0113-KDIPT2-2.4011.1131.2021.2.EC

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 15 listopada 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 4 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości. Uzupełnił go Pan pismem  (data wpływu 16 luty 2022 r.). Treść wniosku jest następująca:   Opis stanu faktycznego   Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości zlokalizowanych w …., objętych księgą wieczystą nr ….. Nieruchomości zostały nabyte w drodze spadku  w 2014 r. i w 2015 r. oraz w dziale spadku z 20 kwietnia 2016 r. A więc od ostatniej umowy  z 2016 r. nie minęło 5 lat kalendarzowych. Sprzedaż nieruchomości nastąpi w styczniu  lub w lutym 2022 r. (w zależności od procedur związanych z pierwokupami … i ....). W związku z koniecznością przeprowadzenia warunkowej umowy sprzedaży, umowa ta została już z wyprzedzeniem zawarta w dniu 11 października 2021 r.   W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca nadmienia, że przedmiotem spadku były nieruchomości zlokalizowane w .... o numerach ewidencyjnych : ...., ......, ...., ......, ....., ....., ........., .........., .........., ........., .........., ............., ........., .............., ............, .........., ........, ............, .............., ............., .........., ........... Były to nieruchomości gruntowe niezabudowane, oprócz działki nr ......, zabudowanej budynkiem mieszkalnym murowanym, parterowym z poddaszem mieszkalnym, krytym blachą, wyposażonym w instalacje wodno-kanalizacyjne, elektryczne oraz CO oraz zabudowana budynkiem gospodarczym murowanym działka nr ....... (zabudowana starym budynkiem drewnianym o powierzchni około 50 m2 do generalnego remontu, wyposażonym tylko  w instalacje elektryczną, z częścią gospodarczą około 7 m2). Spadkodawcy nabyli nieruchomości w następujący sposób : 1)    na podstawie umowy sprzedaży z 6 marca 1984 r., Rep. A nr .......... – J. i H. K., 2)    na podstawie umowy sprzedaży z 18 sierpnia 1980 r., Rep. A nr ... – J. i H. K., 3)    na podstawie aktu własności ziemi z 25 marca 1975 r., nr .... – H. K..   Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w ... z 28 marca 2014r. (sygn akt  ...) - stwierdzenie nabycia spadku; spadek po matce H. K. (zmarłej  23 września 2013 r.) – udział Wnioskodawcy wyniósł 3/16. Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w ... z 30 kwietnia 2015 r. (sygn. akt  ...) - stwierdzenie nabycia spadku; spadek po ojcu J. K. (zmarły 11 września 2014 r.) - udział Wnioskodawcy wyniósł 1/4. Dział spadku został dokonany przez spadkobierców, którzy posiadali udział 1/4 (każdy) - rodzeństwo: P. K., A. N., A. K. (Wnioskodawca), R. D. bez dopłat w następujący sposób: -        P. K. otrzymał działki nr: ....., ......, ....., ....., ....., ......, ........., .........., ..........., .........., ........., ... oraz połowę działki nr ... ; A. N. działki nr : ..., ..., .... ; A. K. działki nr : ..., ..., ..., ..., ... ; R. D. działkę nr ... oraz połowę działki nr ...   Udział Wnioskodawcy w masie spadkowej w wyniku działu spadku był taki sam jak wynikający z nabycia spadku. Wartość rynkowa nabytych przez Wnioskodawcę składników majątkowych (nieruchomości) w wyniku działku spadku nie przekraczała wartości udziału Wnioskodawcy nabytego  w spadku we wszystkich składnikach majątkowych, wchodzących w skład spadku. Umowa warunkowa została zawarta, ponieważ w przypadku sprzedaży działek leśnych, należy zawiadomić Skarb Państwa reprezentowany przez ... w związku z ich pierwokupem (na podstawie art. 37a ustawy o lasach z 28 września 1991 r. (Dz. U. Nr 101, poz. 444, z późn. zm)). Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez ... przysługuje z mocy prawa prawo pierwokupu. Dodatkowo pozostałe działki są rolne, więc należy zawiadomić ... działający na rzecz Skarbu Państwa (na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego z 11 kwietnia 2003 r.  (Dz. U. Nr 64, poz. 592, z późn. zm.)). .... działającemu na rzecz Skarbu Państwa przysługuje prawo pierwokupu z mocy ustawy. Umowy warunkowe (2 umowy dla dwóch Kupujących) zostały zawarte z wyprzedzeniem (11 października 2021 r.), ponieważ ... w terminie miesiąca powinny ustosunkować się do treści umów warunkowych, następnie po tym okresie notariusz informuje ... działający na rzecz Skarbu Państwa, który również w ciągu miesiąca powinien poinformować o rezygnacji z pierwokupu. Strony Kupujące życzyły sobie, aby umowy sprzedaży zostały zawarte najpóźniej w styczniu lub początkiem lutego 2022 r., dlatego też odpowiednio wcześniej zostały zawarte umowy warunkowe, aby dopełnić na czas wszystkich formalności związanych z pierwokupami. Po zawarciu umów warunkowych po stronie Kupującej nie ciążyły żadne prawa i obowiązki wynikające z umowy. To Wnioskodawca będąc właścicielem korzystał z nieruchomości, ponosił koszty utrzymania nieruchomości oraz płacił należności typu podatki, rachunki, koszty utrzymania itp. Wnioskodawca, jako strona Sprzedająca, był zobowiązany  do sprzedaży konkretnym osobom, a Kupujący zobowiązani do kupna i zapłaty ceny sprzedaży, jeżeli pierwokup nie zostanie wykonany przez .... i ..... Strony umów warunkowych ustaliły, że przedmiot umowy zostanie wydany w posiadanie dopiero po umowach przeniesienia własności, które zostały zawarte 17 stycznia 2022 r. Sprzedaż nieruchomości nie nastąpiła w wyniku wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu przepisu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Pytanie   Czy momentem powstania obowiązku podatkowego, dotyczącego podatku dochodowego  od zbycia nieruchomości przed upływem 5 lat od jej nabycia (umowa działu spadku), jest dzień zawarcia umowy warunkowej sprzedaży czy rzeczywiście umowa przeniesienia własności (końcowa umowa sprzedaży)?   Pana stanowisko w sprawie Po konsultacjach z Krajową Informacją Skarbową w dniu 5 października 2021 r., Wnioskodawca otrzymał informację, że źródłem przychodów podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest moment przeniesienia prawa własności nieruchomości na nabywcę, a nie umowa warunkowa. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.   Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z ogólną zasadą sformułowaną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r.  o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody,  z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których  na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.   W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)    prawa wieczystego użytkowania gruntów, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu. W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma zatem ustalenie momentu oraz sposobu ich nabycia. Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) dodano art. 10 ust. 5, który stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r. Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. Na podstawie art. 10 ust. 7 ww. ustawy, nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia,  o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku. Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem  nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę,  do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu. Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nabytych w spadku nieruchomości istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tych nieruchomości przez spadkodawcę. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości nabytych w spadku w 2013 r. i w 2014 r. oraz w dziale spadku  z 20 kwietnia 2016 r. Spadkodawcy nabyli nieruchomość na podstawie umowy sprzedaży  z 6 marca 1984 r., na podstawie umowy sprzedaży z 18 sierpnia 1980 r. oraz na podstawie aktu własności ziemi z 25 marca 1975 r. Dział spadku został dokonany przez spadkobierców, odbył się bez dopłat. Skoro zatem spadkodawcy (rodzice Wnioskodawcy) nabywali nieruchomość w części  w 1975 r., w 1980 r. i w części w 1984 r., należy uznać, że termin, o którym mowa  w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunkujący powstanie źródła przychodu z tytułu planowanego odpłatnego zbycia przez Wnioskodawcę nieruchomości nabytych w spadku, niewątpliwie minął,  gdyż przy obliczaniu pięcioletniego okresu należy uwzględnić moment nabycia nieruchomości (udziałów w nieruchomości) przez spadkodawców (czyli 1975 r., 1980 r.  i 1984 r.). W celu ustalenia, czy w przedmiotowej sprawie w wyniku działu spadku Wnioskodawca nabył udział w nieruchomości i odpłatne zbycie przez Wnioskodawcę tego udziału podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należy odnieść się do regulacji zawartych w art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, z późn. zm.).   W myśl art. 922 ustawy Kodeks cywilny, spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób. Zgodnie z art. 924 powołanej ustawy, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 cyt. ustawy). Stosownie do art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny, prawomocne postanowienie sądu  o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących  do chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Stosownie do art. 1035 cyt. ustawy, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom,  do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Art. 1037 § 1 i § 2 ww. ustawy, stanowi natomiast, że dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek  ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. W rezultacie w wyniku działu spadku dochodzi więc jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności. Jeżeli zatem wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie) nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem, jak i stan jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Co do zasady dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego działu – podatnik otrzymuje składniki majątkowe, których wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał. Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku działu spadku, należy przyjąć więc datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku działu mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat. Z treści wniosku oraz jego uzupełnienia wynika, że udział Wnioskodawcy w masie spadkowej w wyniku działu spadku był taki sam jak wynikający z nabycia spadku. Wartość rynkowa nabytych przez Wnioskodawcę składników majątkowych (nieruchomości) w wyniku działku spadku nie przekraczała wartości udziału Wnioskodawcy nabytego w spadku we wszystkich składnikach majątkowych, wchodzących w skład spadku. Zatem, stwierdzić należy,  że Wnioskodawca nie nabył w dziale spadku nic więcej niż nabył pierwotnie wskutek spadku, Jego majątek nie uległ zwiększeniu. Wobec powyższego, uznać należy, że dział spadku nie stanowił dla Wnioskodawcy nabycia udziału w nieruchomości, w rozumieniu przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, w związku nienastępującym w wykonywaniu działalności gospodarczej, odpłatnym zbyciem nieruchomości, przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych okres pięciu lat, w myśl art. 10 ust. 5 i ust. 7 tej ustawy, należy liczyć od końca roku, w którym nastąpiło nabycie tych udziałów  w nieruchomości przez spadkodawców, tj. 1975r., 1980 r. i 1984 r.   Znaczenie użytych w powyższych przepisach pojęć „zbycie” i „nabycie” należy ustalać, biorąc pod uwagę regulację prawa cywilnego w tym zakresie. Zgodnie z art. 155 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r.,  poz. 1740, z późn. zm.), umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej postanowiły. Przepis ten reguluje kwestie przeniesienia własności jako formy nabycia (i zarazem zbycia) własności oraz wskazuje, że, co do zasady, przeniesienie własności następuje w drodze umowy o podwójnym skutku – zobowiązującym i rozporządzającym. W zdaniu drugim tego przepisu ustawodawca przewidział wyjątki od tej zasady. Strony umowy mogą bowiem postanowić o zawarciu dwóch odrębnych umów – najpierw o skutku zobowiązującym, a następnie o skutku rozporządzającym. Ponadto obowiązek zawarcia odrębnej umowy o skutku rozporządzającym może wynikać z przepisów szczególnych. Przepisami szczególnymi są m.in. przepis art. 157 § 2 Kodeksu cywilnego zawierający obowiązek „dodatkowego porozumienia stron obejmującego ich bezwarunkową zgodę na niezwłoczne przejście własności” oraz przepis art. 597 § 2 i art. 600 § 1 Kodeksu cywilnego przewidujący zawarcie umowy przenoszącej własność nieruchomości poprzez złożenie oświadczenia przez uprawnionego z prawa pierwokupu. Biorąc pod uwagę powyższe znaczenie pojęć „zbycie” i „nabycie”, należy stwierdzić,  że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości powstaje dopiero z chwilą zawarcia umowy przenoszącej własność nieruchomości (umowy rozporządzającej).   Na podstawie art. 597 § 1 ww. ustawy, rzecz, której dotyczy prawo pierwokupu, może być sprzedana osobie trzeciej tylko pod warunkiem, że uprawniony do pierwokupu swego prawa nie wykona. Prawo pierwokupu wykonywa się przez oświadczenie złożone zobowiązanemu. Jeżeli zawarcie umowy sprzedaży rzeczy, której dotyczy prawo pierwokupu, wymaga zachowania szczególnej formy, oświadczenie o wykonaniu prawa pierwokupu powinno  być złożone w tej samej formie (art. 597 § 2). Stosownie do art. 598 § 1 ustawy Kodeks cywilny, zobowiązany z tytułu prawa  pierwokupu powinien niezwłocznie zawiadomić uprawnionego o treści umowy sprzedaży zawartej z osobą trzecią. Prawo pierwokupu co do nieruchomości można wykonać w ciągu miesiąca, a co do innych rzeczy – w ciągu tygodnia od otrzymania zawiadomienia  o sprzedaży, chyba że zostały zastrzeżone inne terminy (art. 598 § 2 ww. ustawy). Zgodnie z art. 600 § 1 ww. ustawy, przez wykonanie prawa pierwokupu dochodzi do skutku między zobowiązanym a uprawnionym umowa sprzedaży tej samej treści, co umowa zawarta przez zobowiązanego z osobą trzecią, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Jednakże postanowienia umowy z osobą trzecią, mające na celu udaremnienie prawa pierwokupu, są względem uprawnionego bezskuteczne. Zgodnie z normami prawa cywilnego, zawarcie warunkowej umowy sprzedaży nie przenosi prawa własności nieruchomości. Nabycie prawa własności nieruchomości następuje dopiero w momencie zawarcia – w wykonaniu warunkowej umowy sprzedaży – umowy sprzedaży przenoszącej własność. Analizując kwestię umowy warunkowej na gruncie prawa podatkowego, zauważyć należy,  że zobowiązanie płynące z warunkowej umowy sprzedaży nieruchomości wykonuje się dopiero w momencie zawarcia, w formie aktu notarialnego - ostatecznej umowy przenoszącej własność nieruchomości - umowy sprzedaży nieruchomości. Zatem zawarte  w dniu 11 października 2021 r. pomiędzy Wnioskodawcą a nabywcami, warunkowe umowy sprzedaży nieruchomości, nie miały skutku przenoszącego własność nieruchomości  na nabywców, bowiem na skutek powyższej czynności Wnioskodawca nie przeniósł własności nieruchomości na kupujących objętych tą umową nieruchomości, a jedynie nastąpiło zobowiązanie do przeniesienia prawa własności. Zobowiązanie płynące  z warunkowej umowy sprzedaży nieruchomości wykonuje się dopiero w momencie zawarcia, w formie aktu notarialnego - ostatecznej umowy przenoszącej własność nieruchomości - umowy sprzedaży nieruchomości. W przedmiotowej sprawie jest to dzień 17 stycznia 2022 r. Mając na uwadze powołane przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego stwierdzić należy, że dokonana 17 stycznia 2022 r. przez Wnioskodawcę sprzedaż nieruchomości nabytych w spadku i dziale spadku nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ ich sprzedaż nastąpiła po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawców (rodziców Wnioskodawcy), tj. 1975 r., 1980 r. i 1984 r. Zatem, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego  od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Tutejszy Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pana sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i musi Pan zastosować się do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).