0113-KDIPT2-2.4011.1061.2021.2.MK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 27 października 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 27 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego   Wnioskodawca od 2004 r. prowadzi  jednoosobową działalność gospodarczą z przeważającym rodzajem działalności 68.31.Z - Pośrednictwo w obrocie nieruchomościami. W grudniu 2008 r. Wnioskodawca nabył do majątku prywatnego nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, mieszczącym się w … przy ul. …. Od grudnia 2008 r. Wnioskodawca był zameldowany pod tym adresem na pobyt stały przez okres dłuższy niż dwanaście miesięcy, wobec czego nabył prawo do ulgi meldunkowej. Wnioskodawca posiada również ww. nieruchomość dłużej niż 6 lat, więc nabył zwolnienie z podatku dochodowego przy sprzedaży nieruchomości. W 2021 r. Wnioskodawca planuje rozpocząć rozbudowę przedmiotowego budynku w taki sposób, że zostaną wydzielone dwa odrębne lokale mieszkalne, czyli budynek jednorodzinny stanie się budynkiem jednorodzinnym dwulokalowym. Planowana rozbudowa będzie prywatną inwestycją Wnioskodawcy, sfinansowaną ze środków własnych oraz środków pochodzących z kredytu lub pożyczek. Wnioskodawca nie będzie prowadził działań związanych z rozbudową i podziałem przedmiotowego domu jako osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą. Wnioskodawca, w ramach wykonywanej działalności gospodarczej, nabył w 2021 r. nieruchomość gruntową niezabudowaną w gminie …, na której planuje rozpocząć małe przedsięwzięcie deweloperskie polegające na budowie 3 domów jednorodzinnych   W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że nieruchomość nabył ze środków prywatnych, ale w przeważającej części z kredytu bankowego w …, który do dziś spłaca i który zaciągnął jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie finansował zakupu wprost ze środków z działalności gospodarczej, choć oczywiste jest, że prowadząc od 2004 r. własną działalność gospodarczą i nie pracując na etacie w innej firmie, większość zgromadzonych przez Wnioskodawcę pieniędzy pochodzi z Jego działalności gospodarczej. Środki te Wnioskodawca  przeznacza na życie, drobne wydatki, oszczędności, czy, w tym przypadku, zakup domu na cele mieszkaniowe. Wobec tego faktu, można też uznać, że większość środków zgromadzonych przez Wnioskodawcę pochodzi pośrednio z Jego działalności gospodarczej, pożyczek i darowizn od Mamy i kredytów. Wnioskodawca nabył nieruchomość na własne cele mieszkaniowe, mieszkał tam kilka lat, był zameldowany i uzyskał ulgę meldunkową. Dom nie był dla Niego lokatą kapitału, choć faktycznie na przestrzeni tych wielu lat wszystkie nieruchomości bardzo podrożały, co z jednej strony cieszy Wnioskodawcę, ale z drugiej strony chcąc dziś kupić taki sam dom, Wnioskodawca nie jest w stanie sprzedać obecnego na tyle drogo, aby odkupić identyczny tańszy i aby została Mu jakaś różnica finansowa. Wnioskodawca posiada dom już bardzo długo, w pierwszych latach mieszkał w nim, niemniej jednak dom wymagał remontu, a Wnioskodawcy nie było stać na przeprowadzenie całej modernizacji i przebudowy, wobec czego wyprowadził się do innego mieszkania. Był też krótki czas, kiedy dom wynajmował, aby pokryć jakieś realne koszty utrzymywania domu w zakresie podatków, eksploatacji, a nawet zwyczajnego pilnowania nieruchomości, aby nie było włamań, czy aby nikt nie wprowadził się do niego nielegalnie - od dłuższego czasu dom jest jednak niezamieszkany. Wnioskodawca nie zna się na przepisach, niemniej jednak zostanie uzyskane pozwolenie na budowę, w którym projekt przewiduje podział domu na dwa lokale oraz budowę w tylnej części działki nowego domu jednorodzinnego, także podzielonego na dwa lokale mieszkaniowe. Wnioskodawca nie zna procedur i być może są różne możliwości wyodrębnienia domów. W pierwszej kolejności dom zostanie rozbudowany, zmodernizowany i wyremontowany oraz, zgodnie z projektem, podzielony na dwa lokale mieszkalne. Drugi dom, który Wnioskodawca zaplanował w tylnej części działki, byłby wybudowany jako całkowicie nowy dom, a projekt budowlany przewidywałby tak samo stworzenie dwóch lokali. Wnioskodawca nie dzieliłby działki, zatem jeśli sprzedałby którąś z części domu (lokal mieszkalny) to posiadałby On udział w całej obecnej działce, którą posiada od ponad 10 lat. Z tego co Wnioskodawca zorientował się w Urzędzie na … w Wydziale …, to aby uzyskać samodzielność lokalu mieszkalnego trzeba go w jakiś sposób wyodrębnić. Wnioskodawca nie wie jednak, czy przy takim wyodrębnieniu dany lokal będzie miał nową księgę wieczystą (możliwe), nie zna się na tych rzeczach, ale sądzi, że obowiązujące przepisy dla wszystkich są takie same. Nie będzie to składnik majątku działalności gospodarczej Wnioskodawcy (nie będzie to składnik działalności gospodarczej, ani środek trwały). Wnioskodawca nie planuje wynajęcia domu ani żadnej jego części składowej po wybudowaniu. Finansowanie inicjatywy będzie w części pochodziło z kredytu bankowego, część z pożyczek, a część z oszczędności, które Wnioskodawca uzyskał w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej przez wszystkie te lata. Budynek ani żadna jego część nie będą wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Jeśli chodzi o najem tego budynku, to Wnioskodawca wynajmował go prywatnie w okresie ostatnich kilkunastu lat przez okres może kilkunastu miesięcy łącznie (nie pamięta dokładnie długości okresu najmu, ale gdyby była potrzeba spróbowałby odnaleźć jakoś tą informację i przedstawić rzetelniej).  PytanieCzy sprzedaż rozbudowanej nieruchomości przy ul. … w … wraz z udziałem w gruncie, w całości lub po dokonanym podziale na odrębne lokale mieszkalne, będzie opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych?   Pana stanowisko w sprawie Jak wynika z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128), źródłem przychodów jest m.in. odpłatne zbycie: -        nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, -        spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,  jeżeli ich odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Na podstawie ww. przepisu oraz zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nie będzie opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych ani nie będzie opodatkowana na zasadach ogólnych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy, ponieważ sprzedaż nastąpi po upływie pięcioletniego okresu, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia nieruchomości, oraz nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej. Jako datę nabycia należy przyjąć grudzień 2008 r., czyli datę nabycia nieruchomości gruntowej zabudowanej (interpretacja indywidualna 0115-KDIT2-1.4011.189.2019.2.MST). Podejmowane przez podatnika czynności mieszczą się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tj. mają na celu prawidłowe gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, mimo iż Wnioskodawca nabył inną nieruchomość niezabudowaną, na której także w 2021 r. planuje rozpocząć budowę 3 domów jednorodzinnych w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Nadto w przyszłości Wnioskodawca planuje zmienić swój przeważający zakres działalności na działalność polegającą na budowie nieruchomości mieszkalnych i komercyjnych celem zarobkowego dalszego ich odsprzedania. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.   Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)    prawa wieczystego użytkowania gruntów, d)    innych rzeczy, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.   Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Wobec powyższego, odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, jeżeli zbycie to ma miejsce przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.   Odrębnym źródłem przychodu jest wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolnicza działalność gospodarcza.   W myśl art. 5a pkt 6 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej ‒ oznacza to działalność zarobkową: a)    wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b)    polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c)    polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych, ‒ prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.   Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech przesłankach: -        zarobkowym celu działalności, -        wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły, -        prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.   Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Op 18/08). Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.   Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1)    odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności; 2)    są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności; 3)    wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.   W związku z powyższym, istotne jest również dla aktywności zarobkowej podatnika – mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ww. ustawy. Aby dana aktywność nie została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne spełnienie tych przesłanek.   Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez Wnioskodawcę do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości, o których mowa we wniosku.   Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca od 2004 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą z przeważającym rodzajem działalności pośrednictwo w obrocie nieruchomościami. W grudniu 2008 r. Wnioskodawca nabył do majątku prywatnego nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. Od grudnia 2008 r. Wnioskodawca był zameldowany pod tym adresem na pobyt stały przez okres dłuższy niż dwanaście miesięcy, wobec czego nabył prawo do ulgi meldunkowej. Wnioskodawca posiada również ww. nieruchomość dłużej niż 6 lat, więc nabył zwolnienie z podatku dochodowego przy sprzedaży nieruchomości. W 2021 r. Wnioskodawca planuje rozpocząć rozbudowę przedmiotowego budynku w taki sposób, że zostaną wydzielone dwa odrębne lokale mieszkalne, czyli budynek jednorodzinny stanie się budynkiem jednorodzinnym dwulokalowym. Planowana rozbudowa będzie prywatną inwestycją Wnioskodawcy, sfinansowaną ze środków własnych oraz środków pochodzących z kredytu lub pożyczek. Wnioskodawca nie będzie prowadził działań związanych z rozbudową i podziałem przedmiotowego domu jako osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą. Wnioskodawca nieruchomość nabył ze środków prywatnych, ale w przeważającej części z kredytu bankowego, który do dziś spłaca i który zaciągnął jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie finansował zakupu wprost ze środków z działalności gospodarczej, choć oczywiste jest, że prowadząc od 2004 r. własną działalność gospodarczą i nie pracując na etacie w innej firmie, większość zgromadzonych przez Wnioskodawcę pieniędzy pochodzi z Jego działalności gospodarczej. Wnioskodawca nabył nieruchomość na własne cele mieszkaniowe i mieszkał tam kilka lat, był zameldowany i uzyskał ulgę meldunkową. Dom nie był dla Niego lokatą kapitału. Dom zostanie rozbudowany, zmodernizowany i wyremontowany oraz, zgodnie z projektem, podzielony na dwa lokale mieszkalne. Drugi dom, który Wnioskodawca zaplanował w tylnej części działki, byłby wybudowany jako całkowicie nowy dom, a projekt budowlany przewidywałby tak samo stworzenie dwóch lokali. Wnioskodawca nie dzieliłby działki, zatem jeśli sprzedałby którąś z części domu (lokal mieszkalny) to posiadałby On udział w całej obecnej działce, którą posiada od ponad 10 lat. Nie będzie to składnik majątku działalności gospodarczej Wnioskodawcy (nie będzie to składnik działalności gospodarczej, ani środek trwały). Wnioskodawca nie planuje wynajęcia domu, ani żadnej jego części składowej po wybudowaniu. Finansowanie inicjatywy będzie w części pochodziła z kredytu bankowego, część z pożyczek, a cześć z oszczędności, które Wnioskodawca uzyskał w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej przez wszystkie te lata. Budynek ani żadna jego część nie będą wprowadzone do ewidencji środków trwałych.   Okoliczności przedstawione w powyższym opisie wskazują, że nieruchomość, której Wnioskodawca jest właścicielem od 2008 r., nie została nabyta dla celów prowadzenia działalności gospodarczej i nie była w niej wykorzystywane. Nieruchomość nabył ze środków prywatnych, ale w przeważającej części z kredytu bankowego, który do dziś spłaca i który zaciągnął jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie finansował zakupu wprost ze środków z działalności gospodarczej, choć oczywiste jest, że prowadząc od 2004 r. własną działalność gospodarczą i nie pracując na etacie w innej firmie, większość zgromadzonych przez Wnioskodawcę pieniędzy pochodzi z Jego działalności gospodarczej. Wnioskodawca nabył nieruchomość na własne cele mieszkaniowe i mieszkał tam kilka lat. Wnioskodawca wskazał, że nie będzie prowadził działań związanych z rozbudową i podziałem przedmiotowego domu jako osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą. Okoliczności opisane we wniosku nie wskazują, że planowane odpłatne zbycie nieruchomości nastąpi w ramach zorganizowanej i ciągłej działalności, która wyczerpywałaby znamiona działalności gospodarczej, określone w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, przychód z ich sprzedaży nie stanowi źródła przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.   W konsekwencji, skutki podatkowe planowanego odpłatnego zbycia rozbudowanej nieruchomości wraz z udziałem w gruncie, w całości lub po dokonanym podziale na odrębne lokale mieszkalne, należy rozpatrywać w kontekście przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. W przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.   Podkreślenia wymaga, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, z późn. zm.) Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, z późn. zm.), umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Przy czym, umowa zobowiązująca do przeniesienia prawa własności nieruchomości powinna być dla jej ważności zawarta w formie aktu notarialnego, stosownie do art. 158 ww. Kodeksu.   Wyodrębnienie przez właściciela nieruchomości samodzielnych lokali należy oceniać przez wzgląd na treść art. 3 ust. 3 w zw. z art. 4 ust.3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2021 r., poz. 1048). Zgodnie z normą prawną wynikającą z tych przepisów, z wyodrębnionym samodzielnym lokalem związany jest udział w nieruchomości gruntowej.   Natomiast budynek, który jest posadowiony na gruncie stanowiącym własność nie stanowi odrębnego od gruntu przedmiotu własności, lecz zgodnie z powyższą zasadą dzieli los prawny tego gruntu. Zgodnie bowiem z art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Z treści art. 48 Kodeksu cywilnego wynika, że z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane.   W przedmiotowej sprawie wyodrębnienie z ww. nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym dwóch odrębnych lokali mieszkalnych, po rozbudowie budynku mieszkalnego znajdującego się na działce gruntu będącej własnością Wnioskodawcy, nie ma wpływu na moment nabycia nieruchomości.   Zatem, pięcioletni termin, wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, tj. od 2008 r. W świetle powyższego, pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, upłynął z końcem 2013 r.   Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, powołane przepisy prawa oraz twierdzenie Wnioskodawcy, że nie będzie prowadził działań związanych z rozbudową i podziałem przedmiotowego budynku jako osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, a ponadto, że budynek nie będzie składnikiem majątku działalności gospodarczej Wnioskodawcy ani środkiem trwałym, należy stwierdzić, że planowane odpłatne zbycie nieruchomości nie będzie stanowiło źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z upływem okresu pięciu lat liczonego od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, tj. od końca 2008 r. W konsekwencji, planowane odpłatne zbycie nieruchomości wraz z budynkiem mieszkalnym po jego rozbudowie, w całości lub po wyodrębnieniu dwóch lokali mieszkalnych, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a tym samym na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.   Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości Pana stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.).