0112-KDIL2-2.4011.655.2021.2.IM

INTERPRETACJA  INDYWIDUALNA Na  podstawie  art.  13  §  2a,  art.  14b  §  1  ustawy  z  dnia  29  sierpnia  1997  r.  Ordynacja  podatkowa  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  1540  ze  zm.)  Dyrektor  Krajowej  Informacji  Skarbowej  stwierdza,  że  stanowisko  Wnioskodawcy  przedstawione  we  wniosku  z  dnia  27  lipca  2021  r.  (data  wpływu  27  lipca  2021  r.)  o  wydanie  interpretacji  przepisów  prawa  podatkowego  dotyczącej  podatku  dochodowego  od  osób  fizycznych  w  zakresie  ulgi  badawczo-rozwojowej: ‒        jest  prawidłowe  –  w  odniesieniu  do  działalności  badawczo-rozwojowej,  ‒        jest  nieprawidłowe  –  w  odniesieniu  do  możliwości  skorzystania  z  ulgi  badawczo-rozwojowej,  w  tym  możliwości  odliczenia  kosztów  wskazanych  w  pytaniu  nr  2a  i  nr  2d. UZASADNIENIE   W  dniu  27  lipca  2021  r.  wpłynął  do  tutejszego  organu  ww.  wniosek  ‒  uzupełniony  pismem  z  2  listopada  2021  r.  (data  wpływu  2  listopada  2021  r.)  ‒  o  wydanie  interpretacji  indywidualnej  dotyczącej  podatku  dochodowego  od  osób  fizycznych  w  zakresie  ulgi  badawczo-rozwojowej.     We  wniosku  przedstawiono  następujący  stan  faktyczny.   I.  Przedmiot  działalności  Wnioskodawcy  Zakład  Poligraficzny  „x  (dalej  jako:  Wnioskodawca  bądź  Przedsiębiorstwo)  działa  w  branży  poligraficznej.  Zajmuje  się  głównie  procesami  wytwarzania  druków  w  technologii  cyfrowej  (18.12.Z  wg  klasyfikacji  PKD  jako  „Pozostałe  drukowanie”).    Ponadto,  zgodnie  z  danymi  zamieszczonymi  w  aktualnym  wpisie  do  CEIDG,  Przedsiębiorstwo  zajmuje  się  następującymi  obszarami  działalności  gospodarczej  wedle  następujących  kodów  PKD:  17.21.Z  Produkcja  papieru  falistego  i  tektury  falistej  oraz  opakowań  z  papieru  i  tektury  17.29.Z  Produkcja  pozostałych  wyrobów  z  papieru  i  tektury  18.11.Z  Drukowanie  gazet  18.13.Z  Działalność  usługowa  związana  z  przygotowywaniem  do  druku  18.14.Z  Introligatorstwo  i  podobne  usługi  22.22.Z  Produkcja  opakowań  z  tworzyw  sztucznych  46.90.Z  Sprzedaż  hurtowa  niewyspecjalizowana  47.91.Z  Sprzedaż  detaliczna  prowadzona  przez  domy  sprzedaży  wysyłkowej  lub  Internet  47.99.Z  Pozostała  sprzedaż  detaliczna  prowadzona  poza  siecią  sklepową,  straganami  i  targowiskami  49.41.Z  Transport  drogowy  towarów  53.20.Z  Pozostała  działalność  pocztowa  i  kurierska  68.20.Z  Wynajem  i  zarządzanie  nieruchomościami  własnymi  lub  dzierżawionymi  73.11.Z  Działalność  agencji  reklamowych  73.12.B  Pośrednictwo  w  sprzedaży  miejsca  na  cele  reklamowe  w  mediach  drukowanych  82.92.Z  Działalność  związana  z  pakowaniem.  Od  2014  r.  Wnioskodawca  specjalizuje  się  w  produkcji  opakowań  głównie  dla  branży  spożywczej.    II.  Aspekty  podatkowe  Przedsiębiorstwo:  a)    jest  polskim  rezydentem  podatkowym, b)    prowadzi  Podatkową  Księgę  Przychodów  i  Rozchodów  (PKPiR), c)    nie  poniosło  straty  podatkowej  w  roku  ubiegłym  (2020  r.), d)    obecnie  nie  rozlicza  straty  podatkowej  z  lat  poprzednich, e)    nie  wdraża  gotowych  technologii  nabywanych  od  zewnętrznych  podmiotów, f)     nie  korzysta  z  żadnego  rodzaju  dofinansowania  w  celu  realizacji  projektów  o  charakterze  innowacyjnym.  W  związku  z  tym  pokrywa  koszty  na  działalność  B+R  tylko  i  wyłącznie  z  własnych  środków, g)    nie  posiada  statusu  Centrum  Badawczo-Rozwojowego  (CBR), h)   nie  korzysta  ze  zwolnień  podatkowych  na  podstawie:  ‒        zezwolenia,  o  którym  mowa  w  art.  16  ust.  1  ustawy  o  specjalnych  strefach  ekonomicznych;  ‒        decyzji  o  wsparciu  uregulowanej  w  ustawie  o  wspieraniu  nowych  inwestycji.    III.  Innowacyjność  w  Przedsiębiorstwie.  Prace  o  charakterze  innowacyjnym  u  Wnioskodawcy  skupiają  się  na  dwóch  obszarach:  ‒        na  tworzeniu  nowych/ulepszonych  produktów  w  postaci  opakowań  (tzw.  innowacyjność  produktowa);  ‒        na  udoskonaleniu  procesów  produkcji  (tj.  innowacyjność  procesowa).    Poniżej  zostanie  scharakteryzowana  innowacyjność  działań  występująca  u  Przedsiębiorcy.    A.   Innowacyjność  produktowa  Przedsiębiorstwo  podejmuje  czynności  mające  na  celu  wprowadzenie  nowego  produktu,  posiadającego  znamiona  jego  twórczej  działalności.  Przy  czym  opakowania  Przedsiębiorstwa  wprowadzone  na  rynek  są  nowe  bądź  znacząco  udoskonalone  w  zakresie  swoich  właściwości  lub  zastosowań,  mianowicie  Wnioskodawca  skupia  się  na:  ‒        opracowaniu  koncepcji  sprawniejszego  zamykania  swoich  produktów,  ‒        stworzeniu  opakowań  maksymalizujących  wykorzystanie  przestrzeni  magazynowej  (tj.  poprzez  wytwarzanie  nowoczesnej  konstrukcji  opakowania),  ‒        tworzeniu  ekologicznych  produktów  z  dbałością  o  środowisko  naturalne,  ‒        wytworzeniu  opakowania  z  lepszym  wykorzystaniem  arkusza  w  produkcji,  ‒        wykonaniu  opakowania  dającego  możliwość  przechowywania  opakowania  wraz  z  produktem  w  chłodni  (np.  x)  bądź  podgrzania  posiłku  w  tym  opakowaniu  w  kuchence  mikrofalowej  czy  piekarniku.    Produkty  Przedsiębiorstwa  wykonywane  są  głównie  z  takich  surowców,  jak  papier  i  tektura.  Przy  czym  oferta  Wnioskodawcy  skierowana  jest  zarówno  do  indywidualnych,  jak  i  masowych  klientów  ze  względu  na:  ‒        realizowanie  indywidualnych  zleceń  dostosowanych  każdorazowo  do  potrzeb  jednostkowych  odbiorców,  ‒        wykonywanie  produktów  z  uwzględnieniem  zbiorowych  potrzeb  konsumentów.    W  tenże  sposób  Przedsiębiorstwo  stale  podejmuje  działania  udoskonalające  oferowane  produkty,  aby  pozostać  podmiotem  konkurencyjnym  w  branży.  Ponadto,  produkty  Przedsiębiorstwa  różnią  się  od  innych  m.in.  innowacyjnym  zdobieniem  3D  projektowanym  przez  pracowników  Wnioskodawcy.   B.   Innowacyjność  procesów  produkcji  Innowacyjność  ta  polega  na  ulepszaniu  procesu  produkcji  opakowań  poprzez:  ‒        działania  usprawniające  organizację  pracy,  ‒        eliminację  zbędnych  prac  ręcznych,  ‒        czynności  mające  na  celu  zwiększenie  efektywności  i  wydajności  pracy  pracowników,  ‒        wdrożenie  nowych  urządzeń  automatyzujących  proces  produkcyjny  w  ramach  linii  produkcyjnej  (np.  maszyny  ‒  składarko-sklejarka), ‒        wdrożenie  nowych  maszyn  automatyzujących  proces  produkcyjny  w  ramach  produkcji  opakowań  przestrzennych,  w  tym  tzw.  maszynę  na  szybkość.    Wnioskodawca  dysponuje  przykładowym  harmonogramem  działań  w  zakresie  opracowania  innowacyjnego  rozwiązania  w  postaci  nowego  opakowania:  KROK  I:  Prace  analityczne  nad  produktem  KROK  II:  Prace  projektowe  i  konstrukcyjne  KROK  III:  Opracowanie  prototypów  celem  przeprowadzenia  testów  wytrzymałościowych  (w  zależności  od  właściwości  produktu)  KROK  IV  (opcjonalnie):  Wprowadzenie  modyfikacji  do  produktu  KROK  V:  Ostateczne  testowanie  produktu  KROK  VI:  Wersja  finalna  produktu    IV.  Wydatki  na  działalność  B+R  Przedsiębiorstwa  Wnioskodawca  ponosi  szereg  wydatków  na  prowadzoną  działalność  innowacyjną  w  zakresie  produkcji  opakowań.  Przy  czym  Wnioskodawca  wykazuje  trzy  główne  rodzaje  wydatków  ponoszonych  bezpośrednio  na  działalność  B+R  Przedsiębiorstwa,  tj.:  1)    miesięczne  wynagrodzenia  pracowników  dedykowanych  do  prac  B+R  Przedsiębiorstwa,  2)    zakup  wykrojnika  bezpośrednio  związanego  z  prowadzoną  działalnością  B+R  Przedsiębiorstwa, 3)    miesięczne  opłaty  leasingowe  maszyny  (składarko-sklejarki), 4)    odpisy  amortyzacyjne  od  oprogramowania  do  projektowania  opakowań, 5)    zakup  plotera  laserowego  do  wycinania  zaprojektowanych  modeli  opakowań.    Ad  1.    Miesięczne  wynagrodzenia  pracowników  dedykowanych  do  prac  B+R  Przedsiębiorstwa.  Wnioskodawca  zatrudnia  na  podstawie  umowy  o  pracę  2  pracowników  dedykowanych  do  działalności  B+R  Przedsiębiorstwa  (w  tym  jedną  osobę  na  stanowisku  „Operator  maszyn  poligraficznych  z  zakresem  czynności  obsługa  składarko  sklejarki”  oraz  drugą  osobę  ‒  Specjalista  ds.  badań  i  rozwoju).  Zakres  obowiązków  tychże  pracowników  obejmuje  m.in.:  ‒        obsługę  maszyny  (składarko  sklejarki),  ‒        prowadzenie  testów  funkcjonalności  prototypów  produktów,  ‒        innych  czynności  związanych  z  codzienną/bieżącą  działalnością  Przedsiębiorstwa.    Pracownicy  zaangażowani  w  prace  B+R  dysponują  specjalistyczną  wiedzą,  umiejętnościami  i  doświadczeniem  pozwalającym  na  opracowanie  i  wdrożenie  nowych  bądź  ulepszonych  produktów.    Na  wynagrodzenie  tychże  pracowników  składają  się  następujące  składniki:  ‒        wynagrodzenie  zasadnicze,  ‒        wynagrodzenie  za  nadgodziny,  ‒        ekwiwalenty  za  niewykorzystany  urlop,  ‒        diety  i  inne  należności  za  czas  podróży  służbowej,  ‒        premie  i  nagrody.    Z  zawartych  umów  wynika,  jaka  część  wynagrodzenia  stanowi  wynagrodzenie  z  tytułu  wykonywania  prac  związanych  z  działalnością  B+R  Przedsiębiorstwa,  a  jaka  stanowi  wynagrodzenie  za  wykonywanie  innych  obowiązków  pracowniczych  (niezwiązanych  z  działalnością  innowacyjną  Przedsiębiorstwa).    W  związku  z  tym  Wnioskodawca  na  podstawie  ewidencji  czasu  pracy  pracowników  (prowadzonej  na  potrzeby  działalności  B+R)  jest  w  stanie  wyodrębnić,  jaka  część  czasu  została  faktycznie  poświęcona  na  realizację  działań  w  obszarze  B+R  Przedsiębiorstwa.    Zgodnie  z  wytycznymi  Ministerstwa  Finansów  w  zakresie  ewidencji  kosztów  pracowniczych  w  projektach  badawczo-rozwojowych  wskazanymi  w  Objaśnieniach  podatkowych  z  dnia  15  lipca  2019  r.  dotyczące  preferencyjnego  opodatkowania  dochodów  wytwarzanych  przez  prawa  własności  intelektualnej  ‒  IP  BOX,  ewidencja  prowadzona  na  potrzeby  działalności  B+R  zawiera  następujące  dane:  ‒        opis  projektu  B+R,  ‒        czas  rozpoczęcia  i  zakończenia  projektu,  ‒        wykaz  osób  zaangażowanych  w  pracę  w  poszczególnym  projekcie,  ‒        wykaz  prac  stworzonych  w  danym  projekcie  z  imiennym  przyporządkowaniem  do  konkretnej  osoby  wykonującej  daną  pracę.    Ad  2.    Zakup  wykrojnika  bezpośrednio  związanego  z  prowadzoną  działalnością  B+R  Przedsiębiorstwa.  Wnioskodawca  ponosi  wydatki  na  nabycie  wykrojnika,  który  jest  wykorzystywany  początkowo  do  działalności  B+R  Przedsiębiorstwa,  tj.  stworzenia  prototypu  danego  opakowania.  Następnie  po  spełnieniu  wymagań  zamawiających  (po  dokonaniu  serii  testów  pod  kątem  nowego  zastosowania  opakowania  w  branży  spożywczej).  Przedsiębiorstwo  wykorzystuje  wykrojnik  do  masowej  produkcji  (niebędącej  już  działalnością  innowacyjną  Wnioskodawcy,  zaś  już  standardową  jego  działalnością).  Wykrojnik  jest  niezbędny  dla  stworzenia  nowego  wzoru  produktu  Przedsiębiorstwa.  Ponadto,  Wnioskodawca  prowadzi  ewidencję  pozwalającą  na  przypisanie  kosztów  materiałów  (wykrojnika)  wykorzystywanego  w  działalności  B+R  Przedsiębiorstwa  do  konkretnego  realizowanego  projektu  B+R.  Przy  czym  na  koszt  wykrojnika  składają  się  następujące  elementy:  koszt  surowca,  nadruk,  prace  wykończeniowe  i  introligatorskie.    Ad  3.    Miesięczne  raty  leasingowe  maszyny  (składarko  sklejarki)  Wnioskodawca  wykorzystuje  maszynę  zarówno  do  prac  B+R  Przedsiębiorstwa,  jak  i  do  bieżącej  działalności  Przedsiębiorstwa.  Obecnie  maszyna  jest  przedmiotem  leasingu  operacyjnego.  Przy  czym  Przedsiębiorstwo  nie  wyklucza,  że  w  przyszłości  wykupi  maszynę  po  zakończeniu  umowy  leasingu  (i  stanie  się  środkiem  trwałym  Przedsiębiorstwa).  Jednakże  na  ten  moment  Wnioskodawca  ze  względu  na  uwarunkowania  finansowe  Przedsiębiorstwa  zdecydował  się  na  leasing  maszyny  niezbędnej  do  realizacji  projektów  B+R.  Wnioskodawca  wskazuje,  że  maszyna  znacznie  zautomatyzowała  proces  produkcji  innowacyjnych  opakowań  poprzez  eliminację  prac  ręcznych.  Najważniejszym  zadaniem  maszyny  jest  obróbka  półproduktu  poprzez  nałożenie  precyzyjnie  kleju,  a  następnie  jego  złożenie.  Wnioskodawca  wskazuje,  że  raty  leasingowe  zaliczane  są  bezpośrednio  do  kosztów  uzyskania  przychodów  zgodnie  z  art.  23b  ustawy  o  PIT.  Ponadto,  wydatki  poniesione  na  leasing  maszyny  nie  zostały  zwrócone  Wnioskodawcy  w  jakiejkolwiek  formie  (nie  zostały  sfinansowane  dotacją).  Wnioskodawca  podkreśla,  że  odpłatne  korzystanie  z  maszyny  nie  wynika  z  umowy  zawartej  z  podmiotem  powiązanym  wedle  przepisów  o  cenach  transferowych  (art.  23m  ust.  1  pkt  4  ustawy  o  PIT).  Umowa  leasingu  została  zawarta  jeszcze  przed  rozpoczęciem  faktycznych  prac  B+R,  co  w  sposób  oczywisty  wynika  z  natury  stosunków  gospodarczych  oraz  przygotowania  się  organizacyjnie  do  realizacji  określonych  przedsięwzięć.  Zawarcie  umowy  leasingu  urządzeń  (oraz  ponoszenie  z  tego  tytułu  opłat),  co  do  zasady,  zawsze  poprzedzać  bowiem  będzie  wykorzystywanie  tych  urządzeń  przed  leasingobiorcę,  będąc  swoistą  podstawą  (tytułem)  do  tego  wykorzystywania.    Ad  4.    Odpisy  amortyzacyjne  od  oprogramowania  do  projektowania  opakowań  Przedsiębiorstwo  nabyło  od  podmiotu  zewnętrznego  niezbędnego  dla  działalności  innowacyjnej  Wnioskodawcy  licencję  do  oprogramowania  do  projektowania  opakowań.  Wdrożenie  oprogramowania  ma  charakter  długofalowego  i  systematycznego  działania  Przedsiębiorstwa  celem  efektywniejszego  realizowania  przedsięwzięć  o  charakterze  B+R.    Ad  5.    Ploter  laserowy  do  wycinania  zaprojektowanych  modeli  opakowań  Wnioskodawca  ponosi  wydatki  na  nabycie  plotera  laserowego  do  wycinania  zaprojektowanych  modeli  opakowań.  Powyższy  koszt  jest  bezpośrednio  związany  z  prowadzoną  działalnością  B+R  Przedsiębiorstwa.  Przy  czym  wydatek  ten  jest  niezbędny  dla  realizacji  przedsięwzięć  B+R  Przedsiębiorstwa,  których  efektem  są  innowacyjne  opakowania  o  nowym  zastosowaniu  w  branży  spożywczej  (np.  opakowania  umożliwiające  podgrzanie  w  piekarniku/mikrofali,  produkty  zapewniające  przechowywanie  w  zamrażarce  x).   Jednocześnie  należy  podkreślić,  że  ww.  wydatki  (ad.  1-5)  ponoszone  przez  Przedsiębiorstwo  będą  stanowiły  koszty  kwalifikowane  jedynie  w  takiej  części,  w  jakiej  będą  wykorzystywane  w  ramach  realizacji  prac  badawczo-rozwojowych.   W  piśmie  stanowiącym  uzupełnienie  wniosku  Wnioskodawca  udzielił  odpowiedzi  na  pytania:   Czy  działalność  prowadzona  przez  Pana  w  ramach  opisanych  innowacyjnych  projektów  jest  działalnością  twórczą  obejmującą  badania  naukowe  i/lub  prace  rozwojowe  w  rozumieniu  ustawy  z  dnia  20  lipca  2018  r.  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  478  ze  zm.)?   Działalność  prowadzona  przez  Wnioskodawcę  w  ramach  opisywanych  projektów  jest  działalnością  twórczą  obejmującą  prace  rozwojowe  w  rozumieniu  ustawy  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce.  Bowiem,  jak  zostało  wskazane  w  treści  złożonego  wniosku,  celem  działalności  Wnioskodawcy  jest  opracowanie  nowych  produktów  wykorzystywanych  w  komercyjnej  branży  spożywczej,  gdzie  opakowania  posiadają  nowe  właściwości  fizykochemiczne.  Wnioskodawca  uwypukla,  że  podejmowane  prace  o  charakterze  innowacyjnym  w  Przedsiębiorstwie  skupiają  się  na  dwóch  obszarach: I.      na  tworzeniu  nowych/ulepszonych  produktów  w  postaci  opakowań  (tzw.  innowacyjność  produktowa); II.    na  udoskonaleniu  procesów  produkcji  (tj.  innowacyjność  procesowa).   Jak  zostało  wskazane  w  opisie  stanu  faktycznego  złożonego  wniosku: I.      Innowacyjność  produktowa  polega  na: ‒         opracowaniu  koncepcji  sprawniejszego  zamykania  swoich  produktów, ‒         stworzeniu  opakowań  maksymalizujących  wykorzystanie  przestrzeni  magazynowej  (tj.  poprzez  wytwarzanie  nowoczesnej  konstrukcji  opakowania), ‒         tworzeniu  ekologicznych  produktów  z  dbałością  o  środowisko  naturalne,  ‒         wytworzeniu  opakowania  z  lepszym  wykorzystaniem  arkusza  w  produkcji,  ‒         wykonaniu  opakowania  dającego  możliwość  przechowywania  opakowania  wraz  z  produktem  w  chłodni  (np.  x)  bądź  podgrzania  posiłku  w  tym  opakowaniu  w  kuchence  mikrofalowej  czy  piekarniku.   W  związku  z  tym  Przedsiębiorstwo  oferuje  opakowania  (z  takich  surowców,  jak  papier  i  tektura),  które  są  nowe  bądź  znacząco  udoskonalone  w  zakresie  swoich  właściwości  lub  zastosowań.  Wprowadzenie  danego  produktu  na  rynek  poprzedzone  jest  szeregiem  testów.   II.    Innowacyjność  produkcji   Innowacyjność  ta  polega  na  ulepszaniu  procesu  produkcji  opakowań  poprzez:  ‒        działania  usprawniające  organizację  pracy, ‒        eliminację  zbędnych  prac  ręcznych, ‒        czynności  mające  na  celu  zwiększenie  efektywności  i  wydajności  pracy  pracowników, ‒        wdrożenie  nowych  urządzeń  automatyzujących  proces  produkcyjny  w  ramach  linii  produkcyjnej  (np.  maszyny  ‒  składarko-sklejarka).   Wnioskodawca  wskazuje,  że  dysponuje  przykładowym  harmonogramem  działań  w  zakresie  opracowania  innowacyjnego  rozwiązania  w  postaci  nowego  opakowania  (co  zostało  szczegółowo  przedstawione  w  stanie  faktycznym  złożonego  wniosku).   Końcowo,  Wnioskodawca  podkreśla,  że  celem  złożonego  przez  niego  wniosku  do  Organu  jest  uzyskanie  odpowiedzi,  czy  prowadzona  przez  niego  działalność  (przedstawiona  w  stanie  faktycznym  wniosku)  spełnia  przesłanki  dla  uznania  jej  za  działalność  badawczo-rozwojową  (działalnością  twórczą  obejmującą  badania  naukowe  i/lub  prace  rozwojowe).   Czy  opisana  przez  Pana  we  wniosku  działalność  w  zakresie  innowacyjnych  projektów  jest  działalnością  obejmującą  nabywanie,  łączenie,  kształtowanie  i  wykorzystywanie  dostępnej  aktualnie  wiedzy  i  umiejętności,  w  tym  w  zakresie  narzędzi  informatycznych  lub  oprogramowania,  do  planowania  produkcji  oraz  projektowania  i  tworzenia  zmienionych,  ulepszonych  lub  nowych  produktów,  procesów  lub  usług,  z  wyłączeniem  działalności  obejmującej  rutynowe  i  okresowe  zmiany  wprowadzane  do  nich,  nawet  jeżeli  takie  zmiany  mają  charakter  ulepszeń?   Wnioskodawca  podkreśla,  że  jego  działalność  w  zakresie  innowacyjnych  produktów  nie  ma  charakteru  rutynowych/okresowych  zmian  wprowadzonych  do  oferowanych  produktów.  Bowiem  działalność  Przedsiębiorstwa  w  tymże  zakresie  charakteryzuje  się  czynnościami  mającymi  na  celu  opracowanie  nowych  bądź  ulepszonych  produktów  w  postaci  opakowań  posiadających  nowe  właściwości  fizyko-chemiczne  (np.  dające  możliwość  przechowywania  opakowania  wraz  z  produktem  w  chłodni  (np.  x)).  Zatem  należy  mieć  na  względzie,  że  Przedsiębiorstwo,  tworząc  nowe  opakowania,  wykorzystuje  dostępną  technologię  oraz  wiedzę  specjalistyczną  swoich  pracowników.  Przedsiębiorstwo  również  systematycznie  pozyskuje  nową  wiedzę  o  coraz  to  nowszych  technologiach  produkcji  i  stosuje  innowacyjne  rozwiązania  mające  na  celu  ulepszenie  procesu  produkcyjnego  oferowanych  produktów.   Ponadto,  osoby  zaangażowane  przez  Przedsiębiorstwo  do  realizacji  projektów,  poprzez  tworzenie  nowych  oraz  rozwijanie  dotychczas  znanych  rozwiązań,  łączą  posiadaną  wiedzę  oraz  zdobywają  nową  wiedzę,  w  celu  stworzenia  oryginalnych  produktów,  które  nie  są  dostępne  na  rynku  oraz  ulepszaniu  już  oferowanych  produktów,  w  sposób  polegający  na  wniesieniu  znaczących  innowacji  do  stosowanych  rozwiązań  technologicznych  w  ramach  procesu  produkowania  opakowań  dla  branży  spożywczej.   Przedsiębiorstwo  w  zakresie  projektów  badawczo-rozwojowych  wykorzystuje  dostępnie  aktualną  wiedzę  i  umiejętności,  w  tym  także  narzędzia  i  oprogramowania  informatyczne.   W  związku  z  tym  należałoby  uznać,  że  w  analizowanych  okolicznościach  przesłanka  odnosząca  się  do  zwiększenia  zasobów  wiedzy  oraz  wykorzystania  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań  (jako  nieodłączny  element  definicji  działalności  badawczo-rozwojowej  w  rozumieniu  ustawy  o  PIT)  zostanie  spełniona.    Czy  koszty  poniesione  na  działalność  badawczo-rozwojową  zostały  przez  Pana  odliczone  od  podstawy  obliczenia  podatku?   Wnioskodawca  wskazuje,  że  koszty  poniesione  na  działalność  badawczo-rozwojową  nie  zostały  odliczone  od  podstawy  obliczenia  podatku.   Wnioskodawca  prowadzi  odrębna  poboczną  ewidencje  poniesionych  kosztów  na  działalność  badawczo-rozwojową  nie  zaliczonych  do  KUP.   Czy  wszystkie  poniesione  wydatki  na  działalność  badawczo-rozwojową  zostały  zaliczone  do  kosztów  uzyskania  przychodów,  w  tym  przez  odpisy  amortyzacyjne?   Wnioskodawca  podkreśla,  że  wszystkie  poniesione  wydatki  na  działalność  badawczo-rozwojową  zostały  zaliczone  na  bieżąco  do  kosztów  uzyskania  przychodów,  w  tym  przez  odpisy  amortyzacyjne.  Powyższe  wynika  z  okoliczności  przyporządkowania  poniesionych  wydatków  do  kategorii  kosztów  podatkowych  Przedsiębiorstwa  w  rozumieniu  art.  22  ust.  1  ustawy  o  PIT.  Bowiem,  jak  wynika  z  ugruntowanego  stanowiska  organów  podatkowych  wyrażanych  w  interpretacjach  podatkowych  oraz  orzecznictwa  sądów  administracyjnych,  kryterium  uznania  wydatku  za  koszt  uzyskania  przychodów  jest  to,  aby  wydatek  łącznie  spełniał  następujące  przesłanki:  PKT  4  zaprzecza  PKT  3  a)    został  poniesiony  przez  podatnika,  b)    był  definitywny,  tj.  wartość  poniesionego  wydatku  nie  została  podatnikowi  w  jakikolwiek  sposób  zwrócona,  c)    pozostawał  w  związku  z  prowadzoną  przez  podatnika  działalnością  gospodarczą,  d)    został  poniesiony  w  celu  uzyskania,  zachowania  lub  zabezpieczenia  przychodów,  e)    nie  znajduje  się  w  grupie  wydatków  wyłączonych  z  kosztów  podatkowych  określonych  w  art.  23  ust.  1  ustawy  o  PIT  (zob.  wyrok  NSA  z  dnia  19  lutego  2019  r.,  sygn.  akt  II  FSK  548/17).   Zatem,  o  ile  zostaną  spełnione  kumulatywnie  ww.  okoliczności,  tym  samym  Przedsiębiorstwo  zalicza  dany  wydatek  do  kosztów  podatkowych.   Czy  wykrojnik  i  ploter  laserowy  są  materiałami  i  surowcami  bezpośrednio  związanymi  z  prowadzoną  działalnością  badawczo-rozwojową?   Wykrojnik  i  ploter  laserowy  stanowią  materiały/surowce  bezpośrednio  związane  z  prowadzoną  działalnością  badawczo-rozwojową.  Jak  zostało  wskazane  we  wniosku,  wykrojnik  służy  do  wytworzenia  prototypu  nowego  opakowania  (poddawanego  następnie  testom  i  badaniom  pod  względem  funkcjonalności  produktu).  Natomiast  ploter  laserowy  konieczny  jest  do  wycinania  zaprojektowanych  modeli  opakowań.  Przy  czym  należy  mieć  na  względzie,  że  Wnioskodawca  prowadzi  ewidencję  pozwalającą  na  przypisanie  kosztów  materiałów  wykorzystanych  w  działalności  B+R  do  konkretnego  projektu  B+R.   Czy  wykrojnik  i  ploter  laserowy  są  sprzętem  specjalistycznym  wykorzystywanym  bezpośrednio  w  prowadzonej  działalności  badawczo-rozwojowej,  w  szczególności  czy  są  to  naczynia  i  przybory  laboratoryjne  lub  urządzenia  pomiarowe?   Zarówno  wykrojnik,  jak  i  ploter  laserowy  należy  przyporządkować  do  kategorii  materiału/surowca  bezpośrednio  związanego  z  prowadzoną  działalnością  B+R  jako  kosztu  kwalifikowanego  zdefiniowanego  w  katalogu  wydatków  B+R  przez  ustawodawcę  w  art.  26  ust.  2  i  3  ustawy  o  PIT.  Zdaniem  Wnioskodawcy,  wykrojnik  i  ploter  laserowy  nie  są  specjalistycznymi  sprzętami  w  myśl  powołanych  regulacji.   Czy  powyższy  wykrojnik  i  ploter  laserowy  stanowią  środki  trwałe?   Wykrojnik  i  ploter  laserowy  nie  stanowią  środków  trwałych  Przedsiębiorstwa.    Czy  maszyna  składarko-sklejarka  to  aparatura  naukowo-badawcza?   Z  uwagi  na  wykorzystywanie  składarko-sklejarki  do  prowadzonej  działalności  B+R  Przedsiębiorstwa  należałoby  przyjąć,  że  maszyna  ta  spełnia  definicję  aparatury  naukowo-badawczej.  O  powyższej  klasyfikacji  dowodzi  m.in.  sposób  wykorzystywania  maszyny  przez  Przedsiębiorcę.  Bowiem  Wnioskodawca  wykorzystuje  maszynę  głównie  do  prowadzonej  działalności  B+R  Przedsiębiorstwa,  czyli  w  innowacyjnej  działalności  Wnioskodawcy  w  zakresie  produkcji  opakowań  dla  branży  spożywczej.  Maszyna  jest  wykorzystywana  do  realizowanych  prac  B+R,  zarówno  na  poziomie  badań  prototypów  opakowań  (w  ramach  innowacyjności  produktowej  Przedsiębiorstwa),  jak  i  unowocześnianiu  procesu  produkcji  produktów  Wnioskodawcy.   Ponadto,  korzystanie  odpłatne  z  tejże  maszyny  (leasing  operacyjny)  nie  wynika  z  umowy  zawartej  z  podmiotem  powiązanym  z  podatnikiem  w  rozumieniu  art.  23m  ust.  1  pkt  4  ustawy  o  PIT.  Zatem,  w  ocenie  Wnioskodawcy,  nie  ma  przeszkód  do  przyporządkowania  tego  rodzaju  wydatku  w  postaci  odpłatnego  korzystania  z  aparatury  naukowo-badawczej  do  kosztu  kwalifikowanego.   Zdaniem  Wnioskodawcy,  biorąc  pod  uwagę  definicję  aparatury  badawczo-naukowej,  to  Wnioskodawca  ma  wątpliwości.  Aparatura  naukowo-badawcza  (wg  definicji  GUS)  rozumiana  jest  jako  zestaw/zestawy  urządzeń  badawczych,  pomiarowych  lub  laboratoryjnych  o  małym  stopniu  uniwersalności  i  wysokich  parametrach  technicznych  (zazwyczaj  wyższych  o  kilka  rzędów  dokładności  pomiaru  w  stosunku  do  typowej  aparatury  stosowanej  dla  celów  produkcyjnych  lub  eksploatacyjnych),  która  zgodnie  z  zasadami  (polityką)  rachunkowości  obowiązującymi  w  podmiocie  realizującym  projekt  zaliczana  jest  do  środków  trwałych.   Czy  w  prowadzonej  podatkowej  księdze  przychodów  i  rozchodów  wyodrębnia  Pan  koszty  działalności  badawczo-rozwojowej  (koszty  kwalifikowane)?   Na  ten  moment  Przedsiębiorstwo  nie  wyodrębnia  kosztów  działalności  B+R  w  prowadzonej  podatkowej  księdze  przychodów  z  uwagi  na  niekorzystanie  z  ulgi  B+R.  Bowiem  z  chwilą  otrzymania  potwierdzenia  od  Organu,  że  prowadzona  przez  Wnioskodawcę  działalność  stanowi  działalność  B+R,  Wnioskodawca  będzie  na  bieżąco  wyodrębniał  koszty  kwalifikowane  w  PKPiR.   To  jest  OK  Dopisałabym  że  prowadzi  pobczna  ewidenje  na  własne  potrzeby  ale  nie  zaliczane  do  KUP    Czy  opisana  we  wniosku  działalność  prowadzona  przez  Pana  w  celu  realizacji  projektów  wpisuje  się  we  wszystkie  niżej  wymienione  kryteria  –  jeżeli  tak,  to  dlaczego: ‒        jest  ukierunkowana  na  nowe  odkrycia  (działalność  nowatorska  –  umożliwia  pozyskanie  nowej  wiedzy,  w  szczególności  w  kontekście  rozwoju  nowych  koncepcji  i  pomysłów  związanych  z  projektowaniem  nowych  produktów  lub  procesów), ‒        jest  oparta  na  oryginalnych  koncepcjach  i  hipotezach  (działalność  twórcza  wykluczająca  wszelkie  rutynowe,  odtwórcze  działania  związane  np.  ze  zmianami  w  produkcie), ‒        jej  efektem  jest  projektowanie  i  tworzenie  przez  Pana  produktów  i  procesów,  które  –  w  stosunku  do  dotychczasowej  jego  działalności  –  mają  nowy,  bardziej  innowacyjny,  ulepszony  charakter;  czy  te  produkty  i  procesy  w  znacznym  stopniu  odróżniają  się  od  tych  dotychczas  funkcjonujących  w  ofercie  Pana  albo  w  ogóle  w  praktyce  gospodarczej, ‒        brak  jest  pewności  co  do  jej  wyniku  końcowego  (działalność  w  warunkach  niepewności), ‒        prowadzi  do  uzyskania  wyników,  które  mogą  być  powtórzone  (działalność  powtarzalna  i/lub  możliwa  do  odtworzenia),   Działalność  Wnioskodawcy  jest  nowatorska.  Bowiem  działania  Przedsiębiorstwa  dążą  do  tworzenia  nowych/ulepszonych  produktów  w  postaci  opakowań  udoskonalone  w  zakresie  swoich  właściwości  bądź  zastosowań.  Wnioskodawca  na  płaszczyźnie  innowacyjności  produktowej  skupia  się  m.in.  na: ‒        opracowaniu  koncepcji  sprawniejszego  zamykania  swoich  produktów, ‒        stworzeniu  opakowań  maksymalizujących  wykorzystanie  przestrzeni  magazynowej,  (tj.  poprzez  wytwarzanie  nowoczesnej  konstrukcji  opakowania), ‒        tworzeniu  ekologicznych  produktów  z  dbałością  o  środowisko  naturalne, ‒        wytworzeniu  opakowania  z  lepszym  wykorzystaniem  arkusza  w  produkcji,  ‒        wykonaniu  opakowania  dającego  możliwość  przechowywania  opakowania  wraz  z  produktem  w  chłodni  (np.  x)  bądź  podgrzania  posiłku  w  tym  opakowaniu  w  kuchence  mikrofalowej  czy  piekarniku.   Natomiast  innowacyjność  procesów  produkcji  Przedsiębiorstwa  polega  na: ‒        działaniach  usprawniających  organizację  pracy, ‒        eliminacji  zbędnych  prac  ręcznych, ‒        czynnościach  mających  na  celu  zwiększenie  efektywności  i  wydajności  pracy  pracowników, ‒        wdrożeniu  nowych  urządzeń  automatyzujących  proces  produkcyjny  w  ramach  linii  produkcyjnej  (np.  maszyny  ‒  składarko-sklejarka), ‒        wdrożeniu  nowych  maszyn  automatyzujących  proces  produkcyjny  w  ramach  produkcji  opakowań  przestrzennych,  w  tym  tzw.  maszynę  na  szybkość.   Wnioskodawca  podkreśla,  że  jego  działalność  jest  oparta  na  oryginalnych  koncepcjach  i  hipotezach.  O  powyższym  świadczą  prowadzone  prace  analityczne  nad  produktem,  prace  projektowe  oraz  konstrukcyjne  czy  opracowywanie  prototypów  opakowań  oraz  poddawanie  ich  wielokrotnym  testom  wytrzymałościowym.  Przy  czym  dokonywane  modyfikacje  w  produktach  przez  Wnioskodawcę  nie  mają  charakteru  rutynowych  czynności.  Bowiem  wszelkiego  rodzaju  prace  B+R  mają  na  celu  wprowadzenie  nowej  właściwości  fizyko-chemicznej  produktu  bądź  znalezienia  nowego  zastosowania.  Stąd  przykładowo:  opakowania  z  tektury,  wykonane  przez  Przedsiębiorstwo,  umożliwiają  przechowywanie  w  zamrażarce  x.  Ponadto,  Wnioskodawca  pracuje  nad  unowocześnieniem  procesu  produkcji  opakowań,  aby  produkcja  opakowań  była  bardziej  efektywniejsza.   Efekty  prac  B+R  Przedsiębiorstwa  są  innowacyjne  nie  tylko  na  skalę  Przedsiębiorstwa,  ale  zdarzają  się  przypadki,  gdzie  Wnioskodawca  występuje  w  roli  prekursora  danego  rozwiązania  w  branży  spożywczej  (w  zakresie  przechowywania  żywności  w  opakowaniach  z  tektury/papieru).  Stąd  Wnioskodawca  stale  prowadzi  działania  mające  na  celu  zwiększenie  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań.  W  ciągłym  rozwoju  Przedsiębiorstwa  uczestniczą  dedykowani  pracownicy  zajmujący  się  projektami  o  charakterze  B+R,  którzy  odpowiedzialni  są  za  opracowanie  nowych  produktów  oraz  ich  testowanie  pod  względem  posiadania  nowych  właściwości.   Jak  zostało  wskazane  w  treści  złożonego  wniosku,  specyfika  działalności  B+R  Przedsiębiorstwa  w  zakresie  realizowania  indywidualnych  zamówień  klientów  opiera  się  o  każdorazowe  przygotowanie  odpowiedniego  schematu  działań  z  wyznaczeniem  celu  do  osiągnięcia,  stanowiącego  każdorazowo  nowy  produkt  (o  nowych  cechach)  odpowiadających  zapotrzebowaniu  jednostkowego  klienta.   Wobec  powyższego,  Wnioskodawca  każdorazowo  określa  w  harmonogramie  prac  zasoby  oraz  cele  do  osiągnięcia  przy  realizacji  danego  projektu  B+R.   Wnioskodawca  wskazuje,  że  działalność  B+R  Przedsiębiorstwa  stanowi  działalność  w  warunkach  niepewności.  Bowiem  Wnioskodawca  nie  ma  pewności  co  do  ostatecznego  wyniku  projektów  B+R  ‒  w  celu  osiągnięcia  planowanych  rezultatów  musi  m.in.  podjąć  się  rozwiązania  danego  problemu  badawczego/wyzwania  technologicznego,  np.  w  zakresie  wypracowania  nowych  właściwości  fizyko-chemicznych  opakowania,  opracowania  koncepcji  produktu  czy  technologii  produkcji,  a  następnie  je  zweryfikować  poprzez  walidację  prototypów  ‒  dopiero  te  działania  podejmowane  w  ramach  projektów  B+R  mogą  przyczynić  się  do  wyeliminowania  niepewności  w  danym  projekcie.   Wnioskodawca  wskazuje,  że  prowadzona  działalność  B+R  Przedsiębiorstwa  prowadzi  do  uzyskania  wyników,  które  mogą  być  powtórzone  (działalność  powtarzalna  i/lub  możliwa  do  odtworzenia).  O  powyższym  świadczy  okoliczność  wykorzystywania  przez  klientów  Przedsiębiorstwa  oferowanych  produktów  w  branży  spożywczej.  Przy  czym  wypracowane  rozwiązania  są  możliwe  do  powtórzenia,  chociażby  z  uwagi  na  wypracowaną  metodologię  działań  w  zakresie  opracowania  innowacyjnego  rozwiązania  w  postaci  nowego  opakowania: ‒        KROK  I:  Prace  analityczne  nad  produktem, ‒        KROK  II:  Prace  projektowe  i  konstrukcyjne, ‒        KROK  III:  Opracowanie  prototypów  celem  przeprowadzenia  testów  wytrzymałościowych  (w  zależności  od  właściwości  produktu), ‒        KROK  IV  (opcjonalnie):  Wprowadzenie  modyfikacji  do  produktu, ‒        KROK  V:  Ostateczne  testowanie  produktu, ‒        KROK  VI:  Wersja  finalna  produktu.     W  związku  z  powyższym  opisem  zadano  następujące  pytania.   1.      Czy  prawidłowe  jest  stanowisko  Wnioskodawcy,  zgodnie  z  którym  prowadzona  przez  Przedsiębiorstwo  działalność  badawczo-rozwojowa  stanowi  działalność  w  rozumieniu  art.  5a  pkt  38  ustawy  o  PIT,  co  będzie  uprawniało  Przedsiębiorstwo  do  skorzystania  z  ulgi  na  działalność  badawczo-rozwojową  na  podstawie  art.  26e  ustawy  o  PIT?  2.      W  przypadku  odpowiedzi  twierdzącej  na  pierwsze  pytanie: a.    czy  należności,  o  których  mowa  w  art.  12  ust.  1  ustawy  o  PIT  oraz  składki  z  tytułu  tych  należności  określone  w  ustawie  z  dnia  13  października  1998  r.  o  systemie  ubezpieczeń  społecznych,  w  części  finansowanej  przez  Przedsiębiorcę  jako  płatnika  składek,  przysługujące  pracownikom,  w  takiej  części,  w  jakiej  czas  przeznaczony  na  realizację  prac  B+R  pozostaje  w  ogólnym  czasie  pracy  tych  pracowników  w  danym  miesiącu,  stanowią  dla  Wnioskodawcy  koszty  kwalifikowane,  o  których  mowa  w  art.  26e  ust.  2  pkt  1  i  mogą  podlegać  odliczeniu  od  podstawy  opodatkowania  Przedsiębiorstwa  w  ramach  stosowania  ulgi  na  prace  badawczo-rozwojowe;  b.    czy  koszty  nabywanych  przez  Wnioskodawcę  wykrojników  do  budowy  prototypów  oraz  ploterów  laserowych  do  wycinania  zaprojektowanych  modeli  opakowań  stanowią  koszty  kwalifikowane  działalności  B+R  Przedsiębiorstwa  określone  w  art.  26  ust.  2  pkt  2  ustawy  o  PIT;  c.    czy  do  kosztów  kwalifikowanych,  o  których  mowa  w  art.  26e  ust.  2  pkt  4  ustawy  o  PIT,  Wnioskodawca  może  zaliczyć  miesięczne  raty  leasingowe  maszyny  (tj.  składarko-sklejarki)  wykorzystywanej  przez  Przedsiębiorstwo  do  realizacji  działalności  badawczo-rozwojowej;  d.    czy  odpisy  amortyzacyjne  od  oprogramowania  stanowić  będą  koszty  kwalifikowane  działalności  B+R  Przedsiębiorstwa  w  rozumieniu  art.  26e  ust.  3  ustawy  o  PIT?     Przedmiotem  tej  interpretacji  indywidualnej  jest  odpowiedź  w  zakresie  pytania  nr  1  oraz  w  zakresie  pytania  nr  2a  i  nr  2d.  Natomiast  w  zakresie  pytania  nr  2b  i  nr  2c  wydane  zostało  odrębne  rozstrzygnięcie.   Stanowisko  Wnioskodawcy  w  zakresie  pytania  nr  1.   Zdaniem  Wnioskodawcy,  działalność  badawczo-rozwojowa  prowadzona  przez  Przedsiębiorstwo  stanowi  działalność  w  rozumieniu  art.  5a  pkt  38  ustawy  o  PIT  i  tym  samym  uprawnia  to  Przedsiębiorstwo  do  skorzystania  z  ulgi  na  działalność  badawczo-rozwojową  na  podstawie  art.  26e  ustawy  o  PIT.    Uzasadnienie  stanowiska  Wnioskodawcy  do  pytania  nr  1    Zgodnie  z  art.  5a  pkt  38  ustawy  o  PIT  ilekroć  w  ustawie  jest  mowa  o  działalności  badawczo-rozwojowej  oznacza  to  działalność  twórczą  obejmującą  badania  naukowe  lub  prace  rozwojowe,  podejmowaną  w  sposób  systematyczny  w  celu  zwiększenia  zasobów  wiedzy  oraz  wykorzystania  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań.    W  myśl  art.  5a  pkt  39  ustawy  o  PIT  ilekroć  w  ustawie  jest  mowa  o  badaniach  naukowych,  oznacza  to:  a.  badania  podstawowe  w  rozumieniu  art.  4  ust.  2  pkt  1  ustawy  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce,  b.  badania  aplikacyjne  w  rozumieniu  art.  4  ust.  2  pkt  2  ustawy  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce.   Stosownie  zaś  do  dyspozycji  art.  4  ust.  2  ustawy  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce  badania  naukowe  są  działalnością  obejmującą: a.    badania  podstawowe  rozumiane  jako  prace  empiryczne  lub  teoretyczne  mające  przede  wszystkim  na  celu  zdobywanie  nowej  wiedzy  o  podstawach  zjawisk  i  obserwowalnych  faktów  bez  nastawienia  na  bezpośrednie  zastosowanie  komercyjne;  b.    badania  aplikacyjne  rozumiane  jako  prace  mające  na  celu  zdobycie  nowej  wiedzy  oraz  umiejętności,  nastawione  na  opracowywanie  nowych  produktów,  procesów  lub  usług  lub  wprowadzanie  do  nich  znaczących  ulepszeń.    Stosownie  do  treści  art.  5a  pkt  40  ustawy  o  PIT  ilekroć  w  ustawie  jest  mowa  o  pracach  rozwojowych  ‒  oznacza  to  prace  rozwojowe  w  rozumieniu  art.  4  ust.  3  ustawy  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce.    Z  kolei  przepis  art.  4  ust.  3  ustawy  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce  brzmi  następująco:  prace  rozwojowe  są  działalnością  obejmującą  nabywanie,  łączenie,  kształtowanie  i  wykorzystywanie  dostępnej  aktualnie  wiedzy  i  umiejętności,  w  tym  w  zakresie  narzędzi  informatycznych  lub  oprogramowania,  do  planowania  produkcji  oraz  projektowania  i  tworzenia  zmienionych,  ulepszonych  lub  nowych  produktów,  procesów  lub  usług,  z  wyłączeniem  działalności  obejmującej  rutynowe  i  okresowe  zmiany  wprowadzane  do  nich,  nawet  jeżeli  takie  zmiany  mają  charakter  ulepszeń.    W  tym  miejscu  należy  podkreślić,  że  użycie  przez  ustawodawcę  spójnika  „lub”  w  regulacji  art.  5a  pkt  28  ustawy  o  PIT  oznacza,  że  podatnik  może  prowadzić  łącznie  badania  naukowe  oraz  prace  rozwojowe  bądź  tylko  badania  naukowe  albo  tylko  prace  rozwojowe.    Biorąc  pod  uwagę  powyższe,  dla  zakwalifikowania  danej  działalności  podatnika  za  podlegającą  analizowanej  preferencji  podatkowej,  muszą  zostać  spełnione  łącznie  następujące  przesłanki:  ‒        dana  aktywność  podatnika  powinna  mieć  twórczy  charakter,  tj.  działania  podatnika  zmierzają  do  tworzenia  oryginalnych  i  nowych  rozwiązań.  Tym  samym  wykonywane  działania  mają  na  celu  wykluczenie  odtwórczego  charakteru;  ‒        dana  działalność  musi  być  podejmowana  w  systematyczny  sposób.  ‒        dana  działalność  podatnika  musi  mieć  określony  cel  ‒  zwiększenie  zasobów  wiedzy  oraz  wykorzystanie  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań.    Zdaniem  Wnioskodawcy  działalność  prowadzona  przez  Przedsiębiorstwo  w  zakresie  produkcji  nowatorskich  opakowań  dla  branży  spożywczej  spełnia  wszystkie  ww.  kryteria,  co  poniżej  udowodni:    A.  Twórczość.  Zgodnie  z  definicją  słownikową  „twórczy”  oznacza  tworzący  lub  mający  zdolność  tworzenia,  mający  na  celu  tworzenie,  odkrywczy;  będący  wynikiem  tworzenia  (Słownik  Języka  Polskiego  pod  red.  W.  Doroszewskiego).  Jak  podaje  słownik  języka  polskiego  PWN,  „działalność  twórcza”  to  zespół  działań  podejmowanych  w  kierunku  tworzenia  (działalność  zespół  działań  podejmowanych  w  jakimś  celu),  powstania  czegoś  (twórczy  ‒  mający  na  celu  tworzenie,  tworzyć  ‒  powodować  powstanie  czegoś).  Jak  wskazuje  się  w  Objaśnieniach  podatkowych  MF,  na  potrzeby  działalności  badawczo-rozwojowej,  w  stopniu  minimalnym,  wystarczające  jest  działanie  twórcze  na  skalę  przedsiębiorstwa,  tzn.  przedsiębiorca  we  własnym  zakresie  (w  ramach  prowadzonych  prac  badawczo-rozwojowych)  opracowuje  nowe  lub  ulepszone  produkty,  procesy,  usługi,  nawet  jeżeli  podobne  rozwiązanie  zostało  już  opracowane  przez  inny  podmiot.    Zatem  twórczość  działalności  badawczo-rozwojowej  może  przejawiać  się  opracowywaniem  nowych  koncepcji,  narzędzi,  rozwiązań  niewystępujących  dotychczas  w  praktyce  gospodarczej  podatnika  lub  na  tyle  innowacyjnych,  że  w  znacznym  stopniu  odróżniają  się  od  rozwiązań  już  funkcjonujących  u  podatnika.  W  Podręczniku  Frascati  uwypukla  się,  że  celem  projektu  muszą  być  nowe  koncepcje  lub  pomysły,  które  wzbogacają  istniejącą  wiedzę.  W  związku  z  tym  podkreśla  się,  że  z  zakresu  działalności  B+R  wyłączono  działalność  o  charakterze  rutynowym.  A  to  z  kolei  oznacza,  że  wszelkiego  rodzaju  szablonowe  czynności  wprowadzające  typowe  zmiany  w  produktach  bądź  procesach  nie  stanowią  działalności  twórczej  przyporządkowującej  je  do  prac  B+R.    Biorąc  pod  uwagę  powyższe,  należy  mieć  na  względzie,  że  o  przejawie  twórczej  działalności  B+R  danego  przedsiębiorstwa  stanowi  już  sama  okoliczność  opracowania  nowej  koncepcji  dla  przedsiębiorstwa,  u  którego  wcześniej  nie  znajdowała  zastosowania.  A  zatem  owej  twórczości  nie  należy  utożsamiać  z  prekursorskimi  rozwiązaniami  w  danej  branży.  Przy  czym  pierwiastek  twórczy  w  sferze  prac  B+R  przedsiębiorstwa  przejawiać  się  winien  w  kreatywnym  wkładzie  człowieka.    W  związku  z  powyższym  Wnioskodawca  jest  zdania,  że  działalność  Przedsiębiorstwa  w  zakresie  opisywanych  prac  badawczo-rozwojowych  ma  charakter  twórczy.  O  powyższym  świadczą  prowadzone  przez  Przedsiębiorstwo  czynności  mające  na  celu:  a)    opracowanie  nowych  i  ulepszonych  produktów  w  postaci  opakowań  posiadających  zupełnie  nowe  właściwości  fizyko­chemiczne  (np.  wzbogacenie  produktu  z  tektury  o  możliwość  podgrzania  posiłku  w  piekarniku); b)    udoskonalaniu  procesu  produkcji  produktów  poprzez:  ‒        działania  usprawniające  organizację  pracy,  ‒        eliminację  zbędnych  prac  ręcznych,  ‒        czynności  mające  na  celu  zwiększenie  efektywności  i  wydajności  pracy  pracowników,  ‒        wdrożenie  nowych  urządzeń  automatyzujących  proces  produkcyjny  w  ramach  linii  produkcyjnej  (np.  maszyny  ‒  składarko-sklejarka).    Biorąc  pod  uwagę  powyższe,  produkty  oferowane  przez  Wnioskodawcę  stanowią  przejaw  działalności  twórczej  o  indywidualnym  charakterze.  W  działalności  Przedsiębiorstwa  w  zakresie  wytwarzanych  produktów  wpisują  się  nie  tylko  prace  twórcze,  ale  również  czynności  charakteryzujące  się  sporą  indywidualnością.  Zdaniem  Wnioskodawcy  przejawu  takiej  działalności  Przedsiębiorstwa  należy  doszukiwać  się  w  produktach  każdorazowo  dostosowywanych  do  indywidualnych  potrzeb  klientów,  gdzie  wypracowanie  danego  rozwiązania  w  postaci  opakowania  poprzedzone  są  szeregiem  badań  i  analiz.  Jednocześnie  Wnioskodawca  podkreśla,  że  oferowane  przez  niego  produkty  wyróżniają  się  na  rynku  także  odmiennym  wykonaniem  z  uwagi  na  wykonywane  zdobienia  3D  na  produktach.  Mając  na  uwadze  powyższe,  Wnioskodawca  jest  zdania,  że  działalność  Przedsiębiorstwa  w  zakresie  opisywanych  prac  badawczo-rozwojowych  ma  charakter  twórczy.   B.  Systematyczność.  Kolejnym  wymogiem  dla  spełnienia  definicji  ustawowej  działalności  B+R  jest  prowadzenie  tejże  działalności  w  sposób  systematyczny.  Na  podstawie  słownika  języka  polskiego  pod  red.  W.  Doroszewskiego  termin  „systematyczny”  oznacza  „uporządkowany  według  pewnego  systemu,  regularny”,  a  także  „odznaczający  się  skrupulatnością  w  wykonywaniu  czego;  dokładny”.  Jak  wskazuje  się  w  Objaśnieniach  podatkowych  Ministerstwa  Finansów  z  dnia  15  lipca  2019  r.  dotyczących  preferencyjnego  opodatkowania  dochodów  wytwarzanych  przez  prawa  własności  intelektualnej  ‒  IP  BOX  (dalej  jako:  Objaśnienia  podatkowe  MF),  dla  uznania,  że  zostało  spełnione  kryterium  systematyczności  danej  działalności  wystarczającym  jest  określenie  celów  do  osiągnięcia,  zasobów  i  harmonogramu  dla  określonego  projektu  badawczo-rozwojowego.  W  związku  z  tym  Wnioskodawca  wskazuje,  że  na  podatniku  nie  ciąży  obowiązek  ciągłego  lub  długotrwałego  prowadzenia  działalności,  aby  przyjąć  daną  działalność  za  działalność  realizującą  warunek  systematyczności.  Przy  czym  Wnioskodawca  podkreśla,  że  Objaśnienia  podatkowe  MF  zmieniają  dotychczasowe  rozumienie  systematyczności.  W  licznych  stanowiskach  wyrażanych  przez  organy  podatkowe  utożsamiano  systematyczność  z  ciągłością,  a  w  konsekwencji  z  wyłączeniem  czynności  incydentalnych  podatnika  i  konieczność  poszukiwania  takich  przejawów  jego  aktywności,  które  prowadzone  są  w  uporządkowany  oraz  regularny  sposób  (m.in.  w  interpretacji  indywidualnej  DKIS  z  dnia  16  listopada  2017  r.,  Nr  0111-KDIB1-3.4010.364.2017.1.MST).    Wnioskodawca  podkreśla,  że  podejmowane  przez  Przedsiębiorstwo  czynności  badawczo-rozwojowe  w  ramach  realizowanych  projektów  mają  na  celu  wprowadzenie  nowych  produktów  w  postaci  opakowań  posiadających  nowe  właściwości  (nowe  zastosowanie).  Powyższe  działania  Wnioskodawcy  nie  posiadają  znamion  prac  rutynowych  lub  okresowych  zmian  wprowadzanych  do  już  istniejących  produktów.    Ponadto,  działania  Wnioskodawcy  w  ramach  działalności  B+R  prowadzone  są  w  sposób  systematyczny.  Przedsiębiorstwo  posiada  przykładowy  schemat  prowadzenia  takich  prac  o  charakterze  innowacyjnym,  przy  czym  na  początku  każdego  projektu  określa  cele  do  osiągnięcia.    W  związku  z  powyższym  Wnioskodawca  jest  zdania,  że  czynności  B+R  są  prowadzone  przez  niego  w  sposób  zaplanowany,  metodyczny  i  uporządkowany.  Zatem  należy  podkreślić,  że  działania  B+R  Przedsiębiorstwa  nie  mają  charakteru  przypadkowego  ani  spontanicznego.  Wnioskodawca  podkreśla,  że  posiada  dedykowanych  pracowników  zajmujących  się  działalnością  B+R  w  Przedsiębiorstwie,  którzy  odpowiedzialni  są  za  opracowanie  nowych  produktów  oraz  ich  testowanie  pod  względem  posiadania  nowych  właściwości.  Wnioskodawca  podkreśla,  że  specyfika  jego  działalności  B+R  w  zakresie  realizowania  indywidualnych  zamówień  klientów  opiera  się  o  każdorazowe  przygotowanie  odpowiedniego  schematu  działań  z  wyznaczeniem  celu  do  osiągnięcia,  stanowiącego  każdorazowo  nowy  produkt  (o  nowych  cechach)  odpowiadających  zapotrzebowaniu  jednostkowego  klienta.    Wnioskodawca  wskazuje,  że  tożsame  kryteria  spełnienia  przesłanki  systematyczności  przyjął  także  Dyrektor  Krajowej  Informacji  Skarbowej,  który  w  interpretacji  indywidualnej  z  dnia  21  stycznia  2020  r.,  Nr  0113-KDIPT2-3.4011.651.2019.2.SJ:  prace  (...)  prowadzone  są  jako  wyodrębnione  projekty,  do  których  przypisane  są  konkretne  zasoby.  Zatem,  prace  te  są  prowadzone  przez  Wnioskodawcę  w  sposób  metodyczny,  zaplanowany  i  uporządkowany  (nie  mają  charakteru  przypadkowego  i  spontanicznego),  co  także  potwierdza  ich  systematyczny  charakter.   Analogiczny  pogląd  został  zaprezentowany  przez  organ  podatkowy  w  interpretacji  indywidualnej  DKIS  z  dnia  23  września  2019  r.,  Nr  0113-KD|Pt2-3.4011.402.2019.2.IR,  w  której  organ  stwierdził,  że  najbardziej  właściwą  definicją  systematyczności  prowadzenia  działalności  B+R  jest  definicja  obejmująca  prowadzenie  działalności  w  sposób  uporządkowany,  według  pewnego  systemu.  Zatem  słowo  systematycznie  odnosi  się  również  do  działalności  prowadzonej  w  sposób  metodyczny,  zaplanowany  i  uporządkowany.  To  oznacza,  że  działalność  badawczo-rozwojowa  jest  prowadzona  systematycznie  niezależnie  od  tego,  czy  podatnik  stale  prowadzi  prace  badawczo-rozwojowe,  czy  tylko  od  czasu  do  czasu,  a  nawet  incydentalnie,  co  wynika  z  charakteru  prowadzonej  przez  niego  działalności  oraz  potrzeb  rynku,  klientów,  sytuacji  mikro  i  makroekonomicznej.  Z  powyższego  wynika,  że  spełnienie  kryterium  „systematyczność”  danej  działalności  nie  jest  uzależnione  od  ciągłości  tej  działalności,  w  tym  od  określonego  czasu  przez  jaki  działalność  taka  ma  być  prowadzona,  ani  też  od  istnienia  planu,  co  do  prowadzenia  przez  podatnika  podobnej  działalności  w  przyszłości.  Wystarczające  jest,  aby  podatnik  zaplanował  i  przeprowadził  chociażby  jeden  projekt  badawczo-rozwojowy,  przyjmując  dla  niego  określone  cele  do  osiągnięcia,  harmonogram  i  zasoby.  Taka  działalność  może  być  uznana  za  działalność  systematyczną,  tj.  prowadzoną  w  sposób  metodyczny,  zaplanowany  i  uporządkowany.  Nie  ma  również  wymogu  ciągłego  lub  długotrwałego  prowadzenia  działalności  przez  podatnika,  by  uznać  daną  działalność  za  działalność  spełniającą  kryterium  systematyczności,  albo  też  by  podatnik  musiał  planować  tego  rodzaju  działalność  na  przyszłość.  Podobnie,  nie  ma  wymogu,  aby  podatnik  otworzył  działalność  na  przykład  na  okres  trzech  miesięcy  lub  nawet  jednego  miesiąca  lub  jednego  tygodnia  lub  jednego  dnia  w  celu  przeprowadzenia  określonego  projektu  badawczo-rozwojowego,  jeżeli  takie  działania  są  uzasadnione  charakterem  i  planowanym  rezultatem  działalności  badawczo-rozwojowej.  W  każdym  z  powyższych  przypadków  zostanie  bowiem  spełnione  kryterium  systematyczności  działalności  prowadzonej  przez  podatnika.  Po  trzecie,  taka  działalność  musi  mieć  określony  cel,  tj.  powinna  być  nakierowana  na  zwiększenie  zasobów  wiedzy  oraz  ich  wykorzystanie  do  tworzenia  nowych  zastosowań.   Jednocześnie  Wnioskodawca  podkreśla,  że  niezależnie  od  spełnienia  definicji  systematyczności  przyjętej  w  Objaśnieniach  podatkowych  MF  (tj.  podejmowania  prac  w  sposób  uporządkowany,  według  określonej  metodyki),  działalność  prowadzona  przez  Przedsiębiorstwo  prowadzona  jest  w  sposób  systematyczny  również  w  świetle  pierwotnie  przyjętego  poglądu  wyrażanego  przez  organy  podatkowe  (jeszcze  przed  wydaniem  Objaśnień  podatkowych  MF),  tj.  utożsamianie  analizowanej  przesłanki  systematyczności  z  ciągłością,  a  w  konsekwencji  uniemożliwienie  podatnikowi  prowadzenia  incydentalnych  działań  w  ramach  działalności  B+R  (przykładowo:  Dyrektor  Krajowej  Informacji  Skarbowej  w  interpretacji  indywidualnej  z  dnia  8  stycznia  2019  roku,  nr  0111-KDIB1  3.4010.538.2018.2.APO).    C.  Zwiększenie  zasobów  wiedzy  oraz  wykorzystanie  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań.  Ostatnim  warunkiem  dla  spełnienia  definicji  ustawowej  działalności  B+R  jest  prowadzenie  działalności  B+R  skutkującej  zwiększeniem  zasobów  wiedzy  bądź  wykorzystania  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań.  Jak  wynika  z  Objaśnień  podatkowych  MF,  „definicja  działalności  badawczo-rozwojowej  wymaga,  aby  działania,  jakie  podejmuje  podatnik  poprzez  badania  naukowe,  zwiększały  zasoby  wiedzy,  natomiast  w  efekcie  prac  rozwojowych  wystarczy,  by  podatnik  zdobył  i  wykorzystał  aktualnie  dostępną  wiedzę  i  umiejętności  w  celu  planowania  produkcji  oraz  projektowania  i  tworzenia  nowych,  zmienionych  czy  usprawnionych  produktów,  procesów  lub  usług”.   Głównym  celem  realizowanych  przez  Wnioskodawcę  czynności  badawczo-rozwojowych  jest  opracowywanie  nowych  bądź  ulepszonych  produktów  w  postaci  opakowań  posiadających  nowe  właściwości  fizyko-chemiczne  (np.  dające  możliwość  przechowywania  opakowania  wraz  z  produktem  w  chłodni  (np.  x)).    Zdaniem  Wnioskodawcy  działalność  Przedsiębiorstwa  obejmuje  prace  rozwojowe.  Głównym  bowiem  celem  działalności  realizowanej  przez  Przedsiębiorstwo  jest  opracowywanie  nowych  produktów.  Przedsiębiorstwo  tworząc  nowe  opakowania  wykorzystuje  dostępną  technologię  oraz  wiedzę  specjalistyczną  swoich  pracowników.  Przedsiębiorstwo  również  systematycznie  pozyskuje  nową  wiedzę  o  coraz  to  nowszych  technologiach  produkcji  i  stosuje  innowacyjne  rozwiązania  mające  na  celu  ulepszenie  procesu  produkcyjnego  oferowanych  produktów.  Osoby  zaangażowane  przez  Przedsiębiorstwo  do  realizacji  projektów,  poprzez  tworzenie  nowych  oraz  rozwijanie  dotychczas  znanych  rozwiązań,  łączą  posiadaną  wiedzę  oraz  zdobywają  nową  wiedzę,  w  celu  stworzenia  oryginalnych  produktów,  które  nie  są  dostępne  na  rynku  oraz  ulepszaniu  już  oferowanych  produktów,  w  sposób  polegający  na  wniesieniu  znaczących  innowacji  do  stosowanych  rozwiązań  technologicznych  w  ramach  procesu  produkowania  opakowań  dla  branży  spożywczej.    W  interpretacji  indywidualnej  Dyrektora  Krajowej  Informacji  Skarbowej  z  dnia  14  grudnia  2018  roku,  nr  0114-KDIP2-1.4010.415.2018.2.JS  stwierdził,  że:  w  ramach  prac  rozwojowych  następuje  połączenie  wyników  prac  badawczych  z  wiedzą  techniczną  w  celu  wprowadzenia  do  produkcji  nowego  lub  zmodernizowanego  wyrobu,  nowej  technologii  czy  nowego  systemu  organizacji.  Innymi  słowy,  prowadzone  systematyczne  prace  opierają  na  istniejącej  wiedzy,  uzyskanej  w  wyniku  działalności  badawczej  oraz/lub  doświadczeń  praktycznych  i  mają  na  celu  wytworzenie  nowych  materiałów,  produktów  lub  urządzeń,  inicjowanie  nowych  i  znaczące  udoskonalenie  już  istniejących  procesów,  systemów  i  usług.   Prowadzone  przez  Wnioskodawcę  prace  skutkują  m.in.  zwiększeniem  kapitału  intelektualnego  Przedsiębiorstwa  oraz  wykorzystaniu  wiedzy  do  tworzenia  nowych  lub  ulepszonych  produktów.  Zwiększone  zasoby  wiedzy  są  wykorzystywane  do  tworzenia  nowych  rozwiązań  oraz  lepszych  jakościowo  produktów,  w  sposób  polegający  na  wniesieniu  znaczących  innowacyjnych  ulepszeń  do  stosowanych  przez  Przedsiębiorstwo  rozwiązań  w  procesie  produkcji  opakowań.    Biorąc  pod  uwagę  powyższe:  ‒        czynności  realizowane  przez  pracowników  Przedsiębiorstwa  w  ramach  prowadzonej  działalności  mają  charakter  twórczy,  bowiem  Wnioskodawca  tworzy  nowe  produkty  w  postaci  opakowań,  dające  nowe  możliwości  zastosowania  w  branży  spożywczej.  Prace  prowadzone  przez  Przedsiębiorstwo  nie  mają  charakteru  odtwórczego;  ‒        prace  podejmowane  przez  Wnioskodawcę  spełniają  definicję  prac  rozwojowych  zawartą  w  ustawie  o  PIT  oraz  ustawie  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce;  ‒        działalność  Wnioskodawcy  w  zakresie  opisywanych  prac  badawczo-rozwojowych  podejmowana  jest  w  sposób  systematyczny;  ‒        celem  działalności  Przedsiębiorstwa  w  ramach  prac  badawczo-rozwojowych  jest  zwiększenie  zasobów  wiedzy  oraz  wykorzystywanie  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań.    Podsumowując,  działalność  Przedsiębiorstwa  spełnia  definicję  działalności  badawczo-rozwojowej,  o  której  mowa  w  art.  5a  pkt  38  ustawy  o  PIT.  Działalność  prowadzona  przez  Wnioskodawcę  jest  bowiem  działalnością  twórczą,  obejmującą  prace  rozwojowe  lub  badania  aplikacyjne,  podejmowaną  w  sposób  systematyczny  w  celu  zwiększenia  zasobów  wiedzy  oraz  wykorzystania  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań.    Stanowisko  Wnioskodawcy  w  zakresie  pytania  nr  2.   W  przypadku  odpowiedzi  twierdzącej  na  pytanie  pierwsze,  zdaniem  Wnioskodawcy:  a)    należności,  o  których  mowa  w  art.  12  ust.  1  ustawy  o  PIT  oraz  składki  z  tytułu  tych  należności  określone  w  ustawie  z  dnia  13  października  1998  r.  o  systemie  ubezpieczeń  społecznych,  w  części  finansowanej  przez  Przedsiębiorcę  jako  płatnika  składek,  przysługujące  pracownikom,  w  takiej  części,  w  jakiej  czas  przeznaczony  na  realizację  prac  B+R  pozostaje  w  ogólnym  czasie  pracy  tych  pracowników  w  danym  miesiącu,  stanowią  dla  Wnioskodawcy  koszty  kwalifikowane,  o  których  mowa  w  art.  26e  ust.  2  pkt  1,  i  mogą  podlegać  odliczeniu  od  podstawy  opodatkowania  Przedsiębiorstwa  w  ramach  stosowania  ulgi  na  prace  badawczo-rozwojowe, b)    koszty  nabywanych  przez  Wnioskodawcę  wykrojników  do  budowy  prototypów  oraz  ploterów  laserowych  do  wycinania  zaprojektowanych  modeli  opakowań  stanowią  koszty  kwalifikowane  działalności  B+R  Przedsiębiorstwa  określone  w  art.  26  ust.  2  pkt  2  ustawy  o  PIT, c)    do  kosztów  kwalifikowanych,  o  których  mowa  w  art.  26e  ust.  2  pkt  4  ustawy  o  PIT,  Wnioskodawca  może  zaliczyć  miesięczne  raty  leasingowe  maszyny  (tj.  składarko  sklejarki)  wykorzystywanej  przez  Przedsiębiorstwo  do  realizacji  działalności  badawczo-rozwojowej,  d)    odpisy  amortyzacyjne  od  oprogramowania  stanowić  będą  koszty  kwalifikowane  działalności  B+R  Przedsiębiorstwa  w  rozumieniu  art.  26e  ust.  3  ustawy  o  PIT.    Uzasadnienie  stanowiska  Wnioskodawcy  do  pytania  nr  2    W  przypadku  otrzymania  odpowiedzi  twierdzącej  na  pytanie  pierwsze  na  podstawie  art.  26e  ust.  1  ustawy  o  PIT,  podatnik  uzyskujący  przychody  ze  źródła  określonego  w  art.  10  ust.  1  pkt  3  odlicza  od  podstawy  obliczenia  podatku,  ustalonej  zgodnie  z  art.  26  ust.  1  lub  art.  30c  ust.  2,  koszty  uzyskania  przychodów  poniesione  na  działalność  badawczo-rozwojową,  zwane  dalej  „kosztami  kwalifikowanymi”.    Kwota  odliczenia  nie  może  w  roku  podatkowym  przekroczyć  kwoty  dochodu  uzyskanego  przez  podatnika  ze  źródła  określonego  w  art.  10  ust.  1  pkt  3.    Z  kolei,  w  myśl  przepisu  art.  26e  ust.  2  pkt  1,  2,  4  ustawy  o  PIT,  za  koszty  kwalifikowane  uznaje  się:  1)    poniesione  w  danym  miesiącu  należności  z  tytułów,  o  których  mowa  w  art.  12  ust.  1,  oraz  sfinansowane  przez  płatnika  składki  z  tytułu  tych  należności  określone  w  ustawie  z  dnia  13  października  1998  r.  o  systemie  ubezpieczeń  społecznych,  w  takiej  części,  w  jakiej  czas  przeznaczony  na  realizację  działalności  badawczo-rozwojowej  pozostaje  w  ogólnym  czasie  pracy  pracownika  w  danym  miesiącu;  2)    nabycie  materiałów  i  surowców  bezpośrednio  związanych  z  prowadzoną  działalnością  badawczo-rozwojową;  3)    odpłatne  korzystanie  z  aparatury  naukowo-badawczej  wykorzystywanej  wyłącznie  w  prowadzonej  działalności  badawczo-rozwojowej,  jeżeli  to  korzystanie  nie  wynika  z  umowy  zawartej  z  podmiotem  powiązanym  z  podatnikiem  w  rozumieniu  art.  23m  ust.  1  pkt  4.    Odliczenia  dokonuje  się  w  zeznaniu  za  rok  podatkowy,  w  którym  poniesiono  koszty  kwalifikowane.  W  przypadku  gdy  podatnik  poniósł  za  rok  podatkowy  stratę  albo  wielkość  dochodu  podatnika  jest  niższa  od  kwoty  przysługujących  mu  odliczeń,  odliczenia  ‒  odpowiednio  w  całej  kwocie  lub  w  pozostałej  części  ‒  dokonuje  się  w  zeznaniach  za  kolejno  następujące  po  sobie  sześć  lat  podatkowych  następujących  bezpośrednio  po  roku,  w  którym  podatnik  skorzystał  lub  miał  prawo  skorzystać  z  odliczenia  (treść  art.  26e  ust.  8  ustawy  o  PIT).    Na  podstawie  art.  22  ust.  1  ustawy  o  PIT  kosztami  uzyskania  przychodów  są  koszty  poniesione  w  celu  osiągnięcia  przychodów  lub  zachowania  albo  zabezpieczenia  źródła  przychodów,  z  wyjątkiem  kosztów  wymienionych  w  art.  23.    Zgodnie  z  ugruntowanym  stanowiskiem  organów  podatkowych  wyrażanych  w  interpretacjach  podatkowych  oraz  orzecznictwem  sądów  administracyjnych  kryterium  uznania  wydatku  za  koszt  uzyskania  przychodów  jest  to,  aby  wydatek  łącznie  spełniał  następujące  przesłanki:  a)    został  poniesiony  przez  podatnika,  b)    był  definitywny,  tj.  wartość  poniesionego  wydatku  nie  została  podatnikowi  w  jakikolwiek  sposób  zwrócona,  c)    pozostawał  w  związku  z  prowadzoną  przez  podatnika  działalnością  gospodarczą,  d)    został  poniesiony  w  celu  uzyskania,  zachowania  lub  zabezpieczenia  przychodów,  e)    poza  tym  nie  znajduje  się  w  grupie  wydatków  wyłączonych  z  kosztów  podatkowych  określonych  w  art.  23  ust.  1  ustawy  o  PIT  (zob.  wyrok  NSA  z  dnia  19  lutego  2019  r.,  sygn.  akt  II  FSK  548/17).    Opisane  poniżej  przez  Wnioskodawcę  rodzaje  wydatków  stanowią  koszty  podatkowe  Przedsiębiorstwa.    Ad  a.  Wynagrodzenia  pracowników    W  ocenie  Wnioskodawcy  prowadzona  przez  niego  ewidencja  na  potrzeby  działalności  B+R  pozwala  na  czytelne  i  właściwe  ustalenie  wskazanej  proporcji  czasu  poświęconego  na  realizację  prac  B+R  przez  pracowników  Przedsiębiorstwa  w  ogóle  czasu  pracy.  Przy  czym  Wnioskodawca  stoi  na  stanowisku,  że  takie  składniki  wynagrodzenia,  jak  wynagrodzenie  zasadnicze,  wynagrodzenie  za  nadgodziny,  ekwiwalenty  za  niewykorzystany  urlop,  diety  i  inne  należności  za  czas  podróży  służbowej,  premie  i  nagrody  oraz  koszty  składek  od  tych  należności  stanowią  koszty  kwalifikowane  Przedsiębiorstwa  w  takiej  części,  w  jakiej  czas  przeznaczony  na  realizację  działalności  badawczo-rozwojowej  pozostaje  w  ogólnym  czasie  pracy  pracownika  w  danym  miesiącu.    Powyższe  znajduje  potwierdzenie  w  bogatej  linii  interpretacyjnej  organów  podatkowych,  przykładowo  w  interpretacji  indywidualnej  DKIS  z  dnia:  ‒        10  września  2020  r.,  Nr  0111-KDIB1-3.4010.321.2020.1.PC;  ‒        20  listopada  2018  r.,  Nr  0114-KDIP2-1.4010.344.2018.2.JS.    Ad  b.  Zakup  wykrojnika   Zdaniem  Wnioskodawcy  wydatki  ponoszone  przez  Przedsiębiorstwo  na  nabycie  wykrojnika  stanowić  będą  koszty  kwalifikowane  określone  w  art.  26e  ust.  2  pkt  2  ustawy  o  PIT.    Na  podstawie  słownikowego  znaczenia  słowa  „materiał”  ‒  to  z  czego  się  wytwarza  lub  z  czego  się  składają  albo  powstają  jakieś  rzeczy  lub  obiekty  (zob.  https://(...)).    Zatem,  mając  na  względzie  okoliczność  tworzenia  nowego  produktu  w  Przedsiębiorstwie  przy  pomocy  wykrojnika,  należałoby  uznać,  że  wykrojnik  wpisuje  się  w  powyżej  zaprezentowaną  słownikową  definicję  materiału.  W  toku  realizowanej  działalności  B+R  Wnioskodawca  nabywa  od  innych  podmiotów  wykrojniki  (materiały),  które  są  wykorzystywane  zarówno  w  działalności  B+R  Przedsiębiorstwa,  jak  i  do  bieżącej  działalności  Wnioskodawcy.  Materiał  ten  służy  do  wytworzenia  prototypu  nowego  opakowania  (poddawanego  następnie  testom  i  badaniom  pod  względem  funkcjonalności  produktu).    Ponadto,  Wnioskodawca  prowadzi  ewidencję  pozwalającą  na  przypisanie  kosztów  materiałów  wykorzystanych  w  działalności  B+R  zarówno  do  konkretnego  projektu  B+R.  Zatem  Wnioskodawca  jest  zdania,  że  nabycie  wykrojnika,  jako  wydatku  bezpośrednio  związanego  z  prowadzoną  działalnością  B+R  Przedsiębiorstwa,  stanowić  będzie  koszt  kwalifikowany.   Ad  c.  Miesięczne  raty  leasingowe  maszyny    Wnioskodawca  jest  zdania,  że  do  kosztów  kwalifikowanych,  o  których  mowa  w  art.  26e  ust.  2  pkt  4  ustawy  o  PIT,  Wnioskodawca  może  zaliczyć  miesięczne  raty  leasingowe  maszyny  (tj.  składarko-sklejarki)  wykorzystywanej  przez  Przedsiębiorstwo  do  realizacji  działalności  badawczo-rozwojowej.    Na  początku  należy  wskazać,  że  ustawa  o  PIT  nie  definiuje  pojęcia  aparatury  naukowo-badawczej.  Zgodnie  zatem  z  regułami  języka  normatywnego,  w  aktach  normatywnych  należy  posługiwać  się  poprawnymi  wyrażeniami  językowymi  w  ich  podstawowym  i  powszechnie  przyjętym  znaczeniu  (zob.  L.  Morawski,  Zasady  wykładni  prawa,  Toruń  2006,  s.  89-90).  W  znaczeniu  potocznym  aparat  to  „urządzenie  spełniające  określone  zadania  w  wyniku  zachodzących  w  nim  procesów  fizycznych  lub  chemicznych,  które  w  przeciwieństwie  do  działania  maszyn  nie  służy  do  przetwarzania  lub  wytwarzania  energii  mechanicznej”.    Natomiast  aparatura  to  „zespół  aparatów  współpracujących  przy  wykonywaniu  określonych  zadań”  (Słownik  Języka  Polskiego,  pod  red.  M.  Szymczaka,  Warszawa  1978,  t.  I,  s.  67-68).  Ponadto,  w  orzecznictwie  sądy  nie  aprobują  odwołania  się  do  definicji  „aparatury  naukowo-badawczej”  przyjętej  przez  Główny  Urząd  Statystyczny.  Sądy  prezentują  pogląd,  że  aparatura  naukowo-badawcza  to  zespół  współpracujących  urządzeń  wykorzystywanych  w  twórczej  działalności  obejmującej  badania  naukowe  lub  prace  rozwojowe,  podejmowane  w  sposób  systematyczny  w  celu  zwiększenia  zasobów  wiedzy  oraz  wykorzystania  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań  (zob.  wyrok  WSA  w  Gliwicach  z  dnia  20  stycznia  2021  r.,  sygn.  akt  I  SA/Gl  1378/20;  wyrok  WSA  w  Bydgoszczy  z  dnia  17  września  2019  r.  sygn.  akt  I  SA/Bd  369/19).  Mając  na  uwadze  powyższe,  kluczowym  do  przyporządkowania  danej  aparatury  (maszyny)  do  pojęcia  aparatury  naukowo-badawczej  określonej  przez  ustawodawcę  będzie  ustalenie,  czy  aparatura  jest  wykorzystywana  do  realizacji  badań  naukowych  lub  prac  rozwojowych  (pojęcia  wchodzące  w  skład  definicji  działalności  badawczo-rozwojowej).  O  szerokim  rozumieniu  pojęcia  aparatury  naukowo-badawczej  dowodzi  brak  wykładni  tegoż  terminu  w  ustawie  o  PIT  (w  odróżnieniu  od  innych  terminów  istotnych  dla  ulgi  B+R,  m.in.  działalność  badawczo-rozwojowa).    Zatem  jak  zostało  wskazane  w  pierwszej  części  uzasadnienia  stanowiska  Wnioskodawcy  niniejszego  wniosku,  Przedsiębiorstwo  w  ramach  prowadzonej  działalności  B+R  obejmuje  prace  rozwojowe.  Bowiem  celem  działalności  Wnioskodawcy  jest  opracowanie  nowych  produktów  wykorzystywanych  w  komercyjnej  branży  spożywczej,  gdzie  opakowania  posiadają  nowe  właściwości  fizyko-chemiczne.    W  związku  z  tym  uargumentowano,  że  w  analizowanym  stanie  faktycznym  u  Przedsiębiorstwa  mamy  do  czynienia  z  aparaturą  badawczo-rozwojową  (mówiąc  o  leasingowanej  maszynie).  Jednocześnie  w  doktrynie  ukształtował  się  pogląd,  zgodnie  z  którym  pojęcie  „odpłatne  korzystanie”  należy  rozumieć  maksymalnie  szeroko.  W  związku  z  powyższym  dopuszczalne  będzie  korzystanie  z  aparatury  naukowo-badawczej  na  podstawie  dowolnej  umowy/porozumienia  przyznającej  uprawnienie  do  wykorzystywania  takiej  aparatury  (np.  umowa  najmu/dzierżawy/leasingu;  zob.  P.  Wyrwa,  Ulga  na  działalność  badawczo-rozwojową  w  praktyce,  ABC).    Zatem,  w  ocenie  Wnioskodawcy,  leasingowana  maszyna  stanowi  aparaturę  naukowo-badawczą  w  rozumieniu  ustawy  o  PIT.  O  powyższym  świadczy:  ‒        sposób  wykorzystywania  maszyny  przez  Przedsiębiorcę.  Bowiem  Wnioskodawca  wykorzystuje  maszynę  głównie  do  prowadzonej  działalności  B+R  Przedsiębiorca,  czyli  w  innowacyjnej  działalności  Wnioskodawcy  w  zakresie  produkcji  opakowań  dla  branży  spożywczej.  Maszyna  jest  wykorzystywana  do  realizowanych  prac  B+R,  zarówno  na  poziomie  badań  prototypów  opakowań  (w  ramach  innowacyjności  produktowej  Przedsiębiorstwa),  jak  i  unowocześnianiu  procesu  produkcji  produktów  Wnioskodawcy;  ‒        strona  transakcji,  z  którą  Przedsiębiorstwo  zawarło  umowę  leasingową  na  korzystanie  z  maszyny.  Bowiem  korzystanie  z  przedmiotu  leasingu  nie  wynika  z  umowy  zawartej  z  podmiotem  powiązanym  w  myśl  przepisów  o  cenach  transferowych,  zaś  z  niezależnym  kontrahentem  Przedsiębiorstwa.    Jednocześnie,  zdaniem  Wnioskodawcy,  dla  możliwości  zaliczenia  wydatków  z  tytułu  miesięcznych  rat  leasingowych  do  kosztów  kwalifikowanych  nie  ma  znaczenia  moment  zawarcia  umowy  leasingowej.  Bowiem  zawarcie  umowy  leasingu  wynika  z  natury  stosunków  gospodarczych.  Stąd  Wnioskodawca  stoi  na  stanowisku,  że  powyższa  okoliczność  nie  powinna  wpływać  na  kwalifikację  wydatku  w  rozstrzygnięciu  Organu  w  tymże  zakresie.    Mając  na  względzie  powyższe,  należałoby  uznać  za  słuszne,  że  leasingowana  maszyna  przez  Przedsiębiorstwo  stanowi  aparaturę  naukowo-badawczą  w  rozumieniu  ustawy  o  PIT,  a  w  konsekwencji  miesięczne  raty  leasingowe  będą  stanowiły  koszty  kwalifikowane  w  myśl  art.  26e  ust.  2  pkt  4  ustawy  o  PIT.    Ad  d.  Nabycie  oprogramowania    Oprogramowanie  nabywane  przez  Przedsiębiorstwo  jest  związane  z  działalnością  innowacyjną  Wnioskodawcy.  Wdrożenie  tegoż  oprogramowania  ma  na  celu  efektywniejsze  realizowanie  przedsięwzięć  B+R  Przedsiębiorstwa.  Oprogramowanie  będzie  dla  Wnioskodawcy  wartością  niematerialną  i  prawną.  W  związku  z  powyższym  Wnioskodawca  jest  zdania,  że  oprogramowanie  będzie  stanowiło  koszt  kwalifikowany  wedle  art.  26e  ust.  3  ustawy  o  PIT.    Ad  5.  Ploter  laserowy  do  wycinania  zaprojektowanych  modeli  opakowań    Zdaniem  Wnioskodawcy  wydatki  ponoszone  przez  Przedsiębiorstwo  na  nabycie  plotera  laserowego  stanowić  będą  koszty  kwalifikowane  określone  w  art.  26e  ust.  2  pkt  2  ustawy  o  PIT.    Powyższe  koszty  są  bezpośrednio  związane  z  prowadzoną  działalnością  B+R  Przedsiębiorstwa.  Jednocześnie  Wnioskodawca  podkreśla,  że  wydatek  ten  jest  niezbędny  dla  właściwej  realizacji  projektów  o  charakterze  B+R  Przedsiębiorstwa.    Podsumowując  powyższe,  Wnioskodawca  jest  zdania,  że:  1.      działalność  badawczo-rozwojowa  prowadzona  przez  Przedsiębiorstwo  stanowi  działalność  w  rozumieniu  art.  5a  pkt  38  ustawy  o  PIT  i  tym  samym  uprawnia  to  Przedsiębiorstwo  do  skorzystania  z  ulgi  na  działalność  badawczo-rozwojową  na  podstawie  art.  26e  ustawy  o  PIT; 2.      w  przypadku  odpowiedzi  twierdzącej  na  pytanie  pierwsze,  zdaniem  Wnioskodawcy:  a)    należności,  o  których  mowa  w  art.  12  ust.  1  ustawy  o  PIT  oraz  składki  z  tytułu  tych  należności  określone  w  ustawie  z  dnia  13  października  1998  r.  o  systemie  ubezpieczeń  społecznych,  w  części  finansowanej  przez  Przedsiębiorcę  jako  płatnika  składek,  przysługujące  pracownikom,  w  takiej  części,  w  jakiej  czas  przeznaczony  na  realizację  prac  B+R  pozostaje  w  ogólnym  czasie  pracy  tych  pracowników  w  danym  miesiącu,  stanowią  dla  Wnioskodawcy  koszty  kwalifikowane,  o  których  mowa  w  art.  26e  ust.  2  pkt  1  i  mogą  podlegać  odliczeniu  od  podstawy  opodatkowania  Przedsiębiorstwa  w  ramach  stosowania  ulgi  na  prace  badawczo-rozwojowe, b)    koszty  nabywanych  przez  Wnioskodawcę  wykrojników  do  budowy  prototypów  oraz  ploterów  laserowych  do  wycinania  zaprojektowanych  modeli  opakowań  stanowią  koszty  kwalifikowane  działalności  B+R  Przedsiębiorstwa  określone  w  art.  26  ust.  2  pkt  2  ustawy  o  PIT, c)    do  kosztów  kwalifikowanych,  o  których  mowa  w  art.  26e  ust.  2  pkt  4  ustawy  o  PIT,  Wnioskodawca  może  zaliczyć  miesięczne  raty  leasingowe  maszyny  (tj.  składarko  sklejarki)  wykorzystywanej  przez  Przedsiębiorstwo  do  realizacji  działalności  badawczo-rozwojowej, d)    odpisy  amortyzacyjne  od  oprogramowania  stanowić  będą  koszty  kwalifikowane  działalności  B+R  Przedsiębiorstwa  w  rozumieniu  art.  26e  ust.  3  ustawy  o  PIT.    Wnioskodawca  wnosi  o  potwierdzenie  przedstawionego  powyżej  stanowiska.      W  świetle  obowiązującego  stanu  prawnego  stanowisko  Wnioskodawcy  w  sprawie  oceny  prawnej  przedstawionego  stanu  faktycznego  w  zakresie  ulgi  badawczo-rozwojowej: ‒        w  odniesieniu  do  działalności  badawczo-rozwojowej  jest  prawidłowe,  ‒        w  odniesieniu  do  możliwości  skorzystania  z  ulgi  badawczo-rozwojowej,  w  tym  możliwości  odliczenia  kosztów  wskazanych  w  pytaniu  nr  2a  i  nr  2d  jest  nieprawidłowe.   Zgodnie  z  przepisem  art.  9  ust.  1  ustawy  z  dnia  26  lipca  1991  r.  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  (Dz.U.  z  2021  r.  poz.  1128  ze  zm.):  opodatkowaniu  podatkiem  dochodowym  podlegają  wszelkiego  rodzaju  dochody,  z  wyjątkiem  dochodów  wymienionych  w  art.  21,  52,  52a  i  52c  oraz  dochodów,  od  których  na  podstawie  przepisów  Ordynacji  podatkowej  zaniechano  poboru  podatku.   Jak  stanowi  art.  10  ust.  1  pkt  3  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  –  jednym  ze  źródeł  przychodów  jest  pozarolnicza  działalność  gospodarcza.   W  złożonym  wniosku  Wnioskodawca  wskazał,  że  prowadzi  działalność  w  branży  poligraficznej  oraz  zajmuje  się  różnymi  obszarami  działalności  gospodarczej.  Od  2014  r.  Wnioskodawca  specjalizuje  się  w  produkcji  opakowań  głównie  dla  branży  spożywczej.  Działalność  prowadzona  przez  Wnioskodawcę  w  ramach  opisywanych  we  wniosku  projektów  jest  działalnością  twórczą  obejmującą  prace  rozwojowe  w  rozumieniu  ustawy  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce.  Celem  działalności  Wnioskodawcy  jest  opracowanie  nowych  produktów  wykorzystywanych  w  komercyjnej  branży  spożywczej,  gdzie  opakowania  posiadają  nowe  właściwości  fizykochemiczne.  Podejmowane  prace  o  charakterze  innowacyjnym  w  Przedsiębiorstwie  skupiają  się  na  dwóch  obszarach:  na  tworzeniu  nowych/ulepszonych  produktów  w  postaci  opakowań  (tzw.  innowacyjność  produktowa)  oraz  na  udoskonaleniu  procesów  produkcji  (tj.  innowacyjność  procesowa).  Wnioskodawca  podkreśla,  że  jego  działalność  w  zakresie  innowacyjnych  produktów  nie  ma  charakteru  rutynowych/okresowych  zmian  wprowadzonych  do  oferowanych  produktów.  Działalność  Wnioskodawcy  w  tymże  zakresie  charakteryzuje  się  czynnościami  mającymi  na  celu  opracowanie  nowych  bądź  ulepszonych  produktów  w  postaci  opakowań  posiadających  nowe  właściwości  fizyko-chemiczne.  Wnioskodawca,  tworząc  nowe  opakowania,  wykorzystuje  dostępną  technologię  oraz  wiedzę  specjalistyczną  swoich  pracowników  oraz  systematycznie  pozyskuje  nową  wiedzę  o  coraz  to  nowszych  technologiach  produkcji  i  stosuje  innowacyjne  rozwiązania  mające  na  celu  ulepszenie  procesu  produkcyjnego  oferowanych  produktów.  Ponadto,  Wnioskodawca  wskazał,  że  osoby  zaangażowane  przez  Przedsiębiorstwo  do  realizacji  projektów,  przez  tworzenie  nowych  oraz  rozwijanie  dotychczas  znanych  rozwiązań,  łączą  posiadaną  wiedzę  oraz  zdobywają  nową  wiedzę,  w  celu  stworzenia  oryginalnych  produktów,  które  nie  są  dostępne  na  rynku  oraz  ulepszaniu  już  oferowanych  produktów,  w  sposób  polegający  na  wniesieniu  znaczących  innowacji  do  stosowanych  rozwiązań  technologicznych  w  ramach  procesu  produkowania  opakowań  dla  branży  spożywczej.  Przedsiębiorstwo  w  zakresie  projektów  badawczo-rozwojowych  wykorzystuje  dostępnie  aktualną  wiedzę  i  umiejętności,  w  tym  także  narzędzia  i  oprogramowania  informatyczne.   W  związku  z  powyższym  Wnioskodawca  powziął  wątpliwość,  czy  prowadzona  przez  niego  działalność  stanowi  działalność  badawczo-rozwojową  w  rozumieniu  art.  5a  pkt  38  ustawy  o  PIT,  co  będzie  uprawniało  go  do  skorzystania  z  ulgi  na  działalność  badawczo-rozwojową  na  podstawie  art.  26e  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.    Ustawodawca  wprowadził  definicję  działalności  badawczo-rozwojowej  w  art.  5a  pkt  38  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  zgodnie  z  którą:  przez  działalność  badawczo-rozwojową  należy  rozumieć  działalność  twórczą  obejmującą  badania  naukowe  lub  prace  rozwojowe,  podejmowaną  w  sposób  systematyczny  w  celu  zwiększenia  zasobów  wiedzy  oraz  wykorzystania  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań.    W  myśl  art.  5a  pkt  39  tej  ustawy:  ilekroć  w  ustawie  jest  mowa  o  badaniach  naukowych  oznacza  to: a)    badania  podstawowe  w  rozumieniu  art.  4  ust.  2  pkt  1  ustawy  z  dnia  20  lipca  2018  r.  ‒-  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  478  i  619), b)    badania  aplikacyjne  w  rozumieniu  art.  4  ust.  2  pkt  2  ustawy  z  dnia  20  lipca  2018  r.  ‒  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce.   Z  kolei  w  definicji  prac  rozwojowych  zawartej  w  art.  5a  pkt  40  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  wskazano,  że:  oznaczają  one  prace  rozwojowe  w  rozumieniu  art.  4  ust.  3  ustawy  z  dnia  20  lipca  2018  r.  ‒  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce.   Na  podstawie  art.  4  ust.  2  ustawy  z  dnia  20  lipca  2018  r.  –  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce  (Dz.  U.  z  2021  r.  poz.  478  ze  zm.):  badania  naukowe  są  działalnością  obejmującą: 1)    badania  podstawowe  rozumiane  jako  prace  empiryczne  lub  teoretyczne  mające  przede  wszystkim  na  celu  zdobywanie  nowej  wiedzy  o  podstawach  zjawisk  i  obserwowalnych  faktów  bez  nastawienia  na  bezpośrednie  zastosowanie  komercyjne; 2)    badania  aplikacyjne  rozumiane  jako  prace  mające  na  celu  zdobycie  nowej  wiedzy  oraz  umiejętności,  nastawione  na  opracowywanie  nowych  produktów,  procesów  lub  usług  lub  wprowadzanie  do  nich  znaczących  ulepszeń.   Stosownie  do  art.  4  ust.  3  ww.  ustawy:  prace  rozwojowe  są  działalnością  obejmującą  nabywanie,  łączenie,  kształtowanie  i  wykorzystywanie  dostępnej  aktualnie  wiedzy  i  umiejętności,  w  tym  w  zakresie  narzędzi  informatycznych  lub  oprogramowania,  do  planowania  produkcji  oraz  projektowania  i  tworzenia  zmienionych,  ulepszonych  lub  nowych  produktów,  procesów  lub  usług,  z  wyłączeniem  działalności  obejmującej  rutynowe  i  okresowe  zmiany  wprowadzane  do  nich,  nawet  jeżeli  takie  zmiany  mają  charakter  ulepszeń.   Zatem  z  pracami  badawczo-rozwojowymi  mamy  do  czynienia  wówczas,  gdy  wykorzystuje  się  dostępną  wiedzę  z  dziedziny  nauki,  technologii  i  działalności  gospodarczej  oraz  innej  wiedzy  i  umiejętności  do  tworzenia  nowych  lub  ulepszania  istniejących  produktów/usług  oraz  procesów  i  technologii  produkcji.    Przenosząc  powyższe  na  grunt  rozpatrywanej  sprawy,  należy  wyraźnie  podkreślić,  że  w  celu  stwierdzenia,  czy  Wnioskodawca  prowadzi  działalność  badawczo-rozwojową,  należy  przeprowadzić  analizę  nakierowaną  na  zidentyfikowanie  przejawów  działalności  gospodarczej,  które  mogą  zostać  uznane  za  działalność  badawczo-rozwojową  (tj.  tych  aktywności,  które  spełniają  definicję  wskazaną  w  art.  5a  pkt  38  ww.  ustawy).    Z  ustawowej  definicji  zawartej  w  regulacjach  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  wynika,  że  działalność  badawczo-rozwojowa  musi  mieć  charakter  twórczy.  Jak  podaje  słownik  języka  polskiego  PWN,  działalność  twórcza  to  zespół  działań  podejmowanych  w  kierunku  tworzenia  (działalność  –  zespół  działań  podejmowanych  w  jakimś  celu),  powstania  czegoś  (twórczy  –  mający  na  celu  tworzenie,  tworzyć  –  powodować  powstanie  czegoś).  W  doktrynie  prawa  autorskiego  podkreśla  się  natomiast,  że  cecha  twórczości  związana  jest  przede  wszystkim  z  rezultatem  działalności  człowieka  o  charakterze  kreacyjnym  i  jest  spełniona  wówczas,  gdy  istnieje  nowy  wytwór  intelektu.  Działalność  twórcza  oznacza,  że  „ustawodawca  za  przedmiot  prawa  autorskiego  uznaje  tylko  rezultat  (przejaw)  takiego  działania,  który  choćby  w  minimalnym  stopniu  odróżnia  się  od  innych  rezultatów  takiego  samego  działania,  a  zatem,  że  posiada  cechę  nowości,  której  stopień  nie  ma  znaczenia”.  Zatem  twórczość  działalności  badawczo-rozwojowej  może  przejawiać  się  opracowywaniem  nowych  koncepcji,  narzędzi,  rozwiązań  niewystępujących  dotychczas  w  praktyce  gospodarczej  podatnika  lub  na  tyle  innowacyjnych,  że  w  znacznym  stopniu  odróżniają  się  od  rozwiązań  już  funkcjonujących  u  podatnika.    Kolejnym  kryterium  działalności  badawczo-rozwojowej  jest  prowadzenie  tej  działalności  w  sposób  systematyczny.  Zgodnie  ze  słownikiem  języka  polskiego  PWN  –  słowo  systematyczny  oznacza  (i)  robiący  coś  regularnie  i  starannie,  (ii)  o  procesach:  zachodzący  stale  od  dłuższego  czasu,  (iii)  o  działaniach:  prowadzony  w  sposób  uporządkowany,  według  pewnego  systemu;  też:  o  efektach  takich  działań;  planowy,  metodyczny.  W  związku  z  tym,  że  w  definicji  działalności  badawczo-rozwojowej  słowo  „systematyczny”  występuje  w  sformułowaniu  „podejmowaną  (działalność)  w  sposób  systematyczny”,  a  więc  odnosi  się  do  „działalności”,  czyli  zespołu  działań  podejmowanych  w  jakimś  celu,  najbardziej  właściwą  definicją  systematyczności  w  omawianym  zakresie  jest  definicja  obejmująca  prowadzenie  działalności  w  sposób  uporządkowany,  według  pewnego  systemu.  Zatem  słowo  systematycznie  odnosi  się  również  do  działalności  prowadzonej  w  sposób  metodyczny,  zaplanowany  i  uporządkowany.  To  oznacza,  że  działalność  badawczo-rozwojowa  jest  prowadzona  systematycznie  niezależnie  od  tego,  czy  podatnik  stale  prowadzi  prace  badawczo-rozwojowe,  czy  tylko  od  czasu  do  czasu,  a  nawet  incydentalnie,  co  wynika  z  charakteru  prowadzonej  przez  niego  działalności  oraz  potrzeb  rynku,  klientów,  sytuacji  mikro  i  makroekonomicznej.  Z  powyższego  wynika,  że  spełnienie  kryterium  „systematyczności”  danej  działalności  nie  jest  uzależnione  od  ciągłości  tej  działalności,  w  tym  od  określonego  czasu  przez  jaki  działalność  taka  ma  być  prowadzona  ani  też  od  istnienia  planu  co  do  prowadzenia  przez  podatnika  podobnej  działalności  w  przyszłości.  Wystarczające  jest,  aby  podatnik  zaplanował  i  przeprowadził  chociażby  jeden  projekt  badawczo-rozwojowy,  przyjmując  dla  niego  określone  cele  do  osiągnięcia,  harmonogram  i  zasoby.  Taka  działalność  może  być  uznana  za  działalność  systematyczną,  tj.  prowadzoną  w  sposób  metodyczny,  zaplanowany  i  uporządkowany.    Powyżej  omówione  dwa  kryteria  działalności  badawczo-rozwojowej  dotyczą  charakteru  i  organizacji  prowadzenia  tej  działalności,  podczas  gdy  ostatnie,  trzecie  kryterium,  dotyczy  rezultatu  prowadzenia  tej  działalności,  tj.  zwiększenia  zasobów  wiedzy  oraz  wykorzystania  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań.  W  konsekwencji  –  głównym  zadaniem  dla  zarządzającego  projektem  badawczo-rozwojowym  jest  zlokalizowanie  i  zidentyfikowanie  zasobów  wiedzy  przed  rozpoczęciem  działań  projektowych;  zasobów  w  ujęciu  funkcjonalnym  i  celowościowym,  czyli  podlegającym  zwiększeniu  oraz  możliwym  i  właściwym  do  wykorzystania  zwiększonej  wiedzy  do  nowych  zastosowań.  Lokalizacja  i  identyfikacja  wiedzy  obejmuje  szereg  działań,  w  tym  określenie  stanu  wiedzy,  miejsca,  sposobu  jej  wykorzystania  oraz  selekcji  pod  względem  przydatności  do  realizacji  celu  projektu.  Prowadząc  działalność  badawczo-rozwojową,  przedsiębiorca  rozwija  specjalistyczną  wiedzę  oraz  umiejętności,  które  może  wykorzystać  w  ramach  bieżących  albo  przyszłych  projektów.    Kluczowe  jest  zawarte  w  definicji  działalności  badawczo-rozwojowej  rozróżnienie,  które  wskazuje,  że  taka  działalność  obejmuje  dwa  rodzaje  aktywności,  tj.:  (i)  badania  podstawowe  i  badania  aplikacyjne  zdefiniowane  w  art.  4  ust.  2  pkt  1  i  2  ustawy  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce  oraz  (ii)  prace  rozwojowe,  o  których  mowa  w  art.  4  ust.  3  tej  ustawy.    Należy  zwrócić  uwagę  na  wyłączenie  zawarte  w  art.  4  ust.  3  tej  ustawy,  mogące  odnosić  się  do  wielu  przejawów  aktywności  podatnika.  Zastrzeżenie  zostało  wprowadzone  w  celu  wyeliminowania  z  zakresu  działalności  badawczo-rozwojowej  tych  przejawów  aktywności  podatnika,  które  mimo  ulepszenia  istniejących  procesów  lub  usług,  z  uwagi  na  swoją  cykliczność  (okresowość)  oraz  brak  innowacyjnego  charakteru  (rutynowość),  nie  mogą  stanowić  prac  rozwojowych.   Jak  wskazano  we  wniosku,  działania  Wnioskodawcy  dążą  do  tworzenia  nowych/ulepszonych  produktów  w  postaci  opakowań  udoskonalonych  w  zakresie  swoich  właściwości  bądź  zastosowań.  Wnioskodawca  na  płaszczyźnie  innowacyjności  produktowej  skupia  się  m.in.  na:  opracowaniu  koncepcji  sprawniejszego  zamykania  swoich  produktów,  stworzeniu  opakowań  maksymalizujących  wykorzystanie  przestrzeni  magazynowej  (tj.  przez  wytwarzanie  nowoczesnej  konstrukcji  opakowania),  tworzeniu  ekologicznych  produktów  z  dbałością  o  środowisko  naturalne,  wytworzeniu  opakowania  z  lepszym  wykorzystaniem  arkusza  w  produkcji,  wykonaniu  opakowania  dającego  możliwość  przechowywania  opakowania  wraz  z  produktem  w  chłodni  (np.  x)  bądź  podgrzania  posiłku  w  tym  opakowaniu  w  kuchence  mikrofalowej  czy  piekarniku.  Ponadto  Wnioskodawca  wskazał,  że  innowacyjność  procesów  produkcji  polega  na:  działaniach  usprawniających  organizację  pracy,  eliminacji  zbędnych  prac  ręcznych,  czynnościach  mających  na  celu  zwiększenie  efektywności  i  wydajności  pracy  pracowników,  wdrożeniu  nowych  urządzeń  automatyzujących  proces  produkcyjny  w  ramach  linii  produkcyjnej  (np.  maszyny  ‒  składarko-sklejarka),  wdrożeniu  nowych  maszyn  automatyzujących  proces  produkcyjny  w  ramach  produkcji  opakowań  przestrzennych,  w  tym  tzw.  maszynę  na  szybkość.  Wnioskodawca  podkreślił,  że  jego  działalność  jest  oparta  na  oryginalnych  koncepcjach  i  hipotezach.  Dokonywane  modyfikacje  w  produktach  przez  Wnioskodawcę  nie  mają  charakteru  rutynowych  czynności.  Wnioskodawca  pracuje  nad  unowocześnieniem  procesu  produkcji  opakowań,  aby  produkcja  opakowań  była  bardziej  efektywniejsza.  Efekty  prac  badawczo-rozwojowych  są  innowacyjne  nie  tylko  na  skalę  Przedsiębiorstwa  Wnioskodawcy,  ale  zdarzają  się  przypadki,  gdzie  Wnioskodawca  występuje  w  roli  prekursora  danego  rozwiązania  w  branży  spożywczej  (w  zakresie  przechowywania  żywności  w  opakowaniach  z  tektury/papieru).  Wnioskodawca  stale  prowadzi  działania  mające  na  celu  zwiększenie  zasobów  wiedzy  do  tworzenia  nowych  zastosowań.  Wnioskodawca  wskazuje,  że  jego  działalność  badawczo-rozwojowa  stanowi  działalność  w  warunkach  niepewności.  Wnioskodawca  nie  ma  pewności  co  do  ostatecznego  wyniku  projektów  badawczo-rozwojowych.  Prowadzona  działalność  badawczo-rozwojowa  Przedsiębiorstwa  prowadzi  do  uzyskania  wyników,  które  mogą  być  powtórzone.    Odnosząc  cytowane  powyżej  przepisy  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  do  przedstawionego  we  wniosku  stanu  faktycznego,  należy  stwierdzić,  że  działalność  Wnioskodawcy  w  ramach  innowacyjnych  projektów  mieści  się  w  definicji  działalności  badawczo-rozwojowej.    Z  kolei,  zgodnie  z  dyspozycją  art.  26e  ust.  1  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych:  podatnik  uzyskujący  przychody  ze  źródła  określonego  w  art.  10  ust.  1  pkt  3  odlicza  od  podstawy  obliczenia  podatku,  ustalonej  zgodnie  z  art.  26  ust.  1  lub  art.  30c  ust.  2,  koszty  uzyskania  przychodów  poniesione  na  działalność  badawczo-rozwojową,  zwane  dalej  „kosztami  kwalifikowanymi”.  Kwota  odliczenia  nie  może  w  roku  podatkowym  przekroczyć  kwoty  dochodu  uzyskanego  przez  podatnika  ze  źródła  określonego  w  art.  10  ust.  1  pkt  3.   Zgodnie  z  art.  26e  ust.  2  powoływanej  ustawy  –  za  koszty  kwalifikowane  uznaje  się: 1)    poniesione  w  danym  miesiącu  należności  z  tytułów,  o  których  mowa  w  art.  12  ust.  1,  oraz  sfinansowane  przez  płatnika  składki  z  tytułu  tych  należności  określone  w  ustawie  z  dnia  13  października  1998  r.  o  systemie  ubezpieczeń  społecznych,  w  takiej  części,  w  jakiej  czas  przeznaczony  na  realizację  działalności  badawczo-rozwojowej  pozostaje  w  ogólnym  czasie  pracy  pracownika  w  danym  miesiącu; 1a)  poniesione  w  danym  miesiącu  należności  z  tytułów,  o  których  mowa  w  art.  13  pkt  8  lit.  a  i  c,  oraz  sfinansowane  przez  płatnika  składki  z  tytułu  tych  należności  określone  w  ustawie  z  dnia  13  października  1998  r.  o  systemie  ubezpieczeń  społecznych,  w  takiej  części,  w  jakiej  czas  przeznaczony  na  wykonanie  usługi  w  zakresie  działalności  badawczo-rozwojowej  pozostaje  w  całości  czasu  przeznaczonego  na  wykonanie  usługi  na  podstawie  umowy  zlecenia  lub  umowy  o  dzieło  w  danym  miesiącu; 2)    nabycie  materiałów  i  surowców  bezpośrednio  związanych  z  prowadzoną  działalnością  badawczo-rozwojową; 2a)  nabycie  niebędącego  środkami  trwałymi  sprzętu  specjalistycznego  wykorzystywanego  bezpośrednio  w  prowadzonej  działalności  badawczo-rozwojowej,  w  szczególności  naczyń  i  przyborów  laboratoryjnych  oraz  urządzeń  pomiarowych; 3)    ekspertyzy,  opinie,  usługi  doradcze  i  usługi  równorzędne,  świadczone  lub  wykonywane  na  podstawie  umowy  przez  podmioty,  o  których  mowa  w  art.  7  ust.  1  pkt  1,  2  i  4-8  ustawy  z  dnia  20  lipca  2018  r.  –  Prawo  o  szkolnictwie  wyższym  i  nauce,  a  także  nabycie  od  takiego  podmiotu  wyników  prowadzonych  przez  niego  badań  naukowych,  na  potrzeby  działalności  badawczo-rozwojowej; 4)    odpłatne  korzystanie  z  aparatury  naukowo-badawczej  wykorzystywanej  wyłącznie  w  prowadzonej  działalności  badawczo-rozwojowej,  jeżeli  to  korzystanie  nie  wynika  z  umowy  zawartej  z  podmiotem  powiązanym  z  podatnikiem  w  rozumieniu  art.  23m  ust.  1  pkt  4; 4a)  nabycie  usługi  wykorzystania  aparatury  naukowo-badawczej  wyłącznie  na  potrzeby  prowadzonej  działalności  badawczo-rozwojowej,  jeżeli  zakup  usługi  nie  wynika  z  umowy  zawartej  z  podmiotem  powiązanym  z  podatnikiem  w  rozumieniu  art.  23m  ust.  1  pkt  4; 5)    koszty  uzyskania  i  utrzymania  patentu,  prawa  ochronnego  na  wzór  użytkowy,  prawa  z  rejestracji  wzoru  przemysłowego,  poniesione  na: a)    przygotowanie  dokumentacji  zgłoszeniowej  i  dokonanie  zgłoszenia  do  Urzędu  Patentowego  Rzeczypospolitej  Polskiej  lub  odpowiedniego  zagranicznego  organu,  łącznie  z  kosztami  wymaganych  tłumaczeń  na  język  obcy, b)    prowadzenie  postępowania  przez  Urząd  Patentowy  Rzeczypospolitej  Polskiej  lub  odpowiedni  zagraniczny  organ,  poniesione  od  momentu  zgłoszenia  do  tych  organów,  w  szczególności  opłaty  urzędowe  i  koszty  zastępstwa  prawnego  i  procesowego, c)    odparcie  zarzutów  niespełnienia  warunków  wymaganych  do  uzyskania  patentu,  prawa  ochronnego  na  wzór  użytkowy  lub  prawa  z  rejestracji  wzoru  przemysłowego  zarówno  w  postępowaniu  zgłoszeniowym,  jak  i  po  jego  zakończeniu,  w  szczególności  koszty  zastępstwa  prawnego  i  procesowego,  zarówno  w  Urzędzie  Patentowym  Rzeczypospolitej  Polskiej,  jak  i  w  odpowiednim  zagranicznym  organie, d)    opłaty  okresowe,  opłaty  za  odnowienie,  tłumaczenia  oraz  dokonywanie  innych  czynności  koniecznych  dla  nadania  lub  utrzymania  ważności  patentu,  prawa  ochronnego  na  wzór  użytkowy  oraz  prawa  z  rejestracji  wzoru  przemysłowego,  w  szczególności  koszty  walidacji  patentu  europejskiego.   W  myśl  art.  26e  ust.  5  ww.  ustawy:  koszty  kwalifikowane  podlegają  odliczeniu,  jeżeli  nie  zostały  podatnikowi  zwrócone  w  jakiejkolwiek  formie  lub  nie  zostały  odliczone  od  podstawy  obliczenia  podatku.   W  myśl  art.  24a  ust.  1b  cytowanej  ustawy:  podatnicy  prowadzący  działalność  badawczo-rozwojową,  którzy  zamierzają  skorzystać  z  odliczenia,  o  którym  mowa  w  art.  26e,  są  obowiązani  w  prowadzonej  księdze  albo  w  prowadzonych  księgach  rachunkowych,  o  których  mowa  w  ust.  1,  wyodrębnić  koszty  działalności  badawczo-rozwojowej.   Mając  na  uwadze  powołane  powyżej  przepisy,  należy  stwierdzić,  że  aby  podatnikowi  podatku  dochodowego  od  osób  fizycznych  przysługiwało  prawo  odliczenia  w  zeznaniu  podatkowym  kosztów  kwalifikowanych  poniesionych  w  danym  roku  podatkowym,  powinny  być  łącznie  spełnione  następujące  warunki:  1)    podatnik  poniósł  koszty  na  działalność  badawczo-rozwojową,  2)    koszty  na  działalność  badawczo-rozwojową  stanowiły  dla  podatnika  koszty  uzyskania  przychodów  w  rozumieniu  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  3)    koszty  na  działalność  badawczo-rozwojową  mieszczą  się  w  zamkniętym  katalogu  kosztów  kwalifikowanych  określonym  przepisami  art.  26e  ust.  2  i  3  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  4)    ww.  koszty  uzyskania  przychodów  stanowiły  koszty  kwalifikowane  w  rozumieniu  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  przy  czym  jeżeli  koszty  kwalifikowane  zostały  poniesione  w  ramach  badań  podstawowych,  badania  te  były  prowadzone  na  podstawie  umowy  lub  porozumienia  z  podmiotem  wskazanym  w  odrębnych  przepisach,  5)    podatnik  nie  uwzględnił  kosztów  kwalifikowanych  w  kalkulacji  dochodu  zwolnionego  z  podatku  na  podstawie  przepisów  art.  21  ust.  1  pkt  63a  lub  pkt  63b  ww.  ustawy,  6)    w  ewidencji,  o  której  mowa  w  art.  24a  ust.  1b  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  podatnik  wyodrębnił  koszty  działalności  badawczo-rozwojowej,  7)    podatnik  wykazał  w  zeznaniu  podatkowym  koszty  kwalifikowane  podlegające  odliczeniu,  8)    kwota  odliczonych  kosztów  kwalifikowanych  nie  przekroczyła  limitów  określonych  w  ustawie,  9)    koszty  kwalifikowane  nie  zostały  zwrócone  podatnikowi  w  jakiejkolwiek  formie  lub  nie  zostały  odliczone  od  podstawy  obliczenia  podatku.   Wnioskodawca  w  uzupełnieniu  do  wniosku  wskazał,  że  na  ten  moment  nie  wyodrębnia  kosztów  działalności  badawczo-rozwojowej  w  prowadzonej  podatkowej  księdze  przychodów  i  rozchodów  z  uwagi  na  niekorzystanie  z  ulgi  badawczo-rozwojowej.    Wobec  tak  przedstawionego  faktu  należy  wskazać,  że  przesłanka  wyodrębnienia  kosztów  kwalifikowanych  w  prowadzonych  przez  podatnika  księgach  podatkowych  jest  niezbędna  w  celu  skorzystania  z  ulgi  na  działalność  badawczo-rozwojową.  Tym  samym  brak  takiego  wyodrębnienia  w  księgach  podatkowych,  czyli  postępowanie  wbrew  treści  art.  24a  ust.  1b  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych  powoduje  brak  możliwości  odliczenia  omawianej  ulgi  podatkowej.   Zgodnie  z  §  10  pkt  1  rozporządzenia  Ministra  Finansów  z  23  grudnia  2019  r.  w  sprawie  prowadzenia  podatkowej  księgi  przychodów  i  rozchodów  (Dz.  U.  2019  r.  poz.  2544  ze  zm.):  podatnik  jest  obowiązany  prowadzić  księgę  rzetelnie  i  w  sposób  niewadliwy.   W  myśl  §  10  pkt  2  ww.  rozporządzenia:  za  niewadliwą  uważa  się  księgę  prowadzoną  zgodnie  z  przepisami  rozporządzenia,  według  ustalonego  wzoru  księgi  i  zgodnie  z  objaśnieniami  do  wzoru  księgi.   Księgę  uważa  się  za  rzetelną,  z  zastrzeżeniem  ust.  4,  jeżeli  dokonywane  w  niej  zapisy  odzwierciedlają  stan  rzeczywisty  –  zgodnie  z  §  10  pkt  3  powołanego  rozporządzenia.   Natomiast  zgodnie  z  pkt  17  Objaśnień  do  podatkowej  księgi  przychodów  i  rozchodów  znajdujących  się  w  ww.  rozporządzeniu  w  sprawie  prowadzenia  podatkowej  księgi  przychodów  i  rozchodów  ‒  kolumna  16  jest  przeznaczona  do  wpisywania  kosztów  działalności  badawczo-rozwojowej,  o  których  mowa  w  art.  26e ustawy  o  podatku  dochodowym.  Po  zakończeniu  roku  należy  zsumować  te  koszty.  W  kolumnie  tej  należy  wpisać  wszystkie  koszty  działalności  badawczo-rozwojowej,  niezależnie  od  tego,  jaka  ich  część  będzie  odliczona  od  podstawy  opodatkowania.   Zatem  wyodrębnienie  kosztów  kwalifikowanych  następuje  bezpośrednio  w  prowadzonej  podatkowej  księdze  przychodów  i  rozchodów.  Nie  musi  to  być  odrębna  ewidencja.  Wpisywanie  kosztów  działalności  badawczo-rozwojowej  do  podatkowej  księgi  przychodów  i  rozchodów  winno  zatem  następować  na  bieżąco.   Jeżeli  podatnik  ponosi  koszty  kwalifikowane  dotyczące  prowadzonej  przez  niego  działalności  badawczo-rozwojowej,  ma  obowiązek  prowadzenia  ksiąg  podatkowych  zgodnie  z  wymogami  wskazanymi  w  art.  24a  ust.  1b  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych.  Ustawa  ta  nie  przewiduje  od  tego  żadnych  odstępstw.   W  związku  z  powyższym  Wnioskodawca  nie  ma  możliwości  odliczenia  ulgi  badawczo-rozwojowej  przy  tworzeniu  innowacyjnych  projektów  opisanych  we  wniosku,  ponieważ  –  jak  wskazał  –  na  ten  moment  nie  wyodrębnia  kosztów  kwalifikowanych  działalności  badawczo-rozwojowej  w  prowadzonej  podatkowej  księdze  przychodów  i  rozchodów.  Wnioskodawca  –  chcąc  skorzystać  z  ulgi  na  działalność  badawczo-rozwojową  –  jest  zobowiązany  do  wpisywania  w  podatkowej  księdze  przychodów  i  rozchodów  wszystkich  kosztów  tej  działalności,  niezależnie  od  tego,  jaka  ich  część  będzie  odliczona  od  podstawy  opodatkowania.   Reasumując  –  opisana  przez  Wnioskodawcę  działalność  o  charakterze  innowacyjnym  stanowi  działalność  badawczo-rozwojową,  jednak  Wnioskodawca  nie  ma  możliwości  odliczenia  ulgi  na  działalność  badawczo-rozwojową.   Fakt  ten  powoduje,  że  dalsze  rozważania  dotyczące  zakwalifikowania: ‒    należności,  o  których  mowa  w  art.  12  ust.  1  ustawy  o  PIT  oraz  składki  z  tytułu  tych  należności  określone  w  ustawie  z  dnia  13  października  1998  r.  o  systemie  ubezpieczeń  społecznych,  w  części  finansowanej  przez  Wnioskodawcę,  jako  płatnika  składek,  przysługujące  pracownikom,  w  takiej  części,  w  jakiej  czas  przeznaczony  na  realizację  prac  B+R  pozostaje  w  ogólnym  czasie  pracy  tych  pracowników  w  danym  miesiącu,  ‒    odpisów  amortyzacyjnych  od  oprogramowania do  kosztów  kwalifikowanych  działalności  badawczo-rozwojowej  i  możliwości  ich  odliczenia  w  ramach  ulgi  na  działalność  badawczo-rozwojową  są  bezzasadne.   W  odniesieniu  natomiast  do  powołanych  przez  Wnioskodawcę  interpretacji  należy  stwierdzić,  że  zapadły  one  w  indywidualnych  sprawach  i  nie  są  wiążące  dla  organu  wydającego  niniejszą  interpretację.    Interpretacja  dotyczy  zaistniałego  stanu  faktycznego  przedstawionego  przez  Wnioskodawcę  i  stanu  prawnego  obowiązującego  w  dacie  zaistnienia  zdarzenia.   Zgodnie  z  art.  14na  §  1  Ordynacji  podatkowej  przepisów  art.  14k-14n  nie  stosuje  się,  jeżeli  stan  faktyczny  lub  zdarzenie  przyszłe  będące  przedmiotem  interpretacji  indywidualnej  stanowi  element  czynności  będących  przedmiotem  decyzji  wydanej: 1)  z  zastosowaniem  art.  119a; 2)  w  związku  z  wystąpieniem  nadużycia  prawa,  o  którym  mowa  w  art.  5  ust.  5  ustawy  z  dnia  11  marca  2004  r.  o  podatku  od  towarów  i  usług; 3)  z  zastosowaniem  środków  ograniczających  umowne  korzyści. Przepisów  art.  14k-14n  nie  stosuje  się,  jeżeli  korzyść  podatkowa,  stwierdzona  w  decyzjach  wymienionych  w  §  1,  jest  skutkiem  zastosowania  się  do  utrwalonej  praktyki  interpretacyjnej,  interpretacji  ogólnej  lub  objaśnień  podatkowych  (art.  14na  §  2  Ordynacji  podatkowej). Powyższe  unormowania  należy  odczytywać  łącznie  z  przepisami  art.  33  ustawy  z  23  października  2018  r.  o  zmianie  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  fizycznych,  ustawy  o  podatku  dochodowym  od  osób  prawnych,  ustawy  –  Ordynacja  podatkowa  oraz  niektórych  innych  ustaw  (Dz.  U.  poz.  2193  ze  zm.),  wprowadzającymi  regulacje  intertemporalne.    Stronie  przysługuje  prawo  do  wniesienia  skargi  na  niniejszą  interpretację  przepisów  prawa  podatkowego  z  powodu  jej  niezgodności  z  prawem.  Skargę  wnosi  się  do  Wojewódzkiego  Sądu  Administracyjnego za  pośrednictwem  organu,  którego  działanie,  bezczynność  lub  przewlekłe  prowadzenie  postępowania  jest  przedmiotem  skargi  (art.  54  §  1  ww.  ustawy  z  dnia  30  sierpnia  2002  r.  Prawo  o  postępowaniu  przed  sądami  administracyjnymi  –  Dz.  U.  z  2019  r.  poz.  2325  ze  zm.).  Skargę  wnosi  się  w  dwóch  egzemplarzach  (art.  47  §  1  ww.  ustawy)  na  adres:  Krajowa  Informacja  Skarbowa,  ul.  Teodora  Sixta  17,  43-300  Bielsko-Biała  lub  drogą  elektroniczną  na  adres  Elektronicznej  Skrzynki  Podawczej  Krajowej  Informacji  Skarbowej  na  platformie  ePUAP:  /KIS/SkrytkaESP  (art.  54  §  1a  ww.  ustawy),  w  terminie  trzydziestu  dni  od  dnia  doręczenia  skarżącemu  rozstrzygnięcia  w  sprawie  albo  aktu,  o  którym  mowa  w  art.  3  §  2  pkt  4a  (art.  53  §  1  ww.  ustawy).  W  przypadku  wnoszenia  skargi  w  okresie  obowiązywania  stanu  zagrożenia  epidemicznego  i  stanu  epidemii  jako  najwłaściwszy  proponuje  się  kontakt  z  wykorzystaniem  systemu  teleinformatycznego  ePUAP.  W  przypadku  pism  i  załączników  wnoszonych  w  formie  dokumentu  elektronicznego  odpisów  nie  dołącza  się  (art.  47  §  3  ww.  ustawy).   Jednocześnie,  zgodnie  z  art.  57a  ww.  ustawy,  skarga  na  pisemną  interpretację  przepisów  prawa  podatkowego  wydaną  w  indywidualnej  sprawie,  opinię  zabezpieczającą  i  odmowę  wydania  opinii  zabezpieczającej  może  być  oparta  wyłącznie  na  zarzucie  naruszenia  przepisów  postępowania,  dopuszczeniu  się  błędu  wykładni  lub  niewłaściwej  oceny  co  do  zastosowania  przepisu  prawa  materialnego.  Sąd  administracyjny  jest  związany  zarzutami  skargi  oraz  powołaną  podstawą  prawną.