0113-KDIPT1-3.4012.905.2020.4.KS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 grudnia 2020 r. (data wpływu), uzupełnionym pismem z dnia 18 lutego 2021 r. (data wpływu) oraz pismem z dnia 18 lutego 2021 r. (data wpływu 25 lutego 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie: zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży odnowionych lokali mieszkalnych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z wydatkami poniesionymi na odnowienie ww. lokali mieszkalnych, – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 3 grudnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie: zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży odnowionych lokali mieszkalnych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży odnowionych lokali mieszkalnych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z wydatkami poniesionymi na odnowienie ww. lokali mieszkalnych, oraz w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 18 lutego 2021 r. (data wpływu) oraz pismem z dnia 18 lutego 2021 r. (data wpływu 25 lutego 2021 r.) poprzez doprecyzowanie opisu sprawy oraz przeformułowanie pytania i stanowiska w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku) Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na obszarze RP. Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. We wpisie do CEIDG Wnioskodawczyni wskazała jako jeden z przedmiotów działalności kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (68 10.Z zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności). Wnioskodawczyni prowadzi ewidencję podatkową z wykorzystaniem Podatkowej Księgi Przychodów i Rozchodów (PKPiR). Na podstawie aktu notarialnego z dnia ... 2020 r. Rep. A nr … Wnioskodawczyni nabyła za cenę … zł lokal mieszkalny nr 1 w K. przy ul. … wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, o łącznej powierzchni użytkowej 118.84 m2. Następnie na podstawie aktu notarialnego z dnia … 2020 r. Rep A … Wnioskodawczyni za cenę również … zł nabyła lokal nr 2 w K. przy ul. …, również z udziałem w nieruchomości wspólnej, o łącznej powierzchni użytkowej 112,91 m2. Obydwa lokale znajdują się w tym samym budynku, a w budynku nie ma innych lokali. Tym samym Wnioskodawczyni stała się właścicielem całego dwulokalowego budynku mieszkalnego. W związku z nabyciem przedmiotowych lokali Wnioskodawczyni nie przysługiwało prawo odliczenia naliczonego podatku VAT, bowiem transakcje te nie były opodatkowane podatkiem od towarów i usług, lecz podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Nabycie lokali nastąpiło poza działalnością gospodarczą Wnioskodawczyni. Powyżej opisany Budynek mieszkalny dwulokalowy został wybudowany w latach 50. XX wieku, a następnie nadbudowany w latach 70. XX wieku o piętro. W związku z rozbudową doszło do wyodrębnienia w tym budynku dwóch lokali w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1984 o własności lokali. Wnioskodawczyni nie jest w stanie wskazać konkretnych dat ani osób, które zamieszkiwały w każdym z przedmiotowych lokali, natomiast polega w tym zakresie na oświadczeniach sprzedających zgodnie z którymi zamieszkiwali oni lokale przez okres ok. 3 lat od 2017 r. zaś przed nimi lokale były zamieszkiwane jeszcze przez poprzednich właścicieli. Takie informacje potwierdzili również sąsiedzi, rodzina tychże właścicieli. Także utrzymanie lokali i ślady użytkowania potwierdzają ww. oświadczenia. Wnioskodawczyni planuje w ramach własnej działalności gospodarczej odnowić zakupiony budynek w całości, a zatem odnowienie dotyczyć będzie obu nabytych lokali. Odnowa w tym wypadku polega na rozbudowie, nadbudowie i przebudowie budynku zgodnie z uzyskaną decyzją pozwolenia na budowę wydaną przez Prezydenta Miasta i posiadanym projektem architektonicznym. Po odnowieniu budynku i tym samym obu lokali w nim się znajdujących, Wnioskodawczyni planuje sprzedać oba lokale. W żaden inny sposób budynek i tym samym oba lokale, nie będą używane przez Wnioskodawczynię, nie zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych i nie będą odliczane z tytułu ich posiadania odpisy amortyzacyjne. Wnioskodawczyni nie zna dokładnej wartości prac, które mają zostać wykonane, podobnie nie wie o ile dokładnie wzrośnie wartość każdego z lokali. Jest dla Wnioskodawczyni natomiast pewne, że koszty odnowienia budynku i tym samym odnowienia obu lokali przekroczą w odniesieniu do każdego z lokali 30% ceny jego nabycia. Podobnie Wnioskodawczyni jest pewna, że po wykonaniu wszystkich prac wartość obu lokali wzrośnie o ponad 30%. Po odnowieniu lokali, powierzchnia użytkowa każdego z nich nie przekroczy 150 m2. Wnioskodawczyni wyjaśnia, że odnowienie budynku, w tym także mieszczących się w nim lokali zleci zewnętrznym podmiotom. Jedyne wydatki poniesione bezpośrednio przez Wnioskodawczynię będą polegać na zakupie materiałów budowlanych i zapłacie za wykonane prace budowlane. W tym celu w pierwszej kolejności Wnioskodawczyni wprowadziła zakupione obydwa lokale mieszkalne do prowadzonej przez siebie PKPiR jako towar handlowy, co ma związek z faktem, że nabyte obydwa lokale chce przeznaczyć do dalszej odsprzedaży, po ich odnowieniu. Wobec tego Wnioskodawczyni na podstawie oświadczenia zawierającego: datę i miejscowość sporządzenia, dane własne (firma, adres działalności gospodarczej, NIP, REGON), oświadczenie o prawie do własności każdego z lokali, określenie przedmiotu oświadczenia, tj. konkretnego lokalu, datę przekazania składnika majątku na potrzeby działalności, wartość początkową przekazanego składnika majątku, zgodną z ceną zakupu, podpis Wnioskodawcy, - Wnioskodawczyni wprowadziła je do KPiR jako towary handlowe dokonując w każdym przypadku opisu zdarzenia gospodarczego (kolumna 6) jako „wprowadzenie towaru handlowego -lokal nr 1 (lub 2) przy ul. … w K.”, a w kolumnie 10 ujmując ich wartość wg ceny zakupu. tj. po … zł każdy lokal. Po zakończeniu procesu inwestycyjnego (odnowienia), gdy lokale będą gotowe do sprzedaży, Wnioskodawczyni sprzedaż każdego z lokali zakwalifikuje jako dochód ze sprzedaży towarów handlowych. W zakresie dotyczącym wprowadzenia do KPiR obu lokali jako towaru handlowego powyższy opis stanowi opis stanu faktycznego, natomiast w odniesieniu do planów dotyczących odnowienia i sprzedaży nabytych lokali powyższy opis stanowi opis zdarzenia przyszłego. W ocenie Wnioskodawczyni zarówno opis stanu faktycznego jak i opis zdarzenia przyszłego został opisany wyczerpująco w oparciu o posiadaną wiedzę, natomiast Wnioskodawczyni deklaruje gotowość uzupełnienia go w zakresie żądanym przez tut. organ podatkowy na jego żądanie. W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że: Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) od dnia … 2016 r. Początkowo przedmiotem działalności była działalność w zakresie architektury (PKD 71.11.Z) oraz działalność w zakresie specjalistycznego projektowania (PKD 74.10.Z). W dniu … 2020 r. Wnioskodawczyni rozszerzyła zakres swojej działalności gospodarczej o: realizację projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków (PKD 41.10.Z), roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych (PKD 41.20.Z), rozbiórkę i burzenie obiektów budowlanych (PKD 43.11 .Z), wykonywanie pozostałych robót budowlanych wykończeniowych (PKD 43.39.Z), kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (PKD 68.10.Z). W chwili nabycia lokali mieszkalnych, które zostały przywołane w opisie stanu faktycznego, działalność gospodarcza prowadzona przez Wnioskodawczynię ograniczona była wyłącznie do działalności w zakresie architektury i projektowania, natomiast jej przedmiotem nie były prace budowlane ani też sprzedaż nieruchomości. Budynek został nabyty pierwotnie bez związku z działalnością gospodarczą a w związku z prywatnymi zamiarami, które nie miały charakteru gospodarczego. Stwierdzenie Wnioskodawczyni, iż Nabycie lokali nastąpiło poza działalnością gospodarczą, należy rozumieć w ten sposób, że w chwili nabycia lokali mieszkalnych, które zostały przywołane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawczyni nie miała zamiaru wykorzystywać ich na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jedynie dla prywatnych celów jako miejsce lokowania środków finansowych lub w perspektywie czasu także możliwość zamieszkania w tej nieruchomości (te dwa lokale wspólnie tworzą jeden dom). Nabycie tych lokali nastąpiło … 2020 r. oraz … 2020 r. i nie miało na celu wykorzystywania ich w prowadzonej działalności gospodarczej, stąd też początkowo w żaden sposób ich nabycie nie było wtedy odnotowane w księgach i ewidencjach podatkowych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Także w komparycji aktów notarialnych Wnioskodawczyni została opisana jako zwykła osoba prywatna, tj. bez przywoływania jej numeru NIP, REGON czy nazwy firmy. Podsumowując tę część odpowiedzi zwięźlej Wnioskodawczyni wyjaśnia, że sformułowanie to należy rozumieć jako nabycie bez związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Pomysł wykorzystania nabytych lokali do celów gospodarczych pojawił się kilka miesięcy później. Wnioskodawczyni dostrzegła możliwość uzyskania dochodu z nieruchomości w ten sposób, że możliwe jest ich odnowienie i z uwagi na chłonność rynku nieruchomości w K. ich zbycie w korzystnej cenie. Pomysł ten jednak pojawił się po zakupie nieruchomości, natomiast przed ich zakupem jak również w trakcie ich zakupu Wnioskodawczyni nie brała tej możliwości pod uwagę. Po podjęciu decyzji o gospodarczym przeznaczeniu lokali, … 2020 r. Wnioskodawczyni rozszerzyła przedmiot prowadzonej działalności gospodarczej o nowe przedmioty jak to opisano powyżej. Przed nabyciem ani w trakcie nabywania przedmiotowych nieruchomości Wnioskodawczyni nie miała zamiaru nieruchomości tych odnawiać i dalej odsprzedawać, lecz traktowała nabycie nieruchomości jako formę lokowania kapitału, brała również pod uwagę w dalszej perspektywie czasu możliwość zamieszkania w tej nieruchomości. Dopiero po kilku miesiącach od ich nabycia na skutek rozmów prowadzonych m.in. w gronie rodzinnym uznała, że lepiej jest w stanie wykorzystać te nieruchomości poprzez ich odnowienie i odsprzedaż. Tak więc w chwili nabywania nieruchomości Wnioskodawczyni nie miała zamiaru ich odnawiania i odsprzedawania, pomysł na takie wykorzystanie nabytych nieruchomości pojawił się dopiero później. Początkowo, tj. od chwili nabycia Wnioskodawczyni traktowała nabyte lokale jako przedmioty prywatne w związku z czym nie zostały one wprowadzone w tamtym momencie do podatkowej księgi przychodów i rozchodów (PKPiR). Dopiero po zmianie zamiaru, tj. aby jednak wykorzystać je w działalności gospodarczej, Wnioskodawczyni wprowadziła je do PKPiR w sposób jak opisano to w stanie faktycznym. Miało to miejsce już po rozszerzeniu przedmiotu działalności gospodarczej w dniu … 2020 r. W toku prowadzonej działalności zdarza, że posiadany lub zakupiony składnik jako składnik prywatny będzie miał większe lub lepsze zastosowanie w prowadzonej działalności gospodarczej, przez co konieczne jest wprowadzenie tego składnika do ewidencji podatkowej. Jednocześnie nie ma aktualnie przeciwskazań ku temu by przedmioty nabyte prywatnie, czyli bez związku z prowadzoną działalnością, wprowadzić jako towar do firmy i właśnie tę możliwość Wnioskodawczyni wykorzystała. Wprowadzenie nabytych lokali nastąpiło zatem jako tzw. wprowadzenie majątku prywatnego do firmy. Wnioskodawczyni wprowadziła je na podstawie oświadczenia zawierającego: datę i miejscowość sporządzenia, dane własne (firma, adres działalności gospodarczej, NIP, REGON), oświadczenie o prawie do własności każdego z lokali, określenie przedmiotu oświadczenia, tj. konkretnego lokalu, datę przekazania składnika majątku na potrzeby działalności, wartość początkową przekazanego składnika majątku, zgodną z ceną zakupu, podpis Wnioskodawcy - w ten sposób, że dokonała w każdym przypadku opisu zdarzenia gospodarczego (kolumna 6) jako „wprowadzenie towaru handlowego - lokal nr 1 (lub 2) przy ul. … w K.”, a w kolumnie 10 ujmując ich wartość wg ceny zakupu, tj. po … zł każdy lokal. Biorąc pod uwagę powyższe, jako że Wnioskodawczyni nie nabywała lokali z zamiarem ich przeznaczenia na cele związane z działalnością gospodarczą, dlatego nie wprowadziła ich początkowo do posiadanej przez siebie ewidencji jako towar handlowy. Uczyniła to jednak po zmianie zamiaru, aby jednak przedmioty te służyły w jej działalności gospodarczej i zrobiła to z wykorzystaniem oświadczenia o wprowadzeniu towaru handlowego jak opisano to wyżej, po wcześniejszym rozszerzeniu przedmiotu swojej działalności w dniu … 2020 r. Wnioskodawczyni wybrała sposób ewidencjonowania kosztów wskazany w art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizyczny, czyli tzw. metodę uproszczoną. Ponadto Wnioskodawczyni wskazała, że odnośnie przeformułowania pytania nr 1 w sposób adekwatny do wskazanych przez Wnioskodawczynię norm prawnych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, tj. art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i § 3 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia księgi przechodów i rozchodów, przedstawiła przeformułowane i precyzyjniejszą formę pytania nr 1: „Czy w tak opisanym stanie faktycznym prawidłowo ujęto nabyte lokale w księdze przychodów i rozchodów jako towar handlowy w rozumieniu § 3 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia księgi przechodów i rozchodów ?” Jednocześnie Wnioskodawczyni wyjaśniła, że odwołanie do przepisu art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odnosi się w żaden sposób do pytania nr 1, lecz dotyczy pytań nr 2 i 3. Pytania nr 2 i 3 istotnie dotyczą podatku od towarów i usług nie zaś podatku dochodowego od osób fizycznych, jednak art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług odwołuje się w swoim brzmieniu do treści przepisów ustawy o podatku dochodowym jeśli idzie o wyjaśnienie sformułowania „ulepszenie” i stąd właśnie w części E wniosku został wskazany przez Wnioskodawczynię przepis art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jest on bowiem przepisem, który wyjaśnia w ocenie Wnioskodawczyni co oznacza wyraz „ulepszenie” w treści art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług, zaś art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług jest przedmiotem pytania nr 2. Przedmiotem pytania nr 3 jest natomiast art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług, który również zawiera sformułowanie dotyczące „ulepszenia” i również w kontekście pytania nr 3 art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może mieć znaczenie. Nie jest i nie było intencją Wnioskodawczyni uzyskanie interpretacji w zakresie pytania nr 1 w kontekście art. 22 g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania. Czy w tak opisanym stanie faktycznym prawidłowo ujęto nabyte lokale w księdze przychodów i rozchodów jako towar handlowy w rozumieniu § 3 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia księgi przechodów i rozchodów? Czy planowana sprzedaż każdego z lokali (po ich odnowieniu zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego) korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług Na wypadek udzielenia negatywnej odpowiedzi przez organ podatkowy na pytanie nr 2, czy planowana sprzedaż każdego z lokali (po ich odnowieniu zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego) korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług? Czy w związku z zamiarem sprzedaży lokali (po ich odnowieniu zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego) Wnioskodawczyni w związku z wydatkami na odnowienie lokali przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego? Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie pytań nr 2, 3 i 4 oraz przedstawionego w tym zakresie stanowiska Wnioskodawczyni w części dotyczącej podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie. Zdaniem Wnioskodawczyni. Ad. 2 Czy planowana sprzedaż każdego z lokali (po ich odnowieniu zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego) korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług? W ocenie Wnioskodawczyni odpowiedź na ww. pytanie jest pozytywna. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej jako „ustawa o VAT”) zwalnia się od podatku od towarów i usług dostawę budynków, budowli i ich części, chyba że ich dostawa dokonywana jest: przed ich pierwszym zasiedleniem albo w okresie krótszym niż 2 lata od dnia pierwszego zasiedlenia. Definicja pierwszego zasiedlenia znajduje się natomiast w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, gdzie wskazano, że przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Nabyte lokale stanowią dla Wnioskodawczyni towar handlowy, nie zaś środek trwały. Tym samym, skoro nie mamy do czynienia ze środkiem trwałym, nakłady ponoszone przez Zainteresowaną na ww. nieruchomości nie stanowią ulepszenia w rozumieniu art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni zwraca w tym miejscu uwagę, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Ponadto w sprawie nie dochodzi do wybudowania nowego budynku ani nie zostaną wytworzone nowe lokale mieszkalne. Odnowienie w tym wypadku polega bowiem na przebudowie, nadbudowie i rozbudowie istniejących budynków i lokali, nie zaś na budowie nowego budynku czy budowie nowych lokali. W sprawie nie dochodzi do powstania nowego budynku lub nowych lokali, a jedynie mamy do czynienia z odnowionymi, lecz istniejącymi już wcześniej lokalami w istniejącym już lecz odnowionym budynku. W konsekwencji powyższego dla przyszłej dostawy nieruchomości będą spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż planowana dostawa nieruchomości (tj. sprzedaż odnowionych lokali) nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia. Również pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nieruchomości minie okres dłuższy niż dwa lata, skoro pierwsze zasiedlenie lokali miało miejsce w latach 70. XX wieku, zasiedlenie przez kolejnych właścicieli nastąpiło w 2017 r. a dostawa nastąpi po 2023 roku. Stanowisko Wnioskodawcy znajduje uzasadnienie w wydanych dotychczas interpretacjach podatkowych, m in.: interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach w dniu 20 października 2016 r., znak IBPP1/4512-544/16-2/ES, interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 14 czerwca 2019 r., znak 0115-KDIT1-3.4012.237.2019.2.MS, interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 22 stycznia 2019 r., znak 0112-KDIL2-1.4012.639.2018.2.AP. W ocenie Wnioskodawczyni, dla pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 2 bez znaczenia jest czy organ podatkowy potwierdzi stanowisko Wnioskodawczyni odnośnie pytania nr 1. W sprawie nie ma znaczenia czy nabyte lokale będą, kwalifikowane jako towar handlowy materiał (surowiec) podstawowy czy też jako koszt wytworzenia, o ile tylko lokale nie będą wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Dopóki bowiem przedmiotowe lokale nie zostaną wprowadzone do działalności gospodarczej w charakterze środków trwały, dopóty nie ma możliwości „ulepszenia” ich w rozumieniu art. 22g ust. 17 ustawy o PIT, a tym samym nie dochodzi do ulepszenia, o którym mowa w definicji pierwszego zasiedlenia zawartej w ustawie o VAT. Ad. 3 Na wypadek udzielenia negatywnej odpowiedzi przez organ podatkowy na pytanie nr 2, czy planowana sprzedaż każdego z lokali (po ich odnowieniu zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego) korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług? W ocenie Wnioskodawczyni odpowiedź na ww. pytanie jest pozytywna. Wnioskodawczyni zastrzega, ze stoi na stanowisku, że transakcja sprzedaży odnowionych lokali będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, jednak na wypadek, gdyby organ podatkowy nie podzielił tego stanowiska, formułuje alternatywnie pytanie dodatkowe w zakresie możliwości zwolnienia od opodatkowana podatkiem od towarów i usług sprzedaży przedmiotowych lokali na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. W ocenie Wnioskodawczyni w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 2, transakcja sprzedaży odnowionych lokali będzie zwolniona od opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a. Zgodnie z przywołanym przepisem, wolna od opodatkowania podatkiem od towarów i usług jest dostawa budynków, budowli lub ich części nieobjęta zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. W kontekście tego przepisu, Wnioskodawczyni wskazuje, że spełnione byłyby wszystkie trzy przesłanki zastosowania zwolnienia, bowiem: w sprawie nie miałoby zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT - taki bowiem wniosek będzie płynął z faktu udzielenia negatywnej odpowiedzi przez tut. organ podatkowy na pytanie nr 2, Wnioskodawczyni w stosunku do przedmiotowych lokali nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a to biorąc pod uwagę fakt, że transakcje nabycia przedmiotowych lokali nie były w ogóle objęte opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług, lecz podatkiem od czynności cywilnoprawnych, Wnioskodawczyni nie będzie ponosiła żadnych wydatków na ulepszenie przedmiotowych lokali, biorąc pod uwagę fakt, że „ulepszenie” jako pojęcie prawa podatkowego zostało zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych i dotyczy wyłącznie składników majątkowych stanowiących środki trwałe, zaś przedmiotowe lokale ani nie zostały w ten sposób zakwalifikowane i nie znalazły się w ewidencji środków trwałych, ani też brak jest przesłanek do uznania ich za środki trwałe. W ocenie Wnioskodawczyni podobnie jak w przypadku pytania nr 2 także i w odniesieniu do pytania nr 3 bez znaczenia jest czy organ podatkowy potwierdzi stanowisko Wnioskodawczyni odnośnie pytania nr 1. W sprawie nie ma znaczenia czy nabyte lokale będą kwalifikowane jako towar handlowy, materiał (surowiec) podstawowy czy też jako koszt wytworzenia, o ile tylko lokale nie będą wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Dopóki bowiem przedmiotowe lokale nie zostaną wprowadzone do działalności gospodarczej w charakterze środków trwałych, dopóty nie ma możliwości „ulepszenia” ich w rozumieniu art. 22g ust. 17 ustawy o PIT, a tym samym nie dochodzi do ulepszenia, o którym mowa w definicji pierwszego zasiedlenia zawartej w ustawie o VAT. Ad. 4 Czy w związku z zamiarem sprzedaży lokali (po ich odnowieniu zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego) Wnioskodawczyni w związku z wydatkami na odnowienie lokali przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego? W ocenie Wnioskodawczyni odpowiedź na ww. pytanie jest negatywna. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, co do zasady, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W niniejszej sprawie w związku z faktem, że w ocenie Wnioskodawczyni sprzedaż lokali mieszkalnych po ich odnowieniu nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, wszak korzystać będzie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy o VAT. Wnioskodawczyni nie będzie przysługiwać prawo do obniżenia podatku należnego o podatek VAT naliczony w związku z poniesieniem wydatków na odnowienie lokali. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą” opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przez towary – w myśl art. 2 pkt 6 ustawy - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Z powyższych przepisów wynika, że zbycie nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów i na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych – art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określaną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy tym, z art. 15 ust. 2 ustawy jednoznacznie wynika, iż pod pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć także czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W tym przypadku decydujące znaczenie ma ciągłość wykorzystywania majątku. Wykorzystywanie towarów lub wartości niematerialnych i prawnych ma miejsce przede wszystkim poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne, np. w najem, dzierżawę itp. Przy czym przez ciągłość wykorzystywania składników majątku rozumieć należy także wykorzystanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. W kontekście powyższej definicji działalności gospodarczej należy stwierdzić, że czynności wykonywane przez Wnioskodawczynię wskazane w przedmiotowym wniosku jako jeden z przedmiotów działalności, tj. kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, spełniają definicję działalności gospodarczej określoną w art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem, Wnioskodawczyni w ramach dokonywania ww. czynności występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, ponieważ w tym zakresie prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Jak wskazano wyżej, dostawa lokali stanowi dostawę towarów zdefiniowaną w art. 7 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, zaś Wnioskodawczyni dokonując przedmiotowych dostaw działa jako podatnik podatku od towarów i usług. Zakres i zasady zwolnienia dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy. W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki. Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli i ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zatem jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata. Przez pierwsze zasiedlenie, według art. 2 pkt 14 ustawy, rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do używania. Zatem aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich części oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części. Podkreślić w tym miejscu należy, że termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku od towarów i usług, odwołuje się do przepisów o podatku dochodowym. Stosownie do art. 22g ust. 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U z 2019 r. poz. 1387, z późn. zm.), jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10 000 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji. Powyższy przepis wskazuje, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Pod pojęciem tym należy rozumieć takie czynności, jak przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja, adaptacja lub modernizacja środka trwałego, które podnoszą jego wartość techniczną, użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu, niż pierwotne przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi innych cech użytkowych. Zatem nieruchomości jak np. lokale mieszkalne, które nie będą stanowić u podatnika środka trwałego, nie mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, odsyłając do przepisów o podatku dochodowym, dotyczy ulepszenia środków trwałych. Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata. W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule. Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne. Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów, zarówno nieruchomości jak i ruchomości, przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu), których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na obszarze RP. Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. We wpisie do CEIDG Wnioskodawczyni wskazała jako jeden z przedmiotów działalności kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek. Na podstawie aktu notarialnego z dnia …2020 r. Wnioskodawczyni nabyła lokal mieszkalny nr 1 w K. wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, o łącznej powierzchni użytkowej 118.84 m2. Następnie na podstawie aktu notarialnego z dnia …2020 r. Wnioskodawczyni nabyła lokal nr 2 w K., również z udziałem w nieruchomości wspólnej, o łącznej powierzchni użytkowej 112,91 m2. Obydwa lokale znajdują się w tym samym budynku, a w budynku nie ma innych lokali. Tym samym Wnioskodawczyni stała się właścicielem całego dwulokalowego budynku mieszkalnego. W związku z nabyciem przedmiotowych lokali Wnioskodawczyni nie przysługiwało prawo odliczenia naliczonego podatku VAT, bowiem transakcje te nie były opodatkowane podatkiem od towarów i usług, lecz podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Nabycie lokali nastąpiło poza działalnością gospodarczą Wnioskodawczyni. Powyżej opisany Budynek mieszkalny dwulokalowy został wybudowany w latach 50. XX wieku, a następnie nadbudowany w latach 70. XX wieku o piętro. W związku z rozbudową doszło do wyodrębnienia w tym budynku dwóch lokali w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1984 o własności lokali. Wnioskodawczyni nie jest w stanie wskazać konkretnych dat ani osób, które zamieszkiwały w każdym z przedmiotowych lokali, natomiast polega w tym zakresie na oświadczeniach sprzedających zgodnie z którymi zamieszkiwali oni lokale przez okres ok. 3 lat od 2017 r. zaś przed nimi lokale były zamieszkiwane jeszcze przez poprzednich właścicieli. Wnioskodawczyni planuje w ramach własnej działalności gospodarczej odnowić zakupiony budynek w całości, a zatem odnowienie dotyczyć będzie obu nabytych lokali. Odnowa w tym wypadku polega na rozbudowie, nadbudowie i przebudowie budynku zgodnie z uzyskaną decyzją pozwolenia na budowę. Po odnowieniu budynku i tym samym obu lokali w nim się znajdujących, Wnioskodawczyni planuje sprzedać oba lokale. W żaden inny sposób budynek i tym samym oba lokale, nie będą używane przez Wnioskodawczynię, nie zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych i nie będą odliczane z tytułu ich posiadania odpisy amortyzacyjne. Koszty odnowienia budynku i tym samym odnowienia obu lokali przekroczą w odniesieniu do każdego z lokali 30% ceny jego nabycia. Wnioskodawczyni nabyte obydwa lokale chce przeznaczyć do dalszej odsprzedaży, po ich odnowieniu. Przy tak przedstawionym opisie sprawy Wnioskodawczyni ma wątpliwości, czy planowana sprzedaż każdego z lokali (po ich odnowieniu zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego) korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług. Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dotyczy budynków, budowli lub ich części z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. A zatem dla stwierdzenia czy dostawa budynków, budowli lub ich części może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu. Należy jednocześnie podkreślić, że – jak wynika z opisu sprawy – nabyte obydwa lokale po ich odnowieniu są przeznaczone do dalszej odsprzedaży, oraz budynek i tym samym oba lokale, nie będą używane przez Wnioskodawczynię, nie zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych i nie będą odliczane z tytułu ich posiadania odpisy amortyzacyjne. Tym samym skoro nie mamy do czynienia ze środkiem trwałym, nakłady ponoszone przez Zainteresowaną na ww. nieruchomości nie stanowią ulepszenia w rozumieniu art. art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak już zaznaczono powyżej, na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Zatem, ponoszone przez Wnioskodawczynię wydatki na ulepszenie lokali nie mają wpływu na kwestię pierwszego zasiedlenia przedmiotowych lokali, gdyż sprzedawane lokale – jak wynika z opisu sprawy - nie stanowią środków trwałych, co oznacza, że nie mogą one ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym. Analizując zatem okoliczności sprawy w kontekście definicji pierwszego zasiedlenia stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do sprzedaży lokali mieszkalnych (tj. lokalu nr 1 i lokalu nr 2) Wnioskodawczyni będzie mogła skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Powyższe wynika z faktu, że w odniesieniu do przedmiotowych lokali mieszkalnych – jak wynika z opisu sprawy – doszło do ich pierwszego zasiedlenia i pomiędzy pierwszym zasiedleniem każdego z ww. lokali mieszkalnych, a dokonaną przez Wnioskodawczynię dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata. W konsekwencji uznać należy, że planowana dostawa ww. lokali mieszkalnych, nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, w związku z czym, zostaną spełnione przesłanki warunkujące możliwość zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W związku z zastosowaniem zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dla planowanej dostawy lokali mieszkalnych, bezzasadne jest badanie możliwości korzystania ze zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2, gdyż zwolnienia te mają zastosowanie do dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz wskazane wyżej przepisy prawa, odpowiadając na pytanie Wnioskodawczyni, należy stwierdzić, że skoro dostawa lokali mieszkalnych opisanych we wniosku nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dniem dokonanej transakcji upłynie więcej niż 2 lata, to przedmiotowa sprzedaż lokalu nr 1 i lokalu nr 2 będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe. Jednocześnie, mając na uwadze rozstrzygnięcie w zakresie pytania nr 2, nie udziela się odpowiedzi na postawione warunkowo pytanie nr 3, w stosunku do którego Wnioskodawczyni oczekiwała odpowiedzi w przypadku uznania przez Organ stanowiska Wnioskodawczyni za nieprawidłowe w stosunku do zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży odnowionych lokali mieszkalnych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Wątpliwości Wnioskodawczyni w analizowanej sprawie dotyczą również wskazania, czy w związku z wydatkami ponoszonymi na odnowienie przedmiotowych lokali przysługiwać będzie jej prawo do odliczenia podatku naliczonego. Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: nabycia towarów i usług, dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi. Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. W rozpatrywanej sprawie Wnioskodawczyni dokonała zakupu lokali mieszkalnych w celu dalszej odsprzedaży. Wnioskodawczyni planuje w ramach własnej działalności gospodarczej odnowić zakupiony budynek w całości – odnowienie dotyczyć będzie obu nabytych lokali. Po odnowieniu budynku i tym samym obu lokali w nim się znajdujących, Wnioskodawczyni planuje sprzedać oba lokale. Jak powyżej rozstrzygnięto planowana przez Wnioskodawczynię transakcja dostawy przedmiotowych lokali będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Oznacza to, że w przypadku sprzedaży ww. lokali mieszkalnych, nabyte przez Wnioskodawczynię towary i usługi, związane z odnowieniem ww. lokali, zostaną ostatecznie wykorzystane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT. W konsekwencji nie będzie spełniony podstawowy warunek uprawniający Wnioskodawczynię do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, bowiem nabywane towary i usługi na odnowienie przedmiotowych lokali nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawczynię do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wobec powyższego, Wnioskodawczyni nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na odnowienie ww. lokali mieszkalnych. Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie Wnioskodawczyni nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na odnowienie przedmiotowych lokali mieszkalnych, ponieważ towary i usługi nabywane w związku z odnowieniem ww. nieruchomości będą wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku VAT. W konsekwencji stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie pytania nr 4 należało ocenić jako prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie: zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży odnowionych lokali mieszkalnych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT oraz braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z wydatkami poniesionymi na odnowienie ww. lokali mieszkalnych. Natomiast, wniosek dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych, został załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem. Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanej. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowana ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, niniejsza interpretacja została wydana na podstawie wskazania we wniosku, że „budynek i tym samym oba lokale, nie będą używane przez Wnioskodawczynię, nie zostaną wprowadzone do ewidencji środków trwałych i nie będą odliczane z tytułu ich posiadania odpisy amortyzacyjne”. Powyższe zostało przyjęte jako element opisu stanu zdarzenia przyszłego i nie było przedmiotem oceny. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność. Odnośnie natomiast powołanych przez Wnioskodawczynię interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.