0112-KDIL2-2.4011.966.2021.2.AG

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny   Panie, stwierdzam,   że   Pana   stanowisko   w   sprawie   oceny   skutków   podatkowych   opisanego   zdarzenia   przyszłego   w   zryczałtowanym   podatku   dochodowym   od   niektórych   przychodów   osiąganych   przez   osoby   fizyczne   jest   nieprawidłowe. Zakres   wniosku   o   wydanie   interpretacji   indywidualnej Dnia   18   listopada   2021   r.   wpłynął   Pana   wniosek   z   28   października   2021   r.   o   wydanie   interpretacji   indywidualnej,   który   dotyczy   zryczałtowanego   podatku   dochodowego   od   niektórych   przychodów   osiąganych   przez   osoby   fizyczne.   Uzupełnił   go   Pan   –   w   odpowiedzi   na   wezwanie   –   pismami   z   17   stycznia   2022   r.   (wpływ   19   stycznia   2022   r.)   oraz   z   18   stycznia   2022   r.   (wpływ   20   stycznia   2022   r.).   Treść   wniosku   jest   następująca: Opis   zdarzenia   przyszłego   W   opisywanym   zdarzeniu   przyszłym   Wnioskodawca   otrzyma   w   formie   darowizny   prawo   ochronne   na   znak   towarowy   i   związane   z   nim   autorskie   prawo   majątkowe   (dalej   jako:   „Znak”).   Darowizna   zostanie   dokonana   przez   ojca   Wnioskodawcy   do   majątku   osobistego   Wnioskodawcy.   Jednocześnie   Wnioskodawca   nie   prowadzi   działalności   gospodarczej   i   nie   zamierza   w   przyszłości   prowadzić   działalności   gospodarczej. Wnioskodawca   zawrze   umowę   dzierżawy   znaku   towarowego   na   rzecz   innych   podmiotów.   Umowa   będzie   w   charakterystyczny   dla   umów   najmu   i   dzierżawy   kształtowała   prawa   i   obowiązki   stron.   Zgodnie   z   art.   693   §   1   Kodeksu   cywilnego,   przez   umowę   dzierżawy   wydzierżawiający   zobowiązuje   się   oddać   dzierżawcy   rzecz   do   używania   i   pobierania   pożytków   przez   czas   oznaczony   lub   nieoznaczony,   a   dzierżawca   zobowiązuje   się   płacić   wydzierżawiającemu   umówiony   czynsz.   Umowa   dzierżawy   praw   została   zawarta   na   podstawie   art.   709   k.c.,   który   do   dzierżawy   praw   przewiduje   odpowiednie   stosowanie   przepisów   o   dzierżawie   rzeczy.   W   związku   z   powyższym,   w   ramach   umowy   dzierżawca   znaku   towarowego   będzie   się   mógł   nim   posługiwać   na   warunkach   określonych   w   umowie   i   użytkować   w   prowadzonej   przez   siebie   działalności   gospodarczej,   a   płacąc   wydzierżawiającemu   czynsz   oznaczony   w   pieniądzach   (miesięcznie,   kwartalnie   lub   rocznie). W   piśmie   stanowiącym   uzupełnienie   wniosku   udzielił   Pan   odpowiedzi   na   następujące   pytanie   –   Jakiego   okresu   (roku)   podatkowego   dotyczy   złożony   wniosek;   czy   Pana   wniosek   dotyczy   ustawy   o   zryczałtowanym   podatku   dochodowym   od   niektórych   przychodów   osiąganych   przez   osoby   fizyczne   w   brzmieniu   obowiązującym   do   31   grudnia   2021   r.,   czy   też   od   1   stycznia   2022   r.? Złożony   wniosek   opisuje   zdarzenie   przyszłe,   które   na   moment   składania   niniejszych   wyjaśnień   jeszcze   nie   nastąpiło.   Wnioskodawcy   zależy,   żeby   przedstawione   zdarzenie   przyszłe   zostało   ocenione   pod   kątem   wskazanych   we   wniosku   przepisów   ustawy   z   dnia   20   listopada   1998   r.   o   zryczałtowanym   podatku   dochodowym   od   niektórych   przychodów   osiąganych   przez   osoby   fizyczne   (t.j.   Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   1993   ze   zmianami)   w   brzmieniu   obowiązującym   od   1   stycznia   2022   r.   Pytanie   Czy   przychód   uzyskiwany   z   tytułu   czynszu,   który   Wnioskodawca   będzie   otrzymywał   na   podstawie   umowy   dzierżawy   znaku   towarowego,   Wnioskodawca   będzie   miał   prawo   opodatkować   ryczałtem   od   przychodów   ewidencjonowanych   na   podstawie   art.   12   ust.   1   pkt   4   lit.   f   ustawy   z   dnia   20   listopada   1998   r.   o   zryczałtowanym   podatku   dochodowym   od   niektórych   przychodów   osiąganych   przez   osoby   fizyczne   (t.j.   Dz.U.   z   2020   r.   poz.   1905   ze   zmianami;   dalej   jako:   „ustawa   o   ryczałcie”)? Pana   stanowisko   w   sprawie Zdaniem   Wnioskodawcy,   w   przedstawionym   zdarzeniu   przyszłym   będzie   on   uprawniony   do   tego,   aby   uzyskiwane   przychody   z   dzierżawy   znaku   towarowego   opodatkować   ryczałtem   od   przychodów   ewidencjonowanych   na   podstawie   art.   12   ust.   1   pkt   4   lit.   f   ustawy   o   ryczałcie.   Zgodnie   z   postanowieniami   art.   1   pkt   1   ustawy   o   ryczałcie   ustawa   ta   reguluje   opodatkowanie   zryczałtowanym   podatkiem   dochodowym   niektórych   przychodów   (dochodów)   osiąganych   przez   osoby   fizyczne   m.in.   prowadzące   pozarolniczą   działalność   gospodarczą   lub   osiągające   przychody   z   tytułu   umowy   najmu,   podnajmu,   dzierżawy,   poddzierżawy   lub   innych   umów   o   podobnym   charakterze,   jeżeli   umowy   te   nie   są   zawierane   w   ramach   prowadzonej   pozarolniczej   działalności   gospodarczej.   Stosownie   do   art.   6   ust.   1   ustawy   o   ryczałcie   opodatkowaniu   ryczałtem   od   przychodów   ewidencjonowanych   podlegają   przychody   osób   fizycznych   lub   przedsiębiorstw   w   spadku   z   pozarolniczej   działalności   gospodarczej,   o   których   mowa   w   art.   7a   ust.   4   lub   art.   14   ustawy   o   podatku   dochodowym,   z   zastrzeżeniem   ust.   1e   i   1f,   w   tym   również   gdy   działalność   ta   jest   prowadzona   w   formie   spółki   cywilnej   osób   fizycznych,   spółki   cywilnej   osób   fizycznych   i   przedsiębiorstwa   w   spadku   lub   spółki   jawnej   osób   fizycznych.   Do   przychodów   przedsiębiorstwa   w   spadku   nie   stosuje   się   przepisu   art.   12   ust.   10a.   Z   cyt.   przepisu   wynika,   że   opodatkowaniu   ryczałtem   podlegają   przychody   osób   fizycznych   uzyskane   z   działalności   gospodarczej,   również   tej   prowadzonej   w   formie   wymienionych   spółek. Przy   czym   w   myśl   art.   4   ust.   1   pkt   12   ustawy   o   ryczałcie   użyte   w   ustawie   określenie   pozarolnicza   działalność   gospodarcza   oznacza   pozarolniczą   działalność   gospodarczą   w   rozumieniu   ustawy   o   podatku   dochodowym. W   myśl   art.   14   ust.   1   ustawy   z   dnia   26   lipca   1991   r.   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   (Dz.   U.   z   2020   r.   poz.   1426   ze   zmianami;   dalej   jako:   „ustawa   o   PIT”)   za   przychód   z   działalności,   o   której   mowa   w   art.   10   ust.   1   pkt   3,   uważa   się   kwoty   należne,   choćby   nie   zostały   faktycznie   otrzymane,   po   wyłączeniu   wartości   zwróconych   towarów,   udzielonych   bonifikat   i   skont.   U   podatników   dokonujących   sprzedaży   towarów   i   usług   opodatkowanych   podatkiem   od   towarów   i   usług   za   przychód   z   tej   sprzedaży   uważa   się   przychód   pomniejszony   o   należny   podatek   od   towarów   i   usług.   Według   przepisu   art.   6   ust.   4   ustawy   o   ryczałcie,   podatnicy   opłacają   w   roku   podatkowym   ryczałt   od   przychodów   ewidencjonowanych   w   dwóch   przypadkach: 1)   jeżeli   w   roku   poprzedzającym   rok   podatkowy   uzyskali   przychody   z   tej   działalności,   prowadzonej   wyłącznie   samodzielnie,   w   wysokości   nieprzekraczającej   2   000   000   euro   lub   uzyskali   przychody   wyłącznie   z   działalności   prowadzonej   w   formie   spółki,   a   suma   przychodów   wspólników   spółki   z   tej   działalności   nie   przekroczyła   kwoty   2   000   000   euro, 2)   a   także   gdy   rozpoczną   wykonywanie   działalności   w   roku   podatkowym   i   nie   korzystają   z   opodatkowania   w   formie   karty   podatkowej   –   bez   względu   na   wysokość   przychodów. Natomiast,   zgodnie   z   art.   6   ust.   1b   ustawy   o   ryczałcie,   przychody   uzyskane   z   tytułu   umowy   najmu,   podnajmu,   dzierżawy,   poddzierżawy   lub   innych   umów   o   podobnym   charakterze,   o   których   mowa   w   ust.   1a,   podlegają   opodatkowaniu   w   formie   ryczałtu   od   przychodów   ewidencjonowanych   również,   jeżeli   są   uzyskiwane   przez   podatników,   o   których   mowa   w   art.   8   ust.   1.   Należy   zauważyć,   że   zgodnie   z   art.   12   ust.   1   pkt   4   lit.   f   ustawy   o   ryczałcie   ryczałt   od   przychodów   ewidencjonowanych   z   tytułu   wynajmu   i   dzierżawy   własności   intelektualnej   i   podobnych   produktów   z   wyłączeniem   prac   chronionych   prawem   autorskim   (PKWiU   77.40)   wynosi   8,5%   przychodów   do   kwoty   100.000   zł   oraz   12,5%   przychodów   od   nadwyżki   ponad   kwotę   100.000   zł.   Stosownie   do   art.   4   ust.   1   pkt   1   ustawy   o   ryczałcie   użyte   w   ustawie   określenie   „działalność   usługowa”   oznacza   pozarolniczą   działalność   gospodarczą,   której   przedmiotem   są   czynności   zaliczone   do   usług   zgodnie   z   Polską   Klasyfikacją   Wyrobów   i   Usług   (PKWiU)   wprowadzoną   rozporządzeniem   Rady   Ministrów   z   dnia   4   września   2015   r.   w   sprawie   Polskiej   Klasyfikacji   Wyrobów   i   Usług   (PKWiU)   (Dz.   U.   poz.   1676,   z   2017   r.   poz.   2453,   z   2018   r.   poz.   2440,   z   2019   r.   poz.   2554   oraz   z   2020   r.   poz.   556),   z   zastrzeżeniem   pkt   2   i   3.   W   tym   miejscu   należy   zauważyć,   że   określenie   „własność   intelektualna”   ściśle   związane   jest   z   faktem   użycia   w   nazwie   Konwencji   Sztokholmskiej   z   roku   1967   o   Ustanowieniu   Światowej   Organizacji   Własności   Intelektualnej.   Definiuje   pojęcie   własności   intelektualnej   jako   zbiór   praw   odnoszących   się   w   szczególności   do: -       dzieł   literackich,   naukowych   i   artystycznych, -    interpretacji   artystów,   interpretatorów, -    wynalazków   we   wszystkich   dziedzinach   działalności   ludzkiej, -    odkryć   naukowych, -    wzorów   przemysłowych, -    znaków   towarowych   i   usługowych,   nazw   handlowych   i   oznaczeń   handlowych, -    ochrony   przed   nieuczciwą   konkurencją.   Zgodnie   z   art.   120   ust.   1   ustawy   z   dnia   30   czerwca   2000   r.   –   Prawo   własności   przemysłowej   (t.j.   Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   324;   dalej   jako:   „ustaw   o   PWP”),   znakiem   towarowym   może   być   każde   oznaczenie   umożliwiające   odróżnienie   towarów   jednego   przedsiębiorstwa   oraz   możliwe   do   przedstawienia   w   rejestrze   znaków   towarowych   w   sposób   pozwalający   na   ustalenie   jednoznacznego   i   dokładnego   przedmiotu   udzielanej   ochrony.   Z   powyższego   wynika   zatem,   że   znak   towarowy   spełnia   przesłankę   uznania   go   za   „własność   intelektualną   i   inne   produkty”.   Tym   samym,   zdaniem   Wnioskodawcy,   na   podstawie   art.   12   ust.   1   pkt   4   lit.   f   ustawy   o   ryczałcie   będzie   on   uprawniony   do   tego,   aby   przychody   z   dzierżawy   znaku   towarowego   uzyskiwane   przez   niego   poza   prowadzoną   działalnością   gospodarczą   opodatkować   ryczałtem   od   przychodów   ewidencjonowanych.   Wnioskodawca   ponadto   wskazuje   na   niedawno   zapadłą   uchwałę   Naczelnego   Sądu   Administracyjnego   II   FPS   1/21   z   dnia   24   maja   2021r.,   zgodnie   z   którą   przychody   z   najmu,   podnajmu,   dzierżawy,   poddzierżawy   oraz   innych   umów   o   podobnym   charakterze   są   zaliczane   bez   ograniczeń   do   źródła   przychodów   wymienionego   w   art.   10   ust.   1   pkt   6   u.p.d.of.,   chyba   że   stanowią   składnik   majątkowy   mienia   osoby   fizycznej,   który   został   przez   nią   wprowadzony   do   majątku   związanego   z   wykonywaniem   działalności   gospodarczej.   Z   wyżej   wskazanym   wyrokiem   koresponduje   bezpośrednio   wyrok   Naczelnego   Sądu   Administracyjnego   II   FSK   1361/18   z   dnia   2   września   2020   r.,   który   stanowi,   że   o   zakwalifikowaniu   przychodu   do   określonego   źródła,   a   więc   także   o   związaniu   lub   braku   związania   określonych   składników   majątkowych   z   działalnością   gospodarczą,   nie   decyduje   zamiar   podatnika,   a   obiektywnie   weryfikowalne   cechy   prowadzonej   przez   niego   działalności   przy   wykorzystaniu   określonych   składników   majątkowych,   w   tym   składników   majątkowych   oddanych   w   najem   lub   będących   przedmiotem   umów   o   podobnym   charakterze.   Z   kolei   stwierdzenie,   że   składniki   majątku   podatnika,   które   stanowią   przedmiot   najmu,   są   wykorzystywane   w   prowadzonej   działalności   gospodarczej,   a   więc   służą   prowadzeniu   takiej   działalności,   oznacza,   że   są   też   związane   z   działalnością   gospodarczą,   jak   stanowi   art.   10   ust.   1   pkt   6   u.p.d.o.f.   Należy   zauważyć,   że   Znak   będzie   składnikiem   majątku   osobistego   Wnioskodawcy. Niezaprzeczalnym   jest   fakt,   iż   przepisy   ustawy   o   ryczałcie   pozwalają   osobom   fizycznym,   które   wydzierżawiają   lub   wynajmują   określone   składniki   swojego   majątku   prywatnego,   opodatkowywać   osiągnięte   przychody   m.in.   z   tytułu   dzierżawy   znaku   towarowego   ryczałtem   od   przychodów   ewidencjonowanych. Aktualnie   w   zasadzie   nierelewantnym   dla   określenia   możliwości   opodatkowania   przychodów   z   tytułu   dzierżawy   znaku   towarowego   jest   to,   czy   dzierżawa   ta   odbywa   się   w   ramach   działalności   gospodarczej   prowadzonej   przez   podatnika,   czy   też   poza   nią,   a   przedmiot   dzierżawy   stanowi   składnik   majątku   prywatnego.   Właśnie   to   m.in.   miała   na   celu   zmiana   ustawy   o   ryczałcie,   wprowadzona   ustawą   z   dnia   28   listopada   2020   r.   o   zmianie   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   prawnych,   ustawy   o   zryczałtowanym   podatku   dochodowym   od   niektórych   przychodów   osiąganych   przez   osoby   fizyczne   oraz   niektórych   innych   ustaw   (Dz.   U.   poz.   2123),   która   oprócz   zrównania   sposobu   opodatkowania   wynajmu,   dzierżawy   itp.,   uchyliła   załącznik   nr   2   do   ustawy   o   ryczałcie,   który   zawierał   wyłączenia   z   możliwości   stosowania   ryczałtu,   oraz   wprost   wskazała   na   ryczałtowy   poziom   opodatkowania   wynajmu   lub   dzierżawy   własności   intelektualnej   i   podobnych   produktów   z   wyłączeniem   prac   chronionych   prawem   autorskim   (PKWiU   77.40)   w   art.   12   ustawy   o   ryczałcie.   Podsumowując,   Wnioskodawca   podtrzymuje,   że   uzyskane   przychody   z   dzierżawy   znaku   towarowego   będzie   mógł   opodatkować   ryczałtem   od   przychodów   ewidencjonowanych   na   podstawie   art.   12   ust.   1   pkt   4   lit.   f   ustawy   o   ryczałcie. Ocena   stanowiska   Stanowisko,   które   przedstawił   Pan   we   wniosku,   jest   nieprawidłowe. Uzasadnienie   interpretacji   indywidualnej Zgodnie   z   przepisem   art.   9   ust.   1   ustawy   z   dnia   26   lipca   1991   r.   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   1128   ze   zm.): Opodatkowaniu   podatkiem   dochodowym   podlegają   wszelkiego   rodzaju   dochody,   z   wyjątkiem   dochodów   wymienionych   w   art.   21,   52,   52a   i   52c   oraz   dochodów,   od   których   na   podstawie   przepisów   Ordynacji   podatkowej   zaniechano   poboru   podatku. W   myśl   art.   10   ust.   1   pkt   3,   6   i   7   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych: Źródłami   przychodów   są   odpowiednio:   -    pozarolnicza   działalność   gospodarcza   (pkt   3),   -      najem,   podnajem,   dzierżawa,   poddzierżawa   oraz   inne   umowy   o   podobnym   charakterze,   w   tym   również   dzierżawa,   poddzierżawa   działów   specjalnych   produkcji   rolnej   oraz   gospodarstwa   rolnego   lub   jego   składników   na   cele   nierolnicze   albo   na   prowadzenie   działów   specjalnych   produkcji   rolnej,   z   wyjątkiem   składników   majątku   związanych   z   działalnością   gospodarczą   (pkt   6),   -     kapitały   pieniężne   i   prawa   majątkowe,   w   tym   odpłatne   zbycie   praw   majątkowych   innych   niż   wymienione   w   pkt   8   lit.   a-c   (pkt   7).   Stosownie   do   art.   5a   pkt   6   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych: Ilekroć   w   ustawie   jest   mowa   o   działalności   gospodarczej   albo   pozarolniczej   działalności   gospodarczej   –   oznacza   to   działalność   zarobkową:    a)   wytwórczą,   budowlaną,   handlową,   usługową, b)   polegającą   na   poszukiwaniu,   rozpoznawaniu   i   wydobywaniu   kopalin   ze   złóż, c)   polegającą   na   wykorzystywaniu   rzeczy   oraz   wartości   niematerialnych   i   prawnych –   prowadzoną   we   własnym   imieniu   bez   względu   na   jej   rezultat,   w   sposób   zorganizowany   i   ciągły,   z   której   uzyskane   przychody   nie   są   zaliczane   do   innych   przychodów   ze   źródeł   wymienionych   w   art.   10   ust.   1   pkt   1,   2   i   4-9.   Zgodnie   z   art.   5b   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych: Za   pozarolniczą   działalność   gospodarczą   nie   uznaje   się   czynności,   jeżeli   łącznie   spełnione   są   następujące   warunki:   1)    odpowiedzialność   wobec   osób   trzecich   za   rezultat   tych   czynności   oraz   ich   wykonywanie,   z   wyłączeniem   odpowiedzialności   za   popełnienie   czynów   niedozwolonych,   ponosi   zlecający   wykonanie   tych   czynności; 2)    są   one   wykonywane   pod   kierownictwem   oraz   w   miejscu   i   czasie   wyznaczonych   przez   zlecającego   te   czynności; 3)    wykonujący   te   czynności   nie   ponosi   ryzyka   gospodarczego   związanego   z   prowadzoną   działalnością. Z   powyższych   przepisów   wynika,   że   aby   dane   przychody   zostały   zaliczone   do   źródła,   jakim   jest   pozarolnicza   działalność   gospodarcza,   muszą   być   łącznie   spełnione   trzy   warunki:   ·         zaistniały   przesłanki   pozytywne,   o   których   mowa   w   art.   5a   pkt   6   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   ·         nie   wystąpiły   przesłanki   negatywne,   o   których   mowa   w   art.   5b   ust.   1   ww.   ustawy   oraz   ·         wykluczono,   że   uzyskane   przychody   są   zaliczane   do   jednego   z   pozostałych   źródeł   przychodów   wymienionych   w   art.   10   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych.   Stosownie   do   art.   14   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych: Za   przychód   z   działalności,   o   której   mowa   w   art.   10   ust.   1   pkt   3,   uważa   się   kwoty   należne,   choćby   nie   zostały   faktycznie   otrzymane,   po   wyłączeniu   wartości   zwróconych   towarów,   udzielonych   bonifikat   i   skont.   U   podatników   dokonujących   sprzedaży   towarów   i   usług   opodatkowanych   podatkiem   od   towarów   i   usług   za   przychód   z   tej   sprzedaży   uważa   się   przychód   pomniejszony   o   należny   podatek   od   towarów   i   usług. Przepis   art.   14   ust.   2   pkt   11   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   stanowi,   że: Przychodem   z   działalności   gospodarczej   są   również   przychody   z   najmu,   podnajmu,   dzierżawy,   poddzierżawy   oraz   z   innych   umów   o   podobnym   charakterze,   składników   majątku   związanych   z   działalnością   gospodarczą. Z   przedstawionych   regulacji   prawnych   wynika,   że   najem   czy   dzierżawa   stanowi   odrębne   od   działalności   gospodarczej   źródło   przychodu   (art.   10   ust.   1   pkt   6   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych),   choć   może   także   istnieć   najem   lub   dzierżawa,   które   prowadzone   są   w   ramach   działalności   gospodarczej   (art.   10   ust.   1   pkt   3   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych). Co   do   zasady   wybór   kwalifikacji   i   sposób   rozliczenia   przychodów   z   najmu   bądź   dzierżawy   ustawodawca   pozostawił   osobie   oddającej   rzecz   w   najem.   Zgodnie   z   treścią   art.   9a   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   Dochody   osiągnięte   przez   podatników   ze   źródła,   o   którym   mowa   w   art.   10   ust.   1   pkt   3,   są   opodatkowane   na   zasadach   określonych   w   art.   27,   z   zastrzeżeniem   ust.   2   i   3,   chyba   że   podatnicy   złożą   właściwemu   naczelnikowi   urzędu   skarbowego   sporządzone   na   piśmie   oświadczenie   o   zastosowaniu   opodatkowania   w   formie   ryczałtu   od   przychodów   ewidencjonowanych   określonego   w   ustawie   o   zryczałtowanym   podatku   dochodowym. W   myśl   art.   9a   ust.   6   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych:   Dochody   osiągane   przez   podatników   ze   źródła,   o   którym   mowa   w   art.   10   ust.   1   pkt   6,   są   opodatkowane   w   formie   ryczałtu   od   przychodów   ewidencjonowanych,   na   zasadach   określonych   w   ustawie   o   zryczałtowanym   podatku   dochodowym. Zgodnie   z   art.   1   ustawy   z   dnia   20   listopada   1998   r.   o   zryczałtowanym   podatku   dochodowym   od   niektórych   przychodów   osiąganych   przez   osoby   fizyczne   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   1993   ze   zm.): Ustawa   reguluje   opodatkowanie   zryczałtowanym   podatkiem   dochodowym   niektórych   przychodów   (dochodów)   osiąganych   przez   osoby   fizyczne:   1)   prowadzące   pozarolniczą   działalność   gospodarczą; 2)   osiągające   przychody,   o   których   mowa   w   art.   10   ust.   1   pkt   6   ustawy   z   dnia   26   lipca   1991   r.   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   1128   z   późn.   zm.),   zwanej   dalej   „ustawą   o   podatku   dochodowym”. 3)   będące   osobami   duchownymi; 4)   osiągające   przychody   ze   sprzedaży,   o   której   mowa   w   art.   20   ust.   1c   ustawy   o   podatku   dochodowym. W   myśl   art.   2   ust.   1a   ustawy   o   zryczałtowanym   podatku   dochodowym   od   niektórych   przychodów   osiąganych   przez   osoby   fizyczne: Osoby   fizyczne   osiągające   przychody,   o   których   mowa   w   art.   10   ust.   1   pkt   6   ustawy   o   podatku   dochodowym,   opłacają   ryczałt   od   przychodów   ewidencjonowanych. Przepis   art.   3   ustawy   o   zryczałtowanym   podatku   dochodowym   od   niektórych   przychodów   osiąganych   przez   osoby   fizyczne   stanowi,   że: Przychodów   (dochodów)   opodatkowanych   w   formach   zryczałtowanych   nie   łączy   się   z   przychodami   (dochodami)   z   innych   źródeł   podlegającymi   opodatkowaniu   na   podstawie   ustawy   o   podatku   dochodowym.   Opodatkowaniu   w   formie   ryczałtu   od   przychodów   ewidencjonowanych   mogą   podlegać,   po   spełnieniu   innych   wymogów   ustawowych,   jedynie   te   przychody   uzyskiwane   przez   podatnika,   które   w   świetle   przepisów   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   mogą   być   zakwalifikowane   do   źródła   przychodów,   jakim   jest   pozarolnicza   działalność   gospodarcza   wskazana   w   art.   10   ust.   1   pkt   3   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   lub   najem,   podnajem,   poddzierżawa   (…),   o   których   mowa   w   art.   10   ust.   1   pkt   6   tej   ustawy.   Z   kolei   przychody   z   praw   majątkowych,   zaliczane   do   źródła   przychodu   wymienionego   w   art.   10   ust.   1   pkt   7   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   definiuje   przepis   art.   18   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   zgodnie   z   którym: Za   przychód   z   praw   majątkowych   uważa   się   w   szczególności   przychody   z   praw   autorskich   i   praw   pokrewnych   w   rozumieniu   odrębnych   przepisów,   praw   do   projektów   wynalazczych,   praw   do   topografii   układów   scalonych,   znaków   towarowych   i   wzorów   zdobniczych,   w   tym   również   z   odpłatnego   zbycia   tych   praw. Powyższy   przepis   ma   charakter   otwarty.   Wskazuje   jednak   wprost,   że   wszelkie   przychody   uzyskane   w   związku   z   posiadaniem,   udostępnianiem   i   korzystaniem   ze   znaku   towarowego   zaliczane   są   do   źródła   przychodów,   o   którym   mowa   w   art.   10   ust.   1   pkt   7   w   zw.   z   art.   18   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   tj.   do   przychodów   z   praw   majątkowych.   Zgodnie   z   art.   1   ust.   1   pkt   1   ustawy   z   dnia   30   czerwca   2000   r.   Prawo   własności   przemysłowej   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   324): Ustawa   normuje   stosunki   w   zakresie   wynalazków,   wzorów   użytkowych,   wzorów   przemysłowych,   znaków   towarowych,   oznaczeń   geograficznych   i   topografii   układów   scalonych.   W   myśl   art.   6   ust.   1   ustawy   Prawo   własności   przemysłowej: Na   warunkach   określonych   w   ustawie   udzielane   są   patenty   oraz   dodatkowe   prawa   ochronne   na   wynalazki,   prawa   ochronne   na   wzory   użytkowe   i   znaki   towarowe,   a   także   prawa   z   rejestracji   na   wzory   przemysłowe,   topografie   układów   scalonych   oraz   oznaczenia   geograficzne. Stosownie   do   art.   120   ust.   1   i   2   ustawy   Prawo   własności   przemysłowej: Znakiem   towarowym   może   być   każde   oznaczenie   umożliwiające   odróżnienie   towarów   jednego   przedsiębiorstwa   od   towarów   innego   przedsiębiorstwa   oraz   możliwe   do   przedstawienia   w   rejestrze   znaków   towarowych   w   sposób   pozwalający   na   ustalenie   jednoznacznego   i   dokładnego   przedmiotu   udzielonej   ochrony.   Znakiem   towarowym,   w   rozumieniu   ust.   1,   może   być   w   szczególności   wyraz,   włącznie   z   nazwiskiem,   rysunek,   litera,   cyfra,   kolor,   forma   przestrzenna,   w   tym   kształt   towaru   lub   opakowania,   a   także   dźwięk. W   myśl   art.   121   ustawy   Prawo   własności   przemysłowej:   Na   znak   towarowy   może   być   udzielone   prawo   ochronne.   Art.   153   ust.   1   ustawy   Prawo   własności   przemysłowej   stanowi,   że:   Przez   uzyskanie   prawa   ochronnego   nabywa   się   prawo   wyłącznego   używania   znaku   towarowego   w   sposób   zarobkowy   lub   zawodowy   na   całym   obszarze   Rzeczypospolitej   Polskiej.   Natomiast   zgodnie   z   art.   162   ust.   1   tej   ustawy:   Prawo   ochronne   na   znak   towarowy   jest   zbywalne   i   podlega   dziedziczeniu.   Przepisy   art.   67   ust.   2-5   stosuje   się   odpowiednio. Zatem   przychód   z   korzystania   przez   podatnika   z   posiadanego   znaku   towarowego   (w   tym   także   ze   znaku,   na   który   udzielono   prawo   ochronne),   a   zatem   także   z   odpłatnego   udostępniania   praw   do   korzystania   z   tego   znaku   innym   podmiotom,   stanowi   przychód   z   praw   majątkowych,   o   którym   mowa   w   art.   10   ust.   1   pkt   7   w   zw.   z   art.   18   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   niezależnie   od   rodzaju   umowy,   na   podstawie   której   udostępnienie   to   nastąpi   (np.   umowa   dzierżawy   na   podstawie   K.c.).   W   dalszej   kolejności   należy   dokonać   analizy   przepisów   ustawy   o   zryczałtowanym   podatku   dochodowym   od   niektórych   przychodów   osiąganych   przez   osoby   fizyczne,   która   normuje   opodatkowanie   zryczałtowanym   podatkiem   dochodowym   od   osób   fizycznych   niektórych   przychodów   osiąganych   przez   osoby   fizyczne.   Zgodnie   ze   wspomnianym   wyżej   art.   3   ustawy   o   zryczałtowanym   podatku   dochodowym   od   niektórych   przychodów   osiąganych   przez   osoby   fizyczne,   ww.   przychodów   opodatkowanych   w   formach   zryczałtowanych   nie   łączy   się   z   przychodami   z   innych   źródeł   podlegającymi   opodatkowaniu   na   podstawie   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych.   Jak   wyżej   wskazano,   opodatkowaniu   w   formie   ryczałtu   od   przychodów   ewidencjonowanych   mogą   podlegać,   po   spełnieniu   innych   wymogów   ustawowych,   jedynie   te   przychody   uzyskiwane   przez   podatnika,   które   w   świetle   przepisów   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   mogą   być   zakwalifikowane   do   źródła   przychodów,   jakim   jest   pozarolnicza   działalność   gospodarcza   lub   najem,   podnajem,   dzierżawa   (...),   o   których   mowa   w   art.   10   ust.   1   pkt   6   tej   ustawy.   Brak   jest   zatem   podstaw   prawnych   do   opodatkowania   w   formie   ryczałtu   od   przychodów   ewidencjonowanych   przychodów   ze   źródła   przychodów,   jakim   są   prawa   majątkowe,   w   tym   także   przychodów   uzyskiwanych   z   odpłatnego   udostępniania   znaku   towarowego.   Przychody   te   należy   zakwalifikować   jako   przychód   z   praw   majątkowych,   podlegający   opodatkowaniu   według   skali   podatkowej,   określonej   w   art.   27   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych.   Na   podstawie   przepisów   ustawy   o   zryczałtowanym   podatku   dochodowym   od   niektórych   przychodów   osiąganych   przez   osoby   fizyczne   opodatkowaniu   w   formie   ryczałtu   od   przychodów   ewidencjonowanych   mogą   podlegać   jedynie   przychody   uzyskiwane   przez   podatników   (niebędących   osobami   duchownymi)   z   pozarolniczej   działalności   gospodarczej   oraz   z   najmu,   podnajmu,   dzierżawy,   poddzierżawy   lub   innych   umów   o   podobnym   charakterze.   Jednakże   kwalifikacji   uzyskiwanych   przez   podatników   przychodów   (niezależnie   do   wybranej   formy   opodatkowania)   należy   dokonywać   na   podstawie   przepisów   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych.   Zatem   skoro   znak   towarowy,   który   będzie   przedmiotem   umowy   dzierżawy,   stanowi   Pana   majątek   prywatny,   a   umowa   dzierżawy   nie   będzie   zawarta   w   ramach   Pana   działalności   gospodarczej,   to   czynsz   z   umowy   dzierżawy   znaku   towarowego   uzyskiwany   przez   Pana   będzie   stanowić   dla   Pana   przychód   z   praw   majątkowych,   o   którym   mowa   w   art.   10   ust.   1   pkt   7   w   zw.   z   art.   18   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych.   Brak   będzie   zatem   możliwości   zakwalifikowania   ww.   przychodu   do   przychodów   z   najmu   i   dzierżawy,   tj.   do   źródła   przychodów,   o   którym   mowa   w   art.   10   ust.   1   pkt   6   ww.   ustawy,   a   tym   samym   do   opodatkowania   tego   przychodu   zryczałtowanym   podatkiem   dochodowym   od   niektórych   przychodów   osiąganych   przez   osoby   fizyczne.   Przychody   te   podlegają   bowiem   opodatkowaniu   według   skali   podatkowej,   określonej   w   art.   27   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych.   Dodatkowe   informacje Informacja   o   zakresie   rozstrzygnięcia Interpretacja   dotyczy   zdarzenia   przyszłego,   które   Pan   przedstawił,   i   stanu   prawnego,   który   obowiązuje   w   dniu   wydania   interpretacji. Ponadto   wskazujemy,   że   powołane   w   treści   wniosku   orzeczenie   sądu   administracyjnego   nie   może   wpłynąć   na   ocenę   prawidłowości   tej   kwestii.   Nie   negując   tego   orzeczenia,   jako   cennego   źródła   w   zakresie   wskazywania   kierunków   wykładni   norm   prawa   podatkowego,   stwierdzamy,   że   teza   badanego   rozstrzygnięcia   nie   ma   zastosowania   w   tym   postępowaniu.   Pouczenie   o   funkcji   ochronnej   interpretacji ·      Funkcję   ochronną   interpretacji   indywidualnych   określają   przepisy   art.   14k-14nb   ustawy   z   dnia   29   sierpnia   1997   r.   –   Ordynacja   podatkowa   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   1540   ze   zm.).   Interpretacja   będzie   mogła   pełnić   funkcję   ochronną,   jeśli:   Pana   sytuacja   będzie   zgodna   (tożsama)   z   opisem   zdarzenia   przyszłego   i   zastosuje   się   Pan   do   interpretacji. ·      Zgodnie   z   art.   14na   §   1   Ordynacji   podatkowej: Przepisów   art.   14k-14n   Ordynacji   podatkowej   nie   stosuje   się,   jeśli   stan   faktyczny   lub   zdarzenie   przyszłe   będące   przedmiotem   interpretacji   indywidualnej   jest   elementem   czynności,   które   są   przedmiotem   decyzji   wydanej: 1)    z   zastosowaniem   art.   119a; 2)    w   związku   z   wystąpieniem   nadużycia   prawa,   o   którym   mowa   w   art.   5   ust.   5   ustawy   z   dnia   11   marca   2004   r.   o   podatku   od   towarów   i   usług; 3)    z   zastosowaniem   środków   ograniczających   umowne   korzyści. Zgodnie   z   art.   14na   §   2   Ordynacji   podatkowej: Przepisów   art.   14k-14n   nie   stosuje   się,   jeżeli   korzyść   podatkowa,   stwierdzona   w   decyzjach   wymienionych   w   §   1,   jest   skutkiem   zastosowania   się   do   utrwalonej   praktyki   interpretacyjnej,   interpretacji   ogólnej   lub   objaśnień   podatkowych. Pouczenie   o   prawie   do   wniesienia   skargi   na   interpretację Ma   Pan   prawo   do   zaskarżenia   tej   interpretacji   indywidualnej   do   Wojewódzkiego   Sądu   Administracyjnego.   Zasady   zaskarżania   interpretacji   indywidualnych   reguluje   ustawa   z   dnia   30   sierpnia   2002   r.   Prawo   o   postępowaniu   przed   sądami   administracyjnymi   –   Dz.   U.   z   2022   r.   poz.   329;   dalej   jako   „PPSA”).   Skargę   do   Sądu   wnosi   się   za   pośrednictwem   Dyrektora   KIS   (art.   54   §   1   PPSA).   Skargę   należy   wnieść   w   terminie   trzydziestu   dni   od   dnia   doręczenia   interpretacji   indywidualnej   (art.   53   §   1   PPSA): ·         w   formie   papierowej,   w   dwóch   egzemplarzach   (oryginał   i   odpis)   na   adres:   Krajowa   Informacja   Skarbowa,   ul.   Teodora   Sixta   17,   43-300   Bielsko-Biała   (art.   47   §   1   PPSA),   albo ·         w   formie   dokumentu   elektronicznego,   w   jednym   egzemplarzu   (bez   odpisu),   na   adres   Elektronicznej   Skrzynki   Podawczej   Krajowej   Informacji   Skarbowej   na   platformie   ePUAP:   /KIS/SkrytkaESP   (art.   47   §   3   i   art.   54   §   1a   PPSA). Skarga   na   interpretację   indywidualną   może   opierać   się   wyłącznie   na   zarzucie   naruszenia   przepisów   postępowania,   dopuszczeniu   się   błędu   wykładni   lub   niewłaściwej   oceny   co   do   zastosowania   przepisu   prawa   materialnego.   Sąd   jest   związany   zarzutami   skargi   oraz   powołaną   podstawą   prawną   (art.   57a   PPSA). Podstawa   prawna   dla   wydania   interpretacji Podstawą   prawną   dla   wydania   tej   interpretacji   jest   art.   13   §   2a   oraz   art.   14b   §   1   ustawy   z   dnia   29   sierpnia   1997   r.   –   Ordynacja   podatkowa   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   1540   ze   zm.).