0112-KDIL2-1.4011.229.2021.3.KB

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 16 lutego 2021 r. (data wpływu 22 lutego 2021 r.) uzupełnionym pismem z dnia 24 kwietnia 2021 r. (data wpływu 24 kwietnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22 lutego 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej. W związku z tym, że złożony wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, pismem z dnia 21 kwietnia 2021 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.229.2021.1.KB, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ww. ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do usunięcia braków, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia. Jednocześnie poinformowano Wnioskodawczynię, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d § 1 Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a jego uzupełnieniem, nie wlicza się do terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Wezwanie wysłano w dniu 21 kwietnia 2021 r., natomiast w dniu w dniu 24 kwietnia 2021 r. do tut. organu wpłynęło pismo, stanowiące uzupełnienie wniosku. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawczyni jest emerytką uzyskującą przychody z emerytury. W roku podatkowym 2020 Zainteresowana uzyskała przychód w wysokości 17.788,60 zł. W 2020 r. Wnioskodawczyni, będąc właścicielką domu mieszkalnego jednorodzinnego, poniosła wydatek na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, którego całkowity koszt wyniósł 25.000,00 zł (po odliczeniu dofinansowania w wysokości 5.000,00 zł z programu "Mój Prąd"). Wnioskodawczyni posiada fakturę VAT potwierdzającą wysokość poniesionych kosztów. Zgodnie z treścią art. 26h ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia od podstawy obliczenia podatku kosztów związanych z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego (ulga termomodernizacyjna). Ponadto w uzupełnieniu wniosku Zainteresowana wskazała, że inwestycja została zrealizowana na nieruchomości położonej w (…). Budynek ten jest domem mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Do Umowy montażu instalacji fotowoltaicznej z dnia (…) 2020 r. została wystawiona Faktura VAT (….). Zgodnie z identyfikatorem wyszukiwania nr (…), wystawca faktury SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ zarejestrowana pod NIP: (…) jest czynnym podatnikiem VAT. Na fakturze VAT zastosowana została stawka VAT w wysokości 8%. Brak jest informacji o zwolnieniu z VAT. Wydatki, które Zainteresowana planuje odliczyć zostały poniesione w związku z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów. Zgodnie z Umową montażu instalacji fotowoltaicznej z dnia (…) 2020 r., wykonawca SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ zobowiązała się do : Zakupu i dostawy 14 modułów fotowoltaicznych; Zakupu i dostawy falownika fotowoltaicznego; Zakup i dostawy konstrukcji montażowej, odpowiedniej dla dachu budynku; Zakup i dostawy osprzętu elektroinstalacyjnego i zabezpieczeń takich jak przewody, konektory, ograniczniki przepięć itd.; Wykonania usługi montażu i uruchomienia instalacji fotowoltaicznej. Panele fotowoltaiczne zamontowane na dachu budynku służą do zasilania budynku mieszkalnego w energię elektryczną, jednocześnie zmniejszając zapotrzebowanie na energię z zewnątrz. Prąd wytwarzany z instalacji fotowoltaicznej Wnioskodawczyni wykorzystuje do bieżącego użytkowania w domu. Wyprodukowana energia elektryczna jest wykorzystywana na cele prywatne w budynku mieszkalnym należącym do Wnioskodawczyni. Kwota odliczenia nie przekroczy kwoty 53.000,00 zł. Wnioskodawczyni nie realizowała w ubiegłych latach innych przedsięwzięć termomodernizacyjnych - przypadek omawiany we wniosku jest pierwszym przypadkiem. Kwota podlegająca odliczeniu to kwota 30.000,00 zł. Kwotę tą należy pomniejszyć o kwotę 5.000,00 zł, która zostanie zwrócona w ramach programu „Mój Prąd”, zatem ostatecznie Wnioskodawczyni zamierza dokonać łącznego odliczenia na kwotę 25.000,00 zł. Opisane we wniosku wydatki, które Wnioskodawczyni chciałaby odliczyć w ramach ulgi termomodernizacyjnej nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o ryczałcie oraz nie zostały uwzględnione przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej. Część wydatków poniesionych, w związku z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego zostanie dofinansowana z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w ramach programu „Mój Prąd”. Kwota wnioskowanego dofinansowania wynosi 5.000,00 zł. Koszt całkowity przedsięwzięcia wyniósł 30.000,00 zł. Mając to na uwadze, Wnioskodawczyni zdaje sobie sprawę, że w przypadku uzyskania dofinansowania w wysokości 5.000,00 zł z programu „Mój Prąd”, koszt przedsięwzięcia podlegający odliczeniu należy pomniejszyć o tą kwotę, zatem ostatecznie Wnioskodawczyni zamierza dokonać odliczenia w wysokości 25.000,00 zł. Opisany we wniosku wydatek nie zostanie zwrócony w żaden inny sposób, poza przypadkiem częściowego dofinansowania z programu „Mój Prąd”. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy w świetle art. 26h ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wnioskodawczyni powinna dokonać odliczenia ulgi termomodernizacyjnej w zeznaniu za rok 2020 do wysokości uzyskanego przychodu tj. do kwoty 17.788,60 zł i w kolejnym roku dokonać odliczenia pozostałej kwoty tj. 7.211,40 zł, czy też: Wnioskodawczyni może dokonać odliczenia ulgi termomodernizacyjnej w czterech kolejnych latach po 6.500,00 zł w każdym roku, począwszy od zeznania za rok podatkowy 2020? Zdaniem Wnioskodawczyni, zarówno wariant 1 jak i wariant 2, przedstawiony w pytaniu jest prawidłowy. Dokonanie odliczenia od podstawy obliczenia podatku jest zasadniczo prawem podatnika a nie jego obowiązkiem. Art. 26h ustawy nie narzuca bezpośredniego obowiązku dokonania odliczenia ulgi termomodernizacyjnej w wysokości maksymalnej do kwoty przychodu w danym roku podatkowym, zatem podatnik może dokonać odliczenia w dowolnej wysokości – z zastrzeżeniem, że kwota odliczenia w danym roku podatkowym nie może przekroczyć kwoty przychodów. Art. 26h ust. 7 wskazuje, że odliczeniom w kolejnych 6 latach licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek, podlega kwota nieznajdująca pokrycia w rocznym dochodzie podatnika, zatem skoro podatnik, który dokonał niepełnego odliczenia w danym roku podatkowym, może dokonać odliczenia pozostałej kwoty w kolejnych latach. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe. Zgodnie z art. 26h ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426, ze zm.), podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. W myśl ww. przepisu adresatami ulgi termomodernizacyjnej są podatnicy podatku dochodowego opłacający podatek według skali podatkowej, 19% stawki podatku oraz opłacający ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, będący właścicielami lub współwłaścicielami jednorodzinnych budynków mieszkalnych, ponoszący wydatki na realizację przedsięwzięć termomodernizacyjnych. Ponadto, odliczenie przysługuje pod warunkiem zakończenia przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w okresie do 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Zgodnie z art. 5a pkt 18b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, budynek mieszkalny jednorodzinny - to budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. poz. 1186, z późn. zm.). Zgodnie z art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym jednorodzinnym - należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku. Z kolei art. 5a pkt 18c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych definiuje przedsięwzięcie termomodernizacyjne jako przedsięwzięcie termomodernizacyjne w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz. U. z 2021 r. poz. 554 ze zm.). W myśl art. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów użyte w ustawie określenia oznaczają przedsięwzięcia termomodernizacyjne - przedsięwzięcia, których przedmiotem jest: ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych, ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła, jeżeli budynki wymienione w lit. a, do których dostarczana jest z tych sieci energia, spełniają wymagania w zakresie oszczędności energii, określone w przepisach prawa budowlanego, lub zostały podjęte działania mające na celu zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do tych budynków, wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła, w związku z likwidacją lokalnego źródła ciepła, w wyniku czego następuje zmniejszenie kosztów pozyskania ciepła dostarczanego do budynków wymienionych w lit. a, całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji. Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2489). Odliczeniu podlegają wydatki na materiały budowlane i urządzenia: materiały budowlane wykorzystywane do docieplenia przegród budowlanych, płyt balkonowych oraz fundamentów wchodzące w skład systemów dociepleń lub wykorzystywane do zabezpieczenia przed zawilgoceniem; węzeł cieplny wraz z programatorem temperatury; kocioł gazowy kondensacyjny wraz ze sterowaniem, armaturą zabezpieczającą i regulującą oraz układem doprowadzenia powietrza i odprowadzenia spalin; kocioł olejowy kondensacyjny wraz ze sterowaniem, armaturą zabezpieczającą i regulującą oraz układem doprowadzenia powietrza i odprowadzenia spalin; zbiornik na gaz lub zbiornik na olej; kocioł na paliwo stałe spełniający co najmniej wymagania określone w rozporządzeniu Komisji (UE) 2015/1189 z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla kotłów na paliwa stałe (Dz. Urz. UE L 193 z 21.07.2015, s. 100); przyłącze do sieci ciepłowniczej lub gazowej; materiały budowlane wchodzące w skład instalacji ogrzewczej; materiały budowlane wchodzące w skład instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej; materiały budowlane wchodzące w skład systemu ogrzewania elektrycznego; pompa ciepła wraz z osprzętem; kolektor słoneczny wraz z osprzętem; ogniwo fotowoltaiczne wraz z osprzętem; stolarka okienna i drzwiowa, w tym okna, okna połaciowe wraz z systemami montażowymi, drzwi balkonowe, bramy garażowe, powierzchnie przezroczyste nieotwieralne; materiały budowlane składające się na system wentylacji mechanicznej wraz z odzyskiem ciepła lub odzyskiem ciepła i chłodu. Odliczeniem objęte są również wydatki na następujące usługi: wykonanie audytu energetycznego budynku przed realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego; wykonanie analizy termograficznej budynku; wykonanie dokumentacji projektowej związanej z pracami termomodernizacyjnymi; wykonanie ekspertyzy ornitologicznej i chiropterologicznej; docieplenie przegród budowlanych lub płyt balkonowych lub fundamentów; wymiana stolarki zewnętrznej np.: okien, okien połaciowych, drzwi balkonowych, drzwi zewnętrznych, bram garażowych, powierzchni przezroczystych nieotwieralnych; wymiana elementów istniejącej instalacji ogrzewczej lub instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej lub wykonanie nowej instalacji wewnętrznej ogrzewania lub instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej; montaż kotła gazowego kondensacyjnego; montaż kotła olejowego kondensacyjnego; montaż pompy ciepła; montaż kolektora słonecznego; montaż systemu wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła z powietrza wywiewanego; montaż instalacji fotowoltaicznej; uruchomienie i regulacja źródła ciepła oraz analiza spalin; regulacja i równoważenie hydrauliczne instalacji; demontaż źródła ciepła na paliwo stałe. W myśl art. 26h ust. 2 kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem. Stosownie do art. 26h ust. 3 ww. ustawy, wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku. Jeżeli poniesione wydatki były opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę wydatku uważa się wydatek wraz z podatkiem od towarów i usług, o ile podatek ten nie został odliczony na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług (art. 26h ust. 4 ww. ustawy). Natomiast, zgodnie z art. 26h ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczeniu nie podlegają wydatki w części, w jakiej zostały: sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie; zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględnione przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej. Powyższa regulacja wskazuje na brak możliwości odliczenia wydatków, których podatnik nie poniósł, gdyż zostały mu zrefinansowane (zwrócone). Odliczeniu podlegają te wydatki, których ciężar ekonomiczny ponosi podatnik (uszczuplają jego majątek). Nie ma także możliwości odliczenia wydatków, które w jakiejkolwiek formie pomniejszyły już zobowiązanie podatkowe podatnika. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki (art. 26h ust. 6 ww. ustawy). W myśl art. 26h ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwota odliczenia nieznajdująca pokrycia w rocznym dochodzie podatnika podlega odliczeniu w kolejnych latach, nie dłużej jednak niż przez 6 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Zgodnie z art. 26h ust. 8 ww. ustawy, podatnik, który po roku, w którym dokonał odliczeń, otrzymał zwrot odliczonych wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, jest obowiązany doliczyć odpowiednio kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot. W przypadku niezrealizowania przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w terminie, o którym mowa w ust. 1, podatnik dolicza kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym upłynął ten termin (art. 26h ust. 9 ww. ustawy). Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni jako właścicielka budynku mieszkalnego jednorodzinnego w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane, poniosła wydatki związane z przedsięwzięciem termomodernizacyjnym budynku w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów. Zainteresowana uzyskała w 2020 r. przychód z tytułu emerytury. Wnioskodawczyni posiada fakturę VAT wystawioną przez podatnika towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku na kwotę 30.000,00 zł. W ramach przedsięwzięcia Zainteresowana poprzez wykonawcę dokonała zakupu i montażu paneli fotowoltaicznych. Panele fotowoltaiczne zamontowane na dachu budynku służą do zasilania budynku mieszkalnego w energię elektryczną, jednocześnie zmniejszając zapotrzebowanie na energię z zewnątrz. Prąd wytwarzany z instalacji fotowoltaicznej Wnioskodawczyni wykorzystuje do bieżącego użytkowania w domu, przez co zmniejszone jest zużycie na energie elektryczną z zewnątrz. Inwestycja będzie dofinansowana w wysokości 5.000,00 zł z programu „Mój Prąd”. Mając na uwadze przywołane przepisy oraz przedstawiony opis sprawy zauważyć należy, że Wnioskodawczyni przysługuje prawo do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej. Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość czy w związku z poniesieniem wydatków na przedsięwzięcie termomodernizacyjne w 2020 r. w wysokości przekraczającej uzyskany przez Wnioskodawczynię przychód, w zeznaniu podatkowym składanym za rok 2020 powinna dokonać odliczenia ulgi termomodernizacyjnej do wysokości uzyskanego przychodu i w kolejnym roku dokonać odliczenia pozostałej kwoty, czy też może dokonać odliczenia ulgi termomodernizacyjnej w czterech kolejnych latach po 6.500,00 zł w każdym roku, począwszy od zeznania za rok podatkowy 2020. Zauważyć należy, że odliczenie ulgi termomodernizacyjnej należy dokonać od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2 (dochodu). Podstawę obliczenia podatku definiuje art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl tego przepisu podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot: (uchylony); składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych: zapłaconych w roku podatkowym bezpośrednio na własne ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe podatnika oraz osób z nim współpracujących, potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że w przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko w części obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust. 4, od przychodu podlegającego opodatkowaniu – odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku; 2a) składek zapłaconych w roku podatkowym ze środków podatnika na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne podatnika lub osób z nim współpracujących, zgodnie z przepisami dotyczącymi obowiązkowego ubezpieczenia społecznego obowiązującymi w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 13a-13c; 2b) wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego dokonanych przez podatnika w roku podatkowym, do wysokości określonej w przepisach o indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego; (uchylony); (uchylony); dokonanych w roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika; wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne; 6a) wydatków ponoszonych przez podatnika z tytułu użytkowania sieci Internet, w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł; (uchylony); (uchylony); darowizn przekazanych na cele: określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego, organizacjom, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele, z zastrzeżeniem ust. 6e, kultu religijnego, krwiodawstwa realizowanego przez honorowych dawców krwi na podstawie ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi, w wysokości iloczynu kwoty rekompensaty określonej przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ust. 2 tej ustawy i litrów oddanej krwi lub jej składników, kształcenia zawodowego publicznym szkołom prowadzącym kształcenie zawodowe, o których mowa w art. 4 pkt 28a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, oraz publicznym placówkom i centrom, o których mowa w art. 2 pkt 4 tej ustawy – w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiącej 6% dochodu; (uchylony). Zgodnie z wyżej cytowanym art. 26h ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatki na przedsięwzięcie termomodernizacyjne poniesione przez podatnika w danym roku podatkowym uprawniają do dokonania odliczenia w roku ich poniesienia i odliczenia tego dokonuje się od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 cyt. ustawy. Natomiast w myśl art. 26h ust. 7 cyt. ustawy, odliczeniu w kolejnych latach podatkowych podlegają wyłącznie te z poniesionych i podlegających odliczeniu wydatków, które nie znalazły pokrycia w rocznym dochodzie podatnika w latach poprzednich. Analiza powyższych przepisów wskazuje, że odliczeniu w kolejnych latach podlegają tylko te wydatki, które przewyższają podstawę opodatkowania w roku ich poniesienia. Zatem w sytuacji poniesienia wydatków w wysokości przewyższającej podstawę opodatkowania w roku poniesienia, należy odliczyć wydatki nie w dowolnej wysokości, a w kwocie odpowiadającej podstawie opodatkowania, a nadwyżkę w kolejnych latach podatkowych. Wobec powyższego oraz z uwagi na fakt, że jak wskazano w opisanym we wniosku stanie faktycznym wydatki na przedsięwzięcie termomodernizacyjne poniesione przez Wnioskodawczynię w 2020 r. przekraczają kwotę uzyskanego w 2020 r. dochodu z tytułu emerytury, Wnioskodawczyni - w celu skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej - w zeznaniu podatkowym za rok 2020 powinna uwzględnić wydatki poniesione na przedsięwzięcie termomodernizacyjne w wysokości odpowiadającej wysokości całego uzyskanego w tym roku dochodu. Natomiast pozostałą kwotę Zainteresowana winna odliczyć w kolejnym roku podatkowym. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym Wnioskodawczyni może wybrać w jakiej wysokości ulgę termomodernizacyjną odliczy w poszczególnych latach należało uznać za nieprawidłowe. Końcowo dodać należy, że ustalenie kwotowe wysokości odliczenia poniesionych wydatków w ramach ulgi termomodernizacyjnej jakie należy odliczyć w poszczególnych latach nie należy do kompetencji tut. Organu. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego rozliczenia podlega weryfikacji przez właściwy miejscowo i rzeczowo organ podatkowy. W związku z powyższym, tut. Organ w treści interpretacji wskazał zasadę, wg której Wnioskodawczyni powinna dokonać odliczenia poniesionych wydatków w ramach ulgi termomodernizacyjnej w zeznaniu podatkowym. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.