0113-KDIPT2-3.4011.765.2020.2.GG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 30 września 2020 r. (data wpływu 30 września 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 grudnia 2020 r. (data wpływu 8 grudnia 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwalifikacji kosztów uzyskania przychodów z preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 30 września 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwalifikacji kosztów uzyskania przychodów z preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej. Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 2 grudnia 2020 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.765.2020.1.GG, wezwano Wnioskodawcę na podstawie 13 § 2a, art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie wysłane zostało w dniu 2 grudnia 2020 r. (skutecznie doręczone w dniu 3 grudnia 2020 r.), zaś w dniu 8 grudnia 2020 r. za pośrednictwem platformy e-Puap wpłynęło do Organu uzupełnienie wniosku. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą jednoosobową działalność gospodarczą (dalej: „Wnioskodawca”) w ramach której świadczył usługi IT. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 w zw. z ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „Ustawa o PIT”). W ramach świadczonych usług IT, Wnioskodawca tworzy lub rozwija oprogramowanie w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicję zawartą w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej. „Działalność ….”). Dochód uzyskany z komercjalizacji Oprogramowania w ramach Działalności …. (dalej: „Oprogramowanie”) spełnia kryteria opodatkowania stawką 5% zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 2 Ustawy o PIT. Na podstawie umowy o świadczenie usług, Wnioskodawca przenosi na kupującego wszelkie majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania. Finalnie majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania są przenoszone na odbiorcę docelowego. Wnioskodawca wystawia fakturę za okres rozliczeniowy, jakim jest miesiąc kalendarzowy, która zawiera wyodrębnione wynagrodzenia za przeniesienie autorskich praw majątkowych do Oprogramowania (jeżeli w danym miesiącu wystąpiło) oraz za pozostałe usługi IT. Wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do Oprogramowania ustalane jest w oparciu o stawkę godzinową oraz ilość godzin potrzebną do stworzenia Oprogramowania. Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. W celu wyodrębnienia dochodu z przeniesienia autorskich praw majątkowych do Oprogramowania, Wnioskodawca prowadzi także odrębną ewidencję w arkuszu kalkulacyjnym. Ewidencja zawiera informacje m.in. na temat czasu spędzonego na wytworzenie Oprogramowania oraz na pozostałe usługi IT. Jednocześnie, Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił koszty związane z: podróżami do odbiorcy docelowego (tj. zakup biletów lotniczych, zakup biletów kolejowych, koszt wynajmu pokoju w hotelu, wynagrodzenie za przejazd taxi pomiędzy hotelem a lotniskiem), zakupem sprzętu komputerowego służącego do programowania (tj. wydatki na zakup komputera oraz zakup oprogramowania do niego. Komputer nie stanowi środka trwałego w prowadzonej działalności, ponieważ jego wartość nie przekracza 10 000 PLN), usługami telekomunikacyjnymi (tj. wydatki na usługi telefoniczne i dostęp do internetu), usługi księgowe (tj. wydatki na prowadzenie podatkowej książki przychodów i rozchodów), obowiązkowe ubezpieczenie społeczne (tj. wydatki na obowiązkowe składki, które przedsiębiorca jest zobowiązany do odprowadzania do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na podstawie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych). Wszystkie powyżej wymienione wydatki są celowo poniesione i niezbędne dla tworzenia Oprogramowania oraz świadczenia pozostałych usług IT. Bez ich poniesienia niemożliwe byłoby osiągnięcie przychodu z komercjalizacji autorskiego prawa do programu komputerowego. Bez zakupu sprzętu komputerowego i specjalistycznych programów Wnioskodawca nie byłby w stanie wykonywać swojego zawodu, ponieważ jest to przedmiot służący do programowania, debugowania, kompilowania, testowania i tym podobnych czynności ukierunkowanych na tworzenie oprogramowania. Wnioskodawca używa również komputera do konsultacji, prowadzenia odpowiedniej dokumentacji, czy zbierania danych. Wydatki poniesione na usługi telekomunikacyjne zapewniają Wnioskodawcy dostęp do telefonu i internetu. Dzięki temu Wnioskodawca może się komunikować w celu ustalenia wymagań biznesowych oraz technicznych dotyczących Oprogramowania. Za pośrednictwem łącza internetowego Wnioskodawca dostarcza kod źródłowy do repozytorium kodu. Wydatki związane z podróżami do odbiorcy celowego są niezbędne celem ustalenia wymagań biznesowych oraz technicznych dotyczących Oprogramowania oraz jego wdrożenia. Powyżej opisane wydatki Wnioskodawca alokuje do danego Oprogramowania w proporcji przychodów z komercjalizacji Oprogramowania do przychodów ogółem w danym okresie rozliczeniowym. Wnioskodawca powziął wątpliwości w zakresie wskazania kosztów, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 Ustawy o PIT (wzór Nexus). W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca stwierdził, że prowadzona przez Niego działalność o charakterze twórczym obejmuje prace rozwojowe. Podjęta działalność nie obejmuje działalności polegającej na badaniach naukowych. Podjęte prace rozwojowe są pracami rozwojowymi w rozumieniu ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym. Wnioskodawca w ciągu roku tworzy szereg programów komputerowych. Wnioskodawca opracowuje i wytwarza programy komputerowe automatyzujące zarządzanie infrastrukturą IT oraz aplikacjami w dużych centrach danych lub w chmurach obliczeniowych. Zadaniem opracowywanych programów komputerowych jest zastąpienie procesów ręcznych, które są kosztowe, mogą powodować błędy w wyniku pomyłek operatora i są powolne, w pełni zautomatyzowanymi procesami w obszarach: zarządzania konfiguracją infrastruktury IT oraz aplikacji, instalacji i konfiguracji oprogramowania typu middleware (bazy danych, serwery aplikacyjne) oraz aplikacji, implementacja bezpieczeństwa na poziomie systemu operacyjnego, oprogramowania middleware oraz aplikacji, wdrażania aplikacji, eksploatacji infrastruktury IT oraz aplikacji w centrach danych, orkiestracji zadań administracyjnych w rozproszonych systemach IT. Przykładem jednego z programów jest automatyzacja instalacji łat bezpieczeństwa systemu operacyjnego … na serwerach pracujących w klastrach obliczeniowych, zachowując dostępność usług świadczonych przez powyższy klaster w czasie wdrożenia. Powyższe programy mogą być wykorzystywane celem obniżenia kosztu funkcjonowania centrów danych lub chmur obliczeniowych, zwiększenia efektywności procesów zarządzania infrastrukturą IT lub aplikacjami, zwiększenia bezawaryjności oraz odciążenia zasobów specjalistów IT. Wnioskodawca prowadzi prace związane z tworzeniem oprogramowania, które cechują się nowością, są innowacyjne, pozwalają na stworzenie nowych funkcjonalności lub są autorską wersją programu stricte dostosowaną pod potrzeby odbiorcy docelowego. Jeżeli Wnioskodawca ulepsza (rozwija) oprogramowanie, w wyniku podjętych działań powstaje odrębny utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Dochodem z kwalifikowanych prawa własności intelektualnej są dochody osiągane z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej lub należności wynikających z umowy licencyjnej. Wnioskodawca odlicza składki na ubezpieczenie społeczne od dochodu na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (updof). Wnioskodawca prowadzi na bieżąco, od momentu poniesienia pierwszych kosztów, o których mowa w art. 30cb Ustawy o PIT oraz od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, szczegółową ewidencję w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 Ustawy o PIT, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Ewidencja jest prowadzona od 1 stycznia 2019 r. Wszystkie wymienione we wniosku koszty zostały faktycznie poniesione przez Wnioskodawcę w celach jak zostało to opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym wniosku. Celem złożenia wniosku o wydanie interpretacji prawa podatkowego jest potwierdzenie, że opisane koszty są kosztami, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, tj. koszty poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo -rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostateczne sformułowane w uzupełnieniu wniosku): Czy wymienione koszty ponoszone przez Wnioskodawcę, tj. koszty związane z podróżami do odbiorcy docelowego, zakupem sprzętu komputerowego służącego do programowania, usługami telekomunikacyjnymi, usługami księgowymi, stanowią koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, tj. koszty poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej? Czy w przypadku kosztów związanych zarówno z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz z innymi usługami IT, Wnioskodawca jest uprawniony do proporcjonalnego alokowania tych kosztów, do kosztów o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przy zachowaniu proporcji wynikającej z podziału ilości godzin czasu poświęconych przez Wnioskodawcę na kwalifikowane prawo własności intelektualnej w stosunku do ogółu ilości godzin pracy w danym miesiącu? Zdaniem Wnioskodawcy (po uzupełnieniu wniosku), koszty związane z podróżami do odbiorcy docelowego, zakupem sprzętu komputerowego służącego do programowania, usługami telekomunikacyjnymi, usługami księgowymi, stanowią koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. Wnioskodawca jest uprawniony do proporcjonalnego alokowania tych kosztów, do kosztów o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, przy zachowaniu proporcji wynikającej z podziału ilości godzin czasu poświęconych przez Niego na kwalifikowane prawo własności intelektualnej w stosunku do ogółu ilości godzin pracy w danym miesiącu. Wnioskodawca w ramach wniosku nie składa zapytania, czy może skorzystać z opodatkowania stawką 5% zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT. Wnioskodawca oświadcza, że jest w tym zakresie uprawniony. Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, „wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: [(a+b) x 1,3]/ (a+b+c+d) w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego, nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego, nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.” Zgodnie zaś z treścią art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT „do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.” W myśl art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, „w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1”. W celu ustalenia prawidłowej podstawy opodatkowania, Wnioskodawca musi prawidłowo obliczyć wskazany w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskaźnik Nexus. Zdaniem Wnioskodawcy, dla potrzeb ustalania kosztów faktycznie poniesionych na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (a dokładniej Oprogramowaniem) we wzorze podanym w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT oznaczonym literą „a” należy uwzględnić m.in. koszty związane z podróżami do odbiorcy docelowego, zakupem sprzętu komputerowego służącego do programowania, usługi telekomunikacyjne, jako koszty związane bezpośrednio z prowadzoną przez Niego działalnością badawczo-rozwojową. Wnioskodawca podróżuje do odbiorcy docelowego i w związku z tym ponosi koszty związane z zakupem biletów lotniczych, biletów kolejowych, wynagrodzenie za pokój hotelowy, wynagrodzenie za przejazd taxi. Spotkania te są niezbędne. Celem spotkań z odbiorcą docelowym jest m.in. ustalenie wymagań dotyczących oprogramowania (tj. cel, zasady, założenia projektu, jakie nowe funkcjonalności mają powstać). Wnioskodawca w celu prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej musi ponosić wydatki na zakup sprzętu komputerowego, który jest Mu niezbędny do wykonywania czynności programowania – wytwarzania przedmiotów kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Wnioskodawca nie byłby też w stanie prowadzić działalności badawczo-rozwojowej bez dostępu do podstawowych usług telekomunikacyjnych, które na bieżąco opłaca. W związku z tym należy uznać, że wydatki te stanowią koszty, które są faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (Oprogramowaniem). Bez poniesienia wskazanych wydatków prowadzona przez Niego działalność nie przynosiłaby rezultatu, nie zostałby stworzony program komputerowy, a następnie nie mógłby być on komercyjnie wykorzystywany (w zakresie wskazanym w art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT). Przyjęcie takiego stanowiska potwierdzają wydane w ostatnim czasie przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej podobne interpretacje indywidualne, m.in. : interpretacja z dnia 29 listopada 2019 r. o sygn. 0114-KDIP3-2.4011.469.2019.2.AC; interpretacja z dnia 13 grudnia 2019 r. o sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.487.2019.3.GG; interpretacja z dnia 16 marca 2020 r. o sygn. 0115-KDIT1.4011.165.2019.2.JG; interpretacja z dnia 2 stycznia 2020 r. o sygn. 0115-KDIT3.4011.368.2019.3.WM; interpretacja z dnia 23 grudnia 2019 r. o sygn. 0114-KDIP3-3.4011.509.2019.2.MT. Fakt, że sprzęt komputerowy służący do programowania, dostęp do internetu, wyjazdy do odbiorcy docelowego są w części związane z innymi usługami IT, nie wyłącza to możliwości ich proporcjonalnego alokowania do prowadzonej bezpośrednio przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej. W przypadku kosztów związanych zarówno z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz z innymi usługami IT, jest On uprawniony do alokowania tych kosztów, do kosztów o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przy zachowaniu proporcji wynikającej z podziału ilości godzin czasu poświęconych przez Niego na kwalifikowane prawo własności intelektualnej w stosunku do ogółu ilości godzin pracy w danym miesiącu. W związku z powyższym, Jego zdaniem stanowisko należy uznać za prawidłowe. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od dnia 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.), dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. W związku z powyższym należy określić – po pierwsze – przychody z kwalifikowanego prawa IP, a następnie koszty uzyskania tych przychodów. Co do kosztów uzyskania przychodów to należy wskazać, że muszą to być koszty poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za przeniesienie autorskich praw do programów komputerowych, a zatem funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z przychodem z kwalifikowanych praw IP. W odniesieniu do kwestii uznania wskazanych we wniosku wydatków na podróże do odbiorcy docelowego, zakup sprzętu komputerowego służącego do programowania, usługi telekomunikacyjne, usługi księgowe jako kosztów faktycznie poniesionych na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, uwzględnianych przy wyliczaniu kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, należy stwierdzić, co następuje. Należy przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ww. ustawy. Stosownie do art. 30ca ust. 4 ww. ustawy, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: [(a + b) x 1,3]/ (a + b + c + d) w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W odniesieniu do powyższego należy zauważyć, że zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym to koszty związane z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 26e ustawy, zawężone do tzw. kosztów kwalifikowanych. Z art. 30ca ust. 5 ww. ustawy wynika, że do kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą jednoosobową działalność gospodarczą w ramach której świadczył usługi IT, w ramach których tworzy lub rozwija oprogramowanie w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicję zawartą w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód uzyskany z komercjalizacji Oprogramowania w ramach działalności spełnia kryteria opodatkowania stawką 5%. Na podstawie umowy o świadczenie usług, Wnioskodawca przenosi na kupującego wszelkie majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania. Finalnie majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania są przenoszone na odbiorcę docelowego. Wnioskodawca wystawia fakturę za okres rozliczeniowy, jakim jest miesiąc kalendarzowy, która zawiera wyodrębnione wynagrodzenia za przeniesienie autorskich praw majątkowych do Oprogramowania (jeżeli w danym miesiącu wystąpiło) oraz za pozostałe usługi IT. Wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do Oprogramowania ustalane jest w oparciu o stawkę godzinową oraz ilość godzin potrzebną do stworzenia Oprogramowania. Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. W celu wyodrębnienia dochodu z przeniesienia autorskich praw majątkowych do Oprogramowania, Wnioskodawca prowadzi także odrębną ewidencję w arkuszu kalkulacyjnym. Ewidencja zawiera informacje m.in. na temat czasu spędzonego na wytworzenie Oprogramowania oraz na pozostałe usług IT. Jednocześnie, Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił koszty związane z podróżami do odbiorcy docelowego (tj. zakup biletów lotniczych, zakup biletów kolejowych, koszt wynajmu pokoju w hotelu, wynagrodzenie za przejazd taxi pomiędzy hotelem a lotniskiem), zakupem sprzętu komputerowego służącego do programowania (tj. wydatki na zakup komputera oraz zakup oprogramowanie do niego. Komputer nie stanowi środka trwałego w prowadzonej działalności, ponieważ jego wartość nie przekracza 10 000 PLN), usługami telekomunikacyjnymi (tj. wydatki na usługi telefoniczne i dostęp do internetu), usługi księgowe (tj. wydatki na prowadzenie podatkowej książki przychodów i rozchodów), obowiązkowe ubezpieczenie społeczne. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco, od momentu poniesienia pierwszych kosztów, o których mowa w art. 30cb Ustawy o PIT oraz od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, szczegółową ewidencję w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 Ustawy o PIT, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Ewidencja jest prowadzona od 1 stycznia 2019 r. W związku z powyższym, dokonując oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego należy ocenić to, czy wydatki ponoszone przez podatnika, przy zachowaniu właściwej proporcji, mogą zostać uznane za koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (art. 30ca ust. 4 ustawy litera a) wzoru określającego wysokość kwalifikowanego dochodu), abstrahując w tym przypadku od kwalifikacji tych kosztów do celów ustalania dochodu w świetle ustawy o podatku dochodowym. Podkreślenia przy tym wymaga, że ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika i nie zmienia zasad traktowania kosztów dla innych celów, w tym do obliczania dochodu, który jest przemnażany przez ten wskaźnik. Wobec powyższego należy stwierdzić, że skoro ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności wydatki na podróże do odbiorcy docelowego, zakup sprzętu komputerowego służącego do programowania, usługi telekomunikacyjne, usługi księgowe mają bezpośredni związek z Jego pracą, a ich ponoszenie jest niezbędne w związku z wytwarzanym prawem własności intelektualnej w postaci autorskiego prawa do programu komputerowego, to wydatki te należy uznać za koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wątpliwości Wnioskodawcy budzi również kwestia uznania wskazanych we wniosku wydatków w proporcji wynikającej z podziału ilości godzin czasu poświęconych na kwalifikowane prawo własności intelektualnej w stosunku do ogółu ilości godzin pracy w danym miesiącu za koszty prowadzonej bezpośrednio przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn: dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”. Zgodnie natomiast z akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5, koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustalając wskaźnik nexus należy pamiętać, aby istniał związek pomiędzy: wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem/rozwojem/ ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym Wnioskodawca powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem. Wnioskodawca wskazał, że prowadzi na bieżąco, od momentu poniesienia pierwszych kosztów, o których mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, szczegółową ewidencję w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ww. ustawy, przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Ewidencja jest prowadzona od 1 stycznia 2019 r. W celu wyodrębnienia dochodu z przeniesienia autorskich praw majątkowych do Oprogramowania, odrębna ewidencja jest prowadzona w arkuszu kalkulacyjnym. Ewidencja zawiera informacje m.in. na temat czasu spędzonego na wytworzenie Oprogramowania oraz na pozostałe usługi IT. Na podstawie tej ewidencji można ustalić, jaka część stałych kosztów działalności, związana jest z rozwojem oprogramowania. Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na: na podróże do odbiorcy docelowego, zakup sprzętu komputerowego służącego do programowania, usługi telekomunikacyjne, usługi księgowe, przy zachowaniu proporcji wynikającej z podziału ilości godzin czasu poświęconych przez Wnioskodawcę na kwalifikowane prawo własności intelektualnej w stosunku do ogółu ilości godzin pracy w danym miesiącu, mogą stanowić koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Ponadto, należy nadmienić, że tutejszy Organ w niniejszej interpretacji indywidualnej prawa podatkowego zajmuje stanowisko tylko w kwestiach, które były przedmiotem postawionych pytań i stanowiska Wnioskodawcy. Zatem, Organ nie odniósł się w tej interpretacji do kwestii odliczonych składek na ubezpieczenie społeczne jako kosztów związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, gdyż nie było to niebędących przedmiotem zapytania Wnioskodawcy. Należy dodać, że mimo uznania przez Organ za adekwatną, tj. znajdującą uzasadnienie w opisie sprawy, „proporcję” zaproponowaną przez Wnioskodawcę, nie jest wykluczona możliwość zastosowania innych metod ustalania tej proporcji w przypadku jej weryfikacji w postępowaniu dowodowym przez właściwy organ podatkowy. Wybór metody ustalania odpowiedniej proporcji zależy bowiem od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy. Pełna weryfikacja stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej będącej poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której mają zastosowanie przepisy określone w art. 14h Ordynacji podatkowej. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.). Interpretacja dotyczy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej. Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n ww. ustawy, nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … , za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.