0113-KDIPT2-3.4011.816.2021.2.MS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 27 sierpnia 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 25 sierpnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 29 listopada 2021 r. (wpływ 30 listopada2021 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Pan (dalej: Wnioskodawca) jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, rozliczającym dochód na zasadach określonych w art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 1991 nr 80 poz. 350 ze zm.; dalej: u.p.d.o.f.). Przeważającym przedmiotem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności jest działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne (71.12.Z). Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od 15 lipca 2009 r. i od tego też czasu w ramach prowadzonej działalności zajmuje się tworzeniem zautomatyzowanych rozwiązań dla przemysłu. Wnioskodawca specjalizuje się w prototypowaniu, projektowaniu oraz programowaniu maszyn, urządzeń oraz fragmentów linii produkcyjnych. Wnioskodawca oferuje realizację wszystkich procesów projektowych, począwszy od szkiców i analiz koncepcyjnych, prac designerskich, aż po wykonanie prototypów, przygotowanie dokumentacji i uruchomienie produkcji. W ramach oferowanych usług Wnioskodawca zawsze wychodzi naprzeciw oczekiwaniom najbardziej wymagających klientów. Profesjonalne i szybkie reagowanie na wymagania stawiane przez rynek, a także posiadanie wykwalifikowanej, wciąż doskonalącej swoje umiejętności kadry, gwarantuje dostarczanie usług na najwyższym poziomie. Wnioskodawca specjalizuje się w dostarczaniu niestandardowych i innowacyjnych rozwiązań dostosowanych do indywidualnych potrzeb klientów, z zachowaniem najwyższej jakości. Powyższe możliwe jest dzięki bogatemu doświadczeniu Wnioskodawcy zebranemu w toku prowadzonej działalności w następstwie realizacji nieszablonowych i niestandardowych projektów związanych z wytwarzaniem innowacyjnych rozwiązań dla przemysłu.   Prowadzone przez Wnioskodawcę prace można podzielić na prace z zakresu:   1)    automatyki przemysłowej i robotyzacji produkcji, które obejmują: a)    projektowanie na zlecenie klientów, w oparciu o autorską koncepcję, indywidualnych maszyn, urządzeń i fragmentów linii produkcyjnych, dostosowanych w pełni do wskazanych potrzeb i parametrów, b)    konstruowanie prototypów zaprojektowanych maszyn, urządzeń i fragmentów linii produkcyjnych, c)    programowanie maszyn, urządzeń i fragmentów linii produkcyjnych celem dodania nowych funkcjonalności zapewnienia lepszego, skuteczniejszego działania lub zapewnienia optymalizacji działania, d)    projektowanie, programowanie i konstruowanie robotów, e)    automatyzację i optymalizację przebiegu procesu produkcji oraz optymalizację parametrów urządzeń lub procesu produkcji, 2)    automatyki przemysłowej i robotyzacji produkcji związane z modernizacją maszyn i dostosowywaniem maszyn do wymogów prawnych oraz wymogów klienta, które obejmują: a)    modernizację maszyn, urządzeń lub fragmentów linii produkcyjnych w celu zapewnienia nowych funkcjonalności, optymalizacji procesu produkcji, zastosowania w nich nowych materiałów lub dodania nowych urządzeń, b)    dostosowywanie maszyn do wymogów przepisów prawa (dyrektywa maszynowa 2006/42/WE/, przepisy BHP.   W obu ww. przypadkach Wnioskodawca prowadzi działalność związaną z tworzeniem nowych wytworów intelektu przy wykorzystaniu aktualnych zasobów wiedzy i umiejętności z dziedziny programowania, automatyki, pneumatyki, robotyki i elektryki, co wymaga kreatywnego, zindywidualizowanego podejścia do wymagań klienta, już od momentu tworzenia koncepcji, poprzez jej korekty (modyfikacje) aż po finalizację projektu rozumianą jako wytworzenie gotowego prototypu, który może zostać dostarczony odbiorcy. Zasadnicza część działalności Wnioskodawcy skupia się wokół opracowywania autorskich rozwiązań w zakresie konstruowania fragmentów linii produkcyjnych o wysokim stopniu innowacyjności. Wnioskodawca oferuje wyspecjalizowane usługi projektowe w zakresie konstrukcji i technologii maszyn produkcyjnych, przy uwzględnieniu krajowych i  międzynarodowych przepisów prawnych. W sytuacji, gdy nie ma możliwości zastosowania gotowego rozwiązania dostępnego na rynku, Wnioskodawca zapewnia opracowanie od  podstaw w oparciu o autorską koncepcję nowego rozwiązania, dostosowanego ściśle do  założonej specyfikacji i potrzeb klienta. Wnioskodawca poza konstruowaniem prototypów maszyn oraz fragmentów linii produkcyjnych na zlecenie klientów zajmuje się również modernizacją i przebudowywaniem wyprodukowanych przez inne podmioty urządzeń lub fragmentów linii produkcyjnych. Prace z  zakresu modernizacji i przebudowy związane są z przeprowadzaniem istotnych zmian w  budowie funkcjonujących mechanizmów przy jednoczesnym zapewnieniu określonych funkcjonalności. Projekty z tego zakresu wymagają stworzenia przez Wnioskodawcę autorskiej koncepcji modernizacji i przebudowy oraz zastosowania innowacyjnych rozwiązań będących następstwem prac koncepcyjnych. Znajomość specyfiki branży oraz wieloletnie doświadczenie poparte realizacją licznych prac konstrukcyjnych i badawczych, pozwala Wnioskodawcy opracowywać rozwiązania technologiczne spełniające wymagania technologiczne, estetyczne i ergonomiczne klientów, zachowując zgodność z przepisami regulacyjnymi. W ramach projektów związanych zarówno z budową nowych rozwiązań, jak też w ramach projektów związanych z modernizacją i przebudową, Wnioskodawca staje przed koniecznością rozwiązania zagadnień badawczych, tj. sytuacji charakteryzujących się niepewnością rezultatu. Wymagają one zmierzenia się z opracowaniem koncepcji danego rozwiązania (które nie posiadają jeszcze modelowego sposobu postępowania), w tym rozważenia czy opracowanie rozwiązania jest możliwe przy użyciu zakładanych metod. W ramach prowadzonych prac Wnioskodawca staje przed koniecznością tworzenia prototypowych rozwiązań poddawanych próbom i eksperymentom celem znalezienia optymalnego rozwiązania. Zarówno prace polegające na tworzeniu nowych rozwiązań, jak też prace polegające na istotnej modyfikacji rozwiązań już funkcjonujących nie mają charakteru rutynowego lub okresowego – w każdym przypadku projekt polega na stworzeniu indywidualnego rozwiązania, którego opracowanie wymaga indywidualnego podejścia, a realizacja projektu podyktowana jest zamiarem osiągnięcia innowacji w efekcie twórczej i koncepcyjnej pracy. Wszelkie prace projektowe i konstrukcyjne Wnioskodawcy realizowane są przez wyspecjalizowane zespoły złożone ze specjalistów z dziedzin programowania, automatyki, pneumatyki i robotyki przy wsparciu montażystów wykształconych w dziedzinie elektryki. W ramach realizowanych prac Wnioskodawca łączy doświadczenie specjalistów oraz wiedzę z poszczególnych dziedzin, a także wiedzę pozyskaną w toku realizacji innych projektów w celu stworzenia nowego rozwiązania, które jest przedmiotem zlecenia. Wnioskodawca dysponuje na potrzeby prowadzonej działalności halą badawczą, która pozwala na przeprowadzenie złożonych badań projektowanych rozwiązań, w tym w szczególności badań nad działaniem prototypów, analiz działania części składowych projektów oraz chociażby samego konstruowania prototypów.   Jak wynika z praktyki prowadzonej działalności, rozwiązania tworzone przez Wnioskodawcę są  na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u Niego funkcjonujących i przez niego tworzonych. Tytułem przykładu innowacyjności i odróżnianiem się tworzonych rozwiązań od siebie mogą być następujące przykładowe trwające oraz zakończone już projekty:   -        chwytak do chwytania i przenoszenia ... – projekt dotyczy stworzenia nowego rozwiązania w postaci dedykowanego na określone potrzeby chwytaka. W przypadku tego projektu istotne jest takie skonstruowanie chwytaka, aby był w stanie optymalnie spełniać swoje funkcje względem różnorodnych gatunków ... różniących się gabarytami czy powierzchnią, co wymaga niestandardowego podejścia w celu stworzenia zupełnie nowego rozwiązania na skalę działalności Wnioskodawcy; -        linia transportowa do przenoszenia ... – przedmiotem projektu było opracowanie koncepcji i stworzenie linii transportowej. Innowacją rozwiązania była konieczność takiego dopracowania układu podnoszenia ..., aby w sposób wydajny podnosiła ... lekkie w fazie początkowej, a następnie utrzymywała je w późniejszej fazie z ciężką obudową na nią nakładaną. Jednocześnie w stosunku do tej konstrukcji należało spełnić restrykcyjne wymogi bezpieczeństwa maszyn; -        linia do transportu ... – projekt dotyczy stworzenia prototypu linii do transportu .... W toku projektu uwidoczniły się problemy, które wymusiły na Wnioskodawcy m.in.: ·         badanie analizy wpływu prędkości na jakość produkowanych ..., ·         badanie elektrostatyki powstającej podczas transportu ... oraz ·         analizę wpływu parametrów produkcyjnych na zanieczyszczenie pasów transportowych przy produkcji ...; -        testy systemów wizyjnych pod kątem wykrywania rys i innych wad na obudowach serwerów – projekt dotyczył skonstruowania dedykowanego systemu służącego do testów wizyjnych produktów Klienta celem automatyzacji procesu wykrywania wad; -        badanie struktury ... celem opracowanie sposobu jak pobrać i dostarczyć próbkę do badania – projekt dotyczy opracowania koncepcji możliwej automatyzacji procesu badania struktury ....   Projekty są uważane za rozpoczęte od momentu prowadzenia wstępnych prac koncepcyjnych do momentu skonstruowania prototypu spełniającego wymogi klienta. Wnioskodawca z przeprowadzonych projektów sporządza dokumentację projektową. Tak prowadzona dokumentacja pozwala w sposób systematyczny zbierać, magazynować i dystrybuować nową wiedzę pozyskaną w wyniku przeprowadzenia danego projektu. Projekty prowadzone przez Wnioskodawcę są w sposób systematyczny (zorganizowany) według określonych ram, jednakże ze względu na specyfikę prowadzonych prac nie jest możliwe przewidzenie, jak potoczą się dane projekty.   Mając na względzie rodzaj działalności i charakter realizowanych projektów można zidentyfikować występujący w ramach projektów modelowy proces technologiczny, na który składają się następujące elementy:   1)    spotkanie projektowe w celu omówienia rozwiązań/pomysłów, wybrania najlepszej metody do realizacji poszczególnych elementów maszyny (np. sposób chwytania, przenoszenia, nakładania kleju, transportu, osiągnięcia dużych wydajności), 2)    projektowanie (mechanika, instalacja elektryczna/sterowanie, instalacja pneumatyczna, przygotowanie oprogramowania PLC i HMI), 3)    analiza projektów w celu wyszukania potencjalnych błędów założeniowych lub wykonawczych (na podstawie rysunków można czasem określić, czy dane rozwiązanie będzie działać stabilnie czy będzie miało problemy), 4)    wykonanie elementów mechanicznych, rozdzielnic elektryczno-sterowniczych, 5)    złożenie elementów w całość, 6)    wykonanie testów w celu potwierdzenia lub uzyskania informacji o konieczności wykonania poprawek, aby proces był realizowany właściwie, 7)    wykonanie poprawek mechanicznych, elektrycznych, pneumatycznych, 8)    wykonanie ponownie testów w celu potwierdzenia poprawności wykonania zmian, 9)    uruchomienie układu i przekazanie klientowi do użytkowania.   W ramach prac osoby zatrudnione przez Wnioskodawcę pracują nad opracowywaniem nowych produktów oraz procesów. Opracowywane są również nowe rozwiązania do istniejących produktów – jak na przykład modyfikacje rozwiązań dostarczonych przez klienta lub nowe komponenty do rozwiązań wykorzystywanych przez klienta. Dodatkowo, pracownicy Wnioskodawcy rozwijają elementy istniejących rozwiązań, wprowadzając istotne z użytkowego punktu widzenia ulepszenia, skutkujące spełnieniem bardziej restrykcyjnych wymagań. Projekty prowadzone przez Wnioskodawcę obejmują m.in. zdobywanie wiedzy z zakresu technologii w celu realizacji założonych celów, projektowanie i inne formy twórczego wykorzystania wiedzy i umiejętności, prototypowanie, testowanie oraz przeprowadzanie walidacji. Projekty mogą być realizowane na zlecenie konkretnego klienta lub też generowane wewnętrznie w odpowiedzi na zidentyfikowane trendy rynkowe, w celu budowania oferty sprzedażowej Wnioskodawcy. Istotnym etapem realizacji projektów jest praca koncepcyjna, która stanowi etap początkowy pracy nad danym projektem. Faza ta zaczyna się zwykle od spotkania projektowego celem omówienia pomysłów, znalezienia rozwiązań, i ostatecznie wybrania najlepszej metody do realizacji poszczególnych elementów. Kolejnym etapem jest projektowanie, a więc próba praktycznego ujęcia stworzonych koncepcji związana z wyborem materiałów i narzędzi celem zaplanowania realizacji działającego rozwiązania. Ważnym elementem procesu twórczego jest analiza i weryfikacja projektów pod kątem błędów, które mogą w sposób relatywnie łatwy wystąpić w trakcie projektowania nowych rozwiązań. Etap ten ma na celu zbadanie, czy dane rozwiązanie w obecnym kształcie działać będzie stabilnie i bezawaryjnie. Pracownicy Wnioskodawcy po zatwierdzeniu projektów przechodzą do  realizacji projektu, a więc wykonania elementów wykorzystywanych w konstrukcji jeśli jest to konieczne oraz montowania prototypu. Gdy prototyp zostaje ukończony jest on testowany pod kątem spełniania przez niego wymaganych parametrów, funkcjonalności, ergonomii i bezpieczeństwa. W przypadku dostrzeżenia konieczności jego poprawy mogą być przeprowadzane kolejne testy, prace koncepcyjne, czy tworzenie nowych potencjalnie lepszych elementów celem osiągnięcia zakładanych rezultatów. Zakres poprawek obejmować może elementy mechaniczne elektryczne bądź pneumatyczne, które po ich wdrożeniu poddawane są kolejnym testom w celu sprawdzenia działania prototypu. Wśród projektów Wnioskodawcy występują także takie, których całość polega wyłącznie na  prowadzeniu prac koncepcyjnych. Ma to miejsce, gdy Wnioskodawca podejmuje decyzję o  opracowaniu zupełnie nowego rozwiązania, które nie funkcjonuje na rynku oraz w praktyce działalności Wnioskodawcy w zbliżonym charakterze. W takich przypadkach cały projekt ograniczony jest do opracowania nowego tworu, funkcjonalności lub produktu. Wnioskodawca lub jego pracownicy pracują nad określonym zadaniem technicznym, przeprowadzając prace koncepcyjne, projektowe, budując prototypy, testując je i badając zachodzące procesy. Tego typu projekty obejmują szczególnie dużą ilość prac eksperymentalnych w zakresie opracowywanych rozwiązań i materiałów, których zastosowanie umożliwi spełnienie stawianych pierwotnie założeń. W ramach działalności gospodarczej występują także prace, które pozostają poza zakresem wniosku o wydanie interpretacji. Są to w szczególności prace z zakresu czynności wdrożeniowych w zakresie opracowywanych produktów i usług, prowadzonej produkcji seryjnej, serwisowania, projekty optymalizacji kosztów produkcji, a także inne prace niezwiązane z opracowywaniem twórczych rozwiązań. Ze względu na specyfikę prowadzonej działalności Wnioskodawca posiada strukturę zarządzania projektami, która pozwala nadzorować efekty prowadzonych prac i przeprowadzać je w sposób efektywny. Opiera się ona na tworzeniu projektów zarządzanych przez każdorazowo wybieranych kierowników projektów, którym przypisani są podlegli im pracownicy. W ramach struktury ze względu na długotrwały czas prac koncepcyjnych i projektowych pracownicy mogą być przypisani do kilku projektów jednocześnie. Działalność Wnioskodawcy prowadzona jest w dwóch lokalach oraz w przypadku potrzeb u klientów jeśli wymaga tego konkretny projekt.   Wnioskodawca w związku z pracami związanymi z realizowanymi rozpoznaje i będzie w przyszłości również rozpoznawać następujące koszty uzyskania przychodu:         I.        Wydatki na wynagrodzenia pracowników pozostających w ramach stosunku pracy oraz finansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, jak i dodatki do wynagrodzeń ustalone odpowiednio w zależności od czasu pracy poświęconej na prowadzenie działań opisanych we wniosku,     II.        Wydatki na wynagrodzenie osób współpracujących z Wnioskodawcą na podstawie umowy zlecenia oraz umów o dzieło oraz sfinansowane przez Wnioskodawcę składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działań opisanych we wniosku pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;    III.        Wydatki na nabycie materiałów i surowców oraz wyposażenia bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością opisaną we wniosku, w tym w szczególności służących do prowadzenia prób i budowania prototypów rozwiązań powstających w ramach prowadzonej działalności. Są to np. materiały wykorzystywane do konstrukcji nowej maszyny, robota, linii produkcyjnej. Należy wskazać, że wśród nabywanych materiałów są między innymi materiały wykorzystywane podczas nieudanych prób, ale też podczas testów pozytywnych (np. skutkujących wytworzeniem prototypu, który został następnie sprzedany);   IV.        Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wykorzystywanych przy prowadzeniu prac opisanych we wniosku;    V.        Nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w działalności opisanej we wniosku.     PKT I – WYDATKI PRACOWNICZE ORAZ SKŁADKI W ramach działów zaangażowanych w prowadzenie prac przedstawionych we wniosku Wnioskodawca zatrudnia na podstawie umów o pracę pracowników, w których zakres obowiązków wchodzi w głównej mierze realizacja projektów scharakteryzowanych we wniosku.   Wśród pracowników zaangażowanych w realizację projektów scharakteryzowanych we wniosku wyróżnić można następujące grupy:   1)    Projektantów – osoby te zajmują się tworzeniem projektów nowych maszyn i urządzeń oraz tworzeniem koncepcji nowych rozwiązań mających na celu stworzenie nowych urządzeń bądź udoskonalenie urządzeń już istniejących. Projektanci tworzą też modele produktów, wybierają materiały i podzespoły konieczne to stworzenia zleconych urządzeń; 2)    Programistów – programiści obsługują tworzone urządzenie w zakresie implementacji i tworzenia systemów pozwalających na obsługę i działanie projektowanie urządzeń. W ramach wykonywanej pracy tworzą innowacyjne rozwiązania w zakresie oprogramowania pozwalając na lepszą optymalizację, zapewnienie nowych funkcji i działanie systemów projektowanych urządzeń.   Ze względu na system organizacji pracy nad projektem można wyróżnić:   1)    Kierowników projektu – pracownicy odpowiedzialni są za kierowanie pracami na konkretnym projektem, do ich obowiązków należy w szczególności organizowanie i nadzorowanie prac nad konkretnym projektem; 2)    pracowników projektowych – są to pracownicy pracujący nad danym projektem pod  kierownictwem kierownika projektu, ich zadania będą się różnić w zależności od  posiadanych umiejętności i przydzielane są każdorazowo przez kierowników, możliwe jest aby pracownik był przypisany do kilku projektów   Do obowiązków każdego z wyżej wymienionych pracowników należy m.in. uczestniczenie w pracach związanych z opracowywaniem nowych produktów, technologii i udoskonalaniem istniejących produktów, prowadzenie prac związanych z zastosowaniem nowych rozwiązań i surowców (mające na celu poprawienie ich jakości, osiągnięcie wymaganych funkcjonalności, poprawę ekonomiki procesu produkcyjnego, zapewnienie bezpieczeństwa itp.) itp. Pracownicy odpowiedzialni są także za budowanie prototypów nowych rozwiązań, ich testowanie oraz prowadzenie prób technologicznych w zakresie odpowiednich parametrów, materiałów czy surowców. Wnioskodawca dysponuje ewidencją czasu pracy poświęconego przez pracowników na  działalność opisaną we wniosku oraz pozostałą działalność pozostającą poza zakresem wniosku, która pozwala ustalić zaangażowanie pracownika w poszczególne segmenty działalności Wnioskodawcy.   W związku z zatrudnieniem pracowników realizujących prace opisane we wniosku Wnioskodawca ponosi następujące wydatki pracownicze:   -        wynagrodzenie oraz dodatki za pracę w godzinach nadliczbowych; -        premie, bonusy i nagrody; -        diety i inne należności za czas podróży służbowej; -        wydatki związane z zapewnieniem pracownikom innych świadczeń o charakterze niepieniężnym (ubezpieczenie na życie, karnety sportowe, bony, itp.).   Wszystkie opisane powyżej wydatki pracownicze stanowić będą po stronie pracowników przychody ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f., aczkolwiek niektóre z nich w całości lub w części będą podlegały zwolnieniu z opodatkowania. Niezależnie od powyższego, Wnioskodawca ponosi również koszty związane z opłacaniem składek z tytułu należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, których podstawę wymiaru stanowią przychody podatkowe pracowników (za wyjątkiem tych przychodów, w przypadku których regulacje z zakresu ubezpieczeń społecznych przewidują zwolnienie z oskładkowania). Zarówno wydatki pracownicze, jak i składki, zaliczane są przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów.   PKT II – WYDATKI Z TYTUŁU UMÓW ZLECENIA I DZIEŁA ORAZ SKŁADKI W ramach działów zaangażowanych w prowadzenie prac opisanych we wniosku Wnioskodawca zatrudnia także na podstawie umów zlecenia oraz dzieło osoby realizujące prace związane z wytwarzaniem rozwiązań oferowanych przez Wnioskodawcę. Charakterystyka tych wydatków pokrywa się z charakterystyką wydatków pracowniczych. W  związku z zatrudnianiem osób na podstawie ww. tytułów Wnioskodawca ponosi wydatki na składki określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Zarówno wydatki z tytułu umów zlecenia, umów o dzieło i umów im podobnych, jak i składki, zaliczane są przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów. Wnioskodawca nie zalicza do tej grupy wydatków na wynagrodzenia podmiotów prowadzących pozarolniczą działalność, jeśli wydatki te stanowią przychód z prowadzonej przez zatrudniane podmioty pozarolniczej działalności gospodarczej.   PKT III – WYDATKI NA NABYCIE MATERIAŁÓW I SUROWCÓW ORAZ WYPOSAŻENIA BEZPOŚREDNIO ZWIĄZANYCH Z PROWADZONĄ DZIAŁALNOŚCIĄ OPISANĄ WE WNIOSKU   W związku z działalnością opisaną we wniosku Wnioskodawca nabywa surowce i materiały, będące składnikami wytwarzanych prototypów nowych rozwiązań takie jak:   ·         elementy mechaniczne (np. konstrukcja wsporcza, napędy liniowe, dysze natryskowe), ·         elementy elektryczne (np. kable, sterowniki, przekaźniki, wyłączniki silnikowe, styczniki, panele sterowania), ·         elementy pneumatyczne (np. elektrozawory, siłowniki, napędy pneumatyczne liniowe, regulatory powietrza), ·         elementy pozostałe niesklasyfikowane (np. arkusze blachy, kątowniki, profile, arkusze gumy, odboje, zaślepki, obicia, maty, osłony).   Zużyciu na potrzeby prac prowadzonych w ramach podlegają również gotowe produkty wytworzone przez Wnioskodawcę oraz zakupione gotowe podzespoły (np. siłowniki, sterowniki, elementy pneumatyki, silniki, elektronika itp.), które w istocie stanowią materiały lub surowce wykorzystywane w działalności. Wydatki na nabycie surowców i podzespołów/koszty wytworzenia produktów są traktowane jak koszty uzyskania przychodów.   Wnioskodawca ponosi przy tym również wydatki na nabycie materiałów i wyposażenia, które mogą obejmować m.in. następujące pozycje:   ·         wydatki na nabycie sprzętu komputerowego i akcesoriów komputerowych (m.in. komputery, monitory, laptopy, kable, drukarki, tonery); ·         wydatki na nabycie czasopism, raportów branżowych, jak również materiałów biurowych (m.in. czasopisma specjalistyczne, segregatory, długopisy, korektory, koszulki, papier); ·         wydatki na nabycie akcesoriów/części zamiennych do urządzeń wykorzystywanych do prowadzenia prac nad projektami; ·         wydatki na nabycie wyposażenia niezbędnego do jego prawidłowego funkcjonowania (m.in. krzesła, szafki, blaty, regały, półki, pojemniki, itp.); ·         wydatki na nabycie odzieży ochronnej wykorzystywanej przez pracowników.   Wnioskodawca do kategorii powyższych wydatków zalicza przy tym wydatki wyłącznie bezpośrednio związane z działalnością opisaną we wniosku. PKT IV – ODPISY AMORTYZACYJNE OD ŚRODKÓW TRWAŁYCH ORAZ WARTOŚCI NIEMATERIALNYCH I PRAWNYCH, WYKORZYSTYWANYCH PRZY PROWADZENIU PRAC OPISANYCH WE WNIOSKU W ramach działalności opisanej we wniosku Wnioskodawca może wykorzystywać środki trwałe i wartości niematerialne i prawne (np. urządzenia, maszyny, licencje na oprogramowanie w nich wykorzystywane itp.). Wnioskodawca ujmuje środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oraz dokonuje odpisów amortyzacyjnych od ich wartości początkowej. Wśród środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych mogą być zarówno takie, które będą wykorzystywane wyłącznie w działalności opisanej we wniosku, jak i takie, które będą wykorzystywane również do innych celów. W przypadku gdy ww. składniki będą częściowo wykorzystywane do działalności opisanej we wniosku, a częściowo do pozostałej działalności – to w takim przypadku Wnioskodawca ustala część kosztów odpisów amortyzacyjnych, która związana jest z pracami opisanymi we wniosku oraz pozostałą część związaną z bieżącą działalnością. PKT V – NABYCIE NIEBĘDĄCEGO ŚRODKAMI TRWAŁYMI SPRZĘTU SPECJALISTYCZNEGO WYKORZYSTYWANEGO BEZPOŚREDNIO W PROWADZONEJ DZIAŁALNOŚCI OPISANEJ WE WNIOSKU Wnioskodawca ponosi również wydatki na nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego (np. urządzenia pomiarowe, specjalistyczny sprzęt badawczy) wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności opisanej we wniosku. Sprzęt ten jest wykorzystywany wyłączenie przez pracowników oddelegowanych do projektów scharakteryzowanych we wniosku. W uzupełnieniu wniosku, wskazano, że działalność Wnioskodawcy obejmuje prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.). Wnioskodawca wskazał, że Jego działalność stanowi prace rozwojowe ze względu na fakt, że nabywa, łączy i kształtuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania w szczególności do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów w postaci zautomatyzowanych rozwiązań dla przemysłu. Wnioskodawca nie korzystał ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.). Wnioskodawca dotychczas był i w dalszym ciągu pozostaje małym przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców. Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2021 r. poz. 706). Wnioskodawca w okresie, który obejmuje wniosek prowadził i w dalszym ciągu prowadzi ewidencję zgodnie z art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w której wyodrębniał i w dalszym ciągu wyodrębnia koszty prowadzonej działalności badawczo- rozwojowej. Wnioskodawca koszty realizowanych prac będących przedmiotem zapytań ponosił ze środków własnych, które nie były i nie będą zwracane w jakiejkolwiek formie oraz nie zostały i nie będą odliczone od podstawy obliczenia podatku. Wszystkie koszty wskazane we wniosku zostały zaliczone w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, w tym poprzez odpisy amortyzacyjne, co miało miejsce w stosunku do składników, co do których ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje taki sposób rozpoznawania kosztów uzyskania przychodów. Wnioskodawca zamierza odliczyć ponoszone przez niego wydatki, które mogą stanowić koszty kwalifikowane w ramach ulgi badawczo-rozwojowej wyłącznie w tej części, w której nie były i nie będą zwracane w jakiejkolwiek formie oraz nie były i nie będą odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.   Wnioskodawca pod pojęciem wydatki pracownicze rozumie wydatki wyszczególnione we wniosku, tj.:   ·         wynagrodzenie oraz dodatki za pracę w godzinach nadliczbowych; ·         premie, bonusy i nagrody; ·         diety i inne należności za czas podróży służbowej; ·         wydatki związane z zapewnieniem pracownikom innych świadczeń o charakterze niepieniężnym (ubezpieczenie na życie, karnety sportowe, bony, itp.).   Wnioskodawca wskazuje, że z ulgi badawczo-rozwojowej nie zamierza korzystać w zakresie wydatków dotyczących wynagrodzeń za czas urlopu, ekwiwalentu pracownika za niewykorzystany urlop, czas choroby, czas opieki nad dzieckiem. Wnioskodawca nie odliczył takich kategorii wydatków w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, a także nie odliczył tych kategorii wydatków w zakresie składek od ww. przychodów określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych. Wskazane w tym zakresie przez Wnioskodawcę wydatki stanowią wydatki na nabycie materiałów i surowców związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.   Pytania 1.    Czy prace realizowane przez Wnioskodawcę zgodnie z przedstawionym we wniosku opisem, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z art. 5a pkt 39 w zw. z pkt 40 u.p.d.o.f., a w konsekwencji uprawniają Wnioskodawcę do skorzystania z ulgi określonej w art. 26e ust. 1 u.p.d.o.f. i do odliczenia od podstawy opodatkowania kosztów kwalifikowanych ponoszonych przez Wnioskodawcę w związku z tą działalnością, z uwzględnieniem limitów określonych w art. 26e ust. 7 u.p.d.o.f.? 2.    Czy wskazane we wniosku koszty wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne oraz wydatki pracownicze stanowią koszty kwalifikowane działalności badawczo- rozwojowej objęte ulgą określoną w art. 26e ust. 1 u.p.d.o.f. proporcjonalnie do czasu poświęconego przez pracowników Wnioskodawcy na realizację działalności opisanej we wniosku? 3.    Czy wskazane we wniosku koszty na nabycie materiałów i surowców oraz wyposażenia bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością opisaną we wniosku stanowią koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej objęte ulgą określoną w art. 26e ust. 1 u.p.d.o.f.? 4.    Czy wskazane we wniosku odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, wykorzystywanych przy prowadzeniu prac opisanych we  wniosku stanowią koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej objęte ulgą określoną w art. 26e ust. 1 u.p.d.o.f. w takiej części, w jakiej środki trwałe i wartości niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej? 5.    Czy wskazane we wniosku bieżące wydatki na materiały służące eksploatacji oraz naprawie i konserwacji, a także wydatki na materiały będące częściami zamiennymi do środków trwałych wykorzystywanych przy prowadzeniu prac badawczo-rozwojowych stanowią koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej objęte ulgą określoną w art. 26e ust. 1 u.p.d.o.f.?   Pana stanowisko w sprawie: Ad 1 W ocenie Wnioskodawcy, prowadzone przez Niego prace opisane we wniosku spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 39 w zw. z pkt 40 u.p.d.o.f. Zgodnie z art. 26e ust. 1 u.p.d.o.f., podatnik uzyskujący przychody pozarolniczej działalności gospodarczej odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.   Zgodnie z art. 5a pkt 39 u.p.d.o.f., badania naukowe to:   a)    badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r   - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, b)    badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 201 8 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.   Jak stanowi art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. 2018 r. poz. 1668 ze zm.) badania naukowe są działalnością obejmującą:   a)    badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; b)    badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.   Stosownie do art. 5a pkt 30 u.p.d.o.f., prace rozwojowe to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace rozwojowe, w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Wnioskodawca wskazuje w tym zakresie, że Jego działalność opisana we wniosku nakierowana jest na opracowywanie nowych produktów i procesów na podstawie poszukiwań i badań teoretycznych lub empirycznych, a także wprowadzanie istotnych i innowacyjnych ulepszeń dla  projektowanych lub modernizowanych urządzeń. W swojej działalności Wnioskodawca wykorzystuje zarówno dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i  działalności gospodarczej, jak i podejmuje działania w celu zdobycia nowej wiedzy oraz umiejętności, w szczególności w drodze prowadzenia badań, analiz oraz specjalistycznych testów. Zdaniem Wnioskodawcy wynika z tego, iż należy przypisać prowadzonej przez Niego działalności cechy badań naukowych lub prac rozwojowych w rozumieniu przepisów u.p.d.o.f. W art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f. ustawodawca ustanowił niejako nadrzędną cechę danej działalności obejmującej badania naukowe lub prace rozwojowe, jaką jest jej twórczy charakter, a która przesądza o tym czy jest ona działalnością badawczo-rozwojową. Przyjąć należy, iż przez twórczy charakter należy rozumieć nakierowanie na tworzenie nowych i twórczych rozwiązań. Warto tutaj przytoczyć treść Wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 października 2019 r., sygn. akt II FSK 3589/17: „Rozstrzygnięcia zaś wymaga, czy twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej zakładany przez ustawodawcę jako jej warunek wstępny może polegać jedynie na wnoszeniu czegoś nowego dla przedsiębiorców lub będący wynikiem tworzenia czegoś przez nich np. w procesie produkcji określonych dóbr, czy też ma on na celu tworzenie, odkrywanie nowych rozwiązań informatycznych i technologicznych. Czyli czy działalność badawczo-rozwojowa ma posiadać charakter kreatywny, a zatem nowatorski, oryginalny w pomyśle. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy przyjąć, że legislator podatkowy miał na celu to drugie znaczenie, które związane jest nie tylko z nabywaniem i stosowaniem nowych technologii, ale także z ich tworzeniem lub co najmniej współtworzeniem. Wskazuje na to egzemplifikacyjne wyliczenie zawarte w ppkt a) i b) z art. 4a pkt 28) u.p.d.o.p., które za prace rozwojowe uznaje takie, które polegają na opracowywaniu prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, a dodatkowo ich celem ma być dalsze ulepszenie procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony. Mając zatem na uwadze charakter ulgi podatkowej uregulowanej w art. 18d u.p.d.o.p., która zakłada poniesienie tzw. wydatków kwalifikowanych stwierdzić należy, że ma ona na celu aktywizację przedsiębiorców w kierunku finansowania polskiej nauki, także w przypadku nowatorskich prac rozwojowych”. Wnioskodawca w ramach prowadzonych projektów badawczo-rozwojowych opracowuje zupełnie nowe, niepowtarzalne i dostosowane do indywidualnych potrzeb klienta rozwiązania. Praca Wnioskodawcy polega w tym zakresie na przygotowaniu rozwiązań o indywidualnym charakterze, które cechuje oryginalność. Rozwiązania tego typu wymagają pracy koncepcyjnej, która jest nieodzownym elementem każdego procesu, który Wnioskodawca kwalifikuje do  kategorii procesów o charakterze badawczo-rozwojowym. Projekty kwalifikowane przez Wnioskodawcę do prac związanych z działalnością badawczo-rozwojową ukierunkowane są  na  opracowywanie nowych, niestosowanych dotychczas przez firmę w analogicznym kształcie rozwiązań produktowych i procesowych według autorskich koncepcji pracowników oraz zleceniobiorców Wnioskodawcy. Wnioskodawca tworzy od podstaw zupełnie nowe oraz unikatowe rozwiązania, a Jego prace nie mają charakteru odtwórczego bądź seryjnego. Praca nad każdym projektem badawczo-rozwojowym skupia się na pracach koncepcyjnych, projektowych, które pozwalają na skonstruowanie prototypu, który następnie podlega testowaniu, co pozwala na zbadanie zachodzących procesów i modyfikację rozwiązania lub jego zatwierdzenie. Pozwala to na zakończenie etapu prac badawczo-rozwojowych i sprzedaż rozwiązania. Projektowane przez Wnioskodawcę rozwiązania wymagają przy tym dużej ilości prac eksperymentalnych w zakresie opracowywanych rozwiązań i materiałów, których zastosowanie umożliwi spełnienie stawianych pierwotnie założeń. W związku z czym prace w tym zakresie noszą więc cechy działalności o twórczym charakterze. Kolejną wynikającą z art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f. immanentną cechą działalności badawczo- rozwojowej jest jej systematyczny charakter. Poprzez systematyczność działalności należy rozumieć brak charakteru jednorazowego oraz prowadzenie jej w sposób zorganizowany, nastawiony na pewną ciągłość i trwałość, przynajmniej do momentu osiągnięcia jakiegoś celu albo nadejścia terminu bez osiągnięcia jej celu. Ponadto w zakresie zdefiniowania pojęcia systematyczności pomocne należy uwzględnić Objaśnienia Podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. (dalej: Objaśnienia), które to poprzez systematyczność rozumieją: „(...)prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny , zaplanowany i uporządkowany. (...) Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany”. Mając na względzie powyższe wskazać należy, iż Wnioskodawca prowadzi wiele niezależnych projektów, dla których angażuje określone zasoby ludzkie oraz materialne, prowadząc je  w  sposób systematyczny i uporządkowany poprzez rozgraniczenie konkretnych faz  planowania pracy koncepcyjnej projektowej i montażowej. Dla oceny systematyczności nie  ma zgodnie z Objaśnieniami znaczenia fakt, iż Wnioskodawca prowadzi większą liczbę projektów, ponieważ wystarczy do tego przeprowadzenie choćby jednego projektu spełniającego cechy działalności badawczo-rozwojowej. Przez wspomnianą wcześniej ciągłość należy rozumieć przez przeciwieństwo incydentalności, tak więc fakt, iż zdecydowana większość projektów Wnioskodawcy dotyczy projektów, w Jego ocenie, spełniających cechy działalności badawczo-rozwojowej, a każdy z nich ma na celu odkrycie nowych lub ulepszonych rozwiązań cecha ciągłości zostaje w opisywanym stanie faktycznym spełniona. W ocenie Wnioskodawcy, nie ma znaczenia, że prace badawczo-rozwojowe nie zawsze prowadzą do osiągnięcia zakładanych rezultatów. Istotą prowadzenia prac badawczo- rozwojowych, jest ryzyko, że wyniki prac nie zawsze będą zadowalające, pomimo zaangażowania nakładów i środków na ten cel. Z powyższego punktu widzenia istotny jest cel prowadzonych prac, a nie sam fakt osiągnięcia zakładanego rezultatu. Podsumowując działalność Wnioskodawcy jest podejmowana i prowadzona w sposób systematyczny, a prace podejmowane w jej ramach nie mają charakteru prac rutynowych. Zadania wykonywane przez pracowników wymagają zawsze indywidualnego podejścia i praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy i umiejętności oraz wiążą się ze znacznym nakładem prac koncepcyjnych. W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, prowadzona przez Niego działalność opisana  we wniosku spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f., a co za tym idzie Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej. Potwierdzeniem powyższego może być linia interpretacyjna organów podatkowych, które kwalifikują działalność o tożsamym profilu i analogicznym charakterze jak działalność Wnioskodawcy jako działalność badawczo-rozwojową. Takie stanowisko zajął np. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 17 stycznia 2018 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.506.2017.1.APO, w której potwierdził, że wnioskodawca zajmujący się projektowaniem i produkcją instalacji wykorzystywanych przy produkcji, transporcie i magazynowaniu chemii gospodarczej i przemysłowej, w tym projektujący i wykonujący linie technologiczne oraz linie produkcyjne prowadzi działalność badawczo-rozwojową. Analogiczne stanowisko Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wyraził w interpretacji z  16  lutego 2018 r., sygn. 0112-KDIL3-1.4011.383.2017.1.AN, w której zgodził się z wnioskodawcą, którego spółka w związku z prowadzoną działalnością projektuje technologie, projektuje i wykonuje linie technologiczne oraz linie produkcyjne przy wykorzystaniu specjalistycznej wiedzy swoich pracowników, będących osobami odbywającymi studia doktoranckie na Wydziale Politechniki, że prowadzone przez niego prace stanowią działalność badawczo-rozwojową. Potwierdzeniem powyższej kwalifikacji prac jako przejawu działalności badawczo-rozwojowej mogą być także interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 grudnia 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.561.2019.1.IZ, w której organ potwierdził, że wnioskodawca zajmujący się projektowaniem procesu produkcji w ramach linii przemysłowej z  wykorzystaniem robotów oraz procesów automatyzacji, prowadzi działalność badawczo-rozwojową oraz interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z  5 czerwca 2018 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.174.2018.1.APO, w której organ potwierdził prawo podatnika zajmującego się m.in. projektowaniem nowych linii technologicznych z wykorzystaniem dedykowanych maszyn i urządzeń do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej. Organy podatkowe jednoznacznie potwierdzają także, że działalność z zakresu szeroko rozumianej specjalistycznej inżynierii przemysłowej może być kwalifikowana jako przejaw działalności badawczo-rozwojowej. Potwierdził to m.in. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 18 marca 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.51.2019.1.MO, w  której wskazał, że prace polegające na przygotowaniu wstępnego projektu, w ramach którego przeprowadzany jest szereg analiz, dotyczących zarówno możliwości wykonania zlecenia, jaki ich przewidywanych, szacowanych kosztów, gdzie następnie, po przyjęciu projektu przez Klienta, Zespół Projektowy przystępuje do kompleksowego projektowania Maszyny, efektem czego jest utworzenie zindywidualizowanej pod kątem wymagań Klienta Maszyny, stanowią działalność badawczo-rozwojową. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 1 czerwca 2017 r.,sygn. 2461-IBPB-1-3.4510.62.2017.2.MST, za działalność badawczo-rozwojową uznał z kolei: „działania mające na celu optymalizację procesu wytwórczego poprzez minimalizowanie kosztów, maksymalizowanie uzysku, obniżenie pracochłonności, wzrost produktywności, optymalizację zużycia materiałów i surowców (takich jak gazy czy energia elektryczna itp.), przy  jednoczesnym utrzymaniu bądź podniesieniu poziomu jakości produkcji, zwiększenie wydajności poprzez automatyzację procesu, wprowadzanie nowych systemów zarządzania, a  także projekty mające za zadanie zmniejszenie zużycia energii czy optymalizację ilości odpadów itp., które znacznie poprawiają konkurencyjność Wnioskodawcy w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami w tej branży”. Podobne stanowisko wyrażone zostało przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w  interpretacji indywidualnej z 16 listopada 2017 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.387.2017.1.APO, w której organ uznał, że wnioskodawca zajmujący się tworzeniem rozwiązań technicznych dla  branży przemysłowej, w szczególności, konstrukcją urządzeń i maszyn zindywidualizowanych, dostosowanych do specyficznych potrzeb klientów, prowadzi prace o charakterze prac badawczo-rozwojowych. Mając na względzie powyższe, w pełni zasadnym jest uznanie, że prowadzona Wnioskodawcę działalność opisana we wniosku spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f.   Ad 2 W ocenie Wnioskodawcy, jest On uprawniony do odliczenia, od podstawy opodatkowania kosztów uzyskania przychodów (jako kosztów kwalifikowanych) poniesionych na  wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne oraz wydatki pracownicze opisane we  wniosku w wysokości określonej w art. 26e ust. 2 pkt lit. a u.p.d.o.f., tj. proporcjonalnie do  czasu poświęconego przez pracowników Wnioskodawcy na realizację działalności badawczo-rozwojowej. Zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f., kosztami kwalifikowanymi są poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f. oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu. Na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 1 a u.p.d.o.f. analogiczne zasady mają zastosowanie w stosunku do umów zlecenia oraz umów o dzieło. Za koszty kwalifikowane w świetle przepisów uznaje się nie tylko wynagrodzenia zasadnicze pracowników zatrudnionych w celu realizacji prac badawczo-rozwojowych, ale również wszelkie inne świadczenia wynikające ze stosunku pracy, które stanowią przychody pracowników na podstawie art. 12 ust. 1 u.p.d.o.f. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe np. interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z  29 marca 2017 r., sygn. 3063-ILPB2.4510.235.2016.2.ŁM, w której organ wskazał, że:  „kosztami kwalifikowanymi będą koszty wynagrodzenia zasadniczego, wynagrodzenia za  nadgodziny, dodatku urlopowego, ekwiwalentów za niewykorzystany urlop, premii i nagród, dodatków do wynagrodzeń, wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy, odpraw, ekwiwalentów za wykorzystywanie samochodu prywatnego do celów służbowych, diet i innych należności za czas podróży służbowej pracownika, wynagrodzeń i dodatków wypłacanych pracownikom oddelegowanym z innych spółek z Grupy, pakietów medycznych, ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym a także składek na ubezpieczenia społeczne określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, jeżeli te należności i składki dotyczą pracowników zatrudnionych w celu realizacji działalności badawczo-rozwojowej”. Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 21 lutego 2017 r., sygn. 3063-ILPB2.4510.223.2016.1.KS, w której organ uznał, że: „do kosztów kwalifikowanych można zaliczyć takie koszty jak wynagrodzenia zasadnicze, dodatki za pracę w godzinach nadliczbowych, w niedzielę, święta, dni wolne od  pracy i w porze nocnej, wynagrodzenie za czas urlopu oraz ekwiwalenty za niewykorzystany urlop, premie, bonusy i nagrody, dodatki za dyżur oraz dodatek świąteczny, a także wynagrodzenie należne na podstawie szczególnych przepisów prawa pracy”. Wnioskodawca wskazuje przy tym, że pracownicy realizujący działalność badawczo-rozwojową to pracownicy, którzy faktycznie wykonują zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych. Wnioskodawca zamierza zatem traktować jako koszt kwalifikowany  wynagrodzenie pracowników, którzy rzeczywiście uczestniczą w pracach badawczo-rozwojowych. W przypadku Wnioskodawcy będą to więc pracownicy, którzy wykonują zadania pozostające w zakresie działalności badawczo-rozwojowej firmy, uczestnicząc w projektach przypisanych do grupy projektów badawczo-rozwojowych. W zakresie pracowników wchodzących w skład zespołów projektowych, realizujących projekty badawczo-rozwojowe, wydatki pracownicze możliwe będą do ujęcia jako koszty kwalifikowane w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności  badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu, potwierdzonej prowadzoną przez Wnioskodawcę ewidencją czasu pracy dla każdego z realizowanych projektów.   Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, będzie On uprawniony do odliczenia od podstawy opodatkowania kosztów uzyskania przychodów (jako kosztów kwalifikowanych) poniesionych na wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne oraz wydatki pracownicze takie jak:   ·         wynagrodzenie oraz dodatki za pracę w godzinach nadliczbowych; ·         premie, bonusy i nagrody; ·         diety i inne należności za czas podróży służbowej; ·         wydatki związane z zapewnieniem pracownikom innych świadczeń o charakterze niepieniężnym (ubezpieczenie na życie, karnety sportowe, bony, itp.).   Wydatki te podlegać będą odliczeniu do wysokości określonej proporcją wskazaną w art. 26e ust. 2 pkt lit. a u.p.d.o.f. oraz do limitu określonego w art. 26e ust. 7 u.p.d.o.f.   Potwierdzeniem prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy może być szereg interpretacji indywidualnych, m. in. wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:   ·         z 20 marca 2017 r., sygn. 2461-IBPB-3.4510.1184.2016.1.TS, ·         z 5 kwietnia 2017 r., sygn. 1462-IPPB5.4510.82.2017.1.MR, ·         z dnia 17 grudnia 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.561.2019.1.IZ, ·         z 14 stycznia 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.609.2019.1.IZ.   Ad 3 W ocenie Wnioskodawcy, jest On uprawniony do odliczenia od podstawy opodatkowania kosztów uzyskania przychodów (jako kosztów kwalifikowanych) poniesionych na nabycie materiałów i surowców oraz wyposażenia bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością  badawczo-rozwojową, jako stanowiących koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej. Zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.f., za wydatki kwalifikowane uznaje się nabycie  materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Przepisy u.p.d.o.f. nie wskazują, co należy rozumieć pod pojęciem materiałów i surowców. Zatem, przyjąć należy, że chodzi o materiały i surowce, w przypadku których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej.. W związku z brakiem definicji pojęcia „surowce” na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem tegoż pojęcia funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” definiowane są jako „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl). Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, w ocenie Wnioskodawcy, odwołać należy się do interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2016 r. poz. 1047 ze zm., dalej: u.o.r.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 u.o.r., materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby. Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w  celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług, czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (za: Wolińska Ewa (red.), Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wyd. V, Wolters Kluwer, Lex/el, 2018). Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej ponosi koszty związane z nabyciem surowców, materiałów, wyposażenia oraz podzespołów. Koszty ich nabycia zaliczane są do kosztów uzyskania przychodu. Zakładanym rezultatem działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Wnioskodawcę jest stworzenie zupełnie nowego i niepowtarzalnego rozwiązania. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy, surowcami w znaczeniu przywołanym powyżej są nie tylko składniki wytwarzanych produktów, lecz w istocie także aktywa nabywane i zużywane bezpośrednio w  celu umożliwienia funkcjonowania zespołów zaangażowanych w prace nad projektami badawczo-rozwojowymi, a co za tym idzie umożliwienia opracowania produktów w  przywołanym powyżej znaczeniu. Mając powyższe na uwadze, koszty nabycia surowców, materiałów, podzespołów oraz wyposażenia zużywanego na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej powinny być kwalifikowane jako koszty nabycia surowców lub materiałów związanych bezpośrednio z działalnością badawczo-rozwojową prowadzoną przez Wnioskodawcę. Wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na ich nabycie mogą być przez Wnioskodawcę odliczone od podstawy opodatkowania – w wysokości określonej w art. 26e u.p.d.o.f. Stanowisko powyższe, potwierdzają liczne interpretacje organów podatkowych. Przykładowo: interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 maja 2017 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.7.2017.1.APO, w której Organ uznał za prawidłowy następujący pogląd podatnika: „konstrukcja art. 18d ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.p. (pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych, kosztów wszelkich materiałów i surowców (kosztów uzyskania przychodu) niezbędnych do opracowywania prototypu, projektu pilotażowego oraz demonstracji, testowania i walidacji nowych lub ulepszonych produktów. Zatem, w ocenie Spółki, za koszty kwalifikowane należy uznać wydatki poniesione na nabycie surowców i materiałów, rozumianych zgodnie z przywołaną wcześniej definicją słownikową, zużywanych do  wytworzenia prototypów maszyn, narzędzi, elementów składowych systemów złożonych, jeżeli bez przedmiotowych materiałów i surowców niemożliwe będzie wytworzenie tego typu innowacji technologicznych. Skoro bez tych materiałów i surowców niemożliwe byłoby zrealizowanie konkretnego projektu, to należy uznać, że zachodzi bezpośredni związek pomiędzy wydatkami ponoszonymi w związku z nabyciem i eksploatacją przedmiotowych materiałów i surowców a działalnością badawczo-rozwojową”.   Potwierdzeniem stanowiska Wnioskodawcy mogą być także interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:   ·         z 11 stycznia 2017 r., sygn. 1462-IPPB5.4510.1089.2016.1.MR, ·         z 17 lipca 2017 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.1 82.2017.1.MR, ·         z 3 grudnia 2018 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.436.2018.2.MR.   Ad 4 Przedmiotem niniejszego pytania nie jest dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością. Zgodnie z treścią art. 26e ust. 3 u.p.d.o.f., za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością. Zgodnie z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f., kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1. Koszty poniesione w  walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez … z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu. Definicja kosztów uzyskania przychodów sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika podlega indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Jednocześnie, art. 23 ust. 1 ustawy, zawiera zamknięty katalog wydatków, których podatnik nie  może zaliczyć do kosztów pomniejszających przychody nawet wówczas, gdy mają one  związek z prowadzoną przez niego działalnością i zostały poniesione w celu uzyskania przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.   Wnioskodawca w toku swojej działalności wykorzystuje środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne, np. urządzenia, maszyny i aparaturę specjalistyczną, licencje na  oprogramowanie wykorzystywane w nich. Wśród środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych mogą być zarówno:   a)    takie, które będą wykorzystywane wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej oraz, b)    takie, które będą wykorzystywane zarówno w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jak również do innych celów niż działalność badawczo-rozwojowa.   W przypadku środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wskazanych powyżej w  lit. a), zaliczanie odpisów amortyzacyjnych środków trwałych do kosztów kwalifikowanych od sprzętu wykorzystywanego wyłącznie do prac badawczo-rozwojowych wynika wprost z przepisu art. 26e ust. 3 u.p.d.o.f. Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku wskazanym w lit. b), kosztem kwalifikowanym będzie wartość odpisów amortyzacyjnych w takiej części, w jakiej środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne będą służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.   Potwierdzeniem stanowiska Wnioskodawcy mogą być także interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:   ·         z 17 grudnia 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.532.2019.1.MO, ·         z 20 września 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.31 2.2019.1.JKT, ·         z 3 lipca 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.273.2019.1.MBD.   Ad 5 W opinii Wnioskodawcy, wskazane we wniosku bieżące wydatki na materiały służące eksploatacji oraz naprawie i konserwacji, a także wydatki na materiały będące częściami zamiennymi do środków trwałych wykorzystywanych przy prowadzeniu prac badawczo-rozwojowych stanowią koszty kwalifikowane działalności badawczo-rozwojowej objęte ulgą określoną w art. 22e ust. 1 u.p.d.o.f. na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.f.     Wnioskodawca ponosi okresowe wydatki na nabycie:   ·         akcesoriów i części zamiennych do urządzeń, w tym środków trwałych, wykorzystywanych wyłącznie do prowadzenia prac badawczo-rozwojowych, ·         materiałów i urządzeń wykorzystywanych do naprawy lub bieżącej konserwacji urządzeń używanych wyłącznie do prowadzenia prac badawczo-rozwojowych. Wydatki te  stanowią w istocie wydatki na materiały oraz surowce wykorzystywane przy prowadzeniu prac badawczo-rozwojowych.   Użyte w treści art. 26e ust. 2 pkt 2 u.p.d.o.f., pojęcia „materiały” oraz „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach u.p.d.o.f. W zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, należy odwołać się do interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy o rachunkowości. W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.   Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Wolińska Ewa (red.), Bek-Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław, Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska Iga, Mariański Adam. Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj. Wolińska Anna. Wencel Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).   Niewątpliwie, wszystkie akcesoria, części zamienne do urządzeń, materiały i urządzenia wykorzystywane do naprawy lub bieżącej konserwacji mieszczą się w zakresie wyżej przytoczonej definicji, ponieważ:   ·         zostały nabyte przez Wnioskodawcę, ·         głównym celem ich nabycia jest zużycie przez Wnioskodawcę na potrzeby własnej działalności badawczo-rozwojowej.   Potwierdzeniem stanowiska Spółki mogą być także interpretacje indywidualne:   ·         Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 24 stycznia 2017 r.,sygn. 0461-ITPB3.4510.586.2016.1.PS, ·         Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 6 września 2019 r.,sygn. 0114-KDIP2-1.4010.281.2019.2.JS.   Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku i jego uzupełnieniu jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania tej interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pana sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i musi Pan zastosować się do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:   1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):   ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), naadres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).