0112-KDIL2-1.4011.782.2021.2.JK

INTERPRETACJA  INDYWIDUALNA Na  podstawie  art.  13  §  2a,  art.  14b  §  1  ustawy  z  dnia  29  sierpnia  1997  r.  Ordynacja  podatkowa  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  1540  ze  zm.)  Dyrektor  Krajowej  Informacji  Skarbowej  stwierdza,  że  stanowisko  Wnioskodawcy  przedstawione  we  wniosku  z  dnia  1  sierpnia  2021  r.  (data  wpływu  12  sierpnia  2021  r.),  uzupełnionym  w  dniu  7  listopada  2021  r.  o  wydanie  interpretacji  przepisów  prawa  podatkowego  dotyczącej  podatku  dochodowego  od  osób  fizycznych  w  zakresie: ustalenia  czy  wykonywane  przez  Wnioskodawcę  prace  spełniają  definicję  działalności  badawczo-rozwojowej  –  jest  prawidłowe, ustalenia  czy  utwory  wytworzone  przez  Wnioskodawcę  stanowią  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  –  jest  prawidłowe, możliwości  opodatkowania  dochodu  osiąganego  przez  Wnioskodawcę  z  Praw  IP  Box  z  zastosowaniem  preferencyjnej  stawki  5%  –  jest  prawidłowe, uwzględnienia  kosztów  wskazanych  we  wniosku  w  celu  obliczenia  wskaźnika  nexus  –  jest  prawidłowe. UZASADNIENIE   W  dniu  12  sierpnia  2021  r.  wpłynął  do  tutejszego  organu  ww.  wniosek  o  wydanie  interpretacji  indywidualnej  dotyczącej  podatku  dochodowego  od  osób  fizycznych  w  zakresie: ustalenia  czy  wykonywane  przez  Wnioskodawcę  prace  spełniają  definicję  działalności  badawczo-rozwojowej, ustalenia  czy  utwory  wytworzone  przez  Wnioskodawcę  stanowią  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej, możliwości  opodatkowania  dochodu  osiąganego  przez  Wnioskodawcę  z  Praw  IP  Box  z  zastosowaniem  preferencyjnej  stawki  5%, uwzględnienia  kosztów  wskazanych  we  wniosku  w  celu  obliczenia  wskaźnika  nexus.   W  związku  z  tym,  że  złożony  wniosek  nie  spełniał  wymogów  formalnych,  o  których  mowa  w  art.  14b  §  3  Ordynacji  podatkowej,  pismem  z  22  października  2021  r.,  nr  0112-KDIL2-1.4011.782.2021.1.JK,  na  podstawie  art.  13  §  2a,  art.  169  §  1  i  §  2  w  zw.  z  art.  14h  ww.  ustawy,  wezwano  Wnioskodawcę  do  usunięcia  braków,  w  terminie  7  dni  od  dnia  doręczenia  wezwania,  pod  rygorem  pozostawienia  podania  bez  rozpatrzenia.   Jednocześnie  poinformowano  Wnioskodawcę,  że  stosownie  do  postanowień  art.  139  §  4  w  zw.  z  art.  14d  §  1  Ordynacji  podatkowej,  okresu  oczekiwania  między  wezwaniem  przez  organ  a  jego  uzupełnieniem,  nie  wlicza  się  do  terminu  przewidzianego  na  wydanie  interpretacji  indywidualnej  przepisów  prawa  podatkowego.    Wezwanie  wysłane  22  października  2021  r.,  doręczono  2  listopada  2021  r.,  natomiast  7  listopada  2021  r.  wpłynęło  do  tut.  organu  pismo  będące  odpowiedzią  na  ww.  wezwanie.   We  wniosku  przedstawiono  następujące  stany  faktyczne.   Wnioskodawca  jest  osobą  fizyczną,  posiadającą  nieograniczony  obowiązek  podatkowy  na  terytorium  kraju.  Prowadzi  on  działalność  gospodarczą  w  oparciu  o  wpis  do  Centralnej  Ewidencji  i  Informacji  o  Działalności  Gospodarczej.    Wnioskodawca  prowadzi  działalność  polegającą  na  pracach  programistycznych  od  1  sierpnia  2012  r.    Zawarł  on  umowę  o  świadczenie  usług  z:  (…)  zwani  w  dalszej  części  wniosku  „Zleceniodawca”.   W  ramach  prowadzonej  działalności  gospodarczej  Wnioskodawca  wykonuje  prace  programistyczne  zlecane  przez  Zleceniodawcę,  prowadzące  do  powstania  innowacyjnych,  indywidualnych  rozwiązań  obsługujących  dedykowane  obszary  działalności.    Jest  to  oprogramowanie  tworzone  i  rozwijane  pod  potrzeby  indywidualne  Zleceniodawcy  (zwane  dalej:  „Oprogramowaniem”).   Wnioskodawca  za  przykład  tworzonego  Oprogramowania  tworzenie  aplikacji  służącej  do  (…).  Innym  przykładem  jest  tworzenie  aplikacji  służącej  do  (…).  Wnioskodawca  tworząc  używa  języków  programowania  takich  jak  (…).   Podkreślenia  wymaga  fakt,  że  utwory  tworzone  i  modyfikowane  przez  Wnioskodawcę  są  chronione  przez  art.  74  ust.  1  i  2  ustawy  z  dnia  4  lutego  1994  r.  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych  (t.j.  Dz.  U.  z  2019  r.  poz.  1231  z  późn.  zm.).    Wskazać  należy,  że  w  zakresie  rozwoju  Oprogramowania,  Wnioskodawca  staje  się  użytkownikiem  takiego  na  mocy  postanowień  umowy  o  świadczenie  usług  podpisanej  ze  Zleceniodawcą.  Zobowiązuje  on  Wnioskodawcę  do  rozwoju  Oprogramowania,  które  stanowi  po  implementacji  rozwijanych  funkcjonalności  osobny  program  komputerowy  chroniony  nadmienionym  art.  74  ust.  1  i  2  pr.  aut.   Działalność  prowadzona  jest  przez  Wnioskodawcę  w  sposób  ciągły  i  systematyczny,  a  jej  efektem  jest  tworzenie  Oprogramowania  dopasowanego  do  indywidualnych  potrzeb  klientów.  Działania  Wnioskodawcy  zmierzają  do  zwiększenia  oraz  wykorzystania  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań.   Wskazane  powyżej  efekty  prowadzonych  prac  twórczych  powinny  być  kwalifikowane  jako  prace  prowadzące  do  powstania  utworów  w  rozumieniu  art.  1  ust.  1  ustawy  z  dnia  4  lutego  1994  r.  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych  (tekst  jedn.:  Dz.  U.  z  2019  r.  poz.  1231  z  późn.  zm.)  bądź  poprzez  stworzenie  nowego  programu  komputerowego,  bądź  poprzez  twórczą  zmianę  (opracowanie)  istniejącego  programu  komputerowego  (systemu  wykorzystywanego  przez  klienta  Wnioskodawcy).   Na  zakończenie  uznać  należy,  iż  projekty  polegające  na  tworzeniu  i  rozwoju  Oprogramowania  mają  skomplikowany  charakter  i  każdorazowo  wymagają  podjęcia  wielu  prac  i  czynności  o  charakterze  programistycznym.  Mają  one  przymiot  indywidualności,  innowacyjności  oraz  niepowtarzalny  charakter.    Wnioskodawca  opracowuje  nowe  lub  ulepszone  produkty,  procesy,  które  w  znacznym  stopniu  odróżniają  się  od  rozwiązań  już  funkcjonujących  u  Wnioskodawcy  i  jego  Zleceniodawcy.    Wnioskodawca  przenosi  ogół  praw  autorskich  na  rzecz  Zleceniodawcy  na  mocy  umowy  o  świadczenie  usług.  Przenosi  on  prawa  autorskie  odpłatnie  na  rzecz  Zleceniodawcy.  Dochód  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  jest  uwzględniony  w  cenie  usługi.   Wnioskodawca  zamierza  skorzystać  z  preferencyjnego  opodatkowania  stawką  5%  w  odniesieniu  do  kwalifikowanego  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  (IP  Box),  uregulowanego  w  art.  30ca  ustawy  o  PIT,  za  lata  2020-2021.   W  pierwszej  kolejności,  Wnioskodawca  w  prowadzonej  ewidencji  pozaksięgowej  dokonuje  wyodrębnienia  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  (prawa  IP  Box).    Wyodrębnionymi  Prawami  IP  Box  będą  majątkowe  prawa  autorskie  do  Oprogramowania.   Wnioskodawca  ponosi  szereg  kosztów  bezpośrednio  związanych  z  tworzeniem  i  rozwojem  Oprogramowania  takie  jak: zakup  peryferii  komputerowych  –  potrzebne  bezpośrednio  do  pisania  kodu  źródłowego,  testowania  prototypów; koszty  samochodowe  –  paliwo,  serwisy  -  potrzebne  do  dojazdów  do  siedziby  Zleceniodawcy  celem  omówienia  wyników  świadczenia; koszty  składek  ubezpieczenia  społecznego  –  koszt  obowiązkowy  prowadzonej  działalności; usługi  telekomunikacyjne  –  potrzebne  Wnioskodawcy  do  zdalnej  komunikacji  ze  Zleceniodawcą  celem  omówienia  wyników  świadczenia; koszt  usług  księgowych  –  potrzebne  Wnioskodawcy  do  tworzenia  ewidencji  IP  BOX  oraz  podatkowej  księgi  przychodów  i  rozchodów; zakup  licencji  narzędzi  programistycznych  –  stanowiące  środowisko  programistyczne,  Wnioskodawca  może  tworzyć  dzięki  nim  kod  źródłowy.   Z  punktu  widzenia  prawnego,  umowy  zawierane  przez  Wnioskodawcę  z  klientami,  w  ramach  których  Wnioskodawca  zobowiązuje  się  wytworzyć  i  przenieść  na  klientów  prawa  do  Oprogramowania  (Umowy)  kwalifikowane  są  jako  umowy  o  świadczenie  usług.    Efektem,  do  stworzenia  którego  zobowiązuje  się  Wnioskodawca  na  podstawie  zawieranych  Umów,  jest  dedykowane  Oprogramowanie.  Celem  umożliwienia  korzystania  klientowi  z  wytworzonego  Oprogramowania,  Wnioskodawca  przenosi  na  klienta  całość  autorskich  praw  majątkowych  do  tworzonego  Oprogramowania.   Wnioskodawca  ponosi  ryzyko  gospodarcze  prowadzonej  działalności  gospodarczej.  Wskazać  należy,  że  ponosi  on  również  normalną  kodeksową  odpowiedzialność  kontraktową  wynikającą  z  art.  471  in.  kc.  W  szczególności  umowa  łącząca  ze  Zleceniodawcą  nie  nosi  znamion  umowy  o  pracę  w  tym  Wnioskodawca  nie  działa  pod  kierownictwem  i  w  czasie  i  miejscu  wskazanym  przez  Zleceniodawcę.  Zleceniodawca  ogranicza  się  do  wskazania  ogólnych  kierunków  działań  Wnioskodawcy  i  oczekiwań  oraz  ram  czasowych,  w  których  zobowiązany  jest  on  skończyć  dany  projekt.   Różnica  pomiędzy  ustalonymi  w  powyższy  sposób  Przychodami  IP  Box  oraz  Kosztami  IP  Box  stanowić  będzie  dochód  z  Praw  IP  Box  (Dochód  IP  Box).   Pozostały  dochód  osiągany  przez  Wnioskodawcę  podlegał  będzie  opodatkowaniu  PIT  na  zasadach  ogólnych  (skala  podatkowa).   Jak  zostało  już  wspomniane,  Wnioskodawca  wyodrębnia  w  prowadzonej  ewidencji  pozarachunkowej,  Prawa  IP  Box  (prawa  autorskie  do  Oprogramowania),  spełniając  tym  samym  wymóg  wynikający  z  art.  30  cb  ustawy  o  PIT.  Wnioskodawca  w  przedmiotowej  ewidencji  dokonuje  wyodrębnienia  przychodów,  kosztów  uzyskania  przychodów  i  dochodu  (straty)  przypadających  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej.  Wnioskodawca  dokonuje  również  wyodrębnienia  kosztów,  o  których  mowa  w  art.  30  ca  ust.  4  ustawy  o  PIT.  Rozwiązanie  ewidencyjne  umożliwia  ustalenie  łącznego  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej.  Ewidencja  taka  prowadzona  jest  na  bieżąco  od  1  stycznia  2020  r.   W  piśmie  stanowiącym  uzupełnienie  wniosku  wskazano,  że: czynności  wykonywane  przez  Wnioskodawcę  w  ramach  tworzenia  i  rozwijania  oprogramowania  odbywają  się  w  ramach  działalności  twórczej,  która  obejmuje  nabywanie,  łączenie,  kształtowanie  i  wykorzystywanie  dostępnej  aktualnie  wiedzy  i  umiejętności,  w  tym  w  zakresie  narzędzi  informatycznych  lub  oprogramowania,  do  planowania  produkcji  oraz  projektowania  i  tworzenia  zmienionych,  ulepszonych  lub  nowych  produktów,  procesów  lub  usług,  z  wyłączeniem  działalności  obejmującej  rutynowe  i  okresowe  zmiany  wprowadzane  do  nich,  nawet  jeżeli  takie  zmiany  mają  charakter  ulepszeń  (prace  rozwojowe). tworzenie  i  rozwijanie  przez  Wnioskodawcę  oprogramowania,  o  którym  mowa  we  wniosku,  stanowi  przejaw  działalności  twórczej  o  indywidualnym  charakterze  (wyraz  własnej  twórczości  intelektualnej). działania  polegające  na  tworzeniu  i  rozwijaniu  programów  komputerowych  zmierzają  do  poprawy  użyteczności  tego  oprogramowania. w  przypadku  rozwijania  oprogramowania  efekt  prac  Wnioskodawcy  w  postaci  powstałych  rozwiązań  bezpośrednio  w  wyniku  ich  stworzenia,  przed  implementacją,  stanowią  nowe,  odrębne  od  tego  oprogramowania,  utwory  w  postaci  oprogramowania  podlegające  ochronie  na  podstawie  art.  74  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych. wszystkie  wydatki  wskazane  we  wniosku  to  koszty  uzyskania  przychodów  z  uwagi  na  wartość  niższą  niż  10.000,00  zł. w  odrębnej  od  podatkowej  księgi  przychodów  i  rozchodów  ewidencji,  Wnioskodawca wyodrębnia  koszty,  o  których  mowa  w  art.  30ca  ust.  4  ustawy  o  PIT  przypadające  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  w  sposób  zapewniający  określenie  kwalifikowanego  dochodu.   W  związku  z  powyższym  opisem  zadano  następujące  pytania. Czy  opisane  prace  wykonywane  przez  Wnioskodawcę  polegające  na  tworzeniu  i  rozwijaniu  Oprogramowania  spełniają  definicję  działalności  badawczo-rozwojowej,  o  której  mowa  w  przepisach  ustawy  o  PIT? Czy  Prawa  IP  Box  tj.  autorskie  prawa  majątkowe,  wskazane  w  niniejszym  wniosku  spełniają  definicję  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej,  o  których  mowa  w  art.  30ca  ust.  2  pkt  8  ustawy  o  PIT? Czy  dochód  osiągany  z  przeniesienia  Praw  IP  Box  (autorskich  praw  majątkowych  do  programów  komputerowych)  wskazanych  we  wniosku  będzie  mógł  podlegać  opodatkowaniu  preferencyjną  stawką  5%? Czy  ustalając  wskaźnik  Nexus,  Wnioskodawca  będzie  miał  prawo  do  uwzględniania  kosztów,  opisanych  w  niniejszym  wniosku?   Zdaniem  Wnioskodawcy: Ad.1. Prace  wykonywane  przez  Wnioskodawcę  polegające  na  tworzeniu  i  rozwijaniu  Oprogramowania  spełniają  ustawową  definicję  działalności  badawczo-rozwojowej.    Stosownie  do  treści  art.  5a  ust.  38  ustawy  o  PIT  przez  działalność  badawczo-rozwojową  należy  rozumieć  działalność  twórczą  obejmującą  badania  naukowe  lub  prace  rozwojowe,  podejmowaną  w  sposób  systematyczny  w  celu  zwiększenia  zasobów  wiedzy  oraz  wykorzystania  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań. Ustawodawca  definiując  w  art.  5a  ust.  39  ustawy  o  PIT  termin  badania  naukowe  oraz  definiując  pojęcie  prace  rozwojowe  odwołuje  się  wprost  do  definicji  zawartych  w  ustawie  z  dnia  20  lipca  2018  r.  -  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce  (t.j.  Dz.  U.  z  2020  r.  poz.  85  z  późn.  zm.).   Tym  samym,  przez  badania  naukowe  zgodnie  z  art.  5a  ust.  39  w  zw.  z  art.  4  ust.  2  UPSWN,  rozumie  się:  badania  podstawowe  rozumiane  jako  prace  empiryczne  lub  teoretyczne  mające  przede  wszystkim  na  celu  zdobywanie  nowej  wiedzy  o  podstawach  zjawisk  i  obserwowalnych  faktów  bez  nastawienia  na  bezpośrednie  zastosowanie  komercyjne; badania  aplikacyjne  rozumiane  jako  prace  mające  na  celu  zdobycie  nowej  wiedzy  oraz  umiejętności,  nastawione  na  opracowywanie  nowych  produktów,  procesów  lub  usług  lub  wprowadzanie  do  nich  znaczących  ulepszeń.   Natomiast  przez  prace  rozwojowe,  stosownie  do  treści  art.  5a  ust.  38  w  zw.  z  art.  4  ust.  3  UPSWN,  należy  rozumieć  działalność  obejmującą  nabywanie,  łączenie,  kształtowanie  i  wykorzystywanie  dostępnej  aktualnie  wiedzy  i  umiejętności,  w  tym  w  zakresie  narzędzi  informatycznych  lub  oprogramowania,  do  planowania  produkcji  oraz  projektowania  i  tworzenia  zmienionych,  ulepszonych  lub  nowych  produktów,  procesów  lub  usług,  z  wyłączeniem  działalności  obejmującej  rutynowe  i  okresowe  zmiany  wprowadzane  do  nich,  nawet  jeżeli  takie  zmiany  mają  charakter  ulepszeń.   Jak  zostało  wskazane  w  opisie  stanu  faktycznego,  Wnioskodawca  jest  dostawcą  usług  programistycznych.  W  ramach  prowadzonej  działalności  gospodarczej  Wnioskodawca  wykonuje  prace  programistyczne  zlecane  przez  klientów,  prowadzące  do  powstania  innowacyjnych,  indywidualnych  rozwiązań  obsługujących  dedykowane  obszary  działalności. Prace  badawczo-rozwojowe  są  realizowane  w  sposób  ciągły  i  systematyczny.  W  celu  realizacji  prac  badawczo-rozwojowych  Wnioskodawca  wykorzystuje  dostępną  aktualnie  wiedzę  i  umiejętności  z  dziedziny  nauki  i  technologii.   Należy  przy  tym  podkreślić,  iż  opisane  w  stanie  faktycznym  podejmowane  prace  zmierzające  do  stworzenia  Oprogramowania  nie  mają  charakteru  prac  rutynowych,  a  zadania  i  problemy  przed  którymi  stawiana  jest  Wnioskodawca  wymagają  zawsze  indywidualnego  podejścia  i  praktycznego  zastosowania  posiadanej  wiedzy  i  umiejętność.   Ad.2. Prawa  IP  BOX,  tj.  autorskie  praw  majątkowe,  powstające  w  ramach  prowadzonej  przez  Wnioskodawcę  działalności  gospodarczej,  spełniają  wszystkie  przesłanki,  aby  uznać  je  za  kwalifikowane  prawa  własności  intelektualnej.    Za  takie  ustawodawca  w  art.  30ca  ust.  1  uPIT  traktuje  m.in.  autorskie  prawo  do  programu  komputerowego.    Warunkiem  jest  jego  ochrona  prawna  na  podstawie  przepisów  odrębnych  ustaw  lub  ratyfikowanych  umów  międzynarodowych,  których  stroną  jest  RP,  oraz  innych  umów  międzynarodowych,  których  stroną  jest  UE,  których  przedmiot  ochrony  został  wytworzony,  rozwinięty  lub  ulepszony  przez  podatnika  w  ramach  prowadzonej  przez  niego  działalności  badawczo-rozwojowej.    W  przedmiotowym  wniosku,  Wnioskodawca  wskazał,  że  przejaw  jego  działań  prowadzonych  w  ramach  działalności  gospodarczej  stanowi  działalność  badawczo-rozwojową  w  rozumieniu  art.  5a  ust  38  ustawy  o  PIT.    Jego  praca  spełnia  bowiem  definicje  prac  rozwojowych  zgodnie  z  art.  4  ust.  3  ustawy  z  dnia  20  lipca  2018  r.  –  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce  (t.j.  Dz.  U.  z  2020  r.  poz.  85  z  późn.  zm.),  Wnioskodawca  wskazuje,  że  w  ramach  działalności  m.in.  „tworzy”  i  „rozwija”  oprogramowanie,  co  ustawodawca  wymaga,  aby  uznać  je  za  prace  rozwojowe.   Prawa  autorskie  realizowane  przez  Wnioskodawcę,  są  programami  komputerowymi,  podlegającymi  osobnej  ochronie,  o  której  mowa  w  art.  74  ust.  1  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych.    Zgodnie  z  objaśnieniami  podatkowymi  MF  do  IP  BOX  (pkt  80),  program  komputerowy  to  w  szczególności  zestaw  instrukcji  przeznaczonych  do  wykonywania  bezpośrednio  lub  pośrednio  w  komputerze  czynności  w  celu  osiągnięcia  określonego  rezultatu.  Stwierdzono  ponadto,  że  pojęcie  to  należy  traktować  szeroko.  Wnioskodawca  w  takim  przypadku  wytwarza  program  komputerowy.  Nadto  jak  zostało  wyżej  podkreślone,  podlega  ono  ochronie  prawnej.   Ad.3. Wnioskodawca  będzie  mógł  opodatkować  dochód  z  przeniesienia  praw  autorskich  do  Praw  IP  BOX  (autorskich  praw  majątkowych  do  programu  komputerowego)  na  zasadzie  preferencji  IP  BOX  tj.  5%  podatkiem  dochodowym  zgodnie  z  art.  30ca  ust.  1  ustawy  o  PIT.    Wnioskodawca  jest  osobą  fizyczną,  która  prowadzi  działalność  gospodarczą  polegającą  na  tworzeniu  i  rozwoju  programów  komputerowych  na  zlecenie.    Wnioskodawca  przenosi  prawa  autorskiego  do  programów  wytworzonych  na  Zleceniodawców  za  wynagrodzeniem,  które  jest  zliczone  jako  składowa  usługi.   Wnioskodawca  ponosi  koszty,  które  mogą  być  uznane  za  bezpośrednie  bowiem  są  związane  bezpośrednio  z  tworzeniem  i  rozwojem  Oprogramowania.  Wobec  czego  Wnioskodawca  jest  w  stanie  ustalić  wskaźnik  Nexus  dla  tworzonych  IP.   Wnioskodawca  ponosi  ryzyko  gospodarcze  prowadzonej  działalności  oraz  nie  działa  pod  kierownictwem  oraz  w  miejscu  i  czasie  wskazanym  przez  Zleceniodawcę. Zarówno  tworzone  jak  i  rozwijane  (tworzone  funkcjonalności  implementowane  w  kod  źródłowy)  są  chronione  przez  art.  74  ust.  1  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych.   Zgodnie  z  art.  30ca  ust.  2,  kwalifikowanymi  prawami  własności  intelektualnej  jest  m.in.  autorskie  prawo  do  programu  komputerowego.  Warunkiem  jest,  że  podlegają  one  ochronie  prawnej  na  podstawie  przepisów  odrębnych  ustaw.    W  odesłaniu  do  ustawy  z  dnia  4  lutego  1994  r.  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych  (t.j.  Dz.  U.  z  2019  r.  poz.  1231  z  późn.  zm.)  w  art.  1  ustawodawca  wskazuje,  że  przedmiotem  ochrony  prawa  autorskiego  są  utwory  m.in.  wyrażone  słowem,  symbolami  matematycznymi,  znakami  graficznymi  (literackie,  publicystyczne,  naukowe,  kartograficzne  oraz  programy  komputerowe).  W  myśl  art.  30cb  ust.  1  ustawy  o  PIT  podatnik  zobowiązany  jest  zaprowadzić  ewidencję,  która  umożliwia  wyodrębnić  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  w  prowadzonych  księgach  –  tu  podatkowych.    Prowadzenie  ewidencji  pozaksięgowej  w  sposób  zapewniający  ustalenie  przychodów,  kosztów  uzyskania  przychodów  i  dochodu  (straty),  przypadających  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej,  wyodrębnienie  kosztów  przypadających  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej.    Z  uwagi  na  to,  że  Wnioskodawca  spełnia  te  wszystkie  przesłanki  ma  prawo  do  opodatkowania  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  autorskich  w  stawce  5%.   Ad.4. Wnioskodawca  będzie  miał  możliwość  zaliczyć  wskazane  koszty  do  wskaźnika  Nexus.    Ustawodawca  w  art.  30ca  ust.  4  uPIT,  wskazuje,  ze  podatnik  chcący  skorzystać  z  preferencyjnej  stawki  podatkowej,  zobowiązany  jest  obliczyć  tzw.  wskaźnik  nexus.  Jedną  ze  składowych  mających  zastosowanie  w  przedmiotowym  wskaźników,  są  koszty  faktycznie  poniesione  przez  podatnika  na  prowadzoną  bezpośrednio  przez  podatnika  działalność  badawczo-rozwojową  związaną  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej.   Zastrzeżono  przy  tym,  że  nie  wszystkie  koszty  uznać  można  za  kwalifikowane.  Nie  są  bezpośrednio  związane  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej  wartość  odsetek,  opłat  finansowych  oraz  kosztów  związanych  z  nieruchomościami.  Ustawodawca  posłużył  się  tu  katalogiem  otwartym  takich  kosztów.  Jednak,  wykładnia  tego  przepisu  powinna  prowadzić  do  uznania,  że  mowa  tu  o  tzw.  kosztach  pasywnych  i  to  w  części  finansowej  oraz  takich,  które  dotyczą  miejsca  powstawania  prawa  własności  intelektualnej.   Głównymi  kosztami  Wnioskodawcy  w  prowadzonej  działalności  są  koszty  bezpośrednio  związane  z  działalności  polegającą  na  realizacji  praw  autorskich  opisanych  szeroko  w  stanie  faktycznym  tj.: zakup  peryferii  komputerowych  –  potrzebne  bezpośrednio  do  pisania  kodu  źródłowego,  testowania  prototypów; koszty  samochodowe  -  paliwo,  serwisy  –  potrzebne  do  dojazdów  do  siedziby  Zleceniodawcy  celem  omówienia  wyników  świadczenia; koszty  składek  ubezpieczenia  społecznego  –  koszt  obowiązkowy  prowadzonej  działalności; usługi  telekomunikacyjne  –  potrzebne  Wnioskodawcy  do  zdalnej  komunikacji  ze  Zleceniodawcą  celem  omówienia  wyników  świadczenia; koszt  usług  księgowych  –  potrzebne  Wnioskodawcy  do  tworzenia  ewidencji  IP  BOX  oraz  podatkowej  księgi  przychodów  i  rozchodów; zakup  licencji  narzędzi  programistycznych  –  stanowiące  środowisko  programistyczne,  Wnioskodawca  może  tworzyć  dzięki  nim  kod  źródłowy.   Są  to  koszty  bezpośrednie,  a  więc  takie,  których  wartość  powinna  zostać  zaliczona  przy  obliczaniu  wskaźnika  Nexus.   W  świetle  obowiązującego  stanu  prawnego  stanowisko  Wnioskodawcy  w  sprawie  oceny  prawnej  przedstawionych  stanów  faktycznych  w  zakresie: ustalenia  czy  wykonywane  przez  Wnioskodawcę  prace  spełniają  definicję  działalności  badawczo-rozwojowej  –  jest  prawidłowe, ustalenia  czy  utwory  wytworzone  przez  Wnioskodawcę  stanowią  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  –  jest  prawidłowe, możliwości  opodatkowania  dochodu  osiąganego  przez  Wnioskodawcę  z  Praw  IP  Box  z  zastosowaniem  preferencyjnej  stawki  5%  –  jest  prawidłowe, uwzględnienia  kosztów  wskazanych  we  wniosku  w  celu  obliczenia  wskaźnika  nexus  –  jest  prawidłowe.   Zgodnie  z  przepisem  art.  9  ust.  1  ustawy  z  dnia  26  lipca  1991  r.  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  1128  ze  zm.),  opodatkowaniu  podatkiem  dochodowym  podlegają  wszelkiego  rodzaju  dochody,  z  wyjątkiem  dochodów  wymienionych  w  art.  21,  52,  52a  i  52c  oraz  dochodów,  od  których  na  podstawie  przepisów  Ordynacji  podatkowej  zaniechano  poboru  podatku.   Ustawodawca  wprowadził  definicję  działalności  badawczo-rozwojowej  w  art.  5a  pkt  38  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  zgodnie  z  którą  przez  działalność  badawczo-rozwojową  należy  rozumieć  działalność  twórczą  obejmującą  badania  naukowe  lub  prace  rozwojowe,  podejmowaną  w  sposób  systematyczny  w  celu  zwiększenia  zasobów  wiedzy  oraz  wykorzystania  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań.   W  myśl  art.  5a  pkt  39  tej  ustawy,  ilekroć  w  ustawie  jest  mowa  o  badaniach  naukowych  –  oznacza  to:  a)    badania  podstawowe  w  rozumieniu  art.  4  ust.  2  pkt  1  ustawy  z  dnia  20  lipca  2018  r.  –  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  478  i  619), b)    badania  aplikacyjne  w  rozumieniu  art.  4  ust.  2  pkt  2  ustawy  z  dnia  20  lipca  2018  r.  –  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce.    Z  kolei  w  definicji  prac  rozwojowych  zawartej  w  art.  5a  pkt  40  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  wskazano,  że  oznaczają  one  prace  rozwojowe  w  rozumieniu  art.  4  ust.  3  ustawy  z  dnia  20  lipca  2018  r.  –  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce.    Na  podstawie  art.  4  ust.  2  ustawy  z  dnia  20  lipca  2018  r.  –  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  478  ze  zm.),  badania  naukowe  są  działalnością  obejmującą:  1)    badania  podstawowe  rozumiane  jako  prace  empiryczne  lub  teoretyczne  mające  przede  wszystkim  na  celu  zdobywanie  nowej  wiedzy  o  podstawach  zjawisk  i  obserwowalnych  faktów  bez  nastawienia  na  bezpośrednie  zastosowanie  komercyjne; 2)    badania  aplikacyjne  rozumiane  jako  prace  mające  na  celu  zdobycie  nowej  wiedzy  oraz  umiejętności,  nastawione  na  opracowywanie  nowych  produktów,  procesów  lub  usług  lub  wprowadzanie  do  nich  znaczących  ulepszeń.    Stosownie  do  art.  4  ust.  3  ww.  ustawy,  prace  rozwojowe  są  działalnością  obejmującą  nabywanie,  łączenie,  kształtowanie  i  wykorzystywanie  dostępnej  aktualnie  wiedzy  i  umiejętności,  w  tym  w  zakresie  narzędzi  informatycznych  lub  oprogramowania,  do  planowania  produkcji  oraz  projektowania  i  tworzenia  zmienionych,  ulepszonych  lub  nowych  produktów,  procesów  lub  usług,  z  wyłączeniem  działalności  obejmującej  rutynowe  i  okresowe  zmiany  wprowadzane  do  nich,  nawet  jeżeli  takie  zmiany  mają  charakter  ulepszeń.   Zatem  z  pracami  badawczo-rozwojowymi  mamy  do  czynienia  wówczas,  gdy  wykorzystuje  się  dostępną  wiedzę  z  dziedziny  nauki,  technologii  i  działalności  gospodarczej  oraz  innej  wiedzy  i  umiejętności  do  tworzenia  nowych  lub  ulepszania  istniejących  produktów/usług  oraz  procesów  i  technologii  produkcji.    Przenosząc  powyższe  na  grunt  rozpatrywanej  sprawy,  należy  wyraźnie  podkreślić,  że  w  celu  stwierdzenia,  czy  Wnioskodawca  prowadzi  działalność  badawczo-rozwojową,  należy  przeprowadzić  analizę  nakierowaną  na  zidentyfikowanie  przejawów  działalności  gospodarczej,  które  mogą zostać  uznane  za  działalność  badawczo-rozwojową  (tj.  tych  aktywności  podatnika,  które  spełniają  definicje  wskazane  w  art.  5a  pkt  38-40  ww.  ustawy).    Z  ustawowej  definicji  zawartej  w  regulacjach  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  wynika,  że  działalność  badawczo-rozwojowa  musi  mieć  charakter  twórczy.  Jak  podaje  słownik  języka  polskiego  PWN,  działalność  twórcza  to  zespół  działań  podejmowanych  w  kierunku  tworzenia  (działalność  –  zespół  działań  podejmowanych  w  jakimś  celu),  powstania  czegoś  (twórczy  –  mający  na  celu  tworzenie,  tworzyć  –  powodować  powstanie  czegoś).  W  doktrynie  prawa  autorskiego  podkreśla  się  natomiast,  że  cecha  twórczości  związana  jest  przede  wszystkim  z  rezultatem  działalności  człowieka  o  charakterze  kreacyjnym  i  jest  spełniona  wówczas,  gdy  istnieje  nowy  wytwór  intelektu.  Działalność  twórcza  oznacza,  że  „ustawodawca  za  przedmiot  prawa  autorskiego  uznaje  tylko  rezultat  (przejaw)  takiego  działania,  który  choćby  w  minimalnym  stopniu  odróżnia  się  od  innych  rezultatów  takiego  samego  działania,  a  zatem,  że  posiada  cechę  nowości,  której  stopień  nie  ma  znaczenia”.  Zatem  twórczość  działalności  badawczo-rozwojowej  może  przejawiać  się  opracowywaniem  nowych  koncepcji,  narzędzi,  rozwiązań  niewystępujących  dotychczas  w  praktyce  gospodarczej  podatnika  lub  na  tyle  innowacyjnych,  że  w  znacznym  stopniu  odróżniają  się  od  rozwiązań  już  funkcjonujących  u  podatnika.    Kolejnym  kryterium  działalności  badawczo-rozwojowej  jest  prowadzenie  tej  działalności  w  sposób  systematyczny.  Zgodnie  ze  słownikiem  języka  polskiego  PWN  słowo  systematyczny  oznacza  (i)  robiący  coś  regularnie  i  starannie,  (ii)  o  procesach:  zachodzący  stale  od  dłuższego  czasu,  (iii)  o  działaniach:  prowadzony  w  sposób  uporządkowany,  według  pewnego  systemu;  też:  o  efektach  takich  działań;  planowy,  metodyczny.  W  związku  z  tym,  że  w  definicji  działalności  badawczo-rozwojowej  słowo  „systematyczny”  występuje  w  sformułowaniu  „podejmowaną  (działalność)  w  sposób  systematyczny”,  a  więc  odnosi  się  do  „działalności”,  czyli  zespołu  działań  podejmowanych  w  jakimś  celu,  najbardziej  właściwą  definicją  systematyczności  w  omawianym  zakresie  jest  definicja  obejmująca  prowadzenie  działalności  w  sposób  uporządkowany,  według  pewnego  systemu.  Zatem  słowo  systematycznie  odnosi  się  również  do  działalności  prowadzonej  w  sposób  metodyczny,  zaplanowany  i  uporządkowany.  To  oznacza,  że  działalność  badawczo-rozwojowa  jest  prowadzona  systematycznie  niezależnie  od  tego,  czy  podatnik  stale  prowadzi  prace  badawczo-rozwojowe,  czy  tylko  od  czasu  do  czasu,  a  nawet  incydentalnie,  co  wynika  z  charakteru  prowadzonej  przez  niego  działalności  oraz  potrzeb  rynku,  klientów,  sytuacji  mikro  i  makroekonomicznej.  Z  powyższego  wynika,  że  spełnienie  kryterium  „systematyczności”  danej  działalności  nie  jest  uzależnione  od  ciągłości  tej  działalności,  w  tym  od  określonego  czasu  przez  jaki  działalność  taka  ma  być  prowadzona  ani  też  od  istnienia  planu  co  do  prowadzenia  przez  podatnika  podobnej  działalności  w  przyszłości.  Wystarczające  jest,  aby  podatnik  zaplanował  i  przeprowadził  chociażby  jeden  projekt  badawczo-rozwojowy,  przyjmując  dla  niego  określone  cele  do  osiągnięcia,  harmonogram  i  zasoby.  Taka  działalność  może  być  uznana  za  działalność  systematyczną,  tj.  prowadzoną  w  sposób  metodyczny,  zaplanowany  i  uporządkowany.    Powyżej  omówione  dwa  kryteria  działalności  badawczo-rozwojowej  dotyczą  charakteru  i  organizacji  prowadzenia  tej  działalności,  podczas  gdy  ostatnie,  trzecie  kryterium,  dotyczy  rezultatu  prowadzenia  tej  działalności,  tj.  zwiększenia  zasobów  wiedzy  oraz  wykorzystania  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań.  W  konsekwencji  –  głównym  zadaniem  dla  zarządzającego  projektem  badawczo-rozwojowym  jest  zlokalizowanie  i  zidentyfikowanie  zasobów  wiedzy  przed  rozpoczęciem  działań  projektowych;  zasobów  w  ujęciu  funkcjonalnym  i  celowościowym,  czyli  podlegającym  zwiększeniu  oraz  możliwym  i  właściwym  do  wykorzystania  zwiększonej  wiedzy  do  nowych  zastosowań.  Lokalizacja  i  identyfikacja  wiedzy  obejmuje  szereg  działań,  w  tym  określenie  stanu  wiedzy,  miejsca,  sposobu  jej  wykorzystania  oraz  selekcji  pod  względem  przydatności  do  realizacji  celu  projektu.  Prowadząc  działalność  badawczo-rozwojową,  przedsiębiorca  rozwija  specjalistyczną  wiedzę  oraz  umiejętności,  które  może  wykorzystać  w  ramach  bieżących  albo  przyszłych  projektów.    Kluczowe  jest  zawarte  w  definicji  działalności  badawczo-rozwojowej  rozróżnienie,  które  wskazuje,  że  taka  działalność  obejmuje  dwa  rodzaje  aktywności,  tj.:  (i)  badania  podstawowe  i  badania  aplikacyjne  zdefiniowane  w  art.  4  ust.  2  pkt  1  i  2  ustawy  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce  oraz  (ii)  prace  rozwojowe,  o  których  mowa  w  art.  4  ust.  3  tej  ustawy.    Należy  zwrócić  uwagę  na  wyłączenie  zawarte  w  art.  4  ust.  3  tej  ustawy,  mogące  odnosić  się  do  wielu  przejawów  aktywności  podatnika.  Zastrzeżenie  zostało  wprowadzone  w  celu  wyeliminowania  z  zakresu  działalności  badawczo-rozwojowej  tych  przejawów  aktywności  podatnika,  które  mimo  ulepszenia  istniejących  procesów  lub  usług,  z  uwagi  na  swoją  cykliczność  (okresowość)  oraz  brak  innowacyjnego  charakteru  (rutynowość),  nie  mogą  stanowić  prac  rozwojowych.    Tymczasem  z  opisu  sprawy  przedstawionego  we  wniosku  o  wydanie  indywidualnej  interpretacji  wynika,  że  Wnioskodawca  w  ramach  prowadzonej  działalności  gospodarczej  wykonuje  prace  programistyczne.  Wnioskodawca  wskazał,  że  opracowuje  nowe  lub  ulepszone  produkty,  procesy,  które  w  znacznym  stopniu  odróżniają  się  od  rozwiązań  już  funkcjonujących  u  Wnioskodawcy  i  jego  Zleceniodawcy.  Wnioskodawca  zaznaczył  również,  że  jego  działalność  prowadzona  jest  w  sposób  ciągły  i  systematyczny,  a  jej  efektem  jest  tworzenie  Oprogramowania  dopasowanego  do  indywidualnych  potrzeb  klientów.  Ponadto  działania  Wnioskodawcy  zmierzają  do  zwiększenia  oraz  wykorzystania  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań.  Wnioskodawca  wskazał,  że  czynności  w  ramach  tworzenia  i  rozwoju  oprogramowania  odbywają  się  w  ramach  twórczej  działalności  gospodarczej  Wnioskodawcy,  która  obejmuje  nabywanie,  łączenie,  kształtowanie  i  wykorzystywanie  dostępnej  aktualnie  wiedzy  i  umiejętności,  w  tym  w  zakresie  narzędzi  informatycznych  lub  oprogramowania,  do  planowania  produkcji  oraz  projektowania  i  tworzenia  zmienionych,  ulepszonych  lub  nowych  produktów,  procesów  lub  usług  z  wyłączeniem  działalności  obejmującej  rutynowe  i  okresowe  zmiany  wprowadzane  do  nich,  nawet  jeżeli  takie  zmiany  mają  charakter  ulepszeń  (prace  rozwojowe).   Mając  na  uwadze  przedstawiony  we  wniosku  opis  sprawy  oraz  cytowane  przepisy,  należy  stwierdzić,  że  przedstawione  we  wniosku  działania  Wnioskodawcy  polegające  na  tworzeniu  i  rozwijaniu  Oprogramowania  spełniają  definicję  działalności  badawczo-rozwojowej  w  rozumieniu  art.  5a  pkt  38  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  gdyż  obejmują  prace  rozwojowe,  są  podejmowane  w  sposób  systematyczny,  mają  charakter  twórczy  oraz  podejmowane  są  w  celu  zwiększania  zasobów  wiedzy  oraz  wykorzystania  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań.    Reasumując,  opisane  prace  wykonywane  przez  Wnioskodawcę  polegające  na  tworzeniu  i  rozwijaniu  Oprogramowania  spełniają  definicję  działalności  badawczo-rozwojowej,  o  której  mowa  w  art.  5a  pkt  38  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.   Rozpatrując  z  kolei  możliwość  skorzystania  przez  Wnioskodawcę  z  tzw.  ulgi  Innovation  Box,  należy  zauważyć,  że  przedsiębiorcy  osiągający  dochody  generowane  przez  prawa  własności  intelektualnej  od  1  stycznia  2019  r.  mogą  korzystać  z  preferencyjnej  stawki  w  podatku  dochodowym.  Na  podstawie  art.  1  pkt  25  ustawy  z  dnia  23  października  2018  r.  o  zmianie  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  prawnych,  ustawy  –  Ordynacja  podatkowa  oraz  niektórych  innych  ustaw  (Dz.  U.  z  2018  r.  poz.  2193),  w  ustawie  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  dodano  art.  30ca  i  art.  30cb.   Zgodnie  z  art.  30ca  ust.  1  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  podatek  od  osiągniętego  przez  podatnika  w  ramach  pozarolniczej  działalności  gospodarczej  kwalifikowanego  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  wynosi  5%  podstawy  opodatkowania.    W  myśl  art.  30ca  ust.  2  ww.  ustawy,  kwalifikowanymi  prawami  własności  intelektualnej  są: 1)    patent, 2)    prawo  ochronne  na  wzór  użytkowy, 3)    prawo  z  rejestracji  wzoru  przemysłowego, 4)    prawo  z  rejestracji  topografii  układu  scalonego, 5)    dodatkowe  prawo  ochronne  dla  patentu  na  produkt  leczniczy  lub  produkt  ochrony  roślin, 6)    prawo  z  rejestracji  produktu  leczniczego  i  produktu  leczniczego  weterynaryjnego  dopuszczonych  do  obrotu, 7)    wyłączne  prawo,  o  którym  mowa  w  ustawie  z  dnia  26  czerwca  2003  r.  o  ochronie  prawnej  odmian  roślin  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  213), 8)    autorskie  prawo  do  programu  komputerowego –  podlegające  ochronie  prawnej  na  podstawie  przepisów  odrębnych  ustaw  lub  ratyfikowanych  umów  międzynarodowych,  których  stroną  jest  Rzeczpospolita  Polska,  oraz  innych  umów  międzynarodowych,  których  stroną  jest  Unia  Europejska,  których  przedmiot  ochrony  został  wytworzony,  rozwinięty  lub  ulepszony  przez  podatnika  w  ramach  prowadzonej  przez  niego  działalności  badawczo-rozwojowej.   Podstawę  opodatkowania  stanowi  suma  kwalifikowanych  dochodów  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  osiągniętych  w  roku  podatkowym  (art.  30ca  ust.  3  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych).    Należy  przyjąć,  że  dochody  z  kwalifikowanego  IP  mogą  być  opodatkowane  na  preferencyjnych  zasadach  w  takim  zakresie,  w  jakim  kwalifikowane  IP  wytwarza  dochody  w  efekcie  prac  badawczo-rozwojowych  prowadzonych  przez  podatnika.  Innymi  słowy,  skorzystanie  z  preferencji  IP  Box  jest  możliwe  w  sytuacji  występowania  związku  między  dochodem  kwalifikującym  się  do  preferencji  a  kosztami  faktycznie  poniesionymi  w  celu  jego  uzyskania.    Stosownie  natomiast  do  ust.  4  art.  30ca  omawianej  ustawy,  wysokość  kwalifikowanego  dochodu  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  ustala  się  jako  iloczyn  dochodu  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  osiągniętego  w  roku  podatkowym  i  wskaźnika  obliczonego  według  wzoru:(a + b) * 1,3 a + b + c + d     w  którym  poszczególne  litery  oznaczają  koszty  faktycznie  poniesione  przez  podatnika  na: a  –  prowadzoną  bezpośrednio  przez  podatnika  działalność  badawczo-rozwojową  związaną  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej, b  –  nabycie  wyników  prac  badawczo-rozwojowych  związanych  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej,  innych  niż  wymienione  w  lit.  d,  od  podmiotu  niepowiązanego  w  rozumieniu  art.  23m  ust.  1  pkt  3, c  –  nabycie  wyników  prac  badawczo-rozwojowych  związanych  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej,  innych  niż  wymienione  w  lit.  d,  od  podmiotu  powiązanego  w  rozumieniu  art.  23m  ust.  1  pkt  4, d  –  nabycie  przez  podatnika  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej.   Do  kosztów,  o  których  mowa  w  ust.  4,  nie  zalicza  się  kosztów,  które  nie  są  bezpośrednio  związane  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej,  w  szczególności  odsetek,  opłat  finansowych  oraz  kosztów  związanych  z  nieruchomościami  (art.  30ca  ust.  5  ww.  ustawy).   Zgodnie  natomiast  z  art.  30ca  ust.  7  powołanej  ustawy,  dochodem  (stratą)  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  jest  obliczony  zgodnie  z  art.  9  ust.  2  dochód  (strata)  z  pozarolniczej  działalności  gospodarczej  w  zakresie,  w  jakim  został  osiągnięty: 1)    z  opłat  lub  należności  wynikających  z  umowy  licencyjnej,  która  dotyczy  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej; 2)    ze  sprzedaży  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej; 3)    z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  uwzględnionego  w  cenie  sprzedaży  produktu  lub  usługi; 4)    z  odszkodowania  za  naruszenie  praw  wynikających  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej,  jeżeli  zostało  uzyskane  w  postępowaniu  spornym,  w  tym  postępowaniu  sądowym  albo  arbitrażu.   Ponadto  należy  wskazać,  że  podatnik,  który  chce  skorzystać  z  ww.  preferencji  jest  zobowiązany  prowadzić  szczegółową  ewidencję  rachunkową  w  sposób  umożliwiający  obliczenie  podstawy  opodatkowania,  w  tym  powiązanie  ponoszonych  kosztów  prac  badawczo-rozwojowych  z  osiąganymi  dochodami  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  powstałymi  w  wyniku  przeprowadzenia  tych  prac.    Zgodnie  bowiem  z  art.  30cb  ust.  1  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  podatnicy  podlegający  opodatkowaniu  na  podstawie  art.  30ca  są  obowiązani:  1)    wyodrębnić  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych; 2)    prowadzić  księgi  rachunkowe  w  sposób  zapewniający  ustalenie  przychodów,  kosztów  uzyskania  przychodów  i  dochodu  (straty),  przypadających  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej; 3)    wyodrębnić  koszty,  o  których  mowa  w  art.  30ca  ust.  4,  przypadające  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej,  w  sposób  zapewniający  określenie  kwalifikowanego  dochodu; 4)    dokonywać  zapisów  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  w  sposób  zapewniający  ustalenie  łącznego  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  –  w  przypadku  gdy  podatnik  wykorzystuje  więcej  niż  jedno  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej,  a  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  nie  jest  możliwe  spełnienie  warunków,  o  których  mowa  w  pkt  2  i  3; 5)    dokonywać  zapisów  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  w  sposób  zapewniający  ustalenie  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  w  odniesieniu  do  tego  produktu  lub  tej  usługi  albo  do  tych  produktów  lub  tych  usług  –  w  przypadku  gdy  podatnik  wykorzystuje  jedno  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  lub  większą  liczbę  tych  praw  w  produkcie  lub  usłudze  albo  w  produktach  lub  usługach,  a  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  nie  jest  możliwe  spełnienie  warunków,  o  których  mowa  w  pkt  2-4.    Stosownie  do  art.  30cb  ust.  2  ww.  ustawy,  podatnicy  prowadzący  podatkową  księgę  przychodów  i  rozchodów  wykazują  informacje,  o  których  mowa  w  ust.  1,  w  odrębnej  ewidencji.   Zgodnie  z  art.  30cb  ust.  3  omawianej  ustawy,  w  przypadku  gdy  na  podstawie  ksiąg  rachunkowych  lub  ewidencji,  o  której  mowa  w  ust.  2,  nie  jest  możliwe  ustalenie  dochodu  (straty)  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej,  podatnik  jest  obowiązany  do  zapłaty  podatku  zgodnie  z  art.  27  lub  art.  30c.    Powyższe  przepisy  wprowadzają  korzystne  rozwiązania  podatkowe  dla  przedsiębiorców,  którzy  uzyskują  dochody  z  komercjalizacji  wytworzonych  lub  rozwiniętych  przez  nich  praw  własności  intelektualnej,  tzw.  Innovation  Box.  W  tym  zakresie  wpisują  się  one  w  realizację  „Planu  na  rzecz  Odpowiedzialnego  Rozwoju”,  „Strategii  na  rzecz  doskonałości  naukowej,  nowoczesnego  szkolnictwa  wyższego,  partnerstwa  z  biznesem  i  społecznej  odpowiedzialności  nauki”  oraz  „Strategii  na  Rzecz  Odpowiedzialnego  Rozwoju”  w  obszarze  innowacyjności.  Znowelizowane  przepisy  mają  prowadzić  do  wzrostu  zainteresowania  pracami  badawczo-rozwojowymi  prowadzonymi  w  Polsce  oraz  stanowić  swoiste  „zamknięcie”  łańcucha  wartości  związanego  z  procesem  tworzenia  i  komercjalizacji  innowacyjnych  rozwiązań  będących  efektem  prac  badawczo-rozwojowych.    Należy  także  wskazać,  że  powyższe  regulacje  polegają  na  preferencyjnym  opodatkowaniu  5%  stawką  podatkową  dochodów  uzyskiwanych  przez  podatnika  z  praw  własności  intelektualnej,  których  podatnik  jest  właścicielem,  współwłaścicielem,  użytkownikiem  lub  posiada  prawa  do  korzystania  z  nich  na  podstawie  umowy  licencyjnej  i  które  są  chronione  na  podstawie  obowiązującego  prawa  krajowego  lub  międzynarodowego  przez  m.in.  patent,  dodatkowe  prawo  ochronne  na  wzór  użytkowy  czy  prawo  z  rejestracji  wzoru  przemysłowego,  zwane  „kwalifikowanymi  prawami  własności  intelektualnej”.    Możliwość  skorzystania  z  ulgi  Innovation  Box  ma  miejsce  również  w  sytuacji,  gdy  podatnik  dokona  zakupu  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej,  o  których  mowa  powyżej,  pod  warunkiem  że  następnie  poniesie  on  koszty  związane  z  rozwojem  lub  ulepszeniem  nabytego  prawa.    Dochodem  kwalifikującym  się  do  ulgi  Innovation  Box  jest  dochód  uzyskany  z  tytułu  należności/opłat  licencyjnych  lub  innych  należności  związanych  z  wykorzystywaniem  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej,  dochód  ze  sprzedaży  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej,  jak  również  dochód  z  tego  aktywa  uwzględniony  w  cenie  sprzedaży  produktu  lub  usługi  określany  na  zasadzie  ceny  rynkowej.    Warunkiem  koniecznym  dla  skorzystania  z  omawianej  preferencji  jest  wymóg  prowadzenia  przez  podatnika  działalności  badawczo-rozwojowej  bezpośrednio  związanej  z  wytworzeniem,  komercjalizacją,  rozwojem  lub  ulepszeniem  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej,  co  stanowi  wyraz  realizacji  zasady  nexus.  Poziom  dochodu  kwalifikowanego  do  zastosowania  preferencyjnej  stawki  opodatkowania  będzie  wyliczany  przy  zastosowania  formuły  (wzoru)  wynikającej  z  raportu  nr  5  BEPS.  Przewidziano  także  możliwość  zlecenia  wykonania  prac  badawczo-rozwojowych  innym  podmiotom  zarówno  niepowiązanym,  jak  i  powiązanym.    Należy  podkreślić,  że  stosowanie  tej  ulgi  (niższej  stawki  podatku  do  kwalifikowanych  dochodów)  będzie  prawem,  a  nie  obowiązkiem  podatnika.  Jest  to  o  tyle  istotne,  gdyż  z  korzystaniem  z  ulgi  wiążą  się,  bądź  co  bądź,  dodatkowe  obowiązki  po  stronie  podatników,  w  szczególności  obowiązek  prowadzenia  ewidencji  pozwalającej  na  monitorowanie  i  śledzenie  efektów  prac  badawczo-rozwojowych.    Podatnik  będzie  miał  możliwość  stosowania  niniejszej  ulgi  przez  cały  okres  trwania  ochrony  prawnej  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej.  W  przypadku  tych  aktywów,  które  podlegają  procedurze  zgłoszenia/rejestracji,  podatnik  będzie  mógł  skorzystać  z  preferencji  podatkowej  od  momentu  zgłoszenia  lub  złożenia  wniosku  o  rejestrację  (obowiązek  zwrotu  kwoty  ulgi  w  przypadku  wycofania  wniosku,  odmowy  udzielenia  prawa  lub  odrzucenia  wniosku  o  rejestrację).    Odnosząc  powyższe  przepisy  podatkowe  do  opisu  sprawy,  należy  wskazać,  że: 1)    Wnioskodawca  w  ramach  indywidualnej  działalności  gospodarczej  tworzy  i  rozwija  programy  komputerowe; 2)    Wnioskodawca  wykonuje  powyższe  czynności  w  ramach  prowadzonej  przez  siebie  działalności  badawczo-rozwojowej,  spełniającej  definicje  wskazane  w  ustawie  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych; 3)    w  wyniku  prowadzonych  przez  Wnioskodawcę  prac  powstaje  autorskie  prawo  do  programu  komputerowego  podlegające  ochronie  na  podstawie  art.  74  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych; 4)    w  przypadku  rozwoju  oprogramowania  –  efekt  prac  Wnioskodawcy  w  postaci  powstałych  rozwiązań  bezpośrednio  w  wyniku  ich  stworzenia  przed  implementacją  stanowią  nowe,  odrębne  od  tego  oprogramowania,  utwory  w  postaci  oprogramowania  podlegające  ochronie  prawnej  wynikającej  z  art.  74  ust.  1  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych; 5)    Wnioskodawca  osiąga  dochody  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  uwzględnionego  w  cenie  usługi; 6)    Wnioskodawca  prowadzi  na  bieżąco  od  1  stycznia  2020  r.,  ewidencję  pozarachunkową,  w  której  wyodrębnia  Prawa  IP  Box  (prawa  autorskie  do  Oprogramowania),  spełniając  tym  samym  wymóg  wynikający  z  art.  30cb  ustawy  o  PIT.  Wnioskodawca  w  przedmiotowej  ewidencji  dokonuje  wyodrębnienia  przychodów,  kosztów  uzyskania  przychodów  i  dochodu  (straty)  przypadających  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej.  Wnioskodawca  dokonuje  również  wyodrębnienia  kosztów,  o  których  mowa  w  art.  30ca  ust.  4  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  przypadających  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej,  w  sposób  zapewniający  określenie  kwalifikowanego  dochodu.    Należy  także  wskazać,  że  oprogramowanie  –  definiowane  jako  ogół  informacji  w  postaci  zestawu  instrukcji,  zaimplementowanych  interfejsów  i  zintegrowanych  danych  przeznaczonych  dla  komputera  do  realizacji  wyznaczonych  celów  –  podlega  ochronie  jak  utwór  literacki  z  art.  1  ustawy  z  dnia  4  lutego  1994  r.  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  1062).  Stąd  oprogramowanie  może  być  uznane  za  kwalifikowane  IP,  w  świetle  art.  30ca  ust.  2  pkt  8  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  jeśli  jego  wytworzenie,  rozszerzenie  lub  ulepszenie  jest  wynikiem  prac  badawczo-rozwojowych.    Zgodnie  z  art.  74  ust.  2  ww.  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych,  ochrona  przyznana  programowi  komputerowemu  obejmuje  wszystkie  formy  jego  wyrażenia.  Idee  i  zasady  będące  podstawą  jakiegokolwiek  elementu  programu  komputerowego,  w  tym  podstawą  łączy,  nie  podlegają  ochronie.    Mając  powyższe  na  uwadze,  dochód  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  uwzględnionego  w  cenie  sprzedaży  usługi,  tj.  autorskich  praw  do  programów  komputerowych  wskazanych  we  wniosku,  które  stanowią  utwory  prawnie  chronione  i  zostały  wytworzone  w  ramach  prowadzonej  działalności  badawczo-rozwojowej,  kwalifikuje  się  do  dochodów  z  kwalifikowanego  IP  w  rozumieniu  art.  30ca  ust.  7  pkt  3  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.  To  oznacza,  że  Wnioskodawca  może  skorzystać  z  preferencyjnego  opodatkowania  dochodów  według  stawki  5%  uzyskanych  z  tego  tytułu.   Należy  w  tym  miejscu  wyeksponować,  że  opodatkowaniu  preferencyjną  stawką  podatkową  w  wysokości  5%  może  podlegać  wyłącznie  dochód  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnych  uzyskany  w  danym  roku  podatkowym.   Ponadto,  o  ile  podstawą  opodatkowania  preferencyjną  stawką  podatkową  jest  suma  kwalifikowanych  dochodów  z  kwalifikowanych  IP  osiągniętych  w  roku  podatkowym,  to  wysokość  kwalifikowanego  dochodu  z  kwalifikowanego  IP  ustala  się  jako  iloczyn  dochodu  z  kwalifikowanego  IP  osiągniętego  w  roku  podatkowym  i  wskaźnika  nexus  obliczonego  według  wzoru  określonego  w  art.  30ca  ust.  4  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.  Co  istotne,  podatnik  ma  obowiązek  ustalenia  odrębnych  wskaźników  nexus  dla  poszczególnych  kwalifikowanych  IP.  Wymaga  przy  tym  zaznaczenia,  że  opodatkowaniu  5%  stawką  nie  będzie  podlegał  cały  uzyskany  przez  Wnioskodawcę  od  dochód  z  prowadzonej  działalności  i  świadczenia  usług  na  rzecz  Zleceniodawcy,  lecz  suma  przemnożonych  przez  wskaźniki  nexus  dochodów  z  poszczególnych  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej,  tj.  autorskich  praw  do  programów  komputerowych  uwzględnionych  w  cenie  sprzedaży  świadczonej  usługi  na  rzecz  Zleceniodawcy.   Należy  także  wskazać  na  treść  art.  30ca  ust.  8  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  zgodnie  z  którym:  do  ustalenia  dochodów  (strat),  o  których  mowa  w  ust.  7  pkt  3,  przepis  art.  23o  stosuje  się  odpowiednio.   Dochód  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  „zawarty”  w  cenie  danego  produktu  lub  usługi  winien  być  ustalany  na  podstawie  zasady  ceny  rynkowej  (zgodnie  z  przepisami  art.  23o  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych).  Przez  odpowiednie  stosowanie  zasad  cen  transferowych  do  obliczenia  dochodu  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  rozumie  się  również  stosowanie  metod  weryfikacji  cen  transferowych  oraz  przepisów  wykonawczych  w  tym  zakresie.   Należy  zatem  stwierdzić,  że  dochód  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  uwzględnionego  w  cenie  produktu/usługi  weryfikuje  się,  stosując  metodę  najbardziej  odpowiednią  w  danych  okolicznościach  i  wybraną  spośród  wymienionych  w  art.  23p  ust.  1  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.   Reasumując,  autorskie  prawa  do  oprogramowania  komputerowego  wytwarzanego  (rozwijanego)  przez  Wnioskodawcę  w  ramach  prowadzonej  przez  Niego  działalności  gospodarczej  są  kwalifikowanymi  prawami  własności  intelektualnej  w  rozumieniu  art.  30ca  ust.  2  pkt  8  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.  Tym  samym,  dochód  Wnioskodawcy  osiągnięty  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej,  uwzględnionych  w  cenie  sprzedaży  usługi,  stanowi  dochód  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej,  o  którym  mowa  w  art.  30ca  ust.  7  pkt  3  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  dla  opodatkowania  którego  zastosowanie  znajdzie  5%  stawka  podatku  dochodowego  od  osób  fizycznych.   Wątpliwości  Wnioskodawcy  budzi  również  kwestia  uznania  wymienionych  we  wniosku  wydatków  na:  zakup  peryferii  komputerowych; koszty  samochodowe  -  paliwo,  serwisy; koszty  składek  ubezpieczenia  społecznego; usługi  telekomunikacyjne; koszt  usług  księgowych; zakup  licencji  narzędzi  programistycznych; za  koszty  prowadzonej  bezpośrednio  przez  podatnika  działalności  badawczo-rozwojowej  związanej  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej.   Należy  zauważyć,  że  istotne  jest  to,  aby  ze  wskaźnika  nexus  wykluczyć  koszty,  które  nie  są  lub  ze  swej  natury  nie  mogą  być,  bezpośrednio  związane  z  wytworzeniem,  rozwinięciem  lub  ulepszeniem  konkretnych  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej.   Ustalając  wskaźnik  nexus,  należy  pamiętać,  aby  istniał  związek  między: -        wydatkami  poniesionymi  przez  podatnika  w  związku  z  wytworzeniem  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej, -        kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej  oraz  -        dochodami  uzyskiwanymi  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej.   Ta  szczególna  metoda  ujmowania  kosztów  we  wskaźniku  ma  zastosowanie  jedynie  dla  celu,  jakim  jest  kalkulacja  tego  wskaźnika.   Należy  również  pamiętać,  że  wskaźnik  nexus  jest  obliczany  oddzielnie  dla  dochodów  z  poszczególnych  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej.  W  związku  z  tym  Wnioskodawca  powinien  również  ustalić  odrębnie  koszty  faktycznie  poniesione  na  działalność  badawczo-rozwojową  związaną  z  danym  prawem.   Zatem  należy  przyjąć,  że  jeżeli  podatnik  poniósł  rzeczywiście  wydatki,  które  kwalifikują  się  jako  koszty  prowadzonej  przez  niego  działalności  badawczo-rozwojowej,  to  wydatki  związane  z  wytworzeniem  w  ramach  tej  działalności  kwalifikowanego  IP  należy  uznać  za  koszty  faktycznie  poniesione  przez  podatnika  na  prowadzoną  bezpośrednio  przez  niego  działalność  badawczo-rozwojową  związaną  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej,  z  zastrzeżeniem  art.  30ca  ust.  5  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.   Zgodnie  z  art.  30ca  ust.  4  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  koszty  poniesione  faktycznie  przez  podatnika,  uwzględniane  pod  literą  „a”  we  wzorze  na  wyliczenie  wskaźnika,  przez  który  przemnażany  jest  dochód  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  osiągnięty  w  roku  podatkowym,  to  koszty  związane  z  prowadzoną  bezpośrednio  przez  podatnika  działalnością  badawczo-rozwojową  związaną  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej,  a  nie  koszty  działalności  badawczo-rozwojowej  w  rozumieniu  art.  26e  ww.  ustawy,  zawężone  do  tzw.  kosztów  kwalifikowanych.    Jak  wskazuje  Minister  Finansów  w  objaśnieniach  z  15  lipca  2019  r.,  zgodnie  z  akapitem  39  Raportu  OECD  BEPS  Plan  Działania  nr  5  koszty  kwalifikowane  winny  być  uwzględniane  we  wskaźniku  niezależnie  od  metody  ich  ujmowania  w  kosztach  podatkowych,  zgodnie  z  ogólnymi  zasadami  podatkowymi.  Dlatego  też  koszty  dla  celów  kalkulacji  wskaźnika  należy  rozumieć  szerzej  (funkcjonalnie  w  kontekście  ww.  Raportu  OECD),  niż  w  odniesieniu  do  ustalania  kosztów  uzyskania  przychodów  na  gruncie  pozostałych  przepisów  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.    Należy  także  wspomnieć,  że  wskaźnik  nexus  „(…)  służy  do  określania  tej  części  dochodu  z  kwalifikowanego  IP,  która  podlega  preferencyjnej  5%  stawce  podatkowej,  powinien  być  liczony  kumulatywnie  na  przestrzeni  lat.  Oprócz  właściwych  przepisów  o  IP  BOX,  potwierdzają  to  wytyczne  przedstawione  przez  OECD  w  Raporcie  BEPS  Działanie  nr  5  (akapit  45  Raportu  OECD  BEPS  Plan  Działania  nr  5)”.    Wobec  powyższego  należy  podkreślić,  że  wysokość  dochodu  z  kwalifikowanego  IP  ustala  się  jako  iloczyn:  -        dochodu  z  kwalifikowanego  IP  osiągniętego  w  roku  podatkowym  i -        wskaźnika  nexus  obliczonego  według  specjalnego  wzoru  określonego  w  art.  30ca  ust.  4  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.    Zatem  dla  potrzeb  obliczenia  podstawy  opodatkowania  podlegającej  preferencyjnemu  opodatkowaniu  stawką  5%  podatnik  jest  zobowiązany  do  wyliczenia  dwóch  podstawowych  wartości:  -        dochodu  z  kwalifikowanego  IP  osiągniętego  w  roku  podatkowym  oraz -        wskaźnika,  którym  zostanie  przemnożony  powyższy  dochód.    Z  objaśnień  wynika  bowiem,  że  „Obliczając  wysokość  dochodu  z  kwalifikowanego  IP,  który  w  dalszej  kolejności  zostanie  przemnożony  przez  wskaźnik  nexus  w  celu  obliczenia  końcowego  dochodu  podlegającego  5%  stawce  podatku,  niezbędne  jest  określenie  związanych  z  kwalifikowanym  IP  przychodów  oraz  kosztów.  Konieczne  jest  więc  wskazanie  przez  podatnika  przychodów  osiąganych  z  danego  kwalifikowanego  IP  oraz  alokowanie  do  tych  przychodów  funkcjonalnie  związanych  z  nimi  kosztów,  które  w  sposób  bezpośredni  i  pośredni  przyczyniły  się  do  powstania  tego  przychodu.  Zatem,  dochodem  z  kwalifikowanego  IP  jest  nadwyżka  sumy  przychodów  osiągnięta  z  tego  kwalifikowanego  IP  nad  kosztami  ich  uzyskania  osiągnięta  w  roku  podatkowym.  Jeżeli  koszty  uzyskania  przychodów  przekraczają  sumę  przychodów,  różnica  jest  stratą  z  kwalifikowanego  IP”.    Tym  samym,  w  analizowanej  sprawie,  wydatki  ponoszone  przez  Wnioskodawcę  na:  zakup  peryferii  komputerowych;  koszty  samochodowe  -  paliwo,  serwisy;  koszty  składek  ubezpieczenia  społecznego;  usługi  telekomunikacyjne;  koszt  usług  księgowych;  zakup  licencji  narzędzi  programistycznych,  przy  zachowaniu  właściwej  proporcji,  mogą  stanowić  koszty,  o  których  mowa  w  lit.  a  wzoru  z  art.  30ca  ust.  4  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  jako  koszty  prowadzonej  bezpośrednio  przez  Wnioskodawcę  działalności  badawczo-rozwojowej  związanej  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej.   Reasumując,  wskazane  przez  Wnioskodawcę  wydatki  na:  zakup  peryferii  komputerowych;  koszty  samochodowe  -  paliwo,  serwisy;  koszty  składek  ubezpieczenia  społecznego;  usługi  telekomunikacyjne;  koszt  usług  księgowych;  zakup  licencji  narzędzi  programistycznych,  przy  zachowaniu  odpowiedniej  metodyki  alokacji,  mogą  zostać  uznane  za  koszty  do  obliczenia  wskaźnika  nexus,  o  którym  mowa  w  art.  30ca  ust.  4  w  zw.  z  art.  30ca  ust.  5  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  na  potrzeby  wyliczenia  kwalifikowanego  dochodu  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej.     Interpretacja  dotyczy  zaistniałych  stanów  faktycznych  przedstawionych  przez  Wnioskodawcę  i  stanu  prawnego  obowiązującego  w  dacie  zaistnienia  zdarzenia.   Zgodnie  z  art.  14na  §  1  Ordynacji  podatkowej  przepisów  art.  14k-14n  nie  stosuje  się,  jeżeli  stan  faktyczny  lub  zdarzenie  przyszłe  będące  przedmiotem  interpretacji  indywidualnej  stanowi  element  czynności  będących  przedmiotem  decyzji  wydanej: 1)  z  zastosowaniem  art.  119a; 2)  w  związku  z  wystąpieniem  nadużycia  prawa,  o  którym  mowa  w  art.  5  ust.  5  ustawy  z  dnia  11  marca  2004  r.  o  podatku  od  towarów  i  usług; 3)  z  zastosowaniem  środków  ograniczających  umowne  korzyści. Przepisów  art.  14k-14n  nie  stosuje  się,  jeżeli  korzyść  podatkowa,  stwierdzona  w  decyzjach  wymienionych  w  §  1,  jest  skutkiem  zastosowania  się  do  utrwalonej  praktyki  interpretacyjnej,  interpretacji  ogólnej  lub  objaśnień  podatkowych  (art.  14na  §  2  Ordynacji  podatkowej). Powyższe  unormowania  należy  odczytywać  łącznie  z  przepisami  art.  33  ustawy  z  23  października  2018  r.  o  zmianie  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  prawnych,  ustawy  –  Ordynacja  podatkowa  oraz  niektórych  innych  ustaw  (Dz.  U.  poz.  2193  ze  zm.),  wprowadzającymi  regulacje  intertemporalne.    Stronie  przysługuje  prawo  do  wniesienia  skargi  na  niniejszą  interpretację  przepisów  prawa  podatkowego  z  powodu  jej  niezgodności  z  prawem.  Skargę  wnosi  się  do  Wojewódzkiego  Sądu  Administracyjnego  za  pośrednictwem  organu,  którego  działanie,  bezczynność  lub  przewlekłe  prowadzenie  postępowania  jest  przedmiotem  skargi  (art.  54  §  1  ww.  ustawy  z  dnia  30  sierpnia  2002  r.  Prawo  o  postępowaniu  przed  sądami  administracyjnymi  –  Dz.  U.  z  2019  r.  poz.  2325  ze  zm.).  Skargę  wnosi  się  w  dwóch  egzemplarzach  (art.  47  §  1  ww.  ustawy)  na  adres:  Krajowa  Informacja  Skarbowa,  ul.  Teodora  Sixta  17,  43-300  Bielsko-Biała  lub  drogą  elektroniczną  na  adres  Elektronicznej  Skrzynki  Podawczej  Krajowej  Informacji  Skarbowej  na  platformie  ePUAP:  /KIS/SkrytkaESP  (art.  54  §  1a  ww.  ustawy),  w  terminie  trzydziestu  dni  od  dnia  doręczenia  skarżącemu  rozstrzygnięcia  w  sprawie  albo  aktu,  o  którym  mowa  w  art.  3  §  2  pkt  4a  (art.  53  §  1  ww.  ustawy).  W  przypadku  wnoszenia  skargi  w  okresie  obowiązywania  stanu  zagrożenia  epidemicznego  i  stanu  epidemii  jako  najwłaściwszy  proponuje  się  kontakt  z  wykorzystaniem  systemu  teleinformatycznego  ePUAP.  W  przypadku  pism  i  załączników  wnoszonych  w  formie  dokumentu  elektronicznego  odpisów  nie  dołącza  się  (art.  47  §  3  ww.  ustawy).   Jednocześnie,  zgodnie  z  art.  57a  ww.  ustawy,  skarga  na  pisemną  interpretację  przepisów  prawa  podatkowego  wydaną  w  indywidualnej  sprawie,  opinię  zabezpieczającą  i  odmowę  wydania  opinii  zabezpieczającej  może  być  oparta  wyłącznie  na  zarzucie  naruszenia  przepisów  postępowania,  dopuszczeniu  się  błędu  wykładni  lub  niewłaściwej  oceny  co  do  zastosowania  przepisu  prawa  materialnego.  Sąd  administracyjny  jest  związany  zarzutami  skargi  oraz  powołaną  podstawą  prawną.