0113-KDIPT2-2.4011.1043.2021.2.SR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 19 października 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 15 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczenia pieniężnego otrzymywanego z Hiszpanii. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem złożonym 31 grudnia 2021 r. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Wnioskodawca otrzymuje od 2018 r. z Hiszpanii, przyznane przez Ministerio De Inclusion, Seguridad Social Y Migraciones, wypłacane poprzez system bankowy, świadczenie opisane w przesłanym mu „Certyficado de rentas” jako „Pension Incapac. Permte. Total”, co zdaniem Wnioskodawcy oznacza „Pensión de Incapacidad Permanente” czyli odpowiada świadczeniu z tytułu trwałej niezdolności do pracy. Świadczenie to jest wypłacane w związku z uprzednim świadczeniem pracy na podstawie kontraktu w hiszpańskiej kopalni. Wnioskodawca nie potrafi określić czy świadczenie to jest rentą czy też zasiłkiem w świetle polskich przepisów podatkowych. Świadczenie to jest zwolnione z podatku w Hiszpanii i według wiedzy Wnioskodawcy przysługuje mu z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Pytanie Wnioskodawcy dotyczy 2018 r., tak jak i opis stanu faktycznego. Wnioskodawca jest świadomy, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody i opłaca zaliczki na podatek oraz podatek do właściwego urzędu skarbowego. Kwestią wątpliwą jest wysokość przychodu, a w konsekwencji dochodu. Wnioskodawcy przyznano 75% kwoty bazowej, co wynosi według dokumentów przesyłanych mu z Hiszpanii za 2018 r. 1 376,68 euro miesięcznie. Kwota ta jednak nigdy nie wpłynęła na rachunek bankowy prowadzony w polskim banku w walucie euro. Zazwyczaj w 2018 r. na rachunek w danym miesiącu wpływała kwota niższa o kilkanaście lub kilkadziesiąt euro; np. w lipcu 2018 r. 1 315,82 euro. Zdarzało się również, że kwota ta była wyższa np. w sierpniu 1 464,99 euro. Z dokumentów, które Wnioskodawca otrzymuje nie wynika by zmieniała się kwota przyznana przez Ministerio De Inclusion, Seguridad Social Y Migraciones. Jak wyjaśniono Wnioskodawcy w rozmowie telefonicznej różnice pomiędzy kwotą przyznaną 1 376,68 euro, a kwotami, które wpływają na Jego rachunek bankowy wynikają najpewniej z faktu, że wypłacana przez hiszpański organ kwota jest kilkukrotnie przeliczana i przewalutowana nim trafi na krajowy (polski) rachunek bankowy Wnioskodawcy, mimo że ten jest prowadzony w euro. W wyciągu bankowym, bank podatnika (…) nie wykazuje jakichkolwiek opłat czy prowizji pobieranych od kwoty, która wpływa na rachunek Wnioskodawcy. W uzupełnieniu wniosku wskazano, że: -        Wnioskodawca posiada obywatelstwo polskie. -        Ze względu na przebyty w 2017 r. udar mózgu trudno Wnioskodawcy przypomnieć sobie dokładny moment powrotu do Polski z zamiarem stałego zamieszkania, niemniej jednak w 2018 r., czyli w roku, którego dotyczy wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji, posiadał On na terytorium RP ośrodek interesów życiowych. -        W 2018 r. Wnioskodawca posiadał na terytorium RP ośrodek interesów życiowych przez cały rok. -        W 2018 r. Wnioskodawca nie opuszczał w ogóle terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (przebywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym zgodnie z art. 3 ust. 1a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). -        Każdego roku Wnioskodawca wysyła do Hiszpanii CFR-1, gdzie wskazane jest miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. -        Wskazane we wniosku świadczenie jest wypłacane przez Seguridad Social Y Migraciones, który przesyła świadczenie do Banku …. -        Wskazane we wniosku świadczenie jest wypłacane według przepisów systemu ubezpieczeń społecznych Hiszpanii. -        W decyzji przyznającej Wnioskodawcy przedmiotowe świadczenie określono całkowitą trwałą niezdolność do pracy i przyznano „Pensión de Incapacidad Permanente”. -        Kwota bazowa wynika z przepisów prawa obowiązujących w Hiszpanii, Wnioskodawca nie ma wiedzy w jaki sposób jest ustalana. -        Nikt nigdy nie wskazał Wnioskodawcy przyczyny, dlaczego system bankowy działa w ten sposób, Bank … nie wykazuje jakichkolwiek opłat czy prowizji pobieranych od kwoty, która wpływa na Jego rachunek. -        Wnioskodawca uzyskiwał w 2018 r. także dochody z polskiej emerytury. Pytanie Czy przychodem Wnioskodawcy w 2018 r. była każdorazowo, w miesiącu otrzymania, kwota przyznana przez organ wypłacający świadczenie, tj. 1 376,68 euro, czy też przychód stanowiły kwoty otrzymane, tj. rzeczywiście wpływające na rachunek bankowy? Pana stanowisko w sprawie Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy), ale zasada ta jest stosowana z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Umowa zawarta między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisana w Madrycie dnia 15 listopada 1979 r. (Dz. U. z 1982 r. Nr 17 poz. 127) znajduje zastosowanie m.in. do podatku dochodowego co wynika z jej art. 2 ust. 3 lit. 1. W rozumieniu art. 4 przywołanej umowy bilateralnej Wnioskodawca jest osobą mającą miejsce zamieszkania w Polsce (umawiającym się państwie), gdyż podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu z uwagi na swoje stałe miejsce zamieszkania. W art. 19 ust. 2 lit. b) umowy z Hiszpanią strony postanowiły, że renty, emerytury i inne świadczenia o podobnym charakterze, wypłacane z tytułu zatrudnienia w przeszłości, podlegają opodatkowaniu tylko w państwie zamieszkania osoby, której są wypłacane. Toteż przyjmuje się, że opisane we wniosku świadczenie podlega opodatkowaniu tylko w Polsce (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 822/17). Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; dalej jako: „u.PIT”), przychodem w rozumieniu podatkowym – o ile przepis szczególny nie stanowi inaczej – jest kwota faktycznie otrzymana lub postawiona do dyspozycji w roku kalendarzowym. Przywołany przepis nie czyni dla renty czy świadczenia inwalidzkiego, zasiłku itp. zastrzeżenia szczególnego, na mocy którego przychodem miałaby być kwota należna, choćby nie została faktycznie otrzymana. Odesłania takie dotyczą m.in. art. 14 u.PIT, czyli działalności gospodarczej. Wobec powyższego, w braku szczególnej reguły ustalania przychodu zastosowanie znajdzie przepis ogólny, który właśnie wskazuje na kwotę otrzymaną lub pozostawioną do dyspozycji, a nie kwotę „należną”, czyli tu kwotę przyznanego świadczenia. Kwotę tą, wyrażoną w euro, zgodnie z art. 11a ust. 1 u.PIT, dla celu rozliczenia podatku dochodowego w Polsce należy następnie przeliczyć na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu, tj. poprzedzającego dzień wpływu świadczenia na rachunek bankowy. Zgodnie z art. 44 ust. 1a pkt 2 u.PIT, który zdaniem Wnioskodawcy znajduje tu zastosowanie, osiągając przychód, a w konsekwencji dochód, bez pośrednictwa płatnika był On w 2018 r. obowiązany bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w art. 44 ust. 3a u.PIT. Przepis ten nie modyfikuje jednak pojęcia przychodu, toteż w celu obliczenia dochodu uwzględniać należało przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.PIT, czyli kwotę faktycznie otrzymaną (wpływającą na rachunek bankowy podatnika), tj. niekiedy niższą a niekiedy wyższą niż przyznana przez Ministerio De Inclusion, Seguridad Social Y Migraciones. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). W myśl art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1)    posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2)    przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Na podstawie art. 3 ust. 2a ww. ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy). Ustawodawca przesądził zatem, że zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego (art. 3 ust. 1 ww. ustawy) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Stąd też do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe korygowane wyłącznie treścią umów międzynarodowych w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu (art. 4a ww. ustawy). Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego przyszłego wynika, że Wnioskodawca posiada obywatelstwo polskie. W 2018 r., czyli w roku, którego dotyczy wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji, posiadał On na terytorium RP ośrodek interesów życiowych przez cały rok. Wnioskodawca otrzymuje od 2018 r. z Hiszpanii, przyznane przez Ministerio De Inclusion, Seguridad Social Y Migraciones, wypłacane poprzez system bankowy, świadczenie opisane w przesłanym mu „Certyficado de rentas” jako „Pension Incapac. Permte. Total”, co zdaniem Wnioskodawcy oznacza „Pensión de Incapacidad Permanente”, czyli odpowiada świadczeniu z tytułu trwałej niezdolności do pracy. Świadczenie to jest wypłacane w związku z uprzednim świadczeniem pracy na podstawie kontraktu w hiszpańskiej kopalni. Wnioskodawca nie potrafi określić czy świadczenie to jest rentą czy też zasiłkiem w świetle polskich przepisów podatkowych. W decyzji przyznającej Wnioskodawcy przedmiotowe świadczenie określono całkowitą trwałą niezdolność do pracy „i przyznano "Pensión de Incapacidad Permanente”. Świadczenie jest wypłacane według przepisów systemu ubezpieczeń społecznych Hiszpanii. Świadczenie to jest zwolnione z podatku w Hiszpanii i według wiedzy Wnioskodawcy przysługuje mu z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Wnioskodawca opłaca zaliczki na podatek oraz podatek do właściwego urzędu skarbowego. Wnioskodawcy przyznano 75% kwoty bazowej, co wynosi z dokumentów przesyłanych mu z Hiszpanii za 2018 r., tj.  1 376,68 euro miesięcznie. Kwota ta jednak nigdy nie wpłynęła na rachunek bankowy prowadzony w polskim banku w walucie euro. Zazwyczaj w 2018 r. na rachunek w danym miesiącu wpływała kwota niższa o kilkanaście lub kilkadziesiąt euro; np. w lipcu 2018 r. 1 315,82 euro. Zdarzało się również, że kwota ta była wyższa np. w sierpniu 1 464,99 euro. Z dokumentów, które Wnioskodawca otrzymuje nie wynika by zmieniała się przyznana kwota. Jak wyjaśniono Wnioskodawcy w rozmowie telefonicznej różnice pomiędzy kwotą przyznaną 1 376,68 euro a kwotami, które wpływają na Jego rachunek bankowy wynikają najpewniej z faktu, że wypłacana przez hiszpański organ kwota jest kilkukrotnie przeliczana i przewalutowana nim trafi na krajowy (polski) rachunek bankowy Wnioskodawcy, mimo że ten jest prowadzony w euro. W wyciągu bankowym, bank podatnika nie wykazuje jakichkolwiek opłat czy prowizji pobieranych od kwoty, która wpływa na rachunek Wnioskodawcy. Nikt nigdy nie wskazał Wnioskodawcy przyczyny, dlaczego system bankowy działa w ten sposób, Bank … nie wykazuje jakichkolwiek opłat czy prowizji pobieranych od kwoty, która wpływa na Jego rachunek. Wnioskodawca uzyskiwał w 2018 r. także dochody z polskiej emerytury. W tym miejscu zauważyć należy, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1205, z późn. zm.), z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej przysługują następujące świadczenia: 1)    „zasiłek chorobowy” – dla ubezpieczonego, którego niezdolność do pracy spowodowana została wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową; 2)    „świadczenie rehabilitacyjne” – dla ubezpieczonego, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy; 3)    „zasiłek wyrównawczy” – dla ubezpieczonego będącego pracownikiem, którego wynagrodzenie uległo obniżeniu wskutek stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu; 4)    „jednorazowe odszkodowanie” – dla ubezpieczonego, który doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu; 5)    „jednorazowe odszkodowanie” – dla członków rodziny zmarłego ubezpieczonego lub rencisty; 6)    „renta z tytułu niezdolności do pracy” – dla ubezpieczonego, który stał się niezdolny do pracy wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej; 7)    „renta szkoleniowa” – dla ubezpieczonego, w stosunku do którego orzeczono celowość przekwalifikowania zawodowego ze względu na niezdolność do pracy w dotychczasowym zawodzie spowodowaną wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową; 8)    „renta rodzinna” – dla członków rodziny zmarłego ubezpieczonego lub rencisty uprawnionego do renty z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej; 9)    „dodatek do renty rodzinnej” – dla sieroty zupełnej; 10) dodatek pielęgnacyjny; 11) pokrycie kosztów leczenia z zakresu stomatologii i szczepień ochronnych oraz zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne w zakresie określonym ustawą. W związku z tym, że Wnioskodawca posiadał w 2018 r. miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (tzw. nieograniczony obowiązek podatkowy i rezydencję podatkową) wyłącznie w Polsce oraz otrzymywał rentę z tytułu niezdolności do pracy z Hiszpanii, w przedmiotowej sprawie zastosowanie będzie miała umowa zawarta między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisana w Madrycie dnia 15 listopada 1979 r. (Dz. U. z 1982 r. Nr 17 poz. 127). W myśl art. 18 ww. Umowy, stosownie do postanowień ustępu 2 artykułu 19 emerytury i inne świadczenia o podobnym charakterze, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie w związku z jej zatrudnieniem w przeszłości, będą opodatkowane tylko w tym Państwie Stosownie do art. 19 ust. 2 lit. a) ww. Umowy, jakakolwiek renta lub emerytura, wypłacana przez Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną lub władzę lokalną albo z funduszy utworzonych przez to Państwo, jego jednostkę terytorialną lub władzę lokalną jakiejkolwiek osobie fizycznej z tytułu usług świadczonych na rzecz tego Państwa, jego jednostki terytorialnej lub władzy lokalnej, będzie opodatkowana tylko w tym Państwie. Jednakże takie renty lub emerytury będą opodatkowane tylko w tym drugim Umawiającym się Państwie, jeżeli osoba je otrzymująca jest obywatelem tego Państwa i ma w nim miejsce zamieszkania (art. 19 ust. 2 lit. b) ww. Umowy). W związku z powyższym wskazać należy, że emerytury i inne świadczenia o podobnym charakterze, wypłacane z tytułu zatrudnienia w przeszłości, podlegają opodatkowaniu tylko w państwie zamieszkania osoby, której są wypłacane. Natomiast renty lub emerytury wypłacane z tytułu usług świadczonych na rzecz Hiszpanii, jej jednostki terytorialnej lub władzy lokalnej podlegają opodatkowaniu tylko w Hiszpanii – jeżeli nie zachodzi warunek określony w art. 19 ust. 2 lit. b) ww. Umowy, zgodnie z którym – renty lub emerytury będą opodatkowane tylko w Polsce, jeżeli osoba je otrzymująca jest obywatelem Polski i ma w Polsce miejsce zamieszkania. Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego Wnioskodawca w 2018 r. mieszkał w Polsce, natomiast rentę z tytułu niezdolności do pracy otrzymywał z Hiszpanii. Świadczenie to jest wypłacane w związku z uprzednim świadczeniem pracy na podstawie kontraktu w hiszpańskiej kopalni. Biorąc pod uwagę ww. Umowę, należy stwierdzić, że renta z tytułu niezdolności do pracy z Hiszpanii otrzymywana przez Wnioskodawcę w 2018 r. podlegała opodatkowaniu tylko w Polsce, gdyż Wnioskodawca miał w Polsce miejsce zamieszkania. Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłem przychodu jest m.in. emerytura lub renta. Zgodnie natomiast z treścią art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. W myśl art. 12 ust. 7 ww. ustawy, przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych. W świetle art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do poboru zaliczek miesięcznych jako płatnicy są obowiązane osoby prawne i ich jednostki organizacyjne, które dokonują wypłaty emerytur i rent z zagranicy – od wypłacanych przez nie emerytur i rent. Stosownie do art. 35 ust. 3 ww. ustawy, zaliczki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 7, za miesiące od stycznia do grudnia ustala się w sposób określony w art. 32 ust. 1-1e, z tym że w przypadku poboru zaliczek od emerytur i rent z zagranicy stosuje się postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zawartej z państwem, z którego pochodzą te emerytury i renty. Podatnik przy odbiorze emerytury lub renty, o której mowa w ust. 3, może wpłacić płatnikowi ustaloną zaliczkę w złotych. Wpłatę tę uznaje się za zaliczkę potrąconą przez płatnika (art. 35 ust. 3a ww. ustawy). Zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, są obowiązani przesłać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, z zastrzeżeniem ust. 5. Informację, o której mowa w zdaniu pierwszym, sporządza się również w przypadku dokonywania wypłaty świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 pkt 46 i 74. W informacji tej wykazuje się również dochody zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych. W myśl art. 39 ust. 2 ww. ustawy, jeżeli obowiązek poboru przez płatników, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, zaliczek na podatek ustał w ciągu roku, płatnicy na pisemny wniosek podatnika, w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku, są obowiązani do sporządzenia i przekazania podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, lub urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania, imiennej informacji, o której mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5. Stosownie do art. 40 ww. ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 31, 33, 34 i 35, jeżeli osiągają inne dochody, od których płatnicy nie mają obowiązku poboru zaliczek na podatek, są obowiązani wpłacić zaliczki na podatek należny od tych dochodów według zasad określonych w art. 44 ust. 3a. Natomiast w sytuacji, gdy emerytura lub renta z zagranicy jest otrzymywana bez pośrednictwa płatnika należy mieć na uwadze przepis art. 44 ust. 1a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników z emerytur i rent z zagranicy są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a ww. artykułu. Zgodnie z jego treścią, podatnicy uzyskujący dochody, o których mowa w ust. 1a, są obowiązani w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód był uzyskany, a za grudzień – w terminie złożenia zeznania podatkowego, wpłacać zaliczki miesięczne, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Za dochód, o którym mowa w zdaniu pierwszym, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody po odliczeniu miesięcznych kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 lub 9 oraz zapłaconych w danym miesiącu składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lub 2a. Przy obliczaniu zaliczki podatnik może stosować wyższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W odniesieniu do przeliczenia przychodów w walucie obcej na walutę krajową należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 11a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu. Powołany wyżej przepis wskazuje na zasadę przeliczania przychodów w walucie obcej na walutę krajową, stwierdzając, że przychody te przelicza się przy uwzględnieniu średniego kursu waluty obcej (tu: euro) ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu. W związku z powyższym, dla celów prawidłowego obliczenia w złotych polskich wysokości renty oraz zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od tej renty Wnioskodawca powinien przeliczyć na polskie złote renty przyznane w euro według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu stosownie do art. 11a ust. 1 ww. ustawy. W świetle powyższego, w przypadku, gdy renta wypłacana jest w walucie zagranicznej oraz wypłata następuje bez pośrednictwa polskiego płatnika to dla celów prawidłowego obliczenia w złotych polskich wysokości renty oraz zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od tej renty Wnioskodawca powinien przeliczyć rentę na polskie złote według kursu średniego walut obcych ogłaszanego przez  Bank z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu stosownie do art. 11a ust. 1 ww. ustawy. Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 1aa,7 i 8. W ww. zeznaniu rocznym należy wykazać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika emerytury i renty uzyskiwane z zagranicy. Kwot nie należy zaokrąglać do pełnych złotych. Nie należy uwzględniać kwot nieotrzymanych lub niepostawionych do dyspozycji podatnika w danym roku. Reasumując, należy stwierdzić, że w związku z tym, że Wnioskodawca posiadał w 2018 r. miejsce zamieszkania w Polsce, to dochody z renty z tytułu niezdolności do pracy wypłacanej z Hiszpanii podlegały w 2018 r. opodatkowaniu tylko w Polsce. Przychód z tytułu ww. renty należało wykazać w zeznaniu podatkowym PIT-36 za 2018 r. (tj. sumę kwot faktycznie otrzymanych świadczeń po przeliczeniu według średniego kursu NBP z dnia roboczego poprzedzającego bezpośrednio dzień uzyskania przychodów), łącznie z dochodami z polskiej emerytury osiągniętymi w tym samym roku podatkowym, poprzez sumowanie ich i rozliczenie według ogólnych zasad opodatkowania, tj. art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego mającego zastosowanie do zaistniałego zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Tutejszy Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).