0112-KDIL2-2.4011.828.2020.2.MW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z póżn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 listopada 2020 r. (data wpływu 26 listopada 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box) – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 26 listopada 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek ‒ uzupełniony pismem z dnia 29 grudnia 2020 r. (data wpływu 29 grudnia 2020 r.) ‒ o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box). We wniosku przedstawiono następujące stany faktyczne. Od 1 lutego 2019 roku Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEIDG pod nazwą (…). Przeważająca działalność gospodarcza to działalność związana z oprogramowaniem (oznaczona kodem PKD 62.01.Z). Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy, o którym mowa w art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ,,u.p.d.o.f.”). Wnioskodawca rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca świadczy usługi związane z wytwarzaniem oprogramowania na rzecz różnych podmiotów. Wykonując usługi Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością, jest odpowiedzialny za prawidłowe i terminowe wykonanie usług. Usługi, które Wnioskodawca realizuje, świadczone są bezpośrednio przez niego i bez nadzoru ze strony kontrahenta, Wnioskodawca uwzględnia natomiast uwagi i wskazówki, które mają służyć osiągnięciu celów zamierzonych przez kontrahenta. W celu realizacji tego celu Wnioskodawca korzysta z nowej i istniejącej wiedzy, własnego doświadczenia oraz umiejętności dla zaprojektowania nowych i ulepszonych rozwiązań, a stanowiących odpowiedź na potrzeby kontrahenta, na rzecz którego świadczy usługi. Zwykle Wnioskodawca świadczy swoje usługi będąc częścią zespołu programistów, którzy pracują nad danym oprogramowaniem, przy czym praca w takim zespole polega na tym, że każdy z jego członków pracuje nad danym fragmentem oprogramowania. Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, a także praw autorskich innych podmiotów. W okresie od dnia 1 stycznia 2020 roku do dnia 31 maja 2020 roku Wnioskodawca świadczył usługi informatyczne na podstawie umowy o świadczenie usług zawartej z podmiotem mającym siedzibę w Polsce, natomiast w dniu 18 maja 2020 roku Wnioskodawca rozpoczął świadczenie usług informatycznych na podstawie umowy o świadczenie usług zawartej z podmiotem mającym siedzibę w Polsce, na mocy której Wnioskodawca zobowiązał się do realizacji usług informatycznych i analitycznych w ramach realizacji projektów wykonanych na rzecz klientów zleceniodawcy. Działalność, którą prowadzi Wnioskodawca, polega na tworzeniu oprogramowania, ulepszaniu i rozwijaniu tego oprogramowania, jak również zwiększaniu precyzyjności stworzonych rozwiązań. Na mocy zawieranych umów, tj. w okresie: od dnia 1 stycznia 2020 roku do dnia 31 maja 2020 roku, świadcząc usługi na rzecz jednego przedsiębiorcy; od dnia 18 maja 2020 roku, świadcząc usługi na rzecz drugiego przedsiębiorcy, – Wnioskodawca przenosił i nadal przenosi na ww. przedsiębiorców w ramach zawartych umów całość autorskich praw majątkowych do programu komputerowego, za co otrzymuje wynagrodzenie. Wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych uwzględnione jest w wynagrodzeniu za świadczenie usług. Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów. Odnosząc się do świadczenia usług w okresie od dnia 1 stycznia 2020 roku do dnia 31 maja 2020 roku, Wnioskodawca wskazał, iż był jednym z programistów zatrudnionych przez zleceniodawcę. W oparciu o zawartą umowę tworzył, implementował, rozwijał i ulepszał oprogramowanie, będące częścią (…) Rozwój i ulepszanie oprogramowania polegał na aktualizacji do nowszych technologii, poprawianiu wydajności, implementacji nowych i rozwijaniu istniejących funkcjonalności. Zadaniem Wnioskodawcy było również tworzenie nowych algorytmów w oparciu o istniejące rozwiązania, jak również zwiększanie wydajności już istniejących. Projekt realizowany był przy użyciu następujących technologii: języka programowania (…), (…), (…) wraz z bibliotekami (…); bazy danych (…); usług w chmurze (…); narzędzia dostępu do bazy danych, umożliwiającego przegląd jej struktury, projektowanie oraz tworzenie oprogramowania bazodanowego w postaci skryptów, procedur, pakietów, wyzwalaczy oraz uruchamianie procedur pracujących na danych w bazie. Praca Wnioskodawcy była systematyczna, a proces tworzenia oprogramowania zorganizowany i prowadzony w technice (…) oraz przy użyciu praktyki (…). Celem działalności Wnioskodawcy było zaprojektowanie rozwiązań na podstawie przedstawionych wymagań biznesowych, a następnie ich implementacja. Oprogramowanie, które tworzył Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (w ramach współpracy ze zleceniodawcą) było rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a zatem spełniało kryteria utworu i podlegało ochronie przewidzianej w art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Odnosząc się natomiast do usług, które świadczy Wnioskodawca począwszy od dnia 18 maja 2020 roku, praca Wnioskodawcy polega na tworzeniu, implementowaniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania, (…). Rozwój i ulepszanie oprogramowania polegają na aktualizacji do nowszych technologii, poprawianiu wydajności, implementacji nowych i rozwijaniu istniejących funkcjonalności. Zadaniem Wnioskodawcy jest również tworzenie nowych algorytmów w oparciu o istniejące rozwiązania, jak również zwiększanie wydajności już istniejących. Projekt realizowany jest przy użyciu następujących technologii: języka programowania (…) wraz z bibliotekami (…); baz danych (…); konteneryzacji przy użyciu narzędzia (…); tymczasowego trzymania danych w pamięci podręcznej (…); narzędzia dostępu do bazy danych, umożliwiającego przegląd jej struktury, projektowanie oraz tworzenie oprogramowania bazodanowego w postaci skryptów, procedur, pakietów, wyzwalaczy oraz uruchamianie procedur pracujących na danych w bazie. Praca Wnioskodawcy jest systematyczna, a proces tworzenia oprogramowania zorganizowany i prowadzony w technice (…) oraz przy użyciu praktyki (…). Celem działalności Wnioskodawcy jest projektowanie rozwiązań na podstawie przedstawionych wymagań biznesowych, a następnie ich implementacja. Oprogramowanie, które Wnioskodawca tworzy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (w ramach współpracy ze zleceniodawcą) jest rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a zatem spełnia kryteria utworu i podlega ochronie prawnej przewidzianej w art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że prowadzi ewidencję odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT, pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadających na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku udzielono odpowiedzi na następujące pytania: Według jakiej formy Wnioskodawca opodatkowuje dochody z działalności gospodarczej? Swoje dochody z działalności gospodarczej Wnioskodawca opodatkowuje podatkiem liniowym, tj. stawką 19%. Czy prowadzona przez Wnioskodawcę działalność w zakresie wytwarzania, rozwijania i ulepszania oprogramowania jest podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i stanowi: badania naukowe; jeśli tak – to należy wyjaśnić, czy są to: badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne, badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń, prace rozwojowe, tj. prace obejmujące nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń? Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność w zakresie wytwarzania, rozwijania i ulepszania oprogramowania jest podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, a zatem stanowi prace rozwojowe, tj. prace obejmujące nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Wskazać należy, że działalność prowadzona przez Wnioskodawcę w okresie: od dnia 1 stycznia 2020 roku do dnia 31 maja 2020 roku; oraz począwszy od dnia 18 maja 2020 roku, – była twórcza, obejmowała prace rozwojowe, podejmowana była w sposób systematyczny oraz w celu zwiększenia wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań w informatyce, a zatem była działalnością badawczo-rozwojową, wobec czego stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f., a zatem kwalifikowany dochód osiągnięty w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej z ww. kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, w ocenie Wnioskodawcy, podlega opodatkowaniu stawką 5% podstawy opodatkowania. Twórczość prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności przejawia się w indywidualnym i oryginalnym charakterze pracy, której rezultat polegał na opracowaniu nowego rozwiązania w postaci (…) Wskazać należy, że w toku pracy nad ww. platformami Wnioskodawca był (…) odpowiedzialny za zaprojektowanie i realizację funkcjonalności w ww. projektach, zaś efekt pracy Wnioskodawcy stanowił wytwór jego działania i miał charakter innowacyjny. Rozwiązania, które tworzył i nadal tworzy są innowacyjne, odróżniające się od rozwiązań już funkcjonujących w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, a rezultat działalności jest namacalny i ma charakter indywidualny i oryginalny. Efekty pracy Wnioskodawcy posiadają cechę nowości, ponieważ stanowią nowe narzędzie i rozwiązania, które dotychczas nie występowały w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, a ponadto ich innowacyjność powoduje, że odróżniają się od istniejących rozwiązań. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż działalność związana z oprogramowaniem prowadzona przez niego w ww. okresie jest działalnością rozwojową, ponieważ w swojej pracy Wnioskodawca wykorzystuje istniejącą wiedzę w celu stworzeniu nowego produktu, a przy tym działalność ta nie ma charakteru rutynowego. Ponadto, działalność prowadzona przez Wnioskodawcę ma również charakter systematyczny, ponieważ jest to działalność prowadzona w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Nie jest ona jednorazowa, lecz zorganizowana, wymaga właściwej organizacji i planowania, dzięki czemu możliwa jest realizacja wyznaczonego celu. W zakresie działalności Wnioskodawca wykorzystywał i wciąż wykorzystuje wiedzę do tworzenia nowych zastosowań. Efektem wykorzystania tej wiedzy są nowe rozwiązania informatyczne w postaci (…) – wobec czego przesłanka wykorzystania już istniejącej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań została spełniona. Jakiego rodzaju dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiąga Wnioskodawca, w szczególności czy są to dochody: ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co oznacza, że Wnioskodawca przenosi prawa własności do poszczególnych programów komputerowych, a wartość tego prawa została określona w umowie lub na fakturze, z kwalifikowanego prawo własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi? Wnioskodawca osiąga dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnione w cenie sprzedaży usługi. Czy Wnioskodawca jest twórcą tworzonego oprogramowania w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Wnioskodawca jest twórcą tworzonego oprogramowania w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Oprogramowanie, które Wnioskodawca tworzył i nadal tworzy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (w ramach współpracy ze zleceniodawcą) jest rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a zatem spełnia kryteria utworu i podlega ochronie przewidzianej w art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W przypadku gdy Wnioskodawca rozwija i ulepsza oprogramowanie komputerowe, to czy: czynności te zmierzają do poprawy użyteczności i funkcjonalności tego oprogramowania; jest jego właścicielem, współwłaścicielem lub użytkownikiem na podstawie licencji wyłącznej; w efekcie podjętych czynności powstają nowe, odrębne od tego oprogramowania utwory (nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci nowego autorskiego prawa do programu komputerowego), podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: jeżeli tak ‒ czy Wnioskodawca przenosi całość praw majątkowych, otrzymując w zamian wynagrodzenie za sprzedaż tych praw bądź dochód z tak powstałych kwalifikowanych praw własności intelektualnej jest uwzględniony w cenie sprzedaży produktu lub usługi, jeżeli nie – czy wynagrodzenie Wnioskodawcy jest tylko wynagrodzeniem za efekty swoich prac badawczo-rozwojowych? Wnioskodawca rozwija i ulepsza oprogramowanie komputerowe, zaś czynności te zmierzają do poprawy użyteczności i funkcjonalności tego oprogramowania. Odnosząc się do świadczenia usług w okresie od dnia 1 stycznia 2020 roku do dnia 31 maja 2020 roku, Wnioskodawca wskazuje, iż był jednym z programistów zatrudnionych przez zleceniodawcę. W oparciu o zawartą umowę tworzył, implementował, rozwijał i ulepszał oprogramowanie, będące częścią (…). Rozwój i ulepszanie oprogramowania polegał na aktualizacji do nowszych technologii, poprawianiu wydajności, implementacji nowych i rozwijaniu istniejących funkcjonalności. Zadaniem Wnioskodawcy było również tworzenie nowych algorytmów w oparciu o istniejące rozwiązania, jak również zwiększanie wydajności już istniejących. Odnosząc się natomiast do usług, które Wnioskodawca świadczy począwszy od dnia 18 maja 2020 roku, Wnioskodawca wskazuje, że jego praca polega na tworzeniu, implementowaniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania, (…). Rozwój i ulepszanie oprogramowania polegają na aktualizacji do nowszych technologii, poprawianiu wydajności, implementacji nowych i rozwijaniu istniejących funkcjonalności. Zadaniem Wnioskodawcy jest również tworzenie nowych algorytmów w oparciu o istniejące rozwiązania, jak również zwiększanie wydajności już istniejących. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż nie jest właścicielem, współwłaścicielem ani użytkownikiem oprogramowania komputerowego na podstawie licencji wyłącznej. Jest właścicielem praw własności intelektualnej, które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego, albowiem Wnioskodawca jest właścicielem stworzonych przez siebie elementów składowych tego oprogramowania, które to elementy składowe stanowią utwory podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca jest ich właścicielem do momentu przeniesienia autorskich praw majątkowych do tworzonych utworów na rzecz zleceniodawcy. Właścicielami ulepszanego oraz modyfikowanego oprogramowania są natomiast zleceniodawcy lub ich klienci, gdyż to oni udostępniają oprogramowanie, które modyfikuje i ulepsza Wnioskodawca. Całość autorskich praw majątkowych do swoich utworów Wnioskodawca przenosi na rzecz ww. podmiotów, otrzymując w zamian stosowne wynagrodzenie uwzględnione w cenie sprzedaży usługi. W efekcie podjętych przez Wnioskodawcę czynności powstają nowe, odrębne od tego oprogramowania utwory, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, co do których Wnioskodawca przenosi całość praw majątkowych, otrzymując w zamian wynagrodzenie, które uwzględnione jest w cenie sprzedaży usługi. Czy i w jaki sposób Wnioskodawca oblicza tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych)? Zgodnie z treścią art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru (a + b ) x 1,3 /a + b + c +d, w związku z czym, dla potrzeb skorzystania z preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (IP BOX), Wnioskodawca oblicza tzw. wskaźnik nexus. Wskaźnik nexus Wnioskodawca oblicza wg ww. wzoru, tj. (a + b ) x 1,3 /a + b + c +d, gdzie: litera A oznacza prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, litera B oznacza nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, litera C oznacza nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, litera D oznacza nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Jakiego okresu (roku podatkowego) dotyczy złożony wniosek? Złożony wniosek dotyczy stanu faktycznego zaistniałego w 2020 roku. Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, że w kolejnych latach będzie kontynuował identyczną działalność i będzie osiągał z tego tytułu dochody takiego samego rodzaju, jak miało to miejsce w roku 2020. Od kiedy Wnioskodawca prowadzi – należy wskazać datę – odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, o której mowa we wniosku, czy odrębna ewidencja jest prowadzona od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP oraz czy odrębna ewidencja prowadzona jest na bieżąco, czyli od momentu poniesienia pierwszych kosztów, o których mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję Wnioskodawca prowadzi od początku 2020 roku. Ewidencja prowadzona jest na bieżąco. Czy Wnioskodawca w odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji wyodrębnia również każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej? W odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji Wnioskodawca wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Jednocześnie Wnioskodawca zaznaczył, że niniejsze uzupełnienie stanowi doprecyzowanie informacji uwzględnionych w złożonym w dniu 26 listopada 2020 roku wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (IP BOX), w związku z czym, ocena prawna przedstawionego stanu faktycznego pozostaje bez zmian. W ocenie Wnioskodawcy jest on uprawniony do zastosowania stawki opodatkowania określonej w art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego, ponieważ spełnia wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy w opisanym powyżej stanie faktycznym Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania ze stawki 5% podatku od dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do tworzonego i rozwijanego przez Wnioskodawcę oprogramowania? Zdaniem Wnioskodawcy jest on uprawniony do skorzystania ze stawki 5% podatku od dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do tworzonego i rozwijanego oprogramowania, zarówno w okresie od 1 stycznia 2020 roku do 31 maja 2020 roku, świadcząc usługi na rzecz jednego przedsiębiorcy, jak i w okresie począwszy od 18 maja 2020 roku, kiedy to Wnioskodawca rozpoczął świadczenie usług na rzecz drugiego przedsiębiorcy. W dniu 1 stycznia 2019 r. wszedł w życie art. 30ca ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 1991 Nr 80 poz. 350 ze zm.) wprowadzony ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.)., zgodnie z którym podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f. kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Autorski kod źródłowy, który tworzy Wnioskodawca, stanowi program komputerowy, ponieważ stanowi on zestaw instrukcji przeznaczonych dla komputera w celu realizacji określonych celów. W doktrynie wskazuje się zaś, że program komputerowy może istnieć w dwóch podstawowych formach: jako kod źródłowy oraz jako kod wynikowy (J. Krysińska, Komentarz do ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych, Wolters Kluwer, 2019). Organy podatkowe wskazują natomiast, że ,,w związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie, jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.” (fragment interpretacji indywidualnej z dnia 6 grudnia 2019 roku wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (0115-KDWT.4011.3.2019.2.PSZ). Tym samym, autorski kod źródłowy tworzony przez Wnioskodawcę w związku ze świadczeniem usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej stanowi utwór podlegający ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz program komputerowy w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f. Możliwość skorzystania z preferencji przewidzianej w art. 30ca u.p.d.o.f. w odniesieniu do dochodu uzyskanego za okres od dnia 1 stycznia 2020 roku do dnia 31 maja lutego 2020 roku, jak również w odniesieniu do dochodu uzyskiwanego począwszy od dnia 18 maja 2020 roku, uzależniona jest od uznania prowadzonej w tym okresie działalności za działalność badawczo-rozwojową. Zgodnie z art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f. działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W ocenie Wnioskodawcy, usługi, które świadczy w związku z prowadzoną działalnością, tj. usługi świadczone w okresie: od dnia 1 stycznia 2020 roku do dnia 31 maja 2020 roku; oraz począwszy od dnia 18 maja 2020 roku, – spełniają kryteria uznania ich za działalność badawczo-rozwojową w oparciu o kryteria określone w art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f., tj.: mają twórczy charakter; obejmują badania naukowe lub prace rozwojowe; są podejmowane w sposób systematyczny; są podejmowane w celu zwiększenia zasobów wiedzy lub wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, – co poniżej wykazuje Wnioskodawca. Przede wszystkim, działalność prowadzona przez Wnioskodawcę w ww. okresie miała charakter twórczy, ponieważ jej rezultat miał indywidualny i oryginalny charakter nakierowany na opracowanie nowego rozwiązania w postaci (…) Efekty pracy Wnioskodawcy posiadają cechę nowości, ponieważ stanowią nowe narzędzie i rozwiązania, które dotychczas nie występowały w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, a ponadto ich innowacyjność powoduje, że odróżniają się od istniejących rozwiązań. W analogiczny sposób pojęcie „twórczości” rozumiane jest na gruncie wielu interpretacji indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe. Przykładowo wskazać należy na interpretację indywidualną z dnia 30 października 2020 roku wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (0113-KDIPT2-2.4011.641.2020.2.EC), zgodnie z którą „twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika”. Podsumowując, działalność, którą prowadził Wnioskodawca: od dnia 1 stycznia 2020 roku do dnia 31 maja 2020 roku; oraz począwszy od dnia 18 maja 2020 roku, – jest twórcza, ponieważ Wnioskodawca tworzył i nadal tworzy innowacyjne rozwiązania, które znacząco odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, a zatem są nowe i oryginalne. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż działalność związana z oprogramowaniem prowadzona przez niego w ww. okresie jest działalnością rozwojową. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, definiując w art. 5a pkt 40 pojęcie prac rozwojowych, odsyła do art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, zgodnie z którym prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Zgodnie z treścią Podręcznika Frascati 2015: Zalecenia dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej ,,prace rozwojowe (experimental development) to metodyczna praca opierająca się na wiedzy uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz doświadczeń praktycznych i mająca na celu wytworzenie dodatkowej wiedzy ukierunkowanej na stworzenie nowych produktów lub procesów bądź udoskonalenie już istniejących produktów lub procesów”. Tym samym, należy wskazać, że tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie ma charakter działalności rozwojowej, ponieważ w swojej pracy Wnioskodawca wykorzystuje istniejącą wiedzę w celu stworzenia nowego produktu, a przy tym działalność ta nie ma charakteru rutynowego. Ponadto, działalność prowadzona przez Wnioskodawcę ma również charakter systematyczny, ponieważ jest to działalność prowadzona w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Nie jest ona jednorazowa, lecz zorganizowana. Taki sposób rozumienia pojęcia ,,systematyczności” jest zgodny ze stanowiskiem organów podatkowych. W tym kontekście należy wskazać na interpretację indywidualną z dnia 2 listopada 2020 roku wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (0113-KDIPT2-2.4011.667.2020.1.SR), zgodnie z którą „Najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia działalności B+R jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu, przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu, co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Nie ma również wymogu ciągłego lub długotrwałego prowadzenia działalności przez podatnika, by uznać daną działalność za działalność spełniającą kryterium systematyczności, albo też by podatnik musiał planować tego rodzaju działalność na przyszłość”. Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, projekty, w których uczestniczył oraz nadal uczestniczy rozwijane są przez niego w sposób systematyczny, ponieważ praca wymaga właściwej organizacji i planowania, dzięki czemu możliwa jest realizacja wyznaczonego celu. Odnosząc się do ostatniej przesłanki, tj. zwiększenia zasobów wiedzy lub wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, wskazać należy, że pojęcie „zwiększenia zasobów wiedzy”, zgodnie z treścią wyjaśnień Ministerstwa Finansów, odnosi się przede wszystkim do prowadzenia badań naukowych, natomiast „wykorzystanie już istniejącej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań” dotyczy przede wszystkim prac rozwojowych. W związku z powyższym wskazać należy, iż w zakresie swojej działalności Wnioskodawca wykorzystywał i wciąż wykorzystuje wiedzę do tworzenia nowych zastosowań. Efektem wykorzystania tej wiedzy są nowe rozwiązania informatyczne w postaci (…) – wobec czego przesłanka wykorzystania już istniejącej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań została spełniona. Mając na względzie powyższe należy wskazać, że działalność prowadzona przez Wnioskodawcę w okresie: od dnia 1 stycznia 2020 roku do dnia 31 maja 2020 roku; oraz począwszy od dnia 18 maja 2020 roku, – była twórcza, obejmowała prace rozwojowe, podejmowana była w sposób systematyczny oraz w celu zwiększenia wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań w informatyce, a zatem była działalnością badawczo-rozwojową, wobec czego stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f., a zatem kwalifikowany dochód osiągnięty w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej z ww. kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, w ocenie Wnioskodawcy, podlega opodatkowaniu stawką 5% podstawy opodatkowania. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż w orzecznictwie w zasadzie nie ma wątpliwości, iż działalność w zakresie tworzenia oprogramowania może być traktowana w kategoriach działalności badawczo-rozwojowej. Takie stanowisko przedstawione zostało w wielu interpretacjach indywidualnych i jest tożsame ze stanowiskiem przedstawionym przez Wnioskodawcę w niniejszym wniosku. Przykładowo wskazać należy na: interpretację indywidualną z dnia 30 października 2020 roku, nr 0115-KDIT1.4011.588.2020.2.MK; interpretację indywidualną z dnia 30 października 2020 roku, nr 0113-KDIPT2-2.4011.641.2020.2.EC, interpretację indywidualną z dnia 2 listopada 2020 roku, nr 0113-KDIPT2-2.4011.667.2020.1.SR. Mając na względzie powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, dochód, który osiągał począwszy od dnia 1 stycznia 2020 roku może zostać opodatkowany 5% stawką opodatkowania w oparciu o art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż z uwagi na niezmienny charakter prowadzonej działalności, w kolejnych latach Wnioskodawca również chce rozliczać swój dochód, stosując 5% stawkę opodatkowania. Działalność Wnioskodawcy w zasadniczej części pozostaje niezmienna, zaś ewentualnej zmianie podlega podmiot, dla którego świadczy on usługi informatyczne oraz konkretne założenia projektu, natomiast podstawa działalności opiera się niezmiennie na tworzeniu rozwiązań informatycznych, które spełniają kryteria programu komputerowego w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych stanów faktycznych jest prawidłowe. Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy  Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019, poz. 1387, z późn. zm.): podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: patent, prawo ochronne na wzór użytkowy, prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, prawo z rejestracji topografii układu scalonego, dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432 oraz z 2020 r. poz. 288), autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Stosownie natomiast do ust. 4 art. 30ca tej ustawy: wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a + b) * 1,3 / a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww. ustawy). W myśl art. 30ca ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy: dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Na podstawie art. 30cb ust. 2 tej ustawy: podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji. Stosownie do art. 30cb ust. 3 ww. ustawy: w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W tym zakresie wpisują się one w realizację „Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, „Strategii na rzecz doskonałości naukowej, nowoczesnego szkolnictwa wyższego, partnerstwa z biznesem i społecznej odpowiedzialności nauki” oraz „Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju” w obszarze innowacyjności. Znowelizowane przepisy mają prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w Polsce oraz stanowić swoiste „zamknięcie” łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych. Należy także wskazać, że powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. Możliwość skorzystania z ulgi Innovation Box ma miejsce również w sytuacji, gdy podatnik dokona zakupu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa powyżej, pod warunkiem że następnie poniesie on koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa. Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania będzie wyliczany przy zastosowaniu formuły (wzoru) wynikającej z raportu nr 5 BEPS. Przewidziano także możliwość zlecenia wykonania prac badawczo-rozwojowych innym podmiotom zarówno niepowiązanym, jak i powiązanym. Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację). W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz z ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r., poz. 85, z późn. zm.). Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą: ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej − oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 5a pkt 39 tej ustawy: ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to: badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85, 374, 695, 875 i 1086), badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. − Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: badania naukowe są działalnością obejmującą: badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy: prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji. Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów. Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy. Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych. Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że: Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej tworzy, ulepsza i rozwija oprogramowania, Wnioskodawca wykonuje powyższe czynności w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w przypadku, gdy Wnioskodawca rozwija lub ulepsza oprogramowanie komputerowe, powstają nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. nowe kwalifikowane prawa własności intelektualnej), Wnioskodawca osiąga dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi, Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, w której wyodrębnia: każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, przychody, koszty uzyskania przychodów oraz dochody (straty) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie, jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Mając powyższe na uwadze, dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi, stanowiącego utwór prawnie chroniony i wytworzonego w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu według stawki 5%. Reasumując – Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania ze stawki 5% podatku od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. dochodu uzyskiwanego z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do oprogramowania, uwzględnionego w cenie sprzedaży usługi. Interpretacja dotyczy zaistniałych stanów faktycznych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.