0113-KDIPT2-2.4011.108.2021.2.MK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 stycznia 2021 r. (data wpływu 26 stycznia 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 31 marca 2021 r. (data wpływu 1 kwietnia 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 26 stycznia 2021 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej. Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 26 marca 2021 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.108.2021.1.MK, wezwano Wnioskodawcę na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie wysłano w dniu 26 marca 2021 r., skutecznie doręczono w dniu 30 marca 2021 r. W dniu 1 kwietnia 2021 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (data nadania 31 marca 2021 r.). We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny: Wnioskodawca jako właściciel budynku mieszkalnego jednorodzinnego wziął udział w projekcie „…”, którego koordynatorem była Gmina … w województwie …. W ramach projektu na Jego budynku mieszkalnym zamontowano zestaw kolektorów słonecznych wraz z niezbędnym osprzętem do ogrzewania ciepłej wody użytkowej. Na poczet zamontowania kolektorów słonecznych Wnioskodawca wpłacił jako wkład własny: kwotę 500 zł w dniu 18 kwietnia 2016 r., jako zaliczkę na kolektory słoneczne, kwotę 2300 zł w dniu 30 kwietnia 2018 r., jako wpłatę na kolektory słoneczne, kwotę 200 zł w dniu 10 maja 2018 r. jako dopłatę na kolektory słoneczne. Kolektory słoneczne na budynku mieszkalnym zostały zamontowane w styczniu 2019 r., a odbiór końcowy odbył się dnia 30 października 2019 r. Fakturę za kolektory słoneczne Gmina … wystawiła w dniu 18 stycznia 2021 r. po rozliczeniu inwestycji z Urzędem Marszałkowskim w …. Faktyczną kwotę poniesionych kosztów, tj. 2870 zł 40 gr, Wnioskodawca otrzymał w rozliczeniu końcowym na ww. fakturze. Gmina nie chciała wystawić faktury wcześniej, zasłaniając się tym, że kwota na fakturze nie byłaby zgodna z faktycznymi poniesionymi przez Wnioskodawcę kosztami, które zostały dokładnie obliczone po rozliczeniu inwestycji z Urzędem Marszałkowskim w …. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że właścicielem budynku jednorodzinnego jest od dnia 22 kwietnia 2014 r. Potwierdza to akt notarialny Rep. A Nr … oraz księga wieczysta nr …. Kwota odliczenia nie przekracza 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w budynku, którego jest właścicielem. Wydatki poniesione w związku z przedsięwzięciem termomodernizacyjnym: nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, nie zostały uwzględnione w związku z korzystaniem ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej, tzn. innych ulg niż termomodernizacyjne. Wnioskodawca jest podatnikiem opłacającym podatek według skali podatkowej. Poniesione wydatki zostały udokumentowane fakturą VAT, wystawioną przez Gminę …, która w czasie realizacji przedsięwzięcia termomodernizacyjnego nie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług. Faktura została wystawiona z datą 18 stycznia 2021 r. Faktura zawiera rozliczenie końcowe, jak również wyszczególniono tam trzy pozycje dotyczące zaliczek i wpłat na poczet montażu kolektorów słonecznych. Na fakturze w kolumnie „Nazwa towaru/usługi” umieszczono trzy pozycje: Zaliczka na kolektory słoneczne o mocy 4200 W, Wpłata na kolektory słoneczne o mocy 3100 W, Dopłata na kolektory słoneczne o mocy 4200 W, dla których odpowiednio w kolumnie „Data sprzedaży” widnieją daty 18.04.2016 r., 30.04.2018 r., 10.05.2018 r. Poniesione wydatki związane były z realizacją przedsięwzięcia termoizolacyjnego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz. U. z 2018 r., poz. 966, z późn. zm.) W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy jest możliwość odliczenia poniesionych wydatków od dochodu w PIT-37 dla osoby fizycznej w ramach ulgi termoizolacyjnej? Jeżeli tak, to w którym roku podatkowym? Zdaniem Wnioskodawcy, istnieje możliwość skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej, ponieważ: poniesione wydatki związane były z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz. U. z 2018 r., poz. 966, z późn. zm.), zostały spełnione warunki niezbędne do skorzystania z niej określone w art. 26h ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, mianowicie: Wnioskodawca jest właścicielem budynku jednorodzinnego, kwota odliczenia nie przekracza 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w budynku, którego jest właścicielem. wydatki poniesione w związku z przedsięwzięciem termoizolacyjnym: nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, nie zostały uwzględnione w związku z korzystaniem ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej, tzn. innych ulg niż termoizolacyjne, Wnioskodawca jest podatnikiem opłacającym podatek według skali podatkowej, poniesione wydatki zostały udokumentowane fakturą VAT, wystawioną przez Gminę …, która w czasie realizacji przedsięwzięcia termomodernizacyjnego nie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług. Faktura zawiera daty wykonania usług, tj.: 18 kwietnia 2016 r. - zaliczka na kolektory słoneczne o mocy 4200 W, 30 kwietnia 2018 r. - wpłata na kolektory słoneczne o mocy 3100 W, 10 maja 2018 r. - dopłata na kolektory słoneczne o mocy 3100 W. Z art. 106e ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług wynika, że faktura powinna zawierać między innymi: datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury. Według oceny Wnioskodawcy, wymienione wyżej daty wykonanych usług nie są adekwatne do stanu faktycznego, jaki zaistniał. Wykonana usługa (zgodnie z umową z Gminą … obejmującą dostawę i montaż kolektorów słonecznych) została wykonana w miesiącu styczniu 2019 r., co nie zostało udokumentowane. Wydatki uwzględnione w ww. fakturze należy traktować jako zaliczki na poczet montażu kolektorów słonecznych. Za datę poniesionych kosztów należałoby przyjąć w takim wypadku datę wystawienia faktury. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe. Zgodnie z art. 26h ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.), podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. W myśl powyższego przepisu adresatami ulgi termomodernizacyjnej są podatnicy podatku dochodowego opłacający podatek według skali podatkowej, 19% stawki podatku oraz opłacający ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, będący właścicielami lub współwłaścicielami jednorodzinnych budynków mieszkalnych, ponoszący wydatki na realizację przedsięwzięć termomodernizacyjnych. Ponadto, odliczenie przysługuje pod warunkiem zakończenia przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w okresie do 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Z uwagi na powyższe należy wskazać, że zgodnie z art. 5a pkt 18b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, budynek mieszkalny jednorodzinny, o którym mowa w treści art. 26h ust. 1 wymienionej ustawy, to budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. ˗ Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333, z późn. zm.). Stosownie do treści art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym jednorodzinnym ˗ należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku. Art. 5a pkt 18c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych definiuje przedsięwzięcie termomodernizacyjne jako przedsięwzięcie termomodernizacyjne w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz. U. z 2018 r., poz. 966, z późn. zm.). W myśl art. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów użyte w ustawie określenia oznaczają przedsięwzięcia termomodernizacyjne ˗ przedsięwzięcia, których przedmiotem jest: ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych, ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła, jeżeli budynki wymienione w lit. a), do których dostarczana jest z tych sieci energia, spełniają wymagania w zakresie oszczędności energii, określone w przepisach prawa budowlanego, lub zostały podjęte działania mające na celu zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do tych budynków, wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła, w związku z likwidacją lokalnego źródła ciepła, w wyniku czego następuje zmniejszenie kosztów pozyskania ciepła dostarczanego do budynków wymienionych w lit. a), całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji. Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się natomiast w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2489). Odliczeniu podlegają wydatki na materiały budowlane i urządzenia poniesione na: materiały budowlane wykorzystywane do docieplenia przegród budowlanych, płyt balkonowych oraz fundamentów wchodzące w skład systemów dociepleń lub wykorzystywane do zabezpieczenia przed zawilgoceniem; węzeł cieplny wraz z programatorem temperatury, kocioł gazowy kondensacyjny wraz ze sterowaniem, armaturą zabezpieczającą i regulującą oraz układem doprowadzenia powietrza i odprowadzenia spalin, kocioł olejowy kondensacyjny wraz ze sterowaniem, armaturą zabezpieczającą i regulującą oraz układem doprowadzenia powietrza i odprowadzenia spalin, zbiornik na gaz lub zbiornik na olej, kocioł na paliwo stałe spełniający co najmniej wymagania określone w rozporządzeniu Komisji (UE) 2015/1189 z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla kotłów na paliwa stałe (Dz. Urz. UE L 193 z dnia 21 lipca 2015 r., s. 100), przyłącze do sieci ciepłowniczej lub gazowej, materiały budowlane wchodzące w skład instalacji ogrzewczej, materiały budowlane wchodzące w skład instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej, materiały budowlane wchodzące w skład systemu ogrzewania elektrycznego, pompa ciepła wraz z osprzętem, kolektor słoneczny wraz z osprzętem, ogniwo fotowoltaiczne wraz z osprzętem, stolarka okienna i drzwiowa, w tym okna, okna połaciowe wraz z systemami montażowymi, drzwi balkonowe, bramy garażowe, powierzchnie przezroczyste nieotwieralne, materiały budowlane składające się na system wentylacji mechanicznej wraz z odzyskaniem ciepła lub odzyskiem ciepła i chłodu. Powyższym odliczeniem objęte są również wydatki poniesione na następujące usługi: wykonanie audytu energetycznego budynku przed realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, wykonanie analizy termograficznej budynku, wykonanie dokumentacji projektowej związanej z pracami termomodernizacyjnymi, wykonanie ekspertyzy ornitologicznej i chiropterologicznej, docieplenie przegród budowlanych lub płyt balkonowych lub fundamentów, wymiana stolarki zewnętrznej np.: okien, okien połaciowych, drzwi balkonowych, drzwi zewnętrznych, bram garażowych, powierzchni przezroczystych nieotwieralnych, wymiana elementów istniejącej instalacji ogrzewczej lub instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej lub wykonanie nowej instalacji wewnętrznej ogrzewania lub instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej, montaż kotła gazowego kondensacyjnego, montaż kotła olejowego kondensacyjnego, montaż pompy ciepła, montaż kolektora słonecznego, montaż systemu wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła z powietrza wywiewanego, montaż instalacji fotowoltaicznej, uruchomienie i regulacja źródła ciepła oraz analiza spalin, regulacja i równoważenie hydrauliczne instalacji, demontaż źródła ciepła na paliwo stałe. Analiza powyższych przepisów oraz załącznika do wskazanego wyżej rozporządzenia zawierającego wykaz rodzajów materiałów, urządzeń i usług, na które przysługuje ulga prowadzi do wniosku, że wskazana ulga dotyczy wydatków ściśle związanych z termomodernizacją istniejącego budynku, poniesionych na jego docieplenie i modernizację systemu grzewczego. Dodać również należy, że w myśl art. 26h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem. Stosownie do art. 26h ust. 3 ww. ustawy, wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku. Jeżeli poniesione wydatki były opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę wydatku uważa się wydatek wraz z podatkiem od towarów i usług, o ile podatek ten nie został odliczony na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług (art. 26h ust. 4 ww. ustawy). Natomiast zgodnie z art. 26h ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczeniu nie podlegają wydatki w części, w jakiej zostały: sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie; zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględnione przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki – art. 26h ust. 6 wyżej wymienionej ustawy. Artykuł 26h ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi jednak, że kwota odliczenia nieznajdująca pokrycia w rocznym dochodzie podatnika podlega odliczeniu w kolejnych latach, nie dłużej jednak niż przez 6 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Natomiast, w myśl art. 26h ust. 8 powyższej ustawy, podatnik, który po roku, w którym dokonał odliczeń, otrzymał zwrot odliczonych wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, jest obowiązany doliczyć odpowiednio kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot. W przypadku niezrealizowania przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w terminie, o którym mowa w ust. 1, podatnik dolicza kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym upłynął ten termin (art. 26h ust. 9 ww. ustawy). Odliczenie z tytułu ulgi termomodernizacyjnej stosuje się również do przedsięwzięcia termomodernizacyjnego rozpoczętego przed dniem 1 stycznia 2019 r., które zostanie zakończone po dniu 31 grudnia 2018 r., jednak nie później niż w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. W takim przypadku odliczeniu podlegają wydatki poniesione na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia, w którym upływa okres 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu składanym za rok, w którym poniesiono wydatki. Zatem z punktu widzenia zastosowania ulgi termomodernizacyjnej istotna jest data poniesienia wydatku. Reasumując, podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych, w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem. Wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku. Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest właścicielem budynku jednorodzinnego jest od dnia 22 kwietnia 2014 r. Wnioskodawca jako właściciel budynku mieszkalnego jednorodzinnego wziął udział w projekcie „…”, którego koordynatorem była Gmina … w województwie …. W ramach projektu na Jego budynku mieszkalnym zamontowano zestaw kolektorów słonecznych wraz z niezbędnym osprzętem do ogrzewania ciepłej wody użytkowej. Na poczet zamontowania kolektorów słonecznych Wnioskodawca wpłacił jako wkład własny: kwotę 500 zł w dniu 18 kwietnia 2016 r., jako zaliczkę na kolektory słoneczne, kwotę 2300 zł w dniu 30 kwietnia 2018 r. jako wpłatę na kolektory słoneczne, kwotę 200 zł w dniu 10 maja 2018 r. jako dopłatę na kolektory słoneczne. Kolektory słoneczne na budynku mieszkalnym zostały zamontowane w styczniu 2019 r., a odbiór końcowy odbył się dnia 30 października 2019 r. Kwota odliczenia nie przekracza 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w budynku, którego jest właścicielem. Wydatki poniesione w związku z przedsięwzięciem termomodernizacyjnym: nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, nie zostały uwzględnione w związku z korzystaniem ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej tzn. innych ulg niż termomodernizacyjne. Wnioskodawca jest podatnikiem opłacającym podatek według skali podatkowej. Poniesione wydatki zostały udokumentowane fakturą VAT, wystawioną przez Gminę …, która w czasie realizacji przedsięwzięcia termomodernizacyjnego nie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług. Faktura została wystawiona z datą 18 stycznia 2021 r. Faktura zawiera rozliczenie końcowe, jak również wyszczególniono tam trzy pozycje dotyczące zaliczek i wpłat na poczet montażu kolektorów słonecznych. Na fakturze w kolumnie „Nazwa towaru/usługi” umieszczono trzy pozycje: Zaliczka na kolektory słoneczne o mocy 4200 W, Wpłata na kolektory słoneczne o mocy 3100 W, Dopłata na kolektory słoneczne o mocy 4200 W, dla których odpowiednio w kolumnie „Data sprzedaży” widnieją daty 18.04.2016 r., 30.04.2018 r., 10.05.2018 r. Poniesione wydatki związane były z realizacją przedsięwzięcia termoizolacyjnego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz. U. z 2018 r., poz. 966, z późn. zm.) W kontekście możliwości zastosowania ulgi termomodernizacyjnej istotna jest data poniesienia wydatku przez Wnioskodawcę, którą potwierdza data sprzedaży (wykonania usługi) wskazana na fakturze VAT. Należy jeszcze raz podkreślić, że datą poniesienia wydatku jest zawsze data sprzedaży (data dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi) określona na fakturze. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie będzie miał możliwości odliczenia, w ramach ulgi termomodernizacyjnej, wskazanej w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatków poniesionych przez Niego na przedsięwzięcie termomodernizacyjne, tj. montaż zestawu kolektorów słonecznych wraz z niezbędnym osprzętem do ogrzewania ciepłej wody użytkowej, w budynku mieszkalnym, którego jest właścicielem, z uwagi na to, że z faktury VAT wystawionej na Wnioskodawcę przez Gminę wynika, że poniósł On wydatki na wskazane przedsięwzięcia w 2016 r. i w 2018 r., zaś zgodnie z powołanymi przepisami, odliczeniu podlegają wydatki poniesione na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego od dnia 1 stycznia 2019 r. Z powyższych względów stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.