0112-KDIL2-1.4011.764.2021.3.JK

INTERPRETACJA  INDYWIDUALNA Na  podstawie  art.  13  §  2a,  art.  14b  §  1  ustawy  z  dnia  29  sierpnia  1997  r.  Ordynacja  podatkowa  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  1540  ze  zm.)  Dyrektor  Krajowej  Informacji  Skarbowej  stwierdza,  że  stanowisko  Wnioskodawcy  przedstawione  we  wniosku  z  dnia  22  lipca  2021  r.  (data  wpływu  6  sierpnia  2021  r.),  uzupełnionym  w  dniu  5  listopada  2021  r.  oraz  w  dniu  16  listopada  2021  r.  o  wydanie  interpretacji  przepisów  prawa  podatkowego  dotyczącej  podatku  dochodowego  od  osób  fizycznych  w  zakresie  preferencyjnego  opodatkowania  dochodów  generowanych  przez  prawa  własności  intelektualnej  (tzw.  IP  Box)  –  jest  prawidłowe.   UZASADNIENIE   W  dniu  6  sierpnia  2021  r.  wpłynął  do  tutejszego  organu  ww.  wniosek  o  wydanie  interpretacji  indywidualnej  dotyczącej  podatku  dochodowego  od  osób  fizycznych  w  zakresie  preferencyjnego  opodatkowania  dochodów  generowanych  przez  prawa  własności  intelektualnej  (tzw.  IP  Box).    Z  uwagi  na  fakt,  że  ww.  wniosek  nie  spełniał  wymogów  określonych  w  art.  14b  §  3  Ordynacji  podatkowej,  pismem  z  dnia  28  października  2021  r.  nr  0112-KDIL2-1.4011.764.2021.1.JK  Dyrektor  Krajowej  Informacji  Skarbowej  wezwał  Wnioskodawcę  do  uzupełnienia  wniosku  w  terminie  7  dni  od  dnia  doręczenia  wezwania.    Wezwanie  wysłane  w  dniu  28  października  2021  r.,  zostało  skutecznie  doręczone  w  dniu  29  października  2021  r.  natomiast  w  dniu  5  listopada  2021  r.  wniosek  został  uzupełniony.   Ponowna  analiza  sprawy  wykazała,  że  wniosek  zawiera  nadal  braki  formalne  uniemożliwiające  wydanie  indywidualnej  interpretacji,  w  związku  z  czym  pismem  z  dnia  8  listopada  2021  r.  nr  0112-KDIL2-1.4011.764.2021.2.JK  wezwano  Wnioskodawcę  do  jego  uzupełnienia.   Wezwanie  wysłane  w  dniu  8  listopada  2021  r.,  zostało  skutecznie  doręczone  w  dniu  9  listopada  2021  r.  natomiast  w  dniu  16  listopada  2021  r.  wniosek  został  uzupełniony.   Jednocześnie  w  obu  wezwaniach  poinformowano,  że  stosownie  do  postanowień  art.  139  §  4  w  zw.  z  art.  14d  §  1  Ordynacji  podatkowej,  okresu  oczekiwania  między  wezwaniem  przez  organ  a  uzupełnieniem  wniosku  przez  Wnioskodawcę  nie  wlicza  się  do  trzymiesięcznego  terminu  przewidzianego  na  wydanie  interpretacji  indywidualnej  przepisów  prawa  podatkowego.    We  wniosku  przedstawiono  następujący  stan  faktyczny  oraz  następujące  zdarzenie  przyszłe.   Wnioskodawca  jest  polskim  rezydentem  podatkowym  i  podlega  nieograniczonemu  obowiązkowi  podatkowemu  w  Polsce.    Wnioskodawca  prowadzi  jednoosobową  działalność  gospodarczą  na  podstawie  wpisu  do  Centralnej  Ewidencji  i  Informacji  o  Działalności  Gospodarczej  w  zakresie  wytwarzania  oprogramowania  zakwalifikowaną  według  klasyfikacji  PKD  do  grupy  62.01.Z.    Wnioskodawca  nie  posiada  statusu  centrum  badawczo-  rozwojowego  określonego  w  ustawie  z  dnia  30  maja  2008  r.  o  niektórych  formach  wspierania  działalności  innowacyjnej  (Dz.  U.  z  2019  r.  poz.  1402).   W  ramach  działalności  gospodarczej  Wnioskodawca  współpracuje  ze  spółką  z  siedzibą  w  Wielkiej  Brytanii  (dalej:  Klient),  której  przedmiotem  działalności  jest  udzielanie  licencji  oraz  świadczenie  usług  dostępu  do  oprogramowania  wspierającego  zarządzanie  (…).    Wnioskodawca  świadczy  niniejsze  usługi  z  terytorium  Polski,  jednakże  nie  oznacza  to,  że  Wnioskodawca  nie  podróżuje  do  Wielkiej  Brytanii  lub  do  innych  krajów  w  związku  ze  świadczeniem  usług.  Wszelkie  podróże,  jeśli  wystąpią,  mają  jednak  charakter  incydentalny  i  tymczasowy.   Wnioskodawca  prowadzi  działalność  badawczo-rozwojową  od  momentu  rozpoczęcia  współpracy  z  Klientem,  co  nastąpiło  1  listopada  2020  r.,  jednakże  sama  umowa  została  podpisana  we  wrześniu  2020  r.  Wraz  z  rozpoczęciem  współpracy  Wnioskodawca  zaczął  uzyskiwać  dochody  z  tytułu  tej  działalności.    Wnioskodawca  aktualnie  wpłaca  zaliczki  na  podatek  dochodowy  w  wysokości  wynikającej  ze  stawki,  o  której  mowa  w  art.  30c  ustawy  o  PIT.   Wnioskodawca  na  rzecz  Klienta  świadczy  usługi  związane  z:tworzeniem  nowych  funkcjonalności  programu  komputerowego;projektowaniem  rozszerzeń  lub  usprawnień  stanowiących  ulepszenie  dla  istniejących  funkcjonalności  programu  komputerowego.   Świadczenie  usług  odbywa  się  w  ten  sposób,  że  Wnioskodawca  na  podstawie  otrzymanych  od  Klienta  wytycznych  dotyczących  oczekiwanych  cech  i  funkcjonalności,  tworzy  kod  programu  komputerowego,  który  to  kod  Wnioskodawca  następnie  przekazuje  do  Klienta  w  formie  elektronicznej  (poprzez  platformę  elektroniczną  umożliwiającą  ustalenie,  które  elementy  kodu  źródłowego  zostały  stworzone  przez  Wnioskodawcę).   W  zależności  od  zamówionych  przez  Klienta  funkcjonalności,  Wnioskodawca  tworzy  od  podstaw  nowy  moduł  oprogramowania  lub  tworzy  kod,  który  jest  implementowany  w  istniejącym  już  module.  Kod  programu  komputerowego,  wytworzony  lub  rozwinięty  przez  Wnioskodawcę  w  powyższy  sposób  jest  elementem,  który  uzupełnia  działanie  oprogramowania  będącego  własnością  Klienta.   Wnioskodawca  nie  posiada  praw  autorskich  ani  praw  licencyjnych  do  oprogramowania,  w  stosunku  do  którego  tworzy  nowe  fragmenty  oprogramowania.  Należy  jednak  podkreślić,  że  Wnioskodawca  zawsze,  nawet,  gdy  jednie  modyfikuje  oprogramowanie  Klienta,  to  tworzy  nowy  kod  będący  odrębnym  utworem,  podlegającym  ochronie  na  podstawie  art.  74  ustawy  z  dnia  4  lutego  1994  r.  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych  (t.j.  Dz.  U.  z  2019  r.  poz.  1231  z  późn.  zm.;  dalej:  Prawo  autorskie).    Zlecenia  wykonywane  przez  Wnioskodawcę  obejmują  bowiem  wyłącznie  czynności  noszące  znamiona  działalności  badawczo-rozwojowej  (precyzyjniej  prac  rozwojowych),  których  efektem  jest  opracowanie  nowych  funkcjonalności  lub  istotnych  usprawnień  albo  ulepszeń  oprogramowania  Klienta.  Praca  nad  oprogramowaniem  nie  nosi  znamion  czynności  rutynowych  bądź  okresowych.  Struktura  wytworzonego  przez  Wnioskodawcę  programu  i  kod  źródłowy  zawsze  stanowią  nowe  wytwory  intelektu  i  nie  są  kopiami  istniejących  rozwiązań.    Finalnym  efektem  prowadzonych  prac  jest  nowo  powstałe  oprogramowanie  o  charakterze  innowacyjnym,  posiada  ono  nowe  funkcjonalności  względem  oprogramowania  posiadanego  przez  Klienta,  albo  stanowi  ulepszoną  wersję  oprogramowania  posiadanego  przez  Klienta.  Oprogramowanie  to  ma  charakter  unikalny  i  twórczy  dostosowany  do  potrzeb  klienta,  powstający  przy  pomocy  najnowszych  narzędzi  informatycznych  oraz  z  wykorzystaniem  zasobów  własnej  wiedzy.   Wnioskodawca  wykonuje  swoją  działalność  w  sposób  systematyczny.  Wszelkie  prace  mają  charakter  zorganizowany  -  realizowane  są  wedle  ustalanego  harmonogramu  i  zgodnie  z  przyjętą  dla  danych  prac  metodyką  prac  programistycznych.  Wiele  prac  jest  realizowanych  przez  Wnioskodawcę  we  współpracy  z  innymi  programistami  prowadzącymi  niezależne  działalności  gospodarcze  i  posiadającymi  podobne  do  Wnioskodawcy  umowy  o  współpracy  z  Klientem.  Nie  zmienia  to  faktu,  że  Wnioskodawca  samodzielnie  tworzy  kod  źródłowy  odpowiadający  za  część  programu  komputerowego  i  przysługują  mu  autorskie  prawa  osobiste  do  tej  części.  Kod  tworzony  przez  Wnioskodawcę  połączony  z  kodem  tworzonym  przez  innych  programistów  współtworzy  jeden  program  komputerowy  realizujący  kompleksowy  zestaw  wielu  powiązanych  funkcji,  dlatego  Wnioskodawcę  należy  uznać  za  współtwórcę  programu  komputerowego.   Wynagrodzenie  wypłacane  przez  Klienta  Wnioskodawcy  naliczane  jest  według  ustalonej  umownie  stawki  za  każdy  dzień  realizacji  umowy  o  współpracy.  Stosownie  do  postanowień  umownych  wynagrodzenie  to  obejmuje  również  przeniesienie  majątkowych  praw  autorskich.  Wynagrodzenie  wypłacane  jest  raz  w  miesiącu.  Wnioskodawca  w  zamian  za  wynagrodzenie  przenosi  całość  majątkowych  praw  autorskich  do  programów  komputerowych  wytworzonych  na  rzecz  Spółki  w  ramach  jego  działalności.  Prawa  te  przekazywane  są  Spółce  na  bieżąco  wraz  z  ich  powstawaniem,  co  w  praktyce  przejawia  się  częstym  udostępnianiem  kodu  źródłowego  opracowanego  przez  Wnioskodawcę.  Przekazanie  jest  sfinalizowane,  gdy  po  wystawieniu  faktury  Wnioskodawca  otrzyma  wynagrodzenie  za  nabycie  przez  Klienta  tych  praw.  Prawa  autorskie  są  przenoszone  na  Spółkę  na  podstawie  umowy  zawartej  między  Wnioskodawcą  a  Klientem,  a  formą  wyrażenia  własności  intelektualnej,  do  której  prawa  są  przenoszone  jest  elektronicznie  udostępniony  Klientowi  kod  źródłowy.  Umowa  o  współpracy  szeroko  określa  pola  eksploatacji  objęte  przeniesieniem  majątkowych  praw  autorskich.   W  praktyce  współpraca  z  Klientem  nie  polega  wyłącznie  na  wykonywaniu  wyżej  opisanych  prac.  Wnioskodawca  musi  niekiedy  poświęcić  czas  na  uzgodnienie  podziału  zadań  z  innymi  osobami  pracującymi  dla  lub  współpracującymi  z  Klientem  lub  udzielić  wsparcia  merytorycznego  osobom  odpowiedzialnym  za  utrzymanie  oprogramowania.    Wnioskodawca  w  celu  określenia  wysokości  wynagrodzenia  za  przeniesienie  praw  autorskich  ewidencjonuje  dzienny  czas  przeznaczony  na  prace  nad  oprogramowaniem  oraz  na  pozostałe  czynności  wykonane  na  rzecz  Klienta.    W  oparciu  o  tak  prowadzoną  ewidencję  Wnioskodawca  na  koniec  każdego  miesiąca  określa,  jaka  część  wynagrodzenia  stanowi  wynagrodzenie  za  przeniesienie  praw  autorskich  do  programu  komputerowego  (dochód  z  tytułu  przeniesienia  praw  autorskich  do  oprogramowania),  a  jaka  wynagrodzenie  za  wykonanie  czynności  niezwiązanych  z  tworzeniem  oprogramowania.  Czynności  niezwiązane  z  tworzeniem  oprogramowania  bądź  czynności  związane,  ale  mające  charakter  jedynie  rutynowy  i  okresowy  występują  sporadycznie,  ponadto  nie  są  uwzględniane  w  ewidencji  dochodów  z  działalności  badawczo-rozwojowej.   Wnioskodawca  prowadzi  odrębną  od  podatkowej  księgi  rozchodów  i  przychodów  ewidencję  dla  projektu  dotyczącego  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej.  Ewidencja  ta  zapewnia  wyodrębnienie  wytworzonych  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  (tj.  praw  autorskich  do  wytworzonych  programów  komputerowych)  oraz  ustalenie  przychodu,  kosztu  uzyskania  przychodu  i  dochodu  (straty)  przypadającej  na  dane  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  (tu:  prawo  autorskie  do  programu  komputerowego). Niniejsza  ewidencja  pozwala  na  wyodrębnienie  kosztów  bezpośrednio  związanych  z  danym  prawem  własności  intelektualnej  w  podziale  na  rodzaje  kosztów  wymienione  w  art.  30ca  ust.  4  ustawy  o  PIT  (oznaczone  literami  a-d).  Przez  koszty  bezpośrednio  związane  z  IP  Wnioskodawca  ma  na  myśli  koszty  ponoszone  wyłącznie  w  związku  z  faktem  prowadzonych  prac  nad  danym  prawem  własności  intelektualnej.  Na  podstawie  wcześniej  omówionej  ewidencji  Wnioskodawca  jest  w  stanie  obliczyć  wskaźnik  nexus.   W  pismach  stanowiących  uzupełnienie  wniosku  Wnioskodawca  udzielił  odpowiedzi  na  następujące  pytania:   1)      dochody  za  który  konkretnie  rok  podatkowy  zamierza  Pan  opodatkować  według  preferencyjnej  stawki  podatkowej,  o  której  mowa  we  wniosku?   Preferencyjną  stawką  podatkową  Wnioskodawca  zamierza  opodatkować  dochody  za  rok  2021  oraz  dochody  osiągnięte  w  przyszłych  latach.   2)      czy  efektem  prac  prowadzonych  samodzielnie  przez  Pana  są  programy  komputerowe  (oprogramowanie  komputerowe)  stanowiące  kwalifikowane  prawo  IP,  podlegające  ochronie  na  podstawie  art.  74  ustawy  z  dnia  4  lutego  1994  r.  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  1062,),  czy  część  oprogramowania,  która  dopiero  w  połączeniu  z  innymi  częściami  –  wytworzonymi  przez  inne  podmioty  –  będzie  stanowić  kwalifikowane  prawo  IP  podlegające  ochronie  na  podstawie  art.  74  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych?  Wskazać  bowiem  należy,w  że  stan  faktyczny  przedstawiony  przez  Pana  jest  niejednoznaczny.  W  jednej  części  wniosku  podaje  Pan,  że  tworzy  kod  programu  komputerowego,  przy  czym  w  dalszej  części  wniosku  wskazuje,  że  platforma  elektroniczna  którą  przesyła  klientowi  kod  programu  umożliwia  ustalenie,  które  elementy  kodu  źródłowego  zostały  stworzone  przez  Wnioskodawcę.  A  zatem  z  powyższego  wynika,  że  tworzy  Pan  zarówno  kod  programu  jak  i  części  kodu,  dlatego  powyższa  kwestia  wymaga  jednoznacznego  wyjaśnienia.  W  sytuacji,  gdy  w  efekcie  prac  prowadzonych  przez  Pana  powstawać  będzie  część  (fragment)  oprogramowania  komputerowego,  które  dopiero  w  połączeniu  z  innymi  częściami  (fragmentami)  –  wytworzonymi  przez  inne  podmioty  –  będzie  stanowić  kwalifikowane  prawo  IP  podlegające  ochronie  na  podstawie  art.  74  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych  należy  dodatkowo  jednoznacznie  doprecyzować,  czy  ww.  podmioty  (współtwórcy,  w  tym  Pan)  przenoszą  razem  (łącznie)  na  rzecz  danego  klienta  (jako  współwłaściciele)  na  podstawie  odrębnej,  wspólnie  zawartej  umowy  prawo  do  stworzonego  przez  nich  łącznie  programu  komputerowego  podlegającego  ochronie  na  podstawie  art.  74  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych  i  z  tego  tytułu  otrzymuje  Pan  wynagrodzenie?   Programy  komputerowe  stanowiące  kwalifikowane  IP,  podlegające  ochronie  na  podstawie  art.  74  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych,  Wnioskodawca  tworzy  w  pełni  samodzielnie.  Wszystkie  elementy  kodu  źródłowego  oprogramowania  komputerowego  są  tworzone  wyłącznie  przez  niego.   3)      w  przypadku,  gdy  rozwija/ulepsza  Pan  oprogramowanie  komputerowe,  to  czy: a)      oprogramowanie,  które  Pan  rozwija/ulepsza  stanowi  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  w  myśl  art.  30ca  ust.  2  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych?, b)      nowe  elementy,  funkcjonalności,  rozszerzenia,  usprawnienia  itp.  dodawane,  wprowadzane  do  danego  oprogramowania  –  wytworzone  przez  Pana  w  ramach  jego  rozwijania/ulepszania  –  przed  implementacją  (dołączeniem  do  oprogramowania,  które  jest/będzie  rozwijane/ulepszane)  stanowią  odrębne  od  tego  oprogramowania  programy  komputerowe  podlegające  ochronie  na  podstawie  art.  74  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych?  Jeżeli  tak  ‒  czy  przenosi  Pan  całość  autorskich  praw  majątkowych,  otrzymując  w  zamian  wynagrodzenie  za  sprzedaż  tego  prawa?  Jeżeli  nie  –  czy  wynagrodzenie  Wnioskodawcy  jest  tylko  wynagrodzeniem  za  efekty  swoich  prac  badawczo-rozwojowych?     a)    Tak; b)    Tak,  Wnioskodawca  wytwarza  odrębne  programy  komputerowe  podlegające  ochronie  na  podstawie  art.  74  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych  oraz  przenosi  całość  autorskich  praw  majątkowych  do  tych  utworów  w  zamian  za  wynagrodzenie.     4)        od  kiedy  prowadzi  Pan  –  należy  wskazać  datę  –  odrębną  ewidencję,  o  której  mowa  we  wniosku,  czy  odrębna  ewidencja  jest  prowadzona  od  początku  realizacji  działalności  badawczo-rozwojowej  zmierzającej  do  wytworzenia  kwalifikowanego  IP  oraz  czy  odrębna  ewidencja  prowadzona  jest  na  bieżąco,  czyli  od  momentu  poniesienia  pierwszych  kosztów,  o  których  mowa  w  art.  30cb  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych;     Odrębną  ewidencję,  o  której  mowa  we  wniosku,  Zainteresowany  prowadzi  od  15  stycznia  2020  r.,  czyli  od  momentu  rozpoczęcia  prac  badawczo-rozwojowych,  zmierzających  do  wytworzenia  kwalifikowanego  IP.  Odrębna  ewidencja  prowadzona  jest  na  bieżąco  od  momentu  poniesienia  pierwszych  kosztów,  o  których  mowa  w  art.  30cb  ustawy  o  PIT.   5)      czy  ww.  ewidencja  pozwala  na  wyodrębnienie  kosztów,  o  których  mowa  w  art.  30ca  ust.  4,  przypadających  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  w  sposób  zapewniający  określenie  kwalifikowanego  dochodu.     Ww.  ewidencja  pozwala  na  wyodrębnienie  kosztów,  o  których  mowa  w  art.  30ca  ust.  4,  przypadających  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  w  sposób  zapewniający  określenie  kwalifikowanego  dochodu.   6)      czy  wyeksponowane  w  opisie  sprawy  okoliczności/informacje/fakty/warunki  będą  miały  miejsce  również  w  przyszłości;     Tak,  wyeksponowane  w  opisie  sprawy  okoliczności/informacje/fakty/warunki  będą  miały  miejsce  również  w  przyszłości.   7)   czy  działalność  badawczo-rozwojowa  prowadzona  przez  Pana  jest  działalnością  badawczo-rozwojową  w  rozumieniu  art.  5a  pkt  38  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.  Zauważyć  bowiem  należy,  że  w  treści  wniosku  kilkukrotnie  posługuje  się  Pan  pojęciem  „działalności  badawczo-rozwojowej”  jednak  nie  wskazuje  Pan  czy  jest  to  działalność  w  rozumieniu  ww.  przepisu.  Wobec  powyższego  kwestia  ta  wymaga  doprecyzowania.  Z  uwagi  na  fakt,  iż  zarówno  Pana  pytanie  jak  i  stanowisko  nie  odnoszą  się  do  ustalenia  czy  prowadzona  działalność  jest  działalnością  w  rozumieniu  ww.  przepisu  tut.  organ  przyjmuje  ten  fakt  za  element  stanu  faktycznego/zdarzenia  przyszłego,  a  nie  jako  element  podlegający  ustaleniu  w  drodze  interpretacji.   Tak,  działalność  badawczo-rozwojowa  prowadzona  przez  Wnioskodawcę,  jest  działalnością  badawczo-rozwojową  w  rozumieniu  art.  5a  pkt  38  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.   W  związku  z  powyższym  opisem  zadano  następujące  pytanie.   Czy  dochód  z  tytułu  przeniesienia  przez  Wnioskodawcę  praw  autorskich  do  oprogramowania  na  rzecz  Klienta,  zgodnie  z  przedstawionym  stanem  faktycznym,  kwalifikuje  się  do  opodatkowania  5%  podatkiem  dochodowym  od  osób  fizycznych,  o  którym  mowa  w  art.  30ca  ust.  1  ustawy  o  PIT?   Zdaniem  Wnioskodawcy,  dochód  z  tytułu  przeniesienia  przez  Wnioskodawcę  praw  autorskich  do  oprogramowania  na  rzecz  Klienta,  ustalony  na  zasadach  przedstawionych  w  opisie  stanu  faktycznego  jest  dochodem  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej,  o  którym  mowa  w  art.  30ca  ust.  7  ustawy  o  PIT.    Wnioskodawca  spełnia  również  wymogi  określone  w  art.  30cb  ust.  1  w  zw.  z  art.  30cb  ust.  2  ustawy  o  PIT,  zatem  jest  on  uprawniony  do  korzystania  z  formy  opodatkowania,  o  którym  mowa  w  art.  30ca  ustawy  o  PIT  do  tych  dochodów.   Uzasadnienie.   Przedsiębiorcy  osiągający  dochody  generowane  przez  prawa  własności  intelektualnej  od  1  stycznia  2019  r.  mogą  korzystać  z  preferencyjnej  stawki  w  podatku  dochodowym.    Na  podstawie  art.  1  pkt  25  ustawy  z  dnia  23  października  2018  r.  o  zmianie  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  prawnych,  ustawy  -  Ordynacja  podatkowa  oraz  niektórych  innych  ustaw  (Dz.  U.  z  2018  r.,  poz.  2193),  w  ustawie  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  dodano  art.  30ca  i  art.  30cb.    Ustawa  ta  wprowadziła  do  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  oraz  do  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  prawnych  korzystne  rozwiązanie  podatkowe  dla  przedsiębiorców,  którzy  uzyskują  dochody  z  komercjalizacji  wytworzonych  lub  rozwiniętych  przez  nich  praw  własności  intelektualnej  (tzw.  IP  BOX).    Zgodnie  z  art.  10  ust.  1  pkt  3  ustawy  o  PIT,  jednym  ze  źródeł  przychodów  jest  pozarolnicza  działalność  gospodarcza.   W  myśl  art.  5a  pkt  6  tejże  ustawy,  ilekroć  w  ustawie  jest  mowa  o  działalności  gospodarczej  albo  pozarolniczej  działalności  gospodarczej  oznacza  to  działalność  zarobkową:  a)    wytwórczą,  budowlaną,  handlową,  usługową,  b)    polegającą  na  poszukiwaniu,  rozpoznawaniu  i  wydobywaniu  kopalin  ze  złóż, c)    polegającą  na  wykorzystywaniu  rzeczy  oraz  wartości  niematerialnych  i  prawnych -  prowadzoną  we  własnym  imieniu  bez  względu  na  jej  rezultat,  w  sposób  zorganizowany  i  ciągły,  z  której  uzyskane  przychody  nie  są  zaliczane  do  innych  przychodów  ze  źródeł  wymienionych  w  art.  10  ust.  1  pkt  1,  2  i  4-9.   Stosownie  natomiast  do  treści  art.  5b  ust.  1  ustawy  o  PIT,  za  pozarolniczą  działalność  gospodarczą  nie  uznaje  się  czynności,  jeżeli  łącznie  spełnione  są  następujące  warunki:odpowiedzialność  wobec  osób  trzecich  za  rezultat  tych  czynności  oraz  ich  wykonywanie,  z  wyłączeniem  odpowiedzialności  za  popełnienie  czynów  niedozwolonych,  ponosi  zlecający  wykonanie  tych  czynności,są  one  wykonywane  pod  kierownictwem  oraz  w  miejscu  i  czasie  wyznaczonych  przez  zlecającego  te  czynności,wykonujący  te  czynności  nie  ponosi  ryzyka  gospodarczego  związanego  z  prowadzoną  działalnością.   Zgodnie  z  art.  30ca  ust.  1  ustawy  o  PIT,  podatek  od  osiągniętego  przez  podatnika  w  ramach  pozarolniczej  działalności  gospodarczej  kwalifikowanego  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  wynosi  5%  podstawy  opodatkowania.   W  myśl  art.  30ca  ust.  2  ww.  ustawy,  kwalifikowanymi  prawami  własności  intelektualnej  są: 1)  patent, 2)  prawo  ochronne  na  wzór  użytkowy, 3)  prawo  z  rejestracji  wzoru  przemysłowego, 4)  prawo  z  rejestracji  topografii  układu  scalonego, 5)  dodatkowe  prawo  ochronne  dla  patentu  na  produkt  leczniczy  lub  produkt  ochrony  roślin, 6)  prawo  z  rejestracji  produktu  leczniczego  i  produktu  leczniczego  weterynaryjnego  dopuszczonych  do  obrotu, 7)  wyłączne  prawo,  o  którym  mowa  w  ustawie  z  dnia  26  czerwca  2003  r.  o  ochronie  prawnej  odmian  roślin  (Dz.  U.  z  2018  r.  poz.  432), 8)  autorskie  prawo  do  programu  komputerowego -  podlegające  ochronie  prawnej  na  podstawie  przepisów  odrębnych  ustaw  lub  ratyfikowanych  umów  międzynarodowych,  których  stroną  jest  Rzeczpospolita  Polska,  oraz  innych  umów  międzynarodowych,  których  stroną  jest  Unia  Europejska,  których  przedmiot  ochrony  został  wytworzony,  rozwinięty  lub  ulepszony  przez  podatnika  w  ramach  prowadzonej  przez  niego  działalności  badawczo-rozwojowej.   Podstawę  opodatkowania  stanowi  suma  kwalifikowanych  dochodów  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  osiągniętych  w  roku  podatkowym  (art.  30ca  ust.  3  ustawy).   Stosownie  natomiast  do  treści  art.  30ca  ust.  7  powołanej  ustawy,  dochodem  (stratą)  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  jest  obliczony  zgodnie  z  art.  9  ust.  2  dochód  (strata)  z  pozarolniczej  działalności  gospodarczej  w  zakresie,  w  jakim  został  osiągnięty: 1.   z  opłat  lub  należności  wynikających  z  umowy  licencyjnej,  która  dotyczy  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej; 2.   ze  sprzedaży  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej; 3.   z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  uwzględnionego  w  cenie  sprzedaży  produktu  lub  usługi; 4.   z  odszkodowania  za  naruszenie  praw  wynikających  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej,  jeżeli  zostało  uzyskane  w  postępowaniu  spornym,  w  tym  postępowaniu  sądowym  albo  arbitrażu.   Na  podstawie  art.  30cb  ust.  1  ustawy  o  PIT,  podatnicy  podlegający  opodatkowaniu  na  podstawie  art.  30ca  są  obowiązani: 1.   wyodrębnić  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych; 2.   prowadzić  księgi  rachunkowe  w  sposób  zapewniający  ustalenie  przychodów,  kosztów  uzyskania  przychodów  i  dochodu  (straty),  przypadających  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej; 3.   wyodrębnić  koszty,  o  których  mowa  w  art.  30ca  ust.  4,  przypadające  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej,  w  sposób  zapewniający  określenie  kwalifikowanego  dochodu; 4.   dokonywać  zapisów  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  w  sposób  zapewniający  ustalenie  łącznego  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  -  w  przypadku  gdy  podatnik  wykorzystuje  więcej  niż  jedno  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej,  a  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  nie  jest  możliwe  spełnienie  warunków,  o  których  mowa  w  pkt  2  i  3; 5.   dokonywać  zapisów  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  w  sposób  zapewniający  ustalenie  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  w  odniesieniu  do  tego  produktu  lub  tej  usługi  albo  do  tych  produktów  lub  tych  usług  -  w  przypadku  gdy  podatnik  wykorzystuje  jedno  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  lub  większą  liczbę  tych  praw  w  produkcie  lub  usłudze  albo  w  produktach  lub  usługach,  a  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  nie  jest  możliwe  spełnienie  warunków,  o  których  mowa  w  pkt  2-4.   Podatnicy  prowadzący  podatkową  księgę  przychodów  i  rozchodów  wykazują  informacje,  o  których  mowa  w  ust.  1,  w  odrębnej  ewidencji  (art.  30cb  ust.  2  ww.  ustawy).    Zgodnie  z  art.  30cb  ust.  3  powołanej  ustawy  w  przypadku  gdy  na  podstawie  ksiąg  rachunkowych  lub  ewidencji,  o  której  mowa  w  ust.  2,  nie  jest  możliwe  ustalenie  dochodu  (straty)  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej,  podatnik  jest  obowiązany  do  zapłaty  podatku  zgodnie  z  art.  27  lub  art.  30c.   Jak  wynika  z  powyższych  regulacji  podatnicy,  którzy  opodatkowują  dochody  z  kwalifikowanych  IP  stawką  5%,  mają  obowiązek  prowadzenia  wyodrębnionej  ewidencji  dla  wszystkich  operacji  finansowych  związanych  z  uzyskiwaniem  tych  dochodów.  Przepisy  o  IP  Box  nie  narzucają  podatnikom  konkretnej  formy  ewidencjonowania  zdarzeń  na  cele  stosowania  preferencji  IP  Box.  Autorskie  prawo  do  programu  komputerowego  objęte  jest  ochroną  na  mocy  art.  74  Prawa  autorskiego.    Zgodnie  z  art.  74  ust.  2  powołanej  ustawy,  ochrona  przyznana  programowi  komputerowemu  obejmuje  wszystkie  formy  jego  wyrażenia.  Idee  i  zasady  będące  podstawą  jakiegokolwiek  elementu  programu  komputerowego,  nie  podlegają  ochronie.   W  związku  z  tym,  że  w  Polsce  oprogramowanie  -  definiowane  jako  ogół  informacji  w  postaci  zestawu  instrukcji,  zaimplementowanych  interfejsów  i  zintegrowanych  danych  przeznaczonych  dla  komputera  do  realizacji  wyznaczonych  celów  -  podlega  ochronie  jak  utwór  literacki  z  art.  1  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych,  oprogramowanie  może  być  uznane  za  kwalifikowane  IP  w  świetle  art.  30ca  ust.  2  pkt  8  ustawy,  jeśli  jego  wytworzenie,  rozszerzenie  lub  ulepszenie  jest  wynikiem  prac  badawczo-rozwojowych.   Biorąc  pod  uwagę  przedstawiony  opis  stanu  faktycznego  oraz  obowiązujące  przepisy  prawa  należy  stwierdzić,  że  skoro  Wnioskodawca  wytwarza  oraz  rozwija  oprogramowanie  stanowiące  utwór  podlegający  ochronie  prawnej  z  art.  74  Prawa  autorskiego  i  przenosi  na  klienta  całość  autorskich  praw  majątkowych  do  wytworzonych  przez  siebie  programów  komputerowych,  za  co  otrzymuje  wynagrodzenie,  to  jest  uprawniony  do  skorzystania  z  preferencyjnego  opodatkowania  dochodu  uzyskiwanego  z  tytułu  przenoszenia  autorskich  praw  majątkowych  do  tworzonego  przez  Wnioskodawcę  oprogramowania  według  stawki  5%.     Prawa  do  opodatkowania  według  stawki  5%  nie  wyklucza  fakt  współpracy  przy  tworzeniu  oprogramowania  z  innymi  kontrahentami  Klienta.   Jak  zostało  wskazane  w  opisie  stanu  faktycznego,  Wnioskodawca  przyczynia  się  twórczo  do  powstania  kwalifikowanego  IP  przez  wytworzenie,  rozwinięcie,  lub  ulepszenie  kwalifikowanego  IP,  zatem  w  zakresie  w  jakim  to  Wnioskodawca  wytworzył,  rozwinął  lub  ulepszył  oprogramowanie,  jest  on  jego  twórcą  i  przysługują  mu  z  tego  tytułu  autorskie  prawa  majątkowe.    Dochód  z  tytułu  przenoszenia  autorskich  praw  majątkowych  do  oprogramowania  stanowiącego  utwór  prawnie  chroniony,  wytwarzanego  przez  Wnioskodawcę  w  ramach  prowadzonej  działalności  badawczo-  rozwojowej,  stanowi  więc  dochód  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  w  rozumieniu  art.  30ca  ust.  7  pkt  2  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.   Jak  jednak  Wnioskodawca  wskazał,  w  ramach  świadczenia  usług  na  rzecz  Klienta  wykonuje  również  inne  czynności  niż  wytwarzanie  lub  rozwijanie  oprogramowania.  Dzięki  prowadzonej  przez  Wnioskodawcę  ewidencji  czasu  poświęconego  na  wykonanie  poszczególnych  czynności  w  ramach  zlecenia  możliwe  jest  określenie  dochodu  z  tytułu  przenoszenia  autorskich  praw  majątkowych  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej.  Wnioskodawca  może  bowiem  w  oparciu  o  proporcję  czasu  wynikającą  z  ewidencji  dokonać  podziału  przychodów  osiągniętych  z  umowy  zawartej  z  Klientem  oraz  kosztów  uzyskania  tych  przychodów  w  celu  przyporządkowania  kwot  do  faktu  przenoszenia  praw  autorskich  oraz  wykonywania  innych  czynności.  Wnioskodawca  mogąc  w  wiarygodny  sposób  wskazać  w  odrębnie  prowadzonej  dla  danego  prawa  własności  intelektualnej  ewidencji  dochód  z  ich  przeniesienia  na  rzecz  Klienta  może  zastosować  stawkę  5%  podatku  od  tych  dochodów.   W  świetle  obowiązującego  stanu  prawnego  stanowisko  Wnioskodawcy  w  sprawie  oceny  prawnej  przedstawionego  stanu  faktycznego  i  zdarzenia  przyszłego  jest  prawidłowe.   Przedsiębiorcy  osiągający  dochody  generowane  przez  prawa  własności  intelektualnej  od  1  stycznia  2019  r.  mogą  korzystać  z  preferencyjnej  stawki  w  podatku  dochodowym.  Na  podstawie  art.  1  pkt  25  ustawy  z  dnia  23  października  2018  r.  o  zmianie  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  prawnych,  ustawy  -  Ordynacja  podatkowa  oraz  niektórych  innych  ustaw  (Dz.  U.  z  2018  r.,  poz.  2193),  w  ustawie  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  dodano  art.  30ca  i  art.  30cb.    Zgodnie  z  art.  30ca  ust.  1  ustawy  z  dnia  26  lipca  1991  r.  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  (Dz.  U.  z  2021,  poz.  1128,  z  późn.  zm.):  podatek  od  osiągniętego  przez  podatnika  w  ramach  pozarolniczej  działalności  gospodarczej  kwalifikowanego  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  wynosi  5%  podstawy  opodatkowania.  W  myśl  art.  30ca  ust.  2  ww.  ustawy:  kwalifikowanymi  prawami  własności  intelektualnej  są:  patent, prawo  ochronne  na  wzór  użytkowy, prawo  z  rejestracji  wzoru  przemysłowego, prawo  z  rejestracji  topografii  układu  scalonego, dodatkowe  prawo  ochronne  dla  patentu  na  produkt  leczniczy  lub  produkt  ochrony  roślin, prawo  z  rejestracji  produktu  leczniczego  i  produktu  leczniczego  weterynaryjnego  dopuszczonych  do  obrotu, wyłączne  prawo,  o  którym  mowa  w  ustawie  z  dnia  26  czerwca  2003  r.  o  ochronie  prawnej  odmian  roślin  (Dz.  U.  z  2018  r.  poz.  432), autorskie  prawo  do  programu  komputerowego –  podlegające  ochronie  prawnej  na  podstawie  przepisów  odrębnych  ustaw  lub  ratyfikowanych  umów  międzynarodowych,  których  stroną  jest  Rzeczpospolita  Polska,  oraz  innych  umów  międzynarodowych,  których  stroną  jest  Unia  Europejska,  których  przedmiot  ochrony  został  wytworzony,  rozwinięty  lub  ulepszony  przez  podatnika  w  ramach  prowadzonej  przez  niego  działalności  badawczo-rozwojowej.  Podstawę  opodatkowania  stanowi  suma  kwalifikowanych  dochodów  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  osiągniętych  w  roku  podatkowym  (art.  30ca  ust.  3  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych).    Stosownie  natomiast  do  ust.  4  art.  30ca  tej  ustawy:  wysokość  kwalifikowanego  dochodu  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  ustala  się  jako  iloczyn  dochodu  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  osiągniętego  w  roku  podatkowym  i  wskaźnika  obliczonego  według  wzoru:      (a  +  b)  *  1,3  --------------------  a  +  b  +  c  +  d w  którym  poszczególne  litery  oznaczają  koszty  faktycznie  poniesione  przez  podatnika  na:  a  –  prowadzoną  bezpośrednio  przez  podatnika  działalność  badawczo-rozwojową  związaną  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej,  b  –  nabycie  wyników  prac  badawczo-rozwojowych  związanych  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej,  innych  niż  wymienione  w  lit.  d,  od  podmiotu  niepowiązanego  w  rozumieniu  art.  23m  ust.  1  pkt  3,  c  –  nabycie  wyników  prac  badawczo-rozwojowych  związanych  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej,  innych  niż  wymienione  w  lit.  d,  od  podmiotu  powiązanego  w  rozumieniu  art.  23m  ust.  1  pkt  4,  d  –  nabycie  przez  podatnika  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej.    Do  kosztów,  o  których  mowa  w  ust.  4,  nie  zalicza  się  kosztów,  które  nie  są  bezpośrednio  związane  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej,  w  szczególności  odsetek,  opłat  finansowych  oraz  kosztów  związanych  z  nieruchomościami  (art.  30ca  ust.  5  ww.  ustawy).  Zgodnie  natomiast  z  art.  30ca  ust.  7  powołanej  ustawy:  dochodem  (stratą)  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  jest  obliczony  zgodnie  z  art.  9  ust.  2  dochód  (strata)  z  pozarolniczej  działalności  gospodarczej  w  zakresie,  w  jakim  został  osiągnięty:  z  opłat  lub  należności  wynikających  z  umowy  licencyjnej,  która  dotyczy  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej; ze  sprzedaży  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej; z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  uwzględnionego  w  cenie  sprzedaży  produktu  lub  usługi; z  odszkodowania  za  naruszenie  praw  wynikających  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej,  jeżeli  zostało  uzyskane  w  postępowaniu  spornym,  w  tym  postępowaniu  sądowym  albo  arbitrażu.    W  myśl  art.  30cb  ust.  1  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych:  podatnicy  podlegający  opodatkowaniu  na  podstawie  art.  30ca  są  obowiązani:  wyodrębnić  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych; prowadzić  księgi  rachunkowe  w  sposób  zapewniający  ustalenie  przychodów,  kosztów  uzyskania  przychodów  i  dochodu  (straty),  przypadających  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej; wyodrębnić  koszty,  o  których  mowa  w  art.  30ca  ust.  4,  przypadające  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej,  w  sposób  zapewniający  określenie  kwalifikowanego  dochodu; dokonywać  zapisów  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  w  sposób  zapewniający  ustalenie  łącznego  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  –  w  przypadku  gdy  podatnik  wykorzystuje  więcej  niż  jedno  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej,  a  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  nie  jest  możliwe  spełnienie  warunków,  o  których  mowa  w  pkt  2  i  3; dokonywać  zapisów  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  w  sposób  zapewniający  ustalenie  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  w  odniesieniu  do  tego  produktu  lub  tej  usługi  albo  do  tych  produktów  lub  tych  usług  –  w  przypadku  gdy  podatnik  wykorzystuje  jedno  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  lub  większą  liczbę  tych  praw  w  produkcie  lub  usłudze  albo  w  produktach  lub  usługach,  a  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  nie  jest  możliwe  spełnienie  warunków,  o  których  mowa  w  pkt  2-4.    Na  podstawie  art.  30cb  ust.  2  tej  ustawy:  podatnicy  prowadzący  podatkową  księgę  przychodów  i  rozchodów  wykazują  informacje,  o  których  mowa  w  ust.  1,  w  odrębnej  ewidencji.    Stosownie  do  art.  30cb  ust.  3  ww.  ustawy:  w  przypadku  gdy  na  podstawie  ksiąg  rachunkowych  lub  ewidencji,  o  której  mowa  w  ust.  2,  nie  jest  możliwe  ustalenie  dochodu  (straty)  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej,  podatnik  jest  obowiązany  do  zapłaty  podatku  zgodnie  z  art.  27  lub  art.  30c.    Powyższe  przepisy  wprowadzają  korzystne  rozwiązania  podatkowe  dla  przedsiębiorców,  którzy  uzyskują  dochody  z  komercjalizacji  wytworzonych  lub  rozwiniętych  przez  nich  praw  własności  intelektualnej,  tzw.  Innovation  Box.  W  tym  zakresie  wpisują  się  one  w  realizację  „Planu  na  rzecz  Odpowiedzialnego  Rozwoju”,  „Strategii  na  rzecz  doskonałości  naukowej,  nowoczesnego  szkolnictwa  wyższego,  partnerstwa  z  biznesem  i  społecznej  odpowiedzialności  nauki”  oraz  „Strategii  na  Rzecz  Odpowiedzialnego  Rozwoju”  w  obszarze  innowacyjności.  Znowelizowane  przepisy  mają  prowadzić  do  wzrostu  zainteresowania  pracami  badawczo-rozwojowymi  prowadzonymi  w  Polsce  oraz  stanowić  swoiste  „zamknięcie”  łańcucha  wartości  związanego  z  procesem  tworzenia  i  komercjalizacji  innowacyjnych  rozwiązań  będących  efektem  prac  badawczo-rozwojowych.  Należy  także  wskazać,  że  powyższe  regulacje  polegają  na  preferencyjnym  opodatkowaniu  5%  stawką  podatkową  dochodów  uzyskiwanych  przez  podatnika  z  praw  własności  intelektualnej,  których  podatnik  jest  właścicielem,  współwłaścicielem,  użytkownikiem  lub  posiada  prawa  do  korzystania  z  nich  na  podstawie  umowy  licencyjnej  i  które  są  chronione  na  podstawie  obowiązującego  prawa  krajowego  lub  międzynarodowego  przez  m.in.  patent,  dodatkowe  prawo  ochronne  na  wzór  użytkowy  czy  prawo  z  rejestracji  wzoru  przemysłowego,  zwane  „kwalifikowanymi  prawami  własności  intelektualnej”.    Możliwość  skorzystania  z  ulgi  Innovation  Box  ma  miejsce  również  w  sytuacji,  gdy  podatnik  dokona  zakupu  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej,  o  których  mowa  powyżej,  pod  warunkiem  że  następnie  poniesie  on  koszty  związane  z  rozwojem  lub  ulepszeniem  nabytego  prawa.    Dochodem  kwalifikującym  się  do  ulgi  Innovation  Box  jest  dochód  uzyskany  z  tytułu  należności/opłat  licencyjnych  lub  innych  należności  związanych  z  wykorzystywaniem  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej,  dochód  ze  sprzedaży  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej,  jak  również,  dochód  z  tego  aktywa  uwzględniony  w  cenie  sprzedaży  produktu  lub  usługi  określany  na  zasadzie  ceny  rynkowej.    Warunkiem  koniecznym  dla  skorzystania  z  omawianej  preferencji  jest  wymóg  prowadzenia  przez  podatnika  działalności  badawczo-rozwojowej  bezpośrednio  związanej  z  wytworzeniem,  komercjalizacją,  rozwojem  lub  ulepszeniem  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej,  co  stanowi  wyraz  realizacji  zasady  nexus.  Poziom  dochodu  kwalifikowanego  do  zastosowania  preferencyjnej  stawki  opodatkowania  będzie  wyliczany  przy  zastosowaniu  formuły  (wzoru)  wynikającej  z  raportu  nr  5  BEPS.  Przewidziano  także  możliwość  zlecenia  wykonania  prac  badawczo-rozwojowych  innym  podmiotom  zarówno  niepowiązanym,  jak  i  powiązanym.  Należy  podkreślić,  że  stosowanie  tej  ulgi  (niższej  stawki  podatku  do  kwalifikowanych  dochodów)  będzie  prawem,  a  nie  obowiązkiem  podatnika.  Jest  to  o  tyle  istotne,  gdyż  z  korzystaniem  z  ulgi  wiążą  się,  bądź  co  bądź,  dodatkowe  obowiązki  po  stronie  podatników,  w  szczególności  obowiązek  prowadzenia  ewidencji  pozwalającej  na  monitorowanie  i  śledzenie  efektów  prac  badawczo-rozwojowych.    Podatnik  będzie  miał  możliwość  stosowania  niniejszej  ulgi  przez  cały  okres  trwania  ochrony  prawnej  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej.  W  przypadku  tych  aktywów,  które  podlegają  procedurze  zgłoszenia/rejestracji,  podatnik  będzie  mógł  skorzystać  z  preferencji  podatkowej  od  momentu  zgłoszenia  lub  złożenia  wniosku  o  rejestrację  (obowiązek  zwrotu  kwoty  ulgi  w  przypadku  wycofania  wniosku,  odmowy  udzielenia  prawa  lub  odrzucenia  wniosku  o  rejestrację).    Należy  także  wskazać,  że  oprogramowanie  –  definiowane  jako  ogół  informacji  w  postaci  zestawu  instrukcji,  zaimplementowanych  interfejsów  i  zintegrowanych  danych  przeznaczonych  dla  komputera  do  realizacji  wyznaczonych  celów  –  podlega  ochronie  jak  utwór  literacki  z  art.  1  ustawy  z  dnia  4  lutego  1994  r.  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  1062).  Stąd  oprogramowanie  może  być  uznane  za  kwalifikowane  IP,  w  świetle  art.  30ca  ust.  2  pkt  8  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  jeśli  jego  wytworzenie,  rozszerzenie  lub  ulepszenie  jest  wynikiem  prac  badawczo-rozwojowych.    Zgodnie  z  art.  74  ust.  2  ww.  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych:  ochrona  przyznana  programowi  komputerowemu  obejmuje  wszystkie  formy  jego  wyrażenia.  Idee  i  zasady  będące  podstawą  jakiegokolwiek  elementu  programu  komputerowego,  w  tym  podstawą  łączy,  nie  podlegają  ochronie.   Z  przytoczonych  powyżej  przepisów  wynika,  że  aby  podatnik  do  uzyskiwanych  dochodów  mógł  zastosować  5%  preferencyjną  stawkę  podatkową  musi  w  ramach  prowadzonej  pozarolniczej  działalności  gospodarczej  uzyskiwać  dochody  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  oraz  prowadzić  na  bieżąco,  tj.  od  początku  działalności  zmierzającej  do  wytworzenia  kwalifikowanego  prawa  ewidencję,  na  podstawie,  której  można:  wyodrębnić  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej;  ustalić  przychód,  koszty  uzyskania  przychodu,  i  dochód  (stratę)  przypadające  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej;  wyodrębnić  koszty,  o  których  mowa  w  art.  30ca  ust.  4  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  przypadające  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej,  w  sposób  zapewniający  określenie  kwalifikowanego  dochodu.   Kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej  jest  m.in.  autorskie  prawo  do  programu  komputerowego  podlegające  ochronie  prawnej  na  podstawie  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych,  jeżeli  zostało  wytworzone  w  ramach  prowadzonej  przez  podatnika  działalności  badawczo-rozwojowej.   W  opisie  stanu  faktycznego  i  zdarzenia  przyszłego  oraz  ich  uzupełnieniu  Wnioskodawca  wskazał,  że  posiada  na  terytorium  Rzeczypospolitej  Polskiej  nieograniczony  obowiązek  podatkowy.  Zainteresowany  prowadzi  jednoosobową  działalność  gospodarczą,  w  ramach,  której  prowadzi  działalność  badawczo-rozwojową,  o  której  mowa  w  art.  5a  pkt  38  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.  W  wyniku  prowadzenia  ww.  działalności  Zainteresowany  wytwarza  odrębne  programy  komputerowe  podlegające  ochronie  na  podstawie  art.  74  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych  oraz  przenosi  całość  autorskich  praw  majątkowych  do  tych  utworów  w  zamian  za  wynagrodzenie.  Programy  komputerowe  stanowiące  kwalifikowane  IP,  podlegające  ochronie  na  podstawie  art.  74  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych,  Wnioskodawca  tworzy  w  pełni  samodzielnie.  Wnioskodawca  prowadzi  odrębną  od  podatkowej  księgi  rozchodów  i  przychodów  ewidencję  dla  projektu  dotyczącego  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej.  Ewidencja  ta  zapewnia  wyodrębnienie  wytworzonych  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  (tj.  praw  autorskich  do  wytworzonych  programów  komputerowych)  oraz  ustalenie  przychodu,  kosztu  uzyskania  przychodu  i  dochodu  (straty)  przypadającej  na  dane  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  (tu:  prawo  autorskie  do  programu  komputerowego).  Niniejsza  ewidencja  pozwala  na  wyodrębnienie  kosztów  bezpośrednio  związanych  z  danym  prawem  własności  intelektualnej  w  podziale  na  rodzaje  kosztów  wymienione  w  art.  30ca  ust.  4  ustawy  o  PIT  (oznaczone  literami  a-d).  Odrębną  ewidencję,  o  której  mowa  powyżej,  Zainteresowany  prowadzi  od  15  stycznia  2020  r.,  czyli  od  momentu  rozpoczęcia  prac  badawczo-rozwojowych,  zmierzających  do  wytworzenia  kwalifikowanego  IP.  Odrębna  ewidencja  prowadzona  jest  na  bieżąco  od  momentu  poniesienia  pierwszych  kosztów,  o  których  mowa  w  art.  30cb  ustawy  o  PIT.  Ww.  ewidencja  pozwala  na  wyodrębnienie  kosztów,  o  których  mowa  w  art.  30ca  ust.  4,  przypadających  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  w  sposób  zapewniający  określenie  kwalifikowanego  dochodu.   Mając  powyższe  na  uwadze,  dochód  uzyskany  z  tytułu  przeniesienia  przez  Wnioskodawcę  praw  autorskich  do  oprogramowania  na  rzecz  Klienta,  które  stanowi  utwór  prawnie  chroniony  i  zostało  wytworzone  w  ramach  prowadzonej  działalności  badawczo-rozwojowej,  kwalifikuje  się  do  opodatkowania  5%  podatkiem  dochodowym  od  osób  fizycznych,  o  którym  mowa  w  art.  30ca  ust.  1  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.   Końcowo  wskazać  należy,  że  interpretacja  –  zgodnie  z  wolą  Wnioskodawcy  wyrażoną  w  piśmie  stanowiącym  uzupełnienie  wniosku  –  dotyczy  opodatkowania  dochodu  uzyskanego  w  roku  2021  jak  i  latach  następnych,  o  ile  stan  faktyczny  i  prawny  nie  ulegnie  zmianie.   Interpretacja  dotyczy  zaistniałego  stanu  faktycznego  przedstawionego  przez  Wnioskodawcę  i  stanu  prawnego  obowiązującego  w  dacie  zaistnienia  zdarzenia  oraz  zdarzenia  przyszłego  przedstawionego  przez  Wnioskodawcę  i  stanu  prawnego  obowiązującego  w  dniu  wydania  interpretacji.   Zgodnie  z  art.  14na  §  1  Ordynacji  podatkowej  przepisów  art.  14k-14n  nie  stosuje  się,  jeżeli  stan  faktyczny  lub  zdarzenie  przyszłe  będące  przedmiotem  interpretacji  indywidualnej  stanowi  element  czynności  będących  przedmiotem  decyzji  wydanej: 1)  z  zastosowaniem  art.  119a; 2)  w  związku  z  wystąpieniem  nadużycia  prawa,  o  którym  mowa  w  art.  5  ust.  5  ustawy  z  dnia  11  marca  2004  r.  o  podatku  od  towarów  i  usług; 3)  z  zastosowaniem  środków  ograniczających  umowne  korzyści. Przepisów  art.  14k-14n  nie  stosuje  się,  jeżeli  korzyść  podatkowa,  stwierdzona  w  decyzjach  wymienionych  w  §  1,  jest  skutkiem  zastosowania  się  do  utrwalonej  praktyki  interpretacyjnej,  interpretacji  ogólnej  lub  objaśnień  podatkowych  (art.  14na  §  2  Ordynacji  podatkowej). Powyższe  unormowania  należy  odczytywać  łącznie  z  przepisami  art.  33  ustawy  z  23  października  2018  r.  o  zmianie  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  prawnych,  ustawy  –  Ordynacja  podatkowa  oraz  niektórych  innych  ustaw  (Dz.  U.  poz.  2193  ze  zm.),  wprowadzającymi  regulacje  intertemporalne.    Stronie  przysługuje  prawo  do  wniesienia  skargi  na  niniejszą  interpretację  przepisów  prawa  podatkowego  z  powodu  jej  niezgodności  z  prawem.  Skargę  wnosi  się  do  Wojewódzkiego  Sądu  Administracyjnego za  pośrednictwem  organu,  którego  działanie,  bezczynność  lub  przewlekłe  prowadzenie  postępowania  jest  przedmiotem  skargi  (art.  54  §  1  ww.  ustawy  z  dnia  30  sierpnia  2002  r.  Prawo  o  postępowaniu  przed  sądami  administracyjnymi  –  Dz.  U.  z  2019  r.  poz.  2325  ze  zm.).  Skargę  wnosi  się  w  dwóch  egzemplarzach  (art.  47  §  1  ww.  ustawy)  na  adres:  Krajowa  Informacja  Skarbowa,  ul.  Teodora  Sixta  17,  43-300  Bielsko-Biała  lub  drogą  elektroniczną  na  adres  Elektronicznej  Skrzynki  Podawczej  Krajowej  Informacji  Skarbowej  na  platformie  ePUAP:  /KIS/SkrytkaESP  (art.  54  §  1a  ww.  ustawy),  w  terminie  trzydziestu  dni  od  dnia  doręczenia  skarżącemu  rozstrzygnięcia  w  sprawie  albo  aktu,  o  którym  mowa  w  art.  3  §  2  pkt  4a  (art.  53  §  1  ww.  ustawy).  W  przypadku  wnoszenia  skargi  w  okresie  obowiązywania  stanu  zagrożenia  epidemicznego  i  stanu  epidemii  jako  najwłaściwszy  proponuje  się  kontakt  z  wykorzystaniem  systemu  teleinformatycznego  ePUAP.  W  przypadku  pism  i  załączników  wnoszonych  w  formie  dokumentu  elektronicznego  odpisów  nie  dołącza  się  (art.  47  §  3  ww.  ustawy).   Jednocześnie,  zgodnie  z  art.  57a  ww.  ustawy,  skarga  na  pisemną  interpretację  przepisów  prawa  podatkowego  wydaną  w  indywidualnej  sprawie,  opinię  zabezpieczającą  i  odmowę  wydania  opinii  zabezpieczającej  może  być  oparta  wyłącznie  na  zarzucie  naruszenia  przepisów  postępowania,  dopuszczeniu  się  błędu  wykładni  lub  niewłaściwej  oceny  co  do  zastosowania  przepisu  prawa  materialnego.  Sąd  administracyjny  jest  związany  zarzutami  skargi  oraz  powołaną  podstawą  prawną.