0112-KDIL2-1.4011.1090.2021.3.DJ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 4 grudnia 2021 r. wpłynął Pani wniosek z 3 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku do towarów i usług. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 9 lutego 2022 r. (wpływ 9 lutego 2022 r.) oraz 16 lutego 2022 r. (wpływ 16 lutego 2022 r.). Przedmiotem niniejszej interpretacji jest udzielenie odpowiedzi na pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Będąc w związku małżeńskim, wybudowali Państwo (Pani razem ze współmałżonkiem)   budynek handlowy. Budowę sfinansowali Państwo z zaciągniętego kredytu, który został spłacony przed datą wymagalności. W budynku tym, znajdują się lokale handlowe, które Państwo wynajmowali. Grunt, na którym znajduje się budynek zakupili Państwo w 2004 roku, w akcie notarialnym jako kupujący widnieje Pani i Pani mąż. Budynek handlowy powstał w 2007 roku, stanowi środek trwały w Państwa firmie, był też amortyzowany - firma prowadzona w formie jednoosobowej działalności gospodarczej. W minionym roku, rozwiedli się Państwo. Rozdzielność majątkowa została ustanowiona od listopada 2020 roku. Od tego też momentu firma jest tylko własnością Pani byłego męża. W momencie ustanowienia rozdzielności majątkowej nie wystosowała Pani żadnego wniosku, nie spisała też  Pani z mężem umowy co w sytuacji sprzedaży, któregoś z elementów majątku firmy. Były mąż zaproponował sprzedaż budynku. W pismach, stanowiących uzupełnienie wniosku doprecyzowała Pani, że w tej chwili nieruchomość jest wystawiona na sprzedaż przez biuro nieruchomości. Są telefony osób zainteresowanych, ale czekają Państwo na decyzję KIS w sprawie Pani wniosku, ponieważ będzie to miało wpływ na cenę. Nie prowadziła Pani nigdy działalności gospodarczej. Przed dokonaniem rozdzielności majątkowej były mąż prowadził (nadal prowadzi) jednoosobową działalność gospodarczą. Właścicielami gruntu i budynku jest Pani z mężem 50/50. Budynek handlowy nadal jest Państwa, nie było podziału majątku i będzie stanowił przy sprzedaży współwłasność 50/50. Budynek handlowy był wynajmowany do końca stycznia, w tej chwili nie jest użytkowany. Zakup gruntu oraz wybudowanie budynku handlowego nastąpiło w ramach wspólności majątkowej. Pani nie użytkuje tego budynku, czeka Pani z mężem na sprzedaż budynku. Wydatki na wybudowanie budynku handlowego były ponoszone wspólnie. Kredyt, z którego sfinansowano budowę budynku handlowego był wspólny, byli Państwo solidarnie zobowiązani do jego spłaty. Nakłady na budynek handlowy były dokonywane z majątku wspólnego. Sprzedażą ww. nieruchomości zajmuje się biuro nieruchomości - nie ma jeszcze potencjalnego nabywcy. Nie dokonywała Pani wcześniej sprzedaży nieruchomości i nie posiada Pani innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży. W związku z rozdzielnością majątkową z listopada 2020 r. swój udział w przedmiotowej nieruchomości udostępniła Pani byłemu mężowi nieodpłatnie na zasadzie umowy słownej, bez spisania jej na piśmie. Po rozdzielności majątkowej nie czerpie Pani żadnych korzyści majątkowych związanych z przedmiotową nieruchomością. Pytanie (w odniesieniu do podatku dochodowego od osób fizycznych ostatecznie przeformułowane w uzupełnieniu wniosku) Czy przy sprzedaży nieruchomości Pani jako osoba fizyczna będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych?   Pani stanowisko w sprawie (w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku) Pani zdaniem, nie powinna Pani płacić podatku dochodowego od osób fizycznych. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ww. ustawy: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy – odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1: ·        pkt 3 – pozarolnicza działalność gospodarcza, ·        pkt 8: odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów, d)  innych rzeczy, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości – dokonane poza działalnością gospodarczą – przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy: Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Z kolei art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy stanowi, że: Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio. Z treści przytoczonych przepisów wynika zatem, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ww. ustawy), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej. Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio. Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że  będąc w związku małżeńskim, wybudowali Państwo (Pani z mężem) budynek handlowy. Budowę sfinansowali Państwo z zaciągniętego kredytu. W budynku tym, znajdują się lokale handlowe, które Państwo wynajmowali. Grunt, na którym znajduje się budynek zakupili Państwo w 2004 roku, w akcie notarialnym jako kupujący widnieje Pani i Pani mąż. Budynek handlowy powstał w 2007 roku, stanowi środek trwały w firmie, był też amortyzowany - firma prowadzona w formie jednoosobowej działalności gospodarczej. W minionym roku, rozwiedli się Państwo. Rozdzielność majątkowa została ustanowiona od listopada 2020 roku. Od tego też momentu firma jest tylko własnością Pani byłego męża. W pismach, stanowiących uzupełnienie wniosku doprecyzowała Pani, że nie prowadziła Pani nigdy działalności gospodarczej, były mąż prowadził i nadal prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Właścicielami gruntu i budynku jest Pani z mężem 50/50. Budynek handlowy nadal jest Państwa (nie było podziału majątku) i będzie stanowił przy sprzedaży współwłasność 50/50. Budynek handlowy był wynajmowany do końca stycznia. W tej chwili nie jest użytkowany. Zakup gruntu oraz wybudowanie budynku handlowego nastąpiło w ramach wspólności majątkowej. Pani nie użytkuje tego budynku. Wydatki na wybudowanie budynku handlowego były ponoszone wspólnie. Kredyt, z którego sfinansowano budowę budynku handlowego był wspólny, byli Państwo solidarnie zobowiązani do jego spłaty. Nakłady na budynek handlowy były dokonywane z majątku wspólnego. Sprzedażą ww. nieruchomości zajmuje się biuro nieruchomości - nie ma jeszcze potencjalnego nabywcy. Nie dokonywała Pani wcześniej sprzedaży nieruchomości i nie posiada Pani innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży. W tym miejscu, wskazać należy, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1359). Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy: Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Stosownie do art. 43 § 1 Kodeksu: Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. W myśl natomiast art. 47 § 1 ww. ustawy: Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa. Zgodnie z art. 501 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43 § 2 i 3. Oznacza to, że z chwilą ustania wspólności dochodzi do przekształcenia współwłasności łącznej we współwłasność w częściach ułamkowych (zwykłą), a udział każdego z małżonków w majątku wspólnym według domniemania jest równy udziałowi drugiego współmałżonka. Tym samym, w przedmiotowej sprawie – skoro od listopada 2020 r. w małżeństwie obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej – w momencie planowanego zbycia nieruchomość (budynek handlowy) nie będzie stanowiła wspólności majątkowej małżonków (rozumianej jako wspólność bezudziałowa). Zgodnie z treścią art. 43 § 1 i art. 501 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, wspólność majątkowa przekształciła się z mocy prawa z chwilą ustanowienia rozdzielności majątkowej we współwłasność w częściach ułamkowych, z równymi udziałami małżonków. Innymi słowy, zniesienie wspólności ustawowej kreuje prawo małżonków do majątku wspólnego na zasadzie współwłasności w częściach ułamkowych. Z uwagi na to, że Pani oraz Pani mąż jesteście współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości, ewentualny przychód po Pani stronie z tytułu odpłatnego zbycia ww. nieruchomości, należy ustalić w wysokości odpowiadającej Pani udziałowi w nieruchomości, a zatem będzie to kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości ustalona w wysokości przypadającego na Panią udziału w tej nieruchomości. Jednocześnie okoliczności opisane we wniosku nie wskazują, że sprzedaż przez Panią udziału w nieruchomości nastąpi w ramach działalności gospodarczej. Zauważyć bowiem należy, że zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:  Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową: a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech przesłankach: zarobkowym celu działalności, wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły, prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek. Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Zatem, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 3 czerwca 2015 r. sygn. I SA/Po 919/14: Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f. Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej. Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości (udziału w nieruchomości) może stanowić przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy. Ocena, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma ogromne znaczenie dla określenia chociażby takich kwestii, jak ustalenie sposobu opodatkowania przychodu, możliwości odliczenia kosztów jego uzyskania itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód. Jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła (nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie, np. zaliczony częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego). Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez Panią do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z planowanym odpłatnym zbyciem udziału w nieruchomości, o której mowa we wniosku. Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy. W analizowanej sprawie, czynności podejmowane przez Panią wskazują, że nie mają one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. W efekcie działania Pani nie można uznać za działalność handlową. Planowanej transakcji sprzedaży należy przypisać charakter okazjonalny, brak jest ciągłości wymaganej do uznania, że mamy w tym przypadku do czynienia z działalnością gospodarczą. W konsekwencji – skoro Pani nie prowadziła działalności gospodarczej, a planowana przez Panią sprzedaż udziału w nieruchomości, nie nosi cech takiej działalności, to – sprzedaż, o której mowa we wniosku, nie stanowi dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej.  Powstanie ewentualnego źródła przychodu ze sprzedaży udziału w nieruchomości należy zatem rozpatrzyć w przypadku Pani w kontekście art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powołany w zdaniu poprzednim przepis formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Jak wynika z treści złożonego wniosku, grunt, na którym znajduje się budynek zakupiła Pani z mężem w 2004 roku, natomiast budynek handlowy powstał w 2007 roku. Zakup gruntu  oraz wybudowanie budynku handlowego nastąpiło w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej.   W tym miejscu nadmienić należy, że w przypadku sprzedaży nieruchomości, na której wybudowano budynek (rozpoczęto budowę) termin pięcioletni, określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie może być liczony odrębnie dla nabycia własności gruntu oraz dla wybudowanego na tym gruncie budynku, stanowiącego jego część składową. Bieg tego terminu jest liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nabyto grunt na własność, data wybudowania budynku nie ma znaczenia. Wobec powyższego, planowane zbycie udziału w nieruchomości, o której mowa we wniosku, nie będzie stanowiło po Pani stronie przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z upływem okresu pięciu lat, określonego w ww. przepisie. Wobec powyższego, planowana sprzedaż udziału w nieruchomości nie będzie stanowiła dla Pani źródła przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż ww. udziału w nieruchomości nie będzie stanowiła również dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy, w związku z upływem pięcioletniego okresu, o którym mowa w tymże przepisie. Tym samym, na Pani nie będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.   Należy zaznaczyć, że dokonana ocena stanowiska przedstawionego przez Panią dotyczy wyłącznie skutków podatkowych, jakie w niniejszej sprawie wystąpią po Pani stronie w związku ze sprzedażą udziału w nieruchomości, o której mowa we wniosku. Interpretacja nie rozstrzyga natomiast kwestii obowiązków podatkowych Pani byłego męża. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).