0113-KDIPT2-3.4011.793.2021.1.SJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 27 sierpnia 2021 r. (data wpływu do Organu 31 sierpnia 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłaty zaliczki na poczet zysku w spółkach komandytowych w części dotyczącej: -        powstania przychodu w momencie wypłaty zaliczek na poczet zysku – jest nieprawidłowe, -        możliwości skorzystania z uprawnienia do pomniejszenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów z udziału w zyskach osób prawnych, poprzez złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym – jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   31 sierpnia 2021 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych wypłaty zaliczki na poczet zysku w spółkach komandytowych.   We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:   Wnioskodawczyni jest komplementariuszem w spółkach komandytowych (X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa, Y Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa, Z Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa – dalej zwane łącznie „Spółkami”), które począwszy od 1 maja 2021 r. są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Zgodnie z umowami spółek, Spółki mogą wypłacać wspólnikom w trakcie roku obrotowego zaliczki na poczet zysku za dany rok.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:   1.    Czy w momencie wypłaty przez Spółki na rzecz Wnioskodawczyni w trakcie roku obrotowego zaliczek na poczet zysku za ten rok powstaje obowiązek pobrania od nich zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych? 2.    W przypadku uznania za nieprawidłowe stanowiska w zakresie pytania nr 1, czy po zakończeniu roku podatkowego, w trakcie którego były wypłacane zaliczki na poczet zysku, Wnioskodawczyni będzie uprawniona do pomniejszenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów z udziału w zyskach osób prawnych, pobranego od wypłaconych Jej zaliczek, o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału Wnioskodawczyni w zysku Spółki i podatku należnego od dochodu Spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za ten rok podatkowy, poprzez złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym?   Zdaniem Wnioskodawczyni: 1)    w momencie wypłaty przez Spółki na rzecz Wnioskodawczyni w trakcie roku obrotowego zaliczek na poczet zysku za ten rok nie powstaje obowiązek pobrania od nich zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, 2)    w przypadku uznania za nieprawidłowe stanowiska w zakresie pytania nr 1, zdaniem Wnioskodawczyni, po zakończeniu roku podatkowego, w trakcie którego były wypłacane zaliczki na poczet zysku, będzie Ona uprawniona, do pomniejszenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów z udziału w zyskach osób prawnych pobranego z wypłaconych zaliczek o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału Wnioskodawczyni w zysku Spółki i podatku należnego od dochodu Spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za ten rok podatkowy, poprzez złożenie przez Wnioskodawczynię wniosku o stwierdzenie nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym.   Uzasadnienie Ad 1 Z uwagi na to, że spółki komandytowe posiadają od 1 maja 2021 r. status podatników podatku dochodowego od osób prawnych, dochody z udziału w zyskach tych spółek otrzymywane przez ich wspólników podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych w wysokości 19% przychodu, niepomniejszanego o koszty uzyskania przychodu, zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: updof). Jednakże w przypadku przychodów z udziału w zyskach spółki komandytowej uzyskiwanych przez jej komplementariusza w art. 30a ust. 6a i n. updof przewidziany został mechanizm obniżania ich o podatek dochodowy od osób prawnych zapłacony przez tę spółkę: „6a. Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z  tytułu udziału w zysku został uzyskany. 6b. Kwota pomniejszenia, o którym mowa w ust. 6a, nie może przekroczyć kwoty podatku obliczonego zgodnie z ust. 1 pkt 4. 6c. Przepisy ust. 6a i 6b stosuje się również w przypadku, gdy przychód z tytułu udziału w zysku spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, za dany rok podatkowy zostanie uzyskany przez komplementariusza w innym roku niż rok następujący po danym roku podatkowym, jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty”. Przy czym zgodnie z art. 41 ust. 4e updof, zasady określone w powyższych przepisach powinny być uwzględniane przez płatnika (spółkę komandytową) przy poborze zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów z udziału w zyskach osób prawnych. Z przywołanych regulacji wynika jednoznacznie, że ich celem jest zapewnienie, by dochód spółki komandytowej przypadający proporcjonalnie na komplementariusza był efektywnie opodatkowany jednokrotnie – tylko na poziomie spółki, bez powtórnego opodatkowania dochodu wypłacanego komplementariuszowi. Wiąże się to z faktem, że komplementariusz odpowiada całym swoim majątkiem za zobowiązania spółki komandytowej, bez ograniczenia odpowiedzialności, a więc na takich samych zasadach jak wspólnicy spółek osobowych niebędących podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych (spółek cywilnych, jawnych i partnerskich). W związku z powyższym uzasadnione jest opodatkowanie go na zasadach analogicznych jak w przypadku wspólników ww. spółek, tzn. efektywnie opodatkowanie wyłącznie przypadających na niego proporcjonalnie do ustalonego w umowie spółki udziału w zyskach, dochodów osiągniętych przez spółkę komandytową. Jednocześnie jednak z art. 30a ust. 6a-6c updof wynika jednoznacznie, że przewidziany w nim mechanizm pomniejszania podatku od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki o kwotę proporcjonalnie (stosownie do proporcji udziału w zyskach spółki) przypadającego na niego podatku należnego od dochodu tej spółki, może być zastosowany dopiero po zakończeniu roku podatkowego, w którym spółka uzyskała dochód, z którego wypłacany jest udział w zysku na rzecz wspólników. Wynika to z literalnego brzmienia art. 30a ust. 6a updof, który przewiduje pomniejszenie podatku od dochodu z udziału w zyskach osób prawnych o kwotę „podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany”. Podatkiem podlegającym odliczeniu jest więc odpowiednia część podatku należnego za dany rok podatkowy – wynikającego z rozliczenia rocznego. Kwota ta może zatem zostać odliczona dopiero po zakończeniu roku podatkowego, gdyż wcześniej nie jest możliwe ustalenie kwoty podatku należnego za ten rok. Przywołany przepis nie daje więc podstaw do odliczenia od zryczałtowanego podatku od dochodu z udziału w zyskach osób prawnych zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych za dany rok podatkowy uiszczanej przez spółkę komandytową w trakcie tego roku. W konsekwencji oznaczałoby to, że wypłacana przez spółkę komandytową zaliczka na poczet zysku za dany rok obrotowy – jeśli przyjąć założenie, że podlega ona opodatkowaniu podatkiem od dochodów z udziału w zyskach osób prawnych – nie może być pomniejszona o jakąkolwiek kwotę podatku, na zasadach przewidzianych w art. 30a ust. 6a i n. updof. W stosunku do zaliczki zastosowanie przywołanych przepisów nie jest więc możliwe. Taki skutek jest jednak niemożliwy do pogodzenia z celem regulacji powyższych przepisów, jakim było uniknięcie dwukrotnego opodatkowania dochodu uzyskanego przez spółkę komandytową w części przypadającej na jej komplementariusza. Opodatkowanie zaliczki na poczet zysku przy jednoczesnym braku możliwości jej pomniejszenia o jakąkolwiek część podatku należnego od dochodu spółki (a z przyczyny przedstawionych powyżej pomniejszenie takie nie jest możliwe) oznaczałoby bowiem właśnie dwukrotne opodatkowanie ww. dochodu – czyli efekt, któremu ustawodawca zamierzał zapobiec poprzez wprowadzenie regulacji art. 30a ust. 6a i n. updof. Co więcej, przyjęcie powyższego założenia stałoby w sprzeczności z art. 41 ust. 4e updof, który nakazuje płatnikowi (spółce komandytowej) uwzględniać przy poborze zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów z udziału w zyskach osób prawnych zasady określone w art. 30a ust. 6a-6e updof. Podatkiem należnym z tytułu przychodów z udziału w zyskach osób prawnych, do którego poboru zobowiązany jest płatnik, jest więc podatek obliczony z uwzględnieniem pomniejszeń przewidzianych w tych przepisach. Co za tym idzie, podatek obliczony bez uwzględnienia tych pomniejszeń, jest podatkiem ustalonym w kwocie wyższej od należnej. Założenie, zgodnie z którym z jednej strony płatnik jest zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku od osób fizycznych od wypłacanej zaliczki na poczet zysku za dany rok obrotowy, a zarazem nie może on zastosować na tym etapie art. 30a ust. 6a-6e updof, oznaczałoby zatem, że przepisy uniemożliwiają mu obliczenie i pobranie podatku w prawidłowej wysokości (rzeczywiście należnego podatku). Założenie to jest niemożliwe do przyjęcia z punktu widzenia standardów demokratycznego państwa prawnego: niedopuszczalne jest obciążanie adresatów norm prawnych określonymi obowiązkami i jednoczesne uniemożliwienie prawidłowego wywiązanie się z tych obowiązków. W tym miejscu Wnioskodawczyni podkreśla, że zryczałtowany podatek dochodowy od dochodów z udziału w zyskach osób prawnych nie stanowi zaliczki na podatek – a więc należności o „prowizorycznym” charakterze, której definitywne ustalenie następuje w zeznaniu rocznym – lecz jest świadczeniem o charakterze definitywnym, rozliczanym jednorazowo i niepodlegającym doliczeniu do pozostałych dochodów podatnika w zeznaniu rocznym. Także z tego względu przepisy nie powinny dopuszczać (a tym bardziej zakładać) poboru tego podatku przez płatnika w wysokości wyższej od należnej, tzn. z pominięciem pomniejszeń, o których mowa w art. 30a ust. 6a-6e updof. Z powyższych względów wykładnia dopuszczająca opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem od dochodów z udziału w zyskach osób prawnych zaliczek na poczet zysku wypłacanych komplementariuszom spółki komandytowej musi być uznana za nieprawidłową. Stanowisko to potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 grudnia 2020 r., sygn. akt ll FSK 2048/18: „Obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku od wypłat zysku komplementariuszowi przez Spółkę, jako płatnika, jak wyżej wspomniano, nałożony został w art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. Jednoznacznie wynika z niego, że pobór zryczałtowanego podatku powinien nastąpić z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e. Ustawodawca wprost zatem wskazał w jaki sposób płatnik powinien obliczyć podatek. Nie wymaga szerszego uzasadnienia, że aby pobrać podatek od podatnika, płatnik powinien wcześniej dokonać prawidłowego jego obliczenia. Wobec powyższego Spółka chcąc pobrać zryczałtowany podatek od wypłat komplementariuszowi udziału w zysku, powinna go wyliczyć z uwzględnieniem zasad przewidzianych w powyższym przepisie. Jak wynika z art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f., zryczałtowany podatek obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c), pomniejsza się o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany. (...) Jeżeli do obliczenia wysokości podatku od komplementariusza, zgodnie z art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f., konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego S.K.A., to obowiązek podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłaty mu zaliczki na poczet udziału w zyskach, przekształci się w zobowiązanie podatkowe w momencie obliczenia dochodu tej spółki na podstawie art. 19 u.p.d.o.p. Dopiero wówczas znana będzie wysokość podatku do zapłaty przez komplementariusza. W konsekwencji w tym momencie płatnik będzie mógł zrealizować swój obowiązek w postaci obliczenia podatku, zaś w dalszej kolejności pobrania go i wpłacenia właściwemu organowi podatkowemu. Tylko w taki sposób płatnik zrealizuje wynikający z art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. obowiązek pobrania podatku z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e. u.p.d.o.f. Wypłacając komplementariuszom w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku, spółka komandytowo-akcyjna nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Ustawodawca w zakresie tego podatku nie wprowadził obowiązku pobierania zaliczek przez płatnika, zaś obliczenie wysokości podatku powinno odbywać się według zasad określonych w art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f. Jest to natomiast możliwe dopiero po obliczeniu podatku należnego spółki komandytowo-akcyjnej za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany”. Przywołany wyrok dotyczy wprawdzie opodatkowania komplementariuszy spółek komandytowo-akcyjnych, niemniej jednak zawarte w nim wnioski w równym stopniu odnoszą się do komplementariuszy spółek komandytowych. Przepisy art. 30a ust. 6a-6e oraz art. 41 ust. 4e updof w żaden sposób nie różnicują bowiem zasad opodatkowania wspólników obu kategorii spółek. Całokształt przedstawionych okoliczności przemawia więc za uznaniem za prawidłowe stanowiska Wnioskodawczyni, iż w momencie wypłaty przez Spółki na rzecz Wnioskodawczyni w trakcie roku obrotowego zaliczek na poczet zysku za ten rok nie powstaje obowiązek pobrania od nich zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych.   Ad 2 W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawczyni do pytania nr 1 za nieprawidłowe, należy przyjąć, że po złożeniu przez daną Spółkę zeznania rocznego za rok podatkowy, w którym były wypłacane Wnioskodawczyni zaliczki na poczet udziału w zyskach Spółki, będzie Ona uprawniona, zgodnie z art. 30a ust. 6a updof, do pomniejszenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów z udziału w zyskach osób prawnych pobranego z wypłaconych zaliczek o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału Wnioskodawczyni w zysku Spółki i podatku należnego od dochodu Spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za ten rok podatkowy, a realizacja powyższego prawa do pomniejszenia zryczałtowanego podatku dochodowego, będzie mogła nastąpić przez złożenie przez Wnioskodawczynię wniosku o stwierdzenie nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym. Jak wskazano w pkt 1, pomniejszenie zryczałtowanego podatku należnego od dochodów komplementariusza z udziału w zyskach spółki komandytowej o stosowną część podatku należnego od dochodów tej spółki jest podstawowym elementem konstrukcyjnym tego podatku. Niemożliwe do pogodzenia z wykładnią celowościową i systemową byłoby zatem uznanie za dopuszczalną sytuacji, w której podatnik byłby pozbawiony tego prawa, w efekcie miałoby miejsce podwójne opodatkowanie dochodu spółki komandytowej w części przypadającej na komplemetariusza – zarówno dochodu uzyskanego przez spółkę, jak i jego transferu na rzecz komplementariusza. Uznanie za dopuszczalną sytuacji, w której nie jest możliwe zastosowanie mechanizmu pomniejszenia podatku przewidzianego w art. 30a ust. 6a updof (pomimo istnienia kwoty podatku podlegającego odliczeniu w granicach określonych w art. 30a ust. 6b updof) byłoby sprzeczne z założeniem racjonalności ustawodawcy. Reasumując, przepisy prawa podatkowego nie mogą prowadzić do sytuacji, w której podatnik będzie definitywnie obciążony obowiązkiem zapłaty podatku w wysokości wyższej od należnej, tj. obliczonej na zasadach przewidzianych w art. 30a ust. 6a-6e updof. Mając na względzie, że przepisy updof uniemożliwiają pomniejszenie podatku pobieranego od zaliczek wypłacanych wspólnikom na poczet zysku spółki (oczywiście przy założeniu –  zdaniem Wnioskodawczyni błędnym – że zaliczki podlegają opodatkowaniu w dni ich wypłaty) na zasadach przewidzianych w ww. przepisach, podatnik musi mieć możliwość dokonania pomniejszenia tego podatku po zakończeniu roku podatkowego o odpowiednią część podatku należnego spółki za ten rok, obliczonego zgodnie z art. 19 updop. Z uwagi na to, że przepisy updof nie zawierają żadnych regulacji przewidujących tryb dokonania takiego pomniejszenia, należy uznać, że zastosowanie mają ogólne regulacje Ordynacji podatkowej (dalej: OP). Zgodnie z art. 72 OP, podatek pobrany wysokości wyższej od należnej – a takim podatkiem jest zryczałtowany podatek dochodowy od dochodów w zyskach osób prawnych obliczony i pobrany bez uwzględnienia pomniejszenia, o którym w art. 30a ust. 6a-6e updof – stanowi nadpłatę. W związku z powyższym podatnik jest uprawniony do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty na podstawie ogólnej regulacji art. 75 § 1 OP. Powyższe stanowisko ma oparcie w interpretacjach indywidualnych przepisów prawa podatkowego wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej – tak m.in. interpretacja nr 0113-KDIPT2-3.4011.370.2021.1.KS z 2 czerwca 2021 r.: „Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest komplementariuszem spółki komandytowej. Od 1 maja 2021 r. Spółka będzie zobowiązana do zapłaty podatku CIT od dochodu Spółki. Wspólnicy Spółki zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będą podlegali opodatkowaniu zryczałtowanym 19% podatkiem PIT pobieranym przez Spółkę od kwot faktycznej dystrybucji zysku, wypracowanego po uzyskaniu przez Spółkę statusu podatnika CIT. Zyski Spółki będą dzielone pomiędzy Wspólników na podstawie uchwały podejmowanej po złożeniu zeznania rocznego CIT i na podstawie tej uchwały nastąpi rozliczenie różnic pomiędzy zaliczkami na poczet udziału w zyskach, a wysokością ostatecznej wartości zysku Spółki przypadających konkretnemu Wspólnikowi. Spółka pobierając zryczałtowany podatek PIT od zaliczek wypłacanych w ciągu roku nie będzie odliczać od tej kwoty zaliczek na poczet CIT opłaconych przez Spółkę Odliczenie podatku CIT w wysokości proporcjonalnej do udziału w zyskach danego Komplementariusza nastąpi przy ustalaniu wysokości PIT należnego od wypłaty udziału w zysku w Spółce za dany rok podatkowy, dokonanym po zakończeniu roku obrotowego i złożeniu zeznania podatkowego CIT przez Spółkę. Zgodnie z art. 72 § 1 pkt 2 ustawy – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) za nadpłatę uważa się kwotę podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej. W myśl art. 73 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem: 1)    zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej; 2)    pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej (...). Zgodnie z art. 75 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. Zgodnie z art. 75 § 3 ustawy – Ordynacja podatkowa, jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację). Tym samym, jeżeli z przepisów prawa podatkowego nie wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), składany jest tylko wniosek o stwierdzenie nadpłaty. Należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że w sytuacji, gdy Spółka dokonując wypłaty Wnioskodawcy zaliczki na poczet zysku rocznego pobierze podatek PIT nie pomniejszając go o część zaliczki na poczet podatku dochodowego od osób prawnych zapłaconej przez Spółkę do dnia wypłaty Wspólnikowi zaliczki na poczet udziału w zysku, a w zeznaniu rocznym Spółka wykaże i ureguluje zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych, Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo do wystąpienia o zwrot nadpłaconego podatku PIT, poprzez złożenie przez Niego wniosku o stwierdzenie nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym oraz zwrot takiej nadpłaty na Jego rzecz przez właściwy urząd skarbowy”. Analogiczne stanowisko Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wyraził w interpretacji indywidualnej nr 0115-KDIT1.4011.60.2021.1.MR z 19 kwietnia 2021 r. Powyższe okoliczności przemawiają za uznaniem za prawidłowe stanowiska Wnioskodawczyni, że w przypadku uznania za nieprawidłowe stanowiska w zakresie pytania nr 1, po zakończeniu roku podatkowego, w trakcie którego były wypłacane zaliczki na poczet zysku, będzie Ona uprawniona, do pomniejszenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów z udziału w zyskach osób prawnych pobranego z wypłaconych zaliczek o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału Wnioskodawczyni w zysku Spółki i podatku należnego od dochodu Spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za ten rok podatkowy, poprzez złożenie przez Wnioskodawczynię wniosku o stwierdzenie nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym. Przy czym należy podkreślić, że powyższy wniosek w istocie stanowi jeszcze jedną okoliczność przemawiającą za uznaniem za prawidłowe stanowiska Wnioskodawczyni w zakresie pytania nr 1. Z punktu widzenia wewnętrznej spójności przepisów updof nie jest bowiem możliwa do zaakceptowania sytuacja, w której z samego założenia w momencie powstania obowiązku zapłaty podatku nie jest możliwe obliczenie go w prawidłowej wysokości (z uwzględnieniem pomniejszenia przewidzianego w art. 30a ust. 6a-6e updof), w wyniku czego podatek jest pobierany w wysokości wyższej od należnej, a jedyną drogą doprowadzenia do zapłaty we właściwej wysokości jest złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Nadpłata podatku – wpłacenie lub pobranie go przez płatnika w wysokości wyższej od należnej – co do zasady jest bowiem wynikiem błędu (podatnika, płatnika organu podatkowego), który powinien być możliwy do uniknięcia. Racjonalny ustawodawca nie może natomiast wprowadzać regulacji, w których powstawanie nadpłat podatku stanowi stały element rozliczenia podatkowego, niemożliwy do uniknięcia, nawet przy zachowaniu należytej staranności. Tymczasem do takich konsekwencji prowadziłoby uznanie za nieprawidłowe stanowiska Wnioskodawczyni w zakresie pytania nr 1.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.   W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1526 ze zm.), spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, prosta spółka akcyjna i spółka akcyjna. Stosownie do zapisu art. 4 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych, użyte w ustawie określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną. Zgodnie z definicją zawartą w art. 102 Kodeksu spółek handlowych, spółką komandytową jest spółka osobowa, której celem jest prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, natomiast za zobowiązania spółki wobec wierzycieli co najmniej jeden wspólnik (komplementariusz) ponosi odpowiedzialność bez ograniczeń i co najmniej jeden wspólnik (komandytariusz) ponosi ograniczoną odpowiedzialność. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu ww. podatkiem zawiera art. 10 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jej art. 10 ust. 1 pkt 7, źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c. Zgodnie z art. 5a ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę inną niż określona w pkt 28. Stosownie do art. 5a ust. 28 lit. c ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto, w myśl art. 5a pkt 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o udziale w zyskach osób prawnych – oznacza to również udział w zyskach spółek, o których mowa w pkt 28 lit. c-e. Należy zauważyć, że od 1 stycznia 2021 r., na mocy ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123), spółki komandytowe zostały podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Co do zasady, spółki komandytowe status podatników podatku dochodowego od osób prawnych uzyskały z dniem 1 stycznia 2021 r. Innymi słowy spółka komandytowa przestała być spółką transparentną podatkowo. W konsekwencji, działalność prowadzona przez spółkę komandytową nie może być traktowana jak działalność prowadzona przez wspólnika. Zaś wspólnicy tych spółek (w tym komplementariusze) będący osobami fizycznymi, uzyskują z tytułu uczestnictwa w tych spółkach przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również: a)    dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych, b)    oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego) w spółdzielniach, c)    podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki, d)    wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 przychody z nieodpłatnych świadczeń ust. 2-2b;   Z uregulowań zawartych w art. 24 ust. 5 ww. ustawy wynika, że dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału. Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 52a. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Stosownie natomiast do treści art. 41 ust. 4 powołanej ustawy, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-12, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21. W myśl art. 41 ust. 4e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, spółki, o których mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, obowiązane są jako płatnicy pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 6a-6e. Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że wypłata przez Spółkę w trakcie roku podatkowego Komplementariuszowi  – Wnioskodawczyni zaliczek na poczet zysku rocznego Spółki stanowi dla Niej przychody z tytułu udziału w takim zysku, które podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na analogicznych zasadach jak przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Przychód ten powstaje zatem w momencie jego wypłaty i jest opodatkowany stawką 19%. Wobec powyższego zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powstanie u Wnioskodawczyni w momencie wypłaty zaliczki na poczet zysku rocznego przez Spółkę.   Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni w odniesieniu do pytania nr 1 należy uznać za nieprawidłowe.   Wątpliwości Wnioskodawczyni budzi również kwestia czy po zakończeniu roku podatkowego, w trakcie którego były wypłacane zaliczki na poczet zysku, Wnioskodawczyni będzie uprawniona do pomniejszenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów z udziału w zyskach osób prawnych, pobranego od wypłaconych Jej zaliczek, o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału Wnioskodawczyni w zysku Spółki i podatku należnego od dochodu Spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za ten rok podatkowy, poprzez złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym. Należy zauważyć, że konsekwencją nadania spółce komandytowej podmiotowości na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest wprowadzenie dwóch poziomów opodatkowania dochodu wypracowanego przez tę spółkę – podobnie, jak ma to miejsce w odniesieniu do pozostałych spółek – podatników podatku dochodowego od osób prawnych, tj. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki akcyjnej i spółki komandytowo-akcyjnej. Wspólnicy spółki komandytowej, tj. m.in. jej komplementariusze, zostaną opodatkowani od faktycznie uzyskanego przez nich dochodu z uczestnictwa w zysku takiej spółki. Wobec tego, od uzyskiwanych przychodów przez wspólnika będącego komplementariuszem z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowej będącej podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, w pierwszej kolejności płatnik winien obliczyć 19% zryczałtowany podatek dochodowy, który następnie pomniejszy o kwotę stanowiącą iloczyn procentowego udziału komplementariusza w zysku spółki i podatku od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany, jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty. Przy czym, jak wskazano powyżej, kwota pomniejszenia nie może przekroczyć kwoty 19% zryczałtowanego podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c podatek ten pomniejsza się o kwotę, która odpowiada iloczynowi: -        procentowego udziału komplementariusza w zysku tej spółki i -        podatku należnego od dochodu tej spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za rok podatkowy, z którego przychód z tytułu udziału w zysku został uzyskany.   Kwota takiego pomniejszenia nie może jednak przekroczyć kwoty podatku obliczonego zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 (art. 30a ust. 6b) tej ustawy. Wykładnia literalna art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prowadzi do wniosku, że kwotę pomniejszenia podatku można ustalić dopiero, gdy znana jest wartość podatku dochodowego od osób prawnych należnego od dochodu spółki za rok podatkowy, w którym uzyskany został zysk dzielony między wspólników. Przesądza o tym użycie przez ustawodawcę w treści art. 30a ust. 6a sformułowania „za rok podatkowy”. Nie ma zatem możliwości stosowania tego pomniejszenia w odniesieniu do wypłacanych wspólnikom w trakcie roku podatkowego zaliczek na poczet udziału w zysku za ten rok (zaliczek na poczet zysku, jaki spółka może osiągnąć w tym roku podatkowym). Ustawa nie pozwala bowiem na ustalenie kwoty pomniejszenia w oparciu o zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych należne od dochodu spółki, obliczone zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za okres do momentu wypłaty zaliczki na poczet udziału w zysku.   Regulacja art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uwzględnia zależność pomiędzy dochodem (zyskiem) uzyskanym przez spółkę w danym roku podatkowym a przychodami wspólników z udziału w zysku spółki za ten rok podatkowy. Ustawodawca ukształtował omawiane uprawnienie uwzględniając „modelowy” system podziału zysków, tj. następującą sekwencję zdarzeń: -        spółka w trakcie roku uzyskuje dochody, które opodatkowuje podatkiem dochodowym; -        po zakończeniu roku obrotowego i roku podatkowego spółka ustala swój zysk i ustala podatek dochodowy należny za dany rok podatkowy; -        po ustaleniu wyników za dany rok obrotowy spółka podejmuje decyzję o podziale zysku za dany rok; -        wypłata zysków za dany rok „wynika” z uzyskania dochodów (zysków) za ten rok.   Na mocy art. 30a ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy ust. 6a i 6b stosuje się również w przypadku, gdy przychód z tytułu udziału w zysku spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, za dany rok podatkowy zostanie uzyskany przez komplementariusza w innym roku niż rok następujący po danym roku podatkowym, jednak nie dłużej niż przez 5 kolejnych lat podatkowych, licząc od końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty. Przepis art. 30a ust. 6c ww. ustawy określa zakres „czasowy” uprawnienia komplementariusza do omawianego pomniejszenia. Kwota wyliczona zgodnie z art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w oparciu o wartość podatku należnego od dochodu spółki za dany rok podatkowy może pomniejszać podatek od wypłat uzyskiwanych przez wspólnika z udziału w zyskach spółki za ten rok podatkowy – w okresie do 6 lat od końca tego roku podatkowego. Przepis odnosi się do sytuacji, w których udział w zysku osiągniętym przez spółkę w danym roku nie jest wypłacany wspólnikom w kolejnym roku, ale w latach późniejszych (do 5 lat od końca roku podatkowego następującego po roku, w którym zysk został osiągnięty, czyli do 6 lat od końca roku, w którym zysk został osiągnięty).   Co istotne, pomniejszenie nie dotyczy jakichkolwiek przychodów z udziału w zyskach spółki wypłacanych wspólnikom, ale wyłącznie tych przychodów, które wynikają z osiągnięcia przez spółkę zysku za dany rok podatkowy (są wypłatą z tytułu udziału w tym zysku – w zysku za ten konkretny rok podatkowy). Oznacza to, że kwota pomniejszenia ustalona w oparciu o: -        procentowy udział komplementariusza w zysku spółki za dany rok podatkowy (np. za rok 2021) i -        wartość podatku należnego od dochodu spółki za rok podatkowy 2021 może pomniejszać przychód komplementariusza uzyskany z tytułu udziału w zysku spółki wypracowanym w 2021 r. (o ile przychód ten zostanie wypłacony w okresie do końca 2027 r.).   Tak ustalona kwota (kwota ustalona w oparciu o elementy dotyczące roku podatkowego 2021) nie może natomiast pomniejszać przychodów komplementariusza z tytułu jego udziału w zysku, który spółka wypracowała w innych latach (np. zaliczek na poczet udziału w zysku za 2022 r., wypłaty zysku za 2022 r.). Przyjęcie odmiennego poglądu powodowałoby, że norma art. 30a ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie miałaby żadnego znaczenia – stałaby się „martwym” przepisem. W opisanej sytuacji kwota tak pobranego i zapłaconego zryczałtowanego podatku dochodowego nie zostanie pomniejszona o kwotę wynikającą z art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W chwili bowiem dokonywania na rzecz Wnioskodawczyni w trakcie roku wypłat zaliczek na poczet zysku (skoro będzie to miało miejsce przed zakończeniem danego roku podatkowego i złożeniem przez Spółkę rocznego zeznania podatkowego w zakresie dochodów za ten rok podatkowy) nie będzie znana kwota podatku należnego od dochodów Spółki za dany rok podatkowy wykazana w rocznym zeznaniu podatkowym. Jeśli natomiast po pomniejszeniu łącznej kwoty zryczałtowanego podatku dochodowego należnego od całego przychodu Wnioskodawczyni z tytułu udziału w zyskach Spółki za dany rok obrotowy (podatkowy), uwzględniającej kwoty zryczałtowanego podatku dochodowego pobrane i wpłacone do urzędu skarbowego przy okazji wypłaty na rzecz Wnioskodawczyni w trakcie roku obrotowego zaliczek na poczet udziału w zysku Spółki, o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego Jej udziału w zysku Spółki za ten rok i podatku należnego od dochodu Spółki za ten rok, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kwota zryczałtowanego podatku od przychodu Wnioskodawczyni pobranego wcześniej przez Spółkę przekracza kwotę podatku należnego, będzie Ona uprawniona do żądania stwierdzenia nadpłaty w zakresie kwoty zryczałtowanego podatku dochodowego pobranego przez Spółkę jako płatnika od wypłat z tytułu udziału w zysku Spółki za dany rok obrotowy (podatkowy), w tym wypłat w formie zaliczek na poczet udziału w zysku, ponad kwotę podatku należnego za dany rok podatkowy. Zgodnie z art. 72 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) , za nadpłatę uważa się również kwotę podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej. W omawianej sytuacji kwota zryczałtowanego podatku dochodowego pobrana przez płatnika (Spółkę) w wysokości przekraczającej kwotę podatku należnego, przy uwzględnieniu pomniejszenia wynikającego z art. 30a ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie stanowiła kwotę podatku pobranego w wysokości wyższej od należnej, a więc będzie stanowiła nadpłatę. Nie ma przy tym znaczenia, że podatek ten został pobrany nienależnie, a będzie to mogło zostać stwierdzone dopiero po zakończeniu danego roku podatkowego i ustaleniu kwoty podatku należnego od dochodu Spółki za rok obrotowy (podatkowy), w którym wypłacone zostały Wnioskodawcy zaliczki na poczet udziału w zysku Spółek. Zgodnie z art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. W myśl art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej, jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację). Tym samym, jeżeli z przepisów prawa podatkowego nie wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), składany jest tylko wniosek o stwierdzenie nadpłaty. Mając na uwadze powyższe, za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym, po zakończeniu roku podatkowego, w trakcie którego były wypłacane zaliczki na poczet zysku, będzie Ona uprawniona do pomniejszenia zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów z udziału w zyskach osób prawnych, pobranego od wypłaconych jej zaliczek, o kwotę odpowiadającą iloczynowi procentowego udziału Wnioskodawczyni w zysku Spółki i podatku należnego od dochodu Spółki, obliczonego zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za ten rok podatkowy, poprzez złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.   Jednocześnie informuje się, że stosownie do art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Oznacza to, że niniejsza interpretacja została wydana wyłącznie w indywidualnej sprawie Wnioskodawczyni i dotyczy skutków podatkowych (opisanego zdarzenia przyszłego) powstałych wyłącznie po Jej stronie. Niniejsza interpretacja nie odnosi więc do pozostałych wspólników Spółek ani do obowiązków Spółek jako płatnika. W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych i wyroku NSA, stwierdzić należy, że ostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Ponadto należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości stanowiska Wnioskodawczyni może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa.   Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.  Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o  którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.   W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.