0113-KDIPT1-3.4012.635.2021.2.JM

INTERPRETACJA INDYWIDUALNANa podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 9 sierpnia 2021 r. (data wpływu 11 sierpnia 2021 r.), uzupełnionym pismem z 24 września 2021 r. (data wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie: -        zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej usług odpłatnego udostępnienia szaletu miejskiego – jest prawidłowe; -        prawa do odliczenia podatku z związku z realizacją projektu pn.: „” i w zakresie wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem szaletu – jest prawidłowe.UZASADNIENIE11 sierpnia 2021 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie: -        zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej usług odpłatnego udostępnienia szaletu miejskiego; -        prawa do odliczenia podatku z związku z realizacją projektu pn.: „” i w zakresie wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem szaletu.Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 24 września 2021 r. (data wpływu) o doprecyzowanie opisu sprawy.                                       We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku).Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. W związku z centralizacją VAT od 1 stycznia 2017 r. podatnikiem podatku od towarów i usług stała się jedynie Gmina i to ona składa jedną deklarację VAT obejmującą jej jednostki budżetowe – w tym szkołę, przedszkole, miejsko-gminny ośrodek pomocy, urząd miejski i zakład usług komunalnych. W 2021 r. Gmina planuje realizację inwestycji. Gmina (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest jednostką samorządu terytorialnego, do zakresu działania której należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Gmina została powołana do realizacji zadań własnych, o których mowa w art. 7 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 710 z późn. zm.; dalej: ustawa o samorządzie gminnym) oraz do wykonywania zadań zleconych z zakresu administracji rządowej. Zadania publiczne są wykonywane przez Gminę w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Pewne czynności Gmina wykonuje na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych, w związku z czym zaliczane są do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (działalności gospodarczej prowadzonej przez Gminę). Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym do zadań własnych gminy należy m.in. utrzymanie urządzeń sanitarnych, z kolei zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 2 lit. d ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 250) gmina ma obowiązek zapewnienia budowy, utrzymania i eksploatacji szaletów publicznych. W ramach realizacji wskazanego powyżej zadania własnego Gmina planuje inwestycję pn. „” a następnie planuje świadczyć usługi odpłatnego udostępniania szaletów publicznych. Odbiorcy usług (korzystający z szaletów) będą pokrywać koszty usługi na zasadach określonych w uchwale Rady Miejskiej. Opłaty za użytkowanie szaletów publicznych będą stanowiły dochód Gminy. Gmina będzie rozliczać z tego tytułu podatek VAT należny w składanych deklaracjach VAT-7. Faktury związane z realizacją Zadania inwestycyjnego wystawiane będą na Nabywcę: Gminę oraz odbiorcę: Zakład Usług Komunalnych. Gmina nie posiadała dotychczas żadnej toalety publicznej zatem nie rozpoczęła przed 1 stycznia 2019 r. ewidencjonowania świadczenia usług objętych przedmiotowym wnioskiem przy zastosowaniu kas rejestrujących. Zakończona inwestycja będzie służyła Wnioskodawcy wyłącznie do wykonywania odpłatnych czynności – toaleta będzie automatyczna. Toaleta wyposażona będzie we wrzutnik monet/terminal, przez co nie będzie wymagała obecności osoby, która pobierałaby opłaty za udostępnienie. Szalet będzie otwierał się automatycznie, po wrzuceniu do wrzutnika monety/zapłaty o odpowiednim nominale i również automatycznie będzie się zamykał. Nie będzie możliwości bezpłatnego korzystania z toalety. Opłaty za korzystanie z szaletu stanowić będą dochód Gminy. Zgodnie z zarządzeniem Burmistrza upoważniony przez gminę pracownik będzie dokonywał okresowo otwarcia automatu wrzutowego i opróżnienia jego zawartości. Z czynności tej sporządzany będzie protokół dokumentujący wartość środków pieniężnych zawartych we wrzutniku monet za dany okres. Następnie pracownik wpłaci uzyskaną z kasetki gotówkę na konto Gminy – tytułując wpłatę – wpływy z toalety publicznej. W związku z faktem, że toaleta jest automatyczna, ani każdorazowo ani okresowo nie będzie możliwości wydruku paragonu dla użytkownika dokumentującego każde skorzystanie z niej. Jedynym dokumentem potwierdzającym ilość uzyskanych wpłat będzie protokół z liczenia uzyskanych wpłat z wrzutnika, sporządzany w obecności pracownika i Kierownika a następnie Wyciąg Bankowy potwierdzający wpłatę uzyskanej kwoty na konto Gminy. Po uruchomieniu toalety Gmina będzie ponosiła również wydatki bieżące związane z utrzymaniem toalety w odpowiednim stanie technicznym i porządku, w tym kosztów wody, prądu, remontów, przeglądów. Wydatki te dokumentowane będą przez wykonawców fakturami VAT wystawianymi na Gminę. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca przedstawił następujący opis sprawy: Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. W związku z centralizacją VAT od 1 stycznia 2017 r. podatnikiem podatku od towarów i usług stała się jedynie Gmina i to ona składa jedną deklarację VAT obejmującą jej jednostki budżetowe – w tym szkołę, przedszkole, miejsko-gminny ośrodek pomocy, urząd miejski i zakład usług komunalnych. W 2021 r. Gmina planuje realizację inwestycji. Gmina (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) jest jednostką samorządu terytorialnego, do zakresu działania której należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Gmina została powołana do realizacji zadań własnych, o których mowa w art. 7 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 710 z późn. zm.; dalej: ustawa o samorządzie gminnym) oraz do wykonywania zadań zleconych z zakresu administracji rządowej. Zadania publiczne są wykonywane przez Gminę w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Pewne czynności Gmina wykonuje na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych, w związku z czym zaliczane są do czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (działalności gospodarczej prowadzonej przez Gminę). Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym do zadań własnych gminy należy m.in. utrzymanie urządzeń sanitarnych, z kolei zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 2 lit. d ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 250) gmina ma obowiązek zapewnienia budowy, utrzymania i eksploatacji szaletów publicznych. W ramach realizacji wskazanego powyżej zadania własnego Gmina planuje inwestycję pn. „” a następnie planuje świadczyć usługi odpłatnego udostępniania szaletów publicznych. Odbiorcy usług (korzystający z szaletów) będą pokrywać koszty usługi na zasadach określonych w uchwale Rady Miejskiej w sprawie uchwalenia stawki opłaty za korzystanie z szaletów publicznych. Opłaty za użytkowanie szaletów publicznych będą stanowiły dochód Gminy. Gmina będzie rozliczać z tego tytułu podatek VAT należny w składanych deklaracjach VAT-7. Faktury związane z realizacją Zadania inwestycyjnego wystawiane będą na Nabywcę: Gminę oraz odbiorcę: Zakład Usług Komunalnych. Gmina nie posiadała dotychczas żadnej toalety publicznej zatem nie rozpoczęła przed 1 stycznia 2019 r. ewidencjonowania świadczenia usług objętych przedmiotowym wnioskiem przy zastosowaniu kas rejestrujących. Zakończona inwestycja będzie służyła Wnioskodawcy wyłącznie do wykonywania odpłatnych czynności – toaleta będzie automatyczna. Toaleta wyposażona będzie we wrzutnik monet, przez co nie będzie wymagała obecności osoby, która pobierałaby opłaty za udostępnienie. Szalet będzie otwierał się automatycznie, po wrzuceniu do wrzutnika monety/zapłaty o odpowiednim nominale i również automatycznie będzie się zamykał. Nie będzie możliwości bezpłatnego korzystania z toalety. Opłaty za korzystanie z szaletu stanowić będą dochód Gminy. Zgodnie z zarządzeniem Burmistrza upoważniony przez gminę pracownik będzie dokonywał okresowo otwarcia automatu wrzutowego i opróżnienia jego zawartości. Z czynności tej sporządzany będzie protokół dokumentujący wartość środków pieniężnych zawartych we wrzutniku monet za dany okres. Następnie pracownik wpłaci uzyskaną z kasetki gotówkę na konto Gminy – tytułując wpłatę – wpływy z toalety publicznej. W związku z faktem, że toaleta jest automatyczna, ani każdorazowo ani okresowo nie będzie możliwości wydruku paragonu dla użytkownika dokumentującego każde skorzystanie z niej. Jedynym dokumentem potwierdzającym ilość uzyskanych wpłat będzie protokół z liczenia uzyskanych wpłat z wrzutnika, sporządzany w obecności pracownika i Kierownika a następnie Wyciąg Bankowy potwierdzający wpłatę uzyskanej kwoty na konto Gminy. Po uruchomieniu toalety Gmina będzie ponosiła również wydatki bieżące związane z utrzymaniem toalety w odpowiednim stanie technicznym i porządku, w tym kosztów wody, prądu, remontów, przeglądów. Wydatki te dokumentowane będą przez wykonawców fakturami VAT wystawianymi na Gminę.  W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.1. Czy w związku z odpłatnym udostępnianiem automatycznego szaletu miejskiego Gmina jest zobowiązana do ewidencji świadczonej usługi za pomocą kasy rejestrującej?2. Czy Gminie przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od nakładów poniesionych na zakup i uruchomienie modułowej automatycznej toalety publicznej oraz wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem przedmiotowego szaletu miejskiego?Zdaniem Wnioskodawcy, AD. 1. Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina nie jest zobowiązana do ewidencji usługi – udostępnianie automatycznego szaletu miejskiego – za pomocą kasy rejestrującej. Zgodnie z treścią art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Jednocześnie, stosownie do brzmienia § 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U.2018 poz. 2519), zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia. W poz. 40 ww. załącznika zawierającego wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania wymieniono usługi świadczone przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w: 1) bilonie lub banknotach, lub 2) innej formie (bezgotówkowej), jeżeli z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła. W świetle powyższych regulacji, zdaniem Gminy, w przedmiotowej sytuacji, nie będzie zobowiązana do ewidencjonowania świadczenia usług udostępniania szaletu miejskiego za pomocą kasy rejestrującej. Szalet ten będzie bowiem wyposażony w automatyczny, bezobsługowy system wrzutników monet. Zdaniem Gminy na powyższe nie ma wpływu fakt,iż automatyczny mechanizm pobierania opłat, w który wyposażony będzie szalet, nie będzie posiadał funkcji wydawania biletów, czy jakichkolwiek potwierdzeń płatności. Gmina bowiem regularnie, raz w miesiącu, po opróżnieniu wrzutników monet będzie sporządzać protokół dokumentujący wartość wyświadczonych w przedmiotowym zakresie usług. Z dokumentu tego jednoznacznie wynikać będzie, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczy, bowiem we wrzutnikach monet będą znajdowały się wyłącznie płatności za korzystanie z szaletów miejskich. W konsekwencji, zdaniem Gminy, w przedmiotowej sytuacji spełniona jest przesłanka warunkująca możliwość korzystania przez Gminę ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania świadczonych usług udostępniania szaletów miejskich za pomocą kas rejestrujących. Ad. 2. W związku z tym,że pobierane opłaty od korzystających będą opodatkowane podatkiem VAT, Gmina będzie miała pełne prawo do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją przedmiotowej inwestycji a następnie z bieżącymi zakupami usług i towarów, które będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zostanie spełniony, ponieważ wydatki poniesione w ramach realizowanej inwestycji będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, Gmina będzie miała prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z tytułu realizacji ww. zadania.  W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).Przez towary, na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.Natomiast z art. 2 pkt 22 ustawy wynika, że przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie fakt, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów opodatkowaniu podatkiem VAT – co do zasady – podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonywanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Co istotne, ww. świadczenie musi zostać wykonane przez działającego w tym zakresie podatnika podatku VAT.Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2021 r., poz. 888, z późn. zm.), utrzymanie czystości i porządku w gminach należy do obowiązkowych zadań własnych gminy. Gminy zapewniają czystość i porządek na swoim terenie i tworzą warunki niezbędne do ich utrzymania,a w szczególności zapewniają budowę, utrzymanie i eksploatację własnych lub wspólnych z innymi gminami, lub wspólnych ze związkiem metropolitalnym szaletów publicznych.Na gruncie rozpatrywanej sprawy należy zatem wskazać, że utrzymanie czystości i porządku w Gminie należy do jej obowiązkowych zadań własnych, a opłaty za korzystanie z toalety publicznej stanowią dochód Gminy. Udostępnienie toalety publicznej za opłatą stanowi umowę wzajemną, gdzie dwie strony zobowiązują się do wzajemnego świadczenia. W przedmiotowej sytuacji jedna ze stron zobowiązała się do spełnienia pewnej usługi (udostępnienie toalety), a druga strona do uiszczenia zapłaty za tę usługę, która jest pobierana automatycznie. Powyższego nie zmienia fakt, że przedmiotowa usługa nie jest skierowana do konkretnego odbiorcy, jak również to, że nie jest zawierana w formie pisemnej. W analizowanym przypadku mamy do czynienia z typową umową adhezyjną, czyli umową zawieraną przez samo przystąpienie bez negocjowania jej postanowień. Postanowienia takich umów są przygotowywane przez jedną ze stron – druga strona może jedynie przyjąć zaproponowane jej warunki lub odmówić zawarcia takiej umowy. Ze względu na swój charakter przedmiotowe umowy często zawierane są jedynie ustnie, występują w tzw. obrocie masowym; np. komunikacja autobusowa, korzystanie z publicznego aparatu telefonicznego itp.Zatem opłaty za korzystanie z szaletu miejskiego będą stanowić wynagrodzenie za świadczenie usług mieszczących się w zakresie wykonywanych zadań własnych Gminy na podstawie umowy cywilnoprawnej.Mając na uwadze opis sprawy oraz przywołane przepisy prawa należy stwierdzić, że odpłatne udostępnianie przez Gminę szaletu miejskiego będzie stanowić odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, realizowane przez Gminę w ramach działalności gospodarczej, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według zasad obowiązujących dla tych czynności.Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.Przepisy ustawy, jak również przepisy rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla świadczonych przez Gminę usług udostępnienia szaletu miejskiego.Zatem, w analizowanej sprawie świadczenie usług w zakresie udostępnienia przez Gminę szaletu miejskiego będzie stanowić odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia od tego podatku.Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej usług odpłatnego udostępnienia szaletu miejskiego, należy zauważyć, że obowiązek stosowania kas rejestrujących wynika bezpośrednio z art. 111 ustawy.  Zgodnie z przepisem art. 111 ust. 1 ustawy, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących do końca 2021 r. reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U., poz. 2519, z późn. zm.). Regulacje zawarte w powołanym rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na wysokość obrotu – do określonej tym przepisem wysokości obrotów (zwolnienie podmiotowe) oraz zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia (zwolnienie przedmiotowe).Może zatem zaistnieć sytuacja, w której podatnik będzie ewidencjonował przy zastosowaniu kasy rejestrującej jedynie część swojej sprzedaży, a niektórych czynności nie, bowiem mogą one korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej.Stosownie do zapisu § 2 ust. 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.  Zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia, w odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.I tak, w załączniku do rozporządzenia, stanowiącym wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania, wskazano w poz. 40 usługi świadczone przy użyciu urządzeń, w tym wydających bilety, obsługiwanych przez klienta, które również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w:1)      bilonie lub banknotach, lub2)      innej formie (bezgotówkowej), jeżeli z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła.Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem przedmiotowym z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej, tj. dotyczy przedmiotu działalności.Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że aby podatnik miał możliwość skorzystać z prawa do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 40 załącznika do rozporządzenia muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki: po pierwsze sprzedaż odbywa się przy użyciu urządzeń obsługiwanych przez klienta, po drugie urządzenia te również w systemie bezobsługowym przyjmują należność w bilonie lub banknotach, lub też w innej formie (bezgotówkowej), jeżeli z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła.Należy podkreślić, że zgodnie z § 4 ww. rozporządzenia, zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w określonych w nim przypadkach.Natomiast z przepisu § 8 ust. 3 rozporządzenia wynika, że w przypadku podatników, którzy przed dniem 1 stycznia 2019 r. rozpoczęli ewidencjonowanie czynności wymienionych w poz. 39 lub 40 załącznika do niniejszego rozporządzenia, zwolnienia, o którym mowa w § 2, w zakresie tych czynności ewidencjonowanych nie stosuje się.Ograniczenia wymienione w ww. przepisach nie mają jednak zastosowania w rozpatrywanej sprawie.Odnosząc przedstawiony opis sprawy do obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa należy stwierdzić, że w zakresie usługi odpłatnego udostępniania szaletu miejskiego, skoro – jak wskazano we wniosku – toaleta wyposażona będzie we wrzutnik monet, przez co nie będzie wymagała obecności osoby, która pobierałaby opłaty za udostępnienie oraz Gmina nie rozpoczęła przed 1 stycznia 2019 r. ewidencjonowania świadczenia usług objętych wnioskiem przy zastosowaniu kas rejestrujących, to do 31 grudnia 2021 r. w zakresie ww. czynności Gmina będzie mogła korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, stosownie do zapisu § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 40 załącznika do rozporządzenia.Tym samym stanowisko Gminy w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej usług odpłatnego udostępnienia szaletu miejskiego, należało uznać za prawidłowe.  Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku z związku z realizacją projektu pn.: „” i w zakresie wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem szaletu, należy zauważyć, że podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy.   W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:a)      nabycia towarów i usług,b)      dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.Z przywołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki,tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT lub/i niepodlegających temu podatkowi.Podkreślić należy, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.Natomiast, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.Analiza opisu sprawy oraz przywołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w rozpatrywanej sprawie zostanie spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług. Bowiem, jak wyżej wskazano, świadczenie usług w zakresie udostępnienia przez Gminę szaletu miejskiego będzie stanowić odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia od tego podatku. Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że Gmina będącą zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT  będzie miała prawo do odliczenia podatku z związku z realizacją projektu pn.: „” i w zakresie wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem szaletu. Przy czym prawo to będzie przysługiwać o ile nie wystąpią przesłanki negatywne wymienione w art. 88 ustawy.Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami wskazanymi we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność. Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:1)      z zastosowaniem art. 119a;2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.