0112-KDIL2-1.4011.1233.2021.5.DJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 10 grudnia 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 7 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości oraz podatku od spadków i darowizn. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 4 stycznia 2022 r. (wpływ 10 stycznia 2022 r.) oraz 2 lutego 2022 r. (wpływ 8 lutego 2022 r.). Przedmiotem niniejszej interpretacji jest udzielenie odpowiedzi na pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie podatku od spadków i darowizn zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego W dniu (…) stycznia 2017 roku zmarła Pana matka, która mieszkała w (…). Spadek po zmarłej matce nabył Pan wraz z siostrą na podstawie ustawy (akt notarialny numer (…)/2017 z dnia (…) kwietnia 2017 r.): -     Pan, syn spadkodawczyni w 1/2 części, -     Pana siostra, córka spadkodawczyni w 1/2 części. Zgodnie z zaświadczeniem wydanym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia (…) czerwca 2017 r.: -     stwierdza się, że podatek od spadkobierców i darowizn z tytułu dziedziczenia nie należy się, gdyż zastosowano zwolnienie od podatku na podstawie art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 205 ze zm.), -     zezwala się na swobodne dysponowanie masą spadkową po zmarłej matce przez wszystkich wyżej wymienionych spadkobierców. W skład nabytego majątku wchodzą następujące składniki: 1.  Mieszkanie położone w (…) o powierzchni użytkowej (…) m2 i piwnica o powierzchni użytkowej (…) m2. 2.  1/4 działki o powierzchni (…) ha położonej w (…). Wobec ww. zgody Naczelnika Urzędu Skarbowego dokonał Pan z siostrą następującego podziału spadku po matce: 1.  Mieszkanie w (…) nabywa na własność (…). 2.  Udział wynoszący 12/48 części działki położonej w (…) nabywa na własność Pan (…). W dniu (…) września 2021 r. razem ze współwłaścicielami sprzedał Pan działkę w (…) nr (…) o powierzchni (…) ha (akt notarialny numer (…)/2021). W dniu (…) grudnia 2021 r. udał się Pan do Urzędu Skarbowego z zapytaniem, czy zgodnie z pismem Naczelnika Urzędu Skarbowego podatek od spadkobierców i darowizn z tytułu dziedziczenia nie należy się i czy może Pan swobodnie dysponować masą spadkową po zmarłej matce. Pracownik Urzędu Skarbowego potwierdził, że od sprzedanej działki zgodnie z ww. wytycznymi podatek się nie należy. Zwraca się Pan z prośbą o powyższą wykładnię na piśmie swojej sprawy, gdyż w mediach pojawiają się artykuły, że po latach urząd skarbowy różnie interpretuje niezapłacony podatek i wydaje nakazy o zwrot. W piśmie, stanowiącym uzupełnienie wniosku doprecyzował Pan wniosek w podatku dochodowym od osób fizycznych o następujące informacje: Data nabycia przez spadkodawczynię, tj. Pana matkę 1/4 działki o powierzchni (…) ha, położonej w (…) jest datą „Postanowienia Sądu Rejonowego  z dnia (…) lipca 1984 r. ” W odpowiedzi na wątpliwość: w związku z działem spadku: ·      czy wartość rynkowa nabytych składników majątkowych przez Pana w wyniku działu spadku mieściła się w udziale jaki przysługiwał Panu we wszystkich składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku po matce, czy może przekroczyła wartość Pana udziału; ·      czy był to nieodpłatny dział spadku, czy też dział spadku nastąpił ze spłatami lub dopłatami - a jeśli tak to należało wskazać kto (Pan czy Pana siostra) był uprawniony, a kto zobowiązany do dopłat i spłat i w jakiej wysokości; czy spłata była wyrównaniem do wysokości udziału spadkowego; wyjaśnił Pan, że wartość rynkowa nabytych składników majątkowych mieściła się w udziale spadku jaki przysługiwał Panu we wszystkich składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku po matce, podzielił się Pan z siostrą po równo co do wartości rynkowej otrzymanego majątku i wskazał Pan, że był to nieodpłatny dział spadku. Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku) 1)  Czy w związku ze sprzedażą w dniu (…) września 2021 r. w (…) nabytego przez Pana w drodze spadku po matce udziału w gruncie, ma Pan obowiązek zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych? 2)  Czy w związku z ww. sprzedażą jest Pan zobowiązany do złożenia do urzędu skarbowego deklaracji podatkowej PIT - jeżeli tak to jaki, o jakim numerze? Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku) W Pana ocenie, cytując słowną wypowiedź pracownika Urzędu Skarbowego to: nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży działki w (…) w dniu (…) września 2021 r. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)    prawa wieczystego użytkowania gruntów, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycia”; należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.), a w szczególności do art. 155 § 1, który stanowi, że: Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Z opisu sprawy wynika, że w dniu (…) stycznia 2017 roku zmarła Pana matka, a spadek po niej nabył Pan wraz z siostrą po 1/2 części każdy. W skład nabytego majątku weszły następujące składniki: mieszkanie położone w (…) o powierzchni użytkowej (…) m2 i piwnica o powierzchni użytkowej (…) m2 oraz 1/4 działki o powierzchni (…) ha położonej w (…). W dniu (…) grudnia 2017 r. dokonał Pan z siostrą podziału spadku po matce, zgodnie z którym mieszkanie w (…) nabyła na własność Pana siostra, a Pan nabył na własność udział wynoszący 12/48 części działki położonej w (…). W dniu (…) września 2021 r. razem ze współwłaścicielami sprzedał Pan działkę w (…). W piśmie, stanowiącym uzupełnienie wniosku doprecyzował Pan, że: datą nabycia przez spadkodawczynię, tj. Pana matkę 1/4 działki o powierzchni (…) ha, położonej w (…) jest data „Postanowienia Sądu Rejonowego  z dnia (…) lipca 1984 r. ” Ponadto wskazał Pan, że w wyniku działu spadku, wartość rynkowa nabytych składników majątkowych mieściła się w udziale spadku jaki przysługiwał Panu we wszystkich składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku po matce, podzielił się Pan z siostrą po równo co do wartości rynkowej otrzymanego majątku i wskazał Pan, że był to nieodpłatny dział spadku. Wątpliwość Pana budzi m.in. kwestia, czy w związku ze sprzedażą wraz z pozostałymi współwłaścicielami w dniu (…) września 2021 roku działki (…), będzie na Panu ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Pana zdaniem, nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tytułu ww. sprzedaży. W tym miejscu należy wskazać, że przejście majątku, a więc praw i obowiązków majątkowych zmarłego, na inne osoby fizyczne i prawne reguluje Księga IV Kodeksu Cywilnego. Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego: Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:  Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Natomiast art. 925 Kodeksu cywilnego stanowi: Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego: Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia. Podkreślić również należy, że ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) dodano art. 10 ust. 5 i ust. 7, które stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r. Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. Od dnia 1 stycznia 2019 r. pięcioletni okres, po upływie którego nie powstanie obowiązek uiszczenia podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze spadku liczony jest więc od końca roku, w którym spadkodawca ją nabył lub wybudował, a nie tak jak w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2018 r. – od końca roku, w którym został otwarty spadek (w którym zmarł spadkodawca). Zmiana obejmuje zatem wszystkich, którzy dokonali lub dokonają zbycia nieruchomości po dniu 31 grudnia 2018 r., bez względu na datę odziedziczenia nieruchomości. W myśl natomiast art. 10 ust. 7 cyt. ustawy: Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku. Art. 1035 ustawy Kodeks cywilny stanowi: Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu. Zgodnie z art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego: Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego: Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego: Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Jak stanowi art. 196 § 2 powyższej ustawy: Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu. Art. 210 ww. Kodeksu stanowi, że: Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić. Stosownie zaś do art. 211 i art. 212 ww. Kodeksu: Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości. Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości. Co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego zniesienia – podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał. Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego, który twierdzi, że nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, jeśli: a)    podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub b)    wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie we współwłasności. Analogicznie sytuacja kształtuje się przy dziale spadku, bowiem za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku działu spadku, należy przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku działu mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat. Natomiast, gdy w wyniku działu spadku udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom stosownie do wielkości ich udziałów, przechodzą na nich. Ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Tak więc na skutek działu spadku następuje „konkretyzacja” składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Jeżeli zatem wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie) nabytych w wyniku działu jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem jak i stan jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości lub prawa w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano bez spłat lub dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie nieruchomości lub prawa w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku. Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem. Bezsprzeczne jest, że udziały, jakie otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku o wartości większej od swojego udziału w spadku) były własnością pozostałych spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu spadku. Powyższe znajduje potwierdzenie w cytowanym wcześniej art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W niniejszej sprawie w wyniku działu spadku po stronie Pana nie wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział w spadku, posiadany przed dokonaniem tej czynności. W wyniku działu spadku – jak sam Pan wskazał w uzupełnieniu wniosku – wartość rynkowa nabytych składników majątkowych mieściła się w udziale spadku jaki przysługiwał Panu we wszystkich składnikach majątkowych wchodzących w skład spadku po matce, podzielił się Pan z siostrą po równo co do wartości rynkowej otrzymanego majątku i wskazał Pan, że był to nieodpłatny dział spadku. Oznacza to, że w przypadku Pana udziału w nieruchomości, będącego przedmiotem sprzedaży w dniu (…) września 2021 roku – zgodnie z art. 10 ust. 5 oraz art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych okres, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, należy liczyć się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości (udziału w nieruchomości) lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawczynię (tj. Pana matkę). Zatem, uznać należy, że 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w związku z art. 10 ust. 5 oraz art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w Pana przypadku w odniesieniu do ww. udziału w działce w (…) niewątpliwie minął. Jak wskazał Pan bowiem w uzupełnieniu wniosku: data nabycia przez spadkodawczynię (tj. Pana matkę) 1/4 działki o powierzchni (…) ha, położonej w (…) jest datą „Postanowienia Sądu Rejonowego  z dnia (…) lipca 1984 r. ” W konsekwencji, za datę nabycia przez Pana jako spadkobiercę 1/4 działki o powierzchni (…) ha położonej w (…), będącej przedmiotem zbycia (…) września 2021 roku należy przyjąć datę jej nabycia przez spadkodawczynię (tj. Pana matkę), a więc od końca roku kalendarzowego, w którym spadkodawczyni (Pana matka) nabyła ww. udział w przedmiotowej działce, do sprzedaży w 2021 roku przez Pana (spadkobiercę) tegoż udziału w działce upłynęło ponad 5 lat. Reasumując, dokonana przez Pana w dniu 21 września 2021 r. sprzedaż 1/4 działki w (…) o powierzchni (…) ha nie stanowi dla Pana źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w ww. przepisie, ustalonego zgodnie z dyspozycją art. 10 ust. 5 oraz art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego, ani złożenia zeznania podatkowego PIT-39 do urzędu skarbowego z tytułu rzeczonej sprzedaży.   Ponadto nadmienić należy, że wydając interpretację w trybie art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa nie przeprowadzamy postępowania dowodowego w związku z czym nie dokonujemy analizy i oceny załączonych do wniosku bądź jego uzupełnienia dokumentów, a jedynie opieramy się na przedstawionym we wniosku opisie sprawy. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).