0113-KDIPT2-1.4011.792.2021.2.MM

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 sierpnia 2021 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy ePUAP 17 sierpnia 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 listopada 2021 r. (data wpływu 12 listopada 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box) – jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   W dniu 17 sierpnia 2021 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box), uzupełniony na wezwanie Organu pismem z dnia 5 listopada 2021 r. (data wpływu 12 listopada 2021 r.).   We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:   Wnioskodawca, stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, z późn. zm.; dalej: UPDOF), ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie tworzenia modeli handlu algorytmicznego na instrumentach finansowych, które zapisywane są w postaci kodu programu komputerowego. Ewidencja podatkowa dla wskazanej powyżej działalności gospodarczej, stosownie do obowiązku wynikającego z art. 24a ust. 1 UPDOF, jest prowadzona przez Wnioskodawcę w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Mając na uwadze obowiązujące od 1 stycznia 2019 r. regulacje dotyczące tzw. ulgi IP Box, Wnioskodawca chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb UPDOF, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego, w którym zapisywany jest model handlu algorytmicznego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 UPDOF). W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca stale współpracuje ze Spółką z siedzibą w Stanach Zjednoczonych Ameryki (dalej: Spółka). Usługi wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki skupiają się na tworzeniu i rozwijaniu modeli handlu algorytmicznego na instrumentach finansowych oraz zapisywaniu tych modeli w postaci oprogramowania komputerowego. Należy przy tym wyjaśnić, że handel algorytmiczny oznacza obrót instrumentami finansowymi przeprowadzany w taki sposób, że algorytm zastosowany w systemie służącym do składania zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych generuje zlecenia w sposób automatyczny, tj. bez udziału lub z ograniczonym udziałem człowieka. Automatyzm dotyczy nie tylko przekazania zlecenia do systemu giełdowego lub platformy transakcyjnej, ale również ustalenia warunków transakcji. Kluczowym elementem handlu algorytmicznego jest bieżące przetwarzanie danych rynkowych (w szczególności cen instrumentów finansowych). Współpraca pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką została nawiązana w 2017 r. Na podstawie zawartej wówczas umowy Wnioskodawca w szczególności przeniósł na Spółkę prawa autorskie do stworzonego przez siebie programu komputerowego, w którym został zapisany stworzony przez Wnioskodawcę model handlu algorytmicznego (dalej: Oprogramowanie). Współpraca pomiędzy Wnioskodawcą i Spółką była kontynuowana w kolejnych latach, w oparciu o kolejne zawierane umowy o świadczenie przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki usług dotyczących rozwoju modelu handlu algorytmicznego. W celu kontynuowania współpracy w 2019 r. tego rodzaju umowa pomiędzy Wnioskodawcą i Spółką zatytułowana „x” została zawarta w dniu 1 lutego 2019 r. (dalej: Umowa).   Na podstawie Umowy Wnioskodawca był obowiązany świadczyć na rzecz Spółki następujące usługi: 1)    tworzenie modeli handlu algorytmicznego w postaci modyfikacji Oprogramowania oraz przenoszenie na Spółkę praw autorskich do tych modyfikacji Oprogramowania, 2)    usługi doradcze w zakresie badania i modelowania rynków finansowych. Z tytułu omówionych powyżej dwóch kategorii usług Wnioskodawca otrzymywał od Spółki na podstawie Umowy odrębne wynagrodzenie. Przewidziane w Umowie wynagrodzenie z tytułu tworzenia i przeniesienia na Spółkę praw autorskich do modyfikacji Oprogramowania miało charakter jednorazowy i zostało Wnioskodawcy w całości zapłacone przez Spółkę w 2019 r., na podstawie faktury wystawionej przez Wnioskodawcę w dniu 7 lutego 2019 r. Zaznaczyć przy tym należy, że w odniesieniu do wskazanej powyżej faktury Wnioskodawca w dniu 17 czerwca 2021 r. wystawił i doręczył Spółce fakturę korygująca, w której dokonał korekty pierwotnej faktury wyłącznie w zakresie nazwy usługi. Przeniesienie praw autorskich do wskazanych wyżej modyfikacji Oprogramowania zostało dokonane z mocy postanowień Umowy. Jednocześnie należy nadmienić, że wynagrodzenie zapłacone Wnioskodawcy przez Spółkę na podstawie faktury wystawionej 7 lutego 2019 r. obejmowało zarówno wynagrodzenie za modyfikacje Oprogramowania wytworzone przez Wnioskodawcę przez cały okres obowiązywania Umowy, a więc także modyfikacje Oprogramowania, które Wnioskodawca wytworzył, i do których prawa na podstawie Umowy przeniósł na Spółkę już po otrzymaniu tego wynagrodzenia. Z kolei wynagrodzenie za przewidziane w Umowie usługi doradcze w zakresie badania i modelowania rynków finansowych było wypłacane Wnioskodawcy przez Spółkę w 2019 r. w okresach miesięcznych, na podstawie wystawianych przez Wnioskodawcę faktur za poszczególne okresy rozliczeniowe. Tworzone przez Wnioskodawcę modele handlu algorytmicznego opierają się na oryginalnej i nowatorskiej matematycznej analizie zmienności wycen wybranych instrumentów finansowych na rynkach. Ustalony w ten sposób model jest zapisywany w postaci programu komputerowego, zawierającego określony algorytm handlu na instrumentach finansowych. Program komputerowy, w którym został zapisany model handlu algorytmicznego, może być tłumaczony na inny język oprogramowania oraz włączany do istniejących już programów, m.in. służących do zautomatyzowanego handlu instrumentami finansowymi. Modyfikacje Oprogramowania, które Wnioskodawca jako twórca Oprogramowania tworzył na zlecenie Spółki w 2019 r. na podstawie Umowy, były kluczowe z punktu widzenia funkcjonalności Oprogramowania. Zmiany wprowadzane poprzez modyfikacje ulepszały Oprogramowanie i dostosowywały je do zmieniającej się sytuacji na rynkach finansowych. Oprogramowanie pozbawione tego rodzaju modyfikacji utraciłoby po pewnym czasie swoją użyteczność. Podsumowując powyższe, modyfikacje Oprogramowania tworzone przez Wnioskodawcę na podstawie Umowy w istotny sposób zmieniały Oprogramowanie. Dodatkowo należy podkreślić, że opisane powyżej zmiany wprowadzane przez Wnioskodawcę do Oprogramowania polegały na zmianie określonych fragmentów kodu lub dopisywaniu nowych fragmentów kodu. Zmiany wprowadzane przez Wnioskodawcę do Oprogramowania nie miały więc jedynie charakteru technicznego, lecz polegały na rozwoju, adaptacji i aktualizacji Oprogramowania. Zatem rozwijanie lub ulepszanie przez Wnioskodawcę Oprogramowania w postaci tworzenia modyfikacji Oprogramowania stanowiło przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Wnioskodawca, tworząc modyfikacje Oprogramowania działał każdorazowo na podstawie nieodpłatnej licencji niewyłącznej, udzielonej Mu przez Spółkę wyłącznie w zakresie dokonywania zmian Oprogramowania - Spółka udzieliła Wnioskodawcy licencji jako właściciel Oprogramowania. Ponadto Wnioskodawca w ramach opisanego powyżej tworzenia modyfikacji Oprogramowania nie nabywał wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów. Rozwijanie oraz ulepszanie przez Wnioskodawcę Oprogramowania każdorazowo stanowiło przejaw działalności twórczej Wnioskodawcy o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej). Rozwijając Oprogramowanie, Wnioskodawca tworzył kody źródłowe, stanowiące odrębne utwory w rozumieniu art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231, z późn. zm.; dalej: Prawo autorskie).   Wskazane powyżej działania podejmowane przez Wnioskodawcę w zakresie tworzenia i rozwoju Oprogramowania posiadały następujące cechy: ·         stanowiły działalność: -        twórczą, tj. nastawioną na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, które nie miały charakteru odtwórczego, -        podejmowaną w sposób systematyczny, a nie incydentalny, -        nakierowaną na zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystywanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań; ·         działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia i rozwoju Oprogramowania obejmowała korzystanie z dostępnej wiedzy i umiejętności do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług; ·         zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, wprowadzone dzięki działalności Wnioskodawcy w zakresie tworzenia i rozwoju Oprogramowania, nie cechowały się rutynowością lub okresowością.   Wnioskodawca prowadził działalność spełniającą wymienione powyżej cechy oraz uzyskiwał z tej działalności przychody, począwszy od .. lutego 2017 r. (tj. od rozpoczęcia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej), a także kontynuował tego rodzaju działalność w kolejnych latach, w tym m.in. w 2019 r. Ponadto Wnioskodawca posiada odrębną w stosunku do podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, zgodną z wymogami art. 30cb UPDOF, która obejmuje, m.in. okres począwszy od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. Wskazana wyżej ewidencja jest prowadzona w sposób umożliwiający wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że Jego działalność twórcza ma charakter prac rozwojowych. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej uzyskuje przychody z tytułu przeniesienia na Spółkę praw autorskich do programu komputerowego, nazywanych we wniosku o interpretację „modyfikacjami Oprogramowania”. Modyfikacje Oprogramowania jako utwory w postaci programów komputerowych są chronione na podstawie art. 74 Prawa autorskiego. Rozwijanie oraz ulepszanie przez Wnioskodawcę Oprogramowania każdorazowo stanowi przejaw działalności twórczej Wnioskodawcy o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej). Rozwijanie oraz ulepszanie przez Wnioskodawcę Oprogramowania skutkuje powstaniem modyfikacji Oprogramowania, które są odrębnymi utworami w rozumieniu Prawa autorskiego i podlegają ochronie na podstawie art. 74 Prawa autorskiego. Wskazane powyżej modyfikacje Oprogramowania powstają w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej. Wskazane we wniosku o interpretację „modyfikacje Oprogramowania”, do których prawa Wnioskodawca przenosi na Spółkę za wynagrodzeniem, stanowią każdorazowo wytworzony bezpośrednio przez Wnioskodawcę odrębny program komputerowy, podlegający ochronie z art. 74 Prawa autorskiego. Efektem prowadzonych przez Wnioskodawcę prac jest projektowanie i tworzenie przez Wnioskodawcę modyfikacji Oprogramowania. Dzięki modyfikacjom Oprogramowania powstaje nowe Oprogramowanie, które ma nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter, w porównaniu do pierwotnego Oprogramowania lub wcześniej stworzonych przez Wnioskodawcę modyfikacji Oprogramowania. Modyfikacje Oprogramowania są utworami, które istotnie odróżniają się od innych dotychczas istniejących oprogramowań. Na podstawie umowy zawartej ze Spółką Wnioskodawca udziela jej zgody na wykonywanie zależnych praw autorskich do wytworzonego oprogramowania (modyfikacji Oprogramowania) i przenosi na Spółkę prawo udzielania zgody na wykonywanie takich praw innym podmiotom. W związku z ulepszeniem/rozwijaniem Oprogramowania, Wnioskodawca osiągał wyłącznie dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. dochód z tytułu przeniesienia praw autorskich do modyfikacji Oprogramowania na Spółkę. Wnioskodawca każdorazowo rozwija Oprogramowanie, którego jest pierwotnym oraz wyłącznym twórcą, do którego prawa autorskie przeniósł wcześniej na Spółkę. Wnioskodawca rozwijając Oprogramowanie korzysta z nieodpłatnej licencji niewyłącznej udzielonej przez Spółkę na dokonywanie zmian Oprogramowania. Rozwijając Oprogramowanie, Wnioskodawca tworzy nowe kody (algorytmy), stanowiące odrębne utwory w rozumieniu Prawa autorskiego w postaci wskazanych we wniosku o interpretację „modyfikacji Oprogramowania”, których Wnioskodawca jest jedynym twórcą, i do których jest wyłącznie uprawniony. W wyniku wytworzenia wskazanych powyżej modyfikacji Oprogramowania Wnioskodawca uzyskuje wyłącznie dochód w postaci wynagrodzenia za przeniesienie na Spółkę praw autorskich do tych modyfikacji Oprogramowania. Innych dochodów wynikających z wytworzenia modyfikacji Oprogramowania Wnioskodawca nie osiąga. Wnioskodawca pierwszy dochód, do którego zamierza zastosować preferencyjną 5% stawkę podatku, osiągnął w dniu 7 lutego 2019 r. Wnioskodawca zamierza zastosować preferencyjną 5% stawkę podatku wyłącznie do dochodu uzyskanego z tytułu przeniesienia na Spółkę praw autorskich (nie uwzględniając usług doradczych). Dochody z działalności gospodarczej Wnioskodawcy za 2019 r. zostały wykazane w zeznaniu PIT-36L, złożonym wraz z załącznikiem PIT-B. Ponadto, Wnioskodawca za 2019 r. złożył zeznanie PIT-36 oraz załącznik PIT-O. W zeznaniu tym rozliczone były dochody z umowy o pracę oraz najem prywatny.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:   1)    Czy opisana w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia modyfikacji Oprogramowania będących utworami chronionym przepisami Prawa autorskiego, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 UPDOF? 2)    W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca w zakresie dochodu osiągniętego w 2019 r., odpowiadającego wynagrodzeniu otrzymanemu z tytułu przeniesienia przez Wnioskodawcę na Spółkę prawa autorskiego do modyfikacji Oprogramowania, wytworzonych w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej, ma prawo skorzystać z preferencyjnej stawku podatku w wysokości 5% podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 30ca ust. 1 UPDOF?   Zdaniem Wnioskodawcy,   Ad. 1 Ustalenie, że w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje działalność badawczo-rozwojową jest jedną z kluczowych przesłanek dopuszczalności zastosowania w stosunku do dochodów uzyskiwanych przez Wnioskodawcę z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjnej stawki podatku dochodowego w wysokości 5% podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 30ca ust. 1 UPDOF. W ocenie Wnioskodawcy, prowadzone przez Niego w ramach działalności gospodarczej począwszy od 1 lutego prace w postaci usług polegających na tworzeniu modeli handlu algorytmicznego, połączone z zapisywaniem tych modeli w postaci programu komputerowego, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 UPDOF. Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z definicją zawartą w art. 5a pkt 38 UPDOF, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W wydanych przez Ministra Finansów „Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box” (dalej: „Objaśnienia”) wskazano w tezie nr 31 na następujące kryteria uznania danej działalności z działalność badawczo-rozwojową: i. twórczość; ii. systematyczność; iii. zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Odnosząc się do pierwszego ze wskazanych powyżej kryteriów działalności badawczo-rozwojowej należy zauważyć, że Wnioskodawca jest twórcą Oprogramowania oraz opracowań Oprogramowania. Zgodnie z art. 74 ust. 2 Prawa autorskiego, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania. Należy zauważyć, że tworzone przez Wnioskodawcę modyfikacje Oprogramowania są utworami w rozumieniu Prawa autorskiego przede wszystkim ze względu na posiadanie cechy twórczości. Jednocześnie występowanie tej cechy powoduje, że działalność Wnioskodawcy spełnia określone dla działalności badawczo-rozwojowej kryterium twórczości. Ciągłe (systematyczne) podejmowanie działalności twórczej przez Wnioskodawcę jest podyktowane charakterem działalności Wnioskodawcy, polegającej na tworzeniu modeli handlu algorytmicznego, zapisywanych w postaci programów komputerowych. Modele handlu algorytmicznego wymagają bowiem stałej aktualizacji. Jednocześnie, jak wskazują Objaśnienia, działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie, niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomiczne (teza nr 39 Objaśnień). Zatem w przypadku Wnioskodawcy kryterium „systematyczności” realizuje się poprzez nastawienie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej na stałe modyfikowanie Oprogramowania, polegające na ulepszaniu lub rozszerzaniu funkcjonalności Oprogramowania, w oparciu o dokonywaną przez Wnioskodawcę oryginalną i nowatorską analizę matematyczną zmienności wycen wybranych instrumentów finansowych na rynkach. Modyfikowanie Oprogramowania przez Wnioskodawcę odbywa się w ramach współpracy gospodarczej pomiędzy Wnioskodawcą i Spółką, a zmiany wprowadzane do oprogramowania odpowiadają zgłaszanym przez Spółkę oczekiwaniom co do funkcjonalności Oprogramowania. Ostatecznie należy wskazać, że wykonywana przez Wnioskodawcę działalność w zakresie tworzenia opracowania Oprogramowania jest nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prace w zakresie programowania realizowane w ramach działalności Wnioskodawcy bowiem wykorzystują dostępną wiedzę do tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych modeli handlu algorytmicznego, które są utrwalane w postaci programów komputerowych (Oprogramowania i dalszych opracowań Oprogramowania). Podsumowując działalność Wnioskodawcy polegająca na stworzeniu Oprogramowania, a następnie opracowań Oprogramowania, spełniała wszystkie kryteria do zakwalifikowania jej jako działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 UPDOF.   Ad. 2 Zdaniem Wnioskodawcy, zarówno w przedstawionym stanie faktycznym, jak i w zdarzeniu przyszłym, będzie mieć On prawo do korzystania z preferencyjnej stawku podatku w wysokości 5% podstawy opodatkowania (art. 30ca ust. 1 UPDOF) od dochodów z tytułu przeniesienia na Spółkę prawa autorskiego do utworów w postaci modyfikacji Oprogramowania, wytworzonych w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej. Uzasadniając powyższe wskazać należy, że Wnioskodawca jest twórcą Oprogramowania oraz późniejszych modyfikacji Oprogramowania. Wyjaśnienia wymaga, że status utworu na gruncie Prawa autorskiego mają nie tylko pierwotne wersje programów komputerowych, ale również twórcze modyfikacje tych programów, nazywane na gruncie Prawa autorskiego „opracowaniami”. Powyższe wynika z art. 2 ust. 2 Prawa autorskiego, który stanowi, że opracowanie cudzego utworu, w szczególności tłumaczenie, przeróbka, adaptacja, jest przedmiotem prawa autorskiego bez uszczerbku dla prawa do utworu pierwotnego. Jednocześnie należy zauważyć, że warunkiem zakwalifikowania opracowania programu komputerowego jako utworu jest spełnianie ogólnych przesłanek takiej kwalifikacji, określonych w art. 1 ust. 1 Prawa autorskiego, tj. opracowanie musi stanowić przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Zatem program komputerowy będący opracowaniem istniejącego już programu komputerowego może posiadać cechy utworu chronionego na podstawie art. 74 Prawa autorskiego. Zważywszy, że, jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, tworzone przez Wnioskodawcę opracowania Oprogramowania mają charakter twórczy (zmieniają lub twórczo rozszerzają oprogramowanie), to należy uznać je za utwory chronione na podstawie art. 74 Prawa autorskiego. Oznacza to, że stworzone przez Wnioskodawcę Oprogramowanie oraz modyfikacje (opracowania) Oprogramowania są odrębnymi utworami w postaci programów komputerowych, chronionymi przez przepisy Prawa autorskiego. Zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 UPDOF, autorskie prawo do programu komputerowego jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Zważywszy, że tworzone przez Wnioskodawcę opracowania Oprogramowania stanowią program komputerowy, chroniony na podstawie art. 74 Prawa autorskiego, to prawa do opracowań Oprogramowania zaliczają się do kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskazanych w art. 30ca ust. 2 pkt 8 UPDOF. Biorąc pod uwagę, że działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia oprogramowania spełnia cechy działalności badawczo-rozwojowej, a w konsekwencji zakładając twierdzącą odpowiedź na pytanie oznaczone w niniejszym wniosku nr 1, należy również stwierdzić, że kwalifikowane prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 UPDOF powstają w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej. W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy dochody osiągane w 2019 r. z tytułu przeniesienia na Spółkę autorskich praw do modyfikacji Oprogramowania mieszczą się w kategorii dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 UPDOF, wobec czego Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania do tych dochodów stawki, o której mowa w art. 30ca ust. 1 UPDOF. Ponadto, opisane uprawnienie będzie można zastosować za okres, w którym Wnioskodawca prowadził odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 2 UPDOF oraz dla dochodów objętych tą ewidencją. Należy przy tym podkreślić, że wymóg prowadzenia ewidencji określonej w art. 30cb ust. 2 UPDOF nie jest równoznaczny z obowiązkiem prowadzenia tej ewidencji na bieżąco. Powyższa ewidencja jest bowiem prowadzona w celu wykazania informacji, o których mowa w art. 30cb ust. 1 UPDOF przez podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów, chcących podlegać opodatkowaniu na podstawie art. 30ca ustawy UPDOF. Zatem odrębna ewidencja powinna być sporządzona wyłącznie w celu skorzystania z preferencji IP Box, i wyłącznie w celu wyliczenia podstawy opodatkowania stawką preferencyjną. Powyższe stanowisko potwierdzają wyroki sądów administracyjnych (m.in. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 26 sierpnia 2020 r., sygn. akt I SA/Wr 170/20 lub wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 30 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Go 115/20). Jednocześnie konsekwencją powyższego stanowiska jest wniosek, że podatnik posiadający ewidencję określoną w art. 30cb ust. 2 UPDOF za wcześniejsze lata podatkowe oraz spełniający w odniesieniu do tych lat pozostałe warunki skorzystania z preferencji IP Box, może w zakresie dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej wypracowanych  w tych wcześniejszych latach podatkowych skorzystać z opodatkowania stawką 5%. W tym celu jednak podatnik powinien złożyć korektę deklaracji podatkowej złożone za wcześniejsze lata (w przypadku Wnioskodawcy za 2019 r.), stosownie do przepisu art. 81 ustawy z dnia 29 sierpnia 2997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325), w której wykaże dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej opodatkowany stawką 5% podatku. Możliwość korekty rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych w celu skorzystania z preferencji IP Box potwierdza m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 marca 2021 r., Nr 0114-KDIP3-1.4011.112.2021.2.MZ lub z dnia 24 marca 2021 r., Nr 0113-KDIPT2-3.4011.1013.2020.2.SJ.   Ponadto należy nadmienić, że w analogicznych sprawach dotyczących podatników prowadzących działalność w zakresie tworzenia programów komputerowych Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził dopuszczalność stosowania preferencyjnej stawki podatku na podstawie art. 30ca ust. 1 UPDOF w stosunku do dochodu uzyskiwanego ze zbycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci prawa autorskiego do programu komputerowego lub modyfikacji programu komputerowego, tak m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej: ·         z dnia 8 lipca 2019 r., Nr 0115-KDIT3.4011.224.2019.3.MR, ·         z dnia 4 lipca 2019 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.243.2019.1.BO, ·         z dnia 1 sierpnia 2019 r., Nr 0115-KDIT3.4011.242.2019.3.MR, ·         z dnia 10 kwietnia 2020 r., Nr 0112-KDIL2-2.4011.45.2020.2.AA, ·         z dnia 31 grudnia 2019 r., Nr 0114-KDIP3-3.4011.495.2019.2.MT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego - jest prawidłowe.   Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.   W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to: a)    badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.– Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r., poz. 85, 374, 695, 875 i 1086), b)    badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.   Z kolei, w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.   Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania naukowe są działalnością obejmującą: 1)    badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2)    badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.   Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wyraźnie podkreślić, że w celu stwierdzenia, czy Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazane w art. 5a pkt 38-40 ww. ustawy). Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje Słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji - głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność  badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów. Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy. Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych. Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz cytowane przepisy, należy stwierdzić, że przedstawione we wniosku działania Wnioskodawcy spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż są podejmowane w sposób systematyczny, mają charakter twórczy oraz podejmowane są w celu zwiększania zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Reasumując – podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych (Oprogramowania), stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Rozpatrując z kolei możliwość skorzystania przez Wnioskodawcę z tzw. ulgi Innovation Box, należy zauważyć, że przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.   W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1)    patent, 2)    prawo ochronne na wzór użytkowy, 3)    prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4)    prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5)    dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6)    prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7)    wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r., poz. 213), 8)    autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.   Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.   Stosownie natomiast do ust. 4 art. 30ca omawianej ustawy, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a + b) * 1,3 a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a)    prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b)    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d), od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c)    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d), od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d)    nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.   Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww. ustawy).   Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1)    z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2)    ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3)    z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4)    z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.   Na podstawie art. 30ca ust. 11 ww. ustawy, podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę). Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.   Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1)    wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2)    prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3)    wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4)    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5)    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.   Stosownie do art. 30cb ust. 2 ww. ustawy, podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.  Zgodnie z art. 30cb ust. 3 omawianej ustawy, w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W tym zakresie wpisują się one w realizację „Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, „Strategii na rzecz doskonałości naukowej, nowoczesnego szkolnictwa wyższego, partnerstwa z biznesem i społecznej odpowiedzialności nauki” oraz „Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju” w obszarze innowacyjności. Znowelizowane przepisy mają prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w Polsce oraz stanowić swoiste „zamknięcie” łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych. Należy także wskazać, że powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy, czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. Możliwość skorzystania z ulgi Innovation Box ma miejsce również w sytuacji, gdy podatnik dokona zakupu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa powyżej, pod warunkiem że następnie poniesie on koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa. Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania będzie wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) wynikającej z Raportu OECD nr 5 BEPS. Przewidziano także możliwość zlecenia wykonania prac badawczo-rozwojowych innym podmiotom zarówno niepowiązanym, jak i powiązanym. Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację). Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1062, z późn. zm.), stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box. W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki zgodnie z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Należy w tym miejscu zauważyć, że podatnik musi przyczynić się twórczo do powstania kwalifikowanego IP, tj. przez wytworzenie, rozwinięcie, lub ulepszenie kwalifikowanego IP. To oznacza, że podatnik, który nabył np. autorskie prawo do programu komputerowego (lub inne kwalifikowane IP), ale nie rozwinął lub nie ulepszył nabytego kwalifikowanego IP, nie będzie mógł skorzystać z preferencyjnego 5% opodatkowania zgodnie z przepisami o IP Box. Rozwinięcie lub ulepszenie przedmiotu ochrony oznacza w szczególności rozbudowanie, poszerzenie zakresu funkcjonalnego albo użyteczności już istniejącego kwalifikowanego IP, niezależnie od tego, czy podatnik uzyskał dodatkową ochronę na to rozwinięcie lub ulepszenie. Decydującym determinantem jest tutaj aspekt faktyczny rozumiany jako rozwinięcie lub ulepszenie istniejącego kwalifikowanego IP w dowolnej postaci, o ile działania te prowadzą do poprawy użyteczności albo funkcjonalności już istniejącego kwalifikowanego IP. Skoro podatnik ulepsza lub rozwija kwalifikowane IP, którego własności nie posiada,  to nie może go zbyć. Zbywa on co najwyżej efekty swoich prac badawczo-rozwojowych związanych z ulepszeniem „cudzego” IP. Gdyby zbywał IP, to oznaczałoby, że wytworzył nowe IP, a nie ulepszył już istniejące. Innymi słowy, własność ulepszenia bez własności kwalifikowanego IP nie daje prawa do skorzystania z preferencji, ponieważ trudno przyjąć, że podatnik, który ulepszył na przykład autorskie prawa do IP może zbyć, czy udzielić licencji na program komputerowy skoro nie jest właścicielem „całego IP” (programu komputerowego), tylko jest właścicielem efektów prac związanych z jego ulepszeniem.   Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do opisu sprawy, należy wskazać, że: 1)    Wnioskodawca w ramach indywidualnej działalności gospodarczej tworzy, rozwija i ulepsza oprogramowanie; 2)    Wnioskodawca wykonuje powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych; 3)    w wyniku prowadzonych przez Wnioskodawcę prac powstaje autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych; 4)    Wnioskodawca osiąga dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 5)    Wnioskodawca posiada odrębną ewidencję, która obejmuje okres począwszy od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. prowadzi odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.   Mając powyższe na uwadze, dochód z tytułu przeniesienia praw do opisanego przez Wnioskodawcę oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że Wnioskodawca uprawniony jest do preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu uwzględniając 5% stawkę podatku, o której mowa w art. 30ca ww. ustawy, przy spełnieniu warunków formalnych dotyczących prowadzenia odrębnej ewidencji wskazanej w art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Jeżeli Wnioskodawca prowadził na bieżąco ewidencję, zgodnie z wymogami art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem od momentu poniesienia pierwszych kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to w stosunku do dochodów uzyskanych od momentu zaprowadzenia odrębnej ewidencji może stosować stawkę, o której mowa wyżej. W związku z tym uzyskane w 2019 r. kwalifikowane dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, Wnioskodawca może opodatkować 5% stawką preferencyjną na podstawie art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zastrzec przy tym należy, że uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody niestanowiące dochodów ze sprzedaży autorskiego prawa do programu komputerowego lub jego części, nie podlegają ocenie przez tutejszy Organ. Tutejszy Organ zaznacza, że niniejsza interpretacja indywidualna stanowi rozstrzygnięcie tylko i wyłącznie w zakresie postawionych pytań i nie odnosi się do oceny innych kwestii poruszonych w stanowisku Wnioskodawcy, przede wszystkim ocenie Organu nie podlegało stwierdzenie, że wymóg prowadzenia ewidencji określonej w art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest równoznaczny z obowiązkiem prowadzenia tej ewidencji na bieżąco (gdyż nie było to przedmiotem zapytania).   Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.), przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.  Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.