  dochodowy  od  dochodu,  do  którego  nie  ma  zastosowania  art.  21  ust.  1  pkt  131,  lub dochody,  o  których  mowa  w  art.  21  ust.  1  pkt  131.   Stosownie  do  art.  30e  ust.  5  tej  ustawy,  dochodu  z  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  i  praw  majątkowych  określonych  w  art.  10  ust.  1  pkt  8  lit.  a-c  nie  łączy  się  z  dochodami  (przychodami)  z  innych  źródeł.    Zgodnie  z  art.  30e  ust.  7  ww.  ustawy,  w  przypadku  niewypełnienia  warunków  określonych  w  art.  21  ust.  1  pkt  131  podatnik  jest  obowiązany  do  złożenia  korekty  zeznania,  o  którym  mowa  w  art.  45  ust.  1a  pkt  3,  i  do  zapłaty  podatku  wraz  z  odsetkami  za  zwłokę;  odsetki  nalicza  się  od  następnego  dnia  po  upływie  terminu  płatności,  o  którym  mowa  w  art.  45  ust.  4  pkt  4,  do  dnia  zapłaty  podatku  włącznie.    Stosownie  do  art.  19  ust.  1  cytowanej  ustawy,  przychodem  z  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  lub  praw  majątkowych  oraz  innych  rzeczy,  o  których  mowa  w  art.  10  ust.  1  pkt  8,  jest  ich  wartość  wyrażona  w  cenie  określonej  w  umowie,  pomniejszona  o  koszty  odpłatnego  zbycia.  Jeżeli  jednak  cena,  bez  uzasadnionej  przyczyny,  znacznie  odbiega  od  wartości  rynkowej  tych  rzeczy  lub  praw,  przychód  ten  określa  organ  podatkowy  w  wysokości  wartości  rynkowej.  Przepis  art.  14  ust.  1  zdanie  drugie  stosuje  się  odpowiednio. Biorąc  pod  uwagę  powyższe  regulacje  prawne  -  przychodem  z  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  lub  praw  jest  wartość  wyrażona  w  cenie  określonej  w  umowie,  o  ile  odpowiada  wartości  rynkowej,  pomniejszona  o  koszty  odpłatnego  zbycia.    Zgodnie  z  art.  22  ust.  6d  powołanej  ustawy,  za  koszty  uzyskania  przychodu  z  tytułu  odpłatnego  zbycia,  o  którym  mowa  w  art.  10  ust.  1  pkt  8  lit.  a-c,  nabytych  w  drodze  spadku,  darowizny  lub  w  inny  nieodpłatny  sposób,  uważa  się  udokumentowane  nakłady,  które  zwiększyły  wartość  rzeczy  i  praw  majątkowych,  poczynione  w  czasie  ich  posiadania  oraz  kwotę  zapłaconego  podatku  od  spadków  i  darowizn  w  takiej  części,  w  jakiej  wartość  zbywanej  rzeczy  lub  prawa  przyjęta  do  opodatkowania  podatkiem  od  spadków  i  darowizn  odpowiada  łącznej  wartości  rzeczy  i  praw  majątkowych  przyjętej  do  opodatkowania  podatkiem  od  spadków  i  darowizn.  Do  kosztów  uzyskania  przychodu  z  tytułu  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  i  praw,  o  których  mowa  w  art.  10  ust.  1  pkt  8  lit.  a-c,  nabytych  w  drodze  spadku  zalicza  się  również  udokumentowane  koszty  nabycia  lub  wytworzenia  poniesione  przez  spadkodawcę  oraz  przypadające  na  podatnika  ciężary  spadkowe,  w  takiej  części,  w  jakiej  wartość  zbywanej  rzeczy  lub  zbywanego  prawa  odpowiada  łącznej  wartości  rzeczy  i  praw  majątkowych  nabytych  przez  podatnika.  Przez  ciężary  spadkowe,  o  których  mowa  w  zdaniu  drugim,  rozumie  się  spłacone  przez  podatnika  długi  spadkowe,  zaspokojone  roszczenia  o  zachowek  oraz  wykonane  zapisy  zwykłe  i  polecenia,  również  w  przypadku,  gdy  podatnik  spłacił  długi  spadkowe,  zaspokoił  roszczenia  o  zachowek  lub  wykonał  zapisy  zwykłe  i  polecenia  po  dokonaniu  odpłatnego  zbycia,  o  którym  mowa  w  art.  10  ust.  1  pkt  8  lit.  a-c. Zgodnie  z  art.  22  ust.  6e  ww.  ustawy,  wysokość  nakładów,  o  których  mowa  w  ust.  6c  i  6d,  ustala  się  na  podstawie  faktur  VAT  w  rozumieniu  przepisów  o  podatku  od  towarów  i  usług  oraz  dokumentów  stwierdzających  poniesienie  opłat  administracyjnych. Zgodnie  z  art.  45  ust.  1  ww.  ustawy,  podatnicy  są  obowiązani  składać  urzędom  skarbowym  zeznanie,  według  ustalonego  wzoru,  o  wysokości  osiągniętego  dochodu  (poniesionej  straty)  w  roku  podatkowym,  w  terminie  od  dnia  15  lutego  do  dnia  30  kwietnia  roku  następującego  po  roku  podatkowym.  Zeznania  złożone  przed  początkiem  terminu  uznaje  się  za  złożone  w  dniu  15  lutego  roku  następującego  po  roku  podatkowym.   Natomiast  stosownie  do  art.  45  ust.  1a  pkt  3  cytowanej  ustawy,  w  terminie  określonym  w  ust.  1  podatnicy  są  obowiązani  składać  urzędom  skarbowym  odrębne  zeznania,  według  ustalonych  wzorów,  o  wysokości  osiągniętego  w  roku  podatkowym  dochodu  (poniesionej  straty)  z  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  i  praw  majątkowych  opodatkowanych  na  zasadach  określonych  w  art.  30e. Dochód  ze  sprzedaży  nieruchomości  i  praw  majątkowych,  o  których  mowa  w  art.  10  ust.  1  pkt  8  lit.  a)  –  c)  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  -  na  podstawie  art.  21  ust.  1  pkt  131  tej  ustawy  –  może  jednak  zostać  objęty  zwolnieniem  z  opodatkowania  przy  spełnieniu  warunków  określonych  w  tym  przepisie.    Norma  ta  stanowi,  że  wolne  od  podatku  są  dochody  z  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  i  praw  majątkowych,  o  których  mowa  w  art.  30e,  w  wysokości,  która  odpowiada  iloczynowi  tego  dochodu  i  udziału  wydatków  poniesionych  na  własne  cele  mieszkaniowe  w  przychodzie  z  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  i  praw  majątkowych,  jeżeli  począwszy  od  dnia  odpłatnego  zbycia,  nie  później  niż  w  okresie  trzech  lat  od  końca  roku  podatkowego,  w  którym  nastąpiło  odpłatne  zbycie,  przychód  uzyskany  ze  zbycia  tej  nieruchomości  lub  tego  prawa  majątkowego  został  wydatkowany  na  własne  cele  mieszkaniowe;  udokumentowane  wydatki  poniesione  na  te  cele  uwzględnia  się  do  wysokości  przychodu  z  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  i  praw  majątkowych.   Dochód  zwolniony  należy  obliczyć  według  następującego  wzoru:    dochód  zwolniony  =  D  ×  W/P    gdzie:  D  –  dochód  z  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  lub  prawa,  W  –  wydatki  poniesione  na  cele  mieszkaniowe  wymienione  w  art.  21  ust.  25  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  P  –  przychód  z  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  lub  prawa.    Należy  wyjaśnić,  że  powyższe  zwolnienie  obejmuje  więc  taką  część  dochodu  uzyskanego  z  tytułu  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  lub  prawa,  jaka  proporcjonalnie  odpowiada  udziałowi  poniesionych  wydatków  na  własne  cele  mieszkaniowe  w  osiągniętych  przychodach  z  odpłatnego  zbycia.  W  sytuacji,  gdy  przychód  z  odpłatnego  zbycia  zostanie  w  całości  przeznaczony  na  cele  mieszkaniowe,  to  wówczas  uzyskany  z  tego  tytułu  dochód  będzie  w  całości  korzystał  ze  zwolnienia  od  podatku  dochodowego.    Tym  samym,  aby  dochód  z  tytułu  sprzedaży  nieruchomości  był  w  całości  zwolniony  z  podatku  dochodowego,  cały  przychód  ze  zbytej  nieruchomości  musi  być  wydatkowany  na  własne  cele  mieszkaniowe,  wymienione  w  przepisie  art.  21  ust.  25  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  nie  później  niż  w  okresie  trzech  lat  od  końca  roku  podatkowego,  w  którym  nastąpiło  odpłatne  zbycie.    Stosownie  do  art.  21  ust.  25  pkt  1  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  za  wydatki  poniesione  na  cele,  o  których  mowa  w  art.  21  ust.  1  pkt  131  uważa  się  wydatki  poniesione  na:  nabycie  budynku  mieszkalnego,  jego  części  lub  udziału  w  takim  budynku,  lokalu  mieszkalnego  stanowiącego  odrębną  nieruchomość  lub  udziału  w  takim  lokalu,  a  także  na  nabycie  gruntu  lub  udziału  w  gruncie  albo  prawa  użytkowania  wieczystego  gruntu  lub  udziału  w  takim  prawie,  związanych  z  tym  budynkiem  lub  lokalem,  nabycie  spółdzielczego  własnościowego  prawa  do  lokalu  mieszkalnego  lub  udziału  w  takim  prawie,  prawa  do  domu  jednorodzinnego  w  spółdzielni  mieszkaniowej  lub  udziału  w  takim  prawie,  nabycie  gruntu  pod  budowę  budynku  mieszkalnego  lub  udziału  w  takim  gruncie,  prawa  użytkowania  wieczystego  takiego  gruntu  lub  udziału  w  takim  prawie,  w  tym  również  z  rozpoczętą  budową  budynku  mieszkalnego,  oraz  nabycie  innego  gruntu  lub  udziału  w  gruncie,  prawa  użytkowania  wieczystego  gruntu  lub  udziału  w  takim  prawie,  jeżeli  w  okresie,  o  którym  mowa  w  ust.  1  pkt  131,  grunt  ten  zmieni  przeznaczenie  na  grunt  pod  budowę  budynku  mieszkalnego, budowę,  rozbudowę,  nadbudowę,  przebudowę  lub  remont  własnego  budynku  mieszkalnego,  jego  części  lub  własnego  lokalu  mieszkalnego,  rozbudowę,  nadbudowę,  przebudowę  lub  adaptację  na  cele  mieszkalne  własnego  budynku  niemieszkalnego,  jego  części,  własnego  lokalu  niemieszkalnego  lub  własnego  pomieszczenia  niemieszkalnego, -  położonych  w  państwie  członkowskim  Unii  Europejskiej  lub  w  innym  państwie  należącym  do  Europejskiego  Obszaru  Gospodarczego  albo  w  Konfederacji  Szwajcarskiej.   Z  art.  21  ust.  28  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  wynika  natomiast,  że  za  wydatki,  o  których  mowa  w  ust.  25,  nie  uważa  się  wydatków  poniesionych  na: nabycie  gruntu  lub  udziału  w  gruncie,  prawa  wieczystego  użytkowania  gruntu  lub  udziału  w  takim  prawie,  budynku,  jego  części  lub  udziału  w  budynku,  lub budowę,  rozbudowę,  nadbudowę,  przebudowę,  adaptację  lub  remont  budynku  albo  jego  części -  przeznaczonych  na  cele  rekreacyjne.   Katalog  wydatków  wymienionych  w  art.  21  ust.  25  ustawy  ma  charakter  zamknięty,  jest  to  wyliczenie  enumeratywne.  Niezbędnym  zatem  warunkiem  do  skorzystania  z  przedmiotowego  zwolnienia  jest  wydatkowanie  otrzymanego  przychodu  na  cele  mieszkaniowe  określone  w  ww.  ustawie.  Przepis  ww.  artykułu  wiąże  też  skutek  prawny  w  postaci  zwolnienia  określonego  przychodu  od  podatku  dochodowego  od  osób  fizycznych  z  terminem  wydatkowania  środków  pieniężnych.    Podstawową  okolicznością  decydującą  o  zastosowaniu  zwolnienia  wynikającego  z  przywołanego  wcześniej  art.  21  ust.  1  pkt  131  ustawy  o  podatku  dochodowym  jest  fakt  wydatkowania  (począwszy  od  dnia  odpłatnego  zbycia,  nie  później  niż  w  okresie  trzech  lat  od  końca  roku  podatkowego,  w  którym  nastąpiło  odpłatne  zbycie)  środków  z  odpłatnego  zbycia  nieruchomości  i  praw  majątkowych  na  wskazane  w  ustawie  własne  cele  mieszkaniowe  podatnika.    Istota  odpowiedzi  na  postawione  we  wniosku  wątpliwości  sprowadza  się  zatem  do  interpretacji  ustawowego  terminu  własne  cele  mieszkaniowe.  Należy  wyjaśnić,  że  samo  poniesienie  wydatku  na  nabycie  lokalu  mieszkalnego  nie  świadczy  jeszcze  o  tym,  że  została  spełniona  przesłanka  skorzystania  ze  zwolnienia  z  opodatkowania.  Warunkiem  zwolnienia  podatkowego  jest  wykazanie  przez  podatnika,  że  wydatek  poniesiony  został  na  zrealizowanie  jego  własnych  celów  mieszkaniowych.  Wydatkowanie  przychodu  na  własne  cele  mieszkaniowe  oznacza,  według  stanowiska  prezentowanego  w  orzecznictwie  i  doktrynie,  że  celem  podatnika  jest  realizacja  potrzeby  zapewnienia  sobie  tzw.  dachu  nad  głową.  Ustawodawca  możliwości  do  skorzystania  z  prawa  do  zwolnienia  z  opodatkowania  nie  odniósł  do  wykazania  zamiaru  zamieszkania  w  nowym  lokalu  jedynie  w  chwili  jego  nabycia,  lecz  uwarunkował  prawo  to  dokonaniem  nabycia  na  własne  cele  mieszkaniowe,  które  mogą  być  realizowane  w  dłuższym  okresie  czasu.    W  świetle  takiego  wyjaśnienia  nie  zaspokaja  swoich  własnych  celów  mieszkaniowych  osoba,  która  np.  posiadając  własne  miejsce  zamieszkania  nabywa  kolejne  nieruchomości  w  celach  lokaty  kapitału,  prowadzenia  inwestycji  w  postaci  najmu,  remontu  celem  późniejszej  ich  odsprzedaży  z  zyskiem  lub  dla  realizacji  potrzeb  mieszkaniowych  innych  osób,  np.  dzieci  lub  najemców.  Same  subiektywne  deklaracje  podatników  o  nabyciu  lokalu  w  celu  zaspokojenia  własnych  potrzeb  mieszkaniowych  nie  są  wystarczające  do  uzyskania  zwolnienia  podatkowego.  Nie  wystarczy  poczynienie  wydatków  na  nabycie,  lecz  konieczne  jest,  aby  nastąpiło  to  jednocześnie  w  celu  realizacji  własnych  potrzeb  mieszkaniowych.    W  orzecznictwie  dość  jednolicie  przyjmuje  się,  że  cel  mieszkaniowy  wiąże  się  z  zaspokojeniem  potrzeb  mieszkaniowych  przy  czym  chodzi  tu  o  potrzeby  mieszkaniowe  w  sensie  obiektywnym,  a  zatem  potrzeby  przeciętnego  podatnika,  który  o  ulgę  się  ubiega.  Zawsze  bowiem  centrum  życiowe  koncentruje  się  w  konkretnym  budynku  lub  lokalu  mieszkalnym  i  ten  właśnie  budynek  lub  lokal  służy  zaspokojeniu  potrzeb  mieszkaniowych.  Ustawowy  warunek  do  skorzystania  z  ulgi  powinien  być  spełniony  w  chwili  nabycia  nieruchomości.  Natomiast  Wojewódzki  Sąd  Administracyjny  w  Łodzi  w  wyroku  z  20  października  2014  r.,  sygn.  akt  I  SA/Łd  908/14  postawił  tezę,  że  już  wówczas  obiektywna  potrzeba  wykorzystania  takiego  lokalu  powinna  mieć  miejsce.    W  tym  samym  wyroku  Sąd  podkreślił,  że  skorzystanie  ze  zwolnienia  odnosi  się  tylko  i  wyłącznie  do  tych  nabyć,  które  służą  określonym  celom,  zaspokajaniu  własnych  potrzeb  mieszkaniowych.  Ponadto  nabycie  winno  być  ukierunkowane  na  zaspokojenie  wyłącznie  własnych  celów  mieszkaniowych  Wnioskodawczyni  i  nie  może  służyć  ani  realizacji  celów  mieszkaniowych  innych  osób,  ani  służyć  uniknięciu  opodatkowania  poprzez  dokonanie  wydatku.  W  przypadku  nabycia  lokalu  mieszkalnego  ze  środków  ze  sprzedaży  innej  nieruchomości  podatnik  faktycznie  winien  w  nowo  nabytej  nieruchomości  własne  cele  mieszkaniowe  realizować,  a  więc  mieszkać.  Nie  wystarczy  być  zatem  właścicielem  lub  współwłaścicielem  nieruchomości  –  w  nieruchomości  tej  trzeba  jeszcze  faktycznie  zamieszkać.  Innymi  słowy  podatnik,  który  nabywa  lokal  dla  własnych  potrzeb  ma  w  tym  lokalu  faktycznie  mieszkać.  Lokal,  który  nie  jest  zamieszkały  przez  podatnika,  jest  niewykorzystywany  przez  niego  do  zamieszkania  lub  jest  wykorzystywany  do  innych  celów  niż  zaspokojenie  własnych  potrzeb  podatnika  (np.  zamieszkują  go  inne  niż  podatnik  osoby)  nie  jest  lokalem,  którego  zakup  mógłby  zostać  uznany  za  realizację  własnego  celu  mieszkaniowego.    Wskazując  jako  cel  mieszkaniowy  wydatki  poniesione  na  nabycie  lokalu  mieszkalnego,  ustawa  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  nie  określa  kiedy  i  jak  długo  podatnik  powinien  mieszkać  w  nabytym  lokalu  mieszkalnym,  żeby  nastąpiła  realizacja  celu  mieszkaniowego.  Tym  samym  brak  jest  podstaw  do  uznania,  że  podatnik  nie  realizuje  celu  mieszkaniowego  w  przypadku,  gdy  nabył  lokal  mieszkalny  w  celu  zamieszkania  w  nim,  ale  w  lokalu  tym  –  z  różnych  powodów  –  zamieszka  po  upływie  określonego  czasu.  W  takim  przypadku,  prawa  do  zwolnienia  nie  pozbawia  podatnika  okoliczność,  że  np.  przez  jakiś  czas  lokal  będzie  wynajmowany.    Jednakże,  same  subiektywne  deklaracje  podatników  o  nabyciu  lokalu  w  celu  zaspokojenia  własnych  potrzeb  mieszkaniowych  nie  są  wystarczające  do  uzyskania  zwolnienia  podatkowego.  Nie  wystarczy  zatem  samo  poczynienie  wydatków  mieszkaniowych,  lecz  konieczne  jest,  aby  nastąpiło  to  jednocześnie  w  celu  realizacji  własnych  potrzeb  mieszkaniowych.  Organy  podatkowe  mają  prawo  do  własnej  oceny  artykułowanych  przez  podatników  subiektywnych  motywów  zakupu  nieruchomości  mieszkalnych  i  późniejszych  decyzji  co  do  dalszych  losów  tych  nieruchomości.  Weryfikacji  takiej  dokonuje  się  poprzez  porównanie  obiektywnych  faktów  związanych  z  zakupem  i  późniejszym  losem  nieruchomości  do  deklarowanych  motywów  działania  podatnika.  Przy  czym,  motywy  te  muszą  być  potwierdzone  obiektywnymi  faktami.    Intencją  ustawodawcy  tworzącego  zwolnienie  przedmiotowe  w  art.  21  ust.  1  pkt  131  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  jest  zachęcanie  podatników  do  nabywania  w  miejsce  zbywanych  nieruchomości  czy  praw  majątkowych,  innych  nieruchomości  lub  praw  przeznaczonych  do  zaspokajania  ich  indywidualnych  potrzeb  mieszkaniowych  a  nie  realizacja  jakichkolwiek  i  czyichkolwiek  celów  mieszkaniowych.  Potwierdza  to  poprzedzenie  wyrażenia  cele  mieszkaniowe  przymiotnikiem  własne.  Zwolnienie  dotyczy  zatem  realizowania  przez  podatnika  swoich  celów  mieszkaniowych,  czyli  własnych  potrzeb  mieszkaniowych.    Mając  powyższe  na  uwadze  należy  stwierdzić,  że  skoro  Zainteresowana  zamierza  przeznaczyć  w  okresie  trzech  lat  licząc  od  końca  roku  podatkowego,  w  którym  nastąpiło  odpłatne  zbycie,  całą  kwotę  uzyskaną  ze  sprzedaży  w  2021  r.  udziału  w  lokalu  mieszkalnym  na  nabycie  i  remont  innego  lokalu  mieszkalnego,  położonego  poza  miejscem  dotychczasowego  zamieszkania,  Wnioskodawczyni  będzie  przysługiwało  prawo  do  przedmiotowego  zwolnienia  na  podstawie  art.  21  ust.  1  pkt  131  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.  Czasowy  wynajem  przedmiotowego  lokalu  wynikający  z  konieczności  ograniczenia  kosztów  jego  utrzymania  oraz  zachowania  w  dobrym  stanie  technicznym  nie  spowoduje  utraty  prawa  do  przedmiotowej  ulgi.    Podsumowując,  mając  na  uwadze  przedstawiony  we  wniosku  opis  zdarzenia  przyszłego  oraz  przywołane  przepisy  prawa  podatkowego  stwierdzić  należy,  że  w  przypadku  przeznaczenia  całej  kwoty  uzyskanej  z  transakcji  sprzedaży  udziału  w  lokalu  mieszkalnym  na  zakup  i  remont  innego  lokalu  mieszkalnego  Wnioskodawczyni  będzie  przysługiwało  prawo  do  skorzystania  ze  zwolnienia  od  podatku  na  podstawie  art.  21  ust.  1  pkt  131  cyt.  ustawy,  bowiem  podane  we  wniosku  okoliczności  wskazują,  że  w  zakupionym  mieszkaniu  Wnioskodawczyni  będzie  realizowała  własne  cele  mieszkaniowe.    Końcowo  wskazać  należy,  że  interpretacje  prawa  podatkowego  wydawane  są  w  indywidualnej  sprawie  zainteresowanego,  co  wynika  z  treści  art.  14b  §  1  ustawy  Ordynacja  podatkowa.  W  związku  z  tym,  interpretacje  te  wywierają  skutki  prawne  jedynie  w  stosunku  do  tego  podmiotu,  do  którego  są  skierowane.  Zatem,  niniejsza  interpretacja  indywidualna  jest  wiążąca  dla  Wnioskodawczyni  jako  osoby  występującej  z  wnioskiem,  natomiast  nie  wywołuje  skutków  prawnych  dla  innych  osób  (współwłaściciela  mieszkania  będącego  przedmiotem  wniosku).    Interpretacja  dotyczy  zdarzenia  przyszłego  przedstawionego  przez  Wnioskodawczynię  i  stanu  prawnego  obowiązującego  w  dniu  wydania  interpretacji.   Zgodnie  z  art.  14na  §  1  Ordynacji  podatkowej  przepisów  art.  14k-14n  nie  stosuje  się,  jeżeli  stan  faktyczny  lub  zdarzenie  przyszłe  będące  przedmiotem  interpretacji  indywidualnej  stanowi  element  czynności  będących  przedmiotem  decyzji  wydanej: 1)  z  zastosowaniem  art.  119a; 2)  w  związku  z  wystąpieniem  nadużycia  prawa,  o  którym  mowa  w  art.  5  ust.  5  ustawy  z  dnia  11  marca  2004  r.  o  podatku  od  towarów  i  usług; 3)  z  zastosowaniem  środków  ograniczających  umowne  korzyści. Przepisów  art.  14k-14n  nie  stosuje  się,  jeżeli  korzyść  podatkowa,  stwierdzona  w  decyzjach  wymienionych  w  §  1,  jest  skutkiem  zastosowania  się  do  utrwalonej  praktyki  interpretacyjnej,  interpretacji  ogólnej  lub  objaśnień  podatkowych  (art.  14na  §  2  Ordynacji  podatkowej). Powyższe  unormowania  należy  odczytywać  łącznie  z  przepisami  art.  33  ustawy  z  23  października  2018  r.  o  zmianie  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  prawnych,  ustawy  –  Ordynacja  podatkowa  oraz  niektórych  innych  ustaw  (Dz.  U.  poz.  2193  ze  zm.),  wprowadzającymi  regulacje  intertemporalne.    Stronie  przysługuje  prawo  do  wniesienia  skargi  na  niniejszą  interpretację  przepisów  prawa  podatkowego  z  powodu  jej  niezgodności  z  prawem.  Skargę  wnosi  się  do  Wojewódzkiego  Sądu  Administracyjnego    za  pośrednictwem  organu,  którego  działanie,  bezczynność  lub  przewlekłe  prowadzenie  postępowania  jest  przedmiotem  skargi  (art.  54  §  1  ww.  ustawy  z  dnia  30  sierpnia  2002  r.  Prawo  o  postępowaniu  przed  sądami  administracyjnymi  –  Dz.  U.  z  2019  r.  poz.  2325  ze  zm.).  Skargę  wnosi  się  w  dwóch  egzemplarzach  (art.  47  §  1  ww.  ustawy)  na  adres:  Krajowa  Informacja  Skarbowa,  ul.  Teodora  Sixta  17,  43-300  Bielsko-Biała  lub  drogą  elektroniczną  na  adres  Elektronicznej  Skrzynki  Podawczej  Krajowej  Informacji  Skarbowej  na  platformie  ePUAP:  /KIS/SkrytkaESP  (art.  54  §  1a  ww.  ustawy),  w  terminie  trzydziestu  dni  od  dnia  doręczenia  skarżącemu  rozstrzygnięcia  w  sprawie  albo  aktu,  o  którym  mowa  w  art.  3  §  2  pkt  4a  (art.  53  §  1  ww.  ustawy).  W  przypadku  wnoszenia  skargi  w  okresie  obowiązywania  stanu  zagrożenia  epidemicznego  i  stanu  epidemii  jako  najwłaściwszy  proponuje  się  kontakt  z  wykorzystaniem  systemu  teleinformatycznego  ePUAP.  W  przypadku  pism  i  załączników  wnoszonych  w  formie  dokumentu  elektronicznego  odpisów  nie  dołącza  się  (art.  47  §  3  ww.  ustawy).   Jednocześnie,  zgodnie  z  art.  57a  ww.  ustawy,  skarga  na  pisemną  interpretację  przepisów  prawa  podatkowego  wydaną  w  indywidualnej  sprawie,  opinię  zabezpieczającą  i  odmowę  wydania  opinii  zabezpieczającej  może  być  oparta  wyłącznie  na  zarzucie  naruszenia  przepisów  postępowania,  dopuszczeniu  się  błędu  wykładni  lub  niewłaściwej  oceny  co  do  zastosowania  przepisu  prawa  materialnego.  Sąd  administracyjny  jest  związany  zarzutami  skargi  oraz  powołaną  podstawą  prawną.