0113-KDIPT2-2.4011.1097.2021.2.KR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 3 listopada 2021 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 14 stycznia 2022 r. (wpływ 18 stycznia 2022 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego W trakcie sprzedaży nieruchomości gruntowej, Wnioskodawczyni otrzymała w dniu 4 stycznia 2018 r. w rozliczeniu nieruchomość lokalową. Jedną z nieruchomości lokalowych była nieruchomość niemieszkalna …., o pow. 76 m2. Cena oszacowana w akcie notarialnym wynosiła 310 000 zł. W dniu 23 lutego 2021 r. lokal niemieszkalny został sprzedany za cenę 416 000 zł. W między czasie sytuacja rodzinna Wnioskodawczyni zmieniła się i musiała Ona zaopiekować się mamą, dlatego też sprzedając nieruchomość niemieszkalną, musiała przeznaczyć pieniądze na zakup nieruchomości mieszkalnych. Za część pieniędzy w kwocie 216 000 zł Wnioskodawczyni nabyła w dniu 16 kwietnia 2021 r. nieruchomość mieszkalną i przeznaczyła na swój cel mieszkaniowy, gdyż musi opiekować się swoją mamą. Natomiast resztę kwoty ze sprzedaży nieruchomości lokalowej Wnioskodawczyni chce również przeznaczyć na cel mieszkalny jako zakup mieszkania o większej powierzchni, gdyż ma dwójkę dzieci o zróżnicowanym wieku i muszą mieć oddzielne pokoje. Dlatego też w styczniu 2022 r. Wnioskodawczyni chce nabyć następną nieruchomość jako swój cel mieszkaniowy.   W uzupełnieniu wniosku wskazano, że w dniu 4 stycznia 2018 r. została nabyta nieruchomość lokalowa na podstawie umowy przyrzeczonej - akt Notarialny  … w Kancelarii Notarialnej …. Wyżej wymieniona czynność prawna została dokonana aktem notarialnym. Ww. akt notarialny dotyczył sprzedaży nieruchomości oraz darowizny, jak również tym aktem zostało dokonane przeniesienie prawa własności na Wnioskodawczynię po rozliczeniu środków na koncie bankowym w terminie 5 stycznia 2018 r. Ww. czynność cywilnoprawna została zawarta na podstawie aktu notarialnego. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej. Lokal niemieszkalny nie był wykorzystywany ani w całości ani w części w prowadzonej działalności gospodarczej, ponieważ Wnioskodawczyni nigdy nie prowadziła pozarolniczej działalności gospodarczej. Wyżej wymieniony lokal niemieszkalny nie był wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w pozarolniczej działalności gospodarczej oraz nie był amortyzowany. Wyżej wymieniony lokal niemieszkalny był wynajmowany dla firmy, która prowadziła działalność gospodarczą na podstawie umowy najmu z dnia 10 stycznia 2018 r. Umowa najmu została zakończona w styczniu 2020 r. Do urzędu skarbowego opłacano ryczałt 8,5 %, jak również co roku był składany PIT-28. Sprzedaż wyżej wymienionego lokalu niemieszkalnego w dniu 23 lutego 2021 r. nie odbyła się w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Przychód uzyskany ze sprzedaży ww. lokalu niemieszkalnego zostanie wydatkowany w całości, w okresie nie później niż trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie na własne cele mieszkaniowe, tj. na nabycie nieruchomości mieszkalnej (zakup z dnia 16 kwietnia 2021r.) oraz nabycie nieruchomości w styczniu 2022 r. Pieniądze ze sprzedaży ww. nieruchomości niemieszkalnej zostaną w całości przeznaczone na cele mieszkalne. Forma prawna nieruchomości nabytej w dniu 16 kwietnia 2021 r. oraz nabywanej w 2022 r. to lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość. W dniu 16 kwietnia 2021 r. Wnioskodawczyni nabyła mieszkanie w celu zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych dotyczących opieki swojej mamy, która jest ciężko chora i potrzebuje opieki. Dodatkowo Wnioskodawczyni potwierdza, że w tym mieszkaniu również będzie zamieszkiwać w celu opieki nad swoją mamą. Mieszkanie położone jest w …., o powierzchni użytkowej 39,20 m2 składającego się z 2 pokoi, kuchni, łazienki z WC oraz przedpokoju. Ww. mieszkanie Wnioskodawczyni nie zamierza wynajmować, podnajmować lub w jakikolwiek inny sposób czerpać korzyści z jego udostępnienia osobom trzecim. Mama Wnioskodawczyni nie jest właścicielką żadnej nieruchomości, jak również nie wynajmuje żadnej nieruchomości w …. Zakup ww. nieruchomości miał na celu zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych mamy Wnioskodawczyni, gdyż potrzebuje opieki całodobowej. Mama Wnioskodawczyni wcześniej zamieszkiwała u brata Wnioskodawczyni w nieruchomości …, pełna własność. Przyczyną zmiany zamieszkania mamy Wnioskodawczyni jest pogarszający się stan zdrowia brata, który już nie może się opiekować mamą. W styczniu 2022 r. Wnioskodawczyni nabędzie mieszkanie, które również będzie zaspokajało Jej potrzeby mieszkalne. Lokal mieszkalny nabyty w dniu 16 kwietnia 2021 r. i lokal nabywany będzie znajdować się w tym samym mieście tzn. w …, w bliskiej odległości oraz na tym samym osiedlu. Wyżej wymienione mieszkanie Wnioskodawczyni nie zamierza wynajmować, podnajmować lub w jakikolwiek inny sposób czerpać korzyści z jego udostępniania osobom trzecim. Wnioskodawczyni jest w trakcie sprzedaży małego mieszkania, które pozwoli na dokończenie całkowitej inwestycji na spełnienie Jej potrzeb mieszkalnych. Dodatkowo Wnioskodawczyni wspomniała, że Jej małe mieszkanie właśnie będzie sprzedawać w styczniu również, gdyż mija 5 lat kalendarzowe co powoduje, że nie wystąpi podatek dochodowy przy sprzedaży nieruchomości. Obecnie Wnioskodawczyni zamieszkuje w lokalu mieszkalnym, który nabyła w dniu 16 kwietnia 2021 r. w celu opieki nad ciężko chorą mamą. Rodzina Wnioskodawczyni składa się z męża oraz dwójki dzieci, które mają 17 lat i 9 lat - rodzina Wnioskodawczyni, licząc również Nią, składa się z 4 osób. Pytanie Czy celem mieszkaniowym mogą być nabywane dwie nieruchomości mieszkalne ze sprzedaży nieruchomości niemieszkalnej położonej w …, jako skorzystanie z ulgi i niezapłacenie podatku dochodowego, mimo że nie minęło 5 lat od sprzedaży? Pani stanowisko w sprawie: W ocenie Wnioskodawczyni nie powinna Ona płacić podatku dochodowego, mimo że nie minęło 5 lat od zakupu, a sprzedażą nieruchomości niemieszkalnej. Wnioskodawczyni korzysta z ulgi dotyczącej nabycia nieruchomości mieszkalnej jako cele mieszkaniowe, mimo że nabyła dwa mieszkania. W jednym mieszkaniu będzie mieszkać Jej mama, gdzie Wnioskodawczyni będzie się nią opiekować i również zamieszkiwać oraz drugie mieszkanie, w którym Wnioskodawczyni będzie mieszkać z całą swoją rodziną. Dodatkowo Wnioskodawczyni podkreśliła, że nabyte dwa mieszkania nie są kupowane jako cel inwestycyjny oraz nie będzie Ona czerpać korzyści z najmu.   Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.   W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.   Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej. Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.   Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego. Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, z późn. zm.), umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Podkreślić należy, że użyty w cytowanym przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych termin „nabycie” oznacza każde przeniesienie na nabywcę własności rzeczy w ramach spadku, innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu prawnego, umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości. Przez pojęcie „nabycie” należy zatem rozumieć nie tylko zakup, ale również każdą inną czynność prawną, w wyniku której dochodzi do przeniesienia prawa własności. Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni otrzymała aktem notarialnym w dniu 4 stycznia 2018 r. w rozliczeniu nieruchomość lokalową. Ww. akt notarialny dotyczył sprzedaży nieruchomości oraz darowizny, jak również tym aktem zostało dokonane przeniesienie prawa własności na Wnioskodawczynię po rozliczeniu środków na koncie bankowym w terminie 5 stycznia 2018 r. Jedną z nieruchomości lokalowych była nieruchomość niemieszkalna. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej. Lokal niemieszkalny nie był wykorzystywany ani w całości, ani w części w prowadzonej działalności gospodarczej, ponieważ Wnioskodawczyni nigdy nie prowadziła pozarolniczej działalności gospodarczej. Wyżej wymieniony lokal niemieszkalny nie był wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w pozarolniczej działalności gospodarczej oraz nie był amortyzowany. Wyżej wymieniony lokal niemieszkalny był wynajmowany dla firmy, która prowadziła działalność gospodarczą na podstawie umowy najmu z dnia 10 stycznia 2018 r. Umowa najmu została zakończona w styczniu 2020 r. Do urzędu skarbowego opłacano ryczałt 8,5 %, jak również co roku był składany PIT-28. W dniu 23 lutego 2021 r. lokal niemieszkalny został sprzedany. Sprzedaż wyżej wymienionego lokalu niemieszkalnego nie odbyła się w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. W między czasie sytuacja rodzinna Wnioskodawczyni zmieniła się i musiała Ona zaopiekować się mamą, dlatego też sprzedając nieruchomość niemieszkalną, musiała przeznaczyć pieniądze na zakup nieruchomości mieszkalnych. Za część pieniędzy Wnioskodawczyni nabyła w dniu 16 kwietnia 2021 r. nieruchomość mieszkalną i przeznaczyła na swój cel mieszkaniowy, gdyż musi opiekować się swoją mamą. Natomiast resztę kwoty ze sprzedaży nieruchomości lokalowej Wnioskodawczyni chce również przeznaczyć na cel mieszkalny jako zakup mieszkania o większej powierzchni, gdyż ma dwójkę dzieci o zróżnicowanym wieku i muszą mieć oddzielne pokoje. Dlatego też w styczniu 2022 r. Wnioskodawczyni chce nabyć następną nieruchomość jako swój cel mieszkaniowy. Przychód uzyskany ze sprzedaży ww. lokalu niemieszkalnego zostanie wydatkowany w całości w okresie nie później niż trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie na własne cele mieszkaniowe, tj. na nabycie nieruchomości mieszkalnej (zakup z dnia 16 kwietnia 2021r.) oraz nabycie nieruchomości w styczniu 2022 r. Pieniądze ze sprzedaży ww. nieruchomości niemieszkalnej zostaną w całości przeznaczone na cele mieszkaniowe. Forma prawna nieruchomości nabytej w dniu 16 kwietnia 2021 r. oraz nabywanej w 2022 r. to lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość. W dniu 16 kwietnia 2021 r. Wnioskodawczyni nabyła mieszkanie w celu zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych dotyczących opieki swojej mamy, która jest ciężko chora i potrzebuje opieki. Wnioskodawczyni potwierdza, że w tym mieszkaniu również będzie zamieszkiwać w celu opieki nad swoją mamą. Ww. mieszkanie Wnioskodawczyni nie zamierza wynajmować, podnajmować lub w jakikolwiek inny sposób czerpać korzyści z jego udostępnienia osobom trzecim. Mama Wnioskodawczyni nie jest właścicielką żadnej nieruchomości jak również nie wynajmuje żadnej nieruchomości w ….. Mama Wnioskodawczyni wcześniej zamieszkiwała u brata Wnioskodawczyni. Przyczyną zmiany zamieszkania mamy Wnioskodawczyni jest pogarszający się stan zdrowia brata, który już nie może się opiekować mamą. W styczniu 2022 r. Wnioskodawczyni nabędzie mieszkanie, które również będzie zaspokajało Jej potrzeby mieszkalne. Lokal mieszkalny nabyty w dniu 16 kwietnia 2021 r. i lokal nabywany będzie znajdować się w tym samym mieście, w bliskiej odległości oraz na tym samym osiedlu. Wyżej wymienione mieszkanie Wnioskodawczyni nie zamierza wynajmować, podnajmować lub w jakikolwiek inny sposób czerpać korzyści z jego udostępniania osobom trzecim. Wnioskodawczyni jest w trakcie sprzedaży małego mieszkania, które pozwoli na dokończenie całkowitej inwestycji na spełnienie Jej potrzeb mieszkalnych. Małe mieszkanie Wnioskodawczyni będzie sprzedawać w styczniu, gdyż mija 5 lat kalendarzowych co powoduje, że nie wystąpi podatek dochodowy przy sprzedaży nieruchomości. Obecnie Wnioskodawczyni zamieszkuje w lokalu mieszkalnym, który nabyła w dniu 16 kwietnia 2021 r. w celu opieki nad ciężko chorą mamą. Rodzina Wnioskodawczyni składa się z męża oraz dwójki dzieci, które mają 17 lat i 9 lat - rodzina Wnioskodawczyni, licząc również Nią, składa się z 4 osób. W analizowanej sprawie przedmiotowe zbycie lokalu niemieszkalnego przez Wnioskodawczynię nastąpiło przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, tj. 2018 r., tak więc, stanowi ono źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Na mocy art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio. Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Stosownie do art. 22 ust. 6d ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c). Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).   Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać: 1)  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub 2)  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.   Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Na mocy art. 30e ust. 7 ww. ustawy, w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, wolne o podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.   Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:   dochód zwolniony = D × W/P gdzie: D ‒ dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, W ‒ wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, P ‒ przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.   Podkreślić należy, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego. Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.   Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na: a)  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b)  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c)  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, d)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, e)  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego − położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.   Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie (art. 21 ust. 25a ww. ustawy). Zgodnie z art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.   Na mocy art. 21 ust. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na: 1)  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub 2)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części − przeznaczonych na cele rekreacyjne.   Należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem, oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. Uwzględniając treść zacytowanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, że warunkiem skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych wymienionych w ustawie jest wydatkowanie otrzymanego przychodu w ustawowym terminie i wyłącznie na własne cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zawarte w tym przepisie wyliczenie tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja powoduje zwolnienie z opodatkowania, ma charakter wyczerpujący (enumeratywny). Celem takim może być zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ww. ustawy, wydatek poniesiony na nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia – w warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych przychodu wyłącznie na cele wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy. Rozstrzygając zatem o prawie do zwolnienia z opodatkowania po pierwsze należy pamiętać, że – jak już wcześniej wyjaśniono - zawarty w art. 21 ust. 25 ww. ustawy katalog wydatków uprawniających do zwolnienia ma charakter zamknięty i w związku z tym tylko wydatkowanie środków na realizację celów w nim wskazanych pozwala na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania. Inne wydatki niż wymienione w tym katalogu nie uprawniają do skorzystania z powyższego zwolnienia. Podkreślenia wymaga okoliczność, że zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest regulacją, która nie ma na celu zwalniać każdego dochodu w związku z wydatkowaniem go na zakup nieruchomości. Ze zwolnienia tego wypływa bowiem daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele mieszkaniowe”. Jest to cel nadrzędny, przez pryzmat którego należy interpretować ww. przepis. Intencją ustawodawcy tworzącego to zwolnienie było zachęcenie podatników do nabywania w miejsce zbywanych nieruchomości czy praw majątkowych, innych nieruchomości lub praw majątkowych przeznaczonych do zaspakajania ich indywidualnych potrzeb mieszkaniowych. Świadczy o tym poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne”. Zwolnieniem tym nie są zatem objęte dochody ze sprzedaży nieruchomości i praw w przypadku przeznaczenia przychodu na zakup innych nieruchomości lub praw w sytuacji, gdy czynności te wskazują np. na działanie o charakterze zarobkowym, spekulacyjnym, inwestycyjnym lub innym, niewskazującym na działanie ukierunkowane na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych. „Własne cele mieszkaniowe” w takim przypadku należy rozumieć zgodnie z wykładnią literalną. Realizacja własnych celów mieszkaniowych w sytuacji kiedy podatnik był właścicielem innej (innych) nieruchomości winna polegać na tym, że w przypadku zakupu kolejnej nieruchomości, w niej (na niej) podatnik faktycznie winien takie cele realizować. Wyraz „mieszkaniowe” w wyrażeniu „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić do zamiaru zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania przychodu, a nie do wydatkowania przychodu na nabycie nieruchomości w znaczeniu przedmiotowym. Warunkiem zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest więc wykazanie przez podatnika, że wydatek poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych. Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Sądy administracyjne podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów opisanych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter mieszany, podmiotowo-przedmiotowy, tj. wydatkowanie środków na określony przedmiot w połączeniu z funkcją jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy – zaspokojenie jego własnych celów mieszkaniowych. Zatem, dla skorzystania z przedmiotowego zwolnienia nie będzie miało znaczenia dysponowanie przez podatnika prawem własności innego lokalu mieszkalnego. Z punktu widzenia ustawodawcy istotne jest bowiem, aby wydatkowanie przychodu było ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Oznacza to, że w momencie poniesienia wydatku celem podatnika powinno być dążenie, aby w tym nowym lokalu zamieszkać. Wyrażenie „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić do zamiaru zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania przychodu, a nie do wydatkowania przychodu na nabycie mieszkania w znaczeniu przedmiotowym. Nie zaspokaja swoich własnych celów mieszkaniowych osoba, która np. posiadając własne miejsce zamieszkania nabywa kolejne nieruchomości w celach lokaty kapitału, prowadzenia inwestycji w postaci najmu, remontu celem późniejszej ich odsprzedaży z zyskiem lub dla realizacji potrzeb mieszkaniowych innych osób np. dzieci lub najemców. Same subiektywne deklaracje podatników o nabyciu nieruchomości/lokalu w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych nie są wystarczające do uzyskania zwolnienia podatkowego. Nie wystarczy poczynienie wydatków na nabycie, lecz konieczne jest, aby nastąpiło to jednocześnie w celu realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych. W przypadku nabycia nieruchomości (lokalu mieszkalnego) ze środków ze sprzedaży innej nieruchomości podatnik faktycznie powinien w nowo nabytej nieruchomości własne cele mieszkaniowe realizować, a więc mieszkać. Nie wystarczy być zatem właścicielem lub współwłaścicielem nieruchomości. Nieruchomość, która nie jest zamieszkała przez podatnika, nie jest wykorzystywana przez niego do zamieszkania lub jest wykorzystywana do innych celów niż zaspokojenie własnych potrzeb podatnika (np. zamieszkują ją lub zamieszkiwać będą inne niż podatnik osoby), nie jest nieruchomością, której zakup mógłby zostać uznany za realizację własnego celu mieszkaniowego. W świetle powyższego, co do zasady, podatnik może skorzystać z omawianego zwolnienia w związku z zakupem nieruchomości (lokalu mieszkalnego) na cele mieszkalne jedynie w sytuacji, gdy nabył tą nieruchomość (lokal mieszkalny) w celu realizacji własnych celów mieszkaniowych i faktycznie realizuje lub w najbliższym czasie będzie realizował w niej/nim swoje potrzeby mieszkaniowe. Pojęcie celu związane jest z wewnętrzną postawą człowieka, określaną najczęściej mianem chęci, woli, dążenia, zamiaru, postawy motywującej (powodującej) ludzkie działanie. Zatem, wydatek poniesiony na własne cele mieszkaniowe, to wydatek dokonany w zamiarze zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych. Utwierdza to w przekonaniu, że istotny jest zamiar nabycia nieruchomości na cele mieszkaniowe, który powinien prowadzić do zamieszkania w nabytej nieruchomości. Same subiektywne deklaracje podatników o nabyciu lokalu mieszkalnego w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych nie są wystarczające do uzyskania zwolnienia podatkowego. Nie wystarczy zatem samo poczynienie wydatków mieszkaniowych, lecz konieczne jest, aby nastąpiło to jednocześnie w celu realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych. Organy podatkowe mają prawo do własnej oceny artykułowanych przez podatników subiektywnych motywów zakupu nieruchomości mieszkalnych i późniejszych decyzji co do dalszych losów tych nieruchomości. Weryfikacji takiej dokonuje się poprzez porównanie obiektywnych faktów związanych z zakupem i późniejszym wykorzystaniem nieruchomości do deklarowanych motywów działania podatnika. Przy czym motywy te muszą być potwierdzone obiektywnymi faktami. Intencją ustawodawcy tworzącego zwolnienie przedmiotowe w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zachęcanie podatników do nabywania w miejsce zbywanych nieruchomości czy praw majątkowych, innych nieruchomości lub praw przeznaczonych do zaspokajania ich indywidualnych potrzeb mieszkaniowych a nie realizacja jakichkolwiek i czyichkolwiek celów mieszkaniowych. Potwierdza to poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne”. Zwolnienie dotyczy zatem realizowania przez podatnika swoich celów mieszkaniowych, czyli własnych potrzeb mieszkaniowych.   W opisanym we wniosku stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) Wnioskodawczyni wyraźnie wskazała, że cyt. „(…) W dniu 16 kwietnia 2021 r. Wnioskodawczyni nabyła mieszkanie w celu zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych dotyczących opieki swojej mamy, która  jest ciężko chora i potrzebuje opieki. Dodatkowo Wnioskodawczyni potwierdza, że w tym mieszkaniu również będzie zamieszkiwać w celu opieki nad swoją mamą.  (…) Obecnie Wnioskodawczyni zamieszkuje w lokalu mieszkalnym, który nabyła w dniu 16 kwietnia 2021 r. w celu opieki nad ciężko chorą mamą. (…) W styczniu 2022 r. Wnioskodawczyni nabędzie mieszkanie, które również będzie zaspokajało Jej potrzeby mieszkalne. (…)”. Zaś jak wskazuje Wnioskodawczyni we własnym stanowisku, cyt. „(…) W jednym mieszkaniu będzie mieszkać Jej mama, gdzie Wnioskodawczyni będzie się nią opiekować i również zamieszkiwać oraz drugie mieszkanie, w którym Wnioskodawczyni będzie mieszkać z całą swoją rodziną”.   Podkreślić należy, że przepisy prawa podatkowego wskazując jako cel mieszkaniowy wydatki poniesione na nabycie lokalu mieszkalnego nie określają, kiedy i jak długo Wnioskodawczyni powinna mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła realizacja celu mieszkaniowego. Podstawową okolicznością decydującą o jego zastosowaniu jest bowiem przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych na własne cele mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy począwszy od dnia odpłatnego zbycia nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Przy czym pojęcie „własne cele mieszkaniowe” należy rozumieć jednoznacznie, zgodnie z wykładnią literalną. Ponadto, ustawodawca – regulując omawiane zwolnienie – nie ograniczył wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub praw tylko do podatników, którzy nie będą posiadać innych nieruchomości niż nabyta lub wybudowana. Ustawa nie ogranicza prawa do zwolnienia co do liczby posiadanych lub nabywanych nieruchomości, jednakże wyraźnie wskazuje, że skorzystanie ze zwolnienia odnosi się tylko i wyłącznie do tych nieruchomości, które faktycznie służą (będą służyć) zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Z punktu widzenia ustawodawcy istotne jest więc, aby wydatkowanie przychodu było ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Innymi słowy podatnik, który uzyskał przychód ze sprzedaży nieruchomości może przeznaczyć go na zakup innej (innych) nieruchomości, zachowując przy tym prawo do ww. zwolnienia, jednakże działanie takie ma służyć zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych tego podatnika. Realizacja własnych celów mieszkaniowych powinna polegać na tym, że w przypadku zakupu jednej czy więcej niż jednej nieruchomości podatnik będzie faktycznie tam mieszkał. Nieważne jest zatem, ile nieruchomości posiada już podatnik w chwili wydatkowania środków ze sprzedaży, czy też ile nieruchomości kupi za te środki – ważne jest, aby ten kolejny zakup służył faktycznie zaspokajaniu jego potrzeb mieszkaniowych. W tym miejscu jeszcze raz należy podkreślić, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych dopuszcza możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego poprzez przeznaczenie przychodu ze sprzedaży na wskazane w tej ustawie cele mieszkaniowe, o jakich mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ww. ustawy. Niemniej jednak, aby podatnik mógł wywodzić prawo do zastosowania przedmiotowego zwolnienia, a tym samym z niego skorzystać, to musi bezwzględnie spełnić wynikające z tego przepisu warunki.   W rozpatrywanej sprawie środki pieniężne z dokonanej w dniu 23 lutego 2021 r. sprzedaży lokalu niemieszkalnego, Wnioskodawczyni przeznaczyła na nabycie lokalu mieszkalnego, w którym obecnie zamieszkuje wraz z matką, w celu zaspokojenia (realizowania) swoich potrzeb mieszkaniowych dotyczących opieki na ciężko chorą matką, jak również planuje przeznaczyć na nabycie lokalu mieszkalnego (w styczniu 2022 r.), które również będzie zaspokajało Jej potrzeby mieszkaniowe – będzie w nim mieszkać ze swoją rodziną. Należy zatem stwierdzić, że nabycie/planowane nabycie lokalu mieszkalnego, w którym zamieszkuje/zamieszkiwać będzie Wnioskodawczyni, pozwala uznać, że został/zostanie on nabyty przez Wnioskodawczynię na własne cele mieszkaniowe.   Reasumując, mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawiony opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że wydatkowanie przez Wnioskodawczynię – w ustawowo określonym terminie – przychodu z odpłatnego zbycia  23 lutego 2021 r. lokalu niemieszkalnego nabytego w 2018 r. na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawczyni realizowanych poprzez dokonane nabycie w kwietniu 2021 r. lokalu mieszkalnego oraz planowane nabycie w styczniu 2022 r. lokalu mieszkalnego spełnia warunki, o których mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, Wnioskodawczyni jest uprawniona do skorzystania ze zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawodawca nie uzależnia bowiem prawa do skorzystania z ww. zwolnienia przedmiotowego od liczby posiadanych nieruchomości, ale od realizacji własnych celów mieszkaniowych, które – jak wskazuje Wnioskodawczyni – są obecnie realizowane w lokalu mieszkalnym nabytym w kwietniu 2021 r. oraz będą realizowane w lokalu mieszkalnym nabytym w styczniu 2022 r. Powyższe zwolnienie obejmować będzie taką część dochodu uzyskanego z tytułu sprzedaży lokalu niemieszkalnego jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi ww. wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie osiągniętym z odpłatnego zbycia. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b Ordynacja podatkowa  jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Zaznaczenia ponadto wymaga, że podane przez Wnioskodawczynię okoliczności mogą podlegać szczegółowej weryfikacji przez organ podatkowy w toku ewentualnego postępowania podatkowego. Obowiązek udowodnienia ich zaistnienia spoczywa zatem na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Indywidualna interpretacja przepisów prawa jest jedynie przedstawieniem poglądu organu dotyczącego rozumienia treści przepisów prawa podatkowego i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do określonej sprawy indywidualnej. Jednocześnie nadmienić należy, że niniejsza interpretacja odnosi się wyłącznie do zwolnienia przedmiotowego przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości niemieszkalnej z 23 lutego 2021 r., jako czynności, która jest objęta Pani pytaniem i własnym stanowiskiem w sprawie oceny prawnej i nie dotyczy skutków podatkowych (zwolnienia) innych czynności odpłatnego zbycia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pani sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i musi Pani zastosować się do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).