0112-KDIL2-1.4011.386.2021.2.DJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 28 marca 2021 r. (data wpływu 30 marca 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 1 lipca 2021 r. (data wpływu 5 lipca 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi rehabilitacyjnej –jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 30 marca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi rehabilitacyjnej. W związku z tym, że złożony wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, pismem z dnia 23 czerwca 2021 r. na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ww. ustawy, wezwano Wnioskodawczynię do usunięcia braków, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia. Wezwanie wysłano w dniu 23 czerwca 2021 r., skutecznie doręczono w dniu 25 czerwca 2021 r., natomiast w dniu 5 lipca 2021 r. (data nadania 2 lipca 2021 r.) do tut. organu wpłynęło pismo stanowiące odpowiedź na ww. wezwanie. We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawczyni jest osobą z ustalonym stopniem niepełnosprawności, związanej z ograniczeniem ruchowym o symbolu 05-R. Niepełnosprawność orzeczono od 2011 roku, początkowo w stopniu lekkim, a od roku 2017 w stopniu umiarkowanym. W celu ułatwienia funkcjonowania Wnioskodawczyni w codziennym życiu wystąpiła konieczność adaptacji łazienki stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności Zainteresowanej. Remont polegał na wymianie wanny na kabinę prysznicową, bez brodzika, bez progów, aby uniknąć przypadkowych potknięć czy poślizgów. Kabina składa się z dwóch składanych drzwi i dwóch ścian wyłożonych kafelkami. W kabinie zamontowano spływ w podłodze, baterię prysznicową i wspomagającą poręcz na podłodze, w całej łazience zostały położone płytki antypoślizgowe. Koniecznością była również wymiana muszli klozetowej na zestaw podtynkowy. Muszla została zamontowana na wysokości stosownie do wzrostu Wnioskodawczyni wraz z uchwytem wspomagającym korzystanie z niej. Wprowadzone udogodnienia w łazience spowodowały, że urządzenia takie jak: umywalka, muszla klozetowa i kabina prysznicowa zostały usytuowane w innych miejscach, co spowodowało konieczność wymiany instalacji wodno-kanalizacyjnej i położenia nowych kafelków na ścianach. Wydatki związane z adaptacją łazienki do potrzeb wynikających w niepełnosprawności Wnioskodawczyni zostały w całości sfinansowane z własnych środków. W piśmie, stanowiącym uzupełnienie wniosku, Zainteresowana doprecyzowała, że rozliczenie dotyczy roku podatkowego 2020. Wnioskodawczyni uzyskiwała dochody ze stosunku pracy. Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności obowiązywało przez cały rok podatkowy 2020. Wnioskodawczyni ma orzeczony stopień niepełnosprawności związanej z ograniczeniem ruchowym o symbolu 05-R w stopniu umiarkowanym, nieprzerwanie od roku 2017 do (…) 2023 roku. Wnioskodawczyni posiada faktury wstawione w roku 2020 na swoje imię i nazwisko, potwierdzające wszystkie poniesione wydatki zakupu towarów i usług, będących przedmiotem zapytania. Tak, więc każda faktura zawiera: dane identyfikujące Wnioskodawczynię jako nabywcę towaru/usługi, dane sprzedającego (towar/usługę), rodzaj zakupionego towaru/usługi, kwotę zapłaty. W odpowiedzi na pytanie organu, czy poniesione wydatki zostały/zostaną sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo zostały/zostaną zwrócone Pani w jakiejkolwiek formie Wnioskodawczyni poinformowała, że nie korzystała z nich, poniesione wydatki zostały sfinansowane z własnych środków. W roku 2020 Wnioskodawczyni uzyskiwała (i nadal uzyskuje) dochody ze stosunku pracy i nie korzystała z żadnych form pomocy. Zatem wydatki nie zostały i nie zostaną sfinansowane/dofinansowane z instytucji zewnętrznych. Jako osoba fizyczna, Wnioskodawczyni podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych i złożyła PIT-37, tj. zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2020, z jedynego źródła czyli ze stosunku pracy. Poniesione wydatki nie zostały odliczone od kosztów uzyskania przychodów, nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c, nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, nie zostały zwrócone w żadnej innej formie. Na pytanie, czy wszystkie wydatki, będące przedmiotem Pani zapytania a związane z remontem łazienki stanowią wydatki na przystosowanie mieszkania (budynku mieszkalnego), jak i jego wyposażenia, odpowiadające indywidualnym potrzebom wynikającym z rodzaju posiadanej przez Panią niepełnosprawności Wnioskodawczyni odpowiedziała, że tak. W ocenie Wnioskodawczyni, wszystkie wymienione we wniosku wydatki poniesione w związku z remontem łazienki - stanowią wydatki na przystosowanie budynku mieszkalnego, jak i jego wyposażenia, odpowiadające indywidualnym potrzebom wynikającym z rodzaju posiadanej przez Wnioskodawczynię niepełnosprawności. Ponadto Zainteresowana wyjaśniła, że w pytaniu nr 1, po wyrazie „umywalka” prawidłowo powinno być „bateria umywalkowa". Zestaw umywalka z baterią umywalkową stanowi standardowe wyposażenie każdej łazienki. Wnioskodawczyni nadmienia, że jest to jedyna łazienka w budynku i nie mogłaby funkcjonować w życiu codziennym bez korzystania z umywalki i baterii umywalkowej. Zakupiona bateria umywalkowa została zamontowana w remontowanej łazience. Stanowi wydatek na przystosowanie budynku mieszkalnego w postaci adaptacji łazienki do potrzeb związanych z niepełnosprawnością Zainteresowanej. Odnosząc się do zawartego w treści pytania nr 1 „wentylatora łazienkowego”, Wnioskodawczyni doprecyzowała, że w łazience nie było wentylacji i dlatego podczas remontu wykuto w ścianie otwór wentylacyjny i na wylocie kanału wentylacyjnego na wewnętrznej ścianie łazienki został trwale przymocowany ww. wentylator za pomocą „kołków montażowych". Urządzenie to, skutecznie usuwa nadmiar pary wodnej i pomaga, delikatnie mówiąc, w pozbyciu się zbędnych produktów powstających w czasie typowych czynności - z łazienki; wpływając pozytywnie na samopoczucie oraz funkcjonowanie tegoż pomieszczenia. Dodatkowo Zainteresowana nadmieniła, że utworzenie układu wentylacyjnego, którego zakończeniem jest przymocowany ów wentylator zapobiegnie powstawaniu i rozwojowi różnego rodzaju pleśni i grzybów na ścianach i suficie. Usunięcie nadmiaru pary wodnej pozwoli utrzymać łazienkę w należytym ładzie, co jest niezmiernie ważne przy niepełnosprawności Wnioskodawczyni. Reasumując, wydatek na ww. wentylator łazienkowy jest związany z remontem łazienki i stanowi wydatek na przystosowanie budynku mieszkalnego, jak i jego wyposażenia dla potrzeb związanych z niepełnosprawnością Wnioskodawczyni. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania. Czy i za jakie produkty poniesione koszty podlegają odliczeniu: uchwyty wspomagające, bateria prysznicowa, zestaw podtynkowy (muszla klozetowa), instalacja wodno-kanalizacyjna, umywalka, bateria, płytki podłogowe, kafelki ścienne, wentylator łazienkowy, drzwi kabinowe, spływ podłogowy? Czy podlegają odliczeniu koszty za tzw. robociznę, czyli za wykonanie prac związanych z adaptacją łazienki do potrzeb związanych z niepełnosprawnością Wnioskodawczyni? Zdaniem Wnioskodawczyni (stanowisko wynikające z wniosku, jak i jego uzupełnienia), w związku z pogarszającym się stanem zdrowia wystąpiła konieczność dokonania adaptacji łazienki do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Poprzednia wersja łazienki powstała na początku lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Korzystanie z wanny stanowiło problem, dlatego Wnioskodawczyni zamontowała kabinę prysznicową bez progów, bez brodzika, ze składanymi drzwiami. Ich zaletą jest to, że: po pierwsze – takie rozwiązanie umożliwia swobodne wejście (ewentualnie wjazd na wózku) do strefy prysznicowej; po drugie – uzyskanie dodatkowej wolnej powierzchni łazienki na pozostałą część doby, co jest niezwykle istotne w nocy podczas częstych wizyt w wc. Kolejnym elementem ułatwiającym korzystanie z łazienki jest zamontowanie przy ścianie z prawej strony muszli klozetowej, podwieszonej na wysokości wyższej niż standardowa, stosownie do wzrostu Wnioskodawczyni. Dodatkowo na ścianach przy wc i w kabinie zamontowano uchwyty wspomagające, pomocne przy wstawaniu i zachowaniu równowagi. A zatem umożliwiają samodzielne i bezpieczne wykonywanie czynności samoobsługowych. Reasumując, w ocenie Wnioskodawczyni – wykonanie adaptacji łazienki do potrzeb wynikających z Jej niepełnosprawności w zakresie wyżej opisanym miało na celu: ułatwienie samodzielnego korzystania z łazienki zapewniając Wnioskodawczyni dzięki temu poczucie godności i niezależności oraz intymności; mając na uwadze, że z wiekiem ograniczenia się pogłębiają i ich przybywa, to adaptacja łazienki ma zminimalizować ryzyko upadku i innych niebezpiecznych zdarzeń. Redagując zapytanie (wniosek, wiersz 62) Wnioskodawczyni podzieliła poniesione koszty na koszty zakupu produktów (pyt. 1) i koszty usługi (pyt. 2). Omyłkowo w pierwszym pytaniu zamieściła instalację wodno-kanalizacyjną, która nie jest produktem lecz usługą. Zatem: Pyt. 1. W ocenie Wnioskodawczyni, poniesione koszty za zakup następujących produktów, tj.: uchwyty wspomagające w ilości 2 sztuk, bateria prysznicowa, zestaw podtynkowy (muszla klozetowa), umywalka, bateria umywalkowa, płytki podłogowe, kafelki ścienne, wentylator łazienkowy, drzwi kabinowe, spływ podłogowy - podlegają odliczeniu od dochodu za rok 2020. Wydatki te związane były z adaptacją łazienki we własnym budynku mieszkalnym stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności Wnioskodawczyni. Zainteresowana ma orzeczony stopień niepełnosprawności związanej z ograniczeniem ruchowym o symbolu 05-R w stopniu umiarkowanym, nieprzerwanie od roku 2017, obecnie do 2023. W związku z niepełnosprawnością Wnioskodawczyni wystąpiła konieczność adaptacji łazienki stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Wszystkie wydatki Wnioskodawczyni sfinansowała ze środków własnych, na które posiada faktury. Zatem, poniesione wydatki związane są z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności Wnioskodawczyni. Pyt. 2. Wnioskodawczyni uważa, że koszty związane z wykonaniem remontu łazienki (potocznie mówiąc - koszty robocizny) przez usługodawcę również podlegają odliczeniu od dochodu za rok 2020. Ponieważ, aby uzyskać cel (w przypadku Wnioskodawczyni to dokonać adaptacji łazienki stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności) to konieczny był udział człowieka/wykonawcy, który wykonał czynności w postaci m.in. instalacji wodno-kanalizacyjnej, położenie płytek i glazury itd. Ogólnie ujmując był wykonawcą wszystkich prac związanych z adaptacją łazienki w budynku mieszkalnym Wnioskodawczyni, stosownie do potrzeb wynikających z Jej niepełnosprawności. Wydatki Wnioskodawczyni sfinansowała ze środków własnych. Za wykonane prace remontowe posiada fakturę VAT. Zatem, poniesione wydatki związane są z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności Wnioskodawczyni. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. Stosownie do treści art. 26 ust. 7 pkt 4 powołanej ustawy, wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3. Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b – 7g tego artykułu. Przepis art. 26 ust. 7a pkt 1 ww. ustawy stanowi, że za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, czyli wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwianiem wykonywania czynności życiowych uważa się wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Zgodnie z językowym znaczeniem terminu „adaptacja” to „przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie” to „urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś”. Adaptacją mieszkania jest zatem przeróbka, mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania (domu) – to przydanie mu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe. Zatem adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku), biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności. Stąd też w przypadku każdego niepełnosprawnego, wydatki na adaptację i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego mogą być inne, gdyż powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z niepełnosprawności. Kwestie te były przedmiotem rozstrzygnięć przed sądami administracyjnymi. Przykładowo, w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 czerwca 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 667/11 Sąd uznał, że: „Dokonując wykładni zawartego w art. 26 ust. 7a pkt 1 updof pojęcia adaptacji i wyposażenia mieszkań oraz budynków mieszkalnych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności wskazać należy, iż w doktrynie zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej (por. A. Bartosiewicz, R. Kubacki, PIT. Komentarz, Lex, 2010, wyd. II). Należy zwrócić uwagę, że pojęcie "adaptacja" rozumieć należy jako "przystosowanie", które jednak niekoniecznie oznaczać musi "ulepszenie", czy "przekształcenie" zaistniałego stanu rzeczy – w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej”. Z kolei, w wyroku WSA w Łodzi z dnia 6 września 2011 r. sygn. akt I SA/Łd 547/11, Sąd stwierdził, że: „Ocena, czy dany wydatek [mieszkaniowy] jest podyktowany jedynie potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności podatnika lub osoby pozostającej na jego utrzymaniu i zmierza do zaspokojenia tych potrzeb, powinna się dokonać nie tylko przez ocenę charakteru zmian w szeroko rozumianej substancji mieszkaniowej, ale przede wszystkim przez pryzmat potrzeb, którymi zmiany te zostały podyktowane (tak w wyroku NSA z dnia 10 kwietnia 1997 r. sygn. akt SA/Sz 696/96, ONSA 1997, nr 4, poz. 193, a także w wyroku NSA z dnia 20 czerwca 2000 r. sygn. akt I SA/Łd 465/98 i z dnia 28 stycznia 2003 r. sygn. akt I SA/Łd 661/01)”. Wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań (budynków mieszkalnych), w przeciwieństwie do wydatków z tytułu zakupu sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych nie muszą mieć indywidualnego charakteru. Istotne jest jedynie, czy wydatki te są podyktowane potrzebami osoby niepełnosprawnej związanymi z tą niepełnosprawnością. Pogląd ten potwierdził m.in. WSA w Łodzi w wyroku z dnia 17 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Łd 1541/11, stwierdzając, że: „nie można zgodzić się z tą częścią dokonanej przez organ wykładni art. 26 ust. 7a pkt 1 i 3 pdf, wedle której wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań muszą mieć, tak samo jak sprzęt rehabilitacyjny, indywidualny charakter. Z gramatycznego brzmienia pierwszego unormowania wynika bowiem, że wymóg „indywidualnego przeznaczenia” w ogóle nie dotyczy wydatków na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych. Jedynym warunkiem zastosowania tego odliczenia, stosownie do treści art. 26 ust. 7a pkt 1 pdf, jest to by adaptacja (wyposażenie) mieszkania (budynku) odpowiadała potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. Uwzględniając regulację zawartą w art. 26 ust. 1 pkt 6 pdf należy tego rodzaju wydatkom stawiać nadto warunek by służyły rehabilitacji osoby niepełnosprawnej lub ułatwiały jej wykonywanie czynności życiowych. Są to jedyne ustawowe wymogi stawiane wspomnianym wydatkom”. Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie. W myśl art. 26 ust. 7d cytowanej ustawy, warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z opisem stanu faktycznego zawartym we wniosku, Wnioskodawczyni jest osobą z ustalonym stopniem niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym, nieprzerwanie od roku 2017 do (…) 2023 roku, związanej z ograniczeniem ruchowym o symbolu 05-R. W celu ułatwienia funkcjonowania w codziennym życiu wystąpiła konieczność adaptacji łazienki stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności Wnioskodawczyni. Remont nastąpił w 2020 roku i polegał na wymianie wanny na kabinę prysznicową, bez brodzika, bez progów, aby uniknąć przypadkowych potknięć czy poślizgów. Kabina składa się z dwóch składanych drzwi i dwóch ścian wyłożonych kafelkami. W kabinie zamontowano spływ w podłodze, baterię prysznicową i wspomagającą poręcz na podłodze. W całej łazience zostały położone płytki antypoślizgowe. Koniecznością była również wymiana muszli klozetowej na zestaw podtynkowy. Muszla została zamontowana na wysokości stosownie do wzrostu Wnioskodawczyni wraz z uchwytem wspomagającym korzystanie z niej. Wprowadzone udogodnienia w łazience spowodowały, że urządzenia takie jak: umywalka, muszla klozetowa i kabina prysznicowa zostały usytuowane w innych miejscach, co spowodowało konieczność wymiany instalacji wodno-kanalizacyjnej i położenia nowych kafelków na ścianach. W łazience nie było wentylacji i dlatego podczas remontu wykuto w ścianie otwór wentylacyjny i na wylocie kanału wentylacyjnego na wewnętrznej ścianie łazienki został trwale przymocowany wentylator. Utworzenie układu wentylacyjnego, którego zakończeniem jest wentylator zapobiegnie powstawaniu i rozwojowi różnego rodzaju pleśni i grzybów na ścianach i suficie. Usunięcie nadmiaru pary wodnej pozwoli utrzymać łazienkę w należytym ładzie, co jest niezmiernie ważne przy niepełnosprawności Wnioskodawczyni. Wydatki związane z adaptacją łazienki do potrzeb wynikających w niepełnosprawności Wnioskodawczyni zostały w całości sfinansowane z Jej własnych środków. Biorąc powyższe pod uwagę, wymienione w pytaniu pierwszym wydatki związane z zakupem materiałów budowlanych i wyposażenia łazienki (a więc koszty za zakup następujących produktów, tj.: uchwyty wspomagające, bateria prysznicowa, instalacja wodno-kanalizacyjna, zestaw podtynkowy {muszla klozetowa}, umywalka, bateria umywalkowa, płytki podłogowe, kafelki ścienne, wentylator łazienkowy, drzwi kabinowe, spływ podłogowy) oraz koszty robocizny, poniesione przez Wnioskodawczynię stanowią wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań (budynków mieszkalnych), odpowiadające potrzebom wynikającym z niepełnosprawności Wnioskodawczyni. Wszystkie wymienione we wniosku wydatki poniesione w związku z remontem łazienki - stanowią wydatki na przystosowanie budynku mieszkalnego, jak i jego wyposażenia, odpowiadające indywidualnym potrzebom wynikającym z rodzaju posiadanej przez Wnioskodawczynię niepełnosprawności i ułatwiające wykonywanie Jej codziennych czynności życiowych. W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że wszystkie wymienione we wniosku wydatki poniesione przez Wnioskodawczynię w 2020 roku na zakup materiałów budowlanych i wyposażenia łazienki (tj.: uchwyty wspomagające, instalacja wodno-kanalizacyjna, bateria prysznicowa, zestaw podtynkowy {muszla klozetowa}, umywalka, bateria umywalkowa, płytki podłogowe, kafelki ścienne, wentylator łazienkowy, drzwi kabinowe, spływ podłogowy) oraz koszty robocizny związane z adaptacją i wyposażeniem łazienki do potrzeb wynikających z niepełnosprawności Wnioskodawczyni, mogą zostać zaliczone do wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym wydatki te Wnioskodawczyni ma prawo odliczyć od dochodu w zeznaniu rocznym za 2020 rok na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy. Końcowo należy podkreślić, że zakres interpretacji indywidualnej, zdeterminowany jest przede wszystkim przedstawionym przez Wnioskodawczynię stanem faktycznym jak i własnym stanowiskiem Wnioskodawczyni. Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. Należy też zauważyć, że na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.