0113-KDIPT1-1.4012.950.2020.2.MGO

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 grudnia 2020 r. (data wpływu 22 grudnia 2020 r.) uzupełnionym pismem z dnia 20 lutego 2021 r. (data wpływu 1 marca 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22 grudnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 20 lutego 2021 r. (data wpływu 1 marca 2021 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku). Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą od 26 czerwca 2019 r. w dziedzinach określonych przez PKD: 66.22.Z, 66.19Z. Wnioskodawczyni ma zamiar rozszerzyć prowadzenie działalności o następujące PKD 68.31Z. Wnioskodawczyni nie zarejestrowała się jako czynny podatnik VAT. Przewidywana wartość sprzedaży nie przekroczyła, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym 2019, kwoty 200.000 zł. Wnioskodawczyni nie wykonuje i nie przewiduje wykonywania działalności opisanej w przepisie art. 113 ust. 13 pkt 1 i pkt 2 ustawy. Wnioskodawczyni posiada miejsce zamieszkania i siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju. Zakres symbolu PKD 66.22Z określa następujące czynności: działalność agentów i brokerów ubezpieczeniowych zajmujących się sprzedażą oraz prowadzeniem negocjacji dotyczących polis ubezpieczeniowych, działalność akwizycyjną na rzecz otwartych funduszy emerytalnych. Zakres symbolu PKD 66.19Z określa następujące czynności: przetwarzanie i rozliczanie transakcji finansowych, włączając obsługę transakcji dokonywanych za pomocą kart płatniczych, doradztwo dotyczące inwestycji, doradztwo i pośrednictwo dotyczące kredytów hipotecznych, powiernictwo i nadzór wykonywane na zlecenie. Zakres symbolu PKD 68.31Z obejmuje następujące czynności: pośrednictwo w kupnie, sprzedaży i dzierżawie nieruchomości, doradztwo i szacowanie wartości nieruchomości związanych z jej kupnem, sprzedażą lub dzierżawą. Działalność nie obejmuje doradztwa, usługi nie polegają na doradztwie, a na następujących czynnościach: kompletowanie dokumentów niezbędnych do procesowania wniosków kredytowych w bankach, analiza dokumentów finansowych oraz dokumentów stanowiących zabezpieczenie, badanie zdolności kredytowej, przyjmowanie wniosków o udzielenie kredytu, przekazywanie wniosków do banków w celu ich procesowania. Rozszerzenie zakresu prowadzenia działalności będzie polegało na wykonywaniu następujących czynności: pośrednictwo w zakresie kupna-sprzedaży i najmu nieruchomości: pozyskiwanie nieruchomości do sprzedaży przez właściciela, pozyskiwanie nieruchomości do wynajmu przez właściciela, przygotowywanie i przedstawianie klientom ofert sprzedaży i najmu nieruchomości, negocjacja prowizji za pośrednictwo w kupnie sprzedaży i najmie nieruchomości, przygotowywanie umów dotyczących kupna-sprzedaży nieruchomości monitorowanie rynku nieruchomości. Wartość sprzedaży w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym 2019 nie przekroczyła kwoty 200.000 zł. Wartość sprzedaży w roku podatkowym 2020 nie przekroczyła kwoty 200.000 zł. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni świadczy usługi opisane szczegółowo we wniosku o interpretację, Wnioskodawczyni nie świadczy i nie będzie świadczyła usług doradczych. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy w przedstawionym stanie faktycznym, wykonując opisane czynności bez wykonywania doradztwa, mimo że formalnie branże obejmują także doradztwo, Wnioskodawczyni może korzystać ze zwolnienia podmiotowego, na podstawie przepisu art. 113 ust. 1 w związku z ust. 13 pkt 2 lit. b) ustawy? Zdaniem Wnioskodawczyni, w przedstawionym stanie faktycznym, wykonując opisane czynności bez wykonywania doradztwa, mimo że formalnie branże obejmują także doradztwo, Wnioskodawczyni może korzystać ze zwolnienia podmiotowego, na podstawie przepisu art. 113 ust. 1 w związku z ust. 13 pkt 2 lit. b) ustawy. Uzasadnienie Ustawa oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe, techniczne, inżynierskie i inne. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad. Użyty w ustawie w jej art. 113 ust. 13 pkt 2 b) termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko. Zauważyć także należy, że przepis art. art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b) ustawy nie odwołuje się do symbolu statystycznego usług doradztwa. Branże działalności, które wybrała Wnioskodawczyni, są bardzo szerokie i obejmują wiele różnych czynności. W praktyce podatnicy częstokroć wykonują jedynie niektóre z elementarnych czynności zakwalifikowanych do konkretnej branży. Jak już Wnioskodawczyni wspomniała, jej faktyczny zakres działalności nie obejmuje doradztwa w żadnym aspekcie. W związku z tym Wnioskodawczyni spełnia przesłanki do objęcia jej zwolnieniem podmiotowym, na podstawie przepisu art. 113 ust. 1 ustawy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...). Należy zauważyć, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla określonej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy. Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się: wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju; odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem: transakcji związanych z nieruchomościami, usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, usług ubezpieczeniowych - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych; odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji. W myśl art. 113 ust. 4 ustawy, podatnicy, o których mowa w ust. 1 i 9, mogą zrezygnować ze zwolnienia określonego w ust. 1 i 9 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego przed początkiem miesiąca, w którym rezygnują ze zwolnienia, a w przypadku podatników rozpoczynających w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, którzy chcą zrezygnować ze zwolnienia od pierwszej wykonanej czynności – przed dniem wykonania tej czynności. Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy, jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę. Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1. Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę. W myśl art. 113 ust. 11 ustawy, podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1. Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników: dokonujących dostaw: towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy, towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem: energii elektrycznej (CN 2716 00 00), wyrobów tytoniowych, samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji, budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b, terenów budowlanych, nowych środków transportu, następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie: preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1), komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26), urządzeń elektrycznych (PKWiU 27), maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28), hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do: pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3), motocykli (PKWiU ex 45.4); świadczących usługi: prawnicze, w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego, jubilerskie, ściągania długów, w tym factoringu; nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju. Z powyższych regulacji wynika, że ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, nie korzystają podatnicy świadczący m.in. usługi doradztwa. Zauważyć należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do ustawy, nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj. np.: podatkowe, prawne, finansowe. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko. W świetle powołanych wyżej przepisów należy zauważyć, że o ww. zwolnieniu decyduje kwalifikacja, bądź istota wykonywanych czynności. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą od 26 czerwca 2019 r. w dziedzinach określonych przez PKD: 66.22.Z, 66.19Z. Wnioskodawczyni ma zamiar rozszerzyć prowadzenie działalności o następujące PKD 68.31Z. Zakres symbolu PKD 68.31Z obejmuje następujące czynności: pośrednictwo w kupnie, sprzedaży i dzierżawie nieruchomości oraz doradztwo i szacowanie wartości nieruchomości związanych z jej kupnem, sprzedażą lub dzierżawą. Działalność nie obejmuje doradztwa, usługi nie polegają na doradztwie, a na następujących czynnościach: kompletowanie dokumentów niezbędnych do procesowania wniosków kredytowych w bankach, analiza dokumentów finansowych oraz dokumentów stanowiących zabezpieczenie, badanie zdolności kredytowej, przyjmowanie wniosków o udzielenie kredytu, przekazywanie wniosków do banków w celu ich procesowania. Rozszerzenie zakresu prowadzenia działalności będzie polegało na wykonywaniu następujących czynności: pośrednictwo w zakresie kupna-sprzedaży i najmu nieruchomości: pozyskiwanie nieruchomości do sprzedaży przez właściciela, pozyskiwanie nieruchomości do wynajmu przez właściciela, przygotowywanie i przedstawianie klientom ofert sprzedaży i najmu nieruchomości, negocjacja prowizji za pośrednictwo w kupnie sprzedaży i najmie nieruchomości, przygotowywanie umów dotyczących kupna-sprzedaży nieruchomości monitorowanie rynku nieruchomości. Wnioskodawczyni nie wykonuje i nie przewiduje wykonywania działalności opisanej w przepisie art. 113 ust. 13 pkt 1 i pkt 2 ustawy. Wnioskodawczyni posiada miejsce zamieszkania i siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju oraz – jak wskazała w opisie sprawy – nie świadczy i nie będzie świadczyła usług doradczych. Wnioskodawczyni nie zarejestrowała się jako czynny podatnik VAT. Wartość sprzedaży w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym 2019 nie przekroczyła kwoty 200.000 zł, a także wartość sprzedaży w roku podatkowym 2020 nie przekroczyła kwoty 200.000 zł. Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że skoro jak wskazano we wniosku, Wnioskodawczyni nie wykonuje i nie przewiduje wykonywania działalności opisanej w przepisie art. 113 ust. 13 pkt 1 i pkt 2 ustawy, w tym nie świadczy i nie będzie świadczyła usług doradczych oraz posiada miejsce zamieszkania i siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, a wartość sprzedaży w 2020 roku nie przekroczyła 200.000 zł, to Wnioskodawczyni może skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że w sytuacji, gdy w trakcie roku podatkowego (2021) wartość sprzedaży w ramach prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej, przekroczy kwotę 200.000 zł – stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy – ww. zwolnienie straci moc z chwilą wykonania czynności, którą ww. kwota zostanie przekroczona. Prawo do omawianego zwolnienia Wnioskodawczyni również straci, gdy zacznie wykonywać którąkolwiek z czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy. Zatem stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność. Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem Organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.