0112-KDIL3-3.4011.294.2019.1.TW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 1 sierpnia 2019 r. (data wpływu 6 sierpnia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie: uznania działalności w zakresie badań i rozwoju za działalność badawczo-rozwojową, która uprawnia do skorzystania z ulgi – jest prawidłowe, zaliczenia do kosztów kwalifikowanych działalności badawczo-rozwojowej wydatków poniesionych na należności z tytułu umowy o pracę: w części dotyczącej kosztów wynagrodzeń pracowników, delegacji służbowych i składek na ubezpieczenie społeczne – jest prawidłowe, w części dotyczących świadczeń za czas urlopów i usprawiedliwionych nieobecności – jest nieprawidłowe, uznania za koszty kwalifikowane odpisów amortyzacyjnych od programów komputerowych – jest prawidłowe, uznania za koszty kwalifikowane niebędących środkami trwałymi składników majątku wykorzystywanych przez pracowników realizujących prace w zakresie badań i rozwoju – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 6 sierpnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie: uznania działalności w zakresie badań i rozwoju za działalność badawczo-rozwojową, która uprawnia do skorzystania z ulgi, zaliczenia do kosztów kwalifikowanych działalności badawczo-rozwojowej wydatków poniesionych na należności z tytułu umowy o pracę, uznania za koszty kwalifikowane odpisów amortyzacyjnych od programów komputerowych, uznania za koszty kwalifikowane niebędących środkami trwałymi składników majątku wykorzystywanych przez pracowników realizujących prace w zakresie badań i rozwoju. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca (…) prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do CEiDG pod nazwą (…) (NIP: (…). Regon: (…)). Działalność prowadzona jest od dnia (…) grudnia 2012 r. w zakresie wykonywania napraw amortyzatorów A dla (…), a od października 2013 r. rozpoczęto również produkcję nowych amortyzatorów A. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy, zgodnie z PKD, jest: naprawa i konserwacja pozostałego sprzętu transportowego (PKD 33.17.Z), produkcja (…) oraz (…) (PKD (…)). Siedziba firmy od początku znajduje się w (…), przy ul. (…). Natomiast zakład produkcyjny mieści się w wynajmowanej hali produkcyjno-magazynowej (…), przy ul. (…). Od stycznia 2019 r. Wnioskodawca korzysta również z nowo wybudowanej hali produkcyjno-magazynowej z budynkiem biurowym i laboratorium badawczo-rozwojowym znajdującej się w (…)., przy ul. (…). Strategia rozwoju działalności Wnioskodawcy w oparciu o B+R zakłada budowanie wartości przedsiębiorstwa poprzez wzrost innowacyjności i wprowadzanie na rynek nowoczesnych amortyzatorów A do modernizowanych (…) i (…), zastępując wyeksploatowane amortyzatory producentów zagranicznych. Działalność firmy skoncentrowana jest na rozwoju trzech strategicznych obszarów, tj.: Zmian konstrukcyjnych poprawiających jakość, niezawodność i trwałość eksploatacyjną stosowanych typów amortyzatorów produkcji polskiej. Wprowadzanie nowych konstrukcji amortyzatorów zastępujących dotychczas stosowane amortyzatory producentów zagranicznych. Wprowadzanie nowych konstrukcji amortyzatorów do nowo budowanych pojazdów (…). Od listopada 2017 roku do grudnia 2018 roku w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, w ramach Działania (…), Wnioskodawca realizował projekt pt. .„(…)”, polegający na wyodrębnieniu w budowanej hali produkcyjno-magazynowej z budynkiem biurowym i laboratorium badawczo-rozwojowym pomieszczeń przeznaczonych wyłącznie na cele badawczo-rozwojowe. Dofinansowanie Projektu obejmowało tylko poniesiony koszt robót budowlanych. Od stycznia 2019 roku w nowo utworzonym centrum badawczo-rozwojowym (CBR) znajdującym się w wybudowanym obiekcie prowadzone są prace badawczo-rozwojowe na rzecz tworzenia innowacyjnych produktów i usług oraz optymalizacji i poprawy konstrukcji i funkcjonalności amortyzatorów A w (…). Wnioskodawca na działalność badawczo-rozwojową z własnych środków zakupił specjalistyczny sprzęt i urządzenia, a także odpowiednie wartości niematerialne i prawne. Ponadto ze środków własnych Wnioskodawca sukcesywnie wyposaża centrum oraz pomieszczenia działu konstrukcji, gdzie tworzone są nowe projekty. Plan prac badawczo-rozwojowych w CBR Wnioskodawcy w okresie od stycznia 2019 roku przedstawia się następująco: Wprowadzenie zamienników amortyzatorów produkcji niemieckiej firmy (…) (pozwoli to zwiększyć niezawodność oraz komfort podróży (…) wykorzystującymi (…) i (…); zróżnicowana jakość polskich (…) sprawia bowiem, że znaczna część amortyzatorów zamontowana w (…) ulega przedwczesnemu zużyciu wskutek pracy w warunkach, do których nie zostały skonstruowane i wyprodukowane; powoduje to, że amortyzatory te muszą być naprawiane ze zwiększoną częstotliwością skutkującą koniecznością tymczasowego wycofania pojazdu (…) z eksploatacji; zamienniki powyższych amortyzatorów będą posiadały konstrukcję umożliwiającą dłuższe bezawaryjne użytkowanie w trudnych warunkach pogodowych i infrastrukturalnych), 3 typy amortyzatorów: 2 typy amortyzatorów B, 1 typ amortyzatora C. Wprowadzenie zamienników amortyzatorów polskiej firmy (…) (konkretnie zamienników amortyzatorów do (…) i innych typów; producentem i dostawcą amortyzatorów do tych typów (…) była (…) przejęta w 1997 roku przez koncern (…), który zakończył produkcję amortyzatorów A dla (…); w chwili obecnej większość amortyzatorów jest wyeksploatowana, a z braku zachowanej do dnia dzisiejszego dokumentacji konstrukcyjnej nie ma możliwości wytworzenia lub zakupu części zamiennych; w związku z ciągłym zapotrzebowaniem na wyżej wymienione amortyzatory do (…) istnieje konieczność wprowadzenia amortyzatorów zamiennych, które oprócz wysokiej jakości i niezawodności będą posiadały konstrukcję umożliwiającą bezproblemową naprawę i przywrócenie prawidłowych parametrów pracy po określonym czasie pracy): amortyzator C, jako zamiennik dla amortyzatora typu (…), amortyzator B, jako zamiennik dla amortyzatora typu (…). Wprowadzenie zamienników amortyzatorów produkcji niemieckiej i czeskiej (konkretnie amortyzatorów czeskiej firmy (…) oraz niemieckiej firmy (…) dla (…); zaspokojenie potrzeb klientów podczas modernizacji (…); zmniejszenie kosztów eksploatacji (…) w oparciu o mniejszą ilość napraw amortyzatorów – dla których nie ma zamienników produkcji polskiej – a w związku z tym mniejszą częstotliwością wycofywania pojazdów z eksploatacji, 3 typy amortyzatorów w tym: 2 typy amortyzatorów B, 1 typ amortyzatora C. Działalność badawczo-rozwojowa w opisanym wyżej zakresie wymaga niezbędnej infrastruktury, jak również doświadczonej i wyspecjalizowanej kadry pracowniczej. Przy realizacji prac B+R pracują nie tylko członkowie zespołu projektującego nowe rozwiązania w zakresie konstrukcji nowych typów amortyzatorów i wprowadzania zmian konstrukcyjnych w obecnie eksploatowanych amortyzatorach, ale również osoby odpowiedzialne za wykonanie części i podzespołów, przeprowadzanie badań sprawdzających prawidłowość i żywotność pracy demonstratorów, jak również sporządzający sprawozdania z przeprowadzonych badań, a także inicjujący procesy rozwojowe w celu poprawy jakości produktów. Aktualnie Wnioskodawca zatrudnia na podstawie umowy o pracę (…) pracowników. Przy czym w ramach CBR, Wnioskodawca zatrudnia (…) pracowników tzw. „pracowników B+R”, którzy przeznaczają 100% swojego czasu pracy na wykonywanie prac badawczo-rozwojowych. Oprócz tego pozostali pracownicy tylko część swojego czasu pracy poświęcają na rzecz prac badawczo-rozwojowych. Należy podkreślić, że każdy pracownik B+R, zatrudniony w CBR Wnioskodawcy, w umowie o pracę, w opisie stanowiska pracy ma wyszczególnione m.in. „realizacja prac badawczo-rozwojowych”. Ponadto u każdego z tych pracowników, w części która dotyczy określenia „zakresu obowiązków”, przy określeniu jego roli oraz szczegółowego zakresu obowiązków wynikających ze specyfiki stanowiska pracy widnieją zapisy dotyczące prac badawczo-rozwojowych. Wnioskodawca prowadzi ewidencję godzin pracy pozostałych pracowników, na podstawie której można wskazać, ile w danym miesiącu dany pracownik poświęcił godzin na prace badawczo-rozwojowe. Ewidencja jest prowadzona w miesięcznych okresach rozliczeniowych, a zaangażowanie czasowe pracowników w danym miesiącu na realizację projektów badawczo-rozwojowych wyrażone jest w rzeczywistych godzinach pracy. W związku z powyższym Wnioskodawca jest w stanie określić wskaźnik, z którego wynika, w jakiej części czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracowników. W szczególności, każde zadanie wykonywane przez pracowników Wnioskodawcy jest dokumentowane w postaci kart ewidencji czasu spędzonego na konkretnym projekcie (zlecenia produkcyjne), które są zbiorczo zatwierdzane. Zadania tego typu mają określoną kategorię oraz czas, w jakim są realizowane. Zadania, które były realizowane jako prace badawczo-rozwojowe, są na tych kartach oznaczone symbolem B+R. Dzięki takiemu rozwiązaniu Wnioskodawca posiada dane wskazujące, jaka część wydatków ponoszonych w odniesieniu do pracowników stanowią koszty B+R. Na niezbędną infrastrukturę dla realizacji działalności badawczo-rozwojowej składają się trzy elementy: Trzy stanowiska do pomiaru charakterystyk amortyzatorów A wraz z systemem informatycznym, Rozbudowany park maszynowy umożliwiający przygotowywanie elementów składowych i podzespołów nowo wdrażanych rozwiązań, Stanowiska komputerowe zaopatrzone w specjalistyczne oprogramowanie dla konstruktorów, jak na przykład program (…). (…) jest to program graficzny, który pozwala na szybsze i efektywniejsze projektowanie detali amortyzatorów A. Możliwości tego programu są w stanie zapewnić wykonanie wstępnych testów wytrzymałościowych i cieplnych zaprojektowanej konstrukcji jeszcze przed fizycznym ich wykonaniem na obrabiarkach i testowaniu na maszynie badawczej. Projektowanie za pomocą programu (…) pozwala zaoszczędzić wiele czasu i środków, zmniejszając ilość zmian wprowadzanych w trakcie prowadzenia projektu. Oprócz stanowisk do badania siły tłumienia amortyzatorów A niezbędne jest posiadanie urządzeń sprawdzających wytrzymałość elementów amortyzatora. W ten sposób wyróżnić można twardościomierz, jest to urządzenie wykorzystywane w warsztatach i laboratoriach pomiarowych dla określenia twardości metali żelaznych i nieżelaznych, charakteryzujące się dużą dokładnością, niezawodnością i trwałością. Twardościomierz jest niezbędny w laboratorium przy ulepszaniu i opracowywaniu nowych konstrukcji amortyzatorów ze względu na stałą konieczność wykonywania pomiarów twardości materiałów na zgodność z założeniami konstrukcyjnymi (np. tłoczysko, rura cylindra zewnętrznego/wewnętrznego, płytka kalibrowana). Innym niezbędnym urządzeniem do prowadzenia badań jest cyfrowy twardościomierz (…) stosowany do wyznaczania twardości tworzyw sztucznych i gumy. Na marginesie zwrócić uwagę trzeba, że posiadanie infrastruktury badawczej spełniającej wszelkie powyższe kryteria pozwoliłyby być w przyszłości równorzędnym konkurentem dla producentów branży amortyzatorów A z innych krajów Europy. Należy również wskazać, że obecna działalność badawczo-rozwojowa przedsiębiorstwa opiera się na współpracy z (…), której celem jest poprawa innowacyjności przy produkcji i naprawie amortyzatorów. Współpraca objawia się m.in. realizacją wspólnych prac badawczo-rozwojowych mających na celu opracowanie nowych produktów i technologii ich produkcji oraz ich wdrożenie w skali pilotowej i przemysłowej, doradztwem naukowo-badawczym, konsultacjami konstrukcyjno-technologicznymi i ekonomicznymi, badaniem jakości wyrobów, a także wykorzystaniu aparatury badawczej będącej w dyspozycji przedsiębiorstwa i Instytutu. Wnioskodawca podpisał z (…) w dniu (…) umowę o współpracy badawczo-rozwojowej. Formy współpracy to między innymi: doradztwo, konsultacje, ekspertyzy, opinie, badania, sprawdzenia, uzgodnienia. Opracowane ekspertyzy i wydane opinie naukowo-badawcze przez (…), dotyczące przeprowadzonych badań i dokumentacji konstrukcyjnej nowych amortyzatorów A opracowanych przez firmę (…), przyczynią się do szybkiego wdrożenia amortyzatorów do produkcji seryjnej. Wnioskodawca zakupił w roku bieżącym dla pracowników B+R (którzy przeznaczają 100% swojego czasu pracy na wykonywanie prac badawczo-rozwojowych): komputery, monitory, biurka, krzesła, szafy oraz specjalistyczne oprogramowanie służące jako narzędzie w wykonywaniu różnego typu eksperymentów, pomiarów, zbierania i przetwarzania informacji w formie analiz czy obliczeń cząstkowych, które mogą posłużyć do późniejszej interpretacji wyników w celu realizacji procesów badawczych. Wnioskodawca zamierza skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 26e ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1509)., tj. ulgi B+R w roku 2019 oraz w latach kolejnych. W szczególności, na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca zamierza dokonać odliczenia całości kosztów ponoszonych w danym miesiącu na zatrudnienie pracowników B+R wskazanych w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz sfinansowanych przez Wnioskodawcę składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 300), w tym świadczeń należnych za czas urlopów oraz innych usprawiedliwionych nieobecności, za które zgodnie z przepisami prawa pracy przysługuje wynagrodzenie. W celu skorzystania z ulgi B+R, Wnioskodawca już wyodrębnia i będzie każdego roku wyodrębniać w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty działalności badawczo-rozwojowej. Wnioskodawca nie prowadzi i nie będzie prowadził działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia. Wnioskodawca w prowadzonej działalności gospodarczej nie korzystał dotychczas z ulgi badawczo rozwojowej, jednakże rozważa on możliwość skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej w roku 2019 i w latach następnych, zgodnie z zasadami określonymi w art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania. Czy opisana wyżej działalność Wnioskodawcy w zakresie prac badawczo-rozwojowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej zawartą w art. 5a pkt 36-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która uprawnia do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 26e tej ustawy? Czy koszty ponoszone w związku z realizacją prac badawczo-rozwojowych, na które składają się koszty wynagrodzeń pracowników oraz delegacji służbowych, a także koszty składek na ubezpieczenia społeczne, które są i będą ponoszone na pracowników zaangażowanych w prace badawczo-rozwojowe są i będą kosztami kwalifikowanymi, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i mogą oraz będą mogły zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych uprawniających Wnioskodawcę do skorzystania z ulgi podatkowej na działalność badawczo-rozwojową (B+R)? Czy odpisy amortyzacyjne od programów komputerowych wykorzystywanych przez pracowników B+R Wnioskodawcy, zatrudnionych na podstawie umowy o pracę i realizujących prace badawczo-rozwojowe, stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i mogą oraz będą mogły zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych uprawniających Wnioskodawcę do skorzystania z ulgi podatkowej na działalność badawczo-rozwojową (B+R) w zeznaniu za rok podatkowy, w którym wydatki te zostały faktycznie poniesione? Czy koszty nabycia przez Wnioskodawcę, niebędącego środkiem trwałym sprzętu komputerowego, sprzętu elektronicznego, mebli, wyposażenia biurowego, licencji oraz różnego rodzaju oprogramowania i produktów audiowizualnych obok urządzeń pomiarowych i przyborów laboratoryjnych, wykorzystywanych przez pracowników B+R Wnioskodawcy, zatrudnionych na podstawie umowy o pracę i realizujących prace badawczo-rozwojowe są i będą kosztami kwalifikowanymi, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i mogą oraz będą mogły zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych uprawniających Wnioskodawcę do skorzystania z ulgi podatkowej na działalność badawczo-rozwojową (B+R)? Zdaniem Wnioskodawcy, w oparciu o wyżej opisany stan faktyczny oraz odnosząc się do każdego z zadanych pytań, Wnioskodawca stoi na stanowisku: Zgodnie z art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.Z kolei prace rozwojowe, w rozumieniu art. 4 ust 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1668), są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.Działalność Wnioskodawcy w zakresie prac badawczo-rozwojowych spełnia zatem definicję działalności badawczo-rozwojowej, prace B+R realizowane przez Wnioskodawcę cechują się bowiem innowacyjnością i spełniają kryteria opisane w cytowanych przepisach. Wnioskodawca podejmuje i będzie podejmował prace B+R w sposób systematyczny, w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za koszty kwalifikowalne uznaje się poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu. W związku z powyższym Wnioskodawca ma prawo dokonać odliczenia całości kosztów ponoszonych w danym miesiącu na zatrudnienie pracowników B+R wskazanych w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowanych przez Wnioskodawcę składek z tytułu tych należności określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, w tym świadczeń należnych za czas urlopów oraz innych usprawiedliwionych nieobecności, za które zgodnie z przepisami prawa pracy przysługuje wynagrodzenie. Są to bowiem koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i mogą być one zaliczone do kosztów uprawniających Wnioskodawcę do skorzystania z ulgi podatkowej na działalność badawczo-rozwojową (B+R). Zgodnie z art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za koszty kwalifikowane uznaje się dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością. W związku z powyższym Wnioskodawca ma prawo zaliczyć odpisy amortyzacyjne od programów komputerowych (oprogramowanie (…)) wykorzystywanych przez pracowników Wnioskodawcy zatrudnionych na podstawie umowy o pracę i realizujących prace badawczo-rozwojowe do kosztów kwalifikowanych uprawniających Wnioskodawcę do skorzystania z ulgi podatkowej na działalność badawczo-rozwojową (B+R). Zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych. W związku z powyższym Wnioskodawca ma prawo zaliczyć koszty nabycia, niebędącego środkiem trwałym, sprzętu komputerowego, sprzętu elektronicznego, mebli, wyposażenia biurowego, koszty zakupu i utrzymania licencji, oraz różnego rodzaju oprogramowania i produktów audiowizualnych obok urządzeń pomiarowych i przyborów laboratoryjnych, wykorzystywanych przez pracowników B+R Wnioskodawcy zatrudnionych na podstawie umowy o pracę i realizujący prace badawczo-rozwojowe do kosztów kwalifikowanych uprawniających Wnioskodawcę do skorzystania z ulgi podatkowej na działalność badawczo-rozwojową (B+R) w zeznaniu za rok podatkowy, w którym wydatki te zostały faktycznie poniesione. Podsumowując, ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki B+R na prace badawczo-rozwojowe stanowią koszty kwalifikowane ponoszone w związku z działalnością badawczo- rozwojową, zostały odpowiednio wyodrębnione w ewidencji rachunkowej, o której mowa w art. 24a ust. 1 o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty działalności badawczo-rozwojowej oraz nie zostały zwrócone Wnioskodawcy w jakiejkolwiek formie – dlatego też mogą podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskanie indywidualnej interpretacji podatkowej dotyczącej kosztów kwalifikowanych, o których mowa wyżej jest niezbędne w celu złożenia zeznania za rok podatkowy 2019 i ewentualnego odliczenia ich w ramach ulgi B+R w okresie, w którym wydatki te zostały/zostaną poniesione i zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie: uznania działalności w zakresie badań i rozwoju za działalność badawczo-rozwojową, która uprawnia do skorzystania z ulgi – jest prawidłowe, zaliczenia do kosztów kwalifikowanych działalności badawczo-rozwojowej wydatków poniesionych na należności z tytułu umowy o pracę: w części dotyczącej kosztów wynagrodzeń pracowników, delegacji służbowych i składek na ubezpieczenie społeczne – jest prawidłowe, w części dotyczących świadczeń za czas urlopów i usprawiedliwionych nieobecności – jest nieprawidłowe, uznania za koszty kwalifikowane odpisów amortyzacyjnych od programów komputerowych – jest prawidłowe, uznania za koszty kwalifikowane niebędących środkami trwałymi składników majątku wykorzystywanych przez pracowników realizujących prace w zakresie badań i rozwoju – jest prawidłowe. Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. Od stycznia 2019 r. Wnioskodawca korzysta również z nowo wybudowanej hali produkcyjno-magazynowej z budynkiem biurowym i laboratorium badawczo-rozwojowym. Strategia rozwoju działalności Wnioskodawcy w oparciu o B+R zakłada budowanie wartości przedsiębiorstwa przez wzrost innowacyjności i wprowadzanie na rynek nowoczesnych amortyzatorów A do modernizowanych (…) i (…), zastępując wyeksploatowane amortyzatory producentów zagranicznych. Działalność firmy skoncentrowana jest na rozwoju trzech strategicznych obszarów, tj.: zmian konstrukcyjnych poprawiających jakość, niezawodność i trwałość eksploatacyjną stosowanych typów amortyzatorów produkcji polskiej, wprowadzanie nowych konstrukcji amortyzatorów zastępujących dotychczas stosowane amortyzatory producentów zagranicznych, wprowadzanie nowych konstrukcji amortyzatorów do nowo budowanych (…). Od stycznia 2019 r. w nowo utworzonym centrum badawczo-rozwojowym (CBR) znajdującym się w wybudowanym obiekcie prowadzone są prace badawczo-rozwojowe na rzecz tworzenia innowacyjnych produktów i usług oraz optymalizacji i poprawy konstrukcji i funkcjonalności amortyzatorów A w (…). Wnioskodawca na działalność badawczo-rozwojową z własnych środków zakupił specjalistyczny sprzęt i urządzenia, a także odpowiednie wartości niematerialne i prawne. Ponadto ze środków własnych Wnioskodawca sukcesywnie wyposaża centrum oraz pomieszczenia działu konstrukcji gdzie tworzone są nowe projekty. Aktualnie Wnioskodawca zatrudnia na podstawie umowy o pracę (…) pracowników. Przy czym w ramach CBR, Wnioskodawca zatrudnia (…) pracowników tzw. „pracowników B+R”, którzy przeznaczają 100% swojego czasu pracy na wykonywanie prac badawczo-rozwojowych. Oprócz tego pozostali pracownicy tylko część swojego czasu pracy poświęcają na rzecz prac badawczo-rozwojowych. Każdy pracownik B+R, zatrudniony w CBR Wnioskodawcy, w umowie o pracę, w opisie stanowiska pracy, ma wyszczególnione m.in. „realizacja prac badawczo-rozwojowych”. Ponadto u każdego z tych pracowników, w części która dotyczy określenia „zakresu obowiązków”, przy określeniu jego roli oraz szczegółowego zakresu obowiązków wynikających ze specyfiki stanowiska pracy widnieją zapisy dotyczące prac badawczo-rozwojowych. Wnioskodawca prowadzi ewidencję godzin pracy pozostałych pracowników, na podstawie której można wskazać, ile w danym miesiącu dany pracownik poświęcił godzin na prace badawczo-rozwojowe. Ewidencja jest prowadzona w miesięcznych okresach rozliczeniowych, a zaangażowanie czasowe pracowników w danym miesiącu na realizację projektów badawczo-rozwojowych jest wyrażone w rzeczywistych godzinach pracy. Wnioskodawca jest w stanie określić wskaźnik, z którego wynika, w jakiej części czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracowników. W szczególności, każde zadanie wykonywane przez pracowników Wnioskodawcy jest dokumentowane w postaci kart ewidencji czasu spędzonego na konkretnym projekcie (zlecenia produkcyjne), które są zbiorczo zatwierdzane. Zadania tego typu mają określoną kategorię oraz czas, w jakim są realizowane. Zadania, które były realizowane, jako prace badawczo-rozwojowe są na tych kartach oznaczone symbolem B+R. Dzięki takiemu rozwiązaniu Wnioskodawca posiada dane wskazujące, jaka część wydatków ponoszonych w odniesieniu do pracowników stanowią koszty B+R. Wnioskodawca zakupił w roku bieżącym dla pracowników B+R (którzy przeznaczają 100% swojego czasu pracy na wykonywanie prac badawczo-rozwojowych): komputery, monitory, biurka, krzesła, szafy oraz specjalistyczne oprogramowanie służące jako narzędzie w wykonywaniu różnego typu eksperymentów, pomiarów, zbierania i przetwarzania informacji w formie analiz czy obliczeń cząstkowych, które mogą posłużyć do późniejszej interpretacji wyników w celu realizacji procesów badawczych. Wnioskodawca już wyodrębnia i będzie każdego roku wyodrębniać w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty działalności badawczo-rozwojowej. Wnioskodawca nie prowadzi i nie będzie prowadził działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia. Wnioskodawca w prowadzonej działalności gospodarczej nie korzystał dotychczas z ulgi badawczo rozwojowej. Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), zgodnie z którą: przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy: ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych − oznacza to: badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. − Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668), badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. − Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. − Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1668, z późn. zm.): badania naukowe są działalnością obejmującą: badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy: prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Z kolei, zgodnie z dyspozycją art. 26e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3. Zgodnie z art. 26e ust. 2 powoływanej ustawy: za koszty kwalifikowane uznaje się: poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu (pkt 1 ww. przepisu); nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową (pkt 2 ww. przepisu); nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych (pkt 2a ww. przepisu). Za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością (art. 26e ust. 3 ww. ustawy). Jak stanowi art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Definicja kosztów uzyskania przychodów sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika podlega indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Jednocześnie, art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera zamknięty katalog wydatków, których podatnik nie może zaliczyć do kosztów pomniejszających przychody nawet wówczas, gdy mają one związek z prowadzoną przez niego działalnością i zostały poniesione w celu uzyskania przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 (art. 22 ust. 8 cytowanej ustawy). Koszty kwalifikowane ponoszone w ramach badań podstawowych podlegają odliczeniu wyłącznie pod warunkiem, że badania te są prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z podmiotem, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (art. 26e ust. 4 tej ustawy). W myśl art. 26e ust. 5 ww. ustawy: koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku. Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów (art. 26e ust. 6 tej ustawy). Na mocy art. 26e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć: w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a; w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a, ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5; w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3. W myśl art. 24a ust. 1b ww. ustawy: podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 26e, są obowiązani w prowadzonej księdze albo w prowadzonych księgach rachunkowych, o których mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej. Mając na uwadze powołane powyżej przepisy, należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym, powinny być łącznie spełnione następujące warunki: podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2 i ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy czym jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z podmiotem wskazanym w odrębnych przepisach, podatnik nie uwzględnił kosztów kwalifikowanych w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie przepisów art. 21 ust. 1 pkt 63a lub pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ww. ustawy, podatnik wyodrębnił koszty, podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu, kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w tejustawie, koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiekolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy podkreślić, że w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazaną w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 5a pkt 38 tej ustawy wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ww. ustawy. Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących procesów lub usług z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych. W tym miejscu należy wskazać, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy – prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe mogą obejmować nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług, nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń. W świetle powyższego – opisana przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojowa, polegająca na tworzeniu innowacyjnych produktów i usług oraz optymalizacji i poprawy konstrukcji i funkcjonalności amortyzatorów A w (…), spełnia przesłanki, by uznać ją za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym podatnik jest uprawniony do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 26e tej ustawy, gdyż są to działania mające na celu tworzenie i projektowanie nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów, technologii lub usług. Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w związku z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową ponosi m.in. koszty zatrudnienia pracowników w celu realizacji prac badawczo-rozwojowych, koszty delegacji służbowych oraz koszty składek z tytułu należności określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez Wnioskodawcę jako płatnika składek. Należy podkreślić, że w ramach obowiązków pracowniczych niektórzy pracownicy mogą wykonywać również inne czynności, niezwiązane bezpośrednio z działalnością badawczo-rozwojową. Wnioskodawca prowadzi więc ewidencję czasu pracy tych pracowników, z której wynika, jaka część czasu pracy poświęcona była na wykonywanie obowiązków związanych z działalnością badawczo-rozwojową. Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane należności z tytułu wynagrodzenia pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe. Za pracownika zatrudnionego w celu realizacji działalności badawczo-rozwojowej należy uznać pracownika, w zakresie obowiązków którego pozostaje czynne uczestnictwo w prowadzonych pracach badawczo-rozwojowych. Jednak, istotne jest również, aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych. Nie wystarczy zatem, że umowa o pracę bądź inny dokument potwierdza, że w zakresie kompetencji danego pracownika znajduje się wykonywanie czynności stanowiących realizację działalności badawczo-rozwojowej, pracownik ten musi też faktycznie uczestniczyć w tych pracach. Tylko wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt kwalifikowany w całości. W przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej. W niniejszej sprawie Wnioskodawca jest uprawniony do odliczenia, na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztów wynagrodzeń pracowników wykonujących działalność badawczo-rozwojową, kosztów delegacji służbowych oraz składek od tych należności finansowanych przez płatnika, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu. Należy wskazać, że Wnioskodawca w opisie sprawy podał, że zamierza dokonać również, na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczenia świadczeń należnych za czas urlopów oraz innych usprawiedliwionych nieobecności. W związku z tym należy podkreślić, że pojęcie czasu pracy przeznaczonego na realizację działalności badawczo-rozwojowej, o którym mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odnosi się do czasu faktycznie poświęconego. Zatem odliczeniu nie podlegają kwoty wynagrodzeń oraz składek proporcjonalnie przypisanych do dni nieobecności pracownika, tj. wynagrodzeń za czas urlopu oraz innych usprawiedliwionych nieobecności. W konsekwencji odliczeniu nie podlegają kwoty wynagrodzeń oraz składek proporcjonalnie przypadających na dni/okresy nieobecności pracownika w pracy, w tym z powodu urlopu lub innej usprawiedliwionej nieobecności. W sytuacji, gdy w danym miesiącu pracownik realizujący działalność B+R otrzyma wyłącznie wynagrodzenie za czas urlopu oraz/lub innej usprawiedliwionej nieobecności, a zatem za czas, w którym nie realizował faktycznie działalności badawczo-rozwojowej, wówczas ww. wynagrodzenie wraz ze sfinansowanymi przez płatnika składkami od ww. przychodu, określonymi w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, nie będzie stanowiło kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, korzystających z dodatkowego odliczenia od podstawy opodatkowania. Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest również kwestia ustalenia, czy odpisy amortyzacyjne od programów komputerowych wykorzystywanych przez pracowników B+R Wnioskodawcy, zatrudnionych na podstawie umowy o pracę i realizujących prace badawczo-rozwojowe stanowią koszty kwalifikowane. Co do zasady odpisy amortyzacyjne dokonane od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej, również w przypadku ich wcześniejszego nabycia czy też wdrożenia, mogą być objęte omawianą ulgą badawczo-rozwojową przy spełnieniu warunków wskazanych w art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem – istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu, art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w ramach limitów, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast jeżeli służą one bieżącej działalności, odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie stanowią kosztów kwalifikowanych. Choć ustawodawca nie użył w treści art. 26e ust. 3 ustawy sformułowania „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą uznać dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, jak i wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Należy zatem wyjaśnić, że powyższe sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w całości stanowią koszt kwalifikowany, w myśl ww. przepisu, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej. Natomiast w sytuacji, gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, a częściowo do bieżącej działalności, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych będą stanowić koszty kwalifikowane, tylko w takiej części, w jakiej środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. W świetle powyższego – odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych przez Wnioskodawcę w działalności badawczo-rozwojowej stanowią koszt kwalifikowany, o którym mowa w art. 26e ust. 3 ustawy, w części w jakiej są wykorzystywane do działalności B+R. Tym samym Wnioskodawca w związku z realizacją działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa we wniosku, będzie mógł zaliczyć również do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w ramach limitów, odpisy amortyzacyjne w przypadku nabycia programów komputerowych, jeżeli będą one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą także ustalenia, czy koszty nabycia przez niego niebędących środkami trwałymi składników majątku (sprzętu komputerowego, sprzętu elektronicznego, mebli, wyposażenia biurowego, licencji, różnego rodzaju oprogramowania i produktów audiowizualnych oraz urządzeń pomiarowych i przyborów laboratoryjnych) wykorzystywanych przez pracowników B+R realizujących prace badawczo-rozwojowe stanowią koszt kwalifikowany. Biorąc pod uwagę cytowany wyżej przepis art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy stwierdzić, że konstrukcja tego przepisu pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych kosztów wszelkich materiałów, surowców i wyposażenia, które są kosztami uzyskania przychodów i wykorzystywane są bezpośrednio w działalności badawczo-rozwojowej. Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem materiałów i surowców. Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji niniejszego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl). Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji niniejszego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2019 r., poz. 351). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości: materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby. Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Mając na uwadze powołane przepisy prawa podatkowego, a także przedstawiony opis sprawy, należy stwierdzić, że skoro, jak podał Wnioskodawca, materiały, surowce i wyposażenie, które zamierza uwzględnić jako koszty kwalifikowane są bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, mogą zostać zakwalifikowane jako koszty nabycia materiałów i surowców, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z kolei biorąc pod uwagę cytowany wyżej przepis art. 26e ust. 2 pkt 2a omawianej ustawy, należy stwierdzić, że konstrukcja wskazanego przepisu pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych. Zatem przyjmuje się, że nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w przypadku którego istnieje możliwość przypisania go do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności. Odpowiedź w zakresie pytania nr 1. Reasumując – działalność Wnioskodawcy w zakresie prac badawczo-rozwojowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej zawartą w art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która uprawnia do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 26e tej ustawy. Odpowiedź w zakresie pytania nr 2. Reasumując – koszty ponoszone w związku z realizacją prac badawczo-rozwojowych, na które składają się koszty wynagrodzeń pracowników oraz delegacji służbowych, a także koszty składek na ubezpieczenia społeczne, które są i będą ponoszone na pracowników zaangażowanych w prace badawczo-rozwojowe są i będą kosztami kwalifikowanymi, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i mogą oraz będą mogły zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych uprawniających Wnioskodawcę do skorzystania z ulgi podatkowej na działalność badawczo-rozwojową. Natomiast do kosztów kwalifikowanych Wnioskodawca nie może zaliczyć świadczeń za czas urlopów i usprawiedliwionych nieobecności. Odpowiedź w zakresie pytania nr 3. Reasumując – odpisy amortyzacyjne od programów komputerowych wykorzystywanych przez pracowników B+R Wnioskodawcy, zatrudnionych na podstawie umowy o pracę i realizujących prace badawczo-rozwojowe, stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i mogą oraz będą mogły zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych uprawniających Wnioskodawcę do skorzystania z ulgi podatkowej na działalność badawczo-rozwojową (B+R) w zeznaniu za rok podatkowy, w którym wydatki te zostały faktycznie poniesione. Odpowiedź w zakresie pytania nr 4. Reasumując – koszty nabycia przez Wnioskodawcę, niebędącego środkiem trwałym sprzętu komputerowego, sprzętu elektronicznego, mebli, wyposażenia biurowego, licencji oraz różnego rodzaju oprogramowania i produktów audiowizualnych obok urządzeń pomiarowych i przyborów laboratoryjnych, wykorzystywanych przez pracowników B+R Wnioskodawcy, zatrudnionych na podstawie umowy o pracę i realizujących prace badawczo-rozwojowe są i będą kosztami kwalifikowanymi, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 2 i pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i mogą oraz będą mogły zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych uprawniających Wnioskodawcę do skorzystania z ulgi podatkowej na działalność badawczo-rozwojową (B+R). Należy podkreślić, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.