0112-KDIL2-2.4011.69.2022.2.AG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny   Panie, stwierdzam,   że   Pana   stanowisko   w   sprawie   oceny   skutków   podatkowych   opisanych   stanów   faktycznych   oraz   zdarzeń   przyszłych   w   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   jest   prawidłowe. Zakres   wniosku   o   wydanie   interpretacji   indywidualnej Dnia   16   stycznia   2022   r.   wpłynął   Pana   wniosek   z   16   stycznia   2022   r.   o   wydanie   interpretacji   indywidualnej,   który   dotyczy   podatku   dochodowego   od   osób   fizycznych.   Uzupełnił   go   Pan   –   w   odpowiedzi   na   wezwanie   –   pismem   z   2   maja   2022   r.   (wpływ   2   maja   2022   r.).   Treść   wniosku   jest   następująca: Opis   stanów   faktycznych   oraz   zdarzeń   przyszłych   Wnioskodawca   jest   rezydentem   polskim   i   prowadzi   jednoosobową   działalność   gospodarczą,   rozliczając   się   za   pomocą   księgi   przychodów   i   rozchodów.   Dochody   swoje   opodatkowuje   podatkiem   liniowym.   Działa   on   w   branży   informatycznej   i   głównym   przedmiotem   jego   działalności   jest   tworzenie   i   rozwój   nowoczesnego   oprogramowania   oraz   jego   elementów   składowych,   które   następnie   są   sprzedawane   jego   Kontrahentom   w   ramach   świadczonych   na   ich   rzecz   usług,   na   podstawie   odpowiednich   umów   współpracy.   Przedmiotowa   działalność   Wnioskodawcy   dotyczy   wytwarzania,   rozwijania   oraz   ulepszania   programów   komputerowych   (tj.   Oprogramowanie   –   które   definiowane   jest   w   zdaniu   poniżej),   które   według   art.   1   ust.   1   i   ust.   2   pkt   1   ustawy   z   dnia   4   lutego   1994   r.   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych   są   utworami.   Wnioskodawca,   pisząc   we   wniosku   o   Oprogramowaniu,   ma   również   na   myśli   części   Oprogramowania,   aplikacje   będące   programami   komputerowymi,   części   (modyfikacje,   ulepszenia,   nowe   moduły)   aplikacji,   nowe   funkcjonalności,   moduły,   narzędzia.   Wnioskodawca   w   ramach   swojej   działalności   gospodarczej   wykonuje   w   szczególności   czynności: a)   w   zakresie   wytwarzania   Oprogramowania   w   postaci   tworzenia   kodu   źródłowego; b)   w   zakresie   wytwarzania   części   Oprogramowania,   w   wyniku   rozwijania   lub   ulepszania   określonego   programu   komputerowego,   gdzie   również   powstaje   kod   źródłowy.   W   tym   miejscu   należy   wskazać,   że   Wnioskodawca   tworzy   i   rozwija   kilka   rodzajów   programów   komputerowych   lub   ich   części   (modyfikacji,   ulepszeń,   nowych   modułów),   jednakże   z   uwagi   na   tożsamość   podejmowanych   czynności   do   jego   tworzenia   i   rozwoju   na   potrzeby   niniejszego   wniosku   będzie   stosowane   łączne   określenie   „Oprogramowanie”   do   wszystkich   rodzajów   programów   komputerowych   oraz   ich   części,   modyfikacji   i   ulepszeń   gdyż   wszystkie   one   stanowią   odrębne   programy   komputerowe   w   rozumieniu   prawa   autorskiego   z   uwagi   na   świadczenie   usług   dla   kilku   klientów,   na   potrzeby   niniejszego   wniosku   będzie   stosowanie   łącznie   określenie   „Kontrahent”. Wnioskodawca   wskazuje,   że   może   również   rozwijać   inne   rodzaje   oprogramowania,   lecz   schemat   jego   tworzenia   i   zakres   działań   będzie   zawsze   tożsamy,   do   tego   opisanego   we   wniosku.   Przez   Oprogramowanie   Wnioskodawca   rozumie   zatem   zarówno   aplikacje   będące   programami   komputerowymi,   jak   i   części   (modyfikacji,   ulepszeń,   nowych   modułów)   aplikacji,   które   również   stanowią   programy   komputerowe.   Należy   wskazać,   że   poniższe   Oprogramowania   stanowią   przykłady   i   z   uwagi   na   okoliczność,   że   wniosek   dotyczy   również   zdarzenia   przyszłego,   Wnioskodawca   może   tworzyć   inne   rodzaje   Oprogramowania,   ale   zawsze   o   cechach   wskazanych   we   wniosku.   Do   przykładów   rozwijanego   przez   Wnioskodawcę   Oprogramowania   należy:   (…) W   ramach   rozwoju   każdego   Oprogramowania   Wnioskodawca   tworzy   zupełnie   nowe   części   Oprogramowania,   a   następnie   modyfikuje   i   zmienia   stworzone   przez   siebie   elementy   Oprogramowania   poprzez   dokonywanie   zmian,   poprawek   oraz   usprawnień.   Tworzone   przez   Wnioskodawcę   Oprogramowania   z   uwagi   na   ich   innowacyjność   tworzone   są   przez   Wnioskodawcę   od   podstaw. W   ramach   świadczonych   usług   i   realizowanego   projektu   Wnioskodawca   tworzy,   zmienia   i   dostosowuje   komponenty   Oprogramowania   i   dokumentuje   to.   W   każdym   przypadku   Wnioskodawca   zajmuje   się   tworzeniem   kodu   źródłowego   Oprogramowania,   jego   testowaniem   i   odpowiednim   dostosowaniem   do   konkretnych   potrzeb   Kontrahenta.   W   wyniku   prac   programistycznych   prowadzonych   przez   Wnioskodawcę   jego   Kontrahent   otrzymuje   nowoczesne   i   innowacyjne   ulepszenia   oraz   rozwinięcia   Oprogramowania   lub   całościowe   aplikacje,   których   nie   da   się   nabyć   na   otwartym   rynku.   W   przypadku   projektów   nie   występuje   element   typowej   standaryzacji.   Cele,   jakie   są   zakładane   do   osiągnięcia   przez   Kontrahenta,   wymagają   unikatowego   podejścia   i   twórczej   pracy   koncepcyjnej   od   samego   początku   realizacji   prac   projektowych.   Tym   samym   tworzone   i   wdrażane   przez   Wnioskodawcę   elementy   Oprogramowania   mają   zawsze   charakter   twórczy.   Głównym   celem   działalności   Wnioskodawcy   jest   zatem   tworzenie   oraz   rozwój   innowacyjnego   i   technologicznie   zaawansowanego   Oprogramowania.   Wnioskodawca   tworzy   oraz   ulepsza   Oprogramowanie,   które   nie   tylko   odzwierciedla   potrzeby   rynku   i   klientów,   ale   kształtuje   je   w   taki   sposób,   aby   przyczyniły   się   do   znacznego   usprawnienia   procesów   u   nabywców   końcowych   Oprogramowania.   W   tym   zakresie   Wnioskodawca   prowadzi   prace   związane   z   tworzeniem   nowego   i   innowacyjnego   Oprogramowania   i   jego   funkcjonalności   i   części   oraz   jego   stałego   rozwijania,   czy   też   ulepszania.   Działania   te   mają   na   celu   dostarczanie   Oprogramowania   spełniającego   wszelkie   wymagania   Kontrahenta   i   klientów   końcowych. Efekty   samodzielnej   działalności   Wnioskodawcy   są   rozwiązaniami   niewystępującymi   dotychczas   w   praktyce   gospodarczej   lub   są   na   tyle   innowacyjne,   że   w   znacznym   stopniu   odróżniają   się   od   rozwiązań   już   funkcjonujących.   Tworzone   oraz   rozwijane   Oprogramowanie   powstaje   przy   użyciu   najnowszych   rozwiązań   technologicznych.   Prowadzi   to   do   ciągłego   rozwoju   Wnioskodawcy   oraz   przyswajania   nowej   wiedzy   i   umiejętności.   Z   każdym   projektem,   zadaniem   i   funkcją   Wnioskodawca   rozwija   swoje   umiejętności   i   wiedzę   w   pracy.   Każdy   projekt   wymaga   również   zastosowania   unikalnego   zestawu   wzorców   projektowych   lub   architektur.   Istotą   prac   jest   dopasowanie   do   danego   projektu,   aplikacji,   programu   nie   tylko   odpowiednich   technologii,   ale   także   wzorców,   które   pozwalają   utrzymywać   kod   czystym,   przejrzystym   i   możliwym   do   ciągłego   rozwoju.   W   ramach   prac   nad   Oprogramowaniem   Wnioskodawca   realizuje   następujące   zadania: a)  planowanie,   analiza   i   projektowanie   oprogramowania   –   szczegółowa   analiza   indywidualnych   potrzeb   danego   Kontrahenta   lub   użytkownika   programu,   zapoznanie   się   ze   specyfiką   jego   branży   oraz   zbadanie   i   zaprojektowanie   możliwych   rozwiązań,   dobranie   odpowiednich   technologii   do   wytworzenia   oprogramowania   i   metod   jego   implementacji; b)  modyfikacji   i   dostosowania   Oprogramowania   według   specyfikacji   i   zamówienia   Kontrahenta   Wnioskodawcy   poprzez   tworzenie   nowych   praw   własności   intelektualnych; c)  tworzenia   nowych   funkcjonalności   i   części   Oprogramowania; d)  optymalizacja   wydajności   Oprogramowania   po   stronie   kodu; e)  opracowywania   nowych   modułów   i   elementów   mających   na   celu   poprawienie   systemu.   Prace   te   prowadzone   są   w   sposób   mający   na   celu   zapewnienie   atrakcyjności   i   innowacyjności   opracowywanych   przez   Wnioskodawcę   rozwiązań   informatycznych.   Ponad   to,   w   ramach   wspomnianych   zadań   realizowane   są   następujące   czynności: a)   prace   programistyczne   związane   z   tworzeniem/rozwojem   kodu   źródłowego; b)   łączenie   i   konfiguracja   rezultatów   prac   programistycznych; c)    symulacja   pracy   Oprogramowania   oraz   jego   testowanie; d)   korekty   i   modyfikacje   wprowadzone   do   Oprogramowania   po   etapie   testowania; e)   opracowywanie   nowych   rozwiązań   mających   na   celu   poprawę   wydajności   systemu. Pracom   nad   Oprogramowaniem   towarzyszy   sporządzenie   dokumentacji,   która   w   zależności   od   realizowanych   prac   może   przybrać   postać   krótkiej   notatki,   prostego   dokumentu   lub   dokumentu   zawierającego   szczegółowy   opis   celu   i   metod   jego   osiągnięcia.   Równocześnie,   Wnioskodawca,   prowadząc   prace   programistyczne,   przygotowuje   kod   źródłowy,   który   prezentowany   jest   jego   Kontrahentowi   i   implementowany. Podsumowując,   bezpośrednim   rezultatem   prac   realizowanych   przez   Wnioskodawcę   jest   tworzenie   Oprogramowania   poprzez   jego   usprawnienie,   wprowadzanie   aktualizacji   czy   dodawanie   nowych   funkcjonalności.   Zadania   te   realizowane   są   poprzez   pisanie   nowego   kodu   źródłowego   Oprogramowania   oraz   jego   testowanie.   Należy   podkreślić,   że   Oprogramowanie   i   jego   kod   źródłowy   ma   bardzo   złożony   charakter.   W   ramach   rozwoju   Oprogramowania   Wnioskodawca   dokonuje   usprawnień   Oprogramowania,   zmienia   poszczególne   jego   funkcjonalności.   Ponadto,   w   ramach   tworzenia   nowej   wersji   Oprogramowania,   Wnioskodawca   wprowadza   poważniejsze   udoskonalenia   istniejących   funkcjonalności   Oprogramowania,   które   z   uwagi   na   stopień   zaawansowania   mogą   być   uznawane   za   nowe   funkcjonalności   lub/i   uzupełnia   Oprogramowanie   o   całkiem   nowe   funkcjonalności   opracowane   w   ramach   wskazanych   powyżej   prac   rozwojowych.   Te   wszystkie   modyfikacje   Oprogramowania,   po   połączeniu   z   istniejącą,   niemodyfikowaną   częścią   kodu   źródłowego   Oprogramowania   tworzy   spójną   całość   –   nową   wersję   Oprogramowania.   Tak   określane   aktualizacje   Oprogramowania   stanowią,   jak   wskazano   powyżej,   utwór   i   podlegają   ochronie   prawnej   na   podstawie   art.   1.1   oraz   art.   1.2   pkt   1   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych,   art.   1.1   oraz   art.   1.2   pkt   1.   Należy   nadmienić,   że   kod   źródłowy   Oprogramowania   jest   opracowywany   i   grupowany   w   bibliotekach   danych,   tzw.   repozytoriach   kodu.   Wnioskodawca   wskazuje,   że   proces   rozwoju   i   tworzenia   Oprogramowania   ma   charakter   ciągły.   Ukończenie   jednej   funkcjonalności   czy   części   nie   stanowi   zakończenia   rozwoju   Oprogramowania.   Jednakże,   charakter   prac   opisany   we   wniosku   jest   niezmienny   i   odnosi   się   on   również   do   podejmowanych   przez   Wnioskodawcę   działań   nad   tym   konkretnym   Oprogramowaniem.   Wnioskodawca   w   swojej   działalności   tworzy   nowe   autorskie   prawa   do   programów   komputerowych   w   postaci   kodów   źródłowych,   które   mogą   być   uznawane,   w   ocenie   Wnioskodawcy,   za   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej.   Wnioskodawca   wskazuje,   że   wszystkie   tworzone   przez   niego   efekty   prowadzonych   prac   w   zakresie   tworzenia   i   rozwoju   Oprogramowania,   które   zostały   opisane   we   wniosku,   mają   postać   praw   własności   intelektualnej.   W   ramach   prowadzonych   prac   powstają   nowe   prawa   do   programów   komputerowych.   Ponadto,   Wnioskodawca   wskazuje,   że   te   elementy   stanowią   utwory   podlegające   ochronie   prawnoautorskiej.   Ulepszanie   i   rozwijanie   oprogramowania   ma   charakter   modułowy,   więc   Wnioskodawca   jest   właścicielem   części   oprogramowania,   jaką   tworzy   w   ramach   tych   procesów   aż   do   chwili   przekazania   praw   autorskich.   Z   chwilą   przekazania   wytworzonego   oprogramowania   Kontrahentowi   Wnioskodawca   przekazuje   na   jego   rzecz   wszelkie   prawa   autorskie   do   tego   oprogramowania.   Wnioskodawca   tym   samym   działa   na   zlecenie   swojego   Kontrahenta.   W   ramach   wykonywanej   działalności   Wnioskodawca   może   współpracować   z   zespołami   danego   kontrahenta,   wówczas   ma   on   z   góry   określoną   rolę,   wytwarzając   zdefiniowane   i   funkcjonalnie   samodzielne   elementy   Oprogramowania.   Z   zespołami   danego   kontrahenta   Wnioskodawcy   prowadzi   dyskusje   na   tematy   techniczne   (m.in.   jakich   narzędzi   najlepiej   będzie   użyć   w   danym   przypadku   oraz   z   jakiego   podejścia   do   wytwarzania   oprogramowania   skorzystać).   Współpraca   Wnioskodawcy   nie   prowadzi   do   powstania   wspólnego   utworu.   Współpraca   nie   jest   prowadzona   w   zakresie   wspólnego   tworzenia   Oprogramowania.   W   wyniku   prowadzonych   prac   powstają   autorskie   prawa   do   programów   komputerowych,   które   podlegają   ochronie   na   podstawie   art.   74   ustawy   o   PAIPP.   W   takim   przypadku   Wnioskodawca   podkreśla,   że   nie   powstaje   część   oprogramowania,   która   dopiero   w   połączeniu   z   innymi   częściami   –   wytworzonymi   przez   inne   podmioty   –   stanowi   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej,   podlegające   ochronie   na   podstawie   art.   74   ww.   ustawy,   a   samodzielne,   odrębne   Oprogramowania,   o   cechach   jak   wyżej.   Umowa   między   Wnioskodawcą   a   jego   Kontrahentem   stanowi,   że   prawa   własności   intelektualnej,   jakie   wytworzy   w   ramach   zleconej   usługi,   należą   po   ich   przeniesieniu   przez   Wnioskodawcę   do   Kontrahenta.   Całość   praw   własności   intelektualnej   do   tworzonego   i   rozwijanego   Oprogramowania   przekazywana   jest   odpłatnie   na   rzecz   Kontrahenta   na   podstawie   umowy   łączącej   Strony.   W   toku   realizowanych   prac   Wnioskodawca   wytwarza   utwory   objęte   prawami   własności   intelektualnej.   Kontrahent   zyskuje   wszystkie   prawa   do   wytworzonych   przez   niego   utworów,   a   Wnioskodawca   je   traci,   za   co   dostaje   wynagrodzenie.   Umowa   zawarta   pomiędzy   Wnioskodawcą   a   Kontrahentem   wskazuje,   że   w   zakresie   związanym   z   wytwarzaniem   Oprogramowania   lub   jego   części   przenoszone   są   wszelkie   prawa   autorskie   do   nich.   Wartość   wynagrodzenia   za   przeniesienie   poszczególnych   praw   autorskich   do   oprogramowania   bądź   części   oprogramowania   jest   każdorazowo   określana   na   koniec   okresu   rozliczeniowego   na   podstawie   ewidencji   czasowej   stwierdzającej   ilość   godzin   poświęconych   na   stworzenie   określonego   programu   komputerowego.   Prowadzona   przez   Wnioskodawcę   ewidencja   czasu   i   wykonanych   prac   pozwala   na   wskazanie   kwoty   wynagrodzenia   otrzymanego   z   tytułu   zbycia   praw   własności   intelektualnej.   Wynagrodzenie   nie   obejmuje   wynagrodzenia   za   rutynowe   zmiany   oprogramowania. Podsumowując,   Wnioskodawca   określa   wynagrodzenie   za   przeniesienie   na   Kontrahenta   autorskich   praw   majątkowych   na   zasadzie   obliczenia   czasu   poświęconego   przez   Wnioskodawcę   na   wytwarzanie   Oprogramowania.   Wobec   tego   otrzymywane   przez   Wnioskodawcę   należności   będą   przychodem   z   tytułu   sprzedaży   majątkowych   praw   autorskich   do   programu   komputerowego.   Strony   umowy   współpracy   uzgadniają,   że   wynagrodzenie   płatne   jest   w   ciągu   umówionej   liczby   dni   każdorazowo   od   wystawienia   faktury.   Ponadto   Wnioskodawca   może   uzyskiwać   również   przychody   z   wykonywania   innych   usług   informatycznych,   które   nie   stanowią   odpłatnego   przeniesienia   Oprogramowania   lub   jego   części   –   co   nie   jest   przedmiotem   niniejszego   wniosku   o   interpretację.   Wnioskodawca   prowadzi   również   ewidencję   pozwalającą   na   wyszczególnienie   realizowanych   prac   i   zadań   w   ramach   tworzenia   Oprogramowania   bądź   części   Oprogramowania   poprzez   comiesięczne   wskazanie   informacji   na   temat   wykonanych   zadań   w   danym   miesiącu.   Ponadto   Wnioskodawca   jest   w   stanie   precyzyjnie   określić   wynagrodzenie   z   tytułu   odpłatnego   przeniesienia   praw   własności   intelektualnej   do   tworzonego   Oprogramowania   z   uwagi   na   prowadzone   przez   Wnioskodawcę   rejestry   i   ewidencje   czasu   i   rodzaju   wykonywanych   zadań,   które   precyzyjnie   pozwalają   ustalić   powyższe   okoliczności.   Przeniesienie   wskazanych   praw   następuje   w   ramach   świadczonych   usług   w   ramach   prowadzonej   przez   Wnioskodawcę   jednoosobowej   działalności   gospodarczej,   która   jest   pozarolniczą   działalnością   gospodarczą.   Omawiane   Oprogramowanie   tworzone   jest,   rozwijane   i   ulepszane   przez   Wnioskodawcę   w   sposób   systematyczny,   w   ramach   codziennej   pracy.   W   praktyce   gospodarczej   Wnioskodawcy   projekty,   w   ramach   których   realizowane   są   prace   programistyczne   skutkujące   powstaniem   Oprogramowania,   są   rozciągnięte   w   czasie,   w   konsekwencji   czego   można   przypisać   do   danego   projektu   kilka   faktur   przychodowych,   wówczas   część   wynagrodzenia   objętego   daną   fakturą   VAT,   która   obejmuje   wynagrodzenie   autorskie,   będzie   przychodem   za   Oprogramowanie   (jego   rozwinięcie,   modyfikację,   zmianę,   nową   funkcjonalność   itp.)   powstałe   w   danym   miesiącu,   który   jest   objęty   fakturą.   W   ramach   prowadzonej   działalności   gospodarczej,   która   skupiona   jest   na   wytwarzaniu,   rozwijaniu   lub   ulepszaniu   programów   komputerowych,   Wnioskodawca   ponosi   i   planuje   ponosić,   w   tym   może   ponosić   następujące   wydatki   w   celu   osiągnięcia   przychodów   lub   zachowania   albo   zabezpieczenia   źródła   przychodów: a)    użytkowania   samochodu,   w   tym   koszty   paliwa,   koszty   napraw   i   inne   koszty   związane   z   jego   eksploatacją; b)    usług   telekomunikacyjnych   (abonament   telefoniczny   i   Internet); c)    telefonu   komórkowego; d)    prowadzenie   księgowości; e)    sprzętu   komputerowego   i   urządzeń   peryferyjnych; f)     urządzeń   i   materiałów   biurowych   (materiały   i   sprzęty   biurowe   i   eksploatacyjne), g)    książek   branżowych   i   szkoleń   (materiały   doskonalenia   zawodowego). Wnioskodawca   prowadzi   księgę   przychodów   i   rozchodów   i   jednocześnie   prowadzi   odrębną   ewidencję   dla   celów   rozliczenia   preferencyjnej   5%   stawki   podatku   PIT,   tj.: a)  wyodrębnia   każde   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej; b)  prowadzi   ewidencję   pozwalającą   na   ustalenie   przychodów,   kosztów   uzyskania   przychodów   i   dochodu   (straty),   przypadających   na   każde   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej; c)  w   prowadzonej   ewidencji   wyodrębnia   koszty,   o   których   mowa   w   art.   30ca   ustawy   o   PIT,   przypadające   na   każde   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej; d)   rozlicza   poniesione   koszty   określone   w   art.   30ca   ustawy   o   PIT.   Od   1   stycznia   2019   r.   Wnioskodawca   prowadzi   na   bieżąco   odrębną   od   podatkowej   księgi   przychodów   i   rozchodów   szczegółową   Ewidencję,   o   której   mowa   w   art.   30cb   ustawy   o   PIT.   W   związku   z   tym,   że   przepisy   nie   narzucają   podatnikom   konkretnej   formy   ewidencjonowania   zdarzeń   na   cele   stosowania   preferencji,   sporządzana   jest   ona   techniką   komputerową   w   postaci   arkusza   kalkulacyjnego,   obejmującego   comiesięczne   zestawienie   dokumentów.   Prowadzona   przez   Wnioskodawcę   ewidencja   potwierdza   uzyskane   przychody   oraz   poniesione   wydatki   dotyczące   poszczególnych   programów   komputerowych   na   koniec   danego   okresu   rozliczeniowego   (miesiąc).   Zestawienie   to   obejmuje   przychody   i   wydatki   od   początku   realizacji   Projektu,   w   ramach   którego   wytwarzane   jest   Oprogramowanie   bądź   części   Oprogramowania   do   końca   danego   miesiąca   kalendarzowego. W   prowadzonej   Ewidencji   zostaje   wskazany   dla   każdej   faktury   przychodowej   współczynnik   IP   BOX.   Współczynnik   ten   informuje,   jaka   część   przychodu   z   danej   faktury   stanowiło   wynagrodzenie   za   przeniesienie   autorskich   praw   do   określonego   programu   komputerowego,   wytworzonego   przez   Wnioskodawcę   w   danym   okresie   rozliczeniowym.   Wnioskodawca   wyodrębnił   poszczególne   programy   komputerowe   w   prowadzonej   Ewidencji.   W   odniesieniu   do   każdego   z   nich   Wnioskodawca   ewidencjonuje   potwierdzone   fakturami/rachunkami   przychody   oraz   odpowiadające   im   koszty   z   PKPiR.   W   przypadku   gdy   w   ramach   działalności   gospodarczej   Wnioskodawca   osiąga   przychody   ze   świadczenia   usług   innych   niż   programistyczne,   koszty   przyporządkowane   są   do   przychodu,   na   który   miały   bezpośredni   wpływ.   Jeśli   alokacja   konkretnego   kosztu   nie   jest   możliwa,   koszty   te   rozliczane   są   na   wszystkie   osiągnięte   przychody   w   danym   miesiącu,   poprzez   zastosowanie   proporcji   przychodowej.   Na   koniec   każdego   miesiąca   kalendarzowego   Wnioskodawca   ustala   dochód   z   każdego   programu   komputerowego.   Równolegle,   na   koniec   każdego   okresu   rozliczeniowego   (miesiąc)   w   prowadzonej   Ewidencji   Wnioskodawca   wyodrębnia   koszty,   o   których   mowa   w   art.   30ca   ust.   4   w   zw.   z   art.   30ca   ust.   5   ustawy   o   PIT,   i   uwzględnia   je   we   wzorze   w   celu   ustalenia   wysokości   wskaźnika   Nexus,   a   następnie   oblicza   podstawę   opodatkowania   preferencyjną   stawką.   Ewidencja   prowadzona   przez   Wnioskodawcę   pozwala   ponadto   na   monitorowanie   i   śledzenie   efektów   prac   realizowanych   w   ramach   tworzenia   Oprogramowania   bądź   części   Oprogramowania   poprzez   comiesięczne   wskazanie   informacji   na   temat   wykonanych   zadań   w   danym   miesiącu. Wnioskodawca   zwraca   uwagę   na   fakt,   że   mnożnik   Nexus   oblicza   oddzielnie   dla   dochodów   z   poszczególnych   programów   komputerowych,   w   związku   z   czym   ustala   On   odrębnie   koszty   faktycznie   poniesione   na   działalność   opisywaną   we   wniosku   związaną   z   danym   prawem   przy   zastosowaniu   powyżej   przedstawionego   mechanizmu. W   przeważającym   zakresie   uzyskiwane   przez   Wnioskodawcę   przychody   z   działalności   gospodarczej   pochodzą   z   przeniesienia   praw   autorskich   do   Oprogramowania   bądź   części   Oprogramowania   wytworzonych   przez   Niego. W   wyniku   czego   wymienione   koszty   uzyskania   przychodu   ponoszone   przez   Wnioskodawcę   w   ramach   działalności   gospodarczej   uznawane   są   per   se   za   koszty   do   obliczenia   wskaźnika   Nexus,   o   których   mowa   w   art.   30ca   ust.   4   w   zw.   z   art.   30ca   ust.   5   ustawy   o   PIT,   tj.   wydatki   bezpośrednio   powiązane   z   poszczególnymi   Projektami   realizowanymi   przez   Niego.   W   przypadku   braku   możliwości   pełnego   alokowania   konkretnego   kosztu   poniesionego   przez   Wnioskodawcę   w   ramach   działalności   gospodarczej   do   przychodów   ze   zbycia   Oprogramowania   bądź   części   Oprogramowania,   Wnioskodawca   ustali   faktyczny   koszt   poniesiony   w   danym   okresie   na   prowadzoną   przez   Niego   działalność   związaną   z   wytwarzaniem   określonego   programu   komputerowego   według   odpowiedniej   proporcji,   która   będzie   odpowiadać   przyczynieniu   się   danego   kosztu   do   osiągnięcia   konkretnego   przychodu   z   prowadzonej   działalności   gospodarczej   w   danym   okresie,   np.   na   podstawie   czasochłonności   prowadzonych   prac.   W   pierwszej   kolejności   Wnioskodawca   stara   się   ustalić   dochód   z   poszczególnych   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej   poprzez   odjęcie   od   przychodów   ze   zbycia   danego   Oprogramowania   bądź   części   Oprogramowania   kosztów   uzyskania   przychodu.   Kiedy   z   obiektywnych   przesłanek   wynika,   że   właściwe   przypisanie   określonej   kategorii   kosztów   do   danego   źródła   przychodów   nie   jest   możliwe,   czyli   dany   wydatek   dotyczy   wielu   źródeł,   i   nie   ma   możliwości   zastosowania   właściwej   metodyki   jego   przypisania   do   danego   źródła,   tj.   takiej,   która   będzie   odzwierciedlać   adekwatne   „powiązanie”   odpowiedniej   części   danego   kosztu   z   przychodami   z   danego   źródła,   wówczas   Wnioskodawca   per   analogiam   stosuje   przychodowy   klucz   podziału   kosztów   pośrednich,   o   którym   mowa   w   art.   22   ust.   3   ustawy   o   PIT,   do   poszczególnych   rodzajów   przychodów,   np.   w   pierwszej   kolejności   proporcja   jest   liczona   na   podstawie:   koszty   pośrednie   *   przychody   z   działalności   innowacyjnej/suma   przychodów,   a   następnie:   koszty   pośrednie   działalności   innowacyjnej   *   przychody   z   danego   Oprogramowania   bądź   części   Oprogramowania   (jako   osobnego   KPWI)/suma   przychodów   ze   wszystkich   programów   komputerowych.   W   drugiej   kolejności   Wnioskodawca   ustala   poszczególne   kwalifikowane   dochody   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej   poprzez   przemnożenie   uzyskanego   dochodu   ze   zbycia   danego   Oprogramowania   bądź   części   Oprogramowania   przez   wskaźnik,   o   którym   mowa   w   art.   30ca   ust.   4   ustawy   o   PIT.   Koszty   wskazane   we   wniosku   są   bezpośrednio   związane   z   wytworzeniem   oprogramowania,   gdyż   stanowią   one   koszty   działalności   Wnioskodawcy   w   zakresie   tworzenia   oprogramowania.   W   przypadku   nieponoszenia   wskazanych   we   wniosku   kosztów   Wnioskodawca   nie   mógłby   realizować   prac,   których   realizacja   skutkuje   powstaniem   nowego   prawa   własności   intelektualnej.   Wnioskodawca   jest   w   stanie   przyporządkować   konkretną   wartość   kosztów   do   konkretnego   prawa   własności   intelektualnej. Koszty   te   są   bezpośrednio   związane   z   realizacją   tych   prac.   Bez   ich   poniesienia,   prace   nie   mogłyby   być   realizowane,   a   tym   samym   nie   powstałoby   prawo   własności   intelektualnej.   Tworzenie   kodu   wymaga   zarówno   sprzętu   oraz   ponoszenia   dodatkowych   wskazanych   we   wniosku   kosztów.   Samochód   (eksploatacja):   koszty   poniesione   na   eksploatację   samochodu   umożliwiają   Wnioskodawcy   sprawny   transport,   czy   to   do   klienta   w   celu   konsultacji   dotyczących   tworzonego   oprogramowania,   czy   to   do   specjalistycznego   sklepu   w   celu   nabycia   potrzebnych   urządzeń   programistycznych,   czy   to   na   szkolenia   poszerzające   wiedzę   w   dziedzinie   programowania.   Auto   wykorzystywane   jest   do   celów   świadczenia   usług   na   rzecz   kontrahentów,   jak   również   do   czynności   wymagających   prowadzenie   działalności   gospodarczej   w   całym   jej   zakresie.   Taki   środek   transportu   pozwala   na   konsultację   z   klientem,   co   służy   personalizacji   tworzonego   oprogramowania   i   kodu,   dostosowaniu   go   do   indywidualnych   potrzeb   klienta   i   jego   oczekiwań,   również   nie   można   zapomnieć   o   zapewnieniu   szybkiego   dostępu   do   sklepów   z   narzędziami   programistycznymi,   a   więc   Wnioskodawca   jest   w   stanie   świadczyć   usługi   programistyczne   efektywniej   i   lepszej   jakości,   wpływając   na   mocniejszą   pozycję   na   rynku   zleceń   informatycznych.   Telefon:   zastosowanie   telefonu   (smartfona)   jest   następujące: ·         umożliwia   komunikację   mailową   z   kontrahentem   w   przypadku   braku   dostępu   do   komputera; ·         umożliwia   otrzymywanie   komunikatów   o   krytycznych   błędach   w   aplikacji,   ułatwia   szybką   reakcję   w   takiej   sytuacji, ·         umożliwia   kontakt   telefoniczny   z   kontrahentem.   Księgowość:   pozwala   na   wyszczególnienie   koniecznej   ewidencji   na   potrzeby   skorzystania   z   preferencyjnej   5%   stawki   podatkowej   (ulga   IP   Box).   Koszt   ten   jest   nieodzowny,   jeśli   wytwarzane   oprogramowanie   ma   być   wykonywane   zgodnie   z   zasadami   lege   artis,   w   tym   Wnioskodawca   dzięki   prowadzeniu   księgowości   przez   specjalistów   ma   więcej   czasu   na   wykonywanie   prac   programistycznych,   co   przekłada   się   na   jakość   tworzonego   programu   komputerowego.   Również   należy   podkreślić,   że   prowadzenie   księgowości   jest   niezbędne   do   prowadzenia   działalności   per   se,   Wnioskodawca   traktuje   ten   koszt   jako   stały   element   prowadzenia   przez   siebie   działalności   gospodarczej,   której   zdecydowanie   dominująca   część   polega   na   wytwarzaniu   chronionych   prawem   autorskim   utworów,   a   konkretniej   programów   komputerowych.   Sam   sprzęt   komputerowy   nie   jest   wystarczający   dla   sprawnego   tworzenia   oprogramowania   przy   pomocy   nowoczesnych,   wysokopoziomowych   języków   oprogramowania.   Stąd   też   przedsiębiorca   konsekwentnie   usprawnia   posiadany   sprzęt   komputerowy   poprzez   wymianę   jego   podzespołów   oraz   wykorzystywanych   urządzeń   peryferyjnych.   W   szybko   zmieniającym   się   świecie   technologii   niekorzystanie   przez   Wnioskodawcę   z   nowoczesnych   rozwiązań   technologicznych   prowadziłoby   efektywnie   do   spadku   wydajności   jego   pracy.   Tym   samym   koszty   zakupu   podzespołów   komputerowych   i   urządzeń   peryferyjnych   jest   niezbędny   dla   tworzenia   Oprogramowania.   Książki   branżowe   i   szkolenia:   oprogramowanie   wytwarzane   jest   przede   wszystkim   na   podstawie   wiedzy   i   doświadczenia   Wnioskodawcy.   Dla   jego   finalnego   kształtu   decydujące   znaczenie   mają   przede   wszystkim   posiadane   przez   Niego   informacje   specjalne   i   wiedza   specjalistyczna.   W   tym   celu   ustawicznie   pogłębia   On   swój   zasób   wiedzy,   poprzez   szkolenia   oraz   materiały   edukacyjne.   Jednocześnie,   Wnioskodawca   wskazuje,   że   pozyskanie   tego   rodzaju   informacji   nie   zawsze   jest   możliwe   za   pomocą   źródeł   bezpłatnych   (biblioteki,   źródła   internetowe),   gdyż   poziom   specjalizacji   wymagany   przez   literaturę   przedmiotu   i   tempo   jej   zmian   sprawia,   że   zasadne   jest   korzystanie   jedynie   z   najnowszych,   profesjonalnych   publikacji   i   szkoleń.   Wnioskodawca   wskazał   we   wniosku,   że   w   ramach   świadczonych   usług   wytwarza   coraz   to   nowe   produkty   spełniające   nowe   funkcje   oraz   często   wymagające   zastosowania   metod   i/lub   narzędzi,   których   jeszcze   nie   miał   okazji   stosować.   Aby   zdobyć   niezbędną   wiedzę   na   temat   nowych   narzędzi   i   technologii,   kupuje   On   książki   i   szkolenia.   Materiały   i   sprzęty   biurowe   i   eksploatacyjne,   tj.   meble   oraz   wyposażenie   biurowe:   Wnioskodawca   kupuje   te   artykuły,   ponieważ   są   Mu   niezbędne   w   prowadzonej   działalności.   Aby   móc   wykonywać   swoje   obowiązki,   Wnioskodawca   musi   posiadać   i   rozwijać   oraz   utrzymywać   odpowiednie   zaplecze   techniczne   i   biurowe.   Całe   ryzyko   gospodarcze   związane   z   realizowanymi   przez   Wnioskodawcę   pracami   ponosi   Wnioskodawca   jako   ich   wykonawca.   Pomimo   przeniesienia   praw   autorskich   do   oprogramowania,   ponosi   wobec   Kontrahenta   pełną   odpowiedzialność   za   rezultat   świadczonych   przez   siebie   usług   i   ich   efekt,   czyli   tworzone   oprogramowanie.   Oprogramowanie   wytwarzane   przez   Wnioskodawcę   w   ramach   prowadzonej   bezpośrednio   działalności   gospodarczej   jest   rezultatem   jego   własnej,   indywidualnej,   twórczej   działalności   intelektualnej,   a   w   konsekwencji   stanowi   utwór   podlegający   ochronie   na   podstawie   art.   74   ustawy   z   dnia   4   lutego   1994   r.   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych   (Dz.   U.   z   2019   r.   poz.   1231   z   późn.   zm.,   dalej:   „ustawa   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych”).   Dotyczy   to   zarówno   oprogramowania   opisanego   powyżej   jako   całkowicie   nowe,   jak   i   ulepszone   o   nową   funkcjonalność   czy   element   –   w   tym   drugim   przypadku   mamy   do   czynienia   z   modułem   lub   elementem   stworzonym   w   oparciu   o   nowy,   odrębny   kod   źródłowy,   który   w   każdej   chwili   można   wprowadzić   do   istniejącego   programu   komputerowego   lub   go   z   niego   usunąć.   Jest   to   zatem   odrębny   program   i   odrębny   utwór   od   programu   „głównego”   (choć   stanowi   jego   istotną   nową   funkcjonalność   czy   część).   Wnioskodawca   wskazuje,   że   części   oprogramowania   powstające   w   efekcie   rozwijania   i/lub   ulepszania   przez   Wnioskodawcę   programu   komputerowego   stanowią   odrębne   od   takiego   oprogramowania   programy   komputerowe   podlegające   ochronie   na   podstawie   art.   74   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawdach   pokrewnych.   Co   prawda   brak   jest   legalnej   definicji   programu   komputerowego,   jednak   orzecznictwo   i   doktryna   prawa   autorskiego   w   tej   kwestii   są   zgodne:   ·    Przedmiotem   ochrony   prawa   autorskiego   mogą   być   poszczególne   elementy   lub   nawet   krótkie   fragmenty   (urywki)   programu,   jeśli   tylko   one   same   spełniać   będą   wymogi   podane   w   art.   1   ust.   1   ustawy   o   PAIPP,   tj.   elementy   programu   jako   takiego,   a   więc   instrukcje   działania   dla   komputera   lub   ich   zestawy   (wyr.   TS   z   22.12.2010   r.,   C-393/09,   Bezpećnostni   softwarova   asociace,   ECLI:EU:C:2010:816); ·    Do   programów   komputerowych   stosuje   się   również   wyrażoną   w   art.   1   ust.   3   ustawy   o   PAIPP   zasadę,   że   chronione   są   także   dzieła   w   postaci   nieukończonej.   np.   wersja   pre-alfa.   alfa   lub   beta   programu,   wydanie   testowe   lub   demonstracyjne   (A.   Michalak   (red.),   Ustawa   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych.   Komentarz,   Warszawa   2019   –   art.   74).   Wobec   tego,   zgodnie   z   doktryną   prawa   autorskiego,   część   oprogramowania   (fragment   kodu),   którą   tworzy,   jest   utworem   w   rozumieniu   art.   74   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych.   Element   twórczy   Wnioskodawcy   w   tworzeniu   oprogramowania   polega   na   pisaniu   kodu   źródłowego,   w   efekcie   czego   powstaje   program   komputerowy.   Trzeba   mieć   jednak   na   uwadze,   że   oprogramowanie   jako   całość   to   ogół   informacji   w   postaci   zestawu   instrukcji   do   realizacji   wyznaczonych   celów.   Celem   oprogramowania   jest   przetwarzanie   danych   w   wyznaczonym   przez   twórcę   zakresie.   Nie   wszystkie   elementy   gotowego   oprogramowania   są   tworzone   od   podstaw   przez   programistów   –   w   tym   celu   wykorzystuje   się   wiele   gotowych   elementów   (ogólnodostępne   biblioteki   i   elementy   open   source),   co   jednak   nie   wpływa   na   ocenę   oprogramowania   (ocenianego   jako   pewna   całość)   jako   utworu   w   rozumieniu   prawa   autorskiego.   Wobec   tego,   mając   na   względzie   szeroką   definicję   programu   komputerowego,   Wnioskodawca   twierdzi,   że   każdy   ze   wskazanych   efektów   prac   stanowi   utwór   i   jest   objęty   ochroną   w   rozumieniu   art.   74   ustawy   o   PAIPP.   W   związku   z   tym,   Wnioskodawca   śmie   twierdzić,   że   każdorazowy   wynik   Jego   pracy   stanowić   będzie   osobny   element   podlegający   ochronie   ww.   przepisu.   Wybranie   rozwiązań   dedykowanych   wyłącznie   potrzebom   Kontrahenta   lub   konkretnego   użytkownika,   kompatybilnych   z   jego   branżą   oraz   rzeczywistością   jego   działalności,   wskazuje   jednoznacznie   na   niepowtarzalność   wytworzonego   programu   i   wyklucza   zastosowanie   oprogramowania   dostępnego   na   rynku.   Pracując   nad   wytworzeniem   oprogramowania,   Wnioskodawca   nabywa,   łączy,   kształtuje   i   wykorzystuje   dostępną   aktualnie   wiedzę   i   umiejętności   dotyczących   narzędzi   informatycznych   i   istniejących   programów   w   celu   wytworzenia   nowych   zastosowań   w   postaci   nowoczesnych   i   unikalnych   systemów   i   aplikacji.   W   ramach   działalności   Wnioskodawca   zdobywa,   poszerza   i   łączy   interdyscyplinarną   wiedzę   z   zakresu   tworzenia   oprogramowania   w   celu   optymalizacji   i   dalszego   rozwijania   stworzonych   przez   Niego   systemów   i   aplikacji. Wytwarzane   przez   Wnioskodawcę   Oprogramowania   opierają   się   na   indywidualnych,   autorskich   pomysłach   i   obejmują   m.in.   zaprojektowanie   algorytmu,   czynność   programowania   (tworzenia   kodu   źródłowego)   oraz   weryfikację,   modyfikację   i   udoskonalanie   dostępnych   rozwiązań   programistycznych.   Działania   te   prowadzone   są   w   metodyczny   sposób,   czego   wymaga   specyfika   tworzenia   programu   komputerowego,   tj.   określenie   celu,   jaki   ma   on   spełniać,   ustalenia   sposobu   dojścia   do   danego   celu   (dobór   odpowiednich   rozwiązań   programistycznych   oraz   technologii),   zaplanowanie   prac,   weryfikacja,   zakończenie.   Wnioskodawca   bez   wątpienia   w   ramach   działalności   gospodarczej   prowadzi   w   sposób   systematyczny   prace   twórcze   w   celu   tworzenia   nowych   zastosowań   przy   wykorzystaniu   zasobów   wiedzy.   Bez   wątpienia   działalność   na   rzecz   danego   Kontrahenta   polega   na   tworzeniu   nowych   zastosowań,   które   wcześniej   w   ramach   działalności   prowadzonej   przez   Niego   nie   miały   miejsca.   W   doktrynie   prawa   autorskiego   podkreśla   się,   że   cecha   twórczości   związana   jest   przede   wszystkim   z   rezultatem   działalności   człowieka   o   charakterze   kreacyjnym   i   jest   spełniona   wówczas,   gdy   istnieje   nowy   wytwór   intelektu.   Natomiast   Oprogramowanie   stworzone   na   rzecz   danego   Kontrahenta   powoduje   stworzenie   zupełnie   nowych   funkcjonalności   czy   elementów,   co   oznacza,   że   cecha   twórczości   jest   spełniona. Twórczą   działalność   Wnioskodawcy   odnosić   należy   nie   do   praktyki   gospodarczej   sensu   largo,   a   do   praktyki   gospodarczej   danego   podmiotu,   jak   wskazano   w   Objaśnieniu   Ministerstwa   Finansów   z   dnia   15   lipca   2019   r.   dotyczącym   preferencyjnego   opodatkowania   dochodów   wytwarzanych   przez   prawa   własności   intelektualnej   (IP   BOX).   Wobec   czego   Wnioskodawca   w   ramach   prowadzonej   przez   siebie   działalności   gospodarczej   na   rzecz   danego   Kontrahenta   opracowuje   nowe   programy   komputerowe,   czyniąc   to   z   wykorzystaniem   aktualnie   posiadanej   wiedzy   i   umiejętności,   ale   niekoniecznie   tworzy   innowacyjne   rozwiązania   w   wymiarze   światowym,   gdyż   nie   weryfikuje   On   tego   w   takiej   skali.   Zasobami   wiedzy,   które   Wnioskodawca   wykorzystuje   przy   planowaniu   projektu,   są   technologie   informatyczne,   czyli   Jego   wiedza   o   oprogramowaniu   i   narzędziach   informatycznych,   występujących   zarówno   w   ogólnym   stanie   nauki,   jak   i   w   środowisku,   w   którym   funkcjonować   ma   program   przez   Niego   wytworzony.   Ustawodawca   jednakże   nie   przewidział   minimalnego   progu   skalowalności   zwiększenia   zasobów   wiedzy,   dlatego   istotny   jest   element   celowościowy,   jaki   Wnioskodawca   uwzględnia   w   swojej   działalności.   W   tym   miejscu   należy   podkreślić,   iż   Wnioskodawca   nie   świadczy   usług   polegających   na   wprowadzaniu   okresowych   i   rutynowych   zmian   do   tworzonego   programu   komputerowego.   Wynika   to   z   faktu,   że   Wnioskodawca   jest   twórcą   swoich   programów,   z   których   osiąga   przychód.   Zgodnie   z   doktryną   naukową   i   orzecznictwem   wkład   twórczy   jest   przeciwieństwem   rutynowości,   rozumianych   jako   czynności   mechaniczne. Wnioskodawca   wytwarza   programy   komputerowe   –   utwory   w   rozumieniu   art.   1   ustawy   o   PAIPP,   wobec   czego   cechują   się   one   oryginalnością   i   indywidualnością,   co   stanowczo   przeczy   wprowadzaniu   okresowych   i   rutynowych   zmian   do   tworzonego   oprogramowania.   Wnioskodawca   nie   jest   podmiotem,   który   pełni   wyłącznie   proste   funkcje   produkcyjne,   ponieważ   ponosi   ryzyko   związane   ze   swoją   działalnością   wytwórczą,   a   w   jej   następstwie   zdobywa   prawa   do   stworzonego   dzieła.   Oprogramowanie   wytworzone   przez   Wnioskodawcę   podlega   ochronie   prawnej   na   podstawie   art.   1.1   oraz   art.   1.2   pkt   1   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych.   Jedynym   efektem   świadczonych   usług   w   zakresie   rozwoju   i   tworzenia   Oprogramowania,   które   opisane   są   w   niniejszym   wniosku,   jest   kod   źródłowy   programu   komputerowego,   który   stanowi   utwór   w   rozumieniu   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych   i   jest   prawem   własności   intelektualnej.   W   tym   miejscu   należy   podkreślić,   iż   Wnioskodawca   w   zakresie   opisanym   w   niniejszym   wniosku   i   w   obrębie   realizowanych   prac   opisanych   we   wniosku   nie   świadczy   usług   polegających   na   wprowadzaniu   okresowych   i   rutynowych   zmian   do   tworzonego   programu   komputerowego.   Na   podstawie   Umowy   poprzez   zapłatę   należnego   Wnioskodawcy   wynagrodzenia   z   tytułu   świadczonych   usług   Kontrahent   nabywa,   bez   konieczności   składania   dodatkowych   oświadczeń   i   zapłaty   dodatkowego   wynagrodzenia,   całość   autorskich   praw   majątkowych   do   stworzonych   przez   Wnioskodawcę   utworów   będących   programami   komputerowymi   oraz   wszelkiej   związanej   z   nimi   dokumentacji,   w   szczególności   dokumentacji   projektowej,   wytwórczej   i   użytkowej.   Zauważyć   przy   tym   należy,   iż   zgodnie   z   poglądami   doktryny   i   orzecznictwa:   „kluczowe   znaczenie   przy   kwalifikacji,   czy   umowa   narusza   zakaz   z   art.   41   ust.   3   pr.   aut.   (bądź   stanowi   jego   obejście),   jest   nie   czas   jej   trwania,   ale   istnienie   możliwości   wypowiedzenia   jej   przez   twórcę   (taki   pogląd   formułują   również   J.   Barta,   R.   Markiewicz   (w:)   Prawo   autorskie...,   red.   J.   Barta,   R.   Markiewicz,   2011,   s.   310).   Jeżeli   taka   możliwość   istnieje,   nie   ma   podstaw   do   twierdzenia,   że   umowa   odnosi   się   do   wszystkich   utworów   lub   wszystkich   utworów   danego   rodzaju,   jakie   autor   stworzy   w   przyszłości,   ponieważ   może   on   zakończyć   stosunek   prawny   wykreowany   umową   i   odtąd   będzie   miał   pełną   swobodę   wykonywania   autorskich   praw   majątkowych   do   utworów   później   stworzonych.   Można   nawet   bronić   tezy,   że   art.   41   ust.   3   pr.   aut.   jest   zbędny,   ponieważ   sytuacje,   do   których   odnosi   się   jego   hipoteza,   to   zbiór   pusty.   De   iure   i   de   facto   bowiem   każda   umowa   prawnoautorska   może   być   wypowiedziana   przez   twórcę   ze   względu   na   jego   istotne   interesy   twórcze   (art.   56   ust.   1   pr.   aut.),   a   do   takich   bezdyskusyjnie   należy   swoboda   dysponowania   całokształtem   swojej   przyszłej   twórczości.   Konkludując,   wypada   stwierdzić,   że   zakaz   generalnego   dysponowania   przyszłym   dorobkiem   twórczym   nie   odgrywa   w   praktyce   obrotu   w   Polsce   istotnej   roli”.   Umowa   zawarta   przez   Wnioskodawcę   przewiduje   możliwość   jej   wypowiedzenia,   tak   więc   nie   narusza   zasady   określonej   w   art.   41   ust.   3   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych   Prowadzona   przez   Wnioskodawcę   działalność   obejmuje   nabywanie,   łączenie,   kształtowanie   i   wykorzystywanie   dostępnej   aktualnie   wiedzy   i   umiejętności,   w   tym   w   zakresie   narzędzi   informatycznych   lub   oprogramowania,   do   planowania   produkcji   oraz   projektowania   i   tworzenia   zmienionych,   ulepszonych   lub   nowych   produktów,   procesów   lub   usług   w   sposób   nie   rutynowy   i   kreatywny,   nie   jest   to   działalność   obejmująca   proste   usuwanie   błędów   w   oprogramowaniu.   Po   przeniesieniu   własność   ta   jest   pełna,   nieodwołalna   oraz   uprawniająca   do   pełnego   i   niezakłóconego   rozporządzania   prawem   do   programu   komputerowego.   Do   momentu   przeniesienia   na   rzecz   Kontrahenta   prawa   do   programu   Wnioskodawcy   przysługiwały   prawa   majątkowe   do   składowych   (części   oprogramowania),   które   to   części   mają   na   celu   ulepszenie/   rozwinięcie   danego   oprogramowania. Wnioskodawca   zauważa,   że   nowe   oprogramowania   (części/fragmenty/elementy   oprogramowania,   kody)   to   osobny   przedmiot   obrotu,   który   podlega   również   ochronie   na   podstawie   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych.   Wnioskodawca   wskazuje,   że   wniosek   o   wydanie   interpretacji   odnosi   się   do   stanu   prawnego   obowiązującego   od   dnia   1   stycznia   2019   r.   W   tym   miejscu   Wnioskodawca   wskazuje,   że   opisany   stan   we   wniosku   odnosi   się   do   zdarzenia   przyszłego   oraz   zaistniałego   stanu   faktycznego,   gdyż   Wnioskodawca   prowadzi   działalność   w   zakresie   wytwarzania,   rozwijania,   ulepszania   oprogramowania   lub   jego   części,   uzyskując   z   tego   tytuły   dochody   w   sposób   opisany   we   wniosku   od   dnia   1   stycznia   2019   r.   i   chciałby   skorzystać   z   preferencyjnej   stawki   podatkowej   począwszy   od   roku   2019,   2020,   2021,   jak   i   w   latach   następnych.   Wnioskodawca   planuje   kontynuować   współpracę   z   Kontrahentem   na   dotychczasowych   warunkach   w   kolejnych   latach,   przy   czym   Wnioskodawca   może   podjąć   się   realizacji   innych,   nowych   typów   oprogramowania,   ale   opisany   we   wniosku   charakter   prowadzonej   przez   Wnioskodawcę   przedmiotowej   działalności   pozostanie   niezmieniony.   Ponadto   Wnioskodawca   nie   wyklucza   podjęcia   współpracy   z   nowymi   Klientami.   Projekty,   które   Wnioskodawca   planuje   realizować   w   przyszłości,   dotyczyć   mogą   firm   z   różnych   branż,   a   tematyka   i   funkcjonalności   tworzonych   programów   komputerowych   mogą   być   zróżnicowane,   ale   opisany   we   wniosku   charakter   prowadzonej   przez   Wnioskodawcę   przedmiotowej   działalności   pozostanie   niezmieniony,   a   tym   samym   rodzaj   i   źródło   uzyskiwanych   dochodów   z   tytułu   sprzedaży   oprogramowania   nie   ulegnie   zmianie. W   piśmie   stanowiącym   uzupełnienie   wniosku   udzielił   Pan   odpowiedzi   na   następujące   pytania: Co   należy   rozumieć   pod   pojęciem   „podejmowana   przez   Wnioskodawcę   działalność   polegająca   na   tworzeniu   oprogramowania   komputerowego   lub   jego   części   (Oprogramowanie,   części   Oprogramowania)”;   w   szczególności   proszę   wyjaśnić,   czy   chodzi   o: a)   całość   prowadzonej   przez   Pana   działalności   gospodarczej;   b)   wyodrębnione   zadania   realizowane   w   ramach   prowadzonej   przez   Pana   działalności   gospodarczej   (jeśli   tak,   proszę   wskazać   jakie   to   konkretnie   zadania); c)   całość   działań   realizowanych   przez   Pana   w   ramach   poszczególnych   umów   z   Kontrahentami   (jeśli   tak,   proszę   wskazać,   o   jakich   konkretnych   umowach   mowa); d)   wyodrębnione   zadania   realizowane   przez   Pana   w   ramach   poszczególnych   umów   z   Kontrahentem   (jeśli   tak,   jakie   to   konkretnie   zadania,   w   ramach   jakich   konkretnych   umów);   e)  czy   w   ramach   tej   działalności   samodzielnie   prowadził   Pan   albo   prowadzi   Pan   badania   naukowe,   o   których   mowa   w   art.   4   ust.   2   pkt   1   lub   2   ustawy   z   dnia   20   lipca   2018   r.   –   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce;   jeśli   tak,   proszę   wskazać:   ·         jakie   to   badania;   co   było/jest   ich   przedmiotem   i   celem;   w   jakich   okresach   je   Pan   prowadził   lub   od   kiedy   je   Pan   prowadzi;   ·         jakie   metody   badawcze   Pan   stosował/stosuje; ·         czy   badania   przyniosły   określone   efekty   (jakie); f)   czy   w   ramach   tej   działalności   samodzielnie   prowadził   Pan   albo   prowadzi   Pan   prace   rozwojowe,   o   których   mowa   w   art.   4   ust.   3   ustawy   z   dnia   20   lipca   2018   r.   –   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce;   jeśli   tak,   proszę   wskazać:   ·    w   jakich   okresach   je   Pan   prowadził   lub   od   kiedy   je   Pan   prowadzi;   ·    czego   dotyczyły/dotyczą   te   prace   rozwojowe;   co   było/jest   ich   celem   lub   celami;   jakie   czynności   obejmowały/obejmują   te   prace;   ·    czy   Pana   prace   rozwojowe   zostały/zostaną   zakończone   pozytywnym   wynikiem;   jeśli   tak,   co   jest/będzie   tym   wynikiem   lub   wynikami;   czy   wynik/wyniki   prac   rozwojowych   mają/będą   miały   jakąś   ustaloną   formę   (jaką);   w   jaki   sposób   ten   wynik/te   wyniki   będą   wykorzystane   lub   są   wykorzystywane   na   potrzeby   Pana   działalności; ·    czy   w   wyniku   prac   rozwojowych   zaprojektował   Pan   i   stworzył   nowy,   zmieniony   lub   ulepszony:   produkt,   proces   albo   usługę   (jeśli   tak,   proszę   wskazać   jaki   konkretny   produkt,   proces   bądź   jaką   usługę);   czy   oferuje   Pan   lub   będzie   Pan   oferował   produkty,   procesy,   usługi,   które   są   wynikiem   prac   rozwojowych,   w   swojej   działalności   gospodarczej;   ·    czy   w   stosunku   do   Pana   dotychczasowej   działalności   te   produkty,   procesy   lub   usługi   mają   nowy,   bardziej   innowacyjny,   ulepszony   charakter;   jeśli   tak,   czy   nowy,   ulepszony   charakter   produktów,   procesów   lub   usług   nie   jest   wynikiem   działalności   obejmującej   wprowadzanie   rutynowych   i   okresowych   zmian   do   tych   produktów,   procesów   lub   usług; g)   czy   w   ramach   tej   działalności   samodzielnie   prowadził   Pan   albo   prowadzi   Pan   prace   o   innym   charakterze   niż   badania   naukowe   lub   prace   rozwojowe,   o   których   mowa   w   art.   4   ust.   2   i   3   ustawy   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce;   jeśli   tak,   proszę   wskazać   jakie   to   działania   i   kiedy   je   Pan   prowadził   lub   od   kiedy   je   Pan   prowadzi? Wyodrębniane   zadania,   które   zostały   opisane   szczegółowo   we   wniosku   w   zakresie   tworzenia   i   rozwoju   oprogramowania. Przez   oprogramowanie   należy   rozumieć   programy   komputerowe,   ich   części   i   rozwinięcia,   co   jak   podkreśla   Wnioskodawca,   szczegółowo   opisał   we   wniosku.   Każde   to   pojęcie   opisujące   zakres   działań   Wnioskodawcy   również   jest   zamienne,   gdyż   w   efekcie   realizacji   tych   czynności   zawsze   powstaje   oprogramowanie. Wszystkie   te   określenia   opisują   działalność   Wnioskodawcy,   w   ramach   której   tworzone   jest   oprogramowanie   szczegółowo   opisane   we   wniosku.   Badania   naukowe   nie   były,   nie   są   i   nie   będą   prowadzone.   Wnioskodawca   wskazuje,   że   jego   działalność,   którą   Wnioskodawca   samodzielnie   i   bezpośrednio   realizuje,   której   przedmiotem   jest   tworzenie   i   rozwój   oprogramowania,   jest   działalnością   obejmującą   nabywanie,   łączenie,   kształtowanie   i   wykorzystywanie   dostępnej   aktualnie   wiedzy   i   umiejętności,   w   tym   w   zakresie   narzędzi   informatycznych   lub   oprogramowania,   do   planowania   produkcji   oraz   projektowania   i   tworzenia   zmienionych,   ulepszonych   lub   nowych   produktów,   procesów   lub   usług,   z   wyłączeniem   działalności   obejmującej   rutynowe   i   okresowe   zmiany   wprowadzane   do   nich,   nawet   jeżeli   takie   zmiany   mają   charakter   ulepszeń.   Tym   samym   Wnioskodawca   wskazuje   wyraźnie,   że   działalność   Wnioskodawcy   spełnia   wszystkie   przesłanki   uprawniającego   do   zaklasyfikowania   jego   działalności   jako   działalności   rozwojowej,   tym   samym   działalność   taka   jest   przez   Wnioskodawcę   jest   prowadzona.   Podsumowując,   Wnioskodawca   prowadzi   działalność   obejmującą   prace   rozwojowe   w   rozumieniu   wskazanego   przepisu   ustawy   o   szkolnictwie   wyższym. Wnioskodawca   wskazuje,   że   jego   odpowiedź   jest   jasna,   wyraźna   i   nie   jest   wymijająca,   zatem   uznanie   jej   za   takową   będzie   stanowiło   naruszenie   już   nie   tyle   zasad   postępowania   podatkowego,   co   wykładni   językowej. W   przypadku   chęci   pozostawienia   niniejszego   wniosku   bez   rozpoznania   Wnioskodawca   wskazuje   na   treść   orzeczenia   Naczelnego   Sądu   Administracyjnego   z   dnia   23   listopada   2021   r.   (II   FSK   1049/21)   i   jego   uzasadnienie,   w   którym   NSA   stwierdza,   że   biorąc   pod   uwagę   charakter   i   zadania   interpretacji   podatkowej   trudno   uznać   stanowisko   organu   podatkowego   za   prawidłowe,   ponieważ   prowadziłoby   ono   do   podważenia   sensu   wydawania   interpretacji   podatkowych,   jeśli   sam   wnioskodawca   ma   udzielić   odpowiedzi   na   zadane   przez   siebie   organowi   pytanie.   Stwierdzenie   przez   organ,   że   wnioskodawca   wymijająco   udzielił   odpowiedzi   na   pytania   zadane   w   związku   z   wystosowanym   wezwaniem   o   uzupełnienie   opisu   stanu   faktycznego   nie   znajduje   pokrycia   w   aktach   sprawy.   Organ   wskazuje,   że   posługując   się   sformułowaniami:   „(...)   Wnioskodawca   nie   wie,   czy   prowadzi   działalność   badawczo-rozwojową   i   z   tego   powodu   kieruje   do   Urzędu   pytanie   w   tej   materii   (pytanie   Nr   1),   jednakże   jest   On   w   stanie   stwierdzić,   że   prowadzi   działalność   gospodarczą   od   dnia   1   czerwca   2019   r.   i   od   tego   momentu   na   podstawie   posiadanej   wiedzy   w   zakresie   technologii   informatycznych   oraz   doświadczenia   w   zakresie   przygotowywania   kompleksowych   rozwiązań   związanych   z   tworzeniem   programów   komputerowych   realizuje   zlecenia   programistyczne,   które   zostały   dokładnie   opisane   we   wniosku,   w   wyniku   czego   uzyskuje   z   tego   tytułu   dochody   –   skarżący   wyraża   jedynie   swój   pogląd   w   danej   kwestii,   a   zatem   nie   można   potwierdzić   jego   wiedzy   o   fakcie   prowadzenia   działalności   badawczo-rozwojowej,   a   raczej   wywnioskować   jego   chęć   »uważania«   tej   działalnością   za   taką,   która   spełnia   określone   przepisy.   Słusznie   stwierdził   Sąd   pierwszej   instancji,   że   z   akt   sprawy,   wniosku   o   wydanie   interpretacji,   wezwania   organu,   doprecyzowania   wniosku   i   uzasadnień   stanowiska   organów   wynika,   że   skarżący   podkreślał,   że   ustawa   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   w   odniesieniu   do   działalności   badawczo-rozwojowej,   odsyła   bezpośrednio   do   przepisów   ustaw   pozapodatkowych.   Zasadne   było   zatem   żądanie   skarżącego   o   wydanie   interpretacji,   czy   prowadzona   przez   niego   działalność   może   zostać   uznana   za   badawczo-rozwojową,   skoro   ustawodawca   posłużył   się   w   treści   art.   30ca   ust.   2   u.p.d.o.f.   pojęciem   działalności   badawczo-rozwojowej,   a   w   art.   5a   pkt   38   oraz   związanych   z   nim   punktach   39   i   40   tego   artykułu,   odwołuje   się   do   jej   rozumienia   w   kontekście   ustawy   pozapodatkowej.   Wobec   tego   kluczowa   z   punktu   widzenia   skutków   podatkowych   była   ocena   charakteru   prowadzonej   działalności   na   kanwie   właśnie   tej   ustawy.   Ze   względu   na   bezpośrednie   odwołanie   się   do   tej   ostatniej   w   ustawie   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   i   wyraźne   wskazanie,   że   definicję   tą   należy   rozumieć   w   konkretny   sposób,   tj.   przedstawiony   w   ustawie   –   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce,   przedmiotowe   zapisy   są   elementem   systemu   prawa   podatkowego.   Nie   może   ulegać   wątpliwości,   iż   powinny   być   rozpatrywane   przez   organ   w   kontekście   oceny   prowadzenia   działalności   badawczo-rozwojowej,   skoro   zakres   wniosku   do   tego   wprost   nawiązuje.   Z   tego   powodu   stwierdzenie   organu   o   wymijającej   odpowiedzi   skarżącego   odnoszącej   się   do   pytania,   na   które   oczekiwał   odpowiedzi   od   organu   interpretacyjnego,   w   ocenie   Naczelnego   Sądu   Administracyjnego,   świadczy   o   tym,   że   to   organ   uchylił   się   od   ustosunkowania   się   przedstawionego   stanu   faktycznego   (do   tego   uzupełnionego   przez   skarżącego),   domagając   się   od   niego   odpowiedzi   na   postawione   we   wniosku   pytanie”. Wnioskodawca   wskazuje,   że: -   1   stycznia   2019   r.   aż   do   momentu,   kiedy   nie   przestanie   ich   realizacji; -   dotyczyły   i   dotyczą   rozwoju   oprogramowania.   Celem   tych   prac   jest   stworzenie   nowego   oprogramowania   wskazanego   we   wniosku.   Wnioskodawca   wskazał   to   we   wniosku.   Wnioskodawca   wskazuje,   że   prace   rozwojowe   obejmują: 1.    Prace   programistyczne   związane   z   tworzeniem/rozwojem   kodu   źródłowego; 2.    Łączenie   i   konfiguracja   rezultatów   prac   programistycznych; 3.    Symulacja   pracy   Oprogramowania   oraz   jego   testowanie; 4.    Korekty   i   modyfikacje   wprowadzone   do   Oprogramowania   po   etapie   testowania; 5.    Opracowywanie   nowych   rozwiązań   mających   na   celu   poprawę   wydajności   systemu; -   Tak,   prace   rozwojowe   zostały/zostaną   zakończone   pozytywnym   wynikiem.   Zostaną   zakończone   wytworzeniem   oprogramowania.   Zostały   i   zostaną   skomercjalizowane   poprzez   ich   sprzedaż.   We   wszystkich,   których   dotyczy   wniosek. -    Tak,   w   wyniku   prac   o   cechach   prac   rozwojowych   Wnioskodawca   zaprojektował   i   stworzył   nowy,   zmieniony   lub   ulepszony   produkt,   proces   albo   usługę.   Wnioskodawca   wskazuje   konkretny   produkt: a)   wirtualna   klasa   do   nauki   języków   obcych   umożliwiająca   kontakt   nauczyciela   z   uczniami, b)   podsystem   do   zarządzania   tożsamością   użytkowników   i   programem   lojalnościowym   dla   wielobranżowej   i   wielorynkowej   platformy  (...), c)    wtyczka   do   przeglądarki   wzbogacająca   wyszukiwarkę   (...)   o   wyniki   pochodzące   z   prywatnych   zasobów   klienta, d)   reaktywna   architektura   dla   dużego   serwisu   losowych   rozmów   wideo, e)   wtyczka   do   przeglądarki   automatyzująca   zbieranie   danych   z   mediów   społecznościowych.   Tak,   wnioskodawca   oferuje   lub   będzie   oferował   produkty,   procesy,   usługi,   które   są   wynikiem   prac   o   cechach   prac   rozwojowych,   w   swojej   działalności   gospodarcze. -   Tak,   w   stosunku   do   dotychczasowej   Wnioskodawcy   działalności   te   produkty,   procesy   lub   usługi   mają   nowy,   bardziej   innowacyjny,   ulepszony   charakter.   Nie,   nowy,   ulepszony   charakter   produktów,   procesów   lub   usług   nie   jest   wynikiem   działalności   obejmującej   wprowadzanie   rutynowych   i   okresowych   zmian   do   tych   produktów,   procesów   lub   usług.   Wnioskodawca   wskazuje,   że   jeśli   określenie   „tej”   –   odnosi   się   do   działalności   Wnioskodawcy   jako   takiej,   to   Wnioskodawca   wskazuje,   że   Wnioskodawca   w   ramach   prowadzonej   przez   siebie   działalności   gospodarczej   wykonuje   poboczne   działania   w   zakresie   usług   informatycznych,   natomiast   dochodu   z   ich   prowadzenia   nie   zamierza   obejmować   preferencyjna   stawką   podatkową.   Usługi   takie   są   wykonywane   od   początku   prowadzenia   działalności   gospodarczej,   tj.   od   dnia   1   stycznia   2019.   Jeśli   odnosi   się   do   działalności   rozwojowej   Wnioskodawcy,   to   nie   realizuje   on   innych   czynności   w   jej   obrębie   aniżeli   wskazane   we   wniosku. Doprecyzować   pytanie   pierwsze   i   drugie,   tj.   wskazać:   a)   co   –   w   kontekście   przedstawionego   opisu   sytuacji   faktycznej   –   należy   rozumieć   pod   pojęciem   „oprogramowanie   komputerowe”,   „program   komputerowy”;   b)   jakie   konkretne   „oprogramowania   komputerowe”,   „programy   komputerowe”   Pan   wytworzył   lub   wytwarza? Pod   pojęciem   program   komputerowy/oprogramowanie   komputerowe   należy   rozumieć   tworzone   i   rozwijane   kody   źródłowe   programów   komputerowych,   które   stanowią   utwór   w   rozumieniu   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych   i   jest   prawem   własności   intelektualnej.   Jak   Wnioskodawca   wyjaśnił   we   wniosku,   wszelkie   „program   komputerowy”,   „oprogramowanie”,   „aplikacje”,   „moduły”   stanowią   zamienne   określenia   kodów   źródłowych   programów   komputerowych,   które   stanowią   utwór   w   rozumieniu   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych   i   jest   prawem   własności   intelektualnej.   Pojęcia   te   są   używane   zamiennie   i   odnoszą   się   w   każdym   przypadku   do   jednego   efektu   prac,   tj.   kodów   źródłowych   programów   komputerowych,   które   stanowią   utwór   w   rozumieniu   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych   i   jest   prawem   własności   intelektualnej;   b)   Wnioskodawca   już   wskazał   powyżej:   a)   wirtualna   klasa   do   nauki   języków   obcych   umożliwiająca   kontakt   nauczyciela   z   uczniami,   b)   podsystem   do   zarządzania   tożsamością   użytkowników   i   programem   lojalnościowym   dla   wielobrandowej   i   wielorynkowej   platformy   (...),   c)   wtyczka   do   przeglądarki   wzbogacająca   wyszukiwarkę   (...)   o   wyniki   pochodzące   z   prywatnych   zasobów   klienta,   d)   reaktywna   architektura   dla   dużego   serwisu   losowych   rozmów   wideo,   e)   wtyczka   do   przeglądarki   automatyzująca   zbieranie   danych   z   mediów   społecznościowych.   Wyjaśnić,   czy   w   ramach   drugiego   pytania   oczekuje   Pan   m.in.:   a)   oceny,   czy   na   gruncie   przepisów   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych   „oprogramowania   komputerowe”,   „programy   komputerowe”,   o   których   mowa   w   Pana   pytaniach,   są   przedmiotem   ochrony   prawa   autorskiego,   w   szczególności   czy   podlegają   ochronie,   o   której   mowa   w   art.   74   ustawy   o   Prawie   autorskimi   prawach   pokrewnych   (postępowanie   sprawie   interpretacji   indywidualnej   nie   daje   możliwości   takiego   rozstrzygnięcia); b)   oceny,   czy   w   opisanej   sytuacji   faktycznej   Pana   prawa   do   „oprogramowania   komputerowego”,   „programów   komputerowych”,   o   których   mowa   w   Pana   pytaniach,   można   uznać   za   kwalifikowane   prawa   własności   intelektualnej   (kwalifikowane   IP)   w   rozumieniu   art.   30ca   ust.   2   pkt   8   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   (dalej:   updof)? Oceny,   czy   w   opisanej   sytuacji   faktycznej   prawa   do   „programów   komputerowych”   Wnioskodawcy,   o   których   mowa   w   pytaniach,   można   uznać   za   kwalifikowane   prawa   własności   intelektualnej   (kwalifikowane   IP)   w   rozumieniu   art.   30ca   ust.   2   pkt   8   updof.   Jeśli   oczekuje   Pan   oceny,   czy   w   opisanej   sytuacji   faktycznej   Pana   prawa   do   „oprogramowań   komputerowych”,   „programów   komputerowych”,   o   których   mowa   w   Pana   pytaniach,   można   uznać   za   kwalifikowane   prawa   własności   intelektualnej   (kwalifikowane   IP)   w   rozumieniu   art.   30ca   ust.   2   pkt   8   updof   –   proszę   doprecyzować   opis   sytuacji   faktycznej,   tj.   wskazać: a)   czy   efekty   Pana   pracy,   które   nazywa   Pan   „oprogramowaniem   komputerowym”,   „programem   komputerowym”,   zawsze   są   utworami   w   rozumieniu   przepisów   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych,   tj.:   ·    zawsze   odznaczają   się   rzeczywiście   oryginalnym,   twórczym   charakterem,   zawsze   są   kreacją   nowej,   nieistniejącej   wcześniej   wartości   niematerialnej;   ·     nie   są   efektem   pracy,   która   wymaga   do   osiągnięcia   rezultatu   jedynie   określonych   umiejętności   programistycznych   i   której   rezultaty   da   się   z   góry   określić   i   przewidzieć   jako   mające   charakter   powtarzalny;   ·    nie   są   jedynie   „techniczną”,   a   „twórczą”,   realizacją   szczegółowych   projektów   zlecanych   przez   Kontrahentów;   b)   czy   efekty   Pana   pracy,   które   nazywa   Pan   odpowiednio   „oprogramowaniem   komputerowym”,   „programem   komputerowym”,   zawsze   są   odrębnymi   programami   komputerowymi,   które   podlegają   ochronie   na   podstawie   art.   74   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych;   czy   przysługują   Panu   osobiste   i   majątkowe   prawa   autorskie   do   tych   „oprogramowań   komputerowych”,   „programów   komputerowych”; c)    czy   w   każdym   przypadku   tworzenie   przez   Pana   „oprogramowania   komputerowego”,   „programu   komputerowego”   wiąże   się   z   samodzielnym   podejmowaniem   przez   Pana   badań   naukowych   lub   prac   rozwojowych   w   rozumieniu   ustawy   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce;   czy   prowadził   Pan   albo   prowadzi   Pan   odrębne   badania   naukowe   lub   prace   rozwojowe   dla   celów   wytworzenia   każdego   poszczególnego   „programu   komputerowego”,   który   jest   efektem   Pana   pracy; d)   czy   „oprogramowania   komputerowe”,   „programy   komputerowe”   zawsze   są   efektem   Pana   prac   rozwojowych   lub   Pana   badań   naukowych   w   rozumieniu   przepisów   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce? a)   Tak,   efekty   prac   Wnioskodawcy,   które   Wnioskodawca   nazywa   „programem   komputerowym”   (Oprogramowanie),   zawsze   są   utworami   w   rozumieniu   przepisów   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych,   tj.: ·    Tak,   zawsze   odznaczają   się   rzeczywiście   oryginalnym,   twórczym   charakterem,   zawsze   są   kreacją   nowej,   nieistniejącej   wcześniej   wartości   niematerialnej; ·    Nie,   nie   są   efektem   pracy,   która   wymaga   do   osiągnięcia   rezultatu   jedynie   określonych   umiejętności   programistycznych   i   której   rezultaty   da   się   z   góry   określić   i   przewidzieć   jako   mające   charakter   powtarzalny.   Nie,   nie   są   jedynie   „techniczną”,   a   „twórczą”   realizacją   szczegółowych   projektów   zlecanych   przez   Kontrahentów; b)  Tak,   efekty   prac   Wnioskodawcy,   które   Wnioskodawca   nazywa   odpowiednio   „programem   komputerowym”,   zawsze   są   odrębnymi   programami   komputerowymi,   które   podlegają   ochronie   na   podstawie   art.   74   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych.   Tak,   wnioskodawcy   przysługują   osobiste   i   majątkowe   prawa   autorskie   do   tych   „programów   komputerowych”; c)  Tak,   w   każdym   przypadku   tworzenie   przez   Wnioskodawcę   „programu   komputerowego”   wiąże   się   z   samodzielnym   podejmowaniem   przez   Wnioskodawcę   prac   rozwojowych   w   rozumieniu   ustawy   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce.   Tak,   Wnioskodawca   prowadził   i   prowadzi   odrębne   prace   rozwojowe   dla   celów   wytworzenia   każdego   poszczególnego   „programu   komputerowego",   który   jest   efektem   pracy   Wnioskodawcy; d)  Tak   „programy   komputerowe”   zawsze   są   efektem   prac   rozwojowych   Wnioskodawcy   w   rozumieniu   przepisów   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce.   Doprecyzować   opis   sytuacji   faktycznej,   tj.   wskazać: a)  czy   wskazanie,   zgodnie   z   którym   Wnioskodawca   jest   rezydentem   polskim,   oznacza,   że   posiada   Pan   nieograniczony   obowiązek   podatkowy   na   terytorium   Rzeczypospolitej   Polskiej   w   rozumieniu   art.   3   ust.   1   i   1a   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych; b)   czy   ponosi   Pan   odpowiedzialność   za   efekty   swojej   pracy   w   stosunku   do   osób   trzecich   (innych   niż   zleceniodawca/Kontrahent);   c)   w   jaki   sposób   umowy   z   Kontrahentami   regulują   kwestię   Pana   wynagrodzenia;   czy   otrzymuje   Pan   wynagrodzenie: ·         wyłącznie   z   tytułu   przenoszenia   na   Kontrahenta   praw   do   „programu   komputerowego”   (jeśli   tak,   proszę   wskazać,   jakie   to   prawa); ·         także   z   tytułu   innych   czynności   (jeśli   tak,   proszę   wskazać   jakich); d)   jak   na   gruncie   poszczególnych   umów   z   Kontrahentami   wygląda   relacja   między   przeniesieniem   przez   Pana   na   Kontrahenta   praw   do   konkretnego   efektu   Pana   pracy   a   upływem   okresu   rozliczeniowego,   momentem   wypłaty   wynagrodzenia   oraz   wartością   tego   wynagrodzenia; e)   czy   i   jakie   „okresy   rozliczeniowe”   przewidują   poszczególne   umowy   z   Kontrahentami;   czy:   ·     są   to   stałe   okresy   czasowe   (np.   okresy   miesięczne),   czy   ·    zakończenie   okresu   rozliczeniowego   ma   miejsce   po   spełnieniu   określonych   warunków   przewidzianych   w   umowie   (np.   po   zakończeniu   przez   Pana   określonych   prac   albo   etapu   prac)   –   jeśli   tak,   proszę   wskazać   spełnienie   jakich   warunków   lub   zaistnienie   jakich   okoliczności   wyznacza   koniec   okresu   rozliczeniowego;   f)   czy   faktury,   które   wystawia   Pan   na   rzecz   Kontrahentów,   wyodrębniają   wynagrodzenia   z   tytułu   przeniesienia   majątkowych   praw   autorskich   do   poszczególnych   efektów   Pana   prac   na   Kontrahenta;   jeśli   nie,   proszę   wskazać   dlaczego; g)   w   jaki   sposób   poszczególne   umowy   z   Kontrahentami   regulują   kwestię   sposobu   (trybu,   zasad)   przenoszenia   przez   Pana   na   Kontrahenta   praw   do   konkretnych   stworzonych   przez   Pana   „programów   komputerowych”;   w   jaki   sposób   odbywa   się   wyodrębnienie   konkretnego   „programu   komputerowego”   i   przeniesienie   praw   do   tego   efektu   Pana   pracy   na   Kontrahenta   (jakie   czynności   realizujecie   odpowiednio   Pan   i   Kontrahent);   co   potwierdza   przeniesienie   tych   praw; h)   jaki   jest   funkcjonalny   związek   poszczególnych   wydatków   z   Pana   trzeciego   i   czwartego   pytania   z   poszczególnymi   działaniami,   które   traktuje   Pan   jako   konkretne   prace   rozwojowe   albo   badania   naukowe   (we   wniosku   wskazał   Pan   ogólnie,   że   ponoszenie   tych   wydatków   dotyczy   Pana   działalności,   ale   nie   wyjaśnił   Pan   kwestii   powiązań   poszczególnych   kosztów   z   konkretnymi   działaniami,   które   Pan   prowadził   albo   prowadzi   jako   konkretne   prace   rozwojowe   albo   badania   naukowe);   i)   czy   którekolwiek   z   opisanych   wydatków,   których   dotyczy   Pana   trzecie   i   czwarte   pytanie,   były   lub   są   ponoszone   wyłącznie   w   celu   prowadzenia   przez   Pana   konkretnych   prac   rozwojowych   albo   badań   naukowych   w   rozumieniu   ustawy   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym;   j)    w   jaki   sposób,   według   jakich   kryteriów   przyporządkowuje   Pan   poszczególne   wydatki   z   Pana   trzeciego   pytania   do   działań,   które   traktuje   Pan   jako   konkretne   prace   rozwojowe   albo   badania   naukowe;   czy   zawsze   zalicza   Pan   do   wskaźnika   nexus   wszystkie   wydatki,   jakie   przypisuje   Pan   do   kosztów   uzyskania   przychodów   z   konkretnego   „programu   komputerowego”;   czy   stosuje   Pan   inne   zasady   przyporządkowania   wydatków   do   wskaźników   nexus   (jeśli   tak,   proszę   wyjaśnić   te   zasady); k)    jakie   konkretnie   inne   koszty   związane   z   eksploatacją   samochodu   Pan   ponosi; l)    jakie   konkretnie   koszty   sprzętu   komputerowego,   jego   podzespołów   oraz   urządzeń   peryferyjnych   Pan   ponosi;   czy   sprzęt   komputerowy,   jego   podzespoły   i   urządzenia   peryferyjne   kupił   Pan   dla   potrzeb   konkretnych   prac   rozwojowych   lub   badań   naukowych; m)  jakie   konkretnie   koszty   urządzeń   i   materiałów   biurowych,   w   tym   materiałów,   sprzętów   biurowych   i   eksploatacyjnych   oraz   mebli   i   wyposażenia   biurowego   Pan   ponosi? a)  tak,   powyższe   oznacza,   że   Wnioskodawca   posiada   nieograniczony   obowiązek   podatkowy   na   terytorium   Rzeczypospolitej   Polskiej   w   rozumieniu   art.   3   ust.   1   i   1a   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych; b)  tak,   odpowiedzialność   wobec   osób   trzecich   za   rezultat   czynności   podejmowanych   przez   Wnioskodawcę   oraz   ich   wykonywanie   ponosi   Wnioskodawca; c)  wynagrodzenie   w   umowie   wskazywane   jest   kwotowo.   Nie,   Wnioskodawca   nie   otrzymuje   wynagrodzenia   wyłącznie   z   tytułu   przenoszenia   na   kontrahenta   praw   do   „programu   komputerowego.   Wypłacane   Wnioskodawcy   przez   Kontrahenta   wynagrodzenie   obejmuje   wynagrodzenie   za   czynności   związane   z   tworzeniem   i/lub   ulepszeniem   kwalifikowanego   IP   oraz   również   inne   czynności   niezwiązane   z   wytworzeniem   i/lub   ulepszeniem   takiego   prawa   –   poboczne   usługi   informatyczne.   Preferencyjną   stawką   podatkową   Wnioskodawca   zamierza   objąć   tylko   tę   jego   część,   która   dotyczy   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej; d)   wraz   z   momentem   upływu   okresu   rozliczeniowego   Wnioskodawca   przenosi   na   kontrahenta   prawa   do   stworzonego   w   tym   okresie   oprogramowania,   za   co   otrzymuje   zapłatę   wynagrodzenia   w   kwocie   wynikającej   z   umowy   oraz   prowadzonych   rejestrów   realizowanych   prac; e)   są   to   stałe   miesięczne   okresy; f)   faktury   nie   wyodrębniają   wynagrodzenia   z   tytułu   przeniesienia   praw   autorskich,   gdyż   nie   jest   to   wymagane   ani   nie   jest   to   przyjęte   w   stosunkach   gospodarczych   z   kontrahentem; g)  program   komputerowy   tworzony   przez   Wnioskodawcę   wersjonowany   jest   przez   niego   w   odpowiednim   systemie,   który   następnie   systematycznie   jest   synchronizowany   z   wersją   przenoszoną   na   kontrahenta   na   platformie,   z   której   korzysta.   Przeniesienie   następuje   z   momentem   zapłaty   należnego   Wnioskodawcy   wynagrodzenia.   Wnioskodawca   tworzy   dany   program   komputerowy,   który   podlega   ochronie   na   gruncie   prawa   autorskiego   i   przenosi   go   fizycznie   na   klienta,   umieszczając   w   repozytorium   na   serwerze   klienta.   Przeniesienie   praw   potwierdza   umowa   i   umieszczenie   go   na   serwerze; h)  Wnioskodawca   wskazuje,   co   następuje.   Wyliczone   w   pytaniach   koszty   są   związane   z   całą   działalnością   Wnioskodawcy   opisaną   we   wniosku,   gdyż   całość   tej   działalności   to   prace   rozwojowe.   Do   każdych   poszczególnych   działań   koszty   te   przyczyniają   się   w   taki   sam   sposób.   Opisana   działalność   to   prace   rozwojowe,   które   Wnioskodawca   szczegółowo   opisał,   więc   związek   pozostaje   aktualny:   a)   użytkowania   samochodu,   w   tym   koszty   paliwa,   koszty   napraw   i   inne   koszty   związane   z   ich   eksploatacją   i   serwisem   oraz   czynszem   najmu   –   koszty   poniesione   na   paliwo,   naprawy   i   inne   wskazane   powyżej   związane   z   eksploatacją   pojazdu   umożliwiają   Wnioskodawcy   sprawny   transport,   czy   to   do   klienta   w   celu   konsultacji   dotyczących   tworzonego   oprogramowania,   czy   to   do   specjalistycznego   sklepu   w   celu   nabycia   potrzebnych   urządzeń   programistycznych,   czy   to   na   szkolenia   poszerzające   wiedzę   w   dziedzinie   programowania.   Auto   wykorzystywane   jest   do   celów   świadczenia   usług   na   rzecz   kontrahentów,   jak   również   do   czynności   wymagających   prowadzenie   działalności   gospodarczej   w   całym   jej   zakresie.   Taki   środek   transportu   pozwala   na   konsultację   z   klientem,   co   służy   personalizacji   tworzonego   oprogramowania   i   kodu,   dostosowaniu   go   do   indywidualnych   potrzeb   klienta   i   jego   oczekiwań,   również   nie   można   zapomnieć   o   zapewnieniu   szybkiego   dostępu   do   sklepów   z   narzędziami   programistycznymi,   a   więc   Wnioskodawca   jest   w   stanie   świadczyć   usługi   programistyczne   efektywniej   i   lepszej   jakości,   wpływając   na   mocniejszą   pozycję   na   rynku   zleceń   informatycznych;   b)   usług   telekomunikacyjnych   (abonament   telefoniczny   i   Internet)   –   do   tworzenia   oprogramowania   i   prowadzenia   działalności   Wnioskodawcy   niezbędny   jest   kontakt   z   klientem   poprzez   sieć   telefoniczną   i   Internet;   c)   telefonu   komórkowego   i   abonamentu   –   służy   do   testowania   oprogramowania   i   tworzenia   oprogramowania   i   kontaktu   z   klientem;   d)   prowadzenie   księgowości   –   pozwala   na   wyszczególnienie   koniecznej   ewidencji   na   potrzeby   skorzystania   z   preferencyjnej   5%   stawki   podatkowej   (ulga   IP   Box).   Koszt   ten   jest   nieodzowny,   jeśli   wytwarzane   oprogramowanie   ma   być   wykonywane   zgodnie   z   zasadami   lege   artis,   w   tym   Wnioskodawca   dzięki   prowadzeniu   księgowości   przez   specjalistów   ma   więcej   czasu   na   wykonywanie   prac   programistycznych,   co   przekłada   się   na   jakość   tworzonego   programu   komputerowego.   Również   należy   podkreślić,   że   prowadzenie   księgowości   jest   niezbędne   do   prowadzenia   działalności   per   se,   Wnioskodawca   traktuje   ten   koszt   jako   stały   element   prowadzenia   przez   siebie   działalności   gospodarczej,   której   zdecydowanie   dominująca   część   polega   na   wytwarzaniu   chronionych   prawem   autorskim   utworów,   a   konkretniej   programów   komputerowych;   e)   sprzętu   komputerowego   i   urządzeń   peryferyjnych   –   bez   zakupu   odpowiedniego   sprzętu   komputerowego   wytwarzania   oprogramowania   nie   byłoby   zupełnie   możliwe,   sprzęt   komputerowy   stanowi   podstawowe   narzędzie   pracy   Wnioskodawcy;   f)   urządzeń   i   materiałów   biurowych   (materiały   i   sprzęty   biurowe   i   eksploatacyjne,   strona   internetowa)   –   celem   jest   przygotowanie   odpowiedniego   zaplecza   służącego   do   tworzenia   oprogramowania   w   sposób   wydajny;   g)   książki   branżowe   i   szkolenia   –   celem   zakupu   materiałów   oraz   doskonalenia   zawodowego   jest   poszerzanie   własnej   wiedzy   w   zakresie   technologii   informacyjnych   celem   sprawniejszego   świadczenia   usług.   Jak   wskazano   już   we   wniosku,   oprogramowanie   wytwarzane   jest   przede   wszystkim   na   podstawie   wiedzy   i   doświadczenia   Wnioskodawcy,   tym   samym   w   celu   tworzenia   oprogramowania   niezbędny   jest   ciągły   rozwój   własnych   umiejętności; i)   tak,   wszystkie   wydatki,   których   dotyczy   trzecie   i   czwarte   pytanie,   były   i   są   ponoszone   w   celu   prowadzenia   przez   Wnioskodawcę   konkretnych   prac   rozwojowych,   które   zostały   szczegółowo   opisane   we   wniosku,   ale   nie   są   ponoszone   wyłącznie   w   tym   celu,   lecz   Wnioskodawca   jest   w   stanie   podać   wartość   danego   wydatku   przypadającego   na   działalność   rozwojową; j)   według   kryterium   adekwatnego   przyczynienie   się   danego   kosztu   do   prowadzenia   prac   rozwojowych   nad   danym   kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej.   Tak,   Wnioskodawca   zawsze   zalicza   do   wskaźnika   nexus   wszystkie   wydatki,   jakie   przypisuje   do   kosztów   uzyskania   przychodów   z   konkretnego   „programu   komputerowego”,   jeśli   oczywiście   w   danym   okresie,   w   którym   powstał   dany   program   komputerowy   wszystkie   są   poniesione; k)  ubezpieczenie   OC,   ubezpieczenie   AC,   koszty   paliwa,   naprawy,   koszty   przeglądów,   koszty   wymiany   zużytych   części   (klocki   hamulcowe); l)   koszty   zakupu   laptopa,   koszty   zakupu   telefonu,   koszty   licencji   oprogramowania   (system   operacyjny   (...)),   koszty   zakupu   drukarki,   koszty   zakupu   podzespołów   komputerowych.   Wydatki   te   zostały   poniesione   dla   potrzeb   konkretnych   prac   rozwojowych   –   opisanych   szczegółowo   we   wniosku; m) długopisy,   papier   xero,   zszywacze,   tusz   do   drukarki,   koszulki   do   dokumentów,   teczki. Pytania   1.   Czy   podejmowana   przez   Wnioskodawcę   działalność   polegająca   na   tworzeniu   oprogramowania   komputerowego   lub   jego   części   (Oprogramowanie,   części   Oprogramowania)   przedstawiona   w   opisanym   zdarzeniu   przyszłym   oraz   zaistniałym   stanie   faktycznym   stanowi   działalność   badawczo-rozwojową   w   rozumieniu   art.   30ca   ust.   2   w   zw.   z   art.   5a   pkt   38-40   ustawy   o   PIT? 2.   Czy   w   przedstawionym   powyżej   stanie   faktycznym   oraz   zdarzeniu   przyszłym   odpłatne   przeniesienie   prawa   autorskiego   do   programów   komputerowych   (Oprogramowanie,   części   Oprogramowania)   przez   Wnioskodawcę   tworzonego   w   ramach   świadczonych   Usług   wykonywanych   w   ramach   prowadzonej   działalności   gospodarczej   na   terytorium   Rzeczypospolitej   Polskiej   stanowi   sprzedaż   w   rozumieniu   art.   30ca   ust.   7   pkt   2   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej,   o   których   mowa   w   art.   30ca   ust.2   pkt   8   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   i   tym   samym   możliwe   jest   zastosowanie   stawki   opodatkowania   5%   do   osiągniętego   kwalifikowanego   dochodu   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej,   wyliczonego   zgodnie   z   art.   30ca   ustawy   o   PIT   w   latach   2019,   2020,   2021   i   kolejnych? 3.   Czy   wymienione   przez   Wnioskodawcę   koszty: a)    użytkowania   samochodu,   w   tym   koszty   paliwa,   koszty   napraw   i   inne   koszty   związane   z   jego   eksploatacją; b)    usług   telekomunikacyjnych   (abonament   telefoniczny   i   Internet); c)    telefonu   komórkowego; d)    prowadzenie   księgowości; e)    sprzętu   komputerowego   i   urządzeń   peryferyjnych; f)     urządzeń   i   materiałów   biurowych   (materiały   i   sprzęty   biurowe   i   eksploatacyjne), g)    książek   branżowych   i   szkoleń   (materiały   doskonalenia   zawodowego)   ponoszone   i   te   które   zamierza   ponosić   w   celu   osiągnięcia   przychodów   lub   zachowania   albo   zabezpieczenia   źródła   przychodów,   przy   zachowaniu   odpowiedniej   metodologii   alokacji,   można   uznać   za   koszty   w   literze   (A)   wskaźnika   Nexus   do   obliczenia   wskaźnika   Nexus,   o   których   mowa   w   art.   30ca   ust.   4   w   zw.   z   art.   30ca   ust.   5   ustawy   o   PIT,   na   potrzeby   wyliczenia   kwalifikowanego   dochodu   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej? 4.    Czy   wymienione   przez   Wnioskodawcę   wydatki: a)    użytkowania   samochodu,   w   tym   koszty   paliwa,   koszty   napraw   i   inne   koszty   związane   z   jego   eksploatacją; b)    usług   telekomunikacyjnych   (abonament   telefoniczny   i   Internet); c)    telefonu   komórkowego; d)    prowadzenie   księgowości; e)    sprzętu   komputerowego   i   urządzeń   peryferyjnych; f)     urządzeń   i   materiałów   biurowych   (materiały   i   sprzęty   biurowe   i   eksploatacyjne), g)    książek   branżowych   i   szkoleń   (materiały   doskonalenia   zawodowego), które   Wnioskodawca   ponosi   i   zamierza   ponosić   w   ramach   prowadzonej   działalności   gospodarczej   w   celu   osiągnięcia   przychodów   lub   zachowania   albo   zabezpieczenia   źródła   przychodów,   przy   zachowaniu   odpowiedniej   metodologii   alokacji,   są   kosztami   uzyskania   przychodu   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   w   kontekście   art.   30ca   ust.   7   w   zw.   z   art.   9   ust.   2   ustawy   o   PIT? Pana   stanowisko   w   sprawie Zdaniem   Wnioskodawcy   –   w   odniesieniu   do   pytania   nr   1   –   prace   realizowane   przez   niego,   zgodnie   z   przedstawionym   opisem,   stanowią   działalność   badawczo-rozwojową   w   rozumieniu   art.   5a   pkt   38   ustawy   o   PIT.   Wnioskodawca   uzyskuje   przychody   z   tytułu   prowadzenia   pozarolniczej   działalności   gospodarczej.   Uzasadniając   niniejsze   stanowisko,   Wnioskodawca   wskazuje,   że   działalność   badawczo-rozwojowa   została   zdefiniowana   w   art.   5a   pkt   38   ustawy   o   PIT,   zgodnie   z   którym   działalność   badawczo-rozwojowa   oznacza   działalność   twórczą   obejmującą   badania   naukowe   lub   prace   rozwojowe,   podejmowaną   w   sposób   systematyczny   w   celu   zwiększenia   zasobów   wiedzy   oraz   wykorzystania   zasobów   wiedzy   do   tworzenia   nowych   zastosowań.   Zarówno   pojęcie   badań   naukowych,   jak   i   prac   rozwojowych   zostały   natomiast   zdefiniowane   w   kolejnych   przepisach,   tj.   odpowiednio   w   art.   5a   pkt   30   ustawy   o   PIT   oraz   pkt   40   ustawy   o   PIT,   przez   odesłanie   do   definicji   zawartych   w   art.   4   ustawy   –   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce   (Dz.   U.   poz.   1668).   Zgodnie   z   art.   4   ust.   2   ustawy   –   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce   (Dz.   U.   poz.   1868)   badania   naukowe   są   działalnością   obejmującą: a)   badania   podstawowe   rozumiane   jako   prace   empiryczne   lub   teoretyczne   mające   przede   wszystkim   na   celu   zdobywanie   nowej   wiedzy   o   podstawach   zjawisk   i   obserwowalnych   faktów   bez   nastawienia   na   bezpośrednie   zastosowanie   komercyjne; b)   badania   aplikacyjne   rozumiane   jako   prace   mające   na   celu   zdobycie   nowej   wiedzy   oraz   umiejętności. Z   kolei,   zgodnie   z   art.   4   ust.   3   ustawy   –   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce   (Dz.   U.   poz.   1668),   prace   rozwojowe   są   działalnością   obejmującą   nabywanie,   łączenie,   kształtowanie   i   wykorzystywanie   dostępnej   aktualnie   wiedzy   i   umiejętności,   w   tym   w   zakresie   narzędzi   informatycznych   lub   oprogramowania,   do   planowania   produkcji   oraz   projektowania   i   tworzenia   zmienionych,   ulepszonych   lub   nowych   produktów,   procesów   lub   usług,   z   wyłączeniem   działalności   obejmującej   rutynowe   i   okresowe   zmiany   wprowadzane   do   nich,   nawet   jeżeli   takie   zmiany   mają   charakter   ulepszeń.   Analiza   wskazanych   powyżej   przepisów   prowadzi   do   wniosku,   że   o   prowadzeniu   działalności   badawczo-rozwojowej   na   gruncie   ustawy   o   PIT,   należy   mówić   wówczas,   gdy: a)   działalność   obejmuje   badania   naukowe   lub   prace   rozwojowe; b)   realizowane   prace   mają   twórczy   charakter; c)    prace   w   tym   zakresie   prowadzone   są   w   systematyczny   sposób; d)   wykonywane   prace   mają   na   celu   zwiększenie   zasobów   wiedzy   oraz   wykorzystania   jej   do   tworzenia   nowych   zastosowań.   Wszystkie   wskazane   powyżej   przesłanki   występują   w   przypadku   projektów   B+R   realizowanych   przez   Wnioskodawcę.   A.   Prace   rozwojowe   W   pierwszej   kolejności   należy   zaznaczyć,   że   działalność   Wnioskodawcy   w   zakresie   prowadzonych   projektów   B+R   wyczerpuje   pojęcie   prac   rozwojowych   zawarte   we   wskazanych   powyżej   przepisach.   Wnioskodawca   prowadzi   bowiem   prace,   wykorzystując   dostępną   aktualnie   wiedzę   i   umiejętności,   w   tym   w   zakresie   narzędzi   informatycznych   do   planowania   produkcji   oraz   projektowania   i   tworzenia   zmienionych,   ulepszonych   lub   nowych   właściwości   Oprogramowania.   Tym   samym,   Wnioskodawca   prowadzi   prace   rozwojowe   zdefiniowane   we   wskazanych   powyżej   przepisach.   W   prowadzonych   projektach   B+R   Wnioskodawca   prowadzi   bowiem   prace   nastawione   na   wykorzystanie   dostępnej   wiedzy   w   zakresie   narzędzi   informatycznych   do   tworzenia   autorskiego   i   innowacyjnego   oprogramowania   lub   jego   znaczącego   ulepszenia.   Tym   samym,   zgodnie   ze   wskazanymi   powyżej   ustawowymi   definicjami,   Wnioskodawca   prowadzi   prace   rozwojowe.   B.   Twórczy   charakter   prac   Kolejną   przesłanką   warunkującą   uznanie   działalności   podatnika   za   działalność   badawczo-rozwojową   jest   twórczy   charakter   tej   działalności.   W   zakresie   projektów   B+R   prowadzonych   przez   Wnioskodawcę   przesłanka   ta   jest   również   spełniona.   Należy   podkreślić,   że   rozwiązania   i   końcowe   produkty   informatyczne   nie   powielają   prostych   i   funkcjonujących   na   rynku   typowych   koncepcji.   W   wyniku   prac   programistycznych   prowadzonych   przez   Wnioskodawcę   jego   Kontrahent   otrzymuje   nowoczesne   i   innowacyjne   ulepszenia   oraz   rozwinięcia   Oprogramowania,   których   nie   da   się   nabyć   na   otwartym   rynku.   W   przypadku   projektów   B+R   nie   występuje   element   typowej   standaryzacji.   Cele,   jakie   są   zakładane   do   osiągnięcia   przez   Kontrahenta,   wymagają   unikatowego   podejścia   i   twórczej   pracy   koncepcyjnej   od   samego   początku   realizacji   prac   projektowych.   Tym   samym   tworzone   i   wdrażane   przez   Wnioskodawcę   elementy   Oprogramowania   mają   zawsze   charakter   twórczy.   Jednocześnie   należy   podkreślić,   że   Oprogramowanie   i   jego   elementy   jako   rezultat   prac   rozwojowych   prowadzonych   przez   Wnioskodawcę   podlega   ochronie   prawnej   wynikającej   z   ustawy   z   dnia   4   lutego   1994   r.   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych   (Dz.   U.   z   2018   r.   poz.   1191).   C.   Prowadzenie   prac   w   systematyczny   sposób   Realizowane   przez   Wnioskodawcę   prace   B+R   mają   nie   tylko   twórczy   charakter,   ale   są   również   prowadzone   w   sposób   systematyczny,   co   stanowi   kolejną   przesłankę   wynikającą   z   ustawowej   definicji   działalności   badawczo-rozwojowej.   Prace   B+R   realizowane   są   według   określonego   harmonogramu   przez   Wnioskodawcę.   Przedmiotowe   prace   są   zaplanowane   przez   Wnioskodawcę   i   prowadzone   w   sposób   uporządkowany   i   regularny.   Nie   mają   one   charakteru   incydentalnego.    D.   Zwiększenie   zasobów   wiedzy   oraz   wykorzystanie   wiedzy   do   tworzenia   nowych   zastosowań Zgodnie   z   definicją   ustawową   działalność   badawczo-rozwojowa   musi   także   mieć   określony   cel,   tj.   powinna   być   nakierowana   na   zwiększenie   zasobów   wiedzy   oraz   ich   wykorzystania   do   tworzenia   nowych   zastosowań.   Podejmowane   przez   Wnioskodawcę   w   ramach   projektów   B+R   działania   ze   swej   istoty   zmierzają   do   uzyskania   specjalistycznej   wiedzy   i   umiejętności,   które   będą   wykorzystywane   w   obecnie   prowadzonych   lub   kolejnych   projektach.   Tym   samym,   wiedza   uzyskana   podczas   prowadzenia   poszczególnych   prac   wykorzystywana   jest   następnie   w   innych   pracach   projektowych.   Dodatkowo   Wnioskodawca,   realizując   przedmiotowe   prace,   uzyskuje   nowe   umiejętności   z   dziedziny   technologii   IT   i   ich   zastosowania   w   działalności   biznesowej,   które   następnie   mogą   wykorzystywać   do   projektowania   nowych   produktów   i   usług   oferowanych   klientom   (oprogramowanie,   aplikacje).   Prace   programistyczne   realizowane   w   ramach   prac   B+R   mają   charakter   twórczy   i   ukierunkowane   są   na   tworzenie   nowych,   innowacyjnych   rozwiązań.   Stworzenie   kodu   źródłowego   wymaga   połączenia   wiedzy   z   zakresu   informatyki,   natomiast   uprzednie   opracowanie   koncepcji   tworzonego   Oprogramowania   i   jego   części,   a   także   późniejsze   koordynowanie   prowadzonych   prac   wymaga   specjalistycznej   wiedzy   biznesowej.   Jednocześnie   celem   prac   realizowanych   w   ramach   projektów   B+R   nie   jest   wyłącznie   wprowadzanie   rutynowych   i   okresowych   zmian   do   Oprogramowania. Dodatkowo   Wnioskodawca,   celem   konkurencyjnego   świadczenia   usług,   musi   ciągle   poszerzać   swoją   wiedzę   o   nowe   narzędzia   i   technologie.   W   przepisach   nie   znajdziemy   również   definicji   słowa   „okresowy”.   Podobnie   jak   powyżej,   należy   odnieść   się   do   wykładni   językowej   tego   określenia.   Słownik   języka   polskiego   PWN   (...)   wskazuje   na   następujące   znaczenia   słowa   „okresowy”:   „powtarzający   się,   występujący   co   pewien   czas”   oraz   „dotyczący   danego   okresu”.   Na   podstawie   przedstawionej   definicji   znaczenie   słowa   „okresowy”   sugeruje,   że   chodzi   o   podejmowanie   czynności   podobnych   do   siebie   i   w   jakiś   sposób   się   powtarzających.   Z   tego   wynika,   że   przedstawiona   działalność   Wnioskodawcy   nie   ma   znamion   okresowości,   ponieważ   –   jak   już   zostało   wskazane   na   wcześniejszym   etapie   wniosku   –   każdy   z   wytwarzanych   przez   Wnioskodawcę   Utworów   jest   niepowtarzalny   oraz   unikatowy,   a   jego   wytworzenie   wymaga   podejmowania   odmiennych   i   indywidualnych   procesów.   Zaznaczyć   należy,   że   zgodnie   z   ustawową   działalnością   badawczo-rozwojową   jest   działalność   twórcza   obejmująca   badania   naukowe   lub   prace   rozwojowe,   podejmowana   w   sposób   systematyczny   w   celu   zwiększenia   zasobów   wiedzy   oraz   wykorzystania   zasobów   wiedzy   do   tworzenia   nowych   zastosowań.   Użycie   przez   ustawodawcę   spójnika   „lub”   wskazuje,   iż   w   celu   uznania   działalności   podatnika   za   działalność   badawczo-rozwojową   wystarczy,   aby   podatnik   prowadził   badania   naukowe   lub   alternatywnie,   aby   prowadził   prace   rozwojowe.   Jednocześnie   może   prowadzić   badania   naukowe   i   prace   rozwojowe.   W   każdej   z   tych   trzech   sytuacji   spełniona   zostanie   definicja   działalności   badawczo-rozwojowej   (Objaśnienia   podatkowe   Ministra   Finansów   z   dnia   15   lipca   2019   r.   dotyczące   preferencyjnego   opodatkowania   dochodów   wytwarzanych   przez   prawa   własności   intelektualnej   –   IP   BOX).   Wnioskodawca   stwierdza,   że   przymiot   działalności   twórczej   bez   wątpienia   można   przypisać   (i   będzie   można   przypisać)   działaniom   związanym   z   wytworzeniem   Utworów. Działania   te   skupiają   się   (i   będą   się   skupiać   w   przyszłości)   na   wytwarzaniu   nowych/zmodyfikowanych   programów   bądź   kodów   komputerowych,   które   są   unikatowe   oraz   niepowtarzalne.   Celem   działań   opisanych   w   stanie   faktycznym   i   zdarzeniu   przyszłym   jest   opracowywanie   nowych   rozwiązań   na   podstawie   aktualnej   wiedzy   oraz   dostępnych   na   rynku   produktów,   z   których   tworzone   są   (i   będą   w   przyszłości)   nowe   Utwory.   W   efekcie   powstają   (i   będą   powstawać)   nowe   rozwiązania   –   gotowe   programy,   narzędzia   informatyczne,   optymalizacje   oraz   związane   z   nimi   plany   i   projekty.   Z   uwagi   na   powyższe,   zdaniem   Wnioskodawcy,   podejmowane   przez   Niego   prace   celem   wytworzenia   Utworów   stanowią   (i   będą   stanowić)   działalność   badawczo-rozwojową,   o   której   mowa   w   art.   5a   pkt   38   Ustawy   PIT.   W   tym   miejscu   Wnioskodawca   wskazuje,   że   kwestia   kwalifikowania   działań   w   zakresie   tworzenia   nowych   rozwiązań   z   dziedziny   IT   do   kategorii   działalności   badawczo-rozwojowej   była   już   przedmiotem   interpretacji   indywidualnych,   w   których   uznawano,   że   tego   typu   działania   będą   spełniać   definicję   prac   o   charakterze   badawczo-rozwojowym.   Ponadto   w   tożsamych   stanach   faktycznych   rozstrzygano   również   o   możliwości   uznania   za   działalność   badawczo-rozwojową   prac   w   zakresie   modyfikacji   istniejącego   oprogramowania/narzędzia   informatycznego.   Dla   przykładu   można   wskazać   np.   interpretację   Dyrektora   Krajowej   Informacji   Skarbowej   z   dnia   7   maja   2020   r.,   nr   0115-KDIT1.4011.70.2020.2.JG,   z   dnia   30   marca   2020   r.,   nr   0113-KDIPT2-3.4011.94.2020.2.AC:   „Mając   na   uwadze   przedstawiony   we   wniosku   opis   stanu   faktycznego/zdarzenia   przyszłego   oraz   cytowane   wyżej   przepisy   prawa   podatkowego,   stwierdzić   należy,   że   przedstawione   we   wniosku   działania   spełniają   definicję   działalności   badawczo-rozwojowej,   w   rozumieniu   art.   5a   pkt   38-40   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   gdyż   są   podejmowane   w   sposób   systematyczny,   mają   twórczy   charakter,   podejmowane   są   w   celu   zwiększania   zasobów   wiedzy   oraz   wykorzystania   zasobów   wiedzy   do   tworzenia   nowych   zastosowań.   Ponadto,   Wnioskodawca   opracowuje   nowe   lub   ulepszone   produkty   niewystępujące   dotychczas   w   praktyce   gospodarczej   Wnioskodawcy”.   W   związku   z   powyższym,   w   ocenie   Wnioskodawcy,   można   mówić   o   ugruntowanej   linii   orzeczniczej   w   zakresie   zakwalifikowania   określonych   w   stanie   faktycznym   i   zdarzeniu   przyszłym   prac   programistycznych   do   działalności   badawczo-rozwojowej. Wnioskodawca   prowadzi   również   pracę   według   ścisłego   harmonogramu.   Począwszy   od   wymagań   umownych   dotyczących   poprawnej   dokumentacji   swojej   działalności,   to   oprogramowanie   wymaga   wielu   składowych   tworzonych   w   odpowiedniej   kolejności   i   z   należytą   uwagą.   Ostatnią   przesłanką   do   uznania   prowadzonej   działalności   za   badawczo-rozwojową   jest   kryterium   wykorzystania   zasobów   wiedzy   do   tworzenia   nowych   zastosowań.   Wiąże   się   to   jednocześnie   z   prowadzeniem   prac   rozwojowych.   Wnioskodawca   opisał   powyżej,   w   jaki   sposób   wykorzystuje   obecne   zasoby wiedzy   do   tworzenia   nowych   zastosowań.   W   swojej   działalności   Wnioskodawca   zawsze   stara   się   dostarczyć   najnowsze   rozwiązania   w   branży,   zapoznając   się   z   obecnym   stanem   techniki   w   branży   IT   oraz   z   aktualnymi   zastosowaniami   wprowadzonymi   w   działalności   jego   Kontrahenta.   Wnioskodawca   podkreśla,   że   z   wykorzystaniem   wszystkich   możliwych   wiadomości   naukowych,   jakie   posiada   w   swojej   działalności,   planuje,   projektuje   i   tworzy   innowacyjne   rozwiązania   w   postaci   ulepszonych   produktów,   procesów   lub   usług   programistycznych.   Przy   czym   podkreślenia   wymaga,   że   ulepszenia   są   znaczące   i   pozwalają   na   zautomatyzowanie   procesów,   które   dotychczas   robione   były   ręcznie.   Wnioskodawca   prowadzi   bez   wątpienia   działalność   twórczą,   która   zdaniem   Wnioskodawcy   obejmujące   prace   rozwojowe. Twórczość   działalności   badawczo-rozwojowej   Wnioskodawcy   wynika   z   wytwarzania   nowych   koncepcji,   narzędzi,   rozwiązań   niewystępujących   dotychczas   w   jego   praktyce   gospodarczej   lub   na   tyle   nowatorskich,   że   w   znacznym   stopniu   odróżniają   się   od   rozwiązań   już   funkcjonujących,   to   znaczy   wprowadzających   to,   czego   jeszcze   nie   było.   Wnioskodawca   wykorzystuje   przy   tym   własną   inwencję   twórczą   i   korzysta   z   posiadanej   przez   siebie   wiedzy   i   umiejętności.   Niniejsze   przesądza   m.in.   o   elemencie   „twórczym”   owej   działalności,   tzn.   są   to   działania,   które   choćby   w   minimalnym   stopniu   odróżniają   się   od   innych   rezultatów   takiego   samego   działania,   a   zatem   posiadają   cechę   nowości,   której   stopień   nie   ma   znaczenia   (Objaśnienia   podatkowe   Ministra   Finansów   z   dnia   15   lipca   2019   r.   dotyczące   preferencyjnego   opodatkowania   dochodów   wytwarzanych   przez   prawa   własności   intelektualnej   –   IP   BOX).   Wyjaśnić   należy,   że   programowanie   jest   pracą   polegającą   na   tworzeniu   zindywidualizowanego   kodu,   którego   tylko   efekt   jest   z   góry   ustalony.   Warto   dodać,   iż   istnieje   nieskończona   ilość   rozwiązań,   które   mogą   do   tego   efektu   doprowadzić.   Praca   programisty   polega   na   doborze   najbardziej   wydajnych   i   odpowiednich   metod   oraz   środków,   które   mają   zapewnić   stworzenie   konkretnej   funkcjonalności. Należy   podkreślić,   iż   programy   komputerowe   stworzone   przez   Wnioskodawcę   na   rzecz   Kontrahentów   ulepszyły   i   rozwijały   działanie   starych   programów   lub   też   powodowały   stworzenie   zupełnie   nowych   funkcjonalności.   Z   tego   Wnioskodawca   stwierdza,   że   stworzone   programy   stanowią   przejaw   jego   twórczej   działalności   oraz   są   one   innowacyjne   zarówno   w   prowadzonej   przez   niego   działalności,   jak   i   jego   Kontrahenta.   Twórczość   Wnioskodawcy   odnosi   się   również   do   przejawu   jego   działalności   –   autorskich   praw   do   programów   komputerowych,   które   podlegają   ochronie   na   podstawie   art.   74   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych.   Jednocześnie   podkreślić   należy,   przedmiotem   prawa   autorskiego   jest   każdy   przejaw   działalności   twórczej   o   indywidualnym   charakterze,   ustalony   w   jakiejkolwiek   postaci,   niezależnie   od   wartości,   przeznaczenia   i   sposobu   wyrażenia.   Ochrona   ta   obejmuje   również   fragmenty   utworu   i   utwory   w   wersji   nieukończonej. Podsumowując,   Wnioskodawca   stoi   na   stanowisku,   że   prace   związane   z   wytwarzaniem   i   modyfikacją   Utworów,   wskazane   w   opisie   stanu   faktycznego   i   zdarzenia   przyszłego,   stanowią   działalność   badawczo-rozwojową,   o   której   mowa   w   art.   5a   pkt   38   Ustawy   PIT.   Zdaniem   Wnioskodawcy   –   w   odniesieniu   do   pytania   nr   2   –   czerpie   dochody   ze   stworzonego   –   w   ramach   prowadzonej   działalności   badawczo-rozwojowej   kodu   źródłowego   Oprogramowania   będącego   kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej.   Zgodnie   z   postanowieniami   umowy   współpracy   w   ramach   wykonywanych   usług   majątkowe   prawa   własności   intelektualnej   do   tworzonego   Oprogramowania   i   jego   części   przenoszone   są   przez   Wnioskodawcę   na   rzecz   Kontrahenta.   Jak   wskazano   w   opisie   stanu   faktycznego/zdarzenia   przyszłego,   w   zamian   za   wykonane   usługi   Wnioskodawca   otrzymuje   umówione   wynagrodzenie.   Niniejsza   należność   obejmuje   honorarium   za   przeniesienie   całości   autorskich   praw   majątkowych   do   programu   komputerowego.   Zdaniem   Wnioskodawcy   odpłatne   zbycie   autorskich   praw   majątkowych   do   wytworzonego   oprogramowania   bądź   części   oprogramowania   należy   zakwalifikować   jako   kategorię   sprzedaży   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   w   rozumieniu   art.   30ca   ust.   7   pkt   2   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych.   W   opisanym   zdarzeniu   przyszłym   oraz   zaistniałym   stanie   faktycznym   spełnione   są,   według   Wnioskodawcy,   wszystkie   przesłanki   zastosowania   art.   30ca   ustawy   o   PIT,   tj.   Wnioskodawca: a)   uzyskuje   dochód   w   ramach   prowadzonej   pozarolniczej   działalności   gospodarczej, b)   uzyskuje   kwalifikowany   dochód   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej.   W   pierwszej   kolejności   należy   wskazać,   że   Wnioskodawca   uzyskuje   przychody   z   tytułu   prowadzenia   pozarolniczej   działalności   gospodarczej.   W   związku   z   tym   spełniona   jest   pierwsza   przesłanka   wskazana   w   art.   30ca   ustawy   o   PIT.   Z   kolei,   z   kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej   mamy   do   czynienia   wówczas,   gdy:   1.   jest   to   prawo   wskazane   przez   ustawodawcę   w   art.   30ca   ust.   2   pkt   1-8   ustawy   o   PIT,   podlegające   ochronie   prawnej   na   podstawie   przepisów   odrębnych   ustaw   lub   ratyfikowanych   umów   międzynarodowych,   których   stroną   jest   Rzeczpospolita   Polska,   oraz   innych   umów   międzynarodowych,   których   stroną   jest   Unia   Europejska.   Zdaniem   Wnioskodawcy   dochody   uzyskiwane   z   odpłatnego   zbywania   praw   autorskich   do   programów   komputerowych   są   kwalifikowanymi   dochodami   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej,   o   której   mowa   w   art.   30ca   ustawy   o   PIT.   Tym   samym   Wnioskodawca   uprawniony   jest   do   opodatkowania   wskazanych   powyżej   kwalifikowanych   dochodów   przy   zastosowaniu   stawki,   określonej   w   tym   przepisie.   Uzasadniając   niniejsze   stanowisko   Wnioskodawcy,   należy   wskazać,   że   zgodnie   z   art.   30ca   ust.   2   ustawy   o   PIT   kwalifikowanymi   prawami   własności   intelektualnej   są: a)   patent, b)   prawo   ochronne   na   wzór   użytkowy, c)    prawo   z   rejestracji   wzoru   przemysłowego, d)   prawo   z   rejestracji   topografii   układu   scalonego, e)   dodatkowe   prawo   ochronne   dla   patentu   na   produkt   leczniczy   lub   produkt   ochrony   roślin, f)     prawo   z   rejestracji   produktu   leczniczego   i   produktu   leczniczego   weterynaryjnego   dopuszczonych   do   obrotu, g)   wyłączne   prawo,   o   którym   mowa   w   ustawie   z   dnia   26   czerwca   2003   r.   o   ochronie   prawnej   odmian   roślin   (Dz.   U.   z   2018   r.   poz.   432), h)   autorskie   prawo   do   programu   komputerowego –   podlegające   ochronie   prawnej   na   podstawie   przepisów   odrębnych   ustaw   lub   ratyfikowanych   umów   międzynarodowych,   których   stroną   jest   Rzeczpospolita   Polska,   oraz   innych   umów   międzynarodowych,   których   stroną   jest   Unia   Europejska,   których   przedmiot   ochrony   został   wytworzony,   rozwinięty   lub   ulepszony   przez   podatnika   w   ramach   prowadzonej   przez   niego   działalności   badawczo-rozwojowej.   W   rozpatrywanym   przypadku   kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej   jest   autorskie   prawo   do   kodu   źródłowego   stanowiącego   Oprogramowanie   wskazane   w   art.   30ca   ust.   2   pkt   8   ustawy   o   PIT.   Zgodnie   z   art.   30ca   ust.   7   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   dochód   jest   osiągnięty   przez   podatnika   w   ciągu   roku   podatkowego: 1)   z   opłat   lub   należności   wynikających   z   umów   licencyjnych,   dotyczących   kwalifikowanego   IP; 2)   ze   sprzedaży   kwalifikowanego   IP; 3)   z   kwalifikowanego   IP   uwzględnionego   w   cenie   sprzedaży   produktu   lub   usługi; 4)   z   odszkodowania   za   naruszenie   praw   wynikających   z   kwalifikowanego   IP,   jeżeli   zostało   uzyskane   w   postępowaniu   spornym,   w   tym   w   postępowaniu   sądowym   albo   arbitrażu. Jak   wskazano   powyżej,   Oprogramowanie   wytworzone   przez   Wnioskodawcę   podlega   ochronie   prawnej   na   podstawie   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych,   art.   1.1   oraz   art.   1.2   pkt   1.   Jedynym   efektem   tych   usług   w   zakresie   rozwoju   i   tworzenia   Oprogramowania,   które   są   opisane   we   wniosku,   jest   kod   źródłowy   programu   komputerowego.   Umowa   pomiędzy   Wnioskodawcą   a   jego   Kontrahentem   stanowi,   że   prawa   własności   intelektualnej,   jakie   wytworzy   w   ramach   zleconych   usług,   należą   po   przeniesieniu   do   Kontrahenta.   W   ramach   usług   wytwarza   utwory   objęte   prawami   własności   intelektualnej.   Kontrahent   zyskuje   wszystkie   prawa   do   wytworzonych   przez   niego   utworów,   a   Wnioskodawca   je   traci,   za   co   dostaje   wynagrodzenie.   Tak   więc   całość   kwoty   wynagrodzenia,   jakie   Wnioskodawca   planuje   objąć   i   obejmuje   preferencyjną   stawką   opodatkowania,   stanowi   wynagrodzenie   za   przeniesienie   praw   autorskich   (sprzedaż).   Przedmiotem   umowy   jest   więc   przeniesienie   prawa   do   własności   intelektualnej.   Odpłatne   przeniesienie   wskazanych   we   wniosku   praw   następuje   w   ramach   prowadzonej   przez   Wnioskodawcę   jednoosobowej   działalności   gospodarczej,   która   jest   pozarolniczą   działalnością   gospodarczą. Oprogramowanie   zostaje   wytworzone   w   ramach   prowadzonej   przez   Wnioskodawcę   działalności   badawczo-rozwojowej   w   rozumieniu   art.   5a   pkt   38   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych.   Jest   to   twórcza   działalność   podejmowana   w   sposób   systematyczny   obejmująca   prace   rozwojowe   w   celu   tworzenia   nowych   zastosowań.   Przy   czym   prace   te   są   działalnością   obejmującą   nabywanie,   łączenie,   kształtowanie   i   wykorzystywanie   dostępnej   aktualnie   wiedzy   i   umiejętności,   w   zakresie   narzędzi   informatycznych   i   Oprogramowania   wskazanego   we   wniosku   służącego   do   tworzenia   i   oferowania   zmienionych,   ulepszonych   lub   nowych   produktów   wcześniej   niedostępnych   na   rynku.   Nie   są   to   działania   rutynowe   ani   okresowe   (nie   jest   to   utrzymanie   techniczne   produktu),   co   spełnia   definicję   działalności   rozwojowej   określoną   w   art.   4.3   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce.   Wnioskodawca   prowadzi   jednoosobową   działalność   gospodarczą,   której   przychody   za   poprzedni   rok   nie   przekroczyły   2   mln   euro.   Nie   ma   więc   obowiązku   prowadzić   ksiąg   rachunkowych   i   ich   nie   prowadzi.   Prowadzi   księgę   przychodów   i   rozchodów.   W   przypadku   rozliczania   się   na   podstawie   art.   30ca   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   Wnioskodawca,   jak   wskazano   powyżej,   prowadzi   odrębną   ewidencję   zgodnie   z   wymogiem   art.   30cb   pkt   2   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych.   Zgodnie   z   art.   74   ust.   2   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych   ochrona   przyznana   programowi   komputerowemu   obejmuje   wszystkie   formy   jego   wyrażenia.   Idee   i   zasady   będące   podstawą   jakiegokolwiek   elementu   programu   komputerowego   nie   podlegają   ochronie.   W   celu   poprawnego   zastosowania   preferencji   IP   Box   wobec   autorskiego   prawa   do   programu   komputerowego   należy   nadać   mu   znaczenia   funkcjonalne,   celowościowe   i   rozszerzające,   w   zgodzie   z   najbardziej   istotnym   międzynarodowym   kontekstem   przepisów   o   IP   Box,   czyli   Raportem   OECD   BEPS   Plan   Działania   nr   5.   Zgodnie   z   akapitem   34   tego   Raportu,   copyrighted   software,   nie   tylko   program   komputerowy   chroniony   prawem   autorskim,   ale   szerzej   oprogramowanie   chronione   prawem   autorskim,   może   zawierać   się   w   katalogu   kwalifikowanych   IP   jako   aktywo   funkcjonalnie   ekwiwalentne   do   patentu.   OECD   wskazuje,   że   oprogramowanie   chronione   prawem   autorskim   dzieli   podstawowe   cechy   patentów,   ponieważ   jest   nowatorskie,   nieoczywiste   i   użyteczne,   a   zatem   zasadniczo   wynika   z   prowadzenia   innowacyjnej   działalności   badawczo-rozwojowej,   której   prowadzenie   powinny   stymulować   przepisy   o   IP   Box.   OECD   stwierdza   także,   że   nie   wszystkie   jurysdykcje   zapewniają   ochronę   patentową   oprogramowania   i   dlatego   wielu   podatników,   którzy   wytwarzają   oprogramowanie,   musi   posiadać   prawa   autorskie,   zamiast   polegać   na   ochronie   patentowej.   Włączenie   oprogramowania   chronionego   prawem   autorskim   do   definicji   funkcjonalnie   równoważnych   kwalifikowanych   IP   zapewnia   również,   że   różne   traktowanie   oprogramowania   na   mocy   prawa   patentowego   różnych   jurysdykcji   nie   ma   wpływu   na   to,   czy   dochody   z   oprogramowania   mogą   korzystać   z   różnych   regulacji   IP   Box.   W   związku   z   tym,   że   w   Polsce   oprogramowanie   –   definiowane   jako   ogół   informacji   w   postaci   zestawu   instrukcji,   zaimplementowanych   interfejsów   i   zintegrowanych   danych   przeznaczonych   dla   komputera   do   realizacji   wyznaczonych   celów   –   podlega   ochronie   jak   utwór   literacki   z   art.   1   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych,   oprogramowanie   może   być,   zgodnie   z   wykładnią   celowościową   i   kontekstualną   (ww.   Raport   OECD),   uznane   za   kwalifikowane   IP   w   świetle   rozszerzającej   wykładni   art.   30ca   ust.   2   pkt   8   ustawy   o   PIT,   jeśli   jego   wytworzenie,   rozszerzenie   lub   ulepszenie   jest   wynikiem   prac   badawczo-rozwojowych.   Jako   że   efektem   jego   pracy   jest   kod   źródłowy   programu   komputerowego,   Wnioskodawca   wytwarza   prawa   własności   intelektualnej.   Mając   na   uwadze   spełnienie   przez   niego   definicji   działalności   B+R,   wytwarza   więc   kwalifikowane   prawa   własności   intelektualnej   w   rozumieniu   art.   30ca   pkt   2.8   ustawy   o   PIT.   Na   podstawie   umowy   pomiędzy   nim   a   Kontrahentem   wykonuje   usługi   programistyczne   i   wszelkie   prawa   własności   intelektualnej   są   przekazywane   na   rzecz   Kontrahenta,   za   pewną   ustaloną   opłatą.   Według   ustawy   o   podatku   od   towarów   i   usług   przez   sprzedaż   rozumie   się   „odpłatną   dostawę   towarów   i   odpłatne   świadczenie   usług   na   terytorium   kraju,   eksport   towarów   oraz   wewnątrzwspólnotową   dostawę   towarów”.   Tak   więc   w   tym   przypadku   następuje   faktyczna   sprzedaż   wytworzonych   przez   niego   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej.   Jedynym   dochodem,   jaki   Wnioskodawca   uzyskuje   z   tytułu   współpracy   z   Kontrahentem,   na   rzecz   Kontrahenta,   który   chce   objąć   preferencyjną   stawką   opodatkowania,   jest   wynagrodzenie   z   tytułu   odpłatnego   przeniesienia   na   Kontrahenta   praw   do   wytworzonego   Oprogramowania   lub   jego   części.   Jest   to   Oprogramowanie   pisane   na   zamówienie   spełniające   specyficzne   wymagania   klienta   i   nie   istnieje   inne   podobne   tak,   aby   można   było   na   jego   podstawie   wycenić   wartość   praw   własności   intelektualnej   związanej   z   tym   Oprogramowaniem.   Tak   więc   dokumentem   określającym   wartość   praw   jest   faktura,   którą   wystawia   Kontrahentowi   z   tytułu   świadczonych   usług   i   zastosowanie   proporcji   pozwalającej   na   określenie   kwoty   wynagrodzenia   za   przeniesienie   tworzonego   Oprogramowania.   Należy   zatem   podkreślić,   że   dochody,   które   uzyskuje   Wnioskodawca,   są   kwalifikowanymi   dochodami   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej,   o   których   mowa   w   art.   30ca   ustawy   o   PIT.   Tym   samym,   Wnioskodawca   uprawniony   jest   do   opodatkowania   wskazanych   powyżej   kwalifikowanych   dochodów   przy   zastosowaniu   stawki,   tj.   5%   podstawy   opodatkowania. Wynika   to   z   następujących   przesłanek   ustawowych: a)   w   rozpatrywanym   przypadku   kwalifikowanymi   prawami   własności   intelektualnej   są   autorskie   prawa   do   programów   komputerowych   wskazane   w   art.   30ca   ust.   2   pkt   8   ustawy   o   PIT,   które   podlegają   ochronie   na   podstawie   odrębnych   ustaw   (ustawy   z   dnia   4   lutego   1994   r.   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych)   i   których   przedmiot   ochrony   został   wytworzony,   rozwinięty   lub   ulepszony   przez   podatnika   w   ramach   prowadzonej   przez   niego   działalności   badawczo-rozwojowej; b)   uzyskiwany   przez   Wnioskodawcę   dochód   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej   będącego   prawami   autorskimi   do   programów   komputerowych   jest,   zgodnie   z   art.   30ca   ust.   7   ustawy   o   PIT,   kwalifikowanym   dochodem   ze   sprzedaży   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej.   Wnioskodawca   uzyskuje   bowiem   dochód   z   pozarolniczej   działalności   gospodarczej,   tj.   dochodu   ze   sprzedaży   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   (art.   30ca   ust.   7   ustawy   o   PIT).   Tym   samym,   zdaniem   Wnioskodawcy,   w   związku   z   faktem   spełnienia   przesłanek   ustawowych   i   przy   uwzględnieniu   okoliczności,   że   Wnioskodawca   oczywiście   stosuje   wskaźnik   nexus   do   wyliczenia   kwalifikowanych   dochodów   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnych,   Wnioskodawca   uprawniony   jest   do   opodatkowania   kwalifikowanych   dochodów   z   tytułu   odpłatnego   przeniesienia   przez   Wnioskodawcę   kwalifikowanych   autorskich   praw   majątkowych   do   programów   komputerowych   (sprzedaży)   przy   zastosowaniu   stawki   określonej   w   art.   30ca   ust.   1   ustawy   o   PIT   obliczonych   przy   zastosowaniu   wskaźnika   nexus.   Zdaniem   Wnioskodawcy   –   w   odniesieniu   do   pytania   nr   3   –   zgodnie   z   art.   30ca   ust.   4   i   5   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   wysokość   kwalifikowanego   dochodu   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   ustala   się   jako   iloczyn   dochodu   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   osiągniętego   w   roku   podatkowym   i   wskaźnika   obliczonego   według   wzoru:   [(a+b)x1,3]/   (a+b+c+d),   w   którym   poszczególne   litery   oznaczają   koszty   faktycznie   poniesione   przez   podatnika   na: a)   prowadzoną   bezpośrednio   przez   podatnika   działalność   badawczo-rozwojową   związaną   z   kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej, b)   nabycie   wyników   prac   badawczo-rozwojowych   związanych   z   kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej,   innych   niż   wymienione   w   lit.   d,   od   podmiotu   niepowiązanego   w   rozumieniu   art.   23m   ust.   1   pkt   3, c)   nabycie   wyników   prac   badawczo-rozwojowych   związanych   z   kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej,   innych   niż   wymienione   w   lit.   d,   od   podmiotu   powiązanego   w   rozumieniu   art.   23m   ust.   1   pkt   4, d)   nabycie   przez   podatnika   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej.   Do   powyższych   kosztów   nie   zalicza   się   kosztów,   które   nie   są   bezpośrednio   związane   z   kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej,   w   szczególności   odsetek,   opłat   finansowych   oraz   kosztów   związanych   z   nieruchomościami.   Na   mocy   art.   30ca   ust.   6   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   w   przypadku   gdy   wartość   wskaźnika,   o   którym   mowa   powyżej,   jest   większa   od   1,   przyjmuje   się,   że   wartość   ta   wynosi   1. Przedmiotem   wykonywanej   przez   Wnioskodawcę   działalności   gospodarczej   jest   w   przeważającym   zakresie   tworzenie   programów   komputerowych,   do   których   prawa   autorskie   są   następnie   przenoszone   w   ramach   wykonania   umowy   na   rzecz   określonego   kontrahenta.   Za   świadczone   usługi   Wnioskodawca   otrzymuje   ustalone   honorarium,   które   obejmuje   również   wynagrodzenie   za   przeniesienie   autorskich   praw   majątkowych.   W   związku   z   wykonywaną   przez   Wnioskodawcę   działalnością   w   zakresie   tworzenia   i   rozwoju   Oprogramowania   ponosi   On   wydatki   na: a)   użytkowanie   samochodu,   w   tym   koszty   paliwa,   koszty   napraw   i   inne   koszty   związane   z   jego   eksploatacją; b)   usługi   telekomunikacyjne   (abonament   telefoniczny   i   Internet); c)    telefon   komórkowy; d)   prowadzenie   księgowości; e)   sprzęt   komputerowy   i   urządzenia   peryferyjne; f)     urządzenia   i   materiały   biurowe   (materiały   i   sprzęty   biurowe   i   eksploatacyjne), g)   książki   branżowe   i   szkolenia   (materiały   doskonalenia   zawodowego). Powyższe   wydatki   ponoszone   przez   Wnioskodawcę   są   również   kosztami   w   rozumieniu   art.   22   w   zw.   z   art.   23   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   i   mają   na   celu   osiągnięcie   przychodów   lub   zachowanie   albo   zabezpieczenie   źródła   przychodów   –   tj.   prowadzonej   przez   Niego   pozarolniczej   działalności   gospodarczej.   Podsumowując,   zdaniem   Wnioskodawcy,   ponoszone   wydatki   w   zakresie,   w   jakim   przeznaczane   są   na   wytworzenie   danego   oprogramowania   bądź   części   oprogramowania,   przy   zachowaniu   odpowiedniej   metodologii   alokacji   opisanej   we   wniosku,   należy   uznać   za   koszty   faktycznie   poniesione   na   prowadzoną   bezpośrednio   przez   Niego   działalność   badawczo-rozwojową   związaną   z   kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej   wskazanym   powyżej   (oznaczone   jako   lit.   a   we   wskaźniku   z   art.   30ca   ust.   4   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych)   i   mogą   zostać   ujęte   do   obliczenia   wskaźnika   NEXUS.   Zdaniem   Wnioskodawcy   –   w   odniesieniu   do   pytania   nr   4   –   zgodnie   z   art.   30ca   ust.   7   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   dochód   (strata)   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   jest   obliczony   zgodnie   z   art.   9   ust.   2   dochód   (strata)   z   pozarolniczej   działalności   gospodarczej   w   zakresie,   w   jakim   został   osiągnięty: 1)   z   opłat   lub   należności   wynikających   z   umowy   licencyjnej,   która   dotyczy   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej; 2)   ze   sprzedaży   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej; 3)   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   uwzględnionego   w   cenie   sprzedaży   produktu   lub   usługi; 4)   z   odszkodowania   za   naruszenie   praw   wynikających   z   kwalifikowanego   IP,   jeżeli   zostało   uzyskane   w   postępowaniu   spornym,   w   tym   w   postępowaniu   sądowym   albo   arbitrażu.   Natomiast   art.   9   ust.   2   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   stanowi,   że   dochodem   ze   źródła   przychodów,   jeżeli   przepisy   art.   23o,   art.   23u,   art.   24-24b,   art.   24c,   art.   24e,   art.   30ca,   art.   30da   oraz   art.   30f   nie   stanowią   inaczej,   jest   nadwyżka   sumy   przychodów   z   tego   źródła   nad   kosztami   ich   uzyskania   osiągnięta   w   roku   podatkowym.   Jeżeli   koszty   uzyskania   przekraczają   sumę   przychodów,   różnica   jest   stratą   ze   źródła   przychodów.   Zastosowanie   cedułowości   (teorii   źródeł)   wiąże   się   z   konsekwencjami,   zwłaszcza   w   zakresie   możliwości   stosowania   specjalnych   stawek   opodatkowania   lub   kosztów   normatywnych.   Prowadzona   przez   Wnioskodawcę   działalność   gospodarcza   w   przeważającym   zakresie   obejmuje   tworzenie   programów   komputerowych,   do   których   prawa   autorskie   są   następnie   przenoszone   w   ramach   realizacji   zawartej   umowy   współpracy   na   określonego   Kontrahenta.   Wnioskodawca   za   wykonane   usługi   otrzymuje   ustalone   wynagrodzenie,   obejmujące   również   należność   za   przeniesienie   autorskich   praw   majątkowych.   Zważając   na   to,   że   działania   Wnioskodawcy   zorientowane   są   na   działalność   badawczo-rozwojową,   ponosi   On   wydatki   na: a)   użytkowanie   samochodu,   w   tym   koszty   paliwa,   koszty   napraw   i   inne   koszty   związane   z   jego   eksploatacją; b)   usługi   telekomunikacyjne   (abonament   telefoniczny   i   Internet); c)    telefon   komórkowy; d)   prowadzenie   księgowości; e)   sprzęt   komputerowy   i   urządzenia   peryferyjne; f)     urządzenia   i   materiały   biurowe   (materiały   i   sprzęty   biurowe   i   eksploatacyjne), g)   książki   branżowe   i   szkolenia   (materiały   doskonalenia   zawodowego). Niniejsze   wydatki   ponoszone   przez   Wnioskodawcę   są   również   kosztami   w   rozumieniu   art.   22   w   zw.   z   art.   23   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   gdyż   mają   na   celu   osiągnięcie   przychodów   lub   zachowanie   albo   zabezpieczenie   źródła   przychodów,   tj.   prowadzonej   przez   Niego   pozarolniczej   działalności   gospodarczej.   W   przypadku   braku   możliwości   pełnego   alokowania   konkretnego   kosztu   poniesionego   przez   Wnioskodawcę   w   ramach   działalności   gospodarczej   do   przychodów   ze   zbycia   Oprogramowania   bądź   części   Oprogramowania   Wnioskodawca   ustali   faktyczny   koszt   poniesiony   w   danym   okresie   na   prowadzoną   przez   Niego   działalność   związaną   z   wytwarzaniem   określonego   programu   komputerowego   według   odpowiedniej   proporcji,   która   będzie   odpowiadać   przyczynieniu   się   danego   kosztu   do   osiągnięcia   konkretnego   przychodu   z   prowadzonej   działalności   gospodarczej   w   danym   okresie.   W   ostateczności   Wnioskodawca   per   analogiam   zastosuje   art.   22   ust.   3   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   który   stanowi,   że   jeżeli   podatnik   ponosi   koszty   uzyskania   przychodów   ze   źródeł,   z   których   dochód   podlega   opodatkowaniu,   oraz   koszty   związane   z   przychodami   z   innych   źródeł,   a   nie   jest   możliwe   ustalenie   kosztów   uzyskania   przypadających   na   poszczególne   źródła,   koszty   te   ustala   się   w   takim   stosunku,   w   jakim   pozostają   przychody   z   tych   źródeł   w   ogólnej   kwocie   przychodów.   Podsumowując,   zdaniem   Wnioskodawcy,   ponoszone   wydatki   w   zakresie,   w   jakim   przeznaczane   są   na   wytworzenie   danego   programu   komputerowego,   w   tym   przypisane   według   odpowiedniej   metodologii,   należy   uznać   za   koszty   prowadzonej   przez   Wnioskodawcę   działalności   badawczo-rozwojowej,   a   tym   samym   za   koszty   uzyskania   przychodu   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   w   kontekście   art.   30ca   ust.   7   w   zw.   z   art.   9   ust.   2   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych. Stanowisko   Wnioskodawcy   nie   ulega   zmianie,   gdyż   jest   ono   odpowiednie   i   adekwatne. Ocena   stanowiska   Stanowisko,   które   przedstawił   Pan   we   wniosku,   jest   prawidłowe. Uzasadnienie   interpretacji   indywidualnej Zgodnie   z   art.   9   ust.   1   ustawy   z   dnia   26   lipca   1991   r.   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   1128   ze   zm.):   Opodatkowaniu   podatkiem   dochodowym   podlegają   wszelkiego   rodzaju   dochody,   z   wyjątkiem   dochodów   wymienionych   w   art.   21,   52,   52a   i   52c   oraz   dochodów,   od   których   na   podstawie   przepisów   Ordynacji   podatkowej   zaniechano   poboru   podatku. Zgodnie   z   art.   10   ust.   1   pkt   3   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych: Jednym   ze   źródeł   przychodów   jest   pozarolnicza   działalność   gospodarcza.   W   myśl   art.   5a   pkt   6   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych: Ilekroć   w   ustawie   jest   mowa   o   działalności   gospodarczej   albo   pozarolniczej   działalności   gospodarczej   –   oznacza   to   działalność   zarobkową:   a)  wytwórczą,   budowlaną,   handlową,   usługową, b)  polegającą   na   poszukiwaniu,   rozpoznawaniu   i   wydobywaniu   kopalin   ze   złóż, c)  polegającą   na   wykorzystywaniu   rzeczy   oraz   wartości   niematerialnych   i   prawnych -    prowadzoną   we   własnym   imieniu   bez   względu   na   jej   rezultat,   w   sposób   zorganizowany   i   ciągły,   z   której   uzyskane   przychody   nie   są   zaliczane   do   innych   przychodów   ze   źródeł   wymienionych   w   art.   10   ust.   1   pkt   1,   2   i   4-9. Stosownie   natomiast   do   treści   art.   5b   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych: Za   pozarolniczą   działalność   gospodarczą   nie   uznaje   się   czynności,   jeżeli   łącznie   spełnione   są   następujące   warunki:   1)  odpowiedzialność   wobec   osób   trzecich   za   rezultat   tych   czynności   oraz   ich   wykonywanie,   z   wyłączeniem   odpowiedzialności   za   popełnienie   czynów   niedozwolonych,   ponosi   zlecający   wykonanie   tych   czynności, 2)  są   one   wykonywane   pod   kierownictwem   oraz   w   miejscu   i   czasie   wyznaczonych   przez   zlecającego   te   czynności, 3)  wykonujący   te   czynności   nie   ponosi   ryzyka   gospodarczego   związanego   z   prowadzoną   działalnością. Ustawodawca   wprowadził   definicję   działalności   badawczo-rozwojowej   w   art.   5a   pkt   38   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   zgodnie   z   którą:   Ilekroć   w   ustawie   jest   mowa   o   działalności   badawczo-rozwojowej   –   oznacza   to   działalność   twórczą   obejmującą   badania   naukowe   lub   prace   rozwojowe,   podejmowaną   w   sposób   systematyczny   w   celu   zwiększenia   zasobów   wiedzy   oraz   wykorzystania   zasobów   wiedzy   do   tworzenia   nowych   zastosowań. W   myśl   art.   5a   pkt   39   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   Ilekroć   w   ustawie   jest   mowa   o   badaniach   naukowych   –   oznacza   to:   a)  badania   podstawowe   w   rozumieniu   art.   4   ust.   2   pkt   1   ustawy   z   dnia   20   lipca   2018   r.   –   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce   (Dz.   U.   z   2021   poz.   478   i   619), b)  badania   aplikacyjne   w   rozumieniu   art.   4   ust.   2   pkt   2   ustawy   z   dnia   20   lipca   2018   r.   –   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce.   Z   kolei   w   definicji   prac   rozwojowych   zawartej   w   art.   5a   pkt   40   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   wskazano:   Ilekroć   w   ustawie   jest   mowa   o   pracach   rozwojowych   –   oznacza   to   prace   rozwojowe   w   rozumieniu   art.   4   ust.   3   ustawy   z   dnia   20   lipca   2018   r.   –   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce. Na   podstawie   art.   4   ust.   2   ustawy   z   dnia   20   lipca   2018   r.   –   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce   (Dz.   U.   z   2022   r.   poz.   574   ze   zm.): Badania   naukowe   są   działalnością   obejmującą:   1)  badania   podstawowe   rozumiane   jako   prace   empiryczne   lub   teoretyczne   mające   przede   wszystkim   na   celu   zdobywanie   nowej   wiedzy   o   podstawach   zjawisk   i   obserwowalnych   faktów   bez   nastawienia   na   bezpośrednie   zastosowanie   komercyjne; 2)  badania   aplikacyjne   rozumiane   jako   prace   mające   na   celu   zdobycie   nowej   wiedzy   oraz   umiejętności,   nastawione   na   opracowywanie   nowych   produktów,   procesów   lub   usług   lub   wprowadzanie   do   nich   znaczących   ulepszeń.   Stosownie   do   art.   4   ust.   3   ustawy   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce:   Prace   rozwojowe   są   działalnością   obejmującą   nabywanie,   łączenie,   kształtowanie   i   wykorzystywanie   dostępnej   aktualnie   wiedzy   i   umiejętności,   w   tym   w   zakresie   narzędzi   informatycznych   lub   oprogramowania,   do   planowania   produkcji   oraz   projektowania   i   tworzenia   zmienionych,   ulepszonych   lub   nowych   produktów,   procesów   lub   usług,   z   wyłączeniem   działalności   obejmującej   rutynowe   i   okresowe   zmiany   wprowadzane   do   nich,   nawet   jeżeli   takie   zmiany   mają   charakter   ulepszeń.   Zatem   z   pracami   badawczo-rozwojowymi   mamy   do   czynienia   wówczas,   gdy   wykorzystuje   się   dostępną   wiedzę   z   dziedziny   nauki,   technologii   i   działalności   gospodarczej   oraz   innej   wiedzy   i   umiejętności   do   tworzenia   nowych   lub   ulepszania   istniejących   produktów/usług   oraz   procesów   i   technologii   produkcji.   Przenosząc   powyższe   na   grunt   Pana   sprawy,   wyraźnie   podkreślamy,   że   w   celu   stwierdzenia,   czy   prowadzi   Pan   działalność   badawczo-rozwojową,   należy   przeprowadzić   analizę   nakierowaną   na   zidentyfikowanie   przejawów   działalności   gospodarczej,   które   mogą   zostać   uznane   za   działalność   badawczo-rozwojową   (tj.   tych   aktywności   podatnika,   które   spełniają   definicję   wskazaną   w   art.   5a   pkt   38   ww.   ustawy).   Z   ustawowej   definicji   zawartej   w   regulacjach   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   wynika,   że   działalność   badawczo-rozwojowa   musi   mieć   charakter   twórczy.   Jak   podaje   słownik   języka   polskiego   PWN,   działalność   twórcza   to   zespół   działań   podejmowanych   w   kierunku   tworzenia   (działalność   –   zespół   działań   podejmowanych   w   jakimś   celu),   powstania   czegoś   (twórczy   –   mający   na   celu   tworzenie,   tworzyć   –   powodować   powstanie   czegoś).   W   doktrynie   prawa   autorskiego   podkreśla   się   natomiast,   że   cecha   twórczości   związana   jest   przede   wszystkim   z   rezultatem   działalności   człowieka   o   charakterze   kreacyjnym   i   jest   spełniona   wówczas,   gdy   istnieje   nowy   wytwór   intelektu.   Działalność   twórcza   oznacza,   że   „ustawodawca   za   przedmiot   prawa   autorskiego   uznaje   tylko   rezultat   (przejaw)   takiego   działania,   który   choćby   w   minimalnym   stopniu   odróżnia   się   od   innych   rezultatów   takiego   samego   działania,   a   zatem,   że   posiada   cechę   nowości,   której   stopień   nie   ma   znaczenia”.   Zatem   twórczość   działalności   badawczo-rozwojowej   może   przejawiać   się   opracowywaniem   nowych   koncepcji,   narzędzi,   rozwiązań   niewystępujących   dotychczas   w   praktyce   gospodarczej   podatnika   lub   na   tyle   innowacyjnych,   że   w   znacznym   stopniu   odróżniają   się   od   rozwiązań   już   funkcjonujących   u   podatnika.   Kolejnym   kryterium   działalności   badawczo-rozwojowej   jest   prowadzenie   tej   działalności   w   sposób   systematyczny.   Zgodnie   ze   słownikiem   języka   polskiego   PWN   słowo   systematyczny   oznacza   (i)   robiący   coś   regularnie   i   starannie,   (ii)   o   procesach:   zachodzący   stale   od   dłuższego   czasu,   (iii)   o   działaniach:   prowadzony   w   sposób   uporządkowany,   według   pewnego   systemu;   też:   o   efektach   takich   działań;   planowy,   metodyczny.   W   związku   z   tym,   że   w   definicji   działalności   badawczo-rozwojowej   słowo   „systematyczny”   występuje   w   sformułowaniu   „podejmowaną   (działalność)   w   sposób   systematyczny”,   a   więc   odnosi   się   do   „działalności”,   czyli   zespołu   działań   podejmowanych   w   jakimś   celu,   najbardziej   właściwą   definicją   systematyczności   w   omawianym   zakresie   jest   definicja   obejmująca   prowadzenie   działalności   w   sposób   uporządkowany,   według   pewnego   systemu.   Zatem   słowo   systematycznie   odnosi   się   również   do   działalności   prowadzonej   w   sposób   metodyczny,   zaplanowany   i   uporządkowany.   To   oznacza,   że   działalność   badawczo-rozwojowa   jest   prowadzona   systematycznie   niezależnie   od   tego,   czy   podatnik   stale   prowadzi   prace   badawczo-rozwojowe,   czy   tylko   od   czasu   do   czasu,   a   nawet   incydentalnie,   co   wynika   z   charakteru   prowadzonej   przez   niego   działalności   oraz   potrzeb   rynku,   klientów,   sytuacji   mikro   i   makroekonomicznej.   Z   powyższego   wynika,   że   spełnienie   kryterium   „systematyczności”   danej   działalności   nie   jest   uzależnione   od   ciągłości   tej   działalności,   w   tym   od   określonego   czasu   przez   jaki   działalność   taka   ma   być   prowadzona   ani   też   od   istnienia   planu   co   do   prowadzenia   przez   podatnika   podobnej   działalności   w   przyszłości.   Wystarczające   jest,   aby   podatnik   zaplanował   i   przeprowadził   chociażby   jeden   projekt   badawczo-rozwojowy,   przyjmując   dla   niego   określone   cele   do   osiągnięcia,   harmonogram   i   zasoby.   Taka   działalność   może   być   uznana   za   działalność   systematyczną,   tj.   prowadzoną   w   sposób   metodyczny,   zaplanowany   i   uporządkowany.   Powyżej   omówione   dwa   kryteria   działalności   badawczo-rozwojowej   dotyczą   charakteru   i   organizacji   prowadzenia   tej   działalności,   podczas   gdy   ostatnie,   trzecie   kryterium,   dotyczy   rezultatu   prowadzenia   tej   działalności,   tj.   zwiększenia   zasobów   wiedzy   oraz   wykorzystania   zasobów   wiedzy   do   tworzenia   nowych   zastosowań.   W   konsekwencji   –   głównym   zadaniem   dla   zarządzającego   projektem   badawczo-rozwojowym   jest   zlokalizowanie   i   zidentyfikowanie   zasobów   wiedzy   przed   rozpoczęciem   działań   projektowych;   zasobów   w   ujęciu   funkcjonalnym   i   celowościowym,   czyli   podlegającym   zwiększeniu   oraz   możliwym   i   właściwym   do   wykorzystania   zwiększonej   wiedzy   do   nowych   zastosowań.   Lokalizacja   i   identyfikacja   wiedzy   obejmuje   szereg   działań,   w   tym   określenie   stanu   wiedzy,   miejsca,   sposobu   jej   wykorzystania   oraz   selekcji   pod   względem   przydatności   do   realizacji   celu   projektu.   Prowadząc   działalność   badawczo-rozwojową,   przedsiębiorca   rozwija   specjalistyczną   wiedzę   oraz   umiejętności,   które   może   wykorzystać   w   ramach   bieżących   albo   przyszłych   projektów.   Kluczowe   jest   zawarte   w   definicji   działalności   badawczo-rozwojowej   rozróżnienie,   które   wskazuje,   że   taka   działalność   obejmuje   dwa   rodzaje   aktywności,   tj.:   (i)   badania   podstawowe   i   badania   aplikacyjne   zdefiniowane   w   art.   4   ust.   2   pkt   1   i   2   ustawy   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce   oraz   (ii)   prace   rozwojowe,   o   których   mowa   w   art.   4   ust.   3   tej   ustawy.   Należy   zwrócić   uwagę   na   wyłączenie   zawarte   w   art.   4   ust.   3   tej   ustawy,   mogące   odnosić   się   do   wielu   przejawów   aktywności   podatnika.   Zastrzeżenie   zostało   wprowadzone   w   celu   wyeliminowania   z   zakresu   działalności   badawczo-rozwojowej   tych   przejawów   aktywności   podatnika,   które   mimo   ulepszenia   istniejących   procesów   lub   usług,   z   uwagi   na   swoją   cykliczność   (okresowość)   oraz   brak   innowacyjnego   charakteru   (rutynowość),   nie   mogą   stanowić   prac   rozwojowych.   Tymczasem   z   opisu   sprawy   przedstawionego   we   wniosku   o   wydanie   indywidualnej   interpretacji   wynika,   że   prowadzi   Pan   jednoosobową   działalność   gospodarczą   w   ramach,   której   wytwarza,   rozwija   oraz   ulepsza   programy   komputerowe,   czyli   wyodrębniane   zadania,   które   zostały   opisane   szczegółowo   we   wniosku   w   zakresie   tworzenia   i   rozwoju   oprogramowania.   Przez   oprogramowanie   należy   rozumieć   programy   komputerowe,   ich   części   i   rozwinięcia.   Każde   to   pojęcie   opisujące   zakres   Pana   działań   również   jest   zamienne,   gdyż   w   efekcie   realizacji   tych   czynności   zawsze   powstaje   oprogramowanie.   Jak   Pan   wskazał   –prowadzona   przez   Pana   działalność   obejmuje   nabywanie,   łączenie,   kształtowanie   i   wykorzystywanie   dostępnej   aktualnie   wiedzy   i   umiejętności,   w   tym   w   zakresie   narzędzi   informatycznych   lub   oprogramowania,   do   planowania   produkcji   oraz   projektowania   i   tworzenia   zmienionych,   ulepszonych   lub   nowych   produktów,   procesów   lub   usług   w   sposób   nie   rutynowy   i   kreatywny,   nie   jest   to   działalność   obejmująca   proste   usuwanie   błędów   w   oprogramowaniu,   czyli   prowadzi   Pan   działalność   obejmującą   prace   rozwojowe   w   rozumieniu   art.   4   ust.   3   ustawy   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym.   Prowadzi   Pan   w   sposób   systematyczny   prace   twórcze   w   celu   tworzenia   nowych   zastosowań   przy   wykorzystaniu   zasobów   wiedzy.   Działalność   na   rzecz   danego   kontrahenta   polega   na   tworzeniu   nowych   zastosowań,   które   wcześniej   w   ramach   działalności   prowadzonej   przez   Pana   nie   miały   miejsca.   Wytwarzane   Oprogramowanie   jest   rezultatem   Pana   własnej,   indywidualnej,   twórczej   działalności   intelektualnej.   Prace   rozwojowe   zostały/zostaną   zakończone   pozytywnym   wynikiem.   Zostaną   zakończone   wytworzeniem   oprogramowania.   W   wyniku   prac   o   cechach   prac   rozwojowych   zaprojektował   i   stworzył   Pan   nowy,   zmieniony   lub   ulepszony   produkt,   proces   albo   usługę.   W   stosunku   do   dotychczasowej   Pana   działalności   te   produkty,   procesy   lub   usługi   mają   nowy,   bardziej   innowacyjny,   ulepszony   charakter.   Programy   komputerowe   zawsze   odznaczają   się   rzeczywiście   oryginalnym,   twórczym   charakterem,   zawsze   są   kreacją   nowej,   nieistniejącej   wcześniej   wartości   niematerialnej.   Nie   są   efektem   pracy,   która   wymaga   do   osiągnięcia   rezultatu   jedynie   określonych   umiejętności   programistycznych   i   której   rezultaty   da   się   z   góry   określić   i   przewidzieć   jako   mające   charakter   powtarzalny.   Nie   są   jedynie   „techniczną”,   a   „twórczą”   realizacją   szczegółowych   projektów   zlecanych   przez   Kontrahentów.   W   każdym   przypadku   tworzenie   przez   Pana   programu   komputerowego   wiąże   się   z   samodzielnym   podejmowaniem   przez   Pana   prac   rozwojowych   w   rozumieniu   ustawy   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce.   Prowadził   i   prowadzi   Pan   odrębne   prace   rozwojowe   dla   celów   wytworzenia   każdego   poszczególnego   programu   komputerowego,   który   jest   efektem   Pana   pracy.   Programy   komputerowe   zawsze   są   efektem   Pana   prac   rozwojowych   w   rozumieniu   przepisów   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce.   Na   podstawie   przedstawionego   we   wniosku   opisu   sprawy   oraz   cytowanych   przepisów   stwierdzamy,   że   przedstawione   we   wniosku   Pana   działania   spełniają   definicję   działalności   badawczo-rozwojowej   w   rozumieniu   art.   5a   pkt   38   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   gdyż   są   podejmowane   w   sposób   systematyczny,   w   ramach   prac   rozwojowych,   mają   charakter   twórczy   oraz   podejmowane   są   w   celu   zwiększania   zasobów   wiedzy   oraz   wykorzystania   zasobów   wiedzy   do   tworzenia   nowych   zastosowań. Reasumując   –   opisana   przez   Pana   we   wniosku   działalność,   w   ramach   której   tworzone   jest   oprogramowanie,   w   tym   przez   rozwój   i   ulepszanie,   stanowi   działalność   badawczo-rozwojową   w   rozumieniu   art.   5a   pkt   38   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych. Rozpatrując   z   kolei   możliwość   skorzystania   przez   Pana   z   tzw.   ulgi   Innovation   Box,   zwracamy   uwagę,   że   przedsiębiorcy   osiągający   dochody   generowane   przez   prawa   własności   intelektualnej   od   1   stycznia   2019   r.   mogą   korzystać   z   preferencyjnej   stawki   w   podatku   dochodowym.   Na   podstawie   art.   1   pkt   25   ustawy   z   dnia   23   października   2018   r.   o   zmianie   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   prawnych,   ustawy   -   Ordynacja   podatkowa   oraz   niektórych   innych   ustaw   (Dz.   U.   z   2018   r.   poz.   2193),   w   ustawie   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   dodano   art.   30ca   i   art.   30cb. Zgodnie   z   art.   30ca   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   Podatek   od   osiągniętego   przez   podatnika   w   ramach   pozarolniczej   działalności   gospodarczej   kwalifikowanego   dochodu   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej   wynosi   5%   podstawy   opodatkowania.   W   myśl   art.   30ca   ust.   2   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   Kwalifikowanymi   prawami   własności   intelektualnej   są:   1)    patent, 2)    prawo   ochronne   na   wzór   użytkowy, 3)    prawo   z   rejestracji   wzoru   przemysłowego, 4)    prawo   z   rejestracji   topografii   układu   scalonego, 5)    dodatkowe   prawo   ochronne   dla   patentu   na   produkt   leczniczy   lub   produkt   ochrony   roślin, 6)    prawo   z   rejestracji   produktu   leczniczego   i   produktu   leczniczego   weterynaryjnego   dopuszczonych   do   obrotu, 7)    wyłączne   prawo,   o   którym   mowa   w   ustawie   z   dnia   26   czerwca   2003   r.   o   ochronie   prawnej   odmian   roślin   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   213), 8)    autorskie   prawo   do   programu   komputerowego –   podlegające   ochronie   prawnej   na   podstawie   przepisów   odrębnych   ustaw   lub   ratyfikowanych   umów   międzynarodowych,   których   stroną   jest   Rzeczpospolita   Polska,   oraz   innych   umów   międzynarodowych,   których   stroną   jest   Unia   Europejska,   których   przedmiot   ochrony   został   wytworzony,   rozwinięty   lub   ulepszony   przez   podatnika   w   ramach   prowadzonej   przez   niego   działalności   badawczo-rozwojowej.   Zgodnie   z   art.   30ca   ust.   3   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych: Podstawę   opodatkowania   stanowi   suma   kwalifikowanych   dochodów   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej   osiągniętych   w   roku   podatkowym.   Należy   przyjąć,   że   dochody   z   kwalifikowanego   IP   mogą   być   opodatkowane   na   preferencyjnych   zasadach   w   takim   zakresie,   w   jakim   kwalifikowane   IP   wytwarza   dochody   w   efekcie   prac   badawczo-rozwojowych   prowadzonych   przez   podatnika.   Innymi   słowy,   skorzystanie   z   preferencji   IP   Box   jest   możliwe   w   sytuacji   występowania   związku   między   dochodem   kwalifikującym   się   do   preferencji   a   kosztami   faktycznie   poniesionymi   w   celu   jego   uzyskania.   Stosownie   natomiast   do   ust.   4   art.   30ca   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   Wysokość   kwalifikowanego   dochodu   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   ustala   się   jako   iloczyn   dochodu   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   osiągniętego   w   roku   podatkowym   i   wskaźnika   obliczonego   według   wzoru:(a + b) * 1,3 /a + b + c + d   w   którym   poszczególne   litery   oznaczają   koszty   faktycznie   poniesione   przez   podatnika   na: a   –   prowadzoną   bezpośrednio   przez   podatnika   działalność   badawczo-rozwojową   związaną   z   kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej, b   –   nabycie   wyników   prac   badawczo-rozwojowych   związanych   z   kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej,   innych   niż   wymienione   w   lit.   d,   od   podmiotu   niepowiązanego   w   rozumieniu   art.   23m   ust.   1   pkt   3, c   –   nabycie   wyników   prac   badawczo-rozwojowych   związanych   z   kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej,   innych   niż   wymienione   w   lit.   d,   od   podmiotu   powiązanego   w   rozumieniu   art.   23m   ust.   1   pkt   4, d   –   nabycie   przez   podatnika   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej. W   myśl   art.   30ca   ust.   5   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych: Do   kosztów,   o   których   mowa   w   ust.   4,   nie   zalicza   się   kosztów,   które   nie   są   bezpośrednio   związane   z   kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej,   w   szczególności   odsetek,   opłat   finansowych   oraz   kosztów   związanych   z   nieruchomościami. Zgodnie   natomiast   z   art.   30ca   ust.   7   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   Dochodem   (stratą)   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   jest   obliczony   zgodnie   z   art.   9   ust.   2   dochód   (strata)   z   pozarolniczej   działalności   gospodarczej   w   zakresie,   w   jakim   został   osiągnięty: 1)    z   opłat   lub   należności   wynikających   z   umowy   licencyjnej,   która   dotyczy   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej; 2)   ze   sprzedaży   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej; 3)   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   uwzględnionego   w   cenie   sprzedaży   produktu   lub   usługi; 4)   z   odszkodowania   za   naruszenie   praw   wynikających   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej,   jeżeli   zostało   uzyskane   w   postępowaniu   spornym,   w   tym   postępowaniu   sądowym   albo   arbitrażu. Ponadto   należy   wskazać,   że   podatnik,   który   chce   skorzystać   z   ww.   preferencji,   jest   zobowiązany   prowadzić   szczegółową   ewidencję   rachunkową   w   sposób   umożliwiający   obliczenie   podstawy   opodatkowania,   w   tym   powiązanie   ponoszonych   kosztów   prac   badawczo-rozwojowych   z   osiąganymi   dochodami   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej   powstałymi   w   wyniku   przeprowadzenia   tych   prac.   W   myśl   art.   30cb   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   Podatnicy   podlegający   opodatkowaniu   na   podstawie   art.   30ca   są   obowiązani:   1)   wyodrębnić   każde   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej   w   prowadzonych   księgach   rachunkowych; 2)   prowadzić   księgi   rachunkowe   w   sposób   zapewniający   ustalenie   przychodów,   kosztów   uzyskania   przychodów   i   dochodu   (straty),   przypadających   na   każde   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej; 3)  wyodrębnić   koszty,   o   których   mowa   w   art.   30ca   ust.   4,   przypadające   na   każde   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej,   w   sposób   zapewniający   określenie   kwalifikowanego   dochodu; 4)  dokonywać   zapisów   w   prowadzonych   księgach   rachunkowych   w   sposób   zapewniający   ustalenie   łącznego   dochodu   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej   –   w   przypadku   gdy   podatnik   wykorzystuje   więcej   niż   jedno   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej,   a   w   prowadzonych   księgach   rachunkowych   nie   jest   możliwe   spełnienie   warunków,   o   których   mowa   w   pkt   2   i   3; 5)  dokonywać   zapisów   w   prowadzonych   księgach   rachunkowych   w   sposób   zapewniający   ustalenie   dochodu   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej   w   odniesieniu   do   tego   produktu   lub   tej   usługi   albo   do   tych   produktów   lub   tych   usług   –   w   przypadku   gdy   podatnik   wykorzystuje   jedno   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej   lub   większą   liczbę   tych   praw   w   produkcie   lub   usłudze   albo   w   produktach   lub   usługach,   a   w   prowadzonych   księgach   rachunkowych   nie   jest   możliwe   spełnienie   warunków,   o   których   mowa   w   pkt   2-4.   Zgodnie   z   art.   30cb   ust.   2   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   Podatnicy   prowadzący   podatkową   księgę   przychodów   i   rozchodów   wykazują   informacje,   o   których   mowa   w   ust.   1,   w   odrębnej   ewidencji. Na   mocy   art.   30cb   ust.   3   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   W   przypadku   gdy   na   podstawie   ksiąg   rachunkowych   lub   ewidencji,   o   której   mowa   w   ust.   2,   nie   jest   możliwe   ustalenie   dochodu   (straty)   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej,   podatnik   jest   obowiązany   do   zapłaty   podatku   zgodnie   z   art.   27   lub   art.   30c.   Powyższe   przepisy   wprowadzają   korzystne   rozwiązania   podatkowe   dla   przedsiębiorców,   którzy   uzyskują   dochody   z   komercjalizacji   wytworzonych   lub   rozwiniętych   przez   nich   praw   własności   intelektualnej,   tzw.   Innovation   Box.   W   tym   zakresie   wpisują   się   one   w   realizację   „Planu   na   rzecz   Odpowiedzialnego   Rozwoju”,   „Strategii   na   rzecz   doskonałości   naukowej,   nowoczesnego   szkolnictwa   wyższego,   partnerstwa   z   biznesem   i   społecznej   odpowiedzialności   nauki”   oraz   „Strategii   na   Rzecz   Odpowiedzialnego   Rozwoju”   w   obszarze   innowacyjności.   Znowelizowane   przepisy   mają   prowadzić   do   wzrostu   zainteresowania   pracami   badawczo-rozwojowymi   prowadzonymi   w   Polsce   oraz   stanowić   swoiste   „zamknięcie”   łańcucha   wartości   związanego   z   procesem   tworzenia   i   komercjalizacji   innowacyjnych   rozwiązań   będących   efektem   prac   badawczo-rozwojowych.   Należy   także   wskazać,   że   powyższe   regulacje   polegają   na   preferencyjnym   opodatkowaniu   5%   stawką   podatkową   dochodów   uzyskiwanych   przez   podatnika   z   praw   własności   intelektualnej,   których   podatnik   jest   właścicielem,   współwłaścicielem,   użytkownikiem   lub   posiada   prawa   do   korzystania   z   nich   na   podstawie   umowy   licencyjnej   i   które   są   chronione   na   podstawie   obowiązującego   prawa   krajowego   lub   międzynarodowego   przez   m.in.   patent,   dodatkowe   prawo   ochronne   na   wzór   użytkowy   czy   prawo   z   rejestracji   wzoru   przemysłowego,   zwane   „kwalifikowanymi   prawami   własności   intelektualnej”.   Możliwość   skorzystania   z   ulgi   Innovation   Box   ma   miejsce   również   w   sytuacji,   gdy   podatnik   dokona   zakupu   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej,   o   których   mowa   powyżej,   pod   warunkiem   że   następnie   poniesie   on   koszty   związane   z   rozwojem   lub   ulepszeniem   nabytego   prawa.   Dochodem   kwalifikującym   się   do   ulgi   Innovation   Box   jest   dochód   uzyskany   z   tytułu   należności/opłat   licencyjnych   lub   innych   należności   związanych   z   wykorzystywaniem   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej,   dochód   ze   sprzedaży   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej,   jak   również   dochód   z   tego   aktywa   uwzględniony   w   cenie   sprzedaży   produktu   lub   usługi   określany   na   zasadzie   ceny   rynkowej.   Warunkiem   koniecznym   dla   skorzystania   z   omawianej   preferencji   jest   wymóg   prowadzenia   przez   podatnika   działalności   badawczo-rozwojowej   bezpośrednio   związanej   z   wytworzeniem,   komercjalizacją,   rozwojem   lub   ulepszeniem   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej,   co   stanowi   wyraz   realizacji   zasady   nexus.   Poziom   dochodu   kwalifikowanego   do   zastosowania   preferencyjnej   stawki   opodatkowania   będzie   wyliczany   przy   zastosowania   formuły   (wzoru)   wynikającej   z   raportu   nr   5   BEPS.   Przewidziano   także   możliwość   zlecenia   wykonania   prac   badawczo-rozwojowych   innym   podmiotom   zarówno   niepowiązanym,   jak   i   powiązanym.   Należy   podkreślić,   że   stosowanie   tej   ulgi   (niższej   stawki   podatku   do   kwalifikowanych   dochodów)   będzie   prawem,   a   nie   obowiązkiem   podatnika.   Jest   to   o   tyle   istotne,   gdyż   z   korzystaniem   z   ulgi   wiążą   się,   bądź   co   bądź,   dodatkowe   obowiązki   po   stronie   podatników,   w   szczególności   obowiązek   prowadzenia   ewidencji   pozwalającej   na   monitorowanie   i   śledzenie   efektów   prac   badawczo-rozwojowych.   Podatnik   będzie   miał   możliwość   stosowania   niniejszej   ulgi   przez   cały   okres   trwania   ochrony   prawnej   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej.   W   przypadku   tych   aktywów,   które   podlegają   procedurze   zgłoszenia/rejestracji,   podatnik   będzie   mógł   skorzystać   z   preferencji   podatkowej   od   momentu   zgłoszenia   lub   złożenia   wniosku   o   rejestrację   (obowiązek   zwrotu   kwoty   ulgi   w   przypadku   wycofania   wniosku,   odmowy   udzielenia   prawa   lub   odrzucenia   wniosku   o   rejestrację).   Odnosząc   powyższe   przepisy   podatkowe   do   przedstawionego   opisu   sprawy,   wskazujemy,   że: 1)   w   ramach   indywidualnej   działalności   gospodarczej   tworzy   Pan   oprogramowanie,   w   tym   przez   rozwój   i   ulepszanie   oprogramowania; 2)   wykonuje   Pan   powyższe   czynności   w   ramach   prowadzonej   przez   Pana   działalności   badawczo-rozwojowej   spełniającej   definicję   wskazaną   w   ustawie   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych; 3)   efekty   Pana   pracy   –   programy   komputerowe   zawsze   są   odrębnymi   programami   komputerowymi,   które   podlegają   ochronie   na   podstawie   art.   74   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych;   4)   przenosi   Pan   za   wynagrodzeniem   całość   praw   autorskich   do   oprogramowania,   co   oznacza   sprzedaż   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej;   5)   wysokość   Pana   wynagrodzenia   za   przeniesienie   poszczególnych   praw   autorskich   do   oprogramowania   bądź   części   oprogramowania   jest   każdorazowo   określana   na   koniec   okresu   rozliczeniowego   na   podstawie   ewidencji   określającej   ilość   godzin   przeznaczonych   na   stworzenie   określonego   programu   komputerowego;   prowadzona   przez   Pana   ewidencja   czasu   i   wykonanych   prac   pozwala   na   wskazanie   kwoty   wynagrodzenia   należnego   z   tytułu   przeniesienia   praw   własności   intelektualnej   na   kontrahenta; 6)   prowadzi   Pan   od   1   stycznia   2019   r.   na   bieżąco   odrębną   od   podatkowej   księgi   przychodów   i   rozchodów   szczegółową   ewidencję,   o   której   mowa   w   art.   30cb   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych;   wyodrębnia   Pan   w   niej   każde   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej;   prowadzi   Pan   ewidencję   pozwalającą   na   ustalenie   przychodów,   kosztów   uzyskania   przychodów   i   dochodu   (straty),   przypadających   na   każde   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej   oraz   w   prowadzonej   ewidencji   wyodrębnia   Pan   koszty,   o   których   mowa   w   art.   30ca   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   przypadające   na   każde   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej.   Wskazujemy   też,   że   oprogramowanie   –   definiowane   jako   ogół   informacji   w   postaci   zestawu   instrukcji,   zaimplementowanych   interfejsów   i   zintegrowanych   danych   przeznaczonych   dla   komputera   do   realizacji   wyznaczonych   celów   –   podlega   ochronie   jak   utwór   literacki   z   art.   1   ustawy   z   dnia   4   lutego   1994   r.   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   1062).   Stąd   oprogramowanie   może   być   uznane   za   kwalifikowane   IP,   w   świetle   art.   30ca   ust.   2   pkt   8   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   jeśli   jego   wytworzenie,   rozszerzenie   lub   ulepszenie   jest   wynikiem   prac   badawczo-rozwojowych.   Zgodnie   z   art.   74   ust.   2   ww.   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych:   Ochrona   przyznana   programowi   komputerowemu   obejmuje   wszystkie   formy   jego   wyrażenia.   Idee   i   zasady   będące   podstawą   jakiegokolwiek   elementu   programu   komputerowego,   w   tym   podstawą   łączy,   nie   podlegają   ochronie.   Na   podstawie   powyższego   stwierdzamy,   że   dochód   z   tytułu   przeniesienia   praw   do   opisanych   przez   Pana   programów   komputerowych,   które   stanowią   utwory   prawnie   chronione   i   zostały   wytworzone   w   ramach   prowadzonej   działalności   badawczo-rozwojowej,   kwalifikuje   się   do   dochodów   z   kwalifikowanego   IP.   To   oznacza,   że   może   Pan   skorzystać   z   preferencyjnego   opodatkowania   dochodów   według   stawki   5%   uzyskanych   z   tego   tytułu   od   1   stycznia   2019   r.,   tj.   od   momentu   rozpoczęcia   prowadzenia   ewidencji,   o   której   mowa   w   art.   30cb   ust.   2   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   oraz   w   latach   następnych   (o   ile   nie   zmieni   się   stan   faktyczny   i   prawny). W   tym   miejscu   zwracamy   także   uwagę,   że   opodatkowaniu   preferencyjną   stawką   podatkową   w   wysokości   5%   może   podlegać   wyłącznie   dochód   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnych   uzyskany   w   danym   roku   podatkowym. Reasumując   –   odpłatne   przeniesienie   prawa   autorskiego   do   programów   komputerowych   (Oprogramowania,   części   Oprogramowania)   tworzonego   przez   Pana   w   ramach   opisanego   obszaru   usług   wykonywanych   w   ramach   prowadzonej   działalności   gospodarczej   na   terytorium   Rzeczypospolitej   Polskiej   stanowi,   w   rozumieniu   art.   30ca   ust.   7   pkt   2   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   sprzedaż   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej,   o   których   mowa   w   art.   30ca   ust.   2   pkt   8   tej   ustawy.   Tym   samym   –   może   Pan   zastosować   stawkę   opodatkowania   5%   do   dochodu   osiągniętego   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej   w   latach   2019,   2020,   2021   i   kolejnych.   Przechodząc   do   kwestii,   które   z   wydatków   na: ·     użytkowanie   samochodu   (koszty   paliwa,   koszty   napraw,   ubezpieczenie   OC,   ubezpieczenie   AC,   koszty   przeglądów,   koszty   wymiany   zużytych   części   –   klocki   hamulcowe);   ·     usługi   telekomunikacyjne   (abonament   telefoniczny   i   Internet);   ·     telefon   komórkowy;   ·     prowadzenie   księgowości;   ·     sprzęt   komputerowy,   jego   podzespoły   i   urządzenia   peryferyjne   (koszty   zakupu   laptopa,   koszty   zakupu   telefonu,   koszty   licencji   oprogramowania   –   system   operacyjny   (...),   koszty   zakupu   drukarki,   koszty   zakupu   podzespołów   komputerowych);   ·     urządzenia   i   materiały   biurowe   (długopisy,   papier   ksero,   zszywacze,   tusz   do   drukarki,   koszulki   do   dokumentów,   teczki),   ·     książki   branżowe   i   szkolenia   (materiały   doskonalenia   zawodowego) ponoszonych   przez   Pana   w   ramach   prowadzonej   działalności   gospodarczej   są   kosztami   uzyskania   przychodów   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej,   wyjaśniamy,   co   następuje. Przede   wszystkim   podkreślamy,   że   wysokość   dochodu   z   kwalifikowanego   IP   ustala   się   jako   iloczyn: -          dochodu   z   kwalifikowanego   IP   osiągniętego   w   roku   podatkowym   i -          wskaźnika   nexus   obliczonego   według   specjalnego   wzoru   określonego   w   art.   30ca   ust.   4   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych. Zatem   dla   potrzeb   obliczenia   podstawy   opodatkowania   podlegającej   preferencyjnemu   opodatkowaniu   stawką   5%   podatnik   jest   zobowiązany   do   wyliczenia   dwóch   podstawowych   wartości: -          dochodu   z   kwalifikowanego   IP   osiągniętego   w   roku   podatkowym   oraz -          wskaźnika,   którym   zostanie   przemnożony   powyższy   dochód. Z   objaśnień   podatkowych   z   15   lipca   2019   r.   wynika   bowiem,   że: „Obliczając   wysokość   dochodu   z   kwalifikowanego   IP,   który   w   dalszej   kolejności   zostanie   przemnożony   przez   wskaźnik   nexus   w   celu   obliczenia   końcowego   dochodu   podlegającego   5%   stawce   podatku,   niezbędne   jest   określenie   związanych   z   kwalifikowanym   IP   przychodów   oraz   kosztów.   Konieczne   jest   więc   wskazanie   przez   podatnika   przychodów   osiąganych   z   danego   kwalifikowanego   IP   oraz   alokowanie   do   tych   przychodów   funkcjonalnie   związanych   z   nimi   kosztów,   które   w   sposób   bezpośredni   i   pośredni   przyczyniły   się   do   powstania   tego   przychodu.   Zatem,   dochodem   z   kwalifikowanego   IP   jest   nadwyżka   sumy   przychodów   osiągnięta   z   tego   kwalifikowanego   IP   nad   kosztami   ich   uzyskania   osiągnięta   w   roku   podatkowym.   Jeżeli   koszty   uzyskania   przychodów   przekraczają   sumę   przychodów,   różnica   jest   stratą   z   kwalifikowanego   IP”. Potwierdza   to   art.   9   ust.   2   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   zgodnie   z   którym:   Dochodem   ze   źródła   przychodów,   jeżeli   przepisy   art.   23o,   art.   23u,   art.   24-24b,   art.   24c,   art.   24e,   art.   30ca,   art.   30da   oraz   art.   30f   nie   stanowią   inaczej,   jest   nadwyżka   sumy   przychodów   z   tego   źródła   nad   kosztami   ich   uzyskania   osiągnięta   w   roku   podatkowym.   Jeżeli   koszty   uzyskania   przekraczają   sumę   przychodów,   różnica   jest   stratą   ze   źródła   przychodów.   Do   powołanej   w   zdaniu   poprzednim   regulacji   odwołuje   się   również   art.   30ca   ust.   7   cytowanej   ustawy. Dlatego   też   należy   określić   –   po   pierwsze   –   przychody   z   kwalifikowanego   prawa   IP,   a   następnie   koszty   uzyskania   tych   przychodów. Co   do   kosztów   uzyskania   przychodów   to   należy   wskazać,   że   muszą   to   być   koszty   poniesione   w   celu   uzyskania   przychodów   z   tytułu   wynagrodzenia   za   przeniesienie   autorskich   praw   do   programów   komputerowych,   a   zatem   funkcjonalnie   związanych   z   nimi   kosztów,   które   w   sposób   bezpośredni   lub   pośredni   związane   są   z   przychodem   z   kwalifikowanych   praw   IP. W   celu   określenia   takich   kosztów   zastosowanie   znajdzie   art.   22   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   zgodnie   z   którym: Kosztami   uzyskania   przychodów   są   koszty   poniesione   w   celu   osiągnięcia   przychodów   lub   zachowania   albo   zabezpieczenia   źródła   przychodów,   z   wyjątkiem   kosztów   wymienionych   w   art.   23.   Aby   zatem   wydatek   mógł   być   uznany   za   koszt   uzyskania   przychodów,   winien,   w   myśl   powołanego   przepisu,   spełniać   łącznie   następujące   warunki:   -    pozostawać   w   związku   przyczynowym   z   przychodami   lub   źródłem   przychodów   i   być   poniesiony   w   celu   osiągnięcia   przychodów   lub   zachowania   albo   zabezpieczenia   źródła   przychodów,   -    nie   znajdować   się   na   liście   kosztów   nieuznawanych   za   koszty   uzyskania   przychodów,   wymienionych   w   art.   23   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   -    być   właściwie   udokumentowany. Przenosząc   powyższe   na   grunt   Pana   sprawy,   kosztami   uzyskania   przychodów   z   tytułu   wynagrodzenia   za   przeniesienie   praw   autorskich   do   wytworzonego   oprogramowania   będą   wszelkie   koszty   poniesione   w   związku   z   prowadzoną   przez   Pana   działalnością   badawczo-rozwojową,   tj.   poniesione   na: ·     użytkowanie   samochodu   (koszty   paliwa,   koszty   napraw,   ubezpieczenie   OC,   ubezpieczenie   AC,   koszty   przeglądów,   koszty   wymiany   zużytych   części   –   klocki   hamulcowe);   ·     usługi   telekomunikacyjne   (abonament   telefoniczny   i   Internet);   ·     telefon   komórkowy;   ·     prowadzenie   księgowości;   ·     sprzęt   komputerowy,   jego   podzespoły   i   urządzenia   peryferyjne   (koszty   zakupu   laptopa,   koszty   zakupu   telefonu,   koszty   licencji   oprogramowania   –   system   operacyjny   (...),   koszty   zakupu   drukarki,   koszty   zakupu   podzespołów   komputerowych);   ·     urządzenia   i   materiały   biurowe   (długopisy,   papier   ksero,   zszywacze,   tusz   do   drukarki,   koszulki   do   dokumentów,   teczki),   ·     książki   branżowe   i   szkolenia   (materiały   doskonalenia   zawodowego). W   odniesieniu   do   kosztów   użytkowania   samochodu   należy   mieć   na   uwadze   ograniczenia   w   zaliczaniu   takich   wydatków   do   kosztów   uzyskania   przychodów   zawarte   w   art.   23   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych.   Ponadto   należy   pamiętać,   że   w   przypadku   środków   trwałych/wartości   niematerialnych   i   prawnych   kosztem   podatkowym   są   odpisy   amortyzacyjne   dokonywane   od   ich   wartości   początkowej. Należy   podkreślić,   że   objaśnienia   podatkowe   wskazują   na   możliwość   uwzględnienia   w   kalkulacji   dochodu   (który   następnie   zostanie   przemnożony   przez   wskaźnik   nexus)   również   kosztów   pośrednich.   Nie   wskazują   natomiast,   w   jaki   sposób   koszty   pośrednie   należy   przyporządkować   do   przychodów   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej   i   do   pozostałych   przychodów. Zdaniem   Organu   –   w   celu   alokowania   kosztów   pośrednich   do   przychodów   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej   można   w   drodze   analogii   zastosować   zasadę   wynikającą   z   treści   art.   22   ust.   3   i   ust.   3a   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych. Zgodnie   z   art.   22   ust.   3   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   Jeżeli   podatnik   ponosi   koszty   uzyskania   przychodów   ze   źródeł,   z   których   dochód   podlega   opodatkowaniu,   oraz   koszty   związane   z   przychodami   z   innych   źródeł,   a   nie   jest   możliwe   ustalenie   kosztów   uzyskania   przypadających   na   poszczególne   źródła,   koszty   te   ustala   się   w   takim   stosunku,   w   jakim   pozostają   przychody   z   tych   źródeł   w   ogólnej   kwocie   przychodów.   Stosownie   do   treści   art.   22   ust.   3a   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   –   w   brzmieniu   obowiązującym   do   31   grudnia   2021   r.:   Zasadę,   o   której   mowa   w   ust.   3,   stosuje   się   również   w   przypadku,   gdy   część   dochodów   z   tego   samego   źródła   przychodów   podlega   opodatkowaniu,   a   część   jest   wolna   od   opodatkowania,   z   wyłączeniem   źródeł   przychodów   określonych   w   art.   10   ust.   1   pkt   1   i   2.   W   myśl   natomiast   art.   22   ust.   3a   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   –   w   brzmieniu   obowiązującym   od   1   stycznia   2022   r.:   Zasadę,   o   której   mowa   w   ust.   3,   stosuje   się   również   w   przypadku,   gdy   część   dochodów   z   tego   samego   źródła   przychodów   podlega   opodatkowaniu,   a   część   jest   wolna   od   opodatkowania,   z   wyłączeniem   źródeł   przychodów   określonych   w   art.   10   ust.   1   pkt   1   i   2   oraz   przychodów,   o   których   mowa   w   art.   21   ust.   1   pkt   152   lit.   c,   pkt   153   lit.   c   i   pkt   154   w   zakresie   przychodów   z   pozarolniczej   działalności   gospodarczej.   Zatem   w   przypadku   braku   możliwości   alokowania   konkretnego   kosztu   poniesionego   przez   Pana   w   ramach   działalności   gospodarczej   do   przychodów   ze   zbycia   praw   autorskich,   może   Pan   przyporządkować   wydatki   do   przychodów   ze   zbycia   praw   autorskich   według   proporcji   ustalonej   jako   stosunek   przychodów   ze   zbycia   oprogramowania   do   przychodów   ogółem   z   prowadzonej   przez   Pana   działalności   gospodarczej   w   danym   okresie.   Kolejnym   krokiem   jest   wyliczenie   wskaźnika   nexus. Należy   zauważyć,   że   istotne   jest   to,   aby   ze   wskaźnika   nexus   wykluczyć   koszty,   które   nie   są   lub   ze   swej   natury   nie   mogą   być,   bezpośrednio   związane   z   wytworzeniem,   rozwinięciem   lub   ulepszeniem   konkretnych   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej. Ustalając   wskaźnik   nexus,   należy   pamiętać,   aby   istniał   związek   między: -          wydatkami   poniesionymi   przez   podatnika   w   związku   z   wytworzeniem   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej, -          kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej   oraz   -          dochodami   uzyskiwanymi   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej. Ta   szczególna   metoda   ujmowania   kosztów   we   wskaźniku   ma   zastosowanie   jedynie   dla   celu,   jakim   jest   kalkulacja   tego   wskaźnika. Należy   również   pamiętać,   że   wskaźnik   nexus   jest   obliczany   oddzielnie   dla   dochodów   z   poszczególnych   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej.   W   związku   z   tym   Wnioskodawca   powinien   również   ustalić   odrębnie   koszty   faktycznie   poniesione   na   działalność   badawczo-rozwojową   związaną   z   danym   prawem. Należy   zatem   przyjąć,   że   jeżeli   podatnik   poniósł   rzeczywiście   wydatki,   które   kwalifikują   się   jako   koszty   prowadzonej   przez   niego   działalności   badawczo-rozwojowej,   to   wydatki   związane   z   wytworzeniem   w   ramach   tej   działalności   kwalifikowanego   IP   należy   uznać   za   koszty   faktycznie   poniesione   przez   podatnika   na   prowadzoną   bezpośrednio   przez   niego   działalność   badawczo-rozwojową   związaną   z   kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej,   z   zastrzeżeniem   art.   30ca   ust.   5   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych. Zatem   wydatki   poniesione   przez   Pana   na:   ·     użytkowanie   samochodu   (koszty   paliwa,   koszty   napraw,   ubezpieczenie   OC,   ubezpieczenie   AC,   koszty   przeglądów,   koszty   wymiany   zużytych   części   –   klocki   hamulcowe);   ·     usługi   telekomunikacyjne   (abonament   telefoniczny   i   Internet);   ·     telefon   komórkowy;   ·     prowadzenie   księgowości;   ·     sprzęt   komputerowy,   jego   podzespoły   i   urządzenia   peryferyjne   (koszty   zakupu   laptopa,   koszty   zakupu   telefonu,   koszty   licencji   oprogramowania   –   system   operacyjny   (...),   koszty   zakupu   drukarki,   koszty   zakupu   podzespołów   komputerowych);   ·     urządzenia   i   materiały   biurowe   (długopisy,   papier   ksero,   zszywacze,   tusz   do   drukarki,   koszulki   do   dokumentów,   teczki),   ·     książki   branżowe   i   szkolenia   (materiały   doskonalenia   zawodowego) mogą   stanowić   koszy,   o   których   mowa   w   lit.   a   wzoru   z   art.   30ca   ust.   4   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   jako   koszty   prowadzonej   bezpośrednio   przez   Pana   działalności   badawczo-rozwojowej   związanej   z   kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej. Reasumując   –   wydatki   ponoszone   przez   Pana   na   użytkowanie   samochodu   (koszty   paliwa,   koszty   napraw,   ubezpieczenie   OC,   ubezpieczenie   AC,   koszty   przeglądów,   koszty   wymiany   zużytych   części   –   klocki   hamulcowe),   usługi   telekomunikacyjne   (abonament   telefoniczny   i   Internet),   telefon   komórkowy,   prowadzenie   księgowości,   sprzęt   komputerowy,   jego   podzespoły   i   urządzenia   peryferyjne   (koszty   zakupu   laptopa,   koszty   zakupu   telefonu,   koszty   licencji   oprogramowania   –   system   operacyjny   (...),   koszty   zakupu   drukarki,   koszty   zakupu   podzespołów   komputerowych),   urządzenia   i   materiały   biurowe   (długopisy,   papier   ksero,   zszywacze,   tusz   do   drukarki,   koszulki   do   dokumentów,   teczki)   oraz   książki   branżowe   i   szkolenia   (materiały   doskonalenia   zawodowego),   które   ponosi   Pan   i   zamierza   ponosić   w   ramach   prowadzonej   działalności   gospodarczej   w   celu   osiągnięcia   przychodów   lub   zachowania   albo   zabezpieczenia   źródła   przychodów   w   rozumieniu   art.   22   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   przy   zachowaniu   odpowiedniej   metody   alokacji,   są   kosztami   uzyskania   przychodów   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   w   kontekście   art.   30ca   ust.   7   w   zw.   z   art.   9   ust.   2   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych. Jednocześnie   wydatki   ponoszone   przez   Pana   na   użytkowanie   samochodu   (koszty   paliwa,   koszty   napraw,   ubezpieczenie   OC,   ubezpieczenie   AC,   koszty   przeglądów,   koszty   wymiany   zużytych   części   –   klocki   hamulcowe),   usługi   telekomunikacyjne   (abonament   telefoniczny   i   Internet),   telefon   komórkowy,   prowadzenie   księgowości,   sprzęt   komputerowy,   jego   podzespoły   i   urządzenia   peryferyjne   (koszty   zakupu   laptopa,   koszty   zakupu   telefonu,   koszty   licencji   oprogramowania   –   system   operacyjny   (...),   koszty   zakupu   drukarki,   koszty   zakupu   podzespołów   komputerowych),   urządzenia   i   materiały   biurowe   (długopisy,   papier   ksero,   zszywacze,   tusz   do   drukarki,   koszulki   do   dokumentów,   teczki)   oraz   książki   branżowe   i   szkolenia   (materiały   doskonalenia   zawodowego),   które   ponosi   Pan   i   zamierza   ponosić   w   ramach   prowadzonej   działalności   gospodarczej   w   celu   osiągnięcia   przychodów   lub   zachowania   albo   zabezpieczenia   źródła   przychodów   w   rozumieniu   art.   22   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   przy   zachowaniu   odpowiedniej   metody   alokacji,   mogą   zostać   uznane   za   koszty   do   obliczenia   wskaźnika,   o   którym   mowa   w   art.   30ca   ust.   4   w   zw.   z   art.   30ca   ust.   5   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych.   Dodatkowe   informacje Informacja   o   zakresie   rozstrzygnięcia Interpretacja   dotyczy   stanów   faktycznych,   które   Pan   przedstawił,   i   stanu   prawnego,   który   obowiązywał   w   dacie   zaistnienia   zdarzeń. Interpretacja   dotyczy   zdarzeń   przyszłych,   które   Pan   przedstawił,   i   stanu   prawnego,   który   obowiązuje   w   dniu   wydania   interpretacji. Ponadto   wyjaśniamy,   że   okoliczność   wykazania   wartości   wynagrodzenia   za   przeniesienie   prawa   własności   intelektualnej   w   umowie   lub   fakturze   nie   podlega   ocenie   w   drodze   interpretacji   przepisów   prawa   podatkowego   w   zakresie   podatku   dochodowego   od   osób   fizycznych. Mimo   uznania   przez   nas   za   adekwatną,   tj.   znajdującą   uzasadnienie   w   opisie   sprawy   „proporcję”   zaproponowaną   przez   Pana,   nie   jest   wykluczona   możliwość   zastosowania   innych   metod   ustalania   tej   proporcji   w   przypadku   jej   weryfikacji   w   postępowaniu   dowodowym   przez   właściwy   organ   podatkowy.   Wybór   metody   ustalania   odpowiedniej   proporcji   zależy   bowiem   od   okoliczności   faktycznych   konkretnej   sprawy.   Pełna   weryfikacja   Pana   stanowiska   może   być   dokonana   jedynie   w   toku   ewentualnego   postępowania   podatkowego,   kontroli   podatkowej   lub   postępowania   kontrolnego   organu   kontroli   celno-skarbowej   będącej   poza   zakresem   instytucji   interpretacji   indywidualnej,   do   której   mają   zastosowanie   przepisy   określone   w   art.   14h   Ordynacji   podatkowej. Ponadto   wskazujemy,   że   powołane   w   treści   wniosku   orzeczenie   Naczelnego   Sądu   Administracyjnego   nie   może   wpłynąć   na   ocenę   prawidłowości   tej   kwestii.   Nie   negując   tego   orzeczenia,   jako   cennego   źródła   w   zakresie   wskazywania   kierunków   wykładni   norm   prawa   podatkowego,   stwierdzamy,   że   teza   badanego   rozstrzygnięcia   nie   ma   zastosowania   w   tym   postępowaniu. W   odniesieniu   do   powołanych   przez   Pana   interpretacji   stwierdzamy,   że   zapadły   one   w   indywidualnych   sprawach   i   nie   są   wiążące   dla   organu   wydającego   tą   interpretację. Pouczenie   o   funkcji   ochronnej   interpretacji ·   Funkcję   ochronną   interpretacji   indywidualnych   określają   przepisy   art.   14k-14nb   ustawy   z   dnia   29   sierpnia   1997   r.   –   Ordynacja   podatkowa   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   1540   ze   zm.).   Interpretacja   będzie   mogła   pełnić   funkcję   ochronną,   jeśli   Pana   sytuacja   będzie   zgodna   (tożsama)   z   opisem   stanów   faktycznych   oraz   zdarzeń   przyszłych   i   zastosuje   się   Pan   do   interpretacji. ·   Zgodnie   z   art.   14na   §   1   Ordynacji   podatkowej: Przepisów   art.   14k-14n   Ordynacji   podatkowej   nie   stosuje   się,   jeśli   stan   faktyczny   lub   zdarzenie   przyszłe   będące   przedmiotem   interpretacji   indywidualnej   jest   elementem   czynności,   które   są   przedmiotem   decyzji   wydanej: 1)  z   zastosowaniem   art.   119a; 2)  w   związku   z   wystąpieniem   nadużycia   prawa,   o   którym   mowa   w   art.   5   ust.   5   ustawy   z   dnia   11   marca   2004   r.   o   podatku   od   towarów   i   usług; 3)  z   zastosowaniem   środków   ograniczających   umowne   korzyści. Zgodnie   z   art.   14na   §   2   Ordynacji   podatkowej: Przepisów   art.   14k-14n   nie   stosuje   się,   jeżeli   korzyść   podatkowa,   stwierdzona   w   decyzjach   wymienionych   w   §   1,   jest   skutkiem   zastosowania   się   do   utrwalonej   praktyki   interpretacyjnej,   interpretacji   ogólnej   lub   objaśnień   podatkowych. Pouczenie   o   prawie   do   wniesienia   skargi   na   interpretację Ma   Pan   prawo   do   zaskarżenia   tej   interpretacji   indywidualnej   do   Wojewódzkiego   Sądu   Administracyjnego.   Zasady   zaskarżania   interpretacji   indywidualnych   reguluje   ustawa   z   dnia   30   sierpnia   2002   r.   Prawo   o   postępowaniu   przed   sądami   administracyjnymi   –   Dz.   U.   z   2022   r.   poz.   329   ze   zm.;   dalej   jako   „PPSA”).   Skargę   do   Sądu   wnosi   się   za   pośrednictwem   Dyrektora   KIS   (art.   54   §   1   PPSA).   Skargę   należy   wnieść   w   terminie   trzydziestu   dni   od   dnia   doręczenia   interpretacji   indywidualnej   (art.   53   §   1   PPSA): ·    w   formie   papierowej,   w   dwóch   egzemplarzach   (oryginał   i   odpis)   na   adres:   Krajowa   Informacja   Skarbowa,   ul.   Teodora   Sixta   17,   43-300   Bielsko-Biała   (art.   47   §   1   PPSA),   albo ·    w   formie   dokumentu   elektronicznego,   w   jednym   egzemplarzu   (bez   odpisu),   na   adres   Elektronicznej   Skrzynki   Podawczej   Krajowej   Informacji   Skarbowej   na   platformie   ePUAP:   /KIS/SkrytkaESP   (art.   47   §   3   i   art.   54   §   1a   PPSA). Skarga   na   interpretację   indywidualną   może   opierać   się   wyłącznie   na   zarzucie   naruszenia   przepisów   postępowania,   dopuszczeniu   się   błędu   wykładni   lub   niewłaściwej   oceny   co   do   zastosowania   przepisu   prawa   materialnego.   Sąd   jest   związany   zarzutami   skargi   oraz   powołaną   podstawą   prawną   (art.   57a   PPSA). Podstawa   prawna   dla   wydania   interpretacji Podstawą   prawną   dla   wydania   tej   interpretacji   jest   art.   13   §   2a   oraz   art.   14b   §   1   ustawy   z   dnia   29   sierpnia   1997   r.   –   Ordynacja   podatkowa   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   1540   ze   zm.).