0113-KDIPT2-2.4011.261.2021.2.EC

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 lutego 2021 r. (data wpływu 23 lutego 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 czerwca 2021 r. (data wpływu 21 czerwca 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 23 lutego 2021 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową. Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 18 maja 2021 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.261.2021.1.EC, wezwano Wnioskodawcę, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie wysłane zostało za pośrednictwem poczty w dniu 18 maja 2021 r. (skutecznie doręczone w dniu 9 czerwca 2021 r.). W dniu 21 czerwca 2021 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku z dnia 15 czerwca 2021 r. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: Wnioskodawca prowadzi od marca 2020 r. jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą „…..”, pod kodami PKD: 62.01.Z, 58.29.Z, 62.02.Z, 62.03.Z, 62.09.Z, 63.11.Z, przy czym przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę jest działalność związana z oprogramowaniem (62.01.Z). Wskazana działalność dotyczy tworzenia lub modyfikowania, czy ulepszania programów komputerowych lub ich części (oprogramowania komputerowego), które w rozumieniu art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231, z późn. zm.) stanowią utwór i podlegają ochronie na gruncie tej ustawy. Wnioskodawca zajmuje się w szczególności tworzeniem oprogramowania w ramach aplikacji „….” wykonującej statyczne testy bezpieczeństwa. Statyczne testy bezpieczeństwa aplikacji (static application security testing) służą do zabezpieczania oprogramowania poprzez przeglądanie kodu źródłowego oprogramowania, w celu zidentyfikowania źródeł luk w zabezpieczeniach. „….” jest używany przez inne firmy/programistów w celu zapewnienia jak najwyższego poziomu bezpieczeństwa testowanej/analizowanej aplikacji, co jest kluczowe dla aplikacji mobilnych oraz sieciowych. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.; dalej jako: „ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez Wnioskodawcę forma opodatkowania to 19% podatek liniowy. Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1402, z późn. zm.). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz spółki …. z siedzibą w ….. (dalej jako: „spółka”). Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz spółki w oparciu o kontrakt b2b (dalej jako: „umowa”). Aktualnie usługi są świadczone na rzecz spółki w sposób zdalny. Usługi świadczone na rzecz spółki obejmują przede wszystkim projektowanie, rozwijanie oraz utrzymywanie systemów informatycznych. …... dostarcza usługi z zakresu inżynierii oprogramowania oraz doradztwa technologicznego. Usługi te są świadczone dla różnych sektorów biznesowych np. …., edukacja, finanse, przemysł 4.0, opieka zdrowotna. Powyższe usługi Wnioskodawca na rzecz spółki wykonuje poprzez: samodzielne tworzenie nowego oprogramowania (kodu źródłowego) dla nowych funkcjonalności w językach …., …., …. i …. oraz testowania danego kodu źródłowego; samodzielne tworzenie nowego oprogramowania (kodu źródłowego) interfejsów (punktów stykowych) w celu integracji nowych funkcjonalności z systemem. Interfejsy te są tworzone oraz testowane w językach …., …., …..; naprawę błędów pojawiających się w starym oprogramowaniu, czyli tak zwany „……”. W 2020 r. prace Wnioskodawcy skupiały się na opracowaniu następujących rozwiązań: naprawa i stabilizacja narzędzia tworzącego środowisko aplikacji; zaprojektowanie i implementacja nowego publicznego api dla aplikacji; wdrożenie nowych funkcjonalności „…..” oraz „…..” w aplikacji; wdrożenie nowej funkcjonalności „….” w aplikacji; wdrożenie obsługi nowych języków przez aplikację: …., …, …., …, wdrożenie aplikacji w nowym regionie chmury aws (…). W ramach usług wykonywanych przez Wnioskodawcę na rzecz spółki, ogół autorskich praw majątkowych wytworzonych i należących pierwotnie do Wnioskodawcy jest przez Wnioskodawcę przenoszony na spółkę. Utwory w postaci wytworzonego lub ulepszonego przez Wnioskodawcę oprogramowania komputerowego, podlegające ochronie na gruncie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, z chwilą ich wytworzenia przechodzą na własność spółki. Wnioskodawca jest twórcą oprogramowania komputerowego (programu komputerowego) w rozumieniu przepisów powołanej ustawy. Przejście praw autorskich dotyczy każdego utworu (oprogramowania komputerowego lub jego części) wytworzonego przez Wnioskodawcę na podstawie umowy zawartej ze spółką. W związku z usługami świadczonymi na rzecz spółki, Wnioskodawca otrzymuje miesięczne wynagrodzenie w kwocie określonej umową. Wynagrodzenie zgodnie z umową płatne jest w terminie 14 dni od daty wystawienia faktury VAT przez Wnioskodawcę. Znacząca część wynagrodzenia otrzymywanego przez Wnioskodawcę obejmuje wynagrodzenie za przeniesienia autorskich praw majątkowych do wytworzonego lub ulepszonego oprogramowania komputerowego lub jego części. Jeżeli w ramach konkretnego projektu wykonywanego na rzecz spółki Wnioskodawca współpracuje z innymi programistami, w ramach której to współpracy Wnioskodawca wytwarza samodzielnie część oprogramowania, to przedmiotem przeniesienia praw autorskich pozostaje część wytworzona przez Wnioskodawcę z wyłączeniem pozostałych programistów. Niezależnie od części wytwarzanej przez innych twórców, w efekcie pracy Wnioskodawcy powstaje autorskie prawo do programu komputerowego (oprogramowania komputerowego), stanowiące kwalifikowane prawo IP, podlegające ochronie na gruncie art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W tym zakresie stworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie komputerowe ma charakter indywidualny i autonomiczny (własna indywidualna twórczość intelektualna), wskutek czego dla uznania go za kwalifikowane prawo IP nie jest konieczne połączenie go z innymi częściami wytworzonymi przez pozostałe podmioty współpracujące przy danym projekcie. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawca ponosi następujące koszty: składki na ubezpieczenia społeczne dotyczące Wnioskodawcy, opłaty za księgowość. Wnioskodawca od marca 2020 r. do września 2020 r. korzystał z ulgi na start i preferencyjnej stawki ZUS, uiszczając jedynie składkę na ubezpieczenie zdrowotne w wysokości 362 zł 34 gr od października 2020 r. do grudnia 2020 r. (od stycznia 2021 r. wysokość składek ZUS wzrosła). Wnioskodawca ponosił koszty związane ze składkami na ubezpieczenia społeczne (dodatkowo poza składką zdrowotną) w wysokości 246 zł 80 gr. To właśnie te koszty składek na ubezpieczenia społeczne, mają w ocenie Wnioskodawcy stanowić koszty bezpośrednio poniesione przez Wnioskodawcę w związku z wytwarzaniem kwalifikowanego prawa IP. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności, mając na uwadze wymogi przepisów ustawy o PIT, tj. art. 30ca ustawy o PIT, prowadził - niezależnie od prowadzonej podatkowej księgi przychodów i rozchodów - odrębną ewidencję, która w sposób szczegółowy i przejrzysty umożliwiała wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej wytwarzanego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a także informację o każdym zbywanym kwalifikowanym prawie własność intelektualnej (oprogramowanie komputerowe lub jego część). Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji na bieżąco: wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, wyodrębnia przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadające na każde ww. prawo w sposób określający wysokość kwalifikowanego dochodu. W sytuacji, gdyby dany koszt poniesiony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie mógłby zostać zaliczony do przychodu uzyskanego z tytułu zbycia oprogramowania komputerowego lub jego części, stosunek poniesionych kosztów w stosunku do przychodów ze zbycia oprogramowania komputerowego lub jego części był określony proporcjonalnie, tj. stosunek przychodów uzyskanych przez Wnioskodawcę z tytułu zbycia majątkowych praw autorskich do oprogramowania komputerowego lub jego części w stosunku do przychodów ogółem uzyskanych w danym okresie. Jednocześnie należy wskazać, że wszystkie opisane powyżej prace wymagały od Wnioskodawcy kreatywnego podejścia oraz wykorzystania dostępnej wiedzy w nowy, niekonwencjonalny sposób w celu wytworzenia oprogramowania. Działalność gospodarcza prowadzona przez Wnioskodawcę ma charakter twórczy, który obejmuje badania naukowe lub prace rozwojowe i podejmowana jest w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Twórczy charakter działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę przejawia się wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności związanych z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i wykorzystaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do tworzenia, projektowania lub ulepszania produktów lub procesów (kodów źródłowych). Potwierdzeniem powyższego jest również fakt, że w celu opracowania oprogramowania Wnioskodawca podejmuje szereg zagadnień technologicznych, których rozwiązanie determinuje możliwość osiągnięcia założonych rezultatów prac. Systematyczność i działanie w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań przejawia się w cyklicznym (comiesięcznym) świadczeniu usług na rzecz spółki przez Wnioskodawcę, w zależności od zapotrzebowania spółki na nowe lub ulepszone oprogramowanie, co ma na celu zwiększenie innowacyjności dotychczasowych rozwiązań programistycznych. Podczas świadczenia usług Wnioskodawca korzysta z dostępnej wiedzy, jednak wytworzone przez Niego - w ramach prowadzonej działalności gospodarczej - oprogramowanie komputerowe lub jego część (kwalifikowane prawo IP) jest nowe, które wcześniej nie istniało i z którego wcześniej nie korzystała spółka, na rzecz której świadczone są usługi (zbywane są prawa autorskie do oprogramowania). Wskazując na systematyczność działań Wnioskodawcy podczas m.in. tworzenia oprogramowania należy wyraźnie zaznaczyć, że były one podejmowane w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Opisane przez Wnioskodawcę prace nie stanowiły prac rutynowych i odtwórczych. Wymagały one bowiem od Wnioskodawcy zastosowania indywidualnego podejścia. Wnioskodawca w ramach pewnego rodzaju metodyki zarządzania wdrożonej w spółce, samodzielnie planuje powierzone Mu zadania. Metodyka wdrożona i funkcjonująca w spółce, m.in. w postaci regularnych spotkań z innymi członkami zespołu deweloperskiego (programistami), z którymi współpracuje Wnioskodawca zakreśla pewne ramy postępowania, natomiast zaplanowanie prac nad zadaniem należy do Wnioskodawcy i co istotne, to od Wnioskodawcy zależy sposób wykonania danego zadania w założonym czasie. Głównym celem działalności Wnioskodawcy jest zatem tworzenie oraz rozwój innowacyjnego i technologicznie zaawansowanego oprogramowania, które odzwierciedla potrzeby rynku i klientów. Opisane powyżej wyniki prac b+r są elementem poprawiającym użyteczność, w tym poprzez dodawanie nowych funkcjonalności, co w efekcie przyczynia się do znacznego usprawnienia obsługiwanych procesów. Efektem prowadzonych prac jest projektowanie i tworzenie przez Wnioskodawcę produktów, które w stosunku do Jego dotychczasowej działalności mają nowy lub ulepszony charakter. Wskazać ponadto należy, że rezultaty prac Wnioskodawcy stanowiły nowość w skali co najmniej przedsiębiorstwa. W roku podatkowym 2020, Wnioskodawca opodatkowywał dochody z działalności gospodarczej podatkiem liniowym, o którym mowa w art. 30c ustawy o PIT, prowadząc przy tym podatkową księgę przychodów i rozchodów, m.in. w obawie, że nie uzyska akceptacji organów podatkowych (stąd wniosek). W konsekwencji powyższego, Wnioskodawca zamierza złożyć korektę zeznania rocznego za 2020 r., ale w ten sposób, aby rozliczyć dochód uzyskany z autorskiego prawa do programu komputerowego w ramach opisanej współpracy ze spółką, z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5% i wspomnianych wyżej przepisów. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca nadmienia, że prowadzi działalność gospodarczą spełniającą definicje działalności badawczo-rozwojowej, w rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 39 i 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która to działalność, a ściśle wyróżnione w ramach działalności badawczo-rozwojowej prace rozwojowe, o których stanowi art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 40 ustawy, mają indywidualny charakter twórczy. Działalność ta podejmowana jest w sposób systematyczny, tj. metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, a jej celem jest zwiększenie zasobów wiedzy lub wykorzystywanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca wskazuje, że wykonywana przez Niego działalność ma charakter twórczy w świetle definicji „twórczości” tej działalności w doktrynie prawa autorskiego, albowiem cecha twórczości związana jest przede wszystkim z wynikiem działalności człowieka (tu Wnioskodawcy) o charakterze kreacyjnym. Co więcej, jej efektem jest nowy wytwór intelektu Wnioskodawcy w postaci wytworzenia, ulepszenia lub rozwinięcia oprogramowania. Badawczo-rozwojowy charakter działalności Wnioskodawcy (prac rozwojowych) polega na opracowywaniu nowego oprogramowania nieistniejącego dotychczas na rynku usług programistycznych lub ulepszania i rozwijania oprogramowania, które to rozwijanie i ulepszanie ma charakter na tyle innowacyjny, że zwiększa użyteczność i funkcjonalność dotychczasowych rozwiązań oraz pozwala bez trudu odróżnić je od produktów istniejących na rynku usług programistycznych. W żadnym razie nie są to rozwiązania o charakterze odtwórczym ani czynności rutynowe. Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę ma charakter systematyczny, co oznacza, że jest podejmowana regularnie i w sposób staranny, nie ma charakteru incydentalnego czy cyklicznego. Działalność jest zaplanowana, uporządkowana i odbywa się wedle określonego planu. Wnioskodawca stale prowadzi prace rozwojowe, przy czym prace te prowadzone są dla osiągnięcia określonego celu, zgodnie z przyjętym przez Wnioskodawcę harmonogramem i z wykorzystaniem stosownych narzędzi. Efektem działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę przynosi rozwój specjalistycznej wiedzy i umiejętności w szeroko pojętej sferze IT, z których Wnioskodawca może korzystać na bieżąco lub w ramach kolejnych projektów w przyszłości. Mając na względzie powyższe, Wnioskodawca wskazuje, że prowadzi działalność gospodarczą spełniającą definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 39 i 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która ma charakter twórczy i obejmuje prace rozwojowe, podejmowana jest w sposób systematyczny (tj. metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), a jej celem jest zwiększenie zasobów wiedzy lub wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Działalność gospodarcza Wnioskodawcy jest działalnością, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług (oprogramowanie, kody, interfejsy, algorytmy), z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich (produktów, procesów, usług), nawet gdyby miały one mieć charakter ulepszeń. Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę obejmuje prace rozwojowe, których celem jest postęp techniczny, innowacyjność i rozwój dziedziny IT. Wnioskodawca prowadząc działalność gospodarczą zdobywa nową wiedzę i pogłębia wiedzę z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, którą następnie wykorzystuje przy tworzeniu oprogramowania. Powstałe oprogramowanie jest wynikiem własnej indywidualnej i twórczej działalności Wnioskodawcy, która jest wynikiem zdobytej i rozwiniętej wiedzy w tej dziedzinie. Powyższy proces prowadzi do stworzenia przez Wnioskodawcę zmienionych, ulepszonych i nowych produktów. Efektem prac Wnioskodawcy jest powstanie unikatowego i oryginalnego oprogramowania. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie kodów PKD wskazanych we wniosku od dnia 16 marca 2020 r. Prace rozwojowe, których wynikiem jest wytworzenie kwalifikowanych praw własności intelektualnej i sprzedaż kwalifikowanych praw autorskich na rzecz …. są wykonywane począwszy od dnia 1 kwietnia 2020 r. Szczegółowa ewidencja pozwalająca na wyodrębnienie poszczególnych praw autorskich oraz ustalenie kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde z takich praw obejmuje prace wykonane/powstałe począwszy od dnia 1 kwietnia 2020 r. Wnioskodawca precyzuje, że przedmiotem wniosku z dnia 17 lutego 2021 r. jest kwestia możliwości zastosowania przez Wnioskodawcę 5% stawki od dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia (sprzedaży) autorskich praw majątkowych do oprogramowania wytwarzanego, rozwijanego i ulepszanego przez Wnioskodawcę. Przykładem oprogramowania wytworzonego przez Wnioskodawcę jest integracja skanera z funkcjonalnościami produktu …, nowa (napisana od podstaw) wersja …(nowe punkty stykowe skanera, wystawiane bezpośrednio do klienta). Przykładem oprogramowania rozwiniętego przez Wnioskodawcę jest rozwijanie integracji skanera z produktem …., sposób przetwarzania danych przez skaner (zrównoleglenie skanów, wyświetlanie skanowanych modułów klientowi). Przykładem oprogramowania ulepszonego przez Wnioskodawcę jest zoptymalizowanie użycia zasobów przez instancję, na których wykonywany jest kod w chmurze publicznej, w celu zmniejszenia kosztów, ulepszenie zarządzania zależnościami w projekcie. Wnioskodawca rozwija i ulepsza oprogramowanie będące zarówno efektem Jego indywidualnej pracy twórczej, jak i oprogramowanie autorstwa innych osób, przykładowo: rozwinięcie i ulepszenie oprogramowania będącego efektem pracy twórczej Wnioskodawcy polegało między innymi na nieustającym rozwijaniu oraz ulepszaniu automatycznego procesu testowania oraz dostarczania kodu na serwery produkcyjne, czy też rozwoju oraz ulepszaniu integracji skanera z produktem ….. (dodawanie wsparcia dla nowych funkcjonalności, ulepszanie integracji ze starszymi funkcjonalnościami), rozwinięcie i ulepszenie oprogramowania autorstwa innych osób polegało między innymi na rozwinięciu możliwości skanera statycznej analizy kodu w wyniku czego skaner ten był w stanie przeskanować nowe (niewspierane dotąd) języki programowania, sposobie przetwarzania danych przez skaner. Działania Wnioskodawcy polegające na rozwijaniu lub ulepszaniu oprogramowania zmierzają do poprawy użyteczności i funkcjonalności tego oprogramowania. Podobnie jak w przypadku oprogramowania wytwarzanego przez Wnioskodawcę, rozwijanie lub ulepszanie oprogramowania ma także na celu zwiększenie innowacyjności dotychczasowych rozwiązań programistycznych (zwiększenie użyteczności i funkcjonalności). Wnioskodawca nie posiada praw autorskich ani praw licencyjnych do oprogramowania wytworzonego przez inne osoby, które ulepsza lub rozwija na podstawie umowy ze …. (prawa autorskie do oprogramowania, które podlega rozwinięciu lub ulepszeniu przysługują …...). Wnioskodawca tworzy nowe fragmenty oprogramowania do już istniejącego oprogramowania (część oprogramowania), które jako fragmenty oprogramowania komputerowego stanowią utwory podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Do czasu przeniesienia praw autorskich na rzecz …. do części oprogramowania (rozwinięcie, ulepszenie), prawa te przysługują wyłącznie Wnioskodawcy. Ta część oprogramowania stanowiąca ulepszenie lub rozwinięcie już istniejącego oprogramowania stanowi w istocie nową funkcjonalność (część oprogramowania, algorytmu, kodu), która jako utwór podlega ochronie na gruncie prawa autorskiego. Po przeniesieniu autorskich praw majątkowych do tej części oprogramowania, jest ono dołączane do istniejącego oprogramowania, ulepszając lub rozwijając je. Ulepszanie lub rozwijanie oprogramowania wytworzonego przez Wnioskodawcę odbywa się po przeniesieniu na …. pierwotnie wytworzonego oprogramowania. W celu ulepszenia lub rozwinięcia oprogramowania (pierwotnie wytworzonego przez Wnioskodawcę) nie dochodzi do ponownego przeniesienia praw autorskich na Wnioskodawcę. Wnioskodawca nie posiada także praw licencyjnych do przedmiotowego oprogramowania. Prawa autorskie do oprogramowania, które podlega rozwinięciu lub ulepszeniu przysługują ….. Wnioskodawca tworzy nowe fragmenty oprogramowania do już istniejącego oprogramowania (część oprogramowania), które jako fragmenty oprogramowania komputerowego stanowią utwory podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Do czasu przeniesienia praw autorskich na rzecz ……..do części oprogramowania (rozwinięcie, ulepszenie), prawa te przysługują wyłącznie Wnioskodawcy. Ta część oprogramowania stanowiąca ulepszenie lub rozwinięcie już istniejącego oprogramowania stanowi w istocie nową funkcjonalność (część oprogramowania, algorytmu, kodu), która jako utwór podlega ochronie na gruncie prawa autorskiego. Po przeniesieniu autorskich praw majątkowych do tej części oprogramowania, jest ono dołączane do istniejącego oprogramowania, ulepszając lub rozwijając je. W zakresie ulepszania lub rozwijania istniejącego oprogramowania, tak wytworzonego przez Wnioskodawcę jak i przez innych twórców, ulepszenie i rozwinięcie programu następuje w drodze udostępnienia ich Wnioskodawcy przez …, na cele związane z ich ulepszeniem lub rozwinięciem w ramach zawartej umowy i łączącej ich współpracy. …. przysługują prawa autorskie do oprogramowania udostępnianego Wnioskodawcy do ulepszenia czy rozwinięcia (zarówno pierwotnie wytworzonego przez Wnioskodawcę, jak i innych twórców). Samo zaś rozwinięcie lub ulepszenie istniejącego już oprogramowania polega na stworzeniu oprogramowania, kodu czy algorytmu obok tego już istniejącego. W konsekwencji przedmiotem indywidualnej działalności twórczej Wnioskodawcy jest produkt w postaci ulepszenia czy rozwinięcia istniejącego systemu, ale stworzony jako odrębna nowa funkcjonalność. Taki fragment oprogramowania, kodu czy algorytmu stanowi odrębny przedmiot praw autorskich, które są sprzedawane przez Wnioskodawcę do …. Po przeniesieniu autorskich praw majątkowych do tej części oprogramowania, jest ono dołączane do istniejącego oprogramowania, ulepszając lub rozwijając je. W wyniku ulepszania lub rozwijania oprogramowania tworzone są nowe kody i algorytmy w językach programowania, określonych we wniosku i powstają nowe prawa własności intelektualnej, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wnioskodawca przenosi całość praw autorskich na …. w trybie i na zasadach określonych umową ze …. W związku z ulepszaniem lub rozwijaniem oprogramowania Wnioskodawca osiąga - podobnie jak w przypadku wytworzenia oprogramowania - dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, który pochodzi ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ma miejsce w trybie i na zasadach określonych umową ze ….. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca, w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, jest uprawniony do skorzystania z opodatkowania wynoszącego 5% podstawy opodatkowania na zasadach określonych w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, wobec dochodu uzyskanego ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. oprogramowania komputerowego wytworzonego w ramach świadczonych usług? Zdaniem Wnioskodawcy (doprecyzowanym w uzupełnieniu wniosku), spełnia On wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od dnia 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki opodatkowania w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustawy (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193; dalej: „ustawa nowelizująca”), w ustawie o PIT dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustaw o podatkach dochodowych korzystne rozwiązania dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP Box, Innovation box). W uzasadnieniu do projektu powyższej ustawy wskazano, że „proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego m.in. patent, dodatkowe ochronne prawo na wzór użytkowy, czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane dalej „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. W dalszej części wskazano, że „(...) Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określony na zasadzie rynkowej.” Ustawodawca wskazał nadto, że warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej, bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem, ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. Co istotne, ustawodawca jako jeden z wymogów przyjął, że „(...) Podatnik, który będzie chciał skorzystać z projektowanej preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku prowadzenia tych prac.” Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, wdrożonych na podstawie ustawy nowelizującej, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Z powyższego wynika, że do skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej Wnioskodawca musi spełnić poniższe warunki: prowadzić pozarolniczą działalność gospodarczą; osiągać dochód z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej; prawa własności intelektualnej muszą być kwalifikowane; prowadzić działalność badawczo-rozwojową związaną z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową; uzyskiwać dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Zgodnie z art. 30 ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest prawo autorskie do programu komputerowego. Dodatkowo, o kwalifikowanym prawie własności intelektualnej można mówić wtedy, gdy spełnione kumulatywnie są dodatkowe dwie przesłanki, a to gdy przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej, a prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, którą jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska. Programy komputerowe lub ich część z mocy art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych stanowią utwory podlegające ochronie prawnej. Ochrona prawna dla programów komputerowych powstaje z chwilą ich wytworzenia. Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle zaprezentowanego przez Niego stanu faktycznego, a w szczególności charakteru świadczonych usług na rzecz spółki oraz wytwarzanego w ramach tej współpracy oprogramowania komputerowego, można uznać, że przedmiotem ochrony na gruncie przepisów prawa autorskiego jest wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie komputerowe lub jego część. W ocenie Wnioskodawcy nie budzi wątpliwości, że wytwarzane przez Niego oprogramowanie komputerowe (lub jego część) stanowi utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Spełnia ono przesłankę twórczości, na którą składa się oryginalność (przejaw działalności twórczej) i indywidualność (indywidualny charakter tej działalności) (J. Barta, R. Markiewicz, w: Barta, Markiewicz, Komentarz Praut, 2011, s. 22; E. Ferenc-Szydełko, w: Ferenc-Szydełko, Komentarz Praut, 2016, s. 15; J. Sieńczyło-Chlabicz, J. Banasiuk, J. Zaręba, Z. Zawadzka prawo własności intelektualnej (red. J. Sieńczyło-Chlabicz), Warszawa 2009, 8. 39-40). Po pierwsze, skoro Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wytwarza nowe oprogramowanie (lub ulepsza istniejące), to wytworzenie innowacyjnego - nieznanego wcześniej - w tym przypadku kodu, stanowi przejaw działalności twórczej, jest on bowiem z jednej strony przejawem wytworu intelektu Wnioskodawcy, a nadto nie ma problemu w odróżnieniu go od innych, rozpowszechnionych wcześniej oprogramowań komputerowych. Po drugie, oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę posiada indywidualny charakter, gdyż „nie można zakwalifikować jako utworu efektu działalności wyłącznie rutynowej, szablonowej, zdeterminowanej (przez przeznaczenie, materiał, wiążące schematy), pozbawiającej twórcę swobody dokonywania wyborów” (por. wyr. SA w Szczecinie z dnia 25 września 2014 r., I ACAS 574/14, Legalis), zaś działalność Wnioskodawcy nastawiona na innowacyjność i wytworzenie nowego dzieła z użyciem dotychczasowej wiedzy oraz wykorzystaniem istniejących narzędzi, nie może być uznana za rutynową czy szablonową, albowiem w tym zakresie Wnioskodawca posiada znaczną swobodę i decyzyjność. Mając na względzie, że w polskim porządku prawnym przez „oprogramowanie” rozumie się ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów, i podlega ono ochronie jak utwór literacki na gruncie art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to może ono stanowić kwalifikowane prawo IP, o którym mowa w art. 30 ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, jeżeli Jego wytworzenie jest wynikiem prac o charakterze badawczo-rozwojowym. W konsekwencji powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prawo autorskie do oprogramowania komputerowego wytwarzanego przez Niego samodzielnie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w świetle świadczenia usług na rzecz spółki, stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT. Po pierwsze, jest ono wymienione w katalogu praw własności intelektualnych określonym w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT; po drugie jego ochronę przewidują przepisy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a po trzecie jego przedmiot (oprogramowanie) powstał w ramach badawczo-rozwojowej działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę. Działalność badawczo - rozwojowa Działalność badawczo-rozwojową zdefiniowano w art. 5a ust. 38 ustawy o PIT, zgodnie z którym jest to działalność twórcza, obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W związku z powyższym, konieczne staje się zdefiniowanie tak pojęcia „badań naukowych” jak i „prac rozwojowych”. W tym zakresie ustawodawca odsyła do przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym, zgodnie z którym: Przez badania naukowe rozumie się prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zbudowanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne (art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym). Zaś przez badania aplikacyjne rozumie się prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzenie do nich ulepszeń. Prace rozwojowe to działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmujące rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. W kontekście powyższych definicji, wskazać należy, że istnieją określone cechy, jakie musi posiadać oprogramowanie komputerowe wytwarzane przez Wnioskodawcę, aby mogło zostać zakwalifikowane jako przykład prac o charakterze badawczo-rozwojowym. W ocenie Wnioskodawcy prowadzi On działalność badawczo-rozwojową, a to dlatego, że: prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu oprogramowania mają twórczy charakter, albowiem podejmowane są w celu wytworzenia nowego i oryginalnego rozwiązania w postaci oprogramowania. Wnioskodawca samodzielnie projektuje rozwiązania, które wskutek Jego wizji i projektu tworzą finalny produkt w postaci oprogramowania komputerowego; oprogramowanie komputerowe wytworzone przez Wnioskodawcę stanowi oryginalny wytwór Jego twórczej pracy i jest chronione na gruncie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, o czym szczegółowo była mowa w części poświęconej stanowisku Wnioskodawcy, co do treści pytania nr 1, przy wykonywaniu prac Wnioskodawca korzysta z dotychczasowej wiedzy i narzędzi w zakresie informatyki i oprogramowania, dzięki którym projektuje, tworzy i ulepsza oprogramowanie. W konsekwencji powyższego, wykonywane przez Wnioskodawcę prace przyczyniają się do tworzenia, rozwoju i ulepszenia systemu (który służy do wykonywania statycznych testów bezpieczeństwa aplikacji), dzięki wykorzystaniu wiedzy z dziedziny najnowszych technologii programowania, prace prowadzone przez Wnioskodawcę, w ramach usług świadczonych na rzecz spółki mają charakter systematyczny (uporządkowany, metodyczny i zaplanowany), jednocześnie nastawione są one na rozwój i ulepszanie systemu w przyszłości. Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, skoro w wyniku prowadzonych przez Niego prac dochodzi do wytwarzania i udoskonalania oprogramowania komputerowego w zakresie bezpieczeństwa aplikacji, które to oprogramowanie nie istniało - przy uwzględnieniu tego typu kryteriów i w kształcie wytwarzanym przez Wnioskodawcę - do tej pory, a zatem stanowi ono wytwór twórczej działalności Wnioskodawcy, to prowadzi On działalność badawczo-rozwojową, a ściśle prace rozwojowe, o których stanowi art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Wziąwszy pod uwagę powyższe, Wnioskodawca twierdzi, że prowadzona przez Niego działalność gospodarcza - w kontekście zaprezentowanego stanu faktycznego - spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej określonej w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, a skoro tak to jest to działalność o charakterze twórczym, obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy lub tworzenia nowych zastosowań. Koszty, o których mowa w lit. a) wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego wg wzoru: [(a+b) x 1,3]/ (a+b+c+d) w którym poszczególne litery oznaczają: a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d), od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Powyższych kosztów nie stanowią koszty, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w tym w szczególności odsetki, opłaty finansowe oraz koszty związane z nieruchomościami. Działalność gospodarcza wykonywana przez Wnioskodawcę w przeważającej części związana jest z wytwarzaniem oprogramowania. Prawa autorskie do wytworzonego oprogramowania są w całości przenoszone na spółkę, zgodnie z umową pomiędzy spółką a Wnioskodawcą. Wynagrodzenie, które Wnioskodawca otrzymuje od spółki zawiera w sobie także wynagrodzenie za przenoszone na spółkę prawa autorskie do oprogramowania komputerowego. W związku z prowadzoną działalnością o charakterze badawczo-rozwojowym, Wnioskodawca ponosi następujące koszty: koszty składek na ubezpieczenia społeczne, dotyczące Wnioskodawcy w wysokości 246 zł 80 gr miesięcznie, począwszy od października 2020 r. do grudnia 2020 r. (aktualnie od dnia 1 stycznia 2021 r. składka na ubezpieczenie społeczne jest wyższa), koszty opłat za księgowość w wysokości 200 zł netto, 246 zł brutt miesięcznie, począwszy od marca 2020 r. Powyższe koszty ponoszone przez Wnioskodawcę stanowią koszty w rozumieniu art. 22 ustawy o PIT, a jednocześnie są bezpośrednio związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością w zakresie wytwarzanego oprogramowania komputerowego, gdyż bez ich poniesienia, nie byłoby możliwe osiągnięcie kwalifikowanego przychodu ze sprzedaży spółce prawa autorskiego do oprogramowania komputerowego. Koszty ponoszone w związku z usługami księgowymi, umożliwiają Wnioskodawcy prowadzenie odrębnej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej stawki podatkowej w wysokości 5%. Niezależnie od tego, prowadzenie księgowości oraz uiszczanie składek na ubezpieczenia społeczne umożliwia prowadzenie działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę, albowiem bez poniesienia tych kosztów nie byłoby możliwe wytworzenie oprogramowania komputerowego, a następnie zbycie go na rzecz spółki. Na możliwość zaliczenia takich kosztów do kosztów wskazanych w literze „a” art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, wielokrotnie wskazywał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 23 września 2020 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.574 2020.2.MKA oraz w interpretacji indywidualnej z dnia 10 lutego 2020 r., sygn. akt 0112-KDIL2-2.4011.107.2019.2.IM, w których wskazano - w niemalże zbieżnym stanie faktycznym - że wydatki ponoszone na koszty obsługi księgowej czy obowiązkowe ubezpieczenia społeczne, w części w jakiej będą proporcjonalnie przypisane do przychodów związanych ze zbyciem kwalifikowanego prawa IP do przychodów osiąganych przez Wnioskodawcę ogółem, mogą stanowić koszty, o których o których mowa w art. 30 ca ust. 4 ustawy o PIT. W świetle powyższych okoliczności faktycznych, a także w świetle stanowiska prezentowanego dotychczas przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w ww. interpretacjach indywidualnych, zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez Niego koszty stanowią koszty, o których mowa w lit. a) wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. Ewidencja. Kwalifikowany dochód Wnioskodawca prowadzi szczegółową ewidencję zgodnie z art. 30cb ustawy o PIT, pozwalającą na wyodrębnienie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodów związanych z każdym wytwarzanym prawem własności intelektualnej. W ramach przedmiotowej ewidencji Wnioskodawca określa przychody, koszty uzyskania przychodów i dochody ogółem związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, zaś odrębnie przychody, koszty uzyskania przychodów i dochody związane z wytworzeniem kwalifikowanego prawa autorskiego. W chwili obecnej jedynym źródłem przychodu jest wynagrodzenie, które Wnioskodawca otrzymuje w związku z umową zawartą ze spółką. W związku z wykonywaną umową - i na cele związane z prowadzeniem ewidencji – Wnioskodawca prowadzi dodatkowe zestawienie zawierające ilość godzin świadczonych na rzecz spółki z podziałem na charakter świadczonych usług. Przedmiotowe zestawienie określa ilość godzin poświęconych na wszelkiego rodzaju spotkania, konferencje czy rozmowy z klientami, pracownikami i organami spółki czy współpracującymi ze spółką programistami, a także ilość godzin związanych z wytwarzaniem kwalifikowanego prawa autorskiego (wytwarzaniem kodu źródłowego). Średnia proporcja wynos 115% (komunikacja, ustalenia, spotkania), do 85% (wytwarzanie oprogramowania). Przepisy ustawy o PIT nie przewidują konkretnej formy prowadzenia ewidencji na cele związane ze skorzystaniem z IP Box, niemniej jednak prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja jest rzetelna i pozwala na wyodrębnienie operacji finansowych, o których mowa w art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT. Zgodnie z umową zawartą ze spółką, wynagrodzenie za świadczone usługi programistyczne obejmuje także wynagrodzenie za przenoszone na spółkę prawa autorskie do wytworzonego oprogramowania. Koszty jakie Wnioskodawca ponosi w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą mającą charakter badawczo-rozwojowy, w rozumieniu ustawy o PIT, zostały szczegółowo opisane powyżej, tj. koszty związane ze składkami na ubezpieczenie społeczne Wnioskodawcy i koszty usług księgowych. Wnioskodawca niniejszym wskazuje, że koszty te stanowią koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojowa związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, tj. koszt określony w art. 30ca ust. 4 lit. a) ustawy o PIT. Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30 ca ust. 3 ustawy o PIT). Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Wysokość kwalifikowanego dochodu ustala się stosownie do treści art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT - jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego wg wzoru: [(a+b) x 1,3]/ (a+b+c+d) w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d), od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d) od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Zdaniem Wnioskodawcy, dochód ze zbycia prawa autorskiego do oprogramowania komputerowego lub jego części (oprogramowanie) jest kwalifikowanym dochodem w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 8 ustawy o PIT, z następujących względów. W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: patent, prawo ochronne na wzór użytkowy, prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, prawo z rejestracji topografii układu scalonego, dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r., poz. 432 oraz z 2020 r., poz. 288), autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej wytwarza kwalifikowane prawo autorskie, w postaci autorskiego prawa do programu komputerowego, o którym mowa w art. 30 ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Wnioskodawca na podstawie umowy zawartej ze spółką przenosi na nią całość autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania komputerowego i z tego tytułu otrzymuje wynagrodzenie, a zatem zdaniem Wnioskodawcy uzyskuje On dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa autorskiego do oprogramowania komputerowego, a tym samym dochód, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT. Stosownie do treści umowy zwartej ze spółką: z chwilą wykonania usługi prawa autorskie do wytworzonego oprogramowania komputerowego są w całości i bez konieczności składania dalszych oświadczeń przenoszone na spółkę; w tym także prawa zależne i pokrewne, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych; przeniesienie autorskich praw majątkowych do oprogramowania komputerowego obejmuje pola eksploatacji określone w art. 50 i art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a w szczególności: w zakresie utrwalania i zwielokrotniania utworów, w zakresie obrotu oryginałem lub egzemplarzami, na których utrwalono oryginał utworu, w zakresie rozpowszechniania utworów w sposób inny niż określony powyżej, tj. poprzez publiczne wykonanie, wystawienie, wyświetlenie, odtworzenie oraz nadawanie i reemitowanie, a także publiczne udostępnianie utworów w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym, dokonywanie zmian w utworach, w tym ich tłumaczenie, przystosowywanie, zmiany układu lub dokonywanie jakichkolwiek innych zmian w utworach, rozpowszechnianie korzystania z utworów przez nielimitowaną liczbę użytkowników jednocześnie oraz dysponowanie utworami, w tym poprzez użyczenie lub najem, tworzenie kopii zapasowych oraz wykonywanie dowolnej modyfikacji utworów przez spółkę lub podmioty, którym spółka takie modyfikacje powierzy. wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych do oprogramowania komputerowego następuje przeniesienie prawa do uzyskania patentu na wynalazek, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego lub prawa ochronnego na znak towarowy, o ile będą one podlegać ochronie prawa własności przemysłowej, wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich zawiera się w miesięcznym wynagrodzeniu za świadczenie usług na postawie umowy. Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, w zamian za wykonane usługi programistyczne Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie (miesięcznie). Przeważającą część tego wynagrodzenia stanowi wynagrodzenie z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania. Ponadto, Wnioskodawca nie ponosi innych kosztów wymienionych w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, niż te, które związane są bezpośrednio z działalnością badawczo-rozwojową, związaną z kwalifikowanym prawem autorskim (tj. koszty oznaczone lit. a) w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT). Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dochód otrzymany przez Niego w związku ze zbyciem majątkowych praw autorskich do oprogramowania, w ramach umowy o świadczenie usług programistycznych zawartej ze spółką, stanowi kwalifikowany dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT. W świetle stanowiska zaprezentowanego przez Wnioskodawcę, spełnia On wszystkie wymagania ustawowe dotyczące preferencyjnej stawki podatku w wysokości 5%, od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. W związku z faktem, że Wnioskodawca odpłatnie przenosi autorskie prawa majątkowe do wytwarzanego oprogramowania komputerowego na spółkę, zaś prawa te stanowią utwór prawnie chroniony stosownie do przepisów ustawy o prawie autorskim i innych prawach pokrewnych oraz wytwarzane są w ramach działalności o charakterze badawczo-rozwojowym (a jako takie stanowią kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu ustawy o PIT), to dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tego tytułu stanowi kwalifikowany dochód, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT. Zważywszy na powyższe, Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodu kwalifikowanego wg stawki 5%, tj. przysługuje Mu prawo do skorzystania z ulgi określanej jako Ip Box. W konsekwencji powyższego, zdaniem Wnioskodawcy ma On prawo skorzystać z preferencyjnej stawki podatku w wysokości 5%, a tym samym może dokonać korekty złożonego zeznania rocznego za 2020 r. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca doprecyzował własne stanowisko, wskazując, że w Jego ocenie, podobnie jak wytwarzane przez Niego oprogramowanie, tak samo ulepszane czy rozwijane oprogramowanie stanowi przedmiot kwalifikowanych praw autorskich, a w konsekwencji Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego ze sprzedaży tych praw. Po pierwsze, zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest prawo autorskie do programu komputerowego. W zakresie tego czym jest kwalifikowane prawo autorskie i jak należy rozumieć pojęcie „programu komputerowego” na gruncie prawa autorskiego i innych przepisów aktualne pozostaje stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę we wniosku z dnia 17 lutego 2021 r. Wnioskodawca podtrzymuje to stanowisko także w kontekście ulepszania i rozwijania oprogramowania. Po drugie, przedmiotem praw autorskich (utworem) i kwalifikowanym prawem własności intelektualnej może być także część programu komputerowego (oprogramowania). Wnioskodawca w treści ww. wniosku wskazywał, że wytwarza oprogramowanie komputerowe lub jego część. Po trzecie, rozważania poświęcone charakterowi działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę (działalność badawczo-rozwojowa - prace rozwojowe), odnoszą się do wytwarzania, rozwijania i ulepszania oprogramowania. Po czwarte, rozważania poświęcone kosztom, o których mowa w lit. a) wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odnoszą się do wytwarzania, rozwijania i ulepszania oprogramowania. Po piąte, rozważania poświęcone ewidencji prowadzonej przez Wnioskodawcę i kwalifikowanym dochodom, odnoszą się do wytwarzania, rozwijania i ulepszania oprogramowania. Po szóste, Wnioskodawca wskazuje, że choć rozwija lub ulepsza kwalifikowane prawo własności intelektualnej (niezależnie od tego czy było uprzednio wytworzone przez Wnioskodawcę, czy innego twórcę), co do którego nie posiada praw autorskich ani praw licencyjnych, to może on zbyć „efekt” prac polegających na ulepszeniu lub rozwinięciu cudzego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Skoro Wnioskodawca wytwarza składowe części (fragmenty) oprogramowania, które mają na celu ulepszenie lub rozwinięcie istniejącego oprogramowania, to ulepszenie lub rozwinięcie „starego” oprogramowania może nastąpić tylko poprzez wprowadzenie nowych funkcjonalności, które zawarte są w części odrębnego oprogramowania. Po przeniesieniu autorskich praw majątkowych do tej części oprogramowania, jest ono dołączane do istniejącego oprogramowania, ulepszając lub rozwijając je. Istotą ulepszenia lub rozwinięcia oprogramowania i istotą działalności Wnioskodawcy jest zwiększenie użyteczności i funkcjonalności dotychczasowego oprogramowania. Nowe dodane lub rozwinięte przez Wnioskodawcę funkcjonalności stanowią odrębny przedmiot praw autorskich i podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Prawa te przysługują wyłącznie Wnioskodawcy do czasu przeniesienia ich na …. w trybie i na zasadach określonych umową. W konsekwencji powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że uzyskuje kwalifikowany dochodu ze sprzedaży oprogramowania stanowiącego ulepszenie lub rozwinięcie istniejącego oprogramowania. Istotne jest bowiem, aby wskutek działalności Wnioskodawcy doszło do wytworzenia składowych części oprogramowania, które po dołączeniu ich do istniejącego prawa IP, ulepszą je lub rozwiną, zwiększając jego funkcjonalność lub użyteczność. Skoro Wnioskodawcy przysługują prawa autorskie do części oprogramowania, to w konsekwencji może On je zbyć na podstawie umowy ze .. i uzyskać z tego tytułu kwalifikowany dochód. Podobne stanowisko prezentował Organ w interpretacji indywidualnej z dnia 23 lipca 2020 r., znak 0114-KDIP3-1.4011.164.2020.4.MZ. Mając na względzie zaprezentowane stanowisko, Wnioskodawca jest zdania, że spełnia wymagania ustawowe dotyczące preferencyjnej stawki podatku w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw autorskich własności intelektualnej w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, tj. przysługuje Mu prawo do skorzystania z ulgi określanej jako IP Box. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Definicje badań naukowych i prac rozwojowych zostały zawarte w art. 5a pkt 39 i 40 powoływanej ustawy. I tak, w myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to: badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r., poz. 85, 374, 695, 875 i 1086), badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r., poz. 478, z późn. zm.), badania naukowe są działalnością obejmującą: badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Zatem, z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów. Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ww. ustawy. Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 ww. ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych. Rozpatrując możliwość skorzystania przez Wnioskodawcę z tzw. ulgi Innovation Box, należy zauważyć, że przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od dnia 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności, są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności, wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: patent, prawo ochronne na wzór użytkowy, prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, prawo z rejestracji topografii układu scalonego, dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r., poz. 432 oraz z 2020 r., poz. 288), autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca osiąga dochód z przenoszenia prawa autorskiego do oprogramowania (programu komputerowego). Autorskie prawo do programu komputerowego jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o jakim mowa w ww. art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wynika z art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania. Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ww. ustawy, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: [(a+b) x 1,3]/ (a+b+c+d) w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww. ustawy). Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. W myśl art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę). Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Zgodnie z art. 30cb ust. 3 ww. ustawy, w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W tym zakresie wpisują się one w realizację „Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, „Strategii na rzecz doskonałości naukowej, nowoczesnego szkolnictwa wyższego, partnerstwa z biznesem i społecznej odpowiedzialności nauki” oraz „Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju” w obszarze innowacyjności. Znowelizowane przepisy mają prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w Polsce oraz stanowić swoiste „zamknięcie” łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych. Należy także wskazać, że powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. Możliwość skorzystania z ulgi Innovation Box ma miejsce również w sytuacji, gdy podatnik dokona zakupu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa powyżej, pod warunkiem, że następnie poniesie on koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa. Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży produktu lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania będzie wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) wynikającej z raportu nr 5 BEPS. Przewidziano także możliwość zlecenia wykonania prac badawczo-rozwojowych innym podmiotom zarówno niepowiązanym, jak i powiązanym. Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację). Odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencja – zgodnie z art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ma zatem na celu obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Wskazana ewidencja jest bardzo ważna, ponieważ jej prowadzenie w sposób niezapewniający osiągnięcie ww. celów, spowoduje po stronie podatnika obowiązek zapłaty podatku dochodowego bez preferencji wynikającej z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Taka odrębna ewidencja, oprócz dat dokumentów księgowych, ich numerów oraz kwot z nich wynikających, powinna także: wyodrębniać każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, z których Wnioskodawca uzyskuje przychody (przede wszystkim, jaki to jest rodzaj kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, na podstawie jakich przepisów prawa te podlegają ochronie), wykazywać przychody, koszty ich uzyskania, a także dochód (stratę) przypadające na każde wyodrębnione kwalifikowane prawo własności intelektualnej, wyodrębniać koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ww. ustawy. Powyższe ma zapewnić możliwość ustalenia łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W odniesieniu do powyższych przepisów podatkowych, w przedstawionym opisie sprawy wskazano, że: oprogramowanie komputerowe jest wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez Niego działalności badawczo-rozwojowej; Wnioskodawca tworzy, rozwija i ulepsza oprogramowanie w ramach prowadzonej w sposób systematyczny i zaplanowany działalności zmierzającej do wytworzenia oprogramowania, które cechuje się innowacyjnością; prowadzona przez Wnioskodawcę działalność ma charakter twórczy i podejmowana jest w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań; prowadzona bezpośrednio przez Wnioskodawcę indywidualna działalność obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług; wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi utwór w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1062) i podlega ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy; Wnioskodawca dokonuje odpłatnego przeniesienia autorskiego prawa majątkowego do wytworzonego oprogramowania; Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. szczegółowa ewidencja pozwalająca na wyodrębnienie poszczególnych praw autorskich oraz ustalenie kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde z takich praw obejmuje prace wykonane/powstałe począwszy od dnia 1 kwietnia 2020 r. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy stwierdzić należy, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki: zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej; należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska. Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone bezpośrednio w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 ww. ustawy, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 i art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym Wnioskodawca może zastosować stosownie do art. 30ca ust. 1 ww. ustawy stawkę 5% do dochodu uzyskanego ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej od dnia 1 kwietnia 2020 r. Odnosząc się natomiast do kwestii dokonania korekty złożonej deklaracji w celu zastosowania obniżonej stawki 5% podatku od dochodu uzyskiwanego w 2020 r. z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do wytwarzanego oprogramowania, wskazać należy, że zagadnienia związane z korektą deklaracji regulują przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.). Zgodnie z treścią art. 81 § 1 ww. ustawy, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Przy czym, zgodnie z art. 3 pkt 5 tej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci. W myśl art. 81 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji. Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym – poprawnym już – wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa). Okoliczności skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem biegu przedawnienia wymienione zostały w art. 70 i art. 70a ww. ustawy. Zatem, jeżeli w złożonym w terminie zeznaniu za 2020 r. Wnioskodawca nie zastosował obniżonej stawki 5% podatku od dochodu uzyskiwanego w 2020 r. z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, to przysługuje Mu prawo do złożenia korekty zeznania oraz skorzystanie z preferencji w załączniku PIT/IP, zgodnie z art. 81 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Dodatkowo należy wskazać, że samodzielne prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej nie było przedmiotem interpretacji indywidualnej, bowiem okoliczność ta stanowiła element stanu faktycznego. Końcowo wskazać należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), opiera się wyłącznie na opisie zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie się różniło od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie przedstawionego zdarzenia przyszłego. Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …., ul. …., ……, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.