0112-KDIL2-2.4011.601.2021.2.IM

INTERPRETACJA  INDYWIDUALNA Na  podstawie  art.  13  §  2a,  art.  14b  §  1  ustawy  z  dnia  29  sierpnia  1997  r.  Ordynacja  podatkowa  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  1540  ze  zm.)  Dyrektor  Krajowej  Informacji  Skarbowej  stwierdza,  że  stanowisko  Wnioskodawcy  przedstawione  we  wniosku  z  dnia  5  lipca  2021  r.  (data  wpływu  13  lipca  2021  r.)  o  wydanie  interpretacji  przepisów  prawa  podatkowego  dotyczącej  podatku  dochodowego  od  osób  fizycznych  w  zakresie  preferencyjnego  opodatkowania  dochodów  generowanych  przez  prawa  własności  intelektualnej  (tzw.  IP  Box)  –  jest  prawidłowe.UZASADNIENIE W  dniu  13  lipca  2021  r.  wpłynął  do  tutejszego  organu  ww.  wniosek  ‒  uzupełniony  pismem  z  12  października  2021  r.  (data  wpływu  12.10.2021  r.)  ‒  o  wydanie  interpretacji  indywidualnej  dotyczącej  podatku  dochodowego  od  osób  fizycznych  w  zakresie  preferencyjnego  opodatkowania  dochodów  generowanych  przez  prawa  własności  intelektualnej.    We  wniosku  przedstawiono  następujące  zdarzenie  przyszłe. Wnioskodawca  prowadzi  jednoosobową  działalność  gospodarczą  pod  firmą  x,  NIP:  x,  w  ramach  której  świadczy,  m.in.  usługi  programistyczne.  Jego  przedsiębiorstwo  jest  prowadzone  od  2  listopada  2020  r.  i  od  tej  daty  prowadzona  jest  także  działalność  rozwojowo-badawcza  w  zakresie  prac  programistycznych.  Zgodnie  z  Polską  Klasyfikacją  Działalności  gospodarczej  przeważająca  działalność  przedsiębiorstwa  Wnioskodawcy  polega  na  62.01.Z  Działalność  związana  z  oprogramowaniem.  Wnioskodawca  od  początku  prowadzenia  działalności  jest  opodatkowany  liniową  stawką  podatku  dochodowego  w  wysokości  19%.  Wnioskodawca  od  początku  prowadzenia  działalności  gospodarczej  rozlicza  się  na  podstawie  podatkowej  księgi  dochodów  i  rozchodów.  Wnioskodawca  od  początku  prowadzenia  działalności  gospodarczej  posiada  na  terytorium  Rzeczypospolitej  Polskiej  nieograniczony  obowiązek  podatkowy  w  świetle  art.  3  ust.  1  oraz  ust.  1a  ustawy  o  PIT.  W  bieżącym  roku  2021  r  Wnioskodawca,  w  ramach  prowadzonej  przez  siebie  działalności  gospodarczej  osiąga  dochody  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  w  postaci  autorskich  praw  z  programów  komputerowych.  Dochody  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  w  postaci  autorskich  praw  z  programów  komputerowych  Wnioskodawca  osiąga  w  roku  2021  na  podstawie  współpracy  gospodarczej  ze  spółką  x.,  z  siedzibą  w  x,  wpisaną  do  rejestru  przedsiębiorców  prowadzonego  przez  Sąd  Rejonowy Wydział  Gospodarczy  Krajowego  Rejestru  Sądowego  pod  numerem  KRS  x  nr  NIP:  x,  nr  REGON:  x,  dalej  jako:  „x”.  W  ramach  łączącego  Wnioskodawcę  ze  spółką  x  stosunku  prawnego,  Wnioskodawca  świadczy  w  aktualnie  trwającym  roku  2021,  na  rzecz  spółki  x  usługi  programistyczne  polegające  na  tworzeniu  od  podstaw  nowych  programów  (aplikacji)  komputerowych  albo  rozwijaniu  już  istniejących  programów  komputerowych  poprzez  tworzenie  ich  nowych  funkcjonalności.  Efektem  pracy  Wnioskodawcy  ‒  zarówno  tworzenia  nowych  aplikacji  jak  i  tworzenia  nowych  funkcjonalności  aplikacji  już  istniejących  ‒  jest  kod  źródłowy  i  program  komputerowy  podlegających  ochronie  prawnoautorskiej,  o  której  mowa  w  art.  74  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych.  Wytworzenie,  bądź  ulepszenie  przez  Wnioskodawcę  programów  komputerowych  na  rzecz  spółki  x jest  objęte  prawno-autorską  ochroną,  bowiem  efekt  prac  Wnioskodawcy  stanowi  utwór  w  rozumieniu  przepisów  o  prawie  autorskim.    Tworzone,  bądź  rozwijane  oprogramowanie  komputerowe  w  aktualnie  trwającym  roku  2021  (i  będzie  także  w  latach  kolejnych)  na  rzecz  spółki  x  jest  wytworem  myśli  Wnioskodawcy,  a  poprzez  jego  zmaterializowanie  w  postaci  kodu  źródłowego,  zapisanego  w  repozytorium  kodów,  który  jest  przekazywany  spółkom,  jest  zmaterializowany,  wobec  czego  Wnioskodawca  jest  jego  twórcą,  posiadającym  pełnię  praw  autorskich.  Wnioskodawca  zarówno  tworzy  od  podstaw  nowe  oprogramowanie  komputerowe,  jak  również  rozwija  oprogramowanie  już  istniejące  tworząc  nowe  funkcjonalności  istniejących  już  programów  komputerowych,  które  to  programy  są  własnością  spółki  x,  która  to  spółka  udostępnia  Wnioskodawcy  oprogramowanie  (kod  źródłowy)  na  podstawie  zlecenia  przeprowadzenia  przez  niego  prac  programistycznych  i  ulepszenia  już  istniejącego  oprogramowania  lub  dodania  nowych  funkcjonalności  (bez  udzielenia  licencji).   W  obu  przypadkach  efektem  pracy  Wnioskodawcy  jest  kod  źródłowy,  stworzony  przez  Wnioskodawcę,  do  którego  to  kodu  Wnioskodawca  ‒  jako  twórca  ‒  ma  wyłączne  prawa  autorskie,  a  ten  kod  źródłowy  jest  programem  komputerowym  w  rozumieniu  art.  74  ustawy  o  prawach  autorskich  i  prawach  pokrewnych.  Tworzone  przez  Wnioskodawcę  na  rzecz  spółki  x  w  aktualnie  trwającym  roku  2021  oprogramowanie  było  tworzone  w  ramach  prowadzonej  działalności  badawczo-rozwojowej  w  rozumieniu  art.  5a  pkt  38  ustawy  z  dnia  26  lipca  1991  r.  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.  Podjęta  przez  Wnioskodawcę  działalność  obejmuje  nabywanie,  łączenie,  kształtowanie  i  wykorzystywanie  dostępnej  aktualnie  wiedzy  i  umiejętności,  w  tym  w  zakresie  narzędzi  informatycznych  lub  oprogramowania,  do  planowania  produkcji  oraz  projektowania  i  tworzenia  zmienionych,  ulepszonych  lub  nowych  produktów,  procesów  lub  usług  z  wyłączeniem  działalności  obejmującej  rutynowe  i  okresowe  zmiany  wprowadzane  do  nich,  nawet  jeżeli  takie  zmiany  mają  charakter  ulepszeń.  W  ramach  działalności  gospodarczej  Wnioskodawca  opracowuje  nowe  lub  ulepszone  produkty,  procesy,  usługi  niewystępujące  dotychczas  w  praktyce  gospodarczej  lub  na  tyle  innowacyjne,  że  w  znacznym  stopniu  odróżniają  się  od  rozwiązań  już  funkcjonujących.  Oprogramowanie  komputerowe,  o  którym  mowa  we  wniosku  jest  tworzone,  rozwijane,  ulepszane  w  ramach  prowadzonej  bezpośrednio  przez  Wnioskodawcę  działalności  badawczo-rozwojowej  oznaczającej  działalność  twórczą  obejmującą  badania  naukowe  lub  prace  rozwojowe,  podejmowaną  w  sposób  systematyczny  w  celu  zwiększenia  zasobów  wiedzy  oraz  wykorzystania  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań. Wnioskodawca  przenosi  w  roku  2021  na  spółki  x  autorskie  prawa  majątkowe  do  wszystkich  utworów,  które  wykonuje  w  ramach  realizacji  przedmiotowych  umów  z  chwilą  ich  wytworzenia,  w  tym  w  szczególności  prawa  autorskie  do  systemów  (programów  komputerowych),  które  Wnioskodawca  tworzy  bądź  rozwija  poprzez  tworzenie  ich  nowych  funkcjonalności,  które  stanowią  programy  komputerowe  podlegające  ochronie  prawnoautorskiej.  Wnioskodawca  przenosi  na  rzecz  spółki  x  wszelkie  autorskie  prawa  do  własności  intelektualnej  i  udziela  zgody  na  wykonywanie  zależnych  praw  autorskich  do  wytworzonego  oprogramowania.  Z  tytułu  usług  realizowanych  przez  Wnioskodawcę  na  rzecz  spółki  x  i  przeniesienia  autorskich  praw  do  programów  komputerowych,  Wnioskodawcy  przysługuje  wynagrodzenie.  Wynagrodzenie  to  stanowi  wynagrodzenie  ryczałtowe  i  stanowi  również  wynagrodzenie  za  przeniesienie  autorskich  praw  majątkowych  do  wszystkich  utworów,  które  Wnioskodawca  wykonuje  w  ramach  realizacji  przedmiotowych  umów.  Dochody  osiągane  przez  Wnioskodawcę  z  tytułu  umowy  łączącej  go  ze  spółką  x  za  wykonywane  na  rzecz  tej  spółki  prace  programistyczne  polegające  na  tworzeniu  oprogramowania  i  przeniesienie  autorskich  praw  majątkowych  do  tworzonego  kodu  źródłowego  aplikacji  są  przychodami  uzyskiwanymi  przez  Wnioskodawcę  w  ramach  jego  przedsiębiorstwa  i  są  przychodami  w  rozumieniu  art.  30ca  ust.  2  pkt  8  ustawy  o  PIT,  tj.  przychodami  z  tytułu  autorskiego  prawa  do  programu  komputerowego.  Dochody  te  stanowiące  dochody  w  rozumieniu  art.  30ca  ust.  2  pkt  8  ustawy  o  PIT,  tj.  dochody  z  tytułu  autorskiego  prawa  do  programu  komputerowego,  stanowią  dochody  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  uwzględnionego  w  cenie  sprzedaży  produktu.    W  okresie,  którego  dotyczy  wniosek,  Wnioskodawca  uzyskiwał,  uzyskuje  i  będzie  uzyskiwać  dochody  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  uwzględnionego  w  cenie  sprzedaży  produktu  lub  usługi.  Jak  zostało  to  bowiem  opisane  szczegółowo  we  wniosku,  Wnioskodawca  tworzy  kod  źródłowy  nowej  aplikacji  lub  tworzy  kod  źródłowy  rozwijając  lub  ulepszając  aplikację  i  otrzymuje  wynagrodzenie,  obejmujące  wynagrodzenie  za  prace  programistyczne  i  za  przeniesienie  autorskich  praw  majątkowych  do  tworzonego  kodu  źródłowego  i  programu  komputerowego  w  rozumieniu  art.  74  ustawy  prawo  autorskie.  Z  tytułu  realizowanych  przez  Wnioskodawcę  usług  otrzymuje  on  w  roku  od  spółki  x  wynagrodzenie  obejmujące  wszystkie  koszty  i  wydatki  ponoszone  przez  Wnioskodawcę  w  celu  realizowania  umowy,  w  tym  również  stanowiące  wynagrodzenie  za  przeniesienie  autorskich  praw  majątkowych  do  wszystkich  utworów.  Koszty  ponoszone  przez  przedsiębiorstwo  Wnioskodawcy  dotyczące  świadczenia  usług  objętych  umową  są  ponoszone  przez  przedsiębiorstwo  Wnioskodawcy.    Wnioskodawca  w  ramach  umowy  i  współpracy  gospodarczej  ze  spółką  x  kod  źródłowy  aplikacji,  a  następnie  przenosi  prawa  autorskie  do  tego  kodu  źródłowego,  otrzymując  wynagrodzenie,  a  więc  uzyskuje  dochody  w  rozumieniu  art.  30ca  ust.  2  pkt  8  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  tj.  dochody  z  autorskiego  prawa  do  programu  komputerowego,  które  stanowią  dochody  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej,  uwzględnionego  w  cenie  sprzedaży  produktu.  Wnioskodawca  albo  opracowuje  od  podstaw  nowe  programy  komputerowe  albo  ulepsza  i  rozwija  tylko  oprogramowanie  należące  do  spółki  x,  która  to  spółka  udostępnia  to  oprogramowanie  Wnioskodawcy  na  podstawie  zlecenia  (bez  udzielenia  licencji)  w  celu  opracowania  nowej  funkcjonalności,  która  to  nowa  funkcjonalność  stanowi  program  komputerowy  podlegający  ochronie  prawnoautorskiej.  Nawet  jeśli  Wnioskodawca  pracuje  na  kodzie  źródłowym,  który  kiedyś  na  zlecenie  spółki  x  opracowała  inna  osoba  współpracująca  ze  spółką  x,  to  i  tak  ten  kod  źródłowy  jest  własnością  tej  spółki,  która  uzyskała  do  niego  pełnię  praw  autorskich.  W  przypadku,  gdy  Wnioskodawca  w  ulepsza  (rozwija)  oprogramowanie  komputerowe  lub  jego  część,  o  którym  mowa  we  wniosku,  to  Wnioskodawca  działa  na  zlecenie  podmiotu  będącego  właścicielem  tego  oprogramowania  a  więc  spółki  x).   Te  same  zasady  będą  się  odnosić  do  kolejnych  lat  kalendarzowych.  Wnioskodawca  jest  twórcą  kodów  źródłowych  aplikacji  przez  siebie  napisanych,  jak  również  kodu  źródłowego  stanowiącego  ulepszenie  funkcjonalności  czy  rozwijania  aplikacji  już  ulepszonych  ‒  i  ten  kod  źródłowy,  stanowiący  odrębne  aplikacje  bądź  poprawę  funkcjonalności  już  istniejących  jest  przenoszony  na  spółkę  wraz  z  autorskimi  prawami  majątkowymi  do  niego.  Wnioskodawca  jest  więc  właścicielem  kodu  źródłowego  przez  siebie  stworzonego.  Natomiast  sama  spółka  x  udostępnia  Wnioskodawcy  oprogramowanie  w  celu  pracy  nad  nim  i  jego  ulepszeniem,  zmianą  bądź  rozwinięciem  na  podstawie  zlecenia  podjęcia  stosownych  prac  programistycznych  Spółka  udostępnia  Wnioskodawcy  oprogramowanie  w  celu  pracy  nad  nim  i  jego  ulepszeniem,  zmianą  bądź  rozwinięciem,  na  podstawie  zlecenia  podjęcia  stosownych  prac  programistycznych.  Ulepszając  (rozwijając)  oprogramowanie  opisane  szczegółowo  we  wniosku  Wnioskodawca  działa  więc  na  zlecenie  podmiotu  będącego  właścicielem  tego  oprogramowania,  którym  jest  spółka,  która  udostępnia  Wnioskodawcy  oprogramowanie  w  celu  jego  rozwijania  i  ulepszania.  Wykonując  czynności  opisane  umową  Wnioskodawca  ponosi  ryzyko  gospodarcze  związane  z  prowadzoną  działalnością  gospodarczą.  Wykonując  prace  programistyczne  na  rzecz  spółki  x  Wnioskodawca  ponosi  ryzyko  gospodarcze  związane  z  prowadzoną  działalności  gospodarczą.  Kwalifikowane  prawa  własności  intelektualnej  wytworzone  i  rozwinięte  (ulepszone)  przez  Wnioskodawcę  nie  są  ani  nie  będą  wykorzystywane  do  przeciwdziałania  COVID-19,  o  którym  mowa  w  art.  2  ust.  2  ustawy  z  dnia  31  marca  2020  r.  o  zmianie  ustawy  o  szczególnych  rozwiązaniach  związanych  z  zapobieganiem,  przeciwdziałaniem  i  zwalczaniem  COVID-19,  innych  chorób  zakaźnych  oraz  wywołanych  nimi  sytuacji  kryzysowych  oraz  niektórych  ustaw  (Dz.  U.  z  2020  r.  poz.  568).   Czynności  związane  z  oprogramowaniem  Wnioskodawca  wykonuje  w  Polsce.  Wnioskodawca  ponosi  odpowiedzialność  za  świadczone  przez  siebie  usługi  i  rezultaty  wobec  spółki  x,  jako  podmiotu,  z  którym  łączy  go  umowa  i  na  rzecz  którego  świadczy  usługi.  Wnioskodawca  nie  ma  zasadniczo  kontaktu  z  osobami  trzecimi  (klientami  bądź  kontrahentami  spółki  x),  na  rzecz  których  potem  spółka  te  ewentualnie  świadczy  usługi  czy  dalej  odsprzedaje  oprogramowanie  tworzone  przez  Wnioskodawcę.  W  razie  niewykonania  bądź  nienależytego  wykonania  usługi,  Wnioskodawca  poniesie  odpowiedzialność  odszkodowawczą  wobec  spółki  x.  Zlecone  Wnioskodawcy  czynności  na  podstawie  umowy  nie  są  zasadniczo  wykonywane  pod  kierownictwem  oraz  w  miejscu  i  czasie  wyznaczonym  przez  zlecającego  te  czynności,  jako  że  Wnioskodawca  nie  ma  umowy  o  pracę  tylko  umowę  zlecenia  o  współpracę  gospodarczą.  Dochody  osiągane  przez  Wnioskodawcę  z  tytułu  umowy,  tj.  wynagrodzenie  wypłacane  mu  przez  spółkę  x  za  świadczone  usługi  programistyczne  i  przeniesienie  autorskich  praw  majątkowych  do  tworzonych  programów  komputerowych  są  wyodrębniane  w  ewidencji  księgowej  Wnioskodawcy,  która  jest  prowadzona  zgodnie  z  wymogami  przewidzianymi  w  art.  30cb  ustawy  z  dnia  26  lipca  1991r  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.  Wnioskodawca  prowadzi  na  bieżąco  odrębną  od  podatkowej  księgi  dochodów  i  rozchodów  ewidencję,  od  momentu  poniesienia  pierwszych  kosztów,  o  których  mowa  w  art.  30ca  ust.  4  ustawy  z  dnia  26  lipca  1991  r.  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  (Dz.U.  z  2020  r.,  poz.  1426,  z  późn.  zm.),  tj.  od  dnia  1  stycznia  2021  r.  Wnioskodawca  prowadzi  księgowość  w  formie  podatkowej  księgi  dochodów  i  rozchodów  wobec  czego  wszystkie  dochody,  koszty  i  autorskie  prawa  majątkowe  do  opracowywanego  dzieła  wykazuje  w  odrębnej  ewidencji.  Ewidencja  ta  jest  prowadzona  w  sposób  należyty  i  zapewnia  określenie  kwalifikowanego  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej,  a  także  na  monitorowanie  i  śledzenie  efektów  prac  badawczo-rozwojowych.  Obejmuje  ona  wydatki  od  początku  realizacji  działalności  badawczo-rozwojowej  zmierzającej  do  wytworzenia,  rozwinięcia  lub  ulepszenia  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej,  do  końca  danego  miesiąca  kalendarzowego,  poprzez  narastające  ujęcie  wydatków  w  odniesieniu  do  poszczególnych  zadań  Wnioskodawca  zlecił  prowadzenie  tej  ewidencji  swojej  księgowej,  ponieważ  od  początku  prowadzenia  działalności  badawczo-rozwojowej  Wnioskodawca  miał  zamiar  skorzystać  z  ulgi  „IP  Box”,  skrupulatnie  ewidencjonując  dochody  i  koszty  dotyczące  przedmiotowej  ulgi.  Wnioskodawca  czynił  to  i  czyni,  ponieważ  zdaniem  Wnioskodawcy  jego  działalność  spełnia  ustawowe  przesłanki  do  skorzystania  z  IP  Box.  Odrębna  ewidencja,  o  której  mowa  w  art.  30cb  ustawy  o  PIT,  jest  prowadzona  przez  Wnioskodawcę  od  dnia  1  stycznia  2021  r.  A  skoro  prowadzona  działalność  stanowi  działalność  badawczo-rozwojową  (prace  rozwojowe/badania  naukowe),  to  istnieje  możliwość  zastosowania  5%  stawki  podatku  na  zasadach  wskazanych  w  przepisach  art.  30ca  ustawy.  Wnioskodawca  nie  uzyskuje  innych  dochodów  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  niż  z  praw  autorskich  do  programów  komputerowych.  Niemniej,  Wnioskodawca  prowadzi  odrębną  ewidencję  do  każdego  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  i  wyodrębnia  dochody,  koszty  uzyskania  dochodów  i  dochód  (stratę),  przypadające  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  oraz  koszty,  o  których  mowa  w  art.  30ca  ust.  4  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  przypadające  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej,  w  sposób  zapewniający  określenie  kwalifikowanego  dochodu.  Na  podstawie  art.  30cb  ust.  1  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  podatnicy  podlegający  opodatkowaniu  na  podstawie  art.  30ca  są  obowiązani: 1)    wyodrębnić  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych; 2)    prowadzić  księgi  rachunkowe  w  sposób  zapewniający  ustalenie  dochodów,  kosztów  uzyskania  dochodów  i  dochodu  (straty),  przypadających  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej; 3)    wyodrębnić  koszty,  o  których  mowa  w  art.  30ca  ust.  4.  przypadające  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej,  w  sposób  zapewniający  określenie  kwalifikowanego  dochodu; 4)    dokonywać  zapisów  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  w  sposób  zapewniający  ustalenie  łącznego  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  ‒  w  przypadku  gdy  podatnik  wykorzystuje  więcej  niż  jedno  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej,  a  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  nie  jest  możliwe  spełnienie  warunków,  o  których  mowa  w  pkt  2  i  3; 5)    dokonywać  zapisów  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  w  sposób  zapewniający  ustalenie  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  w  odniesieniu  do  tego  produktu  lub  tej  usługi  albo  do  tych  produktów  lub  tych  usług  ‒  w  przypadku  gdy  podatnik  wykorzystuje  jedno  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  lub  większą  liczbę  tych  praw  w  produkcie  lub  usłudze  albo  w  produktach  lub  usługach,  a  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  nie  jest  możliwe  spełnienie  warunków,  o  których  mowa  w  pkt  2-4.  Wnioskodawca  wszystkie  te  wymogi  spełnia  w  odniesieniu  do  dochodów  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  osiąganych  w  roku  2021,  jak  również  będzie  je  spełniał  w  odniesieniu  do  tych  dochodów  uzyskiwanych  w  kolejnych  latach.  Wnioskodawca  preferencyjną  stawkę  podatku  dochodowego  zastosuje  tylko  do  dochodów  z  przeniesienia  autorskich  praw  do  programów  komputerowych  za  rok  2021  (oraz  za  lata  kolejne  w  przyszłości)  i  wyłączy  z  preferencyjnego  opodatkowania  inne  składniki  wynagrodzenia,  np.  za  świadczenie  innych  usług  wynikających  z  umowy  łączącej  go  ze  spółką  x,  o  ile  takie  usługi  będą  lub  są  wykonywane.  Nadto,  Wnioskodawca  zamierza  objąć  preferencyjną  stawką  podatkową  dochody  osiągane  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  uwzględnionego  w  cenie  sprzedaży  produktu  lub  usługi  z  umowy  łączącej  go  ze  spółką  x  także  za  kolejne  lata  ich  rozliczeń  dokonywać  w  deklaracjach  rocznych  podatku  dochodowego. W  aktualnie  trwającym  roku  2021  Wnioskodawca  w  ramach  współpracy  gospodarczej  ze  spółką  x  uzyskuje  dochody  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  w  postaci  dochodów  z  autorskich  praw  do  programów  komputerowych  na  zasadach  opisanych  powyżej.  W  kolejnych  latach,  wg  przewidywań  Wnioskodawcy,  będzie  on  także  uzyskiwał  dochody  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  w  postaci  dochodów  z  autorskich  praw  do  programów  komputerowych  ze  współpracy  ze  spółką  x  na  zasadach  opisanych  szczegółowo  w  odniesieniu  do  roku  2021  i  będzie  on  spełniał  wszelkie  ustawowe  wymogi  aby  dochody  te  opodatkować  5%  stawką  podatku  dochodowego. W  piśmie  stanowiącym  uzupełnienie  wniosku  Wnioskodawca  udzielił  odpowiedzi  na  pytania: Czy  i  w  jaki  sposób  obliczy  Pan  tzw.  wskaźnik  nexus  (art.  30ca  ust.  4  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych)? Wskaźnik  nexus  (art.  30ca  ust.  4  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych)  zostanie  obliczony  przez  Wnioskodawcę  zgodnie  z  wymogami  art.  30ca  ust.  4  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  biorąc  pod  uwagę  wymogi  ustawy  i  wskazany  przepis.  Przy  obliczaniu  wskaźnika  Nexus  Wnioskodawca,  zgodnie  z  wymogami  ustawy,  uwzględni  koszty. Jakiego  rodzaju  dochody  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  Pan  osiąga,  w  szczególności  czy  są  to  dochody: ‒        ze  sprzedaży  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej,  co  oznacza,  że  przenosi  Pan  prawa  własności  do  poszczególnych  programów  komputerowych,  a  wartość  tego  prawa  została  określona  w  umowie  lub  na  fakturze; -        z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  uwzględnionego  w  cenie  sprzedaży  produktu  lub  usługi,  co  oznacza,  że  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  jest  uwzględnione  w  cenie  produktu  lub  usługi,  a  nie  dochód  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  stanowi  element  tej  ceny? W  treści  wniosku  zostało  to  wyraźnie  napisane,  że  Wnioskodawca  osiąga  dochody  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  w  postaci  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  uwzględnionego  w  cenie  sprzedaży  produktu  lub  usługi,  co  oznacza,  że  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  jest  uwzględnione  w  cenie  produktu  lub  usługi,  a  nie  dochód  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  stanowi  element  tej  ceny.  Jak  zostało  to  bowiem  opisane  szczegółowo  we  wniosku,  Wnioskodawca  tworzy  kod  źródłowy  nowej  aplikacji  lub  tworzy  kod  źródłowy  rozwijając  lub  ulepszając  aplikację  i  otrzymuje  wynagrodzenie  obejmujące  wynagrodzenie  za  prace  programistyczne  i  za  przeniesienie  autorskich  praw  majątkowych  do  tworzonego  kodu  źródłowego  i  programu  komputerowego  w  rozumieniu  art.  74  ustawy  prawo  autorskie. Pytanie  zawarte  we  wniosku  dotyczy  kwestii  opodatkowania  dochodów  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  uzyskiwanych  w  ramach  współpracy  gospodarczej  ze  spółką  x,  natomiast  w  opisie  zdarzenia  przyszłego  (przedostatnie  zdanie)  wskazał  Pan  ‒  „(…)  W  aktualnie  trwającym  roku  2021  Wnioskodawca  w  ramach  współpracy  gospodarczej  ze  spółką  x  uzyskuje  dochody  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  (…)”,  dlatego  prosimy  o  wyjaśnienie,  czy  jest  to  inny  podmiot,  z  którym  Pan  współpracuje,  czy  jest  to  omyłka  pisarska. Odnośnie  zapytania  z  pkt  3  Wnioskodawca  wyjaśnia,  że  to  oczywista  omyłka  pisarska,  dlatego  też  Wnioskodawca  modyfikuje  treść  ostatniego  akapitu  opisu  stanu  faktycznego,  który  przybiera  następującą  treść  W  aktualnie  trwającym  roku  2021  Wnioskodawca  w  ramach  współpracy  gospodarczej  ze  spółką  x  uzyskuje  dochody  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  w  postaci  dochodów  z  autorskich  praw  do  programów  komputerowych  na  zasadach  opisanych  powyżej.  W  kolejnych  latach,  wg  przewidywań  Wnioskodawcy,  będzie  on  także  uzyskiwał  dochody  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  w  postaci  dochodów  z  autorskich  praw  do  programów  komputerowych  ze  współpracy  ze  spółką  x  na  zasadach  opisanych  szczegółowo  w  odniesieniu  do  roku  2021  i  będzie  on  spełniał  wszelkie  ustawowe  wymogi  aby  dochody  te  opodatkować  5%  stawką  podatku  dochodowego. W  związku  z  powyższym  opisem  zadano  następujące  pytanie. Czy  prawidłowe  jest  stanowisko  Wnioskodawcy,  że  do  dochodów  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej,  tj.  do  dochodów  z  autorskich  praw  do  programów  komputerowych,  które  będą  przez  Wnioskodawcę  uzyskiwane  w  kolejnych  latach  kalendarzowych  (w  tym  z  uwzględnieniem  aktualnie  trwającego  roku  2021)  w  ramach  współpracy  gospodarczej  ze  spółką  x  Wnioskodawca  będzie  stosował  przepisy  art.  30ca  ustawy  z  dnia  26  lipca  1991  r  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  i  opodatkowywał  te  dochody  5%  stawką  podatku  dochodowego?   Zdaniem  Wnioskodawcy,  spełnia  on  wszystkie  wymagania  ustawowe  dotyczące  możliwości  skorzystania  z  preferencyjnej  stawki  opodatkowania  w  wysokości  5%  od  dochodu  osiągniętego  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej,  wobec  czego  zarówno  prawidłowo  opodatkuje  5%  stawką  podatku  dochodowego  dochody  z  kwalifikowanego  IP  osiągane  w  roku  2021  w  ramach  współpracy  ze  spółką  x,  jak  i  będzie  opodatkowywał  te  dochody  ze  współpracy  gospodarczej  ze  spółką  x  osiągane  za  kolejne  lata  kalendarzowe.  Stosownie  do  art.  30ca  ustawy  z  dnia  26  lipca  1991  r.  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  dalej  jako:  „ustawa  o  PIT”:  podatek  od  osiągniętego  przez  podatnika  w  ramach  pozarolniczej  działalności  gospodarczej  kwalifikowanego  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  wynosi  5%  podstawy  opodatkowania.  2.  Kwalifikowanymi  prawami  własności  intelektualnej  są:  1)    patent, 2)    prawo  ochronne  na  wzór  użytkowy,  3)    prawo  z  rejestracji  wzoru  przemysłowego,  4)    prawo  z  rejestracji  topografii  układu  scalonego, 5)    dodatkowe  prawo  ochronne  dla  patentu  na  produkt  leczniczy  lub  produkt  ochrony  roślin, 6)    prawo  z  rejestracji  produktu  leczniczego  i  produktu  leczniczego  weterynaryjnego  dopuszczonych  do  obrotu,  7)    wyłączne  prawo,  o  którym  mowa  w  ustawie  z  dnia  26  czerwca  2003  r.  o  ochronie  prawnej  odmian  roślin  (Dz.U.  z  2018  r  poz  432),  8)    autorskie  prawo  do  programu  komputerowego  ‒  podlegające  ochronie  prawnej  na  podstawie  przepisów  odrębnych  ustaw  lub  ratyfikowanych  umów  międzynarodowych,  których  stroną  jest  Rzeczpospolita  Polska,  oraz  innych  umów  międzynarodowych,  których  stroną  jest  Unia  Europejska,  których  przedmiot  ochrony  został  wytworzony,  rozwinięty  lub  ulepszony  przez  podatnika  w  ramach  prowadzonej  przez  niego  działalności  badawczo-rozwojowej  3.  Podstawę  opodatkowania  stanowi  suma  kwalifikowanych  dochodów  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  osiągniętych  w  roku  podatkowym.  4.  Wysokość  kwalifikowanego  dochodu  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  ustala  się  jako  iloczyn  dochodu  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  osiągniętego  w  roku  podatkowym  i  wskaźnika  obliczonego  według  wzoru:  w  którym  poszczególne  litery  oznaczają  koszty  faktycznie  poniesione  przez  podatnika  na:  a  ‒  prowadzoną  bezpośrednio  przez  podatnika  działalność  badawczo-rozwojową  związaną  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej,  b  ‒  nabycie  wyników  prac  badawczo-rozwojowych  związanych  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej,  innych  niż  wymienione  w  lit  d.  od  podmiotu  niepowiązanego  w  rozumieniu  art.  23m  ust  1  pkt  3,  c  ‒  nabycie  wyników  prac  badawczo-rozwojowych  związanych  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej,  innych  niż  wymienione  w  lit.  d,  od  podmiotu  powiązanego  w  rozumieniu  art.  23m  ust  1  pkt  4,  d  ‒  nabycie  przez  podatnika  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej.  5.  Do  kosztów,  o  których  mowa  w  ust.  4,  nie  zalicza  się  kosztów,  które  nie  są  bezpośrednio  związane  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej,  w  szczególności  odsetek,  opłat  finansowych  oraz  kosztów  związanych  z  nieruchomościami. 6.  W  przypadku  gdy  wartość  wskaźnika,  o  którym  mowa  w  ust.  4,  jest  większa  od  1,  przyjmuje  się,  ze  wartość  ta  wynosi  1. 7.  Dochodem  (stratą)  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  jest  obliczony  zgodnie  z  art.  9  ust.  2  dochód  (strata)  z  pozarolniczej  działalności  gospodarczej  w  zakresie,  w  jakim  został  osiągnięty:  1)    z  opłat  lub  należności  wynikających  z  umowy  licencyjnej,  która  dotyczy  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej;  2)    ze  sprzedaży  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej;  3)    z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  uwzględnionego  w  cenie  sprzedaży  produktu  lub  usługi;  4)    z  odszkodowania  za  naruszenie  praw  wynikających  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej,  jeżeli  zostało  uzyskane  w  postępowaniu  spornym,  w  tym  postępowaniu  sądowym  albo  arbitrażu.  8.  Do  ustalenia  dochodów,  o  których  mowa  w  ust.  7  pkt  3,  przepis  art.  23o  stosuje  się  odpowiednio.  9.  W  przypadku  gdy  nie  jest  możliwe  ustalenie  dochodu  przypadającego  na  poszczególne  kwalifikowane  prawa  własności  intelektualnej,  podatnik  może  obliczyć  kwalifikowany  dochód  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  zgodnie  z  ust.  4-6  dla  tego  samego  rodzaju  produktu  lub  usługi  lub  dla  tej  samej  grupy  produktów  lub  usług,  w  których  zostało  wykorzystane  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej.  10.  O  wysokość  straty  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  poniesionej  w  roku  podatkowym  obniża  się  dochód  osiągnięty  w  najbliższych  kolejno  następujących  po  sobie  5  latach  podatkowych  z  tego  samego  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej,  tego  samego  rodzaju  produktu  lub  usługi  lub  tej  samej  grupy  produktów  lub  usług,  w  których  zostało  wykorzystane  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej. 11.  Podatnicy  korzystający  z  opodatkowania  zgodnie  z  ust.  1  są  obowiązani  do  wykazania  dochodu  (straty)  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  w  zeznaniu  za  rok  podatkowy,  w  którym  osiągnięto  ten  dochód  (poniesiono  stratę).  12.  Przepisy  ust  1-11  stosuje  się  odpowiednio  do  ekspektatywy  uzyskania  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  w  związku  ze  zgłoszeniem  lub  złożeniem  wniosku  o  uzyskanie  takiego  prawa  ochronnego  do  właściwego  organu,  od  dnia  zgłoszenia  lub  złożenia  wniosku.  13.  W  przypadku  wycofania  zgłoszenia  lub  wniosku,  odmowy  udzielenia  prawa  ochronnego,  odrzucenia  zgłoszenia  lub  odrzucenia  wniosku  o  rejestrację  podatnik  jest  obowiązany  opodatkować  zgodnie  z  art.  27  lub  art.  30c  kwalifikowane  dochody  z  prawa  własności  intelektualnej  uzyskane  w  okresie  od  dnia  zgłoszenia  lub  złożenia  wniosku,  o  którym  mowa  w  ust.  12  do  dnia  wycofania  wniosku  lub  zgłoszenia,  odmowy  udzielenia  prawa  ochronnego,  odrzucenia  zgłoszenia  lub  odrzucenia  wniosku  o  rejestrację.  W  tym  przypadku  od  podatku  obliczonego  od  łącznej  sumy  dochodów  odlicza  się  podatek  zapłacony  na  podstawie  ust.  1. 14.  Przepisy  ust.  1-13  stosuje  się  odpowiednio  do  dochodów  z  licencji  do  korzystania  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  przysługującej  podatnikowi  na  podstawie  umowy,  w  której  zastrzeżono  wyłączność  korzystania  przez  podatnika  z  tego  prawa,  pod  warunkiem  uprzedniego  prowadzenia  przez  podatnika  prac  badawczo-rozwojowych,  których  efektem  jest  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej,  na  które  udzielono  tej  licencji.    Ponadto  zgodnie  z  art.  30cb  ustawy  o  PIT:  Podatnicy  podlegający  opodatkowaniu  na  podstawie  art.  30ca  są  obowiązani: 1)    wyodrębnić  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych;  2)    prowadzić  księgi  rachunkowe  w  sposób  zapewniający  ustalenie  dochodów,  kosztów  uzyskania  dochodów  i  dochodu  (straty),  przypadających  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej; 3)    wyodrębnić  koszty,  o  których  mowa  w  art.  30ca  ust.  4,  przypadające  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej,  w  sposób  zapewniający  określenie  kwalifikowanego  dochodu;  4)    dokonywać  zapisów  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  w  sposób  zapewniający  ustalenie  łącznego  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  ‒  w  przypadku  gdy  podatnik  wykorzystuje  więcej  niż  jedno  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej,  a  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  nie  jest  możliwe  spełnienie  warunków,  o  których  mowa  w  pkt  2  i  3;  5)    dokonywać  zapisów  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  w  sposób  zapewniający  ustalenie  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  w  odniesieniu  do  tego  produktu  lub  tej  usługi  albo  do  tych  produktów  lub  tych  usług  ‒  w  przypadku  gdy  podatnik  wykorzystuje  jedno  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  lub  większą  liczbę  tych  praw  w  produkcie  lub  usłudze  albo  w  produktach  lub  usługach,  a  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  nie  jest  możliwe  spełnienie  warunków,  o  których  mowa  w  pkt  2-4. 2.  Podatnicy  prowadzący  podatkową  księgę  dochodów  i  rozchodów  wykazują  informacje,  o  których  mowa  w  ust.  1,  w  odrębnej  ewidencji. 3.  W  przypadku  gdy  na  podstawie  ksiąg  rachunkowych  lub  ewidencji,  o  której  mowa  w  ust.  2,  nie  jest  możliwe  ustalenie  dochodu  (straty)  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej,  podatnik  jest  obowiązany  do  zapłaty  podatku  zgodnie  z  art.  27  lub  art.  30c.  Aby  podatnik  mógł  skorzystać  z  tej  5%  stawki  podatku  musi  więc  spełnić  dwa  podstawowe  warunki:  1)    uzyskiwać  dochody  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej;  2)    prowadzić  działalność  badawczo-rozwojową. Przez  dochody  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  rozumiemy  dochody  uzyskiwane  z  tytułu:  1)    patentu, 2)    prawa  ochronnego  na  wzór  użytkowy;  3)    prawa  z  rejestracji  wzoru  użytkowego; 4)    prawa  z  rejestracji  topografii  układu  scalonego;  5)    dodatkowego  prawa  ochronnego  dla  patentu  na  produkt  leczniczy  lub  produkt  ochrony  roślin;  6)    prawa  z  rejestracji  produktu  leczniczego  i  produktu  leczniczego  weterynaryjnego  dopuszczonych  do  obrotu;  7)    wyłącznego  prawa,  o  którym  mowa  w  ustawie  z  dnia  26  czerwca  2003  r  o  ochronie  prawnej  odmian  roślin;  8)    autorskiego  prawa  do  programu  komputerowego.  Pojęcie  programu  komputerowego  nie  zostało  zdefiniowane  w  ustawie  o  PIT.  Praktyka  stosowania  tego  pojęcia  na  świecie  potwierdza  że  ze  względu  na  dynamiczny  rozwój  nowych  technologii,  w  których  programy  komputerowe  zajmują  kluczową  pozycję,  nie  da  się  ustalić  wyczerpującej  i  niezmiennej  definicji  tego  pojęcia  oraz  uniknąć  rozbieżności  interpretacyjnych  Innymi  słowy,  w  obecnym  stanie  prawnym  w  Polsce  nie  ma  możliwości  ustawowego  i  wyczerpującego  zdefiniowania  pojęcia  „autorskie  prawo  do  programu  komputerowego.  Autorskie  prawo  do  programu  komputerowego  gwarantowane  jest  na  mocy  art.  74  ustawy  z  dnia  4  lutego  1994  r.  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych  (Dz.U.  z  2018  r.  poz.  1191,  z  późn.  zm.).  Zgodnie  z  art.  74  ust.  2  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych  ochrona  przyznana  programowi  komputerowemu  obejmuje  wszystkie  formy  jego  wyrażenia.  Idee  i  zasady  będące  podstawą  jakiegokolwiek  elementu  programu  komputerowego,  nie  podlegają  ochronie.  Ze  względu  na  bardzo  ograniczone  źródła  interpretacji  wobec  programu  komputerowego  w  stricte  polskich  aktach  prawnych  oraz  polskiej  literaturze  na  potrzeby  preferencji  IP  Box  warto  także  odnieść  się  do  właściwych  dla  omawianego  zagadnienia  źródeł  wywodzących  się  od  organizacji  ponadnarodowych  i  międzynarodowych,  do  których  przynależy  Polska,  w  szczególności  Unii  Europejskiej  oraz  OECD.  Zgodnie  z  akapitem  10  preambuły  do  Dyrektywy  Parlamentu  Europejskiego  i  Rady  2009/24/WE  z  dnia  23  kwietnia  2009  r.  w  sprawie  ochrony  prawnej  programów  komputerowych:  Rolą  programu  komputerowego  jest  wejście  w  kontakt  i  wspólne  funkcjonowanie  z  innymi  częściami  składowymi  systemu  komputerowego  i  użytkownikami,  w  tym  celu  wymagane  są  logiczne  i  tam,  gdzie  to  właściwe,  fizyczne  wzajemne  połączenia  i  wzajemne  oddziaływanie,  tak  aby  pozwolić  wszystkim  elementom  oprogramowania  i  sprzętu  komputerowego  funkcjonować  z  innym  oprogramowaniem,  sprzętem  komputerowym  i  użytkownikami  we  wszelkich  formach  działania,  do  jakich  są  przeznaczone.  Części  programu  umożliwiające  takie  wzajemne  połączenia  i  wzajemne  oddziaływanie  między  elementami  oprogramowania  i  sprzętu  komputerowego  są  ogólnie  znane  pod  nazwą  »interfejsów«.  To  funkcjonalne  wzajemne  połączenie  i  wzajemne  oddziaływanie  jest  ogólnie  znane  pod  nazwą  »interoperacyjności«;  podczas  gdy  sama  »interoperacyjność«  może  być  zdefiniowana  jako  zdolność  do  wymiany  informacji  oraz  wszechstronnego  wykorzystania  informacji  już  wymienionych.  Pojęcie  »program  komputerowy«  nie  powinno  być  rozumiane  wąsko  lecz  szeroko,  w  szczególności  obejmując  interfejs,  gdy  ten  spełnia  warunek  interoperacyjności  programu  komputerowego  z  oprogramowaniem  i  sprzętem  komputerowym,  co  musi  być  ustalone  w  każdym  przypadku  oddzielnie  na  podstawie  rzeczywistych  ustaleń,  a  nie  tylko  formalnych  postanowień,  na  przykład  umownych.  Holistycznie  i  funkcjonalnie,  program  komputerowy  obejmuje  więc  jego  funkcjonalne  części  składowe,  takie  jak:  kod  źródłowy,  opis  procedur  operacyjnych,  zestawienie  danych  w  informacjach  konwersacyjnych  i  dialogowych  oraz  kod  wynikowy  i  interfejs.  Uwzględnienie  autorskiego  prawa  do  programu  komputerowego  w  szerokim  rozumieniu  (funkcjonalnie)  ‒  jako  oprogramowanie.  Tworzone  bądź  rozwijane  przez  Wnioskodawcą  w  roku  2021  w  ramach  współpracy  gospodarczej  ze  spółką  x  jak  i  w  kolejnych  latach,  w  ramach  współpracy  gospodarczej  ze  spółką  x  oprogramowanie  w  pełni  podpada  pod  kategorię  programu  komputerowego,  o  którym  mowa  w  tym  przepisie  i  w  art.  74  ustawy  o  prawach  autorskich  i  prawach  pokrewnych.  W  szczególności  Wnioskodawca  wskazuje,  że  podstawą  wszystkich  programów  komputerowych  jest  ich  kod  źródłowy,  a  więc  zapis  programu  komputerowego  przy  pomocy  określonego  języka  programowania,  opisujący  operacje,  jakie  powinien  wykonać  komputer  (bądź  inne  urządzenie,  w  tym  w  szczególności  urządzenie  mobilne)  na  zgromadzonych  lub  otrzymanych  danych.  Wytworzone  bądź  ulepszone  przez  Wnioskodawcę  programy  komputerowe  w  roku  2021  są  objęte  prawno-autorską  ochroną,  bowiem  stanowią  i  będą  stanowić  utwór  w  rozumieniu  przepisów  o  prawie  autorskim.  Tworzone  bądź  ulepszane  (poprzez  opracowywanie  nowych  funkcjonalności)  oprogramowanie  komputerowe  jest  wytworem  myśli  Wnioskodawcy,  a  poprzez  jego  zmaterializowanie  w  postaci  kodu  źródłowego,  zapisanego  w  repozytorium  kodów,  który  jest  przekazywany  spółkom  jest  zmaterializowany,  wobec  czego  Wnioskodawca  jest  jego  twórcą,  posiadający  pełnie  praw  autorskich.  Dlatego  też  spełnione  zostały  wszelkie  przesłanki  do  uznania  przedmiotowego  oprogramowania  za  utwór  w  rozumieniu  praw  autorskiego  i  objęcia  go  ochroną  prawno-autorską.  Ponadto  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  musi  zostać  wytworzone,  rozwinięte  lub  ulepszone  w  ramach  prowadzonej  przez  podatnika  działalności  badawczo-rozwojowej. Art.  5a  pkt  38  ustawy  o  PIT  definiuje  działalność  badawczo-rozwojową  jako:  „działalność  twórczą  obejmującą  badania  naukowe  lub  prace  rozwojowe,  podejmowaną  w  sposób  systematyczny  w  celu  zwiększenia  zasobów  wiedzy  oraz  wykorzystania  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań”. Zdefiniowane  zostały  także  same  pojęcia  „badań  naukowych”  i  „prac  rozwojowych”,  przez  które  należy  rozumieć  ‒  odpowiednio:  1)    badania  podstawowe  rozumiane  jako  prace  empiryczne  lub  teoretyczne  mające  przede  wszystkim  na  celu  zdobywanie  nowej  wiedzy  o  podstawach  zjawisk  i  obserwowalnych  faktów  bez  nastawienia  na  bezpośrednie  zastosowanie  komercyjne  oraz  badania  aplikacyjne  rozumiane  jako  prace  mające  na  celu  zdobycie  nowej  wiedzy  oraz  umiejętności,  nastawione  na  opracowywanie  nowych  produktów,  procesów  lub  usług  lub  wprowadzanie  do  nich  znaczących  ulepszeń;  2)    działalność  obejmującą  nabywanie,  łączenie,  kształtowanie  i  wykorzystywanie  dostępnej  aktualnie  wiedzy  i  umiejętności,  w  tym  w  zakresie  narzędzi  informatycznych  lub  oprogramowania,  do  planowania  produkcji  oraz  projektowania  i  tworzenia  zmienionych,  ulepszonych  lub  nowych  produktów,  procesów  lub  usług,  z  wyłączeniem  działalności  obejmującej  rutynowe  i  okresowe  zmiany  wprowadzane  do  nich,  nawet  jeżeli  takie  zmiany  mają  charakter  ulepszeń.  Badania  naukowe,  jak  i  prace  rozwojowe  muszą  spełniać  kryteria  „twórczości”,  „systematyczności”  i  „zwiększenia  zasobów  wiedzy  oraz  wykorzystania  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań”.  Wynika  to  wprost  z  konstrukcji  definicji  działalności  badawczo-rozwojowej,  która  to  posługuje  się  ww.  kryteriami  zarówno  wobec  badań  naukowych,  jak  i  prac  rozwojowych.  Pierwszym  i  zarazem  najszerszym  kryterium  uznania  działalności  podatnika  za  działalność  badawczo-rozwojową,  jest  jej  twórczy  charakter.  Jak  podaje  słownik  języka  polskiego  PWN,  działalność  twórcza  to  zespół  działań  podejmowanych  w  kierunku  tworzenia  (działalność  ‒  zespół  działań  podejmowanych  w  jakimś  celu),  powstania  czegoś  (twórczy  ‒  mający  na  celu  tworzenie,  tworzyć  ‒  powodować  powstanie  czegoś).  W  doktrynie  prawa  autorskiego  podkreśla  się  natomiast,  że  cecha  twórczości  związana  jest  przede  wszystkim  z  rezultatem  działalności  człowieka  o  charakterze  kreacyjnym  i  jest  spełniona  wówczas,  gdy  istnieje  nowy  wytwór  intelektu. Działalność  twórcza  oznacza,  że  „ustawodawca  za  przedmiot  prawa  autorskiego  uznaje  tylko  rezultat  (przejaw)  takiego  działania,  który  choćby  w  minimalnym  stopniu  odróżnia  się  od  innych  rezultatów  takiego  samego  działania,  a  zatem  że  posiada  cechę  nowości,  której  stopień  nie  ma  znaczenia”. Ponadto,  uznać  należy,  iż  na  potrzeby  działalności  badawczo-rozwojowej,  w  stopniu  minimalnym,  wystarczające  jest  działanie  twórcze  na  skalę  przedsiębiorstwa,  tzn.  przedsiębiorca  we  własnym  zakresie  (w  ramach  prowadzonych  prac  badawczo-  rozwojowych)  opracowuje  nowe  lub  ulepszone  produkty,  procesy,  usługi,  nawet  jeżeli  podobne  rozwiązanie  zostało  już  opracowane  przez  inny  podmiot.  Zatem  twórczość  działalności  badawczo-rozwojowej  może  przejawiać  się  opracowywaniem  nowych  koncepcji,  narzędzi,  rozwiązań  nie  występujących  dotychczas  w  praktyce  gospodarczej  podatnika  lub  na  tyle  innowacyjnych,  że  w  znacznym  stopniu  odróżniają  się  od  rozwiązań  już  funkcjonujących  u  podatnika.  Kolejnym  kryterium  działalności  badawczo-rozwojowej  jest  prowadzenie  tej  działalności  w  sposób  systematyczny.  Zgodnie  ze  słownikiem  języka  polskiego  PWN  słowo  systematyczny  oznacza  (i)    robiący  coś  regularnie  i  starannie,  (ii)  o  procesach:  zachodzący  stale  od  dłuższego  czasu,  (iii) o  działaniach  prowadzony  w  sposób  uporządkowany,  według  pewnego  systemu;  też:  o  efektach  takich  działań;  planowy,  metodyczny.  W  związku  z  tym,  że  w  definicji  działalności  badawczo-rozwojowej  słowo  „systematyczny”  występuje  w  sformułowaniu  „podejmowaną  [działalność]  w  sposób  systematyczny”,  a  więc  odnosi  się  do  „działalności”  czyli  zespołu  działań  podejmowanych  w  jakimś  celu,  najbardziej  właściwą  definicją  systematyczności  w  omawianym  zakresie  jest  definicja  obejmująca  prowadzenie  działalności  w  sposób  uporządkowany,  według  pewnego  systemu.  Zatem  słowo  systematycznie  odnosi  się  również  do  działalności  prowadzonej  w  sposób  metodyczny,  zaplanowany  i  uporządkowany.  To  oznacza,  że  działalność  badawczo-rozwojowa  jest  prowadzona  systematycznie  niezależnie  od  tego,  czy  podatnik  stale  prowadzi  prace  badawczo-rozwojowe,  czy  tylko  od  czasu  do  czasu,  a  nawet  incydentalnie,  co  wynika  z  charakteru  prowadzonej  przez  niego  działalności  oraz  potrzeb  rynku,  klientów,  sytuacji  mikro  i  makroekonomicznej.  Powyżej  omówione  dwa  kryteria  działalności  badawczo-rozwojowej  dotyczą  charakteru  i  organizacji  prowadzenia  tej  działalności,  podczas  gdy  ostatnie,  trzecie  kryterium,  podlegające  omówieniu  w  niniejszym  podrozdziale,  dotyczy  rezultatu  prowadzenia  tej  działalności,  tj.  zwiększenia  zasobów  wiedzy  oraz  wykorzystania  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań.  W  konsekwencji,  głównym  zadaniem  dla  zarządzającego  projektem  badawczo-rozwojowym  jest  zlokalizowanie  i  zidentyfikowanie  zasobów  wiedzy  przed  rozpoczęciem  działań  projektowych;  zasobów  w  ujęciu  funkcjonalnym  i  celowościowym,  czyli  podlegającym  zwiększeniu  oraz  możliwymi  właściwym  do  wykorzystania  zwiększonej  wiedzy  do  nowych  zastosowań.  Lokalizacja  i  identyfikacja  wiedzy  obejmuje  szereg  działań,  w  tym  określenie  stanu  wiedzy,  miejsca,  sposobu  jej  wykorzystania  oraz  selekcji  pod  względem  przydatności  do  realizacji  celu  projektu. Prowadząc  działalność  badawczo-rozwojową  przedsiębiorca  rozwija  specjalistyczną  wiedzę  oraz  umiejętności,  które  może  wykorzystać  w  ramach  bieżących  albo  przyszłych  projektów.  W  świetle  konstrukcji  definicji  badawczo-rozwojowej  należy  uznać,  że  „zwiększenie  zasobów  wiedzy”  odnosi  się  przede  wszystkim  do  prowadzenia  badań  naukowych,  natomiast  „wykorzystanie  już  istniejącej  lub  zwiększonej  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań”  dotyczy  przede  wszystkim  prac  rozwojowych.  Innymi  słowy,  działalność  badawczo-rozwojowa  to  zespół  działań  podejmowanych  w  kierunku  tworzenia,  w  tym  badań  naukowych  (nakierowanych  na  nową  wiedzę  i  umiejętności  oraz  prac  rozwojowych  (nakierowanych  na  wykorzystanie  dostępnej  wiedzy  i  umiejętności)  w  celu  zwiększenia  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych,  zmienionych  lub  usprawnionych  produktów,  procesów  lub  usług  (również  w  formie  nowych  technologii).  Definicja  działalności  badawczo-rozwojowej  wymaga,  aby  działania  jakie  podejmuje  podatnik  poprzez  badania  naukowe  zwiększały  zasoby  wiedzy,  natomiast  w  efekcie  prac  rozwojowych  wystarczy,  by  podatnik  zdobył  i  wykorzystał  aktualnie  dostępną  wiedzę  i  umiejętności  w  celu  planowania  produkcji  oraz  projektowania  i  tworzenia  nowych,  zmienionych  czy  usprawnionych  produktów,  procesów  lub  usług.  Realizowane  przez  Wnioskodawcę  w  roku  2021  usługi  programistyczne  na  rzecz  spółki  x  w  postaci  albo  opracowania,  od  podstaw,  programów  komputerowych  bądź  też  rozwijanie  już  istniejących  programów  poprzez  usprawnianie  ich  działania  bądź  dodanie  nowych  funkcjonalności  stanowi  działalność  badawczo-rozwojową  bowiem  wypełnia  wszystkie  3  przesłanki,  tj.  jest  twórcza  (bowiem  Wnioskodawca  od  podstaw  tworzy  autorskie  programy  komputerowe  bądź  tworzy  nowe  funkcjonalności  już  istniejących  programów  komputerowych),  jest  wykonywana  systematycznie  (bowiem  usługi  te  są  świadczone  w  ramach  podpisanej  umowy),  jak  również  w  ramach  tworzenia  tego  programu  Wnioskodawca  wykorzystuje  swoją  wiedzę  i  umiejętności  jako  programisty  i  pogłębia  również  swoją  wiedzę.  A  skoro  prowadzona  działalność  stanowi  działalność  badawczo-rozwojową  (prace  rozwojowe/badania  naukowe),  to  istnieje  możliwość  zastosowania  5%  stawki  podatku  na  zasadach  wskazanych  w  przepisach  art.  30ca  ustawy. Wnioskodawca  wskazuje  dodatkowo,  że  dochody  za  rok  2021  osiągnięte  w  wyniku  współpracy  gospodarczej  ze  spółką  x,  które  opodatkuje  preferencyjną  stawką  podatku  dochodowego  w  wysokości  5%  jak  również  dochody  osiągane  w  latach  kolejnych  stanowią  i  będą  stanowić  dochody  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  uwzględnionego  w  cenie  sprzedaży  produktu,  a  więc  dochody  w  rozumieniu  art.  30ca  ust.  2  pkt  8  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  tj.  dochody  z  tytułu  autorskiego  prawa  do  programu  komputerowego. Jak  zostało  to  bowiem  opisane  szczegółowo  we  wniosku,  Wnioskodawca  tworzy  kod  źródłowy  tworząc  od  podstaw  nowe  oprogramowanie  lub  tworzy  kod  źródłowy  rozwijając  lub  ulepszając  aplikację  ‒  a  ten  kod  źródłowy  stanowi  program  komputerowy  w  rozumieniu  art.  74  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych  ‒  i  otrzymuje  wynagrodzenie  obejmujące  wynagrodzenie  za  prace  programistyczne  i  za  przeniesienie  autorskich  praw  majątkowych  do  tworzonego  kodu  źródłowego.  Tworząc  lub  ulepszając  (rozwijając)  oprogramowanie  Wnioskodawca  działa  na  zlecenie  podmiotu,  którym  jest  spółka  x.  Dodatkowo,  jeżeli  zlecenie  obejmuje  ulepszenie  (rozwinięcie)  już  istniejącego  oprogramowania,  to  będący  właścicielem  tego  oprogramowania  spółka  x  udostępnia  Wnioskodawcy  oprogramowanie  w  celu  jego  rozwijania  i  ulepszania  na  podstawie  zlecenia  podjęcia  prac  programistycznych.  Wnioskodawca  tworzy  kod  źródłowy,  a  następnie  przenosi  prawa  autorskie  do  tego  kodu  źródłowego,  otrzymując  wynagrodzenie,  a  więc  uzyskuje  i  uzyskiwać  będzie  dochody  w  rozumieniu  art.  30ca  ust.  2  pkt  8  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  tj.  dochody  z  tytułu  autorskiego  prawa  do  programu  komputerowego.  Powyższe  dokonywane  jest  w  ramach  działalności  gospodarczej  Wnioskodawcy  oraz  działalności  badawczo-rozwojowej. Te  same  zasady,  opisane  powyżej  wobec  aktualnie  trwającego  roku  2021,  zastosowanie  znajdują  wobec  lat  kolejnych,  w  zakresie  współpracy  Wnioskodawcy  i  usług  ze  spółką  x.  W  opisanym  stanie  faktycznym,  do  dochodów  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej,  tj.  z  praw  autorskich  do  programów  komputerowych,  jakie  Wnioskodawca  osiąga  w  wyniku  współpracy  gospodarczej  ze  spółką  x,  które  Wnioskodawca  osiąga  w  roku  2021  jak  i  które  Wnioskodawca  osiągnie  za  kolejne  lata  kalendarzowe  we  współpracy  ze  spółką  x,  zastosowanie  znajduje  art.  30ca  ustawy  o  PIT,  a  co  za  tym  idzie  dochody  te  mogą  być  opodatkowane  5%  stawką  podatku  dochodowego  od  osób  fizycznych. Wnioskodawca  świadczy  bowiem  usługi  w  postaci  opracowywania  programów  komputerowych  (od  podstaw  bądź  rozwijania  już  istniejących  programów)  i  przenosi  na  ww.  spółki  majątkowe  prawa  autorskie  do  tych  programów  komputerowych  i  z  tego  tytułu  uzyskuje  wynagrodzenie,  płatne  w  stosunku  miesięcznym.  Jednocześnie  Wnioskodawca  wskazuje,  ze  w  roku  2021  spełnia  (a  w  latach  kolejnych  będzie  spełniał)  wszystkie  ustawowe  wymogi  wskazane  w  art.  30cb  ust.  1  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.  Zgodnie  z  tym  przepisem  podatnicy  podlegający  opodatkowaniu  na  podstawie  art.  30ca  są  obowiązani: 1)    wyodrębnić  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych; 2)    prowadzić  księgi  rachunkowe  w  sposób  zapewniający  ustalenie  dochodów,  kosztów  uzyskania  dochodów  i  dochodu  (straty),  przypadających  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej, 3)    wyodrębnić  koszty,  o  których  mowa  w  art.  30ca  ust.  4,  przypadające  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej,  w  sposób  zapewniający  określenie  kwalifikowanego  dochodu; 4)    dokonywać  zapisów  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  w  sposób  zapewniający  ustalenie  łącznego  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  ‒  w  przypadku  gdy  podatnik  wykorzystuje  więcej  niż  jedno  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej,  a  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  nie  jest  możliwe  spełnienie  warunków,  o  których  mowa  w  pkt  2  i  3; 5)    dokonywać  zapisów  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  w  sposób  zapewniający  ustalenie  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  w  odniesieniu  do  tego  produktu  lub  tej  usługi  albo  do  tych  produktów  lub  tych  usług  ‒  w  przypadku  gdy  podatnik  wykorzystuje  jedno  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  lub  większą  liczbę  tych  praw  w  produkcie  lub  usłudze  albo  w  produktach  lub  usługach,  a  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  nie  jest  możliwe  spełnienie  warunków,  o  których  mowa  w  pkt  2-4.  Podatnicy  prowadzący  podatkową  księgę  dochodów  i  rozchodów  wykazują  informacje,  o  których  mowa  w  ust.  1,  w  odrębnej  ewidencji  (art.  30cb  ust.  2  ww.  ustawy),  co  również  zostało  przez  Wnioskodawcę  w  roku  2021  spełnione  i  będzie  spełniane  w  latach  kolejnych.  Wnioskodawca  wskazuje,  że  w  roku  2021  płaci  zaliczki  na  podatek  dochodowy  w  wysokości  wynikającej  z  podatku  liniowego  także  wobec  dochodów  uzyskiwanych  z  tytułu  umowy  ze  spółką  x  dochodów  z  kwalifikowanych  IP,  a  preferencyjną  stawkę  podatku  do  dochodów  uzyskiwanych  ze  współpracy  ze  spółką  x  i  dochodów  z  kwalifikowanych  IP  w  ramach  niej  uzyskiwanych  zastosuje  w  rocznym  zeznaniu  podatkowym  za  rok  2021,  obliczając  podatek  do  zapłaty  zastosuje  5%  stawkę  do  dochodów  z  umowy,  a  różnicę  w  podatku  zapłaconym  na  bieżąco  w  postaci  zaliczek  na  podatek  potraktuje  jak  nadpłatę  podatku.  Wynika  to  wprost  z  art.  30ca  ust.  11  ustawy  o  PIT,  zgodnie  z  którym:  Podatnicy  korzystający  z  opodatkowania  zgodnie  z  ust.  1  są  obowiązani  do  wykazania  dochodu  (straty)  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  w  zeznaniu  za  rok  podatkowy,  w  którym  osiągnięto  ten  dochód  (poniesiono  stratę).  Z  przepisu  tego  wyraźnie  wynika,  że  Podatnicy  nie  mają  zatem  możliwości  skorzystania  z  tej  preferencji  w  trakcie  roku  podatkowego,  poprzez  pomniejszanie  zaliczek  na  podatek  dochodowy.  Podatnik  osiągający  dochody  z  kwalifikowanego  IP  w  ciągu  roku  podatkowego  (na  przykład  2021  r.)  jest  zobowiązany  do  zapłaty  zaliczek  na  podatek  dochodowy  od  takich  dochodów  na  zasadach  ogólnych,  tj.  według  stawki  podstawowej  9%  lub  19%  ustawy  o  CIT  lub  zgodnie  z  ustawą  o  PIT  według  stawki  18%  i  32%  lub  19%.  W  kolejnym  roku  podatkowym  (na  przykład  2021  r.)  podczas  składania  zeznania  podatkowego  za  rok  poprzedni,  podatnik  wskazuje  5%  stawkę  podatkową  wobec  dochodu  z  kwalifikowanych  IP,  a  nadpłacony  podatek  podlega  z  urzędu  zaliczeniu  na  poczet  zaległości  podatkowych  oraz  bieżących  zobowiązań  podatkowych  Podatnikowi,  który  nie  ma  takich  obciążeń,  nadpłata  jest  zwracana  chyba,  że  złoży  wniosek  o  zarachowanie  całej  lub  części  należnej  mu  sumy  na  poczet  przyszłych  zobowiązań  podatkowych.  Jeżeli  chodzi  o  pytanie  dot.  zdarzeń  przyszłych,  tj.  możliwości  opodatkowania  5%  stawką  podatku  dochodowego  dochodów  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej,  tj.  dochodów  z  autorskich  praw  do  programów  komputerowych,  które  Wnioskodawca  osiągnie  za  kolejne  lata  kalendarzowe  we  współpracy  ze  spółką  x Wnioskodawca  również  będzie  rozliczał  te  dochody  zgodnie  z  30ca  ust.  11  ustawy  o  PIT,  a  więc  w  deklaracjach  rocznych.   W  świetle  obowiązującego  stanu  prawnego  stanowisko  Wnioskodawcy  w  sprawie  oceny  prawnej  przedstawionego  zdarzenia  przyszłego  jest  prawidłowe. Przedsiębiorcy  osiągający  dochody  generowane  przez  prawa  własności  intelektualnej  od  1  stycznia  2019  r.  mogą  korzystać  z  preferencyjnej  stawki  w  podatku  dochodowym.  Na  podstawie  art.  1  pkt  25  ustawy  z  dnia  23  października  2018  r.  o  zmianie  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  prawnych,  ustawy  -  Ordynacja  podatkowa  oraz  niektórych  innych  ustaw  (Dz.  U.  z  2018  r.  poz.  2193),  w  ustawie  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  dodano  art.  30ca  i  art.  30cb. Zgodnie  z  art.  30ca  ust.  1  ustawy  z  dnia  26  lipca  1991  r.  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  1128  ze  zm.):  podatek  od  osiągniętego  przez  podatnika  w  ramach  pozarolniczej  działalności  gospodarczej  kwalifikowanego  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  wynosi  5%  podstawy  opodatkowania. W  myśl  art.  30ca  ust.  2  ww.  ustawy:  kwalifikowanymi  prawami  własności  intelektualnej  są: 1)     patent, 2)     prawo  ochronne  na  wzór  użytkowy, 3)     prawo  z  rejestracji  wzoru  przemysłowego, 4)     prawo  z  rejestracji  topografii  układu  scalonego, 5)     dodatkowe  prawo  ochronne  dla  patentu  na  produkt  leczniczy  lub  produkt  ochrony  roślin, 6)     prawo  z  rejestracji  produktu  leczniczego  i  produktu  leczniczego  weterynaryjnego  dopuszczonych  do  obrotu, 7)     wyłączne  prawo,  o  którym  mowa  w  ustawie  z  dnia  26  czerwca  2003  r.  o  ochronie  prawnej  odmian  roślin  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  213), 8)     autorskie  prawo  do  programu  komputerowego –  podlegające  ochronie  prawnej  na  podstawie  przepisów  odrębnych  ustaw  lub  ratyfikowanych  umów  międzynarodowych,  których  stroną  jest  Rzeczpospolita  Polska,  oraz  innych  umów  międzynarodowych,  których  stroną  jest  Unia  Europejska,  których  przedmiot  ochrony  został  wytworzony,  rozwinięty  lub  ulepszony  przez  podatnika  w  ramach  prowadzonej  przez  niego  działalności  badawczo-rozwojowej. Podstawę  opodatkowania  stanowi  suma  kwalifikowanych  dochodów  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  osiągniętych  w  roku  podatkowym  (art.  30ca  ust.  3  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych). Stosownie  natomiast  do  ust.  4  art.  30ca  tej  ustawy:  wysokość  kwalifikowanego  dochodu  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  ustala  się  jako  iloczyn  dochodu  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  osiągniętego  w  roku  podatkowym  i  wskaźnika  obliczonego  według  wzoru:   (a  +  b)  *  1,3 a + b + c + d   w  którym  poszczególne  litery  oznaczają  koszty  faktycznie  poniesione  przez  podatnika  na: a  –  prowadzoną  bezpośrednio  przez  podatnika  działalność  badawczo-rozwojową  związaną  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej, b  –  nabycie  wyników  prac  badawczo-rozwojowych  związanych  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej,  innych  niż  wymienione  w  lit.  d,  od  podmiotu  niepowiązanego  w  rozumieniu  art.  23m  ust.  1  pkt  3, c  –  nabycie  wyników  prac  badawczo-rozwojowych  związanych  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej,  innych  niż  wymienione  w  lit.  d,  od  podmiotu  powiązanego  w  rozumieniu  art.  23m  ust.  1  pkt  4, d  –  nabycie  przez  podatnika  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej. Do  kosztów,  o  których  mowa  w  ust.  4,  nie  zalicza  się  kosztów,  które  nie  są  bezpośrednio  związane  z  kwalifikowanym  prawem  własności  intelektualnej,  w  szczególności  odsetek,  opłat  finansowych  oraz  kosztów  związanych  z  nieruchomościami  (art.  30ca  ust.  5  ww.  ustawy). Zgodnie  natomiast  z  art.  30ca  ust.  7  powołanej  ustawy:  dochodem  (stratą)  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  jest  obliczony  zgodnie  z  art.  9  ust.  2  dochód  (strata)  z  pozarolniczej  działalności  gospodarczej  w  zakresie,  w  jakim  został  osiągnięty: 1)     z  opłat  lub  należności  wynikających  z  umowy  licencyjnej,  która  dotyczy  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej; 2)     ze  sprzedaży  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej; 3)     z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  uwzględnionego  w  cenie  sprzedaży  produktu  lub  usługi; 4)     z  odszkodowania  za  naruszenie  praw  wynikających  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej,  jeżeli  zostało  uzyskane  w  postępowaniu  spornym,  w  tym  postępowaniu  sądowym  albo  arbitrażu. Powyższe  przepisy  wprowadzają  korzystne  rozwiązania  podatkowe  dla  przedsiębiorców,  którzy  uzyskują  dochody  z  komercjalizacji  wytworzonych  lub  rozwiniętych  przez  nich  praw  własności  intelektualnej,  tzw.  Innovation  Box.  W  tym  zakresie  wpisują  się  one  w  realizację  „Planu  na  rzecz  Odpowiedzialnego  Rozwoju”,  „Strategii  na  rzecz  doskonałości  naukowej,  nowoczesnego  szkolnictwa  wyższego,  partnerstwa  z  biznesem  i  społecznej  odpowiedzialności  nauki”  oraz  „Strategii  na  Rzecz  Odpowiedzialnego  Rozwoju”  w  obszarze  innowacyjności.  Znowelizowane  przepisy  mają  prowadzić  do  wzrostu  zainteresowania  pracami  badawczo-rozwojowymi  prowadzonymi  w  Polsce  oraz  stanowić  swoiste  „zamknięcie”  łańcucha  wartości  związanego  z  procesem  tworzenia  i  komercjalizacji  innowacyjnych  rozwiązań  będących  efektem  prac  badawczo-rozwojowych. Należy  także  wskazać,  że  powyższe  regulacje  polegają  na  preferencyjnym  opodatkowaniu  5%  stawką  podatkową  dochodów  uzyskiwanych  przez  podatnika  z  praw  własności  intelektualnej,  których  podatnik  jest  właścicielem,  współwłaścicielem,  użytkownikiem  lub  posiada  prawa  do  korzystania  z  nich  na  podstawie  umowy  licencyjnej  i  które  są  chronione  na  podstawie  obowiązującego  prawa  krajowego  lub  międzynarodowego  przez  m.in.  patent,  dodatkowe  prawo  ochronne  na  wzór  użytkowy  czy  prawo  z  rejestracji  wzoru  przemysłowego,  zwane  „kwalifikowanymi  prawami  własności  intelektualnej”. Możliwość  skorzystania  z  ulgi  Innovation  Box  ma  miejsce  również  w  sytuacji,  gdy  podatnik  dokona  zakupu  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej,  o  których  mowa  powyżej,  pod  warunkiem  że  następnie  poniesie  on  koszty  związane  z  rozwojem  lub  ulepszeniem  nabytego  prawa. Dochodem  kwalifikującym  się  do  ulgi  Innovation  Box  jest  dochód  uzyskany  z  tytułu  należności/opłat  licencyjnych  lub  innych  należności  związanych  z  wykorzystywaniem  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej,  dochód  ze  sprzedaży  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej,  jak  również,  co  istotne,  dochód  z  tego  aktywa  uwzględniony  w  cenie  sprzedaży  produktu  lub  usługi  określany  na  zasadzie  ceny  rynkowej. Warunkiem  koniecznym  dla  skorzystania  z  omawianej  preferencji  jest  wymóg  prowadzenia  przez  podatnika  działalności  badawczo-rozwojowej  bezpośrednio  związanej  z  wytworzeniem,  komercjalizacją,  rozwojem  lub  ulepszeniem  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej,  co  stanowi  wyraz  realizacji  zasady  nexus.  Poziom  dochodu  kwalifikowanego  do  zastosowania  preferencyjnej  stawki  opodatkowania  będzie  wyliczany  przy  zastosowaniu  formuły  (wzoru)  wynikającej  z  raportu  nr  5  BEPS.  Przewidziano  także  możliwość  zlecenia  wykonania  prac  badawczo-rozwojowych  innym  podmiotom  zarówno  niepowiązanym,  jak  i  powiązanym. Podatnik  będzie  miał  możliwość  stosowania  niniejszej  ulgi  przez  cały  okres  trwania  ochrony  prawnej  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej.  W  przypadku  tych  aktywów,  które  podlegają  procedurze  zgłoszenia/rejestracji,  podatnik  będzie  mógł  skorzystać  z  preferencji  podatkowej  od  momentu  zgłoszenia  lub  złożenia  wniosku  o  rejestrację  (obowiązek  zwrotu  kwoty  ulgi  w  przypadku  wycofania  wniosku,  odmowy  udzielania  prawa  lub  odrzucenia  wniosku  o  rejestrację). Należy  także  wskazać,  że  oprogramowanie  –  definiowane  jako  ogół  informacji  w  postaci  zestawu  instrukcji,  zaimplementowanych  interfejsów  i  zintegrowanych  danych  przeznaczonych  dla  komputera  do  realizacji  wyznaczonych  celów  –  podlega  ochronie  jak  utwór  literacki  z  art.  1  ustawy  z  dnia  4  lutego  1994  r.  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  1062).  Stąd  oprogramowanie  może  być  uznane  za  kwalifikowane  IP,  w  świetle  art.  30ca  ust.  2  pkt  8  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  jeśli  jego  wytworzenie,  rozszerzenie  lub  ulepszenie  jest  wynikiem  prac  badawczo-rozwojowych.  Zgodnie  z  art.  74  ust.  2  ww.  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych:  ochrona  przyznana  programowi  komputerowemu  obejmuje  wszystkie  formy  jego  wyrażenia.  Idee  i  zasady  będące  podstawą  jakiegokolwiek  elementu  programu  komputerowego,  w  tym  podstawą  łączy,  nie  podlegają  ochronie.  W  związku  z  tym,  że  przepisy  dotyczące  IP  Box  odnoszą  się  do  działalności  badawczo-rozwojowej,  należy  także  przytoczyć  definicje,  które  wynikają  w  tym  zakresie  z  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  oraz  z  ustawy  z  dnia  20  lipca  2018  r.  –  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  478  ze  zm.).  Ustawodawca  wprowadził  definicję  działalności  badawczo-rozwojowej  w  art.  5a  pkt  38  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  zgodnie  z  którą:  ilekroć  w  ustawie  jest  mowa  o  działalności  badawczo-rozwojowej  −  oznacza  to  działalność  twórczą  obejmującą  badania  naukowe  lub  prace  rozwojowe,  podejmowaną  w  sposób  systematyczny  w  celu  zwiększenia  zasobów  wiedzy  oraz  wykorzystania  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań. Definicje  badań  naukowych  i  prac  rozwojowych  zostały  zawarte  w  art.  5a  pkt  39  i  40  powoływanej  ustawy. I  tak,  w  myśl  art.  5a  pkt  39  ww.  ustawy:  ilekroć  w  ustawie  jest  mowa  o  badaniach  naukowych  −  oznacza  to: a)     badania  podstawowe  w  rozumieniu  art.  4  ust.  2  pkt  1  ustawy  z  dnia  20  lipca  2018  r.  −  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  478  i  619), b)     badania  aplikacyjne  w  rozumieniu  art.  4  ust.  2  pkt  2  ustawy  z  dnia  20  lipca  2018  r.  −  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce. Z  kolei  w  definicji  prac  rozwojowych  zawartej  w  art.  5a  pkt  40  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  wskazano,  że  oznaczają  one  prace  rozwojowe  w  rozumieniu  art.  4  ust.  3  ustawy  z  dnia  20  lipca  2018  r.  −  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce. Na  podstawie  art.  4  ust.  2  ustawy  –  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce:  badania  naukowe  są  działalnością  obejmującą: 1)     badania  podstawowe  rozumiane  jako  prace  empiryczne  lub  teoretyczne  mające  przede  wszystkim  na  celu  zdobywanie  nowej  wiedzy  o  podstawach  zjawisk  i  obserwowalnych  faktów  bez  nastawienia  na  bezpośrednie  zastosowanie  komercyjne; 2)     badania  aplikacyjne  rozumiane  jako  prace  mające  na  celu  zdobycie  nowej  wiedzy  oraz  umiejętności,  nastawione  na  opracowywanie  nowych  produktów,  procesów  lub  usług  lub  wprowadzanie  do  nich  znaczących  ulepszeń. Stosownie  do  art.  4  ust.  3  ww.  ustawy:  prace  rozwojowe  są  działalnością  obejmującą  nabywanie,  łączenie,  kształtowanie  i  wykorzystywanie  dostępnej  aktualnie  wiedzy  i  umiejętności,  w  tym  w  zakresie  narzędzi  informatycznych  lub  oprogramowania,  do  planowania  produkcji  oraz  projektowania  i  tworzenia  zmienionych,  ulepszonych  lub  nowych  produktów,  procesów  lub  usług,  z  wyłączeniem  działalności  obejmującej  rutynowe  i  okresowe  zmiany  wprowadzane  do  nich,  nawet  jeżeli  takie  zmiany  mają  charakter  ulepszeń.  Zatem  z  pracami  badawczo-rozwojowymi  mamy  do  czynienia  wówczas,  gdy  wykorzystuje  się  dostępną  wiedzę  z  dziedziny  nauki,  technologii  i  działalności  gospodarczej  oraz  innej  wiedzy  i  umiejętności  do  tworzenia  nowych  lub  ulepszania  istniejących  produktów/usług  oraz  procesów  i  technologii  produkcji. Z  ustawowej  definicji  zawartej  w  art.  5a  pkt  38  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  wynika,  że  działalność  badawczo-rozwojowa  musi  mieć  charakter  twórczy.  Jak  podaje  słownik  języka  polskiego  PWN,  działalność  twórcza  to  zespół  działań  podejmowanych  w  kierunku  tworzenia  (działalność  –  zespół  działań  podejmowanych  w  jakimś  celu),  powstania  czegoś  (twórczy  –  mający  na  celu  tworzenie,  tworzyć  –  powodować  powstanie  czegoś).  W  doktrynie  prawa  autorskiego  podkreśla  się  natomiast,  że  cecha  twórczości  związana  jest  przede  wszystkim  z  rezultatem  działalności  człowieka  o  charakterze  kreacyjnym  i  jest  spełniona  wówczas,  gdy  istnieje  nowy  wytwór  intelektu.  Działalność  twórcza  oznacza,  że  „ustawodawca  za  przedmiot  prawa  autorskiego  uznaje  tylko  rezultat  (przejaw)  takiego  działania,  który  choćby  w  minimalnym  stopniu  odróżnia  się  od  innych  rezultatów  takiego  samego  działania,  a  zatem,  że  posiada  cechę  nowości,  której  stopień  nie  ma  znaczenia”.  Zatem  twórczość  działalności  badawczo-rozwojowej  może  przejawiać  się  opracowywaniem  nowych  koncepcji,  narzędzi,  rozwiązań  niewystępujących  dotychczas  w  praktyce  gospodarczej  podatnika  lub  na  tyle  innowacyjnych,  że  w  znacznym  stopniu  odróżniają  się  od  rozwiązań  już  funkcjonujących  u  podatnika. Kolejnym  kryterium  działalności  badawczo-rozwojowej  jest  prowadzenie  tej  działalności  w  sposób  systematyczny.  Zgodnie  ze  słownikiem  języka  polskiego  PWN  słowo  systematyczny  oznacza  (i)  robiący  coś  regularnie  i  starannie,  (ii)  o  procesach:  zachodzący  stale  od  dłuższego  czasu,  (iii)  o  działaniach:  prowadzony  w  sposób  uporządkowany,  według  pewnego  systemu;  też:  o  efektach  takich  działań;  planowy,  metodyczny.  W  związku  z  tym,  że  w  definicji  działalności  badawczo-rozwojowej  słowo  „systematyczny”  występuje  w  sformułowaniu  „podejmowaną  [działalność]  w  sposób  systematyczny”,  a  więc  odnosi  się  do  „działalności”,  czyli  zespołu  działań  podejmowanych  w  jakimś  celu,  najbardziej  właściwą  definicją  systematyczności  w  omawianym  zakresie  jest  definicja  obejmująca  prowadzenie  działalności  w  sposób  uporządkowany,  według  pewnego  systemu.  Zatem  słowo  systematycznie  odnosi  się  również  do  działalności  prowadzonej  w  sposób  metodyczny,  zaplanowany  i  uporządkowany.  To  oznacza,  że  działalność  badawczo-rozwojowa  jest  prowadzona  systematycznie  niezależnie  od  tego,  czy  podatnik  stale  prowadzi  prace  badawczo-rozwojowe,  czy  tylko  od  czasu  do  czasu,  a  nawet  incydentalnie,  co  wynika  z  charakteru  prowadzonej  przez  niego  działalności  oraz  potrzeb  rynku,  klientów,  sytuacji  mikro  i  makroekonomicznej.  Z  powyższego  wynika,  że  spełnienie  kryterium  „systematyczności”  danej  działalności  nie  jest  uzależnione  od  ciągłości  tej  działalności,  w  tym  od  określonego  czasu  przez  jaki  działalność  taka  ma  być  prowadzona  ani  też  od  istnienia  planu  co  do  prowadzenia  przez  podatnika  podobnej  działalność  w  przyszłości.  Wystarczające  jest,  aby  podatnik  zaplanował  i  przeprowadził  chociażby  jeden  projekt  badawczo-rozwojowy,  przyjmując  dla  niego  określone  cele  do  osiągnięcia,  harmonogram  i  zasoby.  Taka  działalność  może  być  uznana  za  działalność  systematyczną,  tj.  prowadzoną  w  sposób  metodyczny,  zaplanowany  i  uporządkowany. Powyżej  omówione  dwa  kryteria  działalności  badawczo-rozwojowej  dotyczą  charakteru  i  organizacji  prowadzenia  tej  działalności,  podczas  gdy  ostatnie,  trzecie  kryterium,  dotyczy  rezultatu  prowadzenia  tej  działalności,  tj.  zwiększenia  zasobów  wiedzy  oraz  wykorzystania  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań.  W  konsekwencji  –  głównym  zadaniem  dla  zarządzającego  projektem  badawczo-rozwojowym  jest  zlokalizowanie  i  zidentyfikowanie  zasobów  wiedzy  przed  rozpoczęciem  działań  projektowych;  zasobów  w  ujęciu  funkcjonalnym  i  celowościowym,  czyli  podlegającym  zwiększeniu  oraz  możliwym  i  właściwym  do  wykorzystania  zwiększonej  wiedzy  do  nowych  zastosowań.  Lokalizacja  i  identyfikacja  wiedzy  obejmuje  szereg  działań,  w  tym  określenie  stanu  wiedzy,  miejsca,  sposobu  jej  wykorzystania  oraz  selekcji  pod  względem  przydatności  do  realizacji  celu  projektu.  Prowadząc  działalność  badawczo-rozwojową,  przedsiębiorca  rozwija  specjalistyczną  wiedzę  oraz  umiejętności,  które  może  wykorzystać  w  ramach  bieżących  albo  przyszłych  projektów. Kluczowe  jest  zawarte  w  definicji  działalności  badawczo-rozwojowej  rozróżnienie,  które  wskazuje,  że  taka  działalność  obejmuje  dwa  rodzaje  aktywności,  tj.:  (i)  badania  podstawowe  i  badania  aplikacyjne  zdefiniowane  w  art.  4  ust.  2  pkt  1  i  2  ustawy  −  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce  oraz  (ii)  prace  rozwojowe,  o  których  mowa  w  art.  4  ust.  3  ww.  ustawy. Należy  zwrócić  uwagę  na  wyłączenie  zawarte  w  art.  4  ust.  3  tej  ustawy,  mogące  odnosić  się  do  wielu  przejawów  aktywności  podatnika.  Zastrzeżenie  zostało  wprowadzone  w  celu  wyeliminowania  z  działalności  badawczo-rozwojowej  tych  przejawów  aktywności  podatnika,  które  mimo  ulepszenia  istniejących  procesów  lub  usług,  z  uwagi  na  swoją  cykliczność  (okresowość)  oraz  brak  innowacyjnego  charakteru  (rutynowość),  nie  mogą  stanowić  prac  rozwojowych. Należy  także  podkreślić,  że  podatnik,  który  chce  skorzystać  z  preferencji  IP  Box,  jest  zobowiązany  prowadzić  szczegółową  ewidencję  rachunkową  w  sposób  umożliwiający  obliczenie  podstawy  opodatkowania,  w  tym  powiązanie  ponoszonych  kosztów  prac  badawczo-rozwojowych  z  osiąganymi  dochodami  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  powstałymi  w  wyniku  przeprowadzenia  tych  prac.  W  myśl  bowiem  art.  30cb  ust.  1  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych:  podatnicy  podlegający  opodatkowaniu  na  podstawie  art.  30ca  są  obowiązani: 1)      wyodrębnić  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych; 2)      prowadzić  księgi  rachunkowe  w  sposób  zapewniający  ustalenie  przychodów,  kosztów  uzyskania  przychodów  i  dochodu  (straty),  przypadających  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej; 3)      wyodrębnić  koszty,  o  których  mowa  w  art.  30ca  ust.  4,  przypadające  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej,  w  sposób  zapewniający  określenie  kwalifikowanego  dochodu; 4)      dokonywać  zapisów  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  w  sposób  zapewniający  ustalenie  łącznego  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  –  w  przypadku  gdy  podatnik  wykorzystuje  więcej  niż  jedno  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej,  a  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  nie  jest  możliwe  spełnienie  warunków,  o  których  mowa  w  pkt  2  i  3; 5)      dokonywać  zapisów  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  w  sposób  zapewniający  ustalenie  dochodu  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  w  odniesieniu  do  tego  produktu  lub  tej  usługi  albo  do  tych  produktów  lub  tych  usług  –  w  przypadku  gdy  podatnik  wykorzystuje  jedno  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  lub  większą  liczbę  tych  praw  w  produkcie  lub  usłudze  albo  w  produktach  lub  usługach,  a  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych  nie  jest  możliwe  spełnienie  warunków,  o  których  mowa  w  pkt  2-4. Na  podstawie  art.  30cb  ust.  2  tej  ustawy:  podatnicy  prowadzący  podatkową  księgę  przychodów  i  rozchodów  wykazują  informacje,  o  których  mowa  w  ust.  1,  w  odrębnej  ewidencji. Stosownie  do  art.  30cb  ust.  3  ww.  ustawy:  w  przypadku  gdy  na  podstawie  ksiąg  rachunkowych  lub  ewidencji,  o  której  mowa  w  ust.  2,  nie  jest  możliwe  ustalenie  dochodu  (straty)  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej,  podatnik  jest  obowiązany  do  zapłaty  podatku  zgodnie  z  art.  27  lub  art.  30c. Tym  samym  –  stosowanie  ulgi  IP  BOX  (niższej  stawki  podatku  do  kwalifikowanych  dochodów)  będzie  prawem,  a  nie  obowiązkiem  podatnika.  Jest  to  o  tyle  istotne,  gdyż  z  korzystaniem  z  ulgi  wiążą  się,  bądź  co  bądź,  dodatkowe  obowiązki  po  stronie  podatników,  w  szczególności  obowiązek  prowadzenia  ewidencji  pozwalającej  na  monitorowanie  i  śledzenie  efektów  prac  badawczo-rozwojowych.  Odnosząc  powyższe  przepisy  podatkowe  do  przedstawionego  opisu  sprawy,  należy  wskazać,  że: 1)    Wnioskodawca  tworzy,  rozwija  i  ulepsza  oprogramowanie  (aplikację)  w  ramach  prowadzonej  działalności  gospodarczej  na  podstawie  umów  zawartych  z  polską  spółką, 2)    Wnioskodawca  ww.  czynności  wykonuje  w  ramach  prowadzonej  przez  niego  działalności  badawczo-rozwojowej,  spełniającej  definicję  wskazaną  w  ustawie  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych;  jak  wskazał  Wnioskodawca  –  działalność  prowadzona  przez  niego  jest  działalnością  twórczą  obejmującą  badania  naukowe  lub  prace  rozwojowe,  podejmowaną  w  sposób  systematyczny  w  celu  zwiększenia  zasobów  wiedzy  oraz  wykorzystania  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań;  podjęta  przez  Wnioskodawcę  działalność  obejmuje  nabywanie,  łączenie,  kształtowanie  i  wykorzystywanie  dostępnej  aktualnie  wiedzy  i  umiejętności,  w  tym  w  zakresie  narzędzi  informatycznych  lub  oprogramowania,  do  planowania  produkcji  oraz  projektowania  i  tworzenia  zmienionych,  ulepszonych  lub  nowych  produktów,  procesów  lub  usług  z  wyłączeniem  działalności  obejmującej  rutynowe  i  okresowe  zmiany  wprowadzane  do  nich,  nawet  jeżeli  takie  zmiany  mają  charakter  ulepszeń;  w  ramach  działalności  gospodarczej  Wnioskodawca  opracowuje  nowe  lub  ulepszone  produkty,  procesy,  usługi  niewystępujące  dotychczas  w  praktyce  gospodarczej  lub  na  tyle  innowacyjne,  że  w  znacznym  stopniu  odróżniają  się  od  rozwiązań  już  funkcjonujących, 3)    wytwarzane  przez  Wnioskodawcę  oprogramowanie  stanowi  utwór  podlegający  ochronie  prawnej  na  podstawie  art.  74  ustawy  o  prawie  autorskim  i  prawach  pokrewnych, 4)    w  sytuacji  rozwijania  i  ulepszania  przez  Wnioskodawcę  oprogramowania  (aplikacji),  powstają  nowe,  odrębne  od  tego  oprogramowania  utwory  (nowe  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  w  postaci  nowego  autorskiego  programu  komputerowego),  podlegające  ochronie  na  podstawie  art.  74  ww.  ustawy, 5)    Wnioskodawca  osiąga  dochody  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnych  uwzględnione  w  cenie  sprzedaży  produktu  lub  usługi, 6)    od  dnia  1  stycznia  2021  r.,  tj.  od  momentu  poniesienia  pierwszych  kosztów,  o  których  mowa  w  art.  30ca  ust.  4  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  Wnioskodawca  prowadzi  na  bieżąco  odrębną  od  podatkowej  księgi  dochodów  i  rozchodów  ewidencję;  Wnioskodawca  prowadzi  odrębną  ewidencję  do  każdego  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  i  wyodrębnia  dochody,  koszty  uzyskania  dochodów  i  dochód  (stratę),  przypadające  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej  oraz  koszty,  o  których  mowa  w  art.  30ca  ust.  4  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  przypadające  na  każde  kwalifikowane  prawo  własności  intelektualnej,  w  sposób  zapewniający  określenie  kwalifikowanego  dochodu; 7)    Wnioskodawca  wszystkie  wymogi  spełnia  w  odniesieniu  do  dochodów  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej  osiąganych  w  roku  2021,  jak  również  będzie  je  spełniał  w  odniesieniu  do  tych  dochodów  uzyskiwanych  w  kolejnych  latach. Mając  powyższe  na  uwadze,  dochód  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  (tu:  oprogramowania)  uwzględnionego  w  cenie  sprzedaży  usługi,  w  sytuacji  gdy  oprogramowanie  to  stanowi  utwór  prawnie  chroniony  i  zostało  wytworzone  w  ramach  prowadzonej  działalności  badawczo-rozwojowej,  kwalifikuje  się  do  dochodów  z  kwalifikowanego  IP.  To  oznacza,  że  Wnioskodawca  może  skorzystać  z  preferencyjnego  opodatkowania  wg  stawki  5%  dochodów  z  tego  tytułu  za  rok  2021,  a  także  w  kolejnych. Należy  w  tym  miejscu  wyeksponować,  że  opodatkowaniu  preferencyjną  stawką  podatkową  w  wysokości  5%  może  podlegać  wyłącznie  dochód  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnych  uzyskany  w  danym  roku  podatkowym.  Ponadto,  o  ile  podstawą  opodatkowania  preferencyjną  stawką  podatkową  jest  suma  kwalifikowanych  dochodów  z  kwalifikowanych  IP  osiągniętych  w  roku  podatkowym,  to  wysokość  kwalifikowanego  dochodu  z  kwalifikowanego  IP  ustala  się  jako  iloczyn  dochodu  z  kwalifikowanego  IP  osiągniętego  w  roku  podatkowym  i  wskaźnika  nexus  obliczonego  według  wzoru  określonego  w  art.  30ca  ust.  4  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.  Co  istotne,  podatnik  ma  obowiązek  ustalenia  odrębnych  wskaźników  nexus  dla  poszczególnych  kwalifikowanych  IP.  Wymaga  przy  tym  zaznaczenia,  że  opodatkowaniu  5%  stawką  nie  będzie  podlegał  cały  uzyskany  przez  Wnioskodawcę  od  2021  r.  dochód  z  prowadzonej  działalności  i  świadczenia  usług  na  rzecz  Zleceniodawcy,  lecz  suma  przemnożonych  przez  wskaźniki  nexus  dochodów  z  poszczególnych  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej,  tj.  autorskich  praw  do  programów  komputerowych  uwzględnionych  w  cenie  sprzedaży  świadczonej  usługi  na  rzecz  zleceniodawcy. Należy  także  wskazać  na  treść  art.  30ca  ust.  8  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  zgodnie  z  którym:  do  ustalenia  dochodów  (strat),  o  których  mowa  w  ust.  7  pkt  3,  przepis  art.  23o  stosuje  się  odpowiednio.Dochód  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  „zawartego”  w  cenie  danego  produktu  lub  usługi  winien  być  ustalany  na  podstawie  zasady  ceny  rynkowej  (zgodnie  z  przepisami  art.  23o  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych).  Przez  odpowiednie  stosowanie  zasad  cen  transferowych  do  obliczenia  dochodu  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  rozumie  się  również  stosowanie  metod  weryfikacji  cen  transferowych  oraz  przepisów  wykonawczych  w  tym  zakresie. Należy  zatem  stwierdzić,  że  dochód  z  kwalifikowanego  prawa  własności  intelektualnej  uwzględnionego  w  cenie  produktu/usługi  weryfikuje  się,  stosując  metodę  najbardziej  odpowiednią  w  danych  okolicznościach  i  wybraną  spośród  wymienionych  w  art.  23p  ust.  1  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych. Reasumując  -  do  dochodów  z  kwalifikowanych  praw  własności  intelektualnej,  tj.  do  dochodów  z  autorskich  praw  do  programów  komputerowych,  które  będą  przez  Wnioskodawcę  uzyskiwane  w  kolejnych  latach  kalendarzowych  (w  tym  z  uwzględnieniem  aktualnie  trwającego  roku  2021)  w  ramach  współpracy  gospodarczej  ze  spółką  x  Wnioskodawca  może  stosować  przepisy  art.  30ca  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  i  opodatkowywać  te  dochody  5%  stawką  podatku  dochodowego. Interpretacja  dotyczy  zdarzenia  przyszłego  przedstawionego  przez  Wnioskodawcę  i  stanu  prawnego  obowiązującego  w  dniu  wydania  interpretacji. Zgodnie  z  art.  14na  §  1  Ordynacji  podatkowej  przepisów  art.  14k-14n  nie  stosuje  się,  jeżeli  stan  faktyczny  lub  zdarzenie  przyszłe  będące  przedmiotem  interpretacji  indywidualnej  stanowi  element  czynności  będących  przedmiotem  decyzji  wydanej: 1)  z  zastosowaniem  art.  119a; 2)  w  związku  z  wystąpieniem  nadużycia  prawa,  o  którym  mowa  w  art.  5  ust.  5  ustawy  z  dnia  11  marca  2004  r.  o  podatku  od  towarów  i  usług; 3)  z  zastosowaniem  środków  ograniczających  umowne  korzyści. Przepisów  art.  14k-14n  nie  stosuje  się,  jeżeli  korzyść  podatkowa,  stwierdzona  w  decyzjach  wymienionych  w  §  1,  jest  skutkiem  zastosowania  się  do  utrwalonej  praktyki  interpretacyjnej,  interpretacji  ogólnej  lub  objaśnień  podatkowych  (art.  14na  §  2  Ordynacji  podatkowej). Powyższe  unormowania  należy  odczytywać  łącznie  z  przepisami  art.  33  ustawy  z  23  października  2018  r.  o  zmianie  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  prawnych,  ustawy  –  Ordynacja  podatkowa  oraz  niektórych  innych  ustaw  (Dz.  U.  poz.  2193  ze  zm.),  wprowadzającymi  regulacje  intertemporalne.    Stronie  przysługuje  prawo  do  wniesienia  skargi  na  niniejszą  interpretację  przepisów  prawa  podatkowego  z  powodu  jej  niezgodności  z  prawem.  Skargę  wnosi  się  do  Wojewódzkiego  Sądu  Administracyjnego za  pośrednictwem  organu,  którego  działanie,  bezczynność  lub  przewlekłe  prowadzenie  postępowania  jest  przedmiotem  skargi  (art.  54  §  1  ww.  ustawy  z  dnia  30  sierpnia  2002  r.  Prawo  o  postępowaniu  przed  sądami  administracyjnymi  –  Dz.  U.  z  2019  r.  poz.  2325  ze  zm.).  Skargę  wnosi  się  w  dwóch  egzemplarzach  (art.  47  §  1  ww.  ustawy)  na  adres:  Krajowa  Informacja  Skarbowa,  ul.  Teodora  Sixta  17,  43-300  Bielsko-Biała  lub  drogą  elektroniczną  na  adres  Elektronicznej  Skrzynki  Podawczej  Krajowej  Informacji  Skarbowej  na  platformie  ePUAP:  /KIS/SkrytkaESP  (art.  54  §  1a  ww.  ustawy),  w  terminie  trzydziestu  dni  od  dnia  doręczenia  skarżącemu  rozstrzygnięcia  w  sprawie  albo  aktu,  o  którym  mowa  w  art.  3  §  2  pkt  4a  (art.  53  §  1  ww.  ustawy).  W  przypadku  wnoszenia  skargi  w  okresie  obowiązywania  stanu  zagrożenia  epidemicznego  i  stanu  epidemii  jako  najwłaściwszy  proponuje  się  kontakt  z  wykorzystaniem  systemu  teleinformatycznego  ePUAP.  W  przypadku  pism  i  załączników  wnoszonych  w  formie  dokumentu  elektronicznego  odpisów  nie  dołącza  się  (art.  47  §  3  ww.  ustawy).   Jednocześnie,  zgodnie  z  art.  57a  ww.  ustawy,  skarga  na  pisemną  interpretację  przepisów  prawa  podatkowego  wydaną  w  indywidualnej  sprawie,  opinię  zabezpieczającą  i  odmowę  wydania  opinii  zabezpieczającej  może  być  oparta  wyłącznie  na  zarzucie  naruszenia  przepisów  postępowania,  dopuszczeniu  się  błędu  wykładni  lub  niewłaściwej  oceny  co  do  zastosowania  przepisu  prawa  materialnego.  Sąd  administracyjny  jest  związany  zarzutami  skargi  oraz  powołaną  podstawą  prawną.