0112-KDIL2-2.4011.849.2021.2.MM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów faktycznych oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Dnia 1 października 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 1 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 grudnia 2021 r. (wpływ 23 grudnia 2021 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanów faktycznych i zdarzenia przyszłego Od dnia 17-07-2017 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, pod firmą (…), pod NIP (…) i nr REGON (…) i pod kodami PKD 62.01.Z, tj. działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania. Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Rozlicza się Pan na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wybrana forma opodatkowania to podatek liniowy 19%. W ramach działalności gospodarczej na podstawie posiadanej wiedzy w zakresie technologii informatycznych, znajomości języków programowania (…) i doświadczenia w zakresie tworzenia programów komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz – (…) SP. Z O.O. , NIP (…), REGON (…). Zadania Pana polegają w szczególności na: • Rozwój biometrii • dodawanie (programowanie) i nowych funkcjonalności do omawianych systemów, • planowanie, projektowanie i estymację poszczególnych zadań projektowych • migrację danych z innych systemów oraz integrację z innymi systemami • oprogramowanie służące do biometrii twarzy, palca, głosu, oczu • oprogramowanie dla branży motoryzacyjnej • oprogramowanie wspierające nauczanie młodzieży • pisanie nowych funkcjonalności lub modułów do istniejącego oprogramowania • pisanie autorskich skryptów mających na celu usprawnienie procesów wytwarzania oprogramowania • pisanie algorytmów związanych z przetwarzaniem struktur danych • pisanie skryptów automatyzujących – do przeprowadzania przypadków testowych różnych programów, dostosowanych do wymagań systemowych • integracja oprogramowania z zewnętrznymi systemami: bramkami płatności, bramką do wysyłki sms-ów oraz z różnymi dostawcami płatności. W ramach zawartej umowy ze Spółką (…) współpracuje Pan z zespołami Spółki, a Pana rola polega na wytwarzaniu zdefiniowanych i samodzielnie funkcjonujących elementów. Za rezultat prac oraz wykonane czynności w ramach umowy odpowiedzialność ponosi Pan sam. Zlecone zadania programistyczne realizowane są w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej w dowolnym miejscu i czasie oraz nie są wykonywane pod kierownictwem zlecającego czynności. Daje to Panu dowolność wyboru miejsca i czasu samodzielnie, jak również pracy zdalnej. Działania te prowadzone są w ułożony, metodyczny sposób prowadzący do osiągnięcia określonego celu. Prace wykonywane na rzecz danego kontrahenta Spółki polegają na tworzeniu nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów Pana wiedzy i nie polegają na wprowadzeniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Każda aplikacja, którą Pan tworzy, jest wcześniej omawiana i analizowana w gronie analityków systemowych. Sam proces tworzenia aplikacji jest także omawiany z zespołem analitycznym oraz docelowym odbiorcą finalnego produktu. Proces wytwarzania oprogramowania jest mocno uporządkowany, tj. składa się z codwutygodniowych cykli wytwórczych, na końcu których prezentowane są w formie prezentacji efekty Pana pracy, jak i całego zespołu. Ryzyko gospodarcze związane z odpowiedzialnością za jakość i ewentualne wady Pana prac, a także niepewność rezultatu ponosi Pan samodzielnie. Działalność, którą Pan prowadzi, stanowi działalność twórczą, która obejmuje prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2021 r. poz. 487 z późn. zm.), tj. nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania aplikacji działających w środowisku komercyjnym – rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne. Nie prowadzi Pan prac badawczych określonych w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. W wyniku prowadzonej działalności gospodarczej powstają autorskie prawa do programów komputerowych, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP i stanowią jedną z form wyrażania kwalifikowanego prawa własności intelektualnej według art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT i są przenoszone w całości na Spółkę. Aplikacje, które Pan wytwarza, mają na celu poprawę użyteczności oraz podniesienie bezpieczeństwa wrażliwych danych oraz mają na celu usprawnić życie codzienne. Jako przykład niech posłuży autentykacja za pomocą biometrii tęczówki oka; każdy człowiek posiada unikalną tęczówkę oka, dzięki czemu próba oszustwa staje się praktycznie niemożliwa. Taka technologia ma za zadanie ułatwiać identyfikację osób w placówkach bankowych oraz innych instytucjach lub miejscach, w których konieczna jest weryfikacja tożsamości. Za kolejny przykład niech posłużą nowy rodzaj automatów nadawczo-odbiorczych, zwanych także potocznie paczkomatami. Nowością, jaka nastąpi niebawem, będzie to, że urządzenie będzie posiadać tylko jeden punkt odbioru, umiejscowiony pośrodku maszyny, dzięki czemu odbiorca nie będzie zmuszony szukać przesyłki na maszynie oraz cały proces będzie bezpieczniejszy, ponieważ ciężej będzie potencjalnemu złodziejowi coś ukraść. Dodatkowo paczkomat będzie mógł przybierać różne rozmiary, a nawet być częścią elewacji, przez co nie będzie wpływał na wygląd otoczenia oraz będzie mógł być wyższy lub głębszy, bo od teraz wydawaniem będzie zajmował się robot. Za kolejny przykład niech posłuży aplikacja do pomocy dzieciom w nauce. Aplikacja ma za zadanie wspomagać proces nauczania matematyki i fizyki. W tym celu aplikacja dysponuje ogromną bazą danych na temat różnych wzorów matematycznych i fizycznych, za pomocą wyspecjalizowanych algorytmów jest w stanie podpowiadać uczniom, jakich wzorów powinni używać, aby rozwiązać problem. Efektem pracy z aplikacją jest to, że uczeń po jakimś czasie będzie mógł już sam kojarzyć wzory, dzięki czemu stanie się bardziej samodzielny w rozwiązywaniu problemów matematycznych. Ostatnim projektem, o jakim chciał Pan wspomnieć, jest to system do monitorowania osób znajdujących się w galeriach. Liczone są wszystkie wejścia oraz wyjścia osób, które znajdują się na terenie galerii handlowej. Dodatkiem, który został dodany do aplikacji, były kamery termowizyjne, które były w stanie oceniać temperaturę ciała. Celem tej aplikacji jest monitoring osób przebywających na terenach galerii handlowych lub innych dużych zamkniętych powierzchni, jak lotniskach. Pomiar gęstości osób na danym terenie oraz całkowitą ilość osób przebywających na terenie objętym działaniem aplikacji, który ma też na celu ograniczenie rozpowszechniania różnych chorób zakaźnych. W ramach Pana działalności ulepsza Pan oprogramowanie wytworzone przez Pana oraz nie wytworzone przez Pana. W wyniku czego wytwarza Pan oprogramowanie, którego całość praw autorskich podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231, ze zm.) następnie prawa do poszczególnych programów komputerowych są przenoszone w ramach sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Nie nabywał Pan prac badawczo-rozwojowych od innych podmiotów. Od 01.01.2019 na bieżąco prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, która w sposób szczegółowy pozwala na wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie kosztów uzyskania przychodu i dochodu przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej i zapewniający spełnienie pozostałych wymogów określonych w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W ramach prowadzonej działalności ponosi Pan następujące wydatki w celu osiągnięcia przychodów oraz zabezpieczenia źródła przychodów: 1.    Koszty wynikające z eksploatacji auta, czyli paliwo, oleje, płyny hamulcowe, koszty napraw, serwisowania oraz przeglądów. 2.    Usługi księgowe pozwalają na prowadzenie ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania. Koszt ten jest nieodzowny, aby można było rozliczyć koszty zgodnie z zastosowaniem ulgi IP Box. 3.    Koszty doradztwa podatkowego dotyczące możliwości skorzystania z ulgi IP Box. 4.    Zakup elektroniki – telefonów, tabletów, smartwatchy, koniecznej do wytwarzania i testowania programów komputerowych, co związane jest bezpośrednio z wytwarzaniem praw autorskich. 5.    Zakup specjalistycznego oprogramowania firmy (…), na które składa się zaawansowane środowisko programistyczne o nazwie (…) oraz (…), które wykorzystywane jest do programowania, pisania kodów, algorytmów. Ponoszone koszty w ramach działalności gospodarczej posłużą do obliczenia wskaźnika Nexus oraz wydatki powiązane z poszczególnymi projektami realizowanymi w ramach działalności gospodarczej. Przychody uzyskiwane w ramach Pana działalności gospodarczej otrzymuje Pan na podstawie wystawianych przez Pana faktur za przeniesienie w całości praw autorskich, czyli z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Nie otrzymuje Pan wynagrodzenia z tytułu należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy prawa własności intelektualnej, ani z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu. Działalność Pana wykonywana jest tylko na terytorium Polski. W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku udzielił Pan odpowiedzi na następujące pytania: Czy Pana działalność w zakresie tworzenia/ulepszania oprogramowania obejmuje prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 i 619), tj. nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń? Tak, działalność podejmowana przez Pana polega na tworzeniu nowego oprogramowania komputerowego lub aplikacji w odpowiedzi na zapotrzebowania biznesowe klientów. Działania te stanowią prace rozwojowe w rozumieniu przedmiotowych ustaw, polegają one bowiem na wykorzystywaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych i ulepszonych rozwiązań. Czy Pana działalność jest podejmowana w celu zwiększania zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań? Tak, w swojej działalności podejmuje Pan liczne przedsięwzięcia, które mają na celu poszerzenie wiedzy oraz umiejętności, które wykorzystuje Pan do nowych zastosowań. Czy w sytuacji, gdy oprogramowanie jest wytwarzane w zespole, to efektem prac prowadzonych samodzielnie przez Pana jest program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, czy też część oprogramowania, która dopiero w połączeniu z innymi częściami – wytworzonymi przez inne osoby – będzie stanowić kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Każda aplikacja, którą Pan tworzy, jest przed pracami programistycznymi analizowana i omawiana przez zespół analityczny z klientem. Efektem tej analizy jest ustalony harmonogram zawierający z góry określone zadania, które należy wykonać w określonym czasie. Tworzy Pan odrębne programy komputerowe i aplikacje. Dlatego też prace programistyczne wykonywane przez Pana stanowią w całości odrębne prawo własności intelektualnej podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Czy w sytuacji, gdy w efekcie prac prowadzonych przez Pana będzie powstawać część oprogramowania, która dopiero w połączeniu z innymi częściami – wytworzonymi przez inne osoby – będzie stanowić kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to ww. osoby (współtwórcy, w tym Pan) przenoszą razem (łącznie) na rzecz zleceniodawcy (jako współwłaściciele) na podstawie odrębnej, wspólnie zawartej umowy prawo do stworzonego przez nich łącznie programu komputerowego podlegającego ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i z tego tytułu otrzymuje Pan wynagrodzenie? Prace zespołu ograniczają się do ustalenia harmonogramu prac i określenia wymogów Zleceniobiorcy. Każdy programista, w tym Pan, również tworzy odrębne indywidualne prawo własności intelektualnej podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i z tego tytułu otrzymuje Pan wyłącznie swoje wynagrodzenie za Pana indywidualne prace. Nie tworzy Pan wspólnych programów i nie osiąga Pan wspólnego wynagrodzenia. Czy jest Pan właścicielem lub współwłaścicielem oprogramowania, które ulepsza, jeżeli nie – to czy w stosunku do tego oprogramowania posiada wyłączną licencję, tj. umowę, w której zastrzeżono wyłączność korzystania przez Pana z tego prawa? Nie jest Pan właścicielem lub też współwłaścicielem oprogramowania. Nie posiada Pan też wyłącznej licencji lub umowy na korzystanie z tego oprogramowania. Czy Pana działania polegające na ulepszaniu oprogramowania zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego oprogramowania? Tak, każdy Pana produkt jest pisany w sposób indywidualny, opierając się na wymogach i potrzebach klienta. Aplikacje tworzone przez Pana często integrują się z innymi zewnętrznymi usługami, jak np. bramki SMS, usługa pośrednictwa płatności, którą należy zintegrować w sposób indywidualny zależny od wybranego dostawcy oraz stanu obecnego systemu, co sprawia, że liczba rozwiązań jest praktycznie nieskończona. Wytwarza Pan nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych rozwiązań programistycznych. Czy w wyniku podjętych przez Pana czynności polegających na ulepszaniu oprogramowania powstaje odrębny od tego oprogramowania utwór (nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci nowego autorskiego prawa do programu komputerowego), podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: -        jeżeli tak ‒ czy przenosi Pan całość autorskich praw majątkowych, otrzymując w zamian wynagrodzenie za sprzedaż tego prawa, -        jeżeli nie – czy wynagrodzenie Pana jest tylko wynagrodzeniem za efekty swoich prac badawczo-rozwojowych? Tak, w wyniku podjętych przez Pana czynności polegających na wytwarzaniu programów komputerowych i ulepszaniu już istniejących, mających na celu ulepszenie funkcjonalności i użyteczności, powstaje nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci nowego autorskiego prawa do programu komputerowego, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które w całości Pan przenosi na zleceniodawcę (klienta), otrzymując wynagrodzenie ze sprzedaży tego prawa. Czy elektronika – telefony, tablety, smartwatche stanowią środki trwałe, od których dokonuje Pan odpisów amortyzacyjnych? Nie. Elektronika – telefony, tablety oraz smartwatch nie stanowią środków trwałych, dlatego też nie dokonuje Pan odpisów amortyzacyjnych. Są kosztem bezpośrednim. Czy specjalistyczne oprogramowanie firmy (…) stanowi wartość niematerialną i prawną, od której będzie Pan dokonywał odpisów amortyzacyjnych? Oprogramowanie firmy (…) nie stanowi wartości niematerialnych i prawnych i nie będzie Pan dokonywał odpisów amortyzacyjnych. Jest to program służący do prac programistycznych i stanowi koszt bezpośredni. Czy wskazane przez Pana koszty wynikające z eksploatacji auta zostały faktycznie poniesione na prowadzoną przez Pana działalność związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej; prosimy wskazać przesłanki świadczące o bezpośrednim powiązaniu tych wydatków z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, a w konsekwencji wytwarzaniem i ulepszaniem oprogramowania? Koszty wynikające z eksploatacji auta umożliwiają Panu sprawny transport, czy to do Klienta/Kontrahenta w celu konsultacji, personalizacji tworzonego oprogramowania, a także pozwalają Panu dojechać do specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń i narzędzi programistycznych. Dodatkowo dojazd do klienta wiązał się także z możliwością dostępu do specjalistycznego sprzętu, który znajdował się w laboratoriach. Wykorzystuje Pan samochód do celów świadczenia usług na rzecz Zleceniodawcy, a tym samym są związane z wytwarzaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Czy w odrębnej ewidencji na bieżąco wyodrębnia Pan: -        przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz -        koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde ww. prawo, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu? Tak. Odrębna ewidencja prowadzona jest na bieżąco od początku działalności badawczo-rozwojowej, tj. od stycznia 2019 w sposób określony w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wyodrębnione jest każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz koszty przypadające na każde kwalifikowane prawo własności w sposób określony w art. 30ca ust. 4, zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. W przypadku braku możliwości przypisania konkretnego kosztu poniesionego w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania, przyporządkowuje Pan wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania wg proporcji. Proporcja ustalona jest jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie. Zważywszy na informację zawartą w treści wniosku, że chciałbym skorzystać z przepisów art.30ca i art. 30cb ustawy o PIT, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT) za rok 2019 i 2020, oraz kolejne lata, prosimy Pana o jednoznaczne wskazanie, czy opisane i wyeksponowane we wniosku oraz uzupełnieniu (na skutek wezwania) informacje/dane/warunki będą obowiązywać również w przyszłości? Będą obowiązywać tylko za lata 2019, 2020, 2021. Pytanie 1.    Czy może Pan skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej? 2.    Czy wytworzony utwór w ramach Pana działalności gospodarczej opisany we wniosku jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej? 3.    Czy koszty ponoszone przez Pana w ramach Pana działalności gospodarczej opisane we wniosku są kosztami kwalifikowanymi w ramach wskaźnika nexus? Pana stanowisko w sprawie W związku z obowiązującymi od 1 stycznia 2019 r. regulacjami IP Box chciałby Pan skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT) za rok 2019 i 2020 oraz kolejne lata. Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych wskazanych w art. 30ca ust. 2 pkt 8. Dodatkowo, aby można było mówić o kwalifikowanym prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga również, by spełnione zostały dwa kryteria: a)    przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, b)    prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska. Należy uznać, że Oprogramowanie lub część Oprogramowania stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Art. 74 ustawy o Prawie Autorskim i Prawach Pokrewnych kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to już w momencie ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. W związku z powyższym oprogramowanie lub części oprogramowania wytwarzane przez Pana w ramach Pana działalności gospodarczej objęte jest ochroną prawa autorskiego na podstawie art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT. Od 01.01.2019 r. prowadzi Pan odrębną od podatkowej książki przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT, ewidencję pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów. Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: [a+b)x1,3]/(a+b+c+d), w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a) prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b) nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego, c) nabycie wyników prac rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego, d) nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Przedmiotem Pana działalności gospodarczej jest w całości tworzenie programów komputerowych, do których prawa autorskie są następnie przenoszone w ramach zawartych umów na rzecz określonego Kontrahenta. Za świadczone usługi otrzymuje Pan ustalone wynagrodzenie, które obejmuje wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw własności intelektualnej. Wydatki ponoszone przez Pana w ramach działalności gospodarczej są również kosztami w rozumieniu art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Biorąc pod uwagę powyższe, koszty ponoszone przez Pana spełniają kryteria kosztów ponoszonych na prowadzoną przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wskazanym powyżej jako lit. a we wskaźniku art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. Biorąc pod uwagę powyższe, uważa Pan, że spełnia wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.): Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Stosownie do art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: a)    patent, b)    prawo ochronne na wzór użytkowy, c)    prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, d)    prawo z rejestracji topografii układu scalonego, e)    dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, f)     prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, g)    wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213), h)   autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast w myśl art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania. Na podstawie art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:( a + b ) * 1,3 / a + b+ c+ d   w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Stosownie do art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Natomiast zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1)    z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2)    ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3)    z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4)    z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji, jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1)    wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2)    prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3)    wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4)    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5)    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji. Zgodnie natomiast z art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W tym zakresie wpisują się one w realizację „Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, „Strategii na rzecz doskonałości naukowej, nowoczesnego szkolnictwa wyższego, partnerstwa z biznesem i społecznej odpowiedzialności nauki” oraz „Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju” w obszarze innowacyjności. Znowelizowane przepisy mają prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w Polsce oraz stanowić swoiste „zamknięcie” łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych. Należy także wskazać, że powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. Możliwość skorzystania z ulgi Innovation Box ma miejsce również w sytuacji, gdy podatnik dokona zakupu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa powyżej, pod warunkiem, że następnie poniesie on koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa. Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży produktu lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania będzie wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) wynikającej z raportu nr 5 BEPS. Przewidziano także zlecenia wykonania prac badawczo-rozwojowych innym podmiotom zarówno niepowiązanym, jak i powiązanym. Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację). W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz z ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.). Na podstawie art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Zgodnie z art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to: a)    badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 i 619), b)    badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Natomiast zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych – oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl art. 4 ust. 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: Badania naukowe są działalnością obejmującą: 1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji. Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów. Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy. Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych. Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do opisu sprawy, należy wskazać, że: 1)    w ramach indywidualnej działalności gospodarczej tworzy i ulepsza Pan oprogramowanie; wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych; wskazał Pan, że działalność podejmowana przez Pana polega na tworzeniu nowego oprogramowania komputerowego lub aplikacji i działania te stanowią prace rozwojowe – polegają one na wykorzystywaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych i ulepszonych rozwiązań; działania te prowadzi Pan w ułożony, metodyczny sposób prowadzący do osiągnięcia określonego celu; prace wykonywane przez Pana na rzecz danego kontrahenta polegają na tworzeniu nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów Pana wiedzy i nie polegają na wprowadzeniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego; tworzone i ulepszane przez Pana oprogramowanie stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (stanowi wyraz własnej twórczości intelektualnej); 2)    w wyniku prowadzonych przez Pana prac powstaje autorskie prawo do programu komputerowego, które podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych; 3)    działania polegające na ulepszaniu przez Pana oprogramowania również zmierzają do stworzenia nowego oprogramowania, które również podlega ochronie przewidzianej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych; 4)    przenosi Pan za wynagrodzeniem całość praw autorskich do oprogramowania; 5)    prowadzi Pan na bieżąco od 1 stycznia 2019 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję i wyodrębnia w niej: każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Stosownie do art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Mając powyższe na uwadze, dochód z tytułu przeniesienia praw do opisanego przez Pana oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP. To oznacza, że może Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu według stawki 5%. Reasumując – wytworzony utwór w ramach Pana działalności gospodarczej opisany we wniosku (autorskie prawo do oprogramowania komputerowego) jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne przeniesienie przez Pana prawa autorskiego do programu komputerowego stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Zatem może Pan skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej za lata 2019, 2020 i 2021. Wątpliwości Pana budzi również kwestia uznania kosztów wynikających z eksploatacji auta, (paliwo, oleje, płyny hamulcowe, koszty napraw, serwisowania oraz przeglądów), usług księgowych, doradztwa podatkowego, zakupu elektroniki (telefonów, tabletów, smartwatchy), zakupu specjalistycznego oprogramowania za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między: -          wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, -          kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz -          dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem. Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów kwalifikowanych. Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(…) służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX, potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5 (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”. Wobec powyższego należy podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn: -        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i -        wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości: -        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz -        wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód. Tym samym poniesione przez Pana wydatki dotyczące eksploatacji auta, (paliwo, oleje, płyny hamulcowe, koszty napraw, serwisowania oraz przeglądów), usług księgowych, doradztwa podatkowego, zakupu elektroniki (telefonów, tabletów, smartwatchy), zakupu specjalistycznego oprogramowania mogą stanowić koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Reasumując – ponoszone przez Pana wydatki dotyczące: eksploatacji auta, (paliwo, oleje, płyny hamulcowe, koszty napraw, serwisowania oraz przeglądów), usług księgowych, doradztwa podatkowego, zakupu elektroniki (telefonów, tabletów, smartwatchy), zakupu specjalistycznego oprogramowania można uznać za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy: -       zaistniałych stanów faktycznych, które Pan przedstawił, i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzeń, -       zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanów faktycznych i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).