0113-KDIPT2-2.4011.1112.2021.2.MK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 3 listopada 2021 r. wpłynął Pani wniosek z 31 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. Uzupełniła go Pani pismem złożonym 27 stycznia 2022 r. Treść wniosku jest następująca:   Opis stanu faktycznego   W dniu 24 maja 2010 r. na podstawie aktu notarialnego Wnioskodawczyni nabyła w drodze umowy kupna 1/5 udziału w nieruchomości położonej w …,  gmina …, stanowiącej działkę nr … o powierzchni … ha, mającą księgę wieczystą w Wydziale Ksiąg Wieczystych w … KW …. Pozostałymi współwłaścicielami byli: … w 1/5 części, … w 1/5częśći, … i … - w 1/5 części na prawie wspólności majątkowej małżeńskiej, oraz … i … - w 1/5 części na prawie wspólności majątkowej małżeńskiej. W dniu 22 sierpnia 2019 r. współwłaściciele wystąpili (każdy po 1/5 części) do sądu o zniesienie współwłasności nieruchomości oznaczonej nr … o powierzchni … ha, położonej w …,  gmina …. Sąd Rejonowy w … Wydział Cywilny wydał postanowienie o zniesieniu współwłasności  z dnia 22 sierpnia 2019 r., sygn. akt …. Współwłasność pięciu współwłaścicieli, każdego w 1/5 części, została podzielona zgodnie z projektem podziału sporządzonym przez uprawionego geodetę i przyznano na rzecz każdego ze współwłaścicieli działki o powierzchni odpowiadającej jego udziałowi. Działkę nr … podzielono na 5 części, czyli na odrębne działki przypisując im numerację od nr … do …. Sąd przyznał prawo własności … do działki nr …, o powierzchni … ha, w takiej samej 1/5 części, jaką nabyła w 2010 r. Pozostałym współwłaścicielom Sąd przyznał prawo do działek o takiej samej wielkości jaką pierwotnie posiadali. Zniesienie współwłasności zostało dokonane bez jakichkolwiek spłat czy dopłat, nieodpłatnie.   Na podstawie decyzji Sądu Rejonowego … Wydział Cywilny,  sygn. akt … z dnia 22 sierpnia 2019 r. o nabyciu prawa własności, oraz wypisu z rejestru gruntów i wyrysu mapy ewidencyjnej Starosty … z dnia 13 kwietnia 2021 r., jednostka rejestrowa …, i mapy z projektem podziału nieruchomości nr … z dnia 8 sierpnia 2019 r . na pięć działek od numeru … do …, Wnioskodawczyni wystąpiła do Sądu Rejonowego … Wydział Ksiąg Wieczystych o odłączenie Jej działki z poprzedniej księgi wieczystej nr …, i założenie księgi wieczystej dla Jej działki nr …, obręb … …, gmina …, powiat …. Księga wieczysta o numerze … została założona 22 sierpnia 2021 r . Wnioskodawczyni uzyskała także zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego … znak: …, że z tytułu nieodpłatnego zniesienia współwłasności nie należy się podatek od spadków i darowizn na podstawie art. 7 ust. 6 ustawy o podatku od spadków i darowizn. W dniu 14 września 2021 r.  doszło do sprzedaży działki.   W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że w Jej rozumieniu w wyniku zniesienia współwłasności doszło do uregulowania stanu prawnego, a nie w potocznym rozumieniu nabycia (kupna) działki, wskutek czego zarówno Wnioskodawczyni, jak i pozostali współwłaściciele, stali się właścicielami swoich części. Wnioskodawczyni stwierdza, że nie uzyskała przysporzenia majątkowego o wartości rynkowej przekraczającej wartość Jej udziału przysługującego w całej nieruchomości przed dokonaniem zniesienia współwłasności. Wartość działki przed zniesieniem współwłasności była taka sama, jak po uzyskaniu prawa własności. Gdyby nie rozpoczęta i rozciągnięta w czasie procedura sądowa w 2017 r. o zniesienie współwłasności (wniosek o zniesienie współwłasności wpłynął do Sądu w 2017 r. i trwał dwa lata), to już dużo wcześniej przed wniesieniem sprawy do Sądu Wnioskodawczyni miała podjętą decyzję o sprzedaży działki z przyczyn zdrowotnych. Aktualny właściciel czekał prawie dwa lata aż zakończą się rozpoczęte procedury sądowe, łącznie z założeniem księgi wieczystej, aby móc działkę nabyć.   Wnioskodawczyni  w 2010 r. zakupiła działkę, która miała założone ogrodzenie, była już doprowadzona woda i sieć energetyczna. W okresie 12 lat okresowego/rekreacyjnego funkcjonowania na działce wymagało stworzenia minimalnych warunków funkcjonowania, w postaci założenia szamba, postawienia małego domku drewnianego bez fundamentów i bez podmurówki (wolnostojącego) i trochę ukwiecenia i zieleni. Te niewielkie tzw. udogodnienia (inwestycje)  nie spowodowały ogromnego wzrostu wartości działki.   Wartość części Wnioskodawczyni po zniesieniu współwłasności nie przekraczała wartości Jej udziału w całej nieruchomości przed dokonaniem zniesienia współwłasności. Wnioskodawczyni nie podejmowała działań marketingowych i nie ogłaszała w mediach sprzedaży działki. Postanowienie Sądu … z dnia 22 sierpnia 2019 r. z klauzulą:„Sąd Rejonowy … Wydział Cywilny stwierdza, że orzeczenie niniejsze jest prawomocne. ” z dnia 12 grudnia 2019 r., w podpisie sędzia … . Wnioskodawczyni nie zamieszczała ogłoszenia o sprzedaży nieruchomości w środkach masowego przekazu i mediach, i nie prowadziła działań marketingowych. Wnioskodawczyni jest emerytowaną nauczycielką zawodu, …, ma 78 lat, od 1993 r.  prowadzi działalność gospodarczą …, REGON …. Rozlicza się według zasad ogólnych, według skali i wypełnia PIT-36. Nie prowadzi ksiąg podatkowych. Odpłatne zbycie udziału w nieruchomości nie nastąpiło w wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia usług pielęgniarskich.   Pytanie Czy sprzedanie nieruchomości w 2021 r., którą Wnioskodawczyni kupiła w 2010 r. we współwłasności, a w 2019 r. Sąd zniósł współwłasność bez spłat i dopłat, podlega opodatkowaniu dochodowym od osób fizycznych?   Pani stanowisko w sprawie Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. [powinno być:26 lipca 1991 r.] o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwanej dalej:  updof., źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy- przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.   W konsekwencji sprzedaż nieruchomości poza działalnością gospodarczą podlega opodatkowaniu, jeżeli doszło do niej przed upływem 5 lat od końca roku, w którym nabyto nieruchomość. Sprzedaż nieruchomości po tym okresie nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.   Nieruchomość Wnioskodawczyni została nabyta w 2010 r. na zasadzie współwłasności ułamkowej, a następnie w 2019 r. sądownie zniesiono współwłasność - poprzez fizyczny podział nieruchomości i przyznanie na rzecz każdego współwłaściciela działki o powierzchni odpowiadającej jego udziałowi. Podział odbył sie bez spłat i dopłat.   Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny, współwłasność polega na tym, że własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom. Współwłasność jest albo własnością w częściach ułamkowych albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi Drugiej (art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego).   Natomiast w myśl art. 210 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu. Stosownie do art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego, zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współaścicieli. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje przez podział rzeczy wspólnej, to co do zasady dokonuje się jej podziału na tyle części, ilu jest współwłaścicieli, z uwzględnieniem wartości udziałów posiadanych przed zniesieniem współwłasności. W przypadku różnicy pomiędzy wartością utworzonych części rzeczy, a wielkością udziałów, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Punktem wyjścia do obliczenia podstawy opodatkowania jest wartość rynkowa zbywanych udziałów, a nie powierzchnia nieruchomości. Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy tylko wówczas, jeżeli mieści się w ramach udziału, jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat. Natomiast jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Tak więc co do zasady zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, która przekracza udział jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. W przypadku Wnioskodawczyni, w wyniku zniesienia współwłasności otrzymała Ona nieruchomość, która odpowiada udziałowi, jaki pierwotnie przysługiwał Jej w ramach współwłasności. W konsekwencji, w wyniku podziału nieruchomości nie doszło do jej nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 10 lit. a u.p.d.o.f. Wnioskodawczyni uważa, że sprzedaż Jej nieruchomości w 2021 r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.   Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie: a)    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)    prawa wieczystego użytkowania gruntów, ‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.   Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje wystąpieniem przychodu. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.   Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw. Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.   Stosownie do art. 155 § 1  ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, z późn. zm.), umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.   Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że w dniu 24 maja 2010 r. na podstawie aktu notarialnego Wnioskodawczyni nabyła w drodze umowy kupna 1/5 udziału w nieruchomości. Sąd Rejonowy wydał postanowienie o zniesieniu współwłasności  z dnia 22 sierpnia 2019 r. Współwłasność pięciu współwłaścicieli, każdego w 1/5 części, została podzielona zgodnie z projektem podziału sporządzonym przez uprawionego geodetę i przyznano na rzecz każdego ze współwłaścicieli działki o powierzchni odpowiadającej jego udziałowi. Działkę podzielono na 5 części, czyli na odrębne działki przypisując im numerację od nr … do …. Sąd przyznał prawo własności Wnioskodawczyni działki w takiej samej 1/5 części, jaką nabyła w 2010 r. Pozostałym współwłaścicielom Sąd przyznał prawo do działek o takiej samej wielkości jaką pierwotnie posiadali. Zniesienie współwłasności zostało dokonane bez jakichkolwiek spłat czy dopłat, nieodpłatnie. Wnioskodawczyni nie uzyskała przysporzenia majątkowego o wartości rynkowej przekraczającej wartość Jej udziału przysługującego w całej nieruchomości przed dokonaniem zniesienia współwłasności. Wartość działki przed zniesieniem współwłasności była taka sama, jak po uzyskaniu prawa własności. Wnioskodawczyni od 1993 r.  prowadzi działalność gospodarczą. Rozlicza się według zasad ogólnych, według skali i wypełnia PIT-36. Nie prowadzi ksiąg podatkowych. Odpłatne zbycie udziału w nieruchomości nie nastąpiło w wykonywaniu prowadzonej działalności gospodarczej. W dniu 14 września 2021 r. doszło do sprzedaży działki.   Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności. Zgodnie z art. 195 ustawy Kodeks cywilny, współwłasność polega na tym, że własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej (art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego). Natomiast w myśl art. 210 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu. Stosownie do art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego, zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje przez podział rzeczy wspólnej, to co do zasady dokonuje się jej podziału na tyle części ilu jest współwłaścicieli z uwzględnieniem wartości udziałów posiadanych przed zniesieniem współwłasności. W przypadku różnicy pomiędzy wartością utworzonych części rzeczy a wielkością udziałów, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego zniesienia – podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.   Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którą nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, jeśli: -        podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub -        wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie we współwłasności.   Zatem zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy tylko wówczas, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat. Za datę nabycia nieruchomości – w przypadku jej sprzedaży, która przypadła danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę jej pierwotnego nabycia, ale tylko wówczas gdy wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej przed dokonaniem tej czynności oraz zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat. Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego.   Uwzględniając powyższe oraz przyjmując za Wnioskodawczynią, że wartość rynkowa nabytych przez Nią składników majątkowych w wyniku zniesienia współwłasności mieściła się w udziale jaki przysługiwał Jej w składnikach majątkowych przed zniesieniem współwłasności, stwierdzić należy, że w przypadku Wnioskodawczyni czynności nieodpłatnego zniesienia współwłasności nie należy traktować jako nabycia, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Okoliczność podziału nieruchomości nie powoduje konieczności liczenia na nowo pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pięcioletni termin, wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości. Zaznaczyć należy, że podział nieruchomości nr …, na nowe działki o … do …, nie będzie stanowił dla Wnioskodawczyni nowego nabycia nieruchomości. W świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, datę nabycia wydzielonej działki należy utożsamiać z datą nabycia prawa do tej nieruchomości przez Wnioskodawczynię, tj. 2010 r.   Reasumując, mając na uwadze powyższe oraz przyjmując za Wnioskodawczynią, że wartość składników majątkowych, tj. działki nr …, którą nabyła na mocy umowy o nieodpłatne zniesienie współwłasności, mieści się w udziale jaki przysługiwał Jej w składnikach majątkowych przed zniesieniem współwłasności, stwierdzić należy, że dokonane przez Wnioskodawczynię w 2021 r. odpłatne zbycie nieruchomości nabytej w 2010 r. w drodze zakupu, nie stanowi dla Wnioskodawczyni źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem zostało dokonane po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww.  nieruchomości. W związku z tym, Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu uzyskanego w 2021 r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, tj. działki nr ….   Stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego uznano za prawidłowe, pomimo błędnie wskazanej w nim podstawy prawnej ‒ art. 10 ust. 1 pkt 10 lit. a) zamiast art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ wskazany został prawidłowo skutek podatkowy w postaci braku obowiązku opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.   Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.), opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku– nie prowadzi postępowania dowodowego.  Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.).