0113-KDIPT2-2.4011.857.2021.2.KK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 16 sierpnia 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 10 sierpnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku. Uzupełnił go Pan pismem złożonym 7 grudnia 2021 r. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Wnioskodawca, od dnia 15 lutego 2021 r., prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, w ramach której świadczy usługi informatyczne związane z wytwarzaniem kodów źródłowych (programów komputerowych). Przedmiotem działalności gospodarczej, według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD 2007), jest Pozostała działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i komputerowych (PKD 62.09.Z). Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 w zw. z ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako: Ustawa o PIT) i rozlicza podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej podatkiem liniowym, na podstawie art. 30c ustawy o PIT. Dokumentację podatkową dla potrzeb rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych prowadzi w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie zatrudnia pracowników. Okazjonalnie może korzystać ze wsparcia zewnętrznych programistów przy tworzeniu kodu. Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest pisanie kodu do wstawiania banerów reklamowych lub reklam wideo na stronach internetowych, którymi zarządza. Wnioskodawca osobiście zajmuje się tworzeniem autorskiego kodu źródłowego, a także odpowiada za jakość świadczonych usług oraz ich rezultat. Efekt prac Wnioskodawcy jest zawsze ustalony w formie konkretnego kodu źródłowego. Wnioskodawca również w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej modyfikuje (ulepsza i rozwija) kod źródłowy będący rezultatem własnej pracy twórczej. Usługi związane z kodami źródłowymi świadczone na rzecz właścicieli stron internetowych wykonywane są w Polsce. Tworzony, rozwijany oraz ulepszany przez Wnioskodawcę kod ma na celu usprawnienie mechanizmów służących do monetyzacji ruchu na stronach internetowych. Jest to tzw. (…)- reklamy programatyczne; zautomatyzowany przy pomocy odpowiedniego oprogramowania proces sprzedaży przestrzeni reklamowych na stronach internetowych. Wnioskodawca tworząc kod do danej strony wykorzystuje własne doświadczenie, posiadaną wiedzę z zakresu programowania, informatyki, matematyki, analizy danych oraz znajomości zasad internetowego rynku reklam. Głównym celem oprogramowania tworzonego i ulepszanego przez Wnioskodawcę jest dostarczanie reklam na strony wydawców (właścicieli serwisów internetowych) tak, aby były jak najlepiej dopasowane tematycznie do strony, na której się wyświetlają, a także dopasowane do użytkowników tę stronę odwiedzających. Wnioskodawca posiada umowy zawarte z właścicielami stron internetowych (wydawcami), tj. głównie osobami fizycznymi mającymi miejsce zamieszkania poza terytorium RP. Właściciele stron internetowych na podstawie zawartych umów zezwalają wnioskodawcy na zarządzanie reklamą, umieszczanie kodu, a także zarządzanie umowami z firmami reklamowymi. Wnioskodawca ma również zawarte umowy/podpisane zlecenia z firmami reklamowymi. Firmy reklamowe, z którymi obecnie współpracuję to: (…). Lista firm reklamowych jest stale rozwijana. Wnioskodawca może dodać lub usunąć jedną lub dwie każdego miesiąca. Wnioskodawca będąc programistą wykonuje szereg czynności na stronach internetowych należących do właścicieli stron internetowych (Wydawców), których ostatecznym celem jest monetyzacja ruchu generowanego przez te strony. W związku z tworzeniem kodu, Wnioskodawca wykonuje na rzecz poszczególnych właścicieli stron internetowych następujące czynności: dokonuje oceny kodu strony internetowej, optymalizuje kod strony, dokonuje analizy najlepszego rozwiązania reklamowego, konfiguruje serwer reklamowy, podłącza systemy reklamodawców do serwerów, aby umożliwić im zakup reklam. Następnie Wnioskodawca pisze kod dla każdego banera reklamowego, aby umożliwić kupującym udział w aukcjach w czasie rzeczywistym, jak i pisze kod do zbierania danych od odwiedzających stronę, umożliwiający firmom reklamowym odczytywanie danych w celu weryfikacji wyświetlenia reklam. Po dokonaniu pierwszego wdrożenia kodu na daną stronę internetową, Wnioskodawca dokonuje: codziennej analizy jego wydajności, bada sposoby poprawy wyników, aktualizuje kod w celu dostosowania do nowych regulacji, np. do nowych przepisów rozporządzenia o ochronie danych osobowych (ang. GDPR/ PL. RODO), kalifornijskiej ustawy o ochronie prywatności konsumentów (ang. CCPA). Wnioskodawca dokonuje również testowania różnych wersji kodu przez pewien czas, aby zrozumieć, która z nich działa lepiej. Zastosowuje na wszystkich stronach internetowych optymalizacje kodu odkryte dzięki pracom badawczo-rozwojowym. Powyżej wskazane czynności wymagają napisania kodu. Każda zaś strona internetowa, na której zamieszczany jest kod ma inny punkt wyjścia i inne wymagania. Kod tworzony przez Wnioskodawcę jest umieszczany na stronach internetowych zarządzanych przez niego. Firmy reklamowe korzystają zaś z ruchu na stronach internetowych, aby pośrednio promować lub sprzedawać produkty swoich klientów. Wnioskodawca udziela licencji niewyłącznej na rzecz właścicieli stron internetowych do tworzonego na ich rzecz kodu. Kod tworzony przez Wnioskodawcę jest zaimplementowany oraz hostowany na serwerach właścicieli stron internetowych. Rzeczywistymi użytkownikami stworzonego kodu są właściciele stron internetowych, na których zamieszczany jest kod. Tworzony przez Wnioskodawcę kod na potrzeby danej strony internetowej jest tworzony „od 0” według autorskiego pomysłu Wnioskodawcy. Niektóre elementy kodu tworzonego dla danej strony internetowej, jak np. skrypty połączeń z serwerem można wykorzystać ponownie. W ramach działalności programistycznej Wnioskodawca wykorzystuje wiedzę informatyczną (m.in. znajomość języków programowania, metodologii programowania) oraz wiedzę matematyczną. Wykorzystanie tej wiedzy jest podstawą tworzenia nowych programów komputerowych (kodów źródłowych). Zarządzanie stronami internetowymi i inne usługi na rzecz właścicieli stron internetowych są wykonywane przez Wnioskodawcę jako usługa dodatkowa, która jest związana z pisaniem kodu do wstawiania banerów reklamowych lub reklam wideo na stronach internetowych, którymi zarządza. Umowy zawierane z właścicielami stron internetowych dotyczą kodu, który tworzony jest na rzecz właściciela danej strony internetowej i zamieszczany na niej na podstawie udzielonej licencji niewyłącznej. Celem stworzonego kodu jest monetyzacja ruchu generowanego przez daną stronę internetową. Za udzielenie licencji niewyłącznej do tworzonego kodu Wnioskodawca uzyskuje wynagrodzenie od właścicieli stron internetowych. Wynagrodzenie za udzielenie licencji do tworzonego kodu zawarte jest w wynagrodzeniu otrzymywanym od firm reklamowych. Z uwagi na powierzenie zarządzania miejscami reklamowymi przez właścicieli stron internetowych Wnioskodawcy, otrzymuje On wynagrodzenie bezpośrednio od firm reklamowych. Każda z umów/zleceń zawartych z firmami reklamowymi określa sposób wyliczenia wynagrodzenia. Wysokość otrzymywanego wynagrodzenia uzależniona jest od ruchu na stronach internetowych, który jest zwiększany przez kod tworzony przez Wnioskodawcę. W ramach tego wynagrodzenia płaconego przez firmy reklamowe za wyświetlanie reklam na stronach partnerów Wnioskodawcy, określona jego część jest przekazywana przez Wnioskodawcę właścicielom stron internetowych, na których są zamieszane reklamy, jako opłata za udostępnione miejsca reklamowego na stronie internetowej. Pozostała część wynagrodzenia jaka pozostaje u Wnioskodawcy, jest to wynagrodzenie należne od właścicieli stron internetowych za udzielenie licencji do tworzonego kodu, który jest zamieszczany na ich stronach internetowych. Właściciele stron internetowych płacą na rzecz Wnioskodawcy wynagrodzenie za udzielenie licencji w formie revenue share (podziału wynagrodzenia od firm reklamowych). Wynagrodzenie Wnioskodawcy za udzielenie licencji do korzystania z kodu jest ustalane z poszczególnymi właścicielami stron internetowych w drodze wzajemnych negocjacji. Umowy zawarte z właścicielami stron internetowych wskazują, iż Wnioskodawca za udzielenie licencji zatrzyma określony udział w przychodach od reklamodawców. Wnioskodawca negocjuje otrzymywany procent wynagrodzenia za udzielenie licencji miesiąc po miesiącu w zależności od wyników uzyskiwanych dzięki tworzonemu kodowi. Negocjacje odbywają się w drodze korespondencji mailowej lub telefonicznie. Poprawa wyników z reguły prowadzi do zwiększenia procentu wynagrodzenia otrzymywanego przez Wnioskodawcę, zaś niższe wyniki, głównie z powodu braku popytu na reklamy, zazwyczaj prowadzą do tymczasowego spadku procentu wynagrodzenia otrzymywanego przez Wnioskodawcę za udzieloną licencję do stworzonego kodu. Wnioskodawca zatrzymuje dla siebie określony procent wynagrodzenia ustalony z poszczególnymi właścicielami stron (należność za udzielenie licencji niewyłącznej do kodu zamieszczonego na określonej stronie internetowej), a pozostały procent wynagrodzenia wypłacanego przez firmy reklamowe Wnioskodawca przekazuje poszczególnym właścicielom stron internetowych (wynagrodzenie za miejsce reklamowe na danej stronie internetowej). Wysokość należności za udzielenie licencji do kodu jakie Wnioskodawca uzyskuje, zależna jest od efektywności/wydajności tworzonego kodu. Im lepsza efektywność tworzonego kodu, tym większe zainteresowanie reklamami wyświetlanymi dzięki temu kodowi. Tworzony przez Wnioskodawcę kod zwiększa efektywność reklam wyświetlanych dzięki temu kodowi, w wyniku czego firmy reklamowe sprzedają więcej reklam swoich klientów (marek i firm). Właściciele stron internetowych dzięki kodowi aukcji na żywo tworzonemu przez Wnioskodawcę wynajmują swoje miejsce na stronach internetowych za wyższą cenę. Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, z uwagi na to, iż Wnioskodawca wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w art. 30cb ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o PIT. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że oczekuje wydania interpretacji indywidualnej dotyczącej 2021 r., w odniesieniu do stanu faktycznego opisanego we wniosku. Wnioskodawca, od dnia 15 lutego 2021 r., prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, w ramach której świadczy usługi informatyczne związane z wytwarzaniem kodów źródłowych (programów komputerowych). Efektem prac prowadzonych przez Wnioskodawcę jest program komputerowy, stanowiący kwalifikowane prawo własności intelektualnej, podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1062). Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność, w ramach której świadczone są usługi informatyczne związane z wytwarzaniem kodów źródłowych (programów komputerowych), obejmuje prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 i ust 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca opracowuje nowe kody źródłowe (programy komputerowe), jak również ulepsza kody źródłowe (programu komputerowe) uprzednio przez Wnioskodawcę wytworzone. Twórczy charakter prac przejawia się w napisaniu i wdrożeniu nowego kodu źródłowego od podstaw. Działalność Wnioskodawcy przyczynia się do tworzenia, rozwoju i ulepszania systemu serwowania spersonalizowanych i dopasowanych do powierzchni reklamowej reklam w Internecie przy wykorzystaniu wiedzy Wnioskodawcy z zakresu logiki, matematyki, statystyki, programowania i analizy danych. Dochodem z wytworzonego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody osiągnięte przez Wnioskodawcę w ramach umów zawartych z firmami reklamowymi oraz właścicielami stron internetowych z tytułu opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy prawa własności intelektualnej. Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych od innych podmiotów. W okresie wskazanym we wniosku Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, z uwagi na to, iż Wnioskodawca wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w art. 30cb ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o PIT. Ewidencja prowadzona jest zgodnie z art. 30cb ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: Czy prace prowadzone przez Wnioskodawcę stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT? Czy dochody uzyskane z działalności Wnioskodawcy, polegającej na tworzeniu i rozwijaniu kodu źródłowego (autorskiego prawa do programu komputerowego) i udzielaniu do niego licencji, mogą zostać opodatkowane stawką 5%, zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT? Pana stanowisko w sprawie W zakresie pytania nr 1, działalność prowadzone przez Wnioskodawcę, opisana w stanie faktycznym, związana z tworzeniem, ulepszaniem kodu źródłowego, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że tworzenie, ulepszanie (rozwijanie) oraz modyfikowanie oprogramowania (kodu źródłowego) ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi prace w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Zamieszczany na stronach internetowych kod Wnioskodawcy jest tworzony, rozwijany i ulepszany w sposób systematyczny według najlepszych praktyk, jakie Wnioskodawca wypracował jako osoba posiadające odpowiednie kompetencje w zakresie tworzenia technologii informatycznych. Prace Wnioskodawcy w zakresie tworzonego kodu nie mają charakteru jednorazowego, lecz są prowadzone w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, z nastawieniem na ciągły rozwój i ulepszanie w przyszłości. Obecnie Wnioskodawca poświęca średnio każdego dnia w jakim świadczy usługi, około 1 godziny na utrzymanie kodu, około 1,5 godziny na analizę danych i około 5,5 godziny na pracę nad optymalizacją kodu. Stosownie do art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza „działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań”. Prace rozwojowe, zgodnie z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT, powinny być rozumiane zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Tym samym, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Prace rozwojowe muszą spełniać kryteria „twórczości”, „systematyczności” i „zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań”. Wynika to wprost z konstrukcji definicji działalności badawczo-rozwojowej, która to posługuje się ww. kryteriami zarówno wobec badań naukowych, jak i prac rozwojowych. Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, a dokładniej działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe. Jak wskazano w Objaśnieniach Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej IP Box - twórczą działalność odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Wobec czego, Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, na rzecz danego Właściciela strony internetowej (Wydawcy) opracowuje nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności i czyni to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności. Element twórczy Wnioskodawcy w tworzeniu oprogramowania polega na pisaniu kodu źródłowego, w efekcie czego powstaje program komputerowy. Trzeba mieć jednak na uwadze, że oprogramowanie jako całość, to ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów. Celem oprogramowania jest przetwarzanie danych w wyznaczonym przez twórcę zakresie. Nie wszystkie elementy gotowego oprogramowania (kodu źródłowego) są tworzone od podstaw przez programistów - w tym celu wykorzystuje się wiele gotowych elementów, co jednak nie wpływa na ocenę oprogramowania (ocenianego jako pewna całość) jako utworu w rozumieniu prawa autorskiego. Oprogramowanie, które Wnioskodawca tworzy, powstaje w wyniku jego indywidualnej pracy opierającej się na tworzeniu, rozwijaniu, a także ulepszaniu kodu źródłowego. Zatem każdy kod źródłowy stworzony w trakcie realizowania usług dla Wydawców należy ocenić jako unikatowy, będący efektem kreatywnego procesu myślowego Wnioskodawcy. Efektem prac prowadzonych przez Wnioskodawcę są i będą programy komputerowe (kody źródłowe) stanowiące kwalifikowane prawo IP, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca jest twórcą programu komputerowego (kodu źródłowego) w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca jest właścicielem tworzonego kodu źródłowego. Prace polegające na tworzeniu nowego oprogramowania mają twórczy charakter. Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej odznacza się tym, że realizowane prace mają na celu tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie Wnioskodawcy. Twórczy charakter prac objętych pytaniem przejawia się w napisaniu i wdrożeniu nowego kodu źródłowego od podstaw. Działalność Wnioskodawcy przyczynia się do tworzenia, rozwoju i ulepszania systemu serwowania spersonalizowanych i dopasowanych do powierzchni reklamowej reklam w Internecie przy wykorzystaniu wiedzy Wnioskodawcy z zakresu logiki, matematyki, statystyki, programowania i analizy danych. Z tego punktu widzenia, w odniesieniu do działalności Wnioskodawcy przedstawionej w stanie faktycznym, należy stwierdzić, że mamy do czynienia z działalnością badawczo-rozwojową obejmującą prace rozwojowe podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań informatycznych. Zdaniem Wnioskodawcy, w zakresie pytania nr 2, zgodnie z przepisem art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. W ocenie Wnioskodawcy, nie budzi wątpliwości fakt, że prowadzi On działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o PIT. W ramach tej działalności podatnik wytwarza kwalifikowane prawa własności intelektualnej, tj. autorskie prawo do programu komputerowego i osiąga dochody z udzielonej licencji do programów komputerowych. Kwalifikowane prawa własności intelektualnej zostały zdefiniowane w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT. Jedną z kategorii takich praw są prawa autorskie do programu komputerowego. Program komputerowy może istnieć w dwóch podstawowych formach - jako kod źródłowy oraz jako kod wynikowy (J. Krysińska, Prawo autorskie i prawa pokrewne Komentarz, Wolters Kluwer Polska, Warszawa 2019). Z tego punktu widzenia Wnioskodawca wskazuje, że autorski kod źródłowy tworzony przez Wnioskodawcę stanowi program komputerowy. Ochrona na podstawie przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych skupia się wokół programu komputerowego, wyrażonego w kodzie wynikowym lub źródłowym (J. Krysińska. Prawo autorskie i prawa pokrewne. Komentarz. Wolters Kluwer, Warszawa 2019). Co za tym idzie program komputerowy wytworzony przez Wnioskodawcę podlega ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W ocenie Wnioskodawcy, prawa autorskie do programów komputerowych tworzonych przez Wnioskodawcę mają charakter kwalifikowany w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, ponieważ są wytwarzane przez podatnika w ramach działalności badawczo-rozwojowej. Do opisanych kwalifikowanych praw własności intelektualnej Wnioskodawca udziela odpłatnej licencji niewyłącznej, uzyskując tym samym dochód z należności wynikających z udzielenia licencji. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Ocena wnioskodawcy w zakresie prowadzenia przez Niego działalności badawczo-rozwojowej została zawarta powyżej w ocenie Wnioskodawcy w zakresie pytania 1. Z opisu stanu faktycznego wynika, że podatnik prowadzi systematyczne (zorganizowane, ciągłe i z wykorzystaniem swoich wszystkich zasobów) i jednocześnie twórcze, tj. prowadzące do wytworzenia nowego programu komputerowego, prace rozwojowe. Prace te polegają na wykorzystaniu zasobów wiedzy do tworzenia nowego programu komputerowego, zwiększającego efektywność prowadzonych kampanii reklamowych w Internecie, tym samym prowadzącego do monetyzacji ruchu na stronach internetowych, którymi zarządza. Wnioskodawca na bieżąco prowadzi odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ust. 2 ustawy o PIT. Wobec powyższego, w opisanym stanie faktycznym uzyskany przez Wnioskodawcę dochód z tytułu należności licencyjnych dotyczących programów komputerowych, stanowiących utwory prawnie chronione i wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT. W indywidualnej interpretacji podatkowej z dnia 8 listopada 2019 r., wydanej w sprawie o sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.552.2019.1.AC, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał za prawidłowe stanowisko odnośnie możliwości opodatkowania dochodów ze sprzedaży praw autorskich do oprogramowania, mającego wspierać proces sprzedaży przestrzeni reklamowych na stronach internetowych (oprogramowanie służące monetyzacji ruchu na stronach internetowych) preferencyjną stawką podatku wynoszącą 5%. Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, spełnia On wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, ponieważ: -        Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej uzyskuje dochód z praw własności intelektualnej (należności licencyjne do programów komputerowych), -        prawa autorskie do programów komputerowych są wytwarzane, rozwijane lub ulepszane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej (tym samym prawa autorskie mają charakter kwalifikowany), -        uzyskiwany przez Wnioskodawcę dochód pochodzi z należności licencyjnych dotyczycących kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, -        ustalenie łącznego dochodu Wnioskodawcy z kwalifikowanych praw własności intelektualnej jest możliwe na podstawie prowadzonej przez Wnioskodawcę odrębnej ewidencji. Ocena stanowiska   Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Definicje badań naukowych i prac rozwojowych zostały zawarte w art. 5a pkt 39 i pkt 40 powoływanej ustawy. I tak, w myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to: a)     badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r., poz. 478 i 619), b)     badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.   Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r., poz. 478, z późn. zm.), badania naukowe są działalnością obejmującą: 1)     badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2)     badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.   Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Zatem, z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji. Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Po drugie, z art. 5a pkt 38 ww. ustawy wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia działalności B+R jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu, przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu, co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Nie ma również wymogu ciągłego lub długotrwałego prowadzenia działalności przez podatnika, by uznać daną działalność za działalność spełniającą kryterium systematyczności, albo też by podatnik musiał planować tego rodzaju działalność na przyszłość. Podobnie, nie ma wymogu, aby podatnik otworzył działalność na przykład na okres trzech miesięcy lub nawet jednego miesiąca, lub jednego tygodnia, lub jednego dnia w celu przeprowadzenia określonego projektu badawczo-rozwojowego, jeżeli takie działania są uzasadnione charakterem i planowanym rezultatem działalności badawczo-rozwojowej. W każdym z powyższych przypadków zostanie bowiem spełnione kryterium systematyczności działalności prowadzonej przez podatnika. Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: badania naukowe (zdefiniowane w art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) oraz prace rozwojowe (o których mowa w art. 5a pkt 40 ww. ustawy). Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które pomimo ulepszenia istniejących usług oraz innych operacji w toku z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość) nie mogą stanowić prac rozwojowych. W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym wskazano, że prowadzona przez Wnioskodawcę działalność, w ramach której świadczone są usługi informatyczne związane z wytwarzaniem kodów źródłowych (programów komputerowych), obejmuje prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 i ust 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca opracowuje nowe kody źródłowe (programy komputerowe), jak również ulepsza kody źródłowe (programu komputerowe) uprzednio przez Wnioskodawcę wytworzone. Twórczy charakter prac przejawia się w napisaniu i wdrożeniu nowego kodu źródłowego od podstaw. Działalność Wnioskodawcy przyczynia się do tworzenia, rozwoju i ulepszania systemu serwowania spersonalizowanych i dopasowanych do powierzchni reklamowej reklam w Internecie przy wykorzystaniu wiedzy Wnioskodawcy z zakresu logiki, matematyki, statystyki, programowania i analizy danych. Zastosowuje na wszystkich stronach internetowych optymalizacje kodu odkryte dzięki pracom badawczo-rozwojowym. Odnosząc wyżej cytowane przepisy do opisu sprawy przedstawionego we wniosku należy stwierdzić, że podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu, rozwijaniu, ulepszaniu oprogramowania komputerowego lub jego części stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od dnia 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP BOX). W uzasadnieniu do projektu powyższej ustawy wskazano, że proponowane w projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i, które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane dalej „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. (...) Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży produktu lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. (…) Podatnik, który będzie chciał skorzystać z projektowanej preferencji, będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W myśl art. 5a pkt 6 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową: a)     wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b)     polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c)     polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1)     odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności, 2)     są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności, 3)     wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.   Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.   W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1)    patent, 2)    prawo ochronne na wzór użytkowy, 3)    prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4)    prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5)    dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6)    prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7)    wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r., poz. 213), 8)    autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.   Zatem, powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy autorskie prawo do programu komputerowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. Podstawę opodatkowania w myśl art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Stosownie z kolei do treści art. 30ca ust. 4 tej ustawy, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a+b)×1,3 / (a+b+c+d) w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a)    prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b)    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c)    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d)    nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.   Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww. ustawy). Z powyżej powołanych przepisów wynika, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki: -          zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej; -          należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy; -          podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw.   Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1)    z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2)    ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3)    z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4)    z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.   Jak stanowi art. 30ca ust. 11 ww. ustawy, podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).   Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej mamy do czynienia wówczas, gdy jest to prawo wskazane przez ustawodawcę w art. 30ca ust. 2 pkt 1-8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska. Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1062). Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie. W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box. W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1)    wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2)    prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3)    wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4)    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5)    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.   Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ww. ustawy). Zgodnie z art. 30cb ust. 3 ww. ustawy, w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box. Jednak dla celów obliczenia dochodu z kwalifikowanego IP istotne jest, by ewidencja ta była prowadzona w sposób należyty tak, aby móc w rocznym zeznaniu podatkowym wykazać łączną sumę przychodów, kosztów podatkowych, dochodów, strat, dochodów podlegających opodatkowaniu stawką 5% oraz dochodu, który nie będzie podlegał preferencyjnemu opodatkowaniu. Podkreślić należy, że obowiązek bieżącego i prawidłowego wyodrębniania przychodów i kosztów dotyczących kwalifikowanego IP dotyczy również podatników prowadzących rozliczenia w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Najprostszym dostępnym rozwiązaniem jest wówczas stworzenie arkusza kalkulacyjnego zawierającego comiesięczne zestawienie dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca. Zestawienie takie obejmuje wydatki od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej, która zmierza do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego. Zestawienie to sporządzane jest poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych zadań. Należy je sporządzać w oparciu o zestawienie dokumentów potwierdzających poniesione wydatki. Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że: 1)    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie komputerowe w ramach indywidualnej działalności gospodarczej oraz prowadzi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 2)    wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie jest rezultatem Jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, 3)    wytwarzane oprogramowanie podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, 4)    Wnioskodawca prowadził odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, 5)    Wnioskodawca osiąga dochody z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.   Resumując, biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz przytoczone przepisy prawa podatkowego, stwierdzić należy, że uzyskany przez Wnioskodawcę dochód z tytułu tworzonego i rozwijanego autorskiego oprogramowania, stanowi dochód z tytułu opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy prawa własności intelektualnej. To oznacza, że Wnioskodawca będzie mógł zastosować stawkę 5% podatku do dochodu uzyskanego w 2021 r. z tytułu opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej. W związku z tym, stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Interpretacja indywidualna wydawana jest jedynie w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny. Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego nie prowadzi postępowania ani nie podejmuje rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego typu orzekania, w tym kontroli podatkowej czy postępowania podatkowego prowadzonego w oparciu o konkretną dokumentację i zebrane dowody. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co  do  zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).