0112-KDIL2-2.4011.748.2021.2.AG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny   Panie, stwierdzam,   że   Pana   stanowisko   w   sprawie   oceny   skutków   podatkowych   opisanego   stanu   faktycznego   oraz   zdarzenia   przyszłego   w   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   jest   prawidłowe. Zakres   wniosku   o   wydanie   interpretacji   indywidualnej Dnia   3   września   2021   r.   wpłynął   Pana   wniosek   z   27   sierpnia   2021   r.   o   wydanie   interpretacji   indywidualnej,   który   dotyczy   preferencyjnego   opodatkowania   dochodów   generowanych   przez   prawa   własności   intelektualnej   (tzw.   IP   Box).   Uzupełnił   go   Pan   –   w   odpowiedzi   na   wezwanie   –   pismem   z   22   listopada   2021   r.   (wpływ   25   listopada   2021   r.).   Treść   wniosku   jest   następująca: Opis   stanu   faktycznego   i   zdarzenia   przyszłego 1.    Profil   Wnioskodawcy   Wnioskodawca   z   dniem   1   lutego   2019   r.   wznowił   wykonywanie   indywidualnej,   prowadzonej   z   imienia   i   nazwiska   jako   osoba   fizyczna,   działalności   gospodarczej   zarejestrowanej   w   Centralnej   Ewidencji   i   Informacji   o   Działalności   Gospodarczej,   której   podstawowym   przedmiotem   jest   działalność   związana   z   wytwarzaniem   oprogramowania   (PKD   62.01.Z).   Wnioskodawca   posiada   na   terytorium   Rzeczypospolitej   Polskiej   nieograniczony   obowiązek   podatkowy   w   świetle   art.   3   ust.   1   oraz   ust.   1a   ustawy   z   dnia   26   lipca   1991   r.   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   (dalej   w   skrócie:   „u.p.d.o.f.”)   i   rozlicza   się   na   podstawie   podatkowej   księgi   przychodów   i   rozchodów,   według   stawki   liniowej   19%.   Ewidencję   dla   potrzeb   rozliczenia   podatku   dochodowego   od   osób   fizycznych   Wnioskodawca   prowadzi   w   formie   podatkowej   księgi   przychodów   i   rozchodów.   Wnioskodawca   nie   prowadzi   działalności   gospodarczej   poza   terytorium   Rzeczypospolitej   Polskiej   przez   zakład   w   rozumieniu   art.   5a   pkt   22   u.p.d.o.f.   W   szczególności   Wnioskodawca   nie   posiada   za   granicą   żadnej   stałej   placówki   ani   wyznaczonej   osoby   działającej   w   jego   imieniu   i   na   jego   rzecz   za   granicą. Wszystkie   przychody   w   ramach   prowadzonej   działalności   gospodarczej   Wnioskodawca   uzyskuje   w   Polsce.   Wnioskodawca   nie   posiada   statusu   centrum   badawczo-rozwojowego   określonego   w   ustawie   z   dnia   30   maja   2008   r.   o   niektórych   formach   wspierania   działalności   innowacyjnej   (Dz.   U.   z   2019   r.   poz.   1402   z   późn.   zm.).   2.    Kontrakty,   kontrahenci   i   model   współpracy   W   okresie   obowiązywania   przepisów   dotyczących   ulgi   IP   Box   (regulowanej   przepisami   art.   30ca   i   30cb   ustawy   z   26   lipca   1991   r.   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych)   Wnioskodawca   świadczy   w   ramach   prowadzonej   działalności   gospodarczej   usługi   programistyczne   dla   polskiego   kontrahenta   –   (…),   wpisaną   do   rejestru   przedsiębiorców   Krajowego   Rejestru   Sądowego   pod   numerem   KRS   (…)   na   mocy   umowy   o   świadczenia   usług   z   dnia   (…)   kwietnia   2014   r.,   (dalej   w   skrócie:   „Kontrakt”). W   dalszej   części   niniejszego   wniosku   ww.   kontrahent   będzie   w   skrócie   zamiennie   nazywany   „(…)”,   „Spółką”   lub   „Kontrahentem".   Kontrakt   zawarty   jest   na   czas   nieokreślony.   (…)   dostarcza   system   operacyjny   przeznaczony   dla   urządzeń  (…).   Spółka   od   początku   swego   istnienia   rozwija   sztandarowy   produkt,   którym   jest   system   operacyjny   czasu   rzeczywistego   (…).   System   znacznie   przyspiesza   projektowanie   i   wdrażanie   nowych,   inteligentnych   urządzeń.   (…)   bazuje   na   (…),   a   jego   kod   źródłowy   jest   dostępny   w   modelu   (…).   System   znajduje   zastosowanie   w   sektorach,   takich   jak:   (…).   Wnioskodawca   bierze   udział   w   innowacyjnych   na   skalę   światową   projektach   w   dziedzinie   (…).   Są   to   projekty   o   długoterminowym   horyzoncie   czasowym,   zatem   w   tym   kontekście   niniejszy   wniosek   dotyczy   również   zdarzenia   przyszłego.   Współpracując   ze   Spółką   jako   niezależny   podwykonawca,   jest   zaangażowany   w   rozwój   systemu   (…).   Wnioskodawca   m.in.   pracuje   nad   rozwojem   wersji   (…).   Wnioskodawca   zajmuje   się   wytwarzaniem   oprogramowania   składającego   się   na   to   środowisko   aplikacyjne,   programując   w   szczególności   nowe   funkcjonalności   i   dostarczając   Kontrahentowi   narzędzia   (w   postaci   kodu   w   języku   programowania)  serwisowe,   diagnostyczne   i   badawcze. Kontrakt   określa   ramowe   zasady   i   warunki   świadczenia   przez   Wnioskodawcę   usług   programistycznych,   natomiast   ich   szczegółowy   zakres   jest   każdorazowo   ustalany   na   podstawie   składanych   przez   (…)   zamówień   (…).   Przedmiotem   większości   z   tych   zamówień   jest   projektowanie,   tworzenie   i   dostarczanie   oprogramowania   komputerowego   według   przedstawionej   specyfikacji   biznesowej,   tzn.   zgłoszonych   potrzeb,   głównych   celów   i   funkcji,   jakie   musi   spełniać   dany   program   komputerowy.   Z   perspektywy   zleceniodawcy   prace   wykonywane   przez   Wnioskodawcę   na   jego   rzecz   mogą   polegać   na   rozwijaniu   istniejącego   już   systemu   o   nowe   lub   ulepszone   funkcjonalności.   W   tym   miejscu   Wnioskodawca   zaznacza   jednak,   że   rozwijanie   systemu   polega   na   tworzeniu   przez   Niego   od   zera   utworów,   stanowiących   również   programy   komputerowe,   a   następnie   implementowaniu   utworów   do   systemu   zleceniodawcy.   Implementacja   utworu   polega   przede   wszystkim   na   dodawaniu   lub   nadpisywania   części   (linijek)   kodu   źródłowego   do   oprogramowania.   W   wyniku   implementacji   wytworzonych   przez   Wnioskodawcę   utworów   rozwijane   oprogramowanie   jest   optymalizowane   lub   wyposażane   w   nowe   lub   ulepszone   funkcjonalności.   Trzeba   wyjaśnić,   że   oprogramowanie   –   systemy,   nad   którymi   pracuje   Wnioskodawca,   tworzone   jest   na   zasadach   i   wzorcach   (…)   oraz   na   praktykach   zwinnego   wytwarzania   oprogramowania,   są   zatem   połączeniem   wielu   podprogramów,   w   tym   m.in.   wytwarzanych   przez   Wnioskodawcę,   z   których   każdy   wykonuje   określoną   funkcję.   Każdy   z   tych   podprogramów,   z   których   następnie   tworzony   jest   dany   większy   system,   również   jest   programem,   któremu   może   przysługiwać   ochrona   prawno-autorska. W   związku   z   wykonywaniem   Kontraktów   i   składanych   na   ich   podstawie   zamówień   Wnioskodawca   otrzymuje   wynagrodzenie,   które   płatne   jest   w   cyklach   miesięcznych,   na   podstawie   wystawionej   faktury   VAT.   Wnioskodawca   jednocześnie   przenosi   autorskie   prawa   majątkowe   do   wytworzonych   programów,   a   wynagrodzenie   obejmuje   honorarium   z   tego   tytułu. Wnioskodawca,   tworząc   oprogramowanie,   nie   pracuje   pod   kierownictwem   zleceniodawcy,   tj.   (…),   tudzież   jego   klienta   lub   innej   osoby   trzeciej   ani   w   wyznaczonym   przez   nich   czasie   i   miejscu,   chyba   że   specyfika   usług   wymaga   ich   wykonania   w   siedzibie   firmy   lub   klienta.   Wnioskodawca   ma   możliwość   wykonywania   prac   zdalnie,   w   różnych   miejscach   oraz   czasie,   a   także   nie   jest   On   związany   sztywnymi   godzinami   pracy.   Wnioskodawca   ponosi   pełną   odpowiedzialność   za   rezultat   prac   oraz   wykonanie   Kontraktu.   Sposób   wykonywania   czynności   oraz   użyte   rozwiązania   są   wyborem   Wnioskodawcy.   Ponadto,   w   związku   z   nienależytym   wykonaniem   Kontraktu,   druga   strona   ma   prawo   wystąpić   do   Wnioskodawcy   z   roszczeniem   regresowym.   Należy   podkreślić,   że   w   związku   z   tak   wykonywaną   działalnością   Wnioskodawca   ponosi   ryzyko   gospodarcze   zarówno   w   kontekście   odpowiedzialności   za   jakość   i   ewentualne   wady   świadczonych   usług,   jak   i   zmian   kontrahentów,   niepewności   efektu   i   metod   dojścia   do   umówionego   rezultatu.   W   ekonomii   definiuje   się   ryzyko   jako   możliwość   wystąpienia   wyników   odmiennych   od   założonych   celów.   Zgodnie   z   tą   definicją   działalność   Wnioskodawcy   jest   obarczona   ryzykiem   gospodarczym.   3.    Charakterystyka   oprogramowania   tworzonego   przez   Wnioskodawcę   Działalność   gospodarcza   Wnioskodawcy   związana   jest   z   szeroko   rozumianym   programowaniem.   Jej   fundamentem   jest   rozwiązywanie   problemów   algorytmicznych,   co   polega   na   systematycznej   pracy   nad   komputerowym   rozwiązaniem   problemu   i   obejmuje   cały   proces   projektowania   i   otrzymania   rozwiązania.   Rozwiązania   mają   postać   programów   napisanych   w   wybranym   języku   programowania.   Innymi   słowy,   oprogramowanie   napisane   przez   Wnioskodawcę   jest   realizacją   algorytmu.   Powszechnie   przyjmuje   się,   że   algorytm   jest   opisem   krok   po   kroku   rozwiązania   postawionego   problemu   lub   sposobu   osiągnięcia   jakiegoś   celu.   Celem   nadrzędnym   tej   metodologii   jest   otrzymanie   „dobrego”   rozwiązania,   czyli   takiego,   które   jest: -       zrozumiałe   dla   każdego,   kto   zna   dziedzinę   rozwiązywanego   problemu   i   użyte   narzędzia   komputerowe, -       poprawne,   czyli   spełnia   specyfikację   problemu,   a   więc   dokładny   opis   problemu, -       efektywne,   czyli   niepotrzebnie   nie   marnuje   zasobów   komputerowych,   czasu   i   pamięci.   Ta   metoda   składa   się   z   następujących   sześciu   etapów: 1.    Opis   i   analiza   sytuacji   problemowej.   Na   podstawie   opisu   i   analizy   sytuacji   problemowej   należy   w   pełni   zrozumieć,   na   czym   polega   problem,   jakie   są   dane   dla   problemu   i   jakich   oczekujemy   wyników,   oraz   jakie   są   możliwe   ograniczenia. 2.    Sporządzenie   specyfikacji   problemu,   czyli   dokładnego   opisu   problemu   na   podstawie   rezultatów   etapu   1.   Specyfikacja   problemu   zawiera: -       opis   danych, -       opis   wyników, -       opis   relacji   (powiązań,   zależności)   między   danymi   i   wynikami.   Specyfikacja   jest   wykorzystana   w   następnym   etapie   jako   specyfikacja   tworzonego   rozwiązania   (np.   programu). 3.    Zaprojektowanie   rozwiązania.   Dla   sporządzonej   na   poprzednim   etapie   specyfikacji   problemu,   jest   projektowane   rozwiązanie   komputerowe   (np.   program),   czyli   wybierany   odpowiedni   algorytm   i   dobierane   do   niego   struktury   danych.   Wybierane   jest   także   środowisko   komputerowe   (np.   język   programowania),   w   którym   będzie   realizowane   rozwiązanie   na   komputerze. 4.    Komputerowa   realizacja   rozwiązania.   Dla   projektu   rozwiązania,   opracowanego   na   poprzednim   etapie,   buduje   się   kompletne   rozwiązanie   komputerowe,   np.   w   postaci   programu   w   wybranym   języku   programowania.   Następnie   testowana   jest   poprawność   rozwiązania   komputerowego   i   badana   jego   efektywność   działania   na   różnych   danych. 5.    Testowanie   rozwiązania.   Ten   etap   jest   poświęcony   na   systematyczną   weryfikację   poprawności   rozwiązania   i   testowanie   jego   własności,   w   tym   zgodności   ze   specyfikacją. 6.    Prezentacja   rozwiązania.   Dla   otrzymanego   rozwiązania   należy   jeszcze   opracować   dokumentację   i   pomoc   dla   (innego)   użytkownika.   Cały   proces   rozwiązywania   problemu   kończy   prezentacja   innym   zainteresowanym   osobom   sposobu   otrzymania   rozwiązania   oraz   samego   rozwiązania   wraz   z   dokumentacją. Wnioskodawca,   opierając   się   na   wyżej   opisanym   podejściu   algorytmicznym,   rozwija   (…),   pisze   zoptymalizowane   oprogramowanie   do   (…).   Posługując   się   specjalistyczną   nomenklaturą,   Wnioskodawca   tworzy   m.in.:   (…) Powyższe   wyliczenie   ma   jedynie   charakter   przykładowy   i   nie   wyczerpuje   pełnego   spektrum   wykonywanych   na   zlecenie   Kontrahenta   prac   programistycznych.   Jednak   schemat   tworzenia   oprogramowania   i   zakres   podejmowanych   działań   jest   i   będzie   zawsze   tożsamy   do   opisanego   w   niniejszym   wniosku.   Efektem   prac   Wnioskodawcy   w   każdym   przypadku   jest   powstanie   koncepcyjnego   dobra   niematerialnego   –   oprogramowania   uzewnętrznianego   w   postaci   kodu   napisanego   w   określonym   języku   programowania.   Tym   językiem   najczęściej   jest   (...).   Kody   wytwarzane   przez   Wnioskodawcę   i   implementowane   do   istniejącego   oprogramowania   stanowią   logicznie   uporządkowany   ciąg   instrukcji,   przeznaczony   do   uzyskania   za   pośrednictwem   sprzętu   komputerowego   wyniku   pożądanego   przez   zleceniodawcę.   Praca   Wnioskodawcy   przy   pisaniu   kodu   nie   ma   charakteru   odtwórczego   i   nie   polega   na   powielaniu   w   jego   linijkach   standardowych   rozwiązań   problemów.   Oprogramowanie   lub   jego   części   wytwarzane   przez   Wnioskodawcę   w   ramach   prowadzonej   bezpośrednio   działalności   gospodarczej   jest   rezultatem   jego   własnej,   indywidualnej,   twórczej   działalności   intelektualnej,   a   w   konsekwencji   stanowi   utwory   podlegający   ochronie   na   podstawie   art.   74   ustawy   z   dnia   4   lutego   1994   r.   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych   (dalej:   Dz.   U.   z   2018   r.   poz.   1191   z   późn.   zm.,   dalej   zwana   „ustawa   o   PAIPP”). W   ramach   Kontraktu   Wnioskodawca   może   współpracować   z   innymi   programistami,   którzy   świadczą   swoje   usługi   dla   Kontrahenta   lub   są   u   niego   zatrudnieni,   wówczas   ma   On   jednak   z   góry   określoną   rolę,   wytwarzając   zdefiniowane   i   funkcjonalnie   samodzielne   elementy,   stanowiące   każdorazowo   odrębne   programy   komputerowe,   również   podlegające   ochronie   prawnoautorskiej   na   podstawie   art.   74   ustawy   o   PAIPP. W   praktyce   zdarzało   się   i   może   się   zdarzyć,   że   Wnioskodawca   ulepsza   (rozwija)   oprogramowanie,   którego   nie   jest   właścicielem,   tzn.   nie   przysługują   mu   prawa   autorskie   do   tego   oprogramowania,   jak   również   nie   posiada   licencji   wyłącznej   na   jego   użytkowanie.   W   tym   kontekście   Wnioskodawca   zarówno   rozwija   oprogramowanie   wytworzone   przez   siebie,   jak   i   działając   na   zlecenie   Kontrahenta,   oprogramowanie   wytworzone   przez   inne   osoby.   Właścicielem   ulepszanego   (rozwijanego)   oprogramowania   może   być   Kontrahent,   a   Wnioskodawca   dokonuje   ulepszenia   (rozwinięcia)   na   zlecenie   Kontrahenta,   za   jego   (i/lub   jej   klienta)   zgodą.   W   wyniku   rozwijania   (ulepszania)   i   modyfikacji   oprogramowania   lub   ich   części,   tworzone   są   nowe   kody   oraz   algorytmy   i   powstaje   nowe   prawo   własności   intelektualnej.   Podkreślić   zatem   trzeba,   że   ulepszanie   i   rozwijanie   oprogramowania,   często   tego,   które   Wnioskodawca   sam   stworzył,   powoduje   każdorazowo   powstanie   części   programu   komputerowego,   które   stają   się   osobnym   utworem,   chronionym   prawem   autorskim   na   podstawie   art.   74   ustawy   o   PAIPP.   Wnioskodawca   nie   będzie   więc   właścicielem   oprogramowania   ulepszanego,   ale   czasowo   właścicielem   składowych   (części)   oprogramowania,   które   powoduje   finalnie   ulepszenie   owego   oprogramowania   ulepszanego.   Autorskie   prawa   majątkowe   do   nowego   oprogramowania,   które   po   zaimplementowaniu   powoduje   ulepszanie   starego,   są   przenoszone   na   danego   Kontrahenta   według   modelu   opisanego   w   pkt   2   wyżej. 4.    Proces   twórczy   Wytwarzane   oprogramowanie   lub   jego   części   przez   Wnioskodawcę   opierają   się   na   indywidualnych,   autorskich   pomysłach   i   obejmują   m.in.   zbudowanie   modelu   i   zaprojektowanie   algorytmu,   czynność   programowania   (tworzenia   kodu   źródłowego,   będącego   realizacją   algorytmu)   oraz   weryfikację,   modyfikację   i   udoskonalanie   dostępnych   rozwiązań   programistycznych.   Działania   te   prowadzone   są   w   sposób   ułożony,   metodyczny,   czego   wymaga   specyfika   tworzenia   programu   komputerowego,   tj.   określenie   celu,   jaki   ma   on   spełniać,   ustalenia   sposobu   dojścia   do   danego   celu   (dobór   odpowiednich   rozwiązań   programistycznych   oraz   technologii),   zaplanowanie   prac,   weryfikacja,   zakończenie.   Tworzenia   nowego   produktu   informatycznego   (programu   komputerowego,   którego   zapisem   jest   kod   źródłowy)   lub   ulepszania   istniejącego   produktu   o   nową   funkcjonalność   (wymagającego   również   stworzenia   w   tym   zakresie   nowego   kodu   źródłowego)   odbywa   się   według   przedstawionego   wyżej   podejścia   do   rozwiązywania   problemów   algorytmicznych.   Standardowo   składa   się   z   następujących   etapów: a)   Etap   wstępny   –   obejmuje   on   konsultacje   z   Kontrahentem   lub   jego   klientem   dotyczące   celów,   jakie   mają   być   osiągnięte   w   projekcie.   Podczas   konsultacji   przedstawiane   są   oczekiwania   co   do   parametrów   i   funkcjonalności   oprogramowania,   zasobów,   jakie   mogą   zostać   udostępnione   Wnioskodawcy,   w   tym   celu   oraz   czasu,   w   jakim   projekt   ma   zostać   zrealizowany.   Na   podstawie   tych   informacji   oraz   własnej   wiedzy   i   doświadczenia,   Wnioskodawca   wstępnie   analizuje   możliwość   zrealizowania   projektu,   czyli   stworzenia   nowego   oprogramowania,   przy   użyciu   określonych   zasobów.   Wnioskodawca   nie   dysponuje   standardowo   gotowymi   rozwiązaniami   informatycznymi   pozwalającymi   na   realizację   zamówienia.   Nie   dysponuje   np.   gotowym   algorytmem   wyrażonym   w   postaci   kodu,   spełniającym   oczekiwania   Spółki   (kod   źródłowy   musi   zostać   napisany   od   samego   początku).   Uzyskanie   produktu   informatycznego   o   pożądanych   właściwościach   uzależnione   jest   od   szeregu   czynników.   W   trakcie   tego   etapu   dochodzi   do   ustalenia   poziomu   niepewności   co   do   możliwości   realizacji   zamówienia   przy   użyciu   określonych   zasobów,   tj.   Wnioskodawca   ocenia,   jakie   jest   ryzyko   niepowodzenia   zamówienia; b)   Etap   tworzenia   oprogramowania   –   obejmuje   on   wszelkie   czynności   faktyczne   podejmowane   przez   Wnioskodawcę   w   celu   realizacji   zamówienia,   tj.   zaprojektowanie   i   napisanie   algorytmu   w   języku   programowania,   co   prowadzi   do   stworzenia   nowego   produktu   lub   ulepszenia   dotychczasowego   produktu   o   nowe   zastosowania   (nową   funkcjonalność).   Nie   są   to   w   żadnym   wypadku   czynności   odtwórcze.   Wnioskodawca   staje   wobec   konieczności   wyboru   jednego   spośród   alternatywnych   algorytmów,   określania   wartości   różnorodnych   parametrów   lub   samodzielnego   precyzowania   pewnych   szczegółów   implementowanych   operacji.   Ten   etap   wymaga   od   Wnioskodawcy   podjęcia   największego   wysiłku   intelektualnego.   Kluczowe   wyzwania   obejmują   konieczność   poznania   szczegółów   związanych   z   konkretną   architekturą   sprzętową   i   pisanie   efektywnego   kodu   w   języku (…); c)    Etap   końcowy   –   obejmuje   on   zamknięcie   zamówienia   i   podsumowanie   wyników   prac.   W   trakcie   tego   etapu   ma   miejsce   akceptacja   wyników   pracy   Wnioskodawcy   przez   Kontrahenta   lub   zakomunikowanie,   że   przy   danym   stanie   zasobów   nie   jest   możliwe   stworzenie   produktu   spełniającego   jego   oczekiwania   lub   dokonanie   ulepszeń   tego   produktu   o   nową   funkcjonalność   zgodnie   z   oczekiwaniami.   W   przypadku   braku   możliwości   realizacji   zamówienia   zgodnie   z   oczekiwaniami   zleceniodawcy   podczas   tego   etapu   omawiane   mogą   być   również   kwestie   ewentualnego   zwiększenia   zasobów   do   realizacji   zadania   lub   zmiana   charakteru   wykorzystanych   zasobów   lub   też   zmniejszenie   oczekiwań   w   stosunku   do   kodu   źródłowego,   który   ma   zostać   wytworzony.   Na   tym   etapie   również   dochodzi   –   z   chwilą   dokonania   ostatecznej   akceptacji   –   do   przeniesienia   autorskich   praw   majątkowych   do   stworzonego   oprogramowania. Na   potrzeby   niniejszego   wniosku   Wnioskodawca   oświadcza,   że   tworzenie   przez   niego   oprogramowania   opiera   się   każdorazowo   o   dostępną   aktualnie   (tj.   w   momencie   realizacji   Kontraktu)   wiedzę   w   dziedzinie   technologii   informacyjnych   (IT)   oraz   w   dziedzinie,   której   oprogramowanie   ma   służyć,   a   także   o   umiejętności   Wnioskodawcy   jako   programisty.   Z   kolei,   projektowane   i   tworzone   produkty   (oprogramowanie   komputerowe)   stanowią   produkty   nowe   lub   ulepszone   funkcjonalnie   w   stosunku   do   tych   dotychczas   tworzonych   przez   Wnioskodawcę.   Proces   tworzenia   oprogramowania   wymaga   ciągłego   rozwoju,   poszerzenia   i   aktualizowania   wiedzy   z   wielu   dziedzin,   nie   tylko   programowania.   Niejednokrotnie   Wnioskodawca   w   tym   celu   sięga   do   fachowej   literatury,   szkoleń   oraz   publikacji.   Programiści   jądra   i   systemu   operacyjnego   (…)   są   powszechnie   traktowani   jako   najbardziej   zaawansowana   grupa   inżynierów.   Wnioskodawca   nieustannie   rozwija   swoje   umiejętności   algorytmiczne. Czynności   projektowania   i   tworzenia   oprogramowania   nie   mają   charakteru   rutynowych   lub   okresowych   zmian,   lecz   stanowią   systematyczny   rozwój   konkretnego   produktu   (poczynając   od   jego   tworzenia).   Wnioskodawca   w   ramach   prowadzonej   działalności   nabywa,   łączy,   kształtuje   i   wykorzystuje   dostępne   aktualnie   wiedzę   i   umiejętności,   w   tym   między   innymi   z   zakresu   narzędzi   informatycznych   i   oprogramowania,   w   celu   tworzenia   nowych   zastosowań   (nowych   lub   ulepszonych   produktów,   procesów   lub   usług).   W   każdym   przypadku   Wnioskodawca   wnosi   swój   indywidualny   i   twórczy   wkład,   wykorzystując   najnowsze   technologie   informatyczne   z   zakresu   wytwarzania   oprogramowania.   Produkty   informatyczne   stworzone   przez   Wnioskodawcę   mają   charakter   indywidualny   i   są   utrwalone   w   postaci   kodu   w   języku   programowania. Element   twórczy   Wnioskodawcy   w   tworzeniu   oprogramowania   polega   na   pisaniu   algorytmu,   który   znajduje   odzwierciedlenie   w   postaci   kodu   źródłowego,   w   efekcie   czego   powstaje   program   komputerowy.   Oprogramowanie   wytwarzane   przez   Wnioskodawcę   w   ramach   prowadzonej   bezpośrednio   działalności   gospodarczej   jest   rezultatem   jego   własnej,   indywidualnej,   twórczej   działalności   intelektualnej,   a   w   konsekwencji   stanowi   utwór   podlegający   ochronie   na   podstawie   art.   74   ustawy   o   PAIPP.   5.    Ewidencja   Wnioskodawca   posiada   i   prowadzi   począwszy   od   1   stycznia   2020   r.   odrębną   od   podatkowej   księgi   przychodów   i   rozchodów,   zgodną   z   wymogami   art.   30cb   u.p.d.of.,   ewidencję   pozwalającą   na   ustalenie   przychodów,   kosztów   uzyskania   przychodów   i   dochodu   (straty)   przypadających   na   każde   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej   oraz   na   wyodrębnienie   kosztów,   o   których   mowa   w   art.   30ca   ust.   4   u.p.d.o.f.,   przypadających   na   każde   wyżej   wymienione   prawo   i   zapewniającą   określenie   kwalifikowanego   dochodu   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej,   a   także   na   monitorowanie   i   śledzenie   efektów   prac,   obejmujące   wydatki   od   początku   realizacji   działalności   zmierzającej   do   wytworzenia,   rozwinięcia   lub   ulepszenia   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej,   do   końca   danego   miesiąca   kalendarzowego,   poprzez   narastające   ujęcie   wydatków   w   odniesieniu   do   poszczególnych   zamówień.   Prowadzone   przez   Wnioskodawcę   ewidencje   pozwalają   zatem   na   ustalenie   dochodu   z   tytułu   przeniesienia   autorskiego   prawa   majątkowego   do   programu   komputerowego,   wobec   którego   ma   on   zamiar   zastosować   preferencyjną   stawkę   podatkową. 6.    Podsumowanie   Mając   na   uwadze   wszystkie   powyższe   okoliczności,   Wnioskodawca   chciałby   skorzystać   z   przewidzianej   w   art.   30ca   u.p.d.o.f.   preferencji   IP   Box   w   rozliczeniu   podatku   dochodowego   od   osób   fizycznych   za   rok   podatkowy   2020   oraz   w   następnych   latach,   tak   długo,   jak   przedstawiony   Kontrakt   będzie   realizowany   według   opisanych   zasad. W   piśmie   stanowiącym   uzupełnienie   wniosku   Wnioskodawca   udzielił   odpowiedzi   na   następujące   pytania: Czy   przedmiotowe   czynności   podczas   tworzenia   oprogramowania   Pan   wykonuje/będzie   wykonywał   zgodnie   ze   swoją   metodyką,   a   więc   czy   to   Pan   planuje/będzie   planował   swoje   działania? Wnioskodawca   wytwarza   oprogramowanie   według   własnej   metodyki. Czy   efektem   prowadzonych   prac   jest/będzie   projektowanie   i   tworzenie   przez   Pana   produktów,   które   –   w   stosunku   do   dotychczasowej   Pan   działalności   –   mają/będą   miały   nowy,   bardziej   innowacyjny,   ulepszony   charakter;   czy   te   produkty   w   znacznym   stopniu   odróżniają   się/będą   się   odróżniały   od   tych   dotychczas   funkcjonujących   w   Pana   ofercie   albo   w   ogóle   w   praktyce   gospodarczej? Tak. Jakiego   rodzaju   dochody   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   Pan   osiąga,   w   szczególności   czy   są   to   dochody:   -       ze   sprzedaży   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej,   co   oznacza,   że   przenosi   Pan   prawa   własności   do   poszczególnych   programów   komputerowych,   a   wartość   tego   prawa   została   określona   w   umowie   lub   na   fakturze,   -       z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   uwzględnionego   w   cenie   sprzedaży   produktu   lub   usługi,   co   oznacza,   że   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej   jest   uwzględnione   w   cenie   produktu   lub   usługi,   a   nie   dochód,   czy   wynagrodzenie   z   tytułu   przeniesienia   autorskich   praw   do   oprogramowania   stanowi   element   ceny   świadczonych   usług? Wnioskodawca   dokonywał   i   w   dalszym   ciągu   dokonuje   na   mocy   obowiązujących   do   tej   pory   Kontraktu   odpłatnego   przeniesienia   autorskich   praw   majątkowych   do   wytworzonego   i   rozwijanego   oprogramowania   za   każdorazowo   ustaloną   kwotę   wynagrodzenia.   Umowa   nie   wyodrębnia   konkretnej   kwoty   honorarium   z   tego   tytułu,   natomiast   jest   ona   precyzyjnie   określana   na   podstawie   załączników   do   faktur   –   raportów   wykonanych   programów   w   danym   okresie,   które   są   zatwierdzane   przez   Kontrahenta.   Raport   wyszczególnia   kwoty   wynagrodzenia   przypadające   za   przeniesienie   na   Kontrahenta   praw   autorskich   do   poszczególnych   programów.   Zatem   dochód   Wnioskodawcy   z   potencjalnie   rozpatrywanego   jako   „kwalifikowane”   prawo   własności   intelektualnej   dobra   niematerialnego   –wytworzonego/rozwijanego   oprogramowania,   stanowi   dochód   ze   sprzedaży,   co   w   rozumieniu   cywilistycznym   oznacza   odpłatne   przeniesienie   tych   praw   własności   intelektualnej.   Jednak   Wnioskodawca   nie   może   postawić   z   góry   w   opisie   stanu   faktycznego/zdarzenia   przyszłego   tezy,   iż   osiąga   dochody   ze   sprzedaży   prawa   własności   intelektualnej,   które   spełnia   przesłanki   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej,   ponieważ   to   jest   przedmiotem   rozstrzygnięcia,   oceny   prawnej.   Wnioskodawca   zawarł   własną   ocenę   prawną   we   wniosku   o   wydanie   interpretacji   indywidualnej   i   oczekuje   potwierdzenia   tej   oceny   prawnej   przez   Dyrektora   Krajowej   Informacji   Skarbowej.   Wnioskodawca   jednocześnie   wyjaśnia,   że   nie   osiąga   dochodu   z   opłat   lub   należności   wynikających   z   umowy   licencyjnej,   czy   odszkodowania   za   naruszenie   jego   prawa   autorskich   do   oprogramowania. Czy   w   odrębnej   ewidencji   na   bieżąco   wyodrębnia   Pan   każde   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej? Tak. Zważywszy   na   informację   zawartą   w   treści   wniosku,   że   Wnioskodawca   chciałby   skorzystać   z   przewidzianej   w   art.   30ca   u.p.d.o.f.   preferencji   IP   Box   w   rozliczeniu   podatku   dochodowego   od   osób   fizycznych   za   rok   podatkowy   2020   oraz   w   następnych   latach,   prosimy   o   jednoznaczne   wskazanie,   czy   opisane   i   wyeksponowane   we   wniosku   oraz   uzupełnieniu   (na   skutek   wezwania)   informacje/dane/warunki   będą   obowiązywać   również   w   przyszłości? Tak,   opisane   we   wniosku   oraz   jego   uzupełnieniu   informacje/dane/warunki   będą   obowiązywać   również   w   przyszłości. Pytanie   Czy   w   świetle   przedstawionego   stanu   faktycznego   i   zdarzenia   przyszłego   Wnioskodawca   ma   prawo,   zgodnie   z   art.   30ca   ust.   1   u.p.d.o.f.,   zastosować   5%   stawkę   opodatkowania   wobec   dochodów   uzyskanych   począwszy   od   2020   roku   w   ramach   przedstawionego   Kontraktu   w   zakresie,   w   jakim   dochód   ten   został   osiągnięty   z   tytułu   odpłatnego   przeniesienia   na   drugą   stronę   (przedstawionego   Kontrahenta   –   (…))   autorskich   praw   majątkowych   do   wytworzonego   przez   Wnioskodawcę   oprogramowania? Pana   stanowisko   w   sprawie Dochód   uzyskiwany   z   odpłatnego   zbycia   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej,   tj.   majątkowych   praw   autorskich   do   programów   komputerowych   tworzonych   przez   Niego   w   odpowiedzi   na   zapotrzebowanie   Kontrahenta,   z   którym   Wnioskodawca   zawarł   przedstawiony   Kontrakt,   należy   uznać   za   dochód   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   w   rozumieniu   art.   30ca   ust.   7   pkt   2   u.p.d.o.f.,   względnie   za   dochód   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   uwzględnionego   w   cenie   sprzedaży   usługi   w   rozumieniu   art.   30ca   ust.   7   pkt   3   u.p.d.o.f.   To   oznacza,   że   Wnioskodawca   ma   prawo   wobec   tych   dochodów   zastosować   preferencyjną   5-proc.   stawką   opodatkowania   (stanowisko   doprecyzowane   w   uzupełnieniu   wniosku). Pana   zdaniem,   zgodnie   z   art.   30ca   ust.   1   u.p.d.o.f.,   ma   prawo   zastosować   5%   stawkę   opodatkowania   wobec   dochodów   uzyskanych   począwszy   od   2020   r.   w   ramach   przedstawionego   Kontraktu   w   zakresie,   w   jakim   dochód   ten   został   osiągnięty   z   tytułu   odpłatnego   przeniesienia   na   (…)   autorskich   praw   majątkowych   do   wytworzonego   przez   Wnioskodawcę   oprogramowania. Powyższa   ocena   wynika   z   faktu,   iż   prawo   autorskie   do   oprogramowania   komputerowego   lub   jego   części   wytwarzanych   samodzielnie   przez   Wnioskodawcę   (oprogramowanie)   w   ramach   prowadzonej   przez   niego   działalności   gospodarczej   jest   kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej   w   rozumieniu   art.   30ca   ust.   2   u.p.d.o.f.   Jak   natomiast   wynika   z   art.   30ca   ust.   1   u.p.d.o.f.,   podatek   od   osiągniętego   przez   podatnika   w   ramach   pozarolniczej   działalności   gospodarczej   kwalifikowanego   dochodu   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej   (kwalifikowanych   IP)   wynosi   5%   podstawy   opodatkowania. Artykuł   30ca   ust.   2   u.p.d.o.f.   zawiera   zamknięty   katalog   praw   własności   intelektualnych,   z   których   dochód   może   zostać   objęty   preferencyjną   stawką   opodatkowania.   Autorskie   prawo   do   programu   komputerowego   stanowi   jedno   z   praw   własności   intelektualnych   wskazanych   w   tym   artykule   w   ust.   2   pkt   8.   Przy   czym,   by   można   było   mówić   o   „kwalifikowanym”   prawie   własności   intelektualnej,   przepis   ten   wymaga   również,   by   spełnione   zostały   dwa   kryteria: 1.    przedmiot   ochrony   jest   wytworzony,   rozwinięty   lub   ulepszony   przez   podatnika   w   ramach   prowadzonej   przez   niego   działalności   badawczo-rozwojowej   oraz 2.    prawo   własności   intelektualnej   podlega   ochronie   prawnej   na   podstawie   przepisów   odrębnych   ustaw   lub   ratyfikowanych   umów   międzynarodowych,   których   stroną   jest   Rzeczpospolita   Polska,   oraz   innych   umów   międzynarodowych,   których   stroną   jest   Unia   Europejska. Autorskie   prawo   do   programu   komputerowego   objęte   jest   ochroną   na   mocy   ustawy   z   dnia   4   lutego   1994   r.   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych   (Dz.   U.   z   2019   r.   poz.   1231   z   późn.   zm.).   Zgodnie   z   art.   74   ust.   1   powołanej   ustawy   programy   komputerowe   podlegają   ochronie   jak   utwory   literackie,   z   kolei   ust.   2   stanowi,   że   ochrona   przyznana   programowi   komputerowemu   obejmuje   wszystkie   formy   jego   wyrażenia.   Idee   i   zasady   będące   podstawą   jakiegokolwiek   elementu   programu   komputerowego   nie   podlegają   ochronie. Polski   prawodawca   nie   zdefiniował   w   żadnym   obowiązującym   akcie   prawnym   pojęcia   programu   komputerowego,   zatem   w   tym   zakresie   pozostaje   odwołać   się   do   dorobku   doktryny   i   orzecznictwa.   W   piśmiennictwie   podnosi   się,   że   przez   program   komputerowy   należy   rozumieć   zestaw   instrukcji   (poleceń,   rozkazów)   adresowanych   do   komputera,   których   wykonanie   przez   komputer   prowadzi   do   uzyskania   określonych   wyników.   Podkreśla   się   przy   tym,   że   nawet   dokumentacja   projektowa,   sporządzona   w   języku   naturalnym,   może   stanowić   formę   wyrażenia   programu   komputerowego,   tak   samo   jak   jego   kod   źródłowy   (ang.   source   code),   czy   kod   wynikowy   (ang.   object   code)   (D.   Flisiak   (red.),   Prawo   autorskie   i   prawa   pokrewne,   Warszawa   2015). Program   podlegający   ochronie   prawnoautorskiej   musi   cechować   się   indywidualnością   i   stanowić   utwór   oryginalny,   będący   wytworem   procesu   intelektualnego   programisty   i   jego   zdolności   kreacyjnych,   wynikać   z   działalności   twórczej.   Oryginalność   najczęściej   jest   utożsamiana   z   cechą   działalności   twórczej.   Działalność   twórcza   stanowi   przejaw   takiego   działania,   które   choćby   w   minimalnym   stopniu   odróżnia   się   od   innych   rezultatów   takiego   samego   działania,   a   zatem   posiada   cechę   nowości,   której   stopień   jednakże   nie   ma   znaczenia.   Powinna   to   jednak   być   nowość   obiektywna,   z   którą   mamy   do   czynienia,   gdy   utwór   różni   się   od   dóbr   niematerialnych,   będących   częścią   dorobku   kulturalnego,   nie   zaś   nowość   w   sensie   subiektywnym,   zasadzająca   się   na   przekonaniu   autora   o   nowości   własnego   dzieła   (A.   Niewęgłowski,   M.   Późniak-Niedzielska,   w:   System   prawa   prywatnego,   red.   Z.   Radwański,   t.   13:   Prawo   autorskie,   red.   J.   Barta,   Warszawa   2013,   s.   9-11).   Treść   programu   komputerowego   nie   może   mieć   jedynie   charakteru   pracy   odtwórczej,   polegającej   na   powielaniu   w   linijkach   programu   standardowych   rozwiązań   problemów.   Ponadto,   program   komputerowy,   aby   spełniać   cechy   utworu   chronionego   prawem   autorskim,   powinien   być   również   ustalony.   Ustalenie   programu   komputerowego   polega   na   jego   uzewnętrznieniu   w   jakiejkolwiek   postaci   umożliwiającej   jego   percepcję   przez   osoby   inne   niż   twórca   (J.   Barta,   M.   Czajkowska-Dąbrowska,   Z.   Ćwiąkalski,   R.   Markiewicz,   E.   Trapie,   Ustawa   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych.   Komentarz,   Warszawa   2001,   s.   74;   J.   Sieńczyło-Chlabicz,   Prawo   własności   intelektualnej,   Warszawa   2013,   s.   46). Jak   wskazano   w   pkt   89   Objaśnień   podatkowych   Ministra   Finansów   z   dnia   15   lipca   2019   r.   dotyczących   preferencyjnego   opodatkowania   dochodów   wytwarzanych   przez   prawa   własności   intelektualnej   IP   BOX   (dalej   Objaśnienia),   pojęcie   „program   komputerowy”   nie   powinno   być   rozumiane   wąsko   lecz   szeroko   (...)   Holistycznie   i   funkcjonalnie   program   komputerowy   obejmuje   więc   jego   funkcjonalne   części   składowe,   takie   jak:   kod   źródłowy,   opis   procedur   operacyjnych,   zestawienie   danych   w   informacjach   konwersacyjnych   i   dialogowych   oraz   kod   wynikowy   i   interfejs.   Z   kolei,   w   pkt   82   Objaśnień   wyjaśniono,   iż   „ze   względu   na   bardzo   ograniczone   źródła   interpretacji   wobec   programu   komputerowego   w   stricte   polskich   aktach   prawnych   oraz   polskiej   literaturze   na   potrzeby   preferencji   IP   Box   warto   także   odnieść   się   do   właściwych   dla   omawianego   zagadnienia   źródeł   wywodzących   się   od   organizacji   ponadnarodowych   i   międzynarodowych,   do   których   przynależy   Polska,   w   szczególności   Unii   Europejskiej   oraz   OECD”. Z   związku   z   powyższym   oraz   z   uwagi   na   harmonizację   przesłanek   ochrony   programów   komputerowych   w   Dyrektywie   Parlamentu   Europejskiego   i   Rady   2009/24/WE   z   dnia   23   kwietnia   2009   r.   w   sprawie   ochrony   prawnej   programów   komputerowych   (dalej:   Dyrektywa   2009/24/WE)   i   nakaz   proeuropejskiej   interpretacji   polskiego   prawa   trzeba   w   tym   miejscu   uwzględniać   wnioski   wynikające   z   prawa   unijnego   oraz   dorobek   Trybunału   Sprawiedliwości   UE.   Zgodnie   z   punktem   7   preambuły   Dyrektywy   2009/24/WE   pojęcie   „program   komputerowy”   obejmuje   program   w   jakiejkolwiek   formie,   a   także   przygotowawcze   prace   projektowe   prowadzące   do   rozwoju   programu   komputerowego,   z   zastrzeżeniem,   że   charakter   prac   przygotowawczych   jest   taki,   iż   program   komputerowy   może   korzystać   z   nich   na   późniejszym   etapie.   Jak   natomiast   stanowi   przytoczony   wyżej   art.   74   ust.   2   polskiej   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych,   ochrona   programów   komputerowych   „obejmuje   wszystkie   formy   jego   wyrażenia”.   Zwrot   „forma   wyrażenia”   odzwierciedla   terminologię   przyjętą   w   polskiej   wersji   językowej   dyrektywy   2009/24/WE.   Przez   „formę   wyrażenia”   programu   należy   rozumieć   każdy   obiektywnie   postrzegalny   sposób   zapisu   poleceń   adresowanych   do   komputera.   Jak   wyjaśnił   TSUE   na   gruncie   dyrektywy   2009/24/WE,   „formą   wyrażenia”   może   być   wyłącznie   taka   postać   programu,   która   umożliwia   albo   reprodukcję   „działającego”   programu,   albo   uzyskanie   tego   programu   w   przyszłości.   Przykładowo   w   wyroku   z   dnia   22   grudnia   2010   r.   w   sprawie   C-393/09   Bezpećnostni   softwarova   asociace   -   Svaz   softwarove   ochrany   v.   Ministerstvo   kultury,   TSUE   wyjaśnił,   iż   termin   „program   komputerowy”   obejmuje   również   przygotowawcze   prace   projektowe   prowadzące   do   rozwoju   programu   komputerowego,   z   zastrzeżeniem,   że   charakter   prac   przygotowawczych   musi   pozwalać   na   stworzenie   programu   komputerowego   na   późniejszym   etapie   (zob.   pkt   36   wyroku). W   świetle   powyższych   konstrukcji   prawnych,   przewidzianych   w   polskiej   ustawie   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych,   unijnej   Dyrektywie   2009/24/WE   oraz   na   gruncie   doktryny   i   orzecznictwa,   należy   uznać,   że   efekty   prac   Wnioskodawcy,   obejmujące   algorytmy   i   kody   źródłowe   spełniają   wszelkie   przesłanki   definicyjne   programów   komputerowych   podlegających   ochronie   prawnoautorskiej.   Nie   ulega   bowiem   wątpliwości,   że   Wnioskodawca,   pisząc   kod   każdorazowo,   wytwarza   dobra   niematerialne   charakteryzujące   się   oryginalnością   i   indywidualnością.   Podejmuje   wysiłek   umysłowy   o   charakterze   kreacyjnym.   Ponadto,   efekty   prac   Wnioskodawcy   są   uzewnętrzniane   w   postaci   kodu   napisanego   w   danym   języku   programowania,   np.   (...). Przedmiotem   ochrony   prawa   autorskiego   jest   więc   w   niniejszym   przypadku   oprogramowanie   komputerowe,   które   zostało   wytworzone   przez   Wnioskodawcę   w   ramach   prowadzonej   przez   Niego   działalności.   Zdaniem   Wnioskodawcy   Jego   działalność   można   zakwalifikować   do   działalności   badawczo-rozwojowej. Zgodnie   z   art.   5a   pkt   38   u.p.d.o.f.   działalność   badawczo-rozwojowa   oznacza   działalność   twórczą   obejmującą   badania   naukowe   lub   prace   rozwojowe,   podejmowaną   w   sposób   systematyczny   w   celu   zwiększenia   zasobów   wiedzy   oraz   wykorzystania   zasobów   wiedzy   do   tworzenia   nowych   zastosowań. Zgodnie   z   brzmieniem   art.   5a   pkt   39   u.p.d.o.f.   badaniami   naukowymi   są: 1)   badania   podstawowe   w   rozumieniu   art.   4   ust.   2   pkt   1   ustawy   z   dnia   20   lipca   2018   r.   –   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce   –   rozumiane   jako   prace   empiryczne   lub   teoretyczne   mające   przede   wszystkim   na   celu   zdobywanie   nowej   wiedzy   o   podstawach   zjawisk   i   obserwowanych   faktów   bez   nastawienia   na   bezpośrednie   zastosowanie   komercyjne, 2)   badania   aplikacyjne   w   rozumieniu   art.   4   ust.   2   pkt   2   ustawy   z   dnia   20   lipca   2018   r.   –   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce   –   rozumiane   jako   prace   mające   na   celu   zdobycie   nowej   wiedzy   oraz   umiejętności,   nastawione   na   opracowywanie   nowych   produktów,   procesów   lub   usług   lub   wprowadzanie   do   nich   znaczących   ulepszeń. Natomiast,   zgodnie   z   art.   5a   pkt   40   u.p.d.o.f.,   pojęcie   prace   rozwojowe   –   oznacza   prace   rozwojowe   w   rozumieniu   art.   4   ust.   3   ustawy   z   dnia   20   lipca   2018   r.   –   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce,   czyli   działalność   obejmującą   nabywanie,   łączenie,   kształtowanie   i   wykorzystywanie   dostępnej   aktualnie   wiedzy   i   umiejętności,   w   tym   w   zakresie   narzędzi   informatycznych   lub   oprogramowania,   do   planowania   produkcji   oraz   projektowania   i   tworzenia   zmienionych,   ulepszonych   lub   nowych   produktów,   procesów   lub   usług,   z   wyłączeniem   działalności   obejmującej   rutynowe   i   okresowe   zmiany   wprowadzane   do   nich,   nawet   jeżeli   takie   zmiany   mają   charakter   ulepszeń.   Przytoczone   wyżej   przepisy   wprowadzają   kilka   istotnych   kryteriów,   od   których   spełnienia   uzależniona   jest   możliwość   uznania   określonych   działań   za   działalność   badawczo-rozwojową.   Kryteria   te   powinny   być   spełnione   łącznie,   by   konkretna   działalność   została   zakwalifikowana   do   działalności   badawczo-rozwojowej. Zgodnie   z   tymi   kryteriami   działalność   badawczo-rozwojowa   powinna: 1)   obejmować   badania   naukowe   lub   prace   rozwojowe, 2)   mieć   twórczy   charakter, 3)   być   podejmowana   w   sposób   systematyczny,   oraz 4)   być   podejmowana   w   celu   zwiększenia   zasobów   wiedzy   oraz   wykorzystania   zasobów   wiedzy   do   tworzenia   nowych   zastosowań. Działalność   podejmowana   przez   Wnioskodawcę   polega   na   tworzeniu   i   rozwoju   nowego   oprogramowania   komputerowego   w   odpowiedzi   na   zapotrzebowanie   (…).   Sprostanie   wymogom   zleceniodawcy   wymaga   nieustannego   pogłębiania   wiedzy,   rozwijania   umiejętności   w   dziedzinie   programowania,   algorytmiki   oraz   wykorzystania   nowoczesnych   narzędzi   informatycznych.   Wykorzystując   te   zasoby   w   praktyce,   Wnioskodawca   podejmuje   kreacyjny   wysiłek   intelektualny,   którego   efektem   jest   każdorazowo   nowe   lub   ulepszone   w   skali   jego   przedsiębiorstwa   oprogramowanie   komputerowe.   Trzeba   podkreślić,   że   nie   są   to   prace   rutynowe,   schematyczne.   Wnioskodawca   nie   podejmuje   prac   odtwórczych,   polegających   na   powielaniu   w   linijkach   kodu   standardowych   rozwiązań   problemów.   Ma   On   swobodę   w   wyborze   określonych   koncepcji. Dlatego   działania   polegające   na   tworzeniu   opisanego   oprogramowania   komputerowego   stanowią   prace   rozwojowe   w   rozumieniu   cytowanych   wyżej   przepisów   prawa   podatkowego   i   powiązanych   z   nim   regulacji   ustawy   z   dnia   20   lipca   2018   r.   –   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce.   Polegają   one   bowiem   na   wykorzystaniu   nowej   i   istniejącej   wiedzy,   tj.   wiedzy   i   narzędzi   programistycznych,   ekonometrycznych,   matematycznych   i   statystycznych,   języków   programowania,   znanych   algorytmów,   do   zaprojektowania   nowych   i   ulepszonych   rozwiązań,   nieistniejących   dotychczas   na   rynku,   a   będących   odpowiedzią   na   zapotrzebowanie   jego   uczestników.   Charakter   pracy   Wnioskodawcy   w   obszarze   rozwoju   i   ulepszania   algorytmów   w   swej   naturze   jest   procesem   twórczym,   gdyż   każde   jego   zadanie   lub   problem   można   rozwiązać   na   wiele   różnych   sposobów,   przy   wykorzystaniu   wielu   dostępnych   narzędzi.   Wybór,   dostosowanie   oraz   ulepszenie   już   istniejących   rozwiązań   zależy   tylko   i   wyłącznie   od   jego   wiedzy,   doświadczenia   oraz   wyobraźni. Wnioskodawca   działa   w   sposób   systematyczny,   rozwiązując   problemy   algorytmiczne.   Jak   wskazano   w   opisie   stanu   faktycznego/zdarzenia   przyszłego,   odpowiada   m.in.   za   analizę   wymagań   (cele),   zaprojektowanie   rozwiązania   oraz   jego   zbudowanie.   Pracując   każdorazowo   nad   danym   programem,   Wnioskodawca   rozwija   specjalistyczną   wiedzę   oraz   umiejętności   w   zaawansowanej   dziedzinie   algorytmiki,   programowania,   które   może   wykorzystać   w   ramach   bieżących   albo   przyszłych   projektów.   Wnioskodawca   w   ramach   prowadzonej   działalności   nabywa,   łączy,   kształtuje   i   wykorzystuje   dostępne   aktualnie   wiedzę   i   umiejętności,   w   tym   między   innymi   z   zakresu   narzędzi   informatycznych   i   oprogramowania,   w   celu   tworzenia   nowych   zastosowań   (nowych   lub   ulepszonych   produktów,   procesów   lub   usług)   w   postaci   nowego   oprogramowania.   Działania   Wnioskodawcy   polegające   na   rozwijaniu   i   ulepszaniu   oprogramowania,   każdorazowo   zmierzają   do   poprawy   użyteczności   oraz   funkcjonalności   tego   oprogramowania.   Uwzględniając   powyższe,   należy   stwierdzić,   że   podejmowana   przez   Wnioskodawcę   działalność   polegająca   na   tworzeniu   i   ulepszaniu   oprogramowania   komputerowego   stanowi   działalność   badawczo-rozwojową   w   rozumieniu   art.   30ca   ust.   2   w   zw.   z   art.   5a   pkt   38   u.p.d.o.f.   Reasumując   powyższe   –   autorskie   prawo   do   oprogramowania   komputerowego   wytwarzane   i   rozwijane   (ulepszane)   przez   Wnioskodawcę   w   ramach   prowadzonej   przez   niego   działalności   gospodarczej   jest   kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej   w   rozumieniu   art.   30ca   ust.   2   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych. W   opisie   stanu   faktycznego   i   zdarzenia   przyszłego   wskazano,   iż   Wnioskodawca,   realizując   zobowiązania   wynikające   z   zawartych   Kontraktów,   otrzymuje   wynagrodzenie   na   podstawie   wystawianych   przez   siebie   faktur   VAT.   Wnioskodawca   jednocześnie   przenosi   na   swojego   Kontrahenta   autorskie   prawa   majątkowe   do   wytworzonego   w   toku   świadczonych   usług   oprogramowania.   Niewątpliwie   Wnioskodawca,   realizując   zobowiązania   wynikające   z   zawartego   Kontraktu,   otrzymuje   wynagrodzenie,   którym   jest   honorarium   za   przeniesienie   autorskich   praw   majątkowych   do   wytworzonego   przez   siebie   oprogramowania.   Skoro   przeniesienie   własności   tych   praw   następuje   odpłatnie,   to   tym   samym   Wnioskodawca   osiąga   dochód   ze   sprzedaży   autorskich   praw   majątkowych   do   programów   komputerowych. Reasumując: 1)   Wnioskodawca   w   ramach   własnej   działalności   badawczo-rozwojowej   wytwarza   kwalifikowane   prawa   własności   intelektualnej   w   postaci   autorskich   praw   do   programów   komputerowych,   które   podlegają   ochronie   według   przepisów   prawa   polskiego, 2)   Wnioskodawca   osiąga   dochód   ze   sprzedaży   tych   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej, 3)   Wnioskodawca   prowadzi   ewidencję,   o   której   mowa   w   art.   30cb   ust.   2   u.p.d.o.f. Mając   powyższe   na   uwadze,   zdaniem   Wnioskodawcy,   dochód   uzyskiwany   z   odpłatnego   zbycia   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej,   tj.   majątkowych   praw   autorskich   do   programów   komputerowych   tworzonych   przez   Niego   w   odpowiedzi   na   zapotrzebowanie   Kontrahenta,   z   którym   Wnioskodawca   zawarł   przedstawiony   Kontrakt,   należy   uznać   za   dochód   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   w   rozumieniu   art.   30ca   ust.   7   pkt   2   u.p.d.o.f.   To   oznacza,   że   Wnioskodawca   ma   prawo   wobec   tych   dochodów   zastosować   preferencyjną   5-proc.   stawką   opodatkowania. Ocena   stanowiska   Stanowisko,   które   przedstawił   Pan   we   wniosku,   jest   prawidłowe.   Uzasadnienie   interpretacji   indywidualnej Przedsiębiorcy   osiągający   dochody   generowane   przez   prawa   własności   intelektualnej   od   1   stycznia   2019   r.   mogą   korzystać   z   preferencyjnej   stawki   w   podatku   dochodowym.   Na   podstawie   art.   1   pkt   25   ustawy   z   dnia   23   października   2018   r.   o   zmianie   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   prawnych,   ustawy   -   Ordynacja   podatkowa   oraz   niektórych   innych   ustaw   (Dz.   U.   z   2018   r.   poz.   2193),   w   ustawie   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   dodano   art.   30ca   i   art.   30cb. Art.   30ca   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   podatek   od   osiągniętego   przez   podatnika   w   ramach   pozarolniczej   działalności   gospodarczej   kwalifikowanego   dochodu   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej   wynosi   5%   podstawy   opodatkowania.     Art.   30ca   ust.   2   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   kwalifikowanymi   prawami   własności   intelektualnej   są:   1)  patent, 2) prawo   ochronne   na   wzór   użytkowy, 3)  prawo   z   rejestracji   wzoru   przemysłowego, 4) prawo   z   rejestracji   topografii   układu   scalonego, 5)  dodatkowe   prawo   ochronne   dla   patentu   na   produkt   leczniczy   lub   produkt   ochrony   roślin, 6)  prawo   z   rejestracji   produktu   leczniczego   i   produktu   leczniczego   weterynaryjnego   dopuszczonych   do   obrotu, 7)  wyłączne   prawo,   o   którym   mowa   w   ustawie   z   dnia   26   czerwca   2003   r.   o   ochronie   prawnej   odmian   roślin   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   213), 8)  autorskie   prawo   do   programu   komputerowego –   podlegające   ochronie   prawnej   na   podstawie   przepisów   odrębnych   ustaw   lub   ratyfikowanych   umów   międzynarodowych,   których   stroną   jest   Rzeczpospolita   Polska,   oraz   innych   umów   międzynarodowych,   których   stroną   jest   Unia   Europejska,   których   przedmiot   ochrony   został   wytworzony,   rozwinięty   lub   ulepszony   przez   podatnika   w   ramach   prowadzonej   przez   niego   działalności   badawczo-rozwojowej.     Art.   30ca   ust.   3   ustawa   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   podstawę   opodatkowania   stanowi   suma   kwalifikowanych   dochodów   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej   osiągniętych   w   roku   podatkowym.   Należy   przyjąć,   że   dochody   z   kwalifikowanego   IP   mogą   być   opodatkowane   na   preferencyjnych   zasadach   w   takim   zakresie,   w   jakim   kwalifikowane   IP   wytwarza   dochody   w   efekcie   prac   badawczo-rozwojowych   prowadzonych   przez   podatnika.   Innymi   słowy,   skorzystanie   z   preferencji   IP   Box   jest   możliwe   w   sytuacji   występowania   związku   między   dochodem   kwalifikującym   się   do   preferencji   a   kosztami   faktycznie   poniesionymi   w   celu   jego   uzyskania.   Art.   30ca   ust.   4   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   wysokość   kwalifikowanego   dochodu   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   ustala   się   jako   iloczyn   dochodu   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   osiągniętego   w   roku   podatkowym   i   wskaźnika   obliczonego   według   wzoru:(a + b) * 1,3a + b + c + d   w   którym   poszczególne   litery   oznaczają   koszty   faktycznie   poniesione   przez   podatnika   na: a   –   prowadzoną   bezpośrednio   przez   podatnika   działalność   badawczo-rozwojową   związaną   z   kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej, b   –   nabycie   wyników   prac   badawczo-rozwojowych   związanych   z   kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej,   innych   niż   wymienione   w   lit.   d,   od   podmiotu   niepowiązanego   w   rozumieniu   art.   23m   ust.   1   pkt   3, c   –   nabycie   wyników   prac   badawczo-rozwojowych   związanych   z   kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej,   innych   niż   wymienione   w   lit.   d,   od   podmiotu   powiązanego   w   rozumieniu   art.   23m   ust.   1   pkt   4, d   –   nabycie   przez   podatnika   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej.   Art.   30ca   ust.   5   ustawa   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   do   kosztów,   o   których   mowa   w   ust.   4,   nie   zalicza   się   kosztów,   które   nie   są   bezpośrednio   związane   z   kwalifikowanym   prawem   własności   intelektualnej,   w   szczególności   odsetek,   opłat   finansowych   oraz   kosztów   związanych   z   nieruchomościami.   Art.   30ca   ust.   7   ustawa   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   dochodem   (stratą)   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   jest   obliczony   zgodnie   z   art.   9   ust.   2   dochód   (strata)   z   pozarolniczej   działalności   gospodarczej   w   zakresie,   w   jakim   został   osiągnięty: 1)    z   opłat   lub   należności   wynikających   z   umowy   licencyjnej,   która   dotyczy   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej; 2)    ze   sprzedaży   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej; 3)    z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej   uwzględnionego   w   cenie   sprzedaży   produktu   lub   usługi; 4)    z   odszkodowania   za   naruszenie   praw   wynikających   z   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej,   jeżeli   zostało   uzyskane   w   postępowaniu   spornym,   w   tym   postępowaniu   sądowym   albo   arbitrażu. Ponadto   należy   wskazać,   że   podatnik,   który   chce   skorzystać   z   ww.   preferencji   jest   zobowiązany   prowadzić   szczegółową   ewidencję   rachunkową   w   sposób   umożliwiający   obliczenie   podstawy   opodatkowania,   w   tym   powiązanie   ponoszonych   kosztów   prac   badawczo-rozwojowych   z   osiąganymi   dochodami   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej   powstałymi   w   wyniku   przeprowadzenia   tych   prac.   Art.   30cb   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   podatnicy   podlegający   opodatkowaniu   na   podstawie   art.   30ca   są   obowiązani:   1)    wyodrębnić   każde   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej   w   prowadzonych   księgach   rachunkowych; 2)    prowadzić   księgi   rachunkowe   w   sposób   zapewniający   ustalenie   przychodów,   kosztów   uzyskania   przychodów   i   dochodu   (straty),   przypadających   na   każde   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej; 3)    wyodrębnić   koszty,   o   których   mowa   w   art.   30ca   ust.   4,   przypadające   na   każde   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej,   w   sposób   zapewniający   określenie   kwalifikowanego   dochodu; 4)    dokonywać   zapisów   w   prowadzonych   księgach   rachunkowych   w   sposób   zapewniający   ustalenie   łącznego   dochodu   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej   –   w   przypadku   gdy   podatnik   wykorzystuje   więcej   niż   jedno   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej,   a   w   prowadzonych   księgach   rachunkowych   nie   jest   możliwe   spełnienie   warunków,   o   których   mowa   w   pkt   2   i   3; 5)    dokonywać   zapisów   w   prowadzonych   księgach   rachunkowych   w   sposób   zapewniający   ustalenie   dochodu   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej   w   odniesieniu   do   tego   produktu   lub   tej   usługi   albo   do   tych   produktów   lub   tych   usług   –   w   przypadku   gdy   podatnik   wykorzystuje   jedno   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej   lub   większą   liczbę   tych   praw   w   produkcie   lub   usłudze   albo   w   produktach   lub   usługach,   a   w   prowadzonych   księgach   rachunkowych   nie   jest   możliwe   spełnienie   warunków,   o   których   mowa   w   pkt   2-4.     Art.   30cb   ust.   2   ustawa   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   podatnicy   prowadzący   podatkową   księgę   przychodów   i   rozchodów   wykazują   informacje,   o   których   mowa   w   ust.   1,   w   odrębnej   ewidencji.   Art.   30cb   ust.   3   ustawa   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   w   przypadku   gdy   na   podstawie   ksiąg   rachunkowych   lub   ewidencji,   o   której   mowa   w   ust.   2,   nie   jest   możliwe   ustalenie   dochodu   (straty)   z   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej,   podatnik   jest   obowiązany   do   zapłaty   podatku   zgodnie   z   art.   27   lub   art.   30c.   Powyższe   przepisy   wprowadzają   korzystne   rozwiązania   podatkowe   dla   przedsiębiorców,   którzy   uzyskują   dochody   z   komercjalizacji   wytworzonych   lub   rozwiniętych   przez   nich   praw   własności   intelektualnej,   tzw.   Innovation   Box.   W   tym   zakresie   wpisują   się   one   w   realizację   „Planu   na   rzecz   Odpowiedzialnego   Rozwoju”,   „Strategii   na   rzecz   doskonałości   naukowej,   nowoczesnego   szkolnictwa   wyższego,   partnerstwa   z   biznesem   i   społecznej   odpowiedzialności   nauki”   oraz   „Strategii   na   Rzecz   Odpowiedzialnego   Rozwoju”   w   obszarze   innowacyjności.   Znowelizowane   przepisy   mają   prowadzić   do   wzrostu   zainteresowania   pracami   badawczo-rozwojowymi   prowadzonymi   w   Polsce   oraz   stanowić   swoiste   „zamknięcie”   łańcucha   wartości   związanego   z   procesem   tworzenia   i   komercjalizacji   innowacyjnych   rozwiązań   będących   efektem   prac   badawczo-rozwojowych.   Należy   także   wskazać,   że   powyższe   regulacje   polegają   na   preferencyjnym   opodatkowaniu   5%   stawką   podatkową   dochodów   uzyskiwanych   przez   podatnika   z   praw   własności   intelektualnej,   których   podatnik   jest   właścicielem,   współwłaścicielem,   użytkownikiem   lub   posiada   prawa   do   korzystania   z   nich   na   podstawie   umowy   licencyjnej   i   które   są   chronione   na   podstawie   obowiązującego   prawa   krajowego   lub   międzynarodowego   przez   m.in.   patent,   dodatkowe   prawo   ochronne   na   wzór   użytkowy   czy   prawo   z   rejestracji   wzoru   przemysłowego,   zwane   „kwalifikowanymi   prawami   własności   intelektualnej”.   Możliwość   skorzystania   z   ulgi   Innovation   Box   ma   miejsce   również   w   sytuacji,   gdy   podatnik   dokona   zakupu   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej,   o   których   mowa   powyżej,   pod   warunkiem,   że   następnie   poniesie   on   koszty   związane   z   rozwojem   lub   ulepszeniem   nabytego   prawa.   Dochodem   kwalifikującym   się   do   ulgi   Innovation   Box   jest   dochód   uzyskany   z   tytułu   należności/opłat   licencyjnych   lub   innych   należności   związanych   z   wykorzystywaniem   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej,   dochód   ze   sprzedaży   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej,   jak   również   dochód   z   tego   aktywa   uwzględniony   w   cenie   sprzedaży   produktu   lub   usługi   określany   na   zasadzie   ceny   rynkowej.   Warunkiem   koniecznym   dla   skorzystania   z   omawianej   preferencji   jest   wymóg   prowadzenia   przez   podatnika   działalności   badawczo-rozwojowej   bezpośrednio   związanej   z   wytworzeniem,   komercjalizacją,   rozwojem   lub   ulepszeniem   kwalifikowanego   prawa   własności   intelektualnej,   co   stanowi   wyraz   realizacji   zasady   nexus.   Poziom   dochodu   kwalifikowanego   do   zastosowania   preferencyjnej   stawki   opodatkowania   będzie   wyliczany   przy   zastosowania   formuły   (wzoru)   wynikającej   z   raportu   nr   5   BEPS.   Przewidziano   także   zlecenia   wykonania   prac   badawczo-rozwojowych   innym   podmiotom   zarówno   niepowiązanym,   jak   i   powiązanym.   Należy   podkreślić,   że   stosowanie   tej   ulgi   (niższej   stawki   podatku   do   kwalifikowanych   dochodów)   będzie   prawem,   a   nie   obowiązkiem   podatnika.   Jest   to   o   tyle   istotne,   gdyż   z   korzystaniem   z   ulgi   wiążą   się,   bądź   co   bądź,   dodatkowe   obowiązki   po   stronie   podatników,   w   szczególności   obowiązek   prowadzenia   ewidencji   pozwalającej   na   monitorowanie   i   śledzenie   efektów   prac   badawczo-rozwojowych.   Podatnik   będzie   miał   możliwość   stosowania   niniejszej   ulgi   przez   cały   okres   trwania   ochrony   prawnej   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej.   W   przypadku   tych   aktywów,   które   podlegają   procedurze   zgłoszenia/rejestracji,   podatnik   będzie   mógł   skorzystać   z   preferencji   podatkowej   od   momentu   zgłoszenia   lub   złożenia   wniosku   o   rejestrację   (obowiązek   zwrotu   kwoty   ulgi   w   przypadku   wycofania   wniosku,   odmowy   udzielenia   prawa   lub   odrzucenia   wniosku   o   rejestrację).   W   związku   z   tym,   że   przepisy   dotyczące   IP   Box   odnoszą   się   do   działalności   badawczo-rozwojowej,   należy   także   przytoczyć   definicje,   które   wynikają   w   tym   zakresie   z   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   oraz   z   ustawy   z   dnia   20   lipca   2018   r.   –   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   478   ze   zm.). Art.   5a   pkt   38   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   ilekroć   w   ustawie   jest   mowa   o   działalności   badawczo-rozwojowej   –   oznacza   to   działalność   twórczą   obejmującą   badania   naukowe   lub   prace   rozwojowe,   podejmowaną   w   sposób   systematyczny   w   celu   zwiększenia   zasobów   wiedzy   oraz   wykorzystania   zasobów   wiedzy   do   tworzenia   nowych   zastosowań.   Art.   5a   pkt   39   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   ilekroć   w   ustawie   jest   mowa   o   badaniach   naukowych   –   oznacza   to: a)    badania   podstawowe   w   rozumieniu   art.   4   ust.   2   pkt   1   ustawy   z   dnia   20   lipca   2018   r.   –   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   478   i   619), b)    badania   aplikacyjne   w   rozumieniu   art.   4   ust.   2   pkt   2   ustawy   z   dnia   20   lipca   2018   r.   –   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce.   Art.   5a   pkt   40   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   ilekroć   w   ustawie   jest   mowa   o   pracach   rozwojowych   –   oznacza   to   prace   rozwojowe   w   rozumieniu   art.   4   ust.   3   ustawy   z   dnia   20   lipca   2018   r.   –   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce.     Art.   4   ust.   2   ustawy   –   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce:   badania   naukowe   są   działalnością   obejmującą:   1)  badania   podstawowe   rozumiane   jako   prace   empiryczne   lub   teoretyczne   mające   przede   wszystkim   na   celu   zdobywanie   nowej   wiedzy   o   podstawach   zjawisk   i   obserwowalnych   faktów   bez   nastawienia   na   bezpośrednie   zastosowanie   komercyjne; 2)  badania   aplikacyjne   rozumiane   jako   prace   mające   na   celu   zdobycie   nowej   wiedzy   oraz   umiejętności,   nastawione   na   opracowywanie   nowych   produktów,   procesów   lub   usług   lub   wprowadzanie   do   nich   znaczących   ulepszeń.     Art.   4   ust.   3   ustawy   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce:   prace   rozwojowe   są   działalnością   obejmującą   nabywanie,   łączenie,   kształtowanie   i   wykorzystywanie   dostępnej   aktualnie   wiedzy   i   umiejętności,   w   tym   w   zakresie   narzędzi   informatycznych   lub   oprogramowania,   do   planowania   produkcji   oraz   projektowania   i   tworzenia   zmienionych,   ulepszonych   lub   nowych   produktów,   procesów   lub   usług,   z   wyłączeniem   działalności   obejmującej   rutynowe   i   okresowe   zmiany   wprowadzane   do   nich,   nawet   jeżeli   takie   zmiany   mają   charakter   ulepszeń.   Zatem   z   pracami   badawczo-rozwojowymi   mamy   do   czynienia   wówczas,   gdy   wykorzystuje   się   dostępną   wiedzę   z   dziedziny   nauki,   technologii   i   działalności   gospodarczej   oraz   innej   wiedzy   i   umiejętności   do   tworzenia   nowych   lub   ulepszania   istniejących   produktów/usług   oraz   procesów   i   technologii   produkcji.   Z   ustawowej   definicji   zawartej   w   regulacjach   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   wynika,   że   działalność   badawczo-rozwojowa   musi   mieć   charakter   twórczy.   Jak   podaje   słownik   języka   polskiego   PWN,   działalność   twórcza   to   zespół   działań   podejmowanych   w   kierunku   tworzenia   (działalność   –   zespół   działań   podejmowanych   w   jakimś   celu),   powstania   czegoś   (twórczy   –   mający   na   celu   tworzenie,   tworzyć   –   powodować   powstanie   czegoś).   W   doktrynie   prawa   autorskiego   podkreśla   się   natomiast,   że   cecha   twórczości   związana   jest   przede   wszystkim   z   rezultatem   działalności   człowieka   o   charakterze   kreacyjnym   i   jest   spełniona   wówczas,   gdy   istnieje   nowy   wytwór   intelektu.   Działalność   twórcza   oznacza,   że   „ustawodawca   za   przedmiot   prawa   autorskiego   uznaje   tylko   rezultat   (przejaw)   takiego   działania,   który   choćby   w   minimalnym   stopniu   odróżnia   się   od   innych   rezultatów   takiego   samego   działania,   a   zatem,   że   posiada   cechę   nowości,   której   stopień   nie   ma   znaczenia”.   Zatem   twórczość   działalności   badawczo-rozwojowej   może   przejawiać   się   opracowywaniem   nowych   koncepcji,   narzędzi,   rozwiązań   niewystępujących   dotychczas   w   praktyce   gospodarczej   podatnika   lub   na   tyle   innowacyjnych,   że   w   znacznym   stopniu   odróżniają   się   od   rozwiązań   już   funkcjonujących   u   podatnika.   Kolejnym   kryterium   działalności   badawczo-rozwojowej   jest   prowadzenie   tej   działalności   w   sposób   systematyczny.   Zgodnie   ze   słownikiem   języka   polskiego   PWN   słowo   systematyczny   oznacza   (i)   robiący   coś   regularnie   i   starannie,   (ii)   o   procesach:   zachodzący   stale   od   dłuższego   czasu,   (iii)   o   działaniach:   prowadzony   w   sposób   uporządkowany,   według   pewnego   systemu;   też:   o   efektach   takich   działań;   planowy,   metodyczny.   W   związku   z   tym,   że   w   definicji   działalności   badawczo-rozwojowej   słowo   „systematyczny”   występuje   w   sformułowaniu   „podejmowaną   (działalność)   w   sposób   systematyczny”,   a   więc   odnosi   się   do   „działalności”,   czyli   zespołu   działań   podejmowanych   w   jakimś   celu,   najbardziej   właściwą   definicją   systematyczności   w   omawianym   zakresie   jest   definicja   obejmująca   prowadzenie   działalności   w   sposób   uporządkowany,   według   pewnego   systemu.   Zatem   słowo   systematycznie   odnosi   się   również   do   działalności   prowadzonej   w   sposób   metodyczny,   zaplanowany   i   uporządkowany.   To   oznacza,   że   działalność   badawczo-rozwojowa   jest   prowadzona   systematycznie   niezależnie   od   tego,   czy   podatnik   stale   prowadzi   prace   badawczo-rozwojowe,   czy   tylko   od   czasu   do   czasu,   a   nawet   incydentalnie,   co   wynika   z   charakteru   prowadzonej   przez   niego   działalności   oraz   potrzeb   rynku,   klientów,   sytuacji   mikro   i   makroekonomicznej.   Z   powyższego   wynika,   że   spełnienie   kryterium   „systematyczności”   danej   działalności   nie   jest   uzależnione   od   ciągłości   tej   działalności,   w   tym   od   określonego   czasu   przez   jaki   działalność   taka   ma   być   prowadzona   ani   też   od   istnienia   planu   co   do   prowadzenia   przez   podatnika   podobnej   działalności   w   przyszłości.   Wystarczające   jest,   aby   podatnik   zaplanował   i   przeprowadził   chociażby   jeden   projekt   badawczo-rozwojowy,   przyjmując   dla   niego   określone   cele   do   osiągnięcia,   harmonogram   i   zasoby.   Taka   działalność   może   być   uznana   za   działalność   systematyczną,   tj.   prowadzoną   w   sposób   metodyczny,   zaplanowany   i   uporządkowany.   Powyżej   omówione   dwa   kryteria   działalności   badawczo-rozwojowej   dotyczą   charakteru   i   organizacji   prowadzenia   tej   działalności,   podczas   gdy   ostatnie,   trzecie   kryterium,   dotyczy   rezultatu   prowadzenia   tej   działalności,   tj.   zwiększenia   zasobów   wiedzy   oraz   wykorzystania   zasobów   wiedzy   do   tworzenia   nowych   zastosowań.   W   konsekwencji   –   głównym   zadaniem   dla   zarządzającego   projektem   badawczo-rozwojowym   jest   zlokalizowanie   i   zidentyfikowanie   zasobów   wiedzy   przed   rozpoczęciem   działań   projektowych;   zasobów   w   ujęciu   funkcjonalnym   i   celowościowym,   czyli   podlegającym   zwiększeniu   oraz   możliwym   i   właściwym   do   wykorzystania   zwiększonej   wiedzy   do   nowych   zastosowań.   Lokalizacja   i   identyfikacja   wiedzy   obejmuje   szereg   działań,   w   tym   określenie   stanu   wiedzy,   miejsca,   sposobu   jej   wykorzystania   oraz   selekcji   pod   względem   przydatności   do   realizacji   celu   projektu.   Prowadząc   działalność   badawczo-rozwojową,   przedsiębiorca   rozwija   specjalistyczną   wiedzę   oraz   umiejętności,   które   może   wykorzystać   w   ramach   bieżących   albo   przyszłych   projektów.   Kluczowe   jest   zawarte   w   definicji   działalności   badawczo-rozwojowej   rozróżnienie,   które   wskazuje,   że   taka   działalność   obejmuje   dwa   rodzaje   aktywności,   tj.:   (i)   badania   podstawowe   i   badania   aplikacyjne   zdefiniowane   w   art.   4   ust.   2   pkt   1   i   2   ustawy   Prawo   o   szkolnictwie   wyższym   i   nauce   oraz   (ii)   prace   rozwojowe,   o   których   mowa   w   art.   4   ust.   3   tej   ustawy.   Należy   zwrócić   uwagę   na   wyłączenie   zawarte   w   art.   4   ust.   3   tej   ustawy,   mogące   odnosić   się   do   wielu   przejawów   aktywności   podatnika.   Zastrzeżenie   zostało   wprowadzone   w   celu   wyeliminowania   z   zakresu   działalności   badawczo-rozwojowej   tych   przejawów   aktywności   podatnika,   które   mimo   ulepszenia   istniejących   procesów   lub   usług,   z   uwagi   na   swoją   cykliczność   (okresowość)   oraz   brak   innowacyjnego   charakteru   (rutynowość),   nie   mogą   stanowić   prac   rozwojowych.   Odnosząc   powyższe   przepisy   podatkowe   do   opisu   sprawy,   należy   wskazać,   że: 1)    w   ramach   indywidualnej   działalności   gospodarczej   tworzy,   rozwija   i   ulepsza   Pan   oprogramowanie; 2)    wykonuje   Pan   powyższe   czynności   w   ramach   prowadzonej   działalności   badawczo-rozwojowej   spełniającej   definicję   wskazaną   w   ustawie   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych;   wskazał   Pan,   że   nabywa,   łączy,   kształtuje   i   wykorzystuje   dostępne   aktualnie   wiedzę   i   umiejętności,   w   tym   między   innymi   z   zakresu   narzędzi   informatycznych   i   oprogramowania,   w   celu   tworzenia   nowych   zastosowań   (nowych   lub   ulepszonych   produktów,   procesów   lub   usług);   czynności   projektowania   i   tworzenia   oprogramowania   nie   mają   charakteru   rutynowych   lub   okresowych   zmian,   lecz   stanowią   systematyczny   rozwój   konkretnego   produktu   (poczynając   od   jego   tworzenia);   w   każdym   przypadku   wnosi   Pan   swój   indywidualny   i   twórczy   wkład,   wykorzystując   najnowsze   technologie   informatyczne   z   zakresu   wytwarzania   oprogramowania;   ponadto   wskazał   Pan,   że   efektem   prowadzonych   prac   jest/będzie   projektowanie   i   tworzenie   przez   Pana   produktów,   które   –   w   stosunku   do   dotychczasowej   Pana   działalności   –   mają/będą   miały   nowy,   bardziej   innowacyjny,   ulepszony   charakter;   produkty   te   w   znacznym   stopniu   odróżniają   się/będą   się   odróżniały   od   tych   dotychczas   funkcjonujących   w   Pana   ofercie   albo   w   ogóle   w   praktyce   gospodarczej;   oprogramowanie   wytwarzane   przez   Pana   jest   rezultatem   Pana   własnej,   indywidualnej,   twórczej   działalności   intelektualnej;   proces   tworzenia   oprogramowania   wymaga   ciągłego   rozwoju,   poszerzenia   i   aktualizowania   wiedzy   z   wielu   dziedzin,   nie   tylko   programowania; 3)    w   wyniku   prowadzonych   przez   Pana   prac   powstaje   autorskie   prawo   do   programu   komputerowego,   które   podlega   ochronie   na   podstawie   art.   74   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych; 4)    w   przypadku   rozwoju   i   ulepszania   oprogramowania   również   powstają   nowe,   odrębne   od   tego   oprogramowania,   utwory   w   postaci   oprogramowania,   które   również   podlegają   ochronie   przewidzianej   w   art.   74   ustawy   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych; 5)    przenosi   Pan   za   wynagrodzeniem   całość   praw   autorskich   do   oprogramowania; 6)    prowadzi   Pan   na   bieżąco   od   1   stycznia   2020   r.   odrębną   od   podatkowej   księgi   przychodów   i   rozchodów   ewidencję   i   wyodrębnia   w   niej:   każde   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej;   przychody,   koszty   uzyskania   przychodów   i   dochód   (stratę)   przypadające   na   każde   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej,   a   także   koszty,   o   których   mowa   w   art.   30ca   ust.   4   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   przypadające   na   każde   kwalifikowane   prawo   własności   intelektualnej,   w   sposób   zapewniający   określenie   kwalifikowanego   dochodu; 7)    opisane   informacje/dane/warunki   będą   obowiązywać   również   w   przyszłości. Należy   także   wskazać,   że   oprogramowanie   –   definiowane   jako   ogół   informacji   w   postaci   zestawu   instrukcji,   zaimplementowanych   interfejsów   i   zintegrowanych   danych   przeznaczonych   dla   komputera   do   realizacji   wyznaczonych   celów   –   podlega   ochronie   jak   utwór   literacki   z   art.   1   ustawy   z   dnia   4   lutego   1994   r.   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   1062).   Stąd   oprogramowanie   może   być   uznane   za   kwalifikowane   IP,   w   świetle   art.   30ca   ust.   2   pkt   8   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   jeśli   jego   wytworzenie,   rozszerzenie   lub   ulepszenie   jest   wynikiem   prac   badawczo-rozwojowych.   Art.   74   ust.   2   ustawa   o   prawie   autorskim   i   prawach   pokrewnych:   Ochrona   przyznana   programowi   komputerowemu   obejmuje   wszystkie   formy   jego   wyrażenia.   Idee   i   zasady   będące   podstawą   jakiegokolwiek   elementu   programu   komputerowego,   w   tym   podstawą   łączy,   nie   podlegają   ochronie. Mając   powyższe   na   uwadze,   dochód   z   tytułu   przeniesienia   praw   do   opisanego   przez   Pana   oprogramowania,   które   stanowi   utwór   prawnie   chroniony   i   zostało   wytworzone   w   ramach   prowadzonej   działalności   badawczo-rozwojowej,   kwalifikuje   się   do   dochodów   z   kwalifikowanego   IP.   To   oznacza,   że   może   Pan   skorzystać   z   preferencyjnego   opodatkowania   dochodów   z   tego   tytułu   według   stawki   5%   za   rok   podatkowy   2020   oraz   w   następnych   latach. Reasumując   –   ma   Pan   prawo,   zgodnie   z   art.   30ca   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   zastosować   5%   stawkę   opodatkowania   wobec   dochodów   uzyskanych   począwszy   od   2020   r.   w   ramach   przedstawionego   Kontraktu   w   zakresie,   w   jakim   dochód   ten   został   osiągnięty   z   tytułu   odpłatnego   przeniesienia   na   Kontrahenta   autorskich   praw   majątkowych   do   wytworzonego   przez   Pana   oprogramowania,   tj.   w   odniesieniu   do   dochodu   ze   sprzedaży   kwalifikowanych   praw   własności   intelektualnej). Dodatkowe   informacje Informacja   o   zakresie   rozstrzygnięcia Interpretacja   dotyczy: -       zaistniałego   stanu   faktycznego,   który   Pan   przedstawił,   i   stanu   prawnego   obowiązującego   w   dacie   zaistnienia   zdarzenia, -       zdarzenia   przyszłego,   które   Pan   przedstawił,   i   stanu   prawnego   obowiązującego   w   dniu   wydania   interpretacji. Pouczenie   o   funkcji   ochronnej   interpretacji ·      Funkcję   ochronną   interpretacji   indywidualnych   określają   przepisy   art.   14k-14nb   ustawy   z   dnia   29   sierpnia   1997   r.   –   Ordynacja   podatkowa   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   1540   ze   zm.).   Interpretacja   będzie   mogła   pełnić   funkcję   ochronną,   jeśli   Pana   sytuacja   będzie   zgodna   (tożsama)   z   opisem   stanu   faktycznego   i   zdarzenia   przyszłego   i   zastosuje   się   Pan   do   interpretacji. ·      Zgodnie   z   art.   14na   §   1   Ordynacji   podatkowej: Przepisów   art.   14k-14n   Ordynacji   podatkowej   nie   stosuje   się,   jeśli   stan   faktyczny   lub   zdarzenie   przyszłe   będące   przedmiotem   interpretacji   indywidualnej   jest   elementem   czynności,   które   są   przedmiotem   decyzji   wydanej: 1)    z   zastosowaniem   art.   119a; 2)    w   związku   z   wystąpieniem   nadużycia   prawa,   o   którym   mowa   w   art.   5   ust.   5   ustawy   z   dnia   11   marca   2004   r.   o   podatku   od   towarów   i   usług; 3)    z   zastosowaniem   środków   ograniczających   umowne   korzyści. Zgodnie   z   art.   14na   §   2   Ordynacji   podatkowej: Przepisów   art.   14k-14n   nie   stosuje   się,   jeżeli   korzyść   podatkowa,   stwierdzona   w   decyzjach   wymienionych   w   §   1,   jest   skutkiem   zastosowania   się   do   utrwalonej   praktyki   interpretacyjnej,   interpretacji   ogólnej   lub   objaśnień   podatkowych. Pouczenie   o   prawie   do   wniesienia   skargi   na   interpretację Ma   Pan   prawo   do   zaskarżenia   tej   interpretacji   indywidualnej   do   Wojewódzkiego   Sądu   Administracyjnego.   Zasady   zaskarżania   interpretacji   indywidualnych   reguluje   ustawa   z   dnia   30   sierpnia   2002   r.   Prawo   o   postępowaniu   przed   sądami   administracyjnymi   –   Dz.   U.   z   2019   r.   poz.   2325   ze   zm.;   dalej   jako   „PPSA”).   Skargę   do   Sądu   wnosi   się   za   pośrednictwem   Dyrektora   KIS   (art.   54   §   1   PPSA).   Skargę   należy   wnieść   w   terminie   trzydziestu   dni   od   dnia   doręczenia   interpretacji   indywidualnej   (art.   53   §   1   PPSA): ·         w   formie   papierowej,   w   dwóch   egzemplarzach   (oryginał   i   odpis)   na   adres:   Krajowa   Informacja   Skarbowa,   ul.   Teodora   Sixta   17,   43-300   Bielsko-Biała   (art.   47   §   1   PPSA),   albo ·         w   formie   dokumentu   elektronicznego,   w   jednym   egzemplarzu   (bez   odpisu),   na   adres   Elektronicznej   Skrzynki   Podawczej   Krajowej   Informacji   Skarbowej   na   platformie   ePUAP:   /KIS/SkrytkaESP   (art.   47   §   3   i   art.   54   §   1a   PPSA). Skarga   na   interpretację   indywidualną   może   opierać   się   wyłącznie   na   zarzucie   naruszenia   przepisów   postępowania,   dopuszczeniu   się   błędu   wykładni   lub   niewłaściwej   oceny   co   do   zastosowania   przepisu   prawa   materialnego.   Sąd   jest   związany   zarzutami   skargi   oraz   powołaną   podstawą   prawną   (art.   57a   PPSA). Podstawa   prawna   dla   wydania   interpretacji Podstawą   prawną   dla   wydania   tej   interpretacji   jest   art.   13   §   2a   oraz   art.   14b   §   1   ustawy   z   dnia   29   sierpnia   1997   r.   –   Ordynacja   podatkowa   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   1540   ze   zm.).