0112-KDWL.4011.100.2021.2.DK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 lipca 2021 r. (data wpływu 22 lipca 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 sierpnia 2021 r. (data wpływu 31 sierpnia 2021 r), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową (tzw. IP Box): – jest prawidłowe – w części dotyczącej zastosowania 5% stawki opodatkowania do dochodów uzyskanych z tytułu udzielenia licencji na oprogramowanie w części przypadającej na wynagrodzenie za czynności nierutynowe i niestanowiące okresowych zmian, – jest nieprawidłowe – w części dotyczącej zastosowania 5% stawki opodatkowania do dochodów uzyskanych z tytułu udzielenia licencji na oprogramowanie w części przypadającej na wynagrodzenie za czynności rutynowe i stanowiące okresowe zmiany.   UZASADNIENIE   W dniu 22 lipca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową (tzw. IP Box).   W związku z tym, że złożony wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, pismem z dnia 25 sierpnia 2021 r., nr 0112-KDWL.4011.100.2021.1.DK, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ww. ustawy, wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.   Wezwanie wysłane 25 sierpnia 2021 r., skutecznie doręczono 27 sierpnia 2021 r., natomiast w dniu 31 sierpnia 2021 r. do tut. organu wpłynęło pismo stanowiące odpowiedź na ww. wezwanie. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.   Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (…) od (…) 2015 roku. Posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP w myśl art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (zwaną dalej: Ustawą o PIT). Wnioskodawca w 2021 roku korzysta z formy opodatkowania – podatek liniowy. W latach poprzednich opłacał podatek dochodowy od osób fizycznych na zasadach ogólnych (podatek progresywny).   Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej tworzy i rozwija oprogramowania w ramach klasy 62.01.Z (Działalność związana z oprogramowaniem) zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) z dnia 24 grudnia 2007 r. (Dz. U. Nr 251, poz. 1885) (zwaną dalej: Rozporządzeniem PKD).   Wnioskodawca w 2018 roku stworzył innowacyjny system zarządzania i komunikacji (…) (dalej jako: System). System jest kompleksowym narzędziem skierowanym do przedsiębiorców prowadzących przedszkola lub żłobki służącym do zarządzania przedszkolem lub żłobkiem oraz do komunikacji z rodzicami. System (…) pozwala na: - rozliczanie czasu pobytu dziecka w placówce oraz innych opłat związanych z np. zajęciami dodatkowymi, - sprawdzanie obecności przez pracowników oraz zgłaszanie nieobecności, zarówno przez pracowników jak i rodziców, - wysyłanie do rodziców powiadomień, zdjęć i dokumentów, poprzez wbudowaną tablicę powiadomień, - kontakt pomiędzy rodzicami a pracownikami placówki za pomocą wbudowanego komunikatora, - prowadzenie dziennika zajęć, - ocenę apetytu dziecka poprzez zaznaczanie w skali 1-3, - prowadzenie diagnostyki np. liczby przespanych godzin, wagi, wzrostu i innych, - płatność on-line realizowaną w aplikacji mobilnej lub w wersji internetowej platformy, za pomocą jednego przycisku.   Gotowe oprogramowanie udostępniane jest jako usługa cykliczna – w formie modelu SaaS (ang. Software as a service – jest to metoda dostarczania oprogramowania polegająca na udostępnieniu oprogramowania użytkownikowi za pośrednictwem Internetu; w celu skorzystania z tak udostępnionego oprogramowania użytkownik nie musi posiadać innej infrastruktury poza urządzeniem z dostępem do Internetu oraz zainstalowanej na tym urządzeniu przeglądarki internetowej). Wnioskodawca w ramach umowy zawartej z kontrahentami (dalej jako: Użytkownik) tworzy dla Użytkownika konto abonenckie w Systemie i przekazuje dostęp do tego konta, zapewniając dostęp do następującego zakresu funkcjonalności Systemu: - możliwość tworzenia, edycji i usuwania kont podopiecznych i pracowników, - możliwość tworzenia kluczy dostępowych dla rodziców i opiekunów, pozwalających na wgląd w profil dziecka, tablicę powiadomień z załącznikami, chat, płatności oraz umożliwiających prowadzenie korespondencji z pracownikami, opłacanie rachunków i zgłaszanie nieobecności, - możliwość prowadzenia dziennika obecności pozwalającego na obliczanie kosztów opłaty miesięcznej za pobyt oraz posiłki, - możliwość wystawiania faktur i automatycznego rozsyłania rodzicom, - możliwość tworzenia i edycji stawek za pobyt oraz posiłki, - możliwość drukowania raportów, - możliwość korzystania z systemu w wersji dostępnej w przeglądarce online jak i w dedykowanych utworzonych przez Wnioskodawcę bezpłatnych aplikacjach mobilnych, - możliwość prowadzenia dziennika umiejętności podopiecznych, - możliwość otrzymywania zgłoszeń od rodziców poprzez panel rodzica z informacją o terminie, czasie i powodzie nieobecności podopiecznego wraz z automatycznym odjęciem wybranych dni od sumy miesięcznych kosztów opłaty miesięczne za pobyt oraz posiłki, - możliwość wysyłania do rodziców i opiekunów powiadomień z informacją w formie tekstowej oraz plikami w formie załączników, - możliwość prowadzenie kalendarza wydarzeń.   Wnioskodawca pełni rolę administratora Systemu, integruje konto Użytkownika utworzone w Systemie z systemem operacyjnym lub przeglądarką internetową wykorzystywaną przez Użytkownika na jego komputerach i/lub tabletach oraz udziela wsparcia technicznego niezbędnego do prawidłowego funkcjonowania Systemu.   System jest rozbudowywany i modernizowany na bieżąco przez Wnioskodawcę od momentu wprowadzenia go na rynek we wrześniu 2018 roku. Przykładowo w 2019 roku została udostępniona możliwość prowadzenia bezpośredniej korespondencji pomiędzy pracownikami placówki a rodzicami w postaci komunikatora – chatu, a w 2020 roku została udostępniona możliwość płatności on-line oraz możliwość dodawania załączników do wiadomości w chat. Klient zainteresowany korzystaniem z oprogramowania tworzonego przez Wnioskodawcę zawierając umowę, zobowiązuje się do uiszczania miesięcznej opłaty abonamentowej, której wysokość zależna jest od wielkości prowadzonej placówki – ilości dzieci uczęszczających do danej placówki. W cenę abonamentu wliczone są wszystkie usługi związane z uzyskaniem pełnej funkcjonalności Systemu przez Użytkownika oraz wszystkie udoskonalenia i nowe funkcjonalności wprowadzone w czasie trwania umowy. Na podstawie umów Wnioskodawca wystawia na rzecz Użytkownika fakturę VAT, na której uwidoczniona jest jedna pozycja: „Opłata miesięczna za system (…). Umowa nr (numer umowy z Użytkownikiem)”. Wnioskodawca prowadzi w ten sposób działalność od września 2018 roku i ma zamiar kontynuować swoją działalność w przyszłości. Wnioskodawca rozlicza podatek dochodowy na podstawie prowadzonej Podatkowej Księgi Przychód i Rozchodów. W stosunku do uzyskiwanych przychodów związanych z udostępnianiem Systemu oraz ponoszonych kosztów kwalifikowanych Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję.   W uzupełnieniu wniosku stanowiącym odpowiedź na wezwanie Wnioskodawca wskazał poniższe. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę są związane z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów lub procesów. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach tworzenia i rozwijania oprogramowania odbywają się zarówno jako działalność obejmująca rutynowe i okresowe zmiany (aktualizacje oprogramowania) wprowadzane do tego oprogramowania, jak i wprowadzane są nowe funkcjonalności w oprogramowaniu. Wnioskodawca podczas tworzenia oprogramowania lub jego części sam planuje swoje działania i wykonuje je zgodnie z własną metodyką działania. Wnioskodawca w sposób systematyczny podejmuje działania mające na celu zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania tych zasobów do tworzenia nowych zastosowań. Program komputerowy (…) jest programem podlegającym ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062 ze zm.). Konto abonenckie stanowi oddzielny program, jest indywidualnie dopasowaną dla danego użytkownika kopią programu wzorcowego udostępnianą online w chmurze Wnioskodawcy. Ponadto Wnioskodawca może go dopasowywać odgórnie pod potrzeby wybranego kontrahenta (m.in. włączyć/wyłączyć funkcję chat lub funkcję płatności on-line itp.). Poza tym kontrahent może samodzielnie dostosować program do swoich potrzeb m.in. tworzyć indywidualne sposoby generowania rachunków, harmonogramy, grupy i profile. Wnioskodawca w ramach zawieranych umów z kontrahentami nie zbywa autorskich praw majątkowych do programu komputerowego. Udziela jedynie licencji, na podstawie której kontrahent może użytkować program (…). Nie dotyczy (nie dochodzi do odpłatnego zbycia autorskich praw). Pod pojęciem „gotowe oprogramowanie udostępniane jest jako usługa cykliczna” wnioskodawca rozumie odpłatne udzielanie licencji kontrahentowi na używanie oprogramowania, za które pobierana jest cykliczna (miesięczna) opłata. Oprogramowanie jest utrzymywane w chmurze Wnioskodawcy w której to wprowadza on cykliczne aktualizacje i z której udostępniane jest ono on-line kontrahentom. Opłata licencyjna, ustalona w umowie zawartej z kontrahentem, jest stała i obejmuje również należności z tytułu rozwoju i ulepszania oprogramowania jak i utrzymania oprogramowania w chmurze. Wnioskodawca nie zawiera dodatkowych umów na ulepszenia oprogramowania. Opłata abonamentowa jest to odpłatna należność wynikająca z umowy licencyjnej. Wnioskodawca prowadzi, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ewidencję, w której wyodrębnione zostały koszty przypadające na kwalifikowane prawo własności intelektualnej (zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ewidencja prowadzona jest od rozpoczęcia prowadzenia prac nad oprogramowaniem. Efektem prowadzonych przez Wnioskodawcę prac jest projektowanie i tworzenie produktów, które w stosunku do dotychczasowej działalności Wnioskodawcy mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter. Produkty te będą odróżniały się w znacznym stopniu od dotychczas funkcjonujących w ofercie Wnioskodawcy oraz w praktyce gospodarczej. Wnioskodawca podczas rozwijania, ulepszania i modyfikacji oprogramowania: a.               Jest właścicielem oprogramowania, które rozwija, ulepsza lub modyfikuje. b.               Oprogramowanie, które Wnioskodawca rozwija, ulepsza lub modyfikuje stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. c.                Działania wykonywane podczas rozwijania, ulepszania lub modyfikacji oprogramowania przez Wnioskodawcę, mają na celu poprawę użyteczności lub funkcjonalności tego oprogramowania. d.               W wyniku podjętych przez Wnioskodawcę czynności w niektórych sytuacjach powstaje odrębny od tego oprogramowania utwór (nowe kwalifikowane prawo własności intelektualnej) - np. aplikacja mobilna lub platforma on-line. Wnioskodawca nie przenosi odpłatnie praw do niniejszego oprogramowania. Efekty prac badawczo-rozwojowych Wnioskodawca udostępnia kontrahentom w ramach cyklicznej, odpłatnej należności wynikającej z umowy licencyjnej. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę (wytwarzane przez niego, modyfikowane i rozwijane), jest efektem działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Wnioskodawca oblicza wskaźnik nexus zgodnie z art. 3Oca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.1. Czy zgodnie z opisanym stanem faktycznym Wnioskodawca ma prawo do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT (IP Box) w stosunku do dochodów osiągniętych w roku 2019 i 2020 z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?2. Czy zgodnie z opisanym stanem faktycznym Wnioskodawca będzie miał prawo do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT (IP Box) w stosunku do dochodów osiągniętych w roku 2021 i latach kolejnych z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej? Zdaniem Wnioskodawcy, ma on prawo do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT (IP Box) w stosunku do dochodów osiągniętych w roku 2019 i 2020 z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz będzie miał prawo do stosowania wyżej określonej stawki w przyszłości.   W ocenie Wnioskodawcy spełnione są wszystkie wymogi ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.   Wskazać należy, że w celu skorzystania z preferencji podatkowej IP Box, podatnik musi osiągnąć kwalifikowany przychód z komercjalizacji kwalifikowanego prawa własności intelektualnej wytworzonego przez niego w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej. Dodatkowo, podatnik musi prowadzić ewidencję odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zaś ewidencja ta powinna być prowadzona na bieżąco i musi spełniać wymogi wskazane w art. 30cb ustawy o PIT.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego: – jest prawidłowe – w części dotyczącej zastosowania 5% stawki opodatkowania do dochodów uzyskanych z tytułu udzielenia licencji na oprogramowanie w części przypadającej na wynagrodzenie za czynności nierutynowe i niestanowiące okresowych zmian; – jest nieprawidłowe – w części dotyczącej zastosowania 5% stawki opodatkowania do dochodów uzyskanych z tytułu udzielenia licencji na oprogramowanie w części przypadającej na wynagrodzenie za czynności rutynowe i stanowiące okresowe zmiany. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.   Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą: przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.   W myśl art. 5a pkt 39 tej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to: a)      badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 i 619), b)      badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.   Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.   Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.), badania naukowe są działalnością obejmującą: 1)      badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2)      badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.   Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.   Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji.   Przy czym, aby stwierdzić, czy prowadzona jest działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazane w art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).   Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.   Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.   Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.   Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe  i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.   Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.   Zatem jednym z głównych warunków do uznania działalności za badawczo-rozwojową jest brak rutynowości i cykliczności podejmowanych działań.   W opisie sprawy Wnioskodawca wskazał m.in., że: „Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach tworzenia i rozwijania oprogramowania odbywają się zarówno jako działalność obejmująca rutynowe i okresowe zmiany (aktualizacje oprogramowania) wprowadzane do tego oprogramowania, jak i wprowadzane są nowe funkcjonalności w oprogramowaniu.   W związku z powyższym czynności w ramach tworzenia i rozwijania oprogramowania wykonywane przez Wnioskodawcę tylko w części stanowią prace badawczo-rozwojowe. Za prace badawczo rozwojowe nie można uznać czynności rutynowych oraz okresowych zmian.   Rozpatrując z kolei możliwość skorzystania z tzw. ulgi Innovation Box, należy zauważyć, że przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb.   Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.   W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1)      patent, 2)      prawo ochronne na wzór użytkowy, 3)      prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4)      prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5)      dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6)      prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7)      wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213), 8)      autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.   Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).   Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.   Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 omawianej ustawy, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:( a + b) * 1,3 / a + b + c + d  w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.   Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww. ustawy).   Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1)      z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2)      ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3)      z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4)      z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.   Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.   Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1)      wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2)      prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3)      wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4)      dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5)      dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.   Stosownie do art. 30cb ust. 2 ww. ustawy, podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.   Zgodnie z art. 30cb ust. 3 omawianej ustawy, w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.   Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W tym zakresie wpisują się one w realizację „Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, „Strategii na rzecz doskonałości naukowej, nowoczesnego szkolnictwa wyższego, partnerstwa z biznesem i społecznej odpowiedzialności nauki” oraz „Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju” w obszarze innowacyjności. Znowelizowane przepisy mają prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w Polsce oraz stanowić swoiste „zamknięcie” łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych.   Należy także wskazać, że powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.   Możliwość skorzystania z ulgi Innovation Box ma miejsce również w sytuacji, gdy podatnik dokona zakupu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa powyżej, pod warunkiem że następnie poniesie on koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa.   Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży produktu lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.   Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania będzie wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) wynikającej z raportu nr 5 BEPS. Przewidziano także zlecenia wykonania prac badawczo-rozwojowych innym podmiotom zarówno niepowiązanym, jak i powiązanym.   Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.   Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062 ze zm.). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.   Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Podkreślenia wymaga, że – jak sam wskazał Wnioskodawca - w celu skorzystania z preferencji podatkowej IP Box, podatnik musi osiągnąć kwalifikowany przychód z komercjalizacji kwalifikowanego prawa własności intelektualnej wytworzonego przez niego w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej.   Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że: - program komputerowy (…) jest programem podlegającym ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych; - Wnioskodawca w ramach zawieranych umów z kontrahentami nie zbywa autorskich praw majątkowych do programu komputerowego; - Wnioskodawca udziela jedynie licencji, na podstawie której kontrahent może użytkować program (…); - czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach tworzenia i rozwijania oprogramowania odbywają się zarówno jako działalność obejmująca rutynowe i okresowe zmiany (aktualizacje oprogramowania) wprowadzane do tego oprogramowania, jak i wprowadzane są nowe funkcjonalności w oprogramowaniu; - w cenę abonamentu wliczone są wszystkie usługi związane z uzyskaniem pełnej funkcjonalności Systemu przez Użytkownika oraz wszystkie udoskonalenia i nowe funkcjonalności wprowadzone w czasie trwania umowy; - opłata licencyjna, ustalona w umowie zawartej z kontrahentem, jest stała i obejmuje również należności z tytułu rozwoju i ulepszania oprogramowania jak i utrzymania oprogramowania w chmurze; - opłata abonamentowa jest to odpłatna należność wynikająca z umowy licencyjnej; - Wnioskodawca prowadzi, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ewidencję, w której wyodrębnione zostały koszty przypadające na kwalifikowane prawo własności intelektualnej (zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych); - Ewidencja prowadzona jest od rozpoczęcia prowadzenia prac nad oprogramowaniem.   Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz przytoczone przepisy prawa należy stwierdzić, że czynności w ramach tworzenia i rozwijania oprogramowania wykonywane przez Wnioskodawcę tylko w części stanowią prace badawczo-rozwojowe. Prac badawczo-rozwojowych nie stanowią czynności rutynowe oraz okresowe zmiany. Opłata licencyjna obejmuje wszystkie należności wnioskodawcy z tytułu udostępnienia programu komputerowego. Zatem tylko część opłaty licencyjnej stanowi dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej wytworzonego w ramach działalności badawczo rozwojowej.   Reasumując: - Wnioskodawca ma prawo do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT (IP Box) w stosunku do dochodów osiągniętych w roku 2019 i 2020 z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, czyli dochodów uzyskanych z tytułu udzielenia licencji na oprogramowanie w części przypadającej na wynagrodzenie za czynności nierutynowe i niestanowiące okresowych zmian, - Wnioskodawca będzie miał prawo do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT (IP Box) w stosunku do dochodów osiągniętych w roku 2021 i latach kolejnych z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, czyli dochodów uzyskanych z tytułu udzielenia licencji na oprogramowanie w części przypadającej na wynagrodzenie za czynności nierutynowe i niestanowiące okresowych zmian, - Wnioskodawca nie będzie miał prawo do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT (IP Box) w stosunku do dochodów osiągniętych z tytułu czynności rutynowych i stanowiących rutynowe zmiany.   Podkreślić należy, że wydając interpretacje indywidualne Organ opiera swoje rozstrzygnięcie wyłącznie o przedstawiony przez Wnioskodawcę we wniosku opis sprawy i przyjmuje argumenty podnoszone przez Wnioskodawcę bez ich weryfikowania. Nie można jednak wykluczyć, że właściwy organ podatkowy prowadząc w przyszłości ewentualne postępowanie podatkowe, po przeanalizowaniu całokształtu zebranego materiału dowodowego, będzie mógł poczynić ustalenia prowadzące go do odmiennych wniosków niż zawarte w niniejszej interpretacji.   Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa,  ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).   Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.