0114-KDIP1-1.4012.155.2021.2.MŻ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325, ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 18 marca 2021 r. (data wpływu 18 marca 2021 r.)uzupełniony pismem Strony z 2 maja 2021 r. (data wpływu 2 maja 2021 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 27 kwietnia 2021 r. (skutecznie doręczone Stronie 28 kwietnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku stosowania mechanizmu podzielonej płatności dla sprzedaży oprogramowania- jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 18 marca 2021 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku stosowania mechanizmu podzielonej płatności dla sprzedaży oprogramowania. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem Strony z 2 maja 2021 r. (data wpływu 2 maja 2021 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 27 kwietnia 2021 r. (skutecznie doręczone Stronie 28 kwietnia 2021 r.). We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: Wnioskodawczyni jest producentem oprogramowania wspomagającego prace konstruktorskie i produkcyjne. Wnioskodawczyni sprzedaję licencje na korzystanie z oprogramowania wraz ze wsparciem technicznym wyłącznie firmom. Wnioskodawczyni nie dokonuje dostawy ani samych dysków SSD ani oprogramowania na dyskach SSD, a dostarczane przez Wnioskodawczynię oprogramowanie instalowane jest przez Klientów na ich komputerach poprzez pobranie oprogramowania za pomocą przesłanego przez Wnioskodawczynię elektronicznie linku. W wymaganiach instalacyjnych Wnioskodawczyni nie wskazuje na jakich dyskach powinno być instalowane oprogramowanie - jest to wyłączna decyzja Klienta i stanu sprzętowego jakim dysponuje (tzn. czy posiada komputery z dyskami SSD, czy bez dysków SSD). Świadczone przeze Wnioskodawczynię usługi są sklasyfikowane w PKWIU pod symbolem 58.29.29.0 - Pakiety pozostałego oprogramowania użytkowego. Jednocześnie Wnioskodawczyni informuję, iż zajmuję się usługami związanymi z projektowaniem i rozwojem oferowanego oprogramowania - własnego oprogramowania. Ponadto, w piśmie z 2 maja 2021 r. będącym uzupełnieniem do wniosku, Wnioskodawczyni doprecyzowała opis stanu faktycznego o następujące informacje: Przedmiotem świadczonych usług przez Wnioskodawczynie na rzecz klientów (firm) są zarówno usługi związane z oprogramowaniem i usługi wsparcia technicznego. Jednak zapytanie Wnioskodawczyni dotyczy wyłącznie sprzedaży oprogramowania, którego jest producentem, a która to sprzedaż wynika bezpośrednio z PKD głównego przyporządkowanego Wnioskodawczyni firmie - zgodnie z Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług PKWiU 2015 tj. PKD 58.29.Z - Działalność wydawnicza w zakresie pozostałego oprogramowania. Wnioskodawczyni sprzedaje klientom własne oprogramowanie, jednak nie wskazuje w wymaganiach oprogramowania na jakich dyskach ma być ono instalowane. Wnioskodawczyni nie dokonuję dostawy również ani samych dysków SSD, ani oprogramowania na dyskach SSD, a dostarczane przez Wnioskodawczynię oprogramowanie instalowane jest przez Klientów na ich komputerach poprzez pobranie oprogramowania za pomocą przesłanego przez Wnioskodawczynię elektronicznie linku. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie(ostateczne sformułowane w uzupełnieniu z 2 maja 2021 r.): Czy dla wyżej wymienionych towarów i usług, w myśl wykazu towarów i usług, o których mowa w art. 105a ust. 1, art. 106e ust. 1 pkt 18a, art. 108a ust. 1a oraz art. 108e ustawy spełniona jest przesłanka dokumentowania dostawy towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy o VAT?, a co za tym idzie, czy w wyżej opisanym przypadku dla wyżej wymienionych towarów i usług, w myśl wykazu towarów i usług, o których mowa w art. 105a ust. 1, art. 106e ust. 1 pkt 18a, art. 108a ust. 1a oraz art. 108e ustawy oraz spełniając przesłanki, iż faktura jest wystawiona na kwotę należności ogółem (kwotę brutto) przekraczającą 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej oraz czynności są dokonywane na rzecz podatnika, faktury z Wnioskodawczyni oprogramowaniem powinny być oznaczone jako MPP? Stanowisko Wnioskodawcy ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 2 maja 2021 r. Załącznik nr 15 do wykaz towarów i usług, o których mowa w art. 105a ust. 1, art. 106e ust. 1 pkt 18a, art. 108a ust. 1a oraz art. 108e ustawy, wskazuje w pozycji 95, iż zastosowaniu MPP podlegają - Pakiety pozostałego oprogramowania użytkowego -wyłącznie dyski SSD PKD 58.29.29.0. Stąd pojawiła się wątpliwość – gdyż Wnioskodawczyni sprzedaje klientom pakiety oprogramowania użytkowego, jednak w ocenie Wnioskodawczyni nie spełnia przesłanki „WYŁĄCZNIE DYSKI SSD”. Tak więc skupiając się na sytuacji, gdy przedmiotem sprzedaży jest usługa związana ze sprzedażą licencji na oprogramowanie i biorąc pod uwagę, iż Wnioskodawczyni nie wymaga od Klienta instalowania Jej oprogramowania na dyskach SDD (jest to wyłącznie dobrowolna decyzja Klienta), a Wnioskodawczyni oprogramowanie zainstalowane na każdym z rodzajów komputerów tzn. bez dysków SSD i z dyskami SSD ma tę samą funkcjonalność i sprawność - w opinii Wnioskodawczyni nie spełnia więc w pełni wymogu stawianego w Załączniku nr 15. Toteż w opinii Wnioskodawczyni nie jest Ona zobligowana do stosowania mechanizmu podzielonej płatności o którym mowa w art. 108a ust. 1a ustawy VAT, w sytuacji sprzedaży licencji na oprogramowanie, które wydawane jest klientom w opisany sposób (tj. poprzez pobranie oprogramowania poprzez przesłany elektronicznie link i bez wymagania instalowania na dyskach SSD). Przedstawiony we wniosku stan faktyczny dotyczy stanu prawnego obowiązującego od 1 stycznia 2021 r. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Na wstępie Organ zauważa, że w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji prawa podatkowego nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów lub usług do grupowania klasyfikacyjnego PKWiU. Analiza kwestii kwalifikacji bądź też nie danego towaru bądź usługi do odpowiedniej pozycji PKWiU nie może być przedmiotem interpretacji indywidualnej dokonywanej przez Organ. Kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług(Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na podstawie ustawy z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 1751, ze zm.), zwanej dalej „ustawą nowelizującą”, art. 5a ustawy otrzymał brzmienie: towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7 września 1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. Klasyfikacją statystyczną dotyczącą towarów i usług, która ma zastosowanie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, od dnia 1 lipca 2020 r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – (Dz. U. Nr 207, poz. 1293,ze zm.). Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Towarami natomiast są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy). Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemiejącej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Regulacje dotyczące mechanizmu podzielonej płatności zawarte zostały w ustawie z dnia15 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustawy (Dz. U. z 2018 r., poz. 62), która wprowadziła z dniem 1 lipca 2018 r. m.in. nowy blok przepisów zawartych w rozdziale 1a w art. 108a-108d ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221, ze zm.). Wskazane przepisy zostały znowelizowane z dniem 1 listopada 2019 r. przez ustawę z dnia 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1751). Zgodnie z art. 108a ust. 1 ustawy podatku od towarów i usług, podatnicy, którzy otrzymali fakturę z wykazaną kwotą podatku, przy dokonywaniu płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury mogą zastosować mechanizm podzielonej płatności. W myśl art. 108a ust. 1a ustawy – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2021 r. – przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem przekracza kwotę 15.000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, podatnicy są obowiązani zastosować mechanizm podzielonej płatności. Do przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się zasady przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy opodatkowania. W świetle art. 19 pkt 2 ustawy Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162), dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w każdym przypadku gdy jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty, przy czym transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji. Na mocy art. 108a ust. 1b ustawy, podatnik obowiązany do wystawienia faktury, o której mowa w art. 106e ust. 1 pkt 18a, jest obowiązany do przyjęcia płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności. W myśl art. 108a ust. 2 ustawy – zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności polega na tym, że: zapłata kwoty odpowiadającej całości albo części kwoty podatku wynikającej z otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek VAT; zapłata całości albo części kwoty odpowiadającej wartości sprzedaży netto wynikającej z otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek bankowy albo na rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, dla których jest prowadzony rachunek VAT, albo jest rozliczana w inny sposób. Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą: sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106apkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem; sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1; wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1; otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4. Art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie. Zakres informacji jakie powinna zawierać faktura, wskazany został w art. 106e ust. 1 ustawy. W myśl art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy - w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2021 r. - w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem przekracza kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, obejmujących dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy - wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”, przy czym do przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się zasady przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy opodatkowania. Załącznik nr 15 do ustawy – stanowiący „Wykaz towarów i usług, o których mowa w art. 105a ust. 1, art. 106e ust. 1 pkt 18a, art. 108a ust. 1a oraz art. 108e ustawy” – zawiera zamkniętą listę towarów i usług, w przypadku których faktura dokumentująca ich dostawę lub świadczenie musi zawierać adnotację „mechanizm podzielonej płatności”. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że obowiązek wystawiania faktur z adnotacją „mechanizm podzielonej płatności” będzie istnieć, jeżeli łącznie spełnione będą trzy warunki, tj. faktura: będzie wystawiana na kwotę należności ogółem (kwotę brutto) przekraczającą 15 000 zł lub jej równowartość, będzie dokumentować dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy, czynności będą dokonywane na rzecz podatnika. Jednocześnie w myśl art. 106e ust. 12 i 13 ustawy, w przypadku stwierdzenia, w przypadku stwierdzenia, że podatnik wystawił fakturę z naruszeniem ust. 1 pkt 18a, naczelnik urzędu skarbowego lub naczelnik urzędu celno-skarbowego ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30% kwoty podatku przypadającej na dostawę towarów lub świadczenie usług wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy, wykazanej na tej fakturze. W stosunku do osób fizycznych, które za ten sam czyn ponoszą odpowiedzialność za wykroczenie skarbowe albo za przestępstwo skarbowe, dodatkowego zobowiązania podatkowego nie ustala się. Przepisu ust. 12 nie stosuje się, jeżeli zapłata kwoty odpowiadającej kwocie podatku przypadającej na dostawę towarów lub świadczenie usług wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy, wykazanej na fakturze, została dokonana z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności. Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawczyni jest producentem oprogramowania wspomagającego prace konstruktorskie i poprodukcyjne. Wnioskodawczyni sprzedaję licencje na korzystanie z oprogramowania wraz ze wsparciem technicznym wyłącznie firmom. Wnioskodawczyni nie dokonuję dostawy ani samych dysków SSD ani oprogramowania na dyskach SSD, a dostarczane przez Wnioskodawczynię oprogramowanie instalowane jest przez Klientów na ich komputerach poprzez pobranie oprogramowania za pomocą przesłanego przez Wnioskodawczynię elektronicznie linku. W wymaganiach instalacyjnych Wnioskodawczyni nie wskazuje na jakich dyskach powinno być instalowane oprogramowanie - jest to wyłączna decyzja Klienta i stanu sprzętowego jakim dysponuje (tzn. czy posiada komputery z dyskami SSD, czy bez dysków SSD). Świadczone przeze Wnioskodawczynię usługi są sklasyfikowane w PKWiU pod symbolem 58.29.29.0 - Pakiety pozostałego oprogramowania użytkowego. Jednocześnie Wnioskodawczyni informuję, iż zajmuję się usługami związanymi z projektowaniem i rozwojem oferowanego oprogramowania - własnego oprogramowania. Wątpliwości w niniejszej sprawie dotyczą obowiązku stosowania mechanizmu podzielonej płatności, o którym mowa w art. 108a ust. 1a ustawy, dla sprzedaży przez Wnioskodawczynię oprogramowania, którego jest producentem, które jest wydawane w sposób opisany we wniosku. W tym miejscu należy wskazać, że obowiązek bezwzględnego stosowania mechanizmu podzielonej płatności wprowadzony przepisami obowiązującymi od dnia 1 listopada 2019 r. dotyczy wyłącznie konkretnych towarów i usług enumeratywnie wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy. Podkreślenia wymaga, że zapis art. 108a ust. 1a ustawy, wprowadza obowiązek zastosowania mechanizmu podzielonej płatności przy regulowaniu należności z faktury, w której wartość sprzedaży brutto przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty. Należy wskazać, że zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) pod poz. 95 załącznika nr 15 do ustawy wymieniony został symbol PKWiU 58.29.29.0 – „Pakiety pozostałego oprogramowania użytkowego - wyłącznie dyski SSD”. Na mocy art. 2 pkt 30 ustawy, przez PKWiU ex – rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania mechanizmu podzielonej płatności tylko do towarów/usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa towaru lub usługi (grupy towarów lub usług)”. W związku z tym stwierdzić należy, że poz. 95 załącznika nr 15 do ustawy dotyczy obowiązkowego stosowania mechanizmu podzielonej płatności w odniesieniu do pakietów pozostałego oprogramowania użytkowego – wyłącznie dysków SSD o symbolu 58.29.29.0. W związku z powyższym, skoro przedmiotem sprzedaży na rzecz firm (klientów) jest wyłącznie oprogramowanie i Wnioskodawczyni nie dokonuję dostawy samych dysków SSD, a dostarczane przez Wnioskodawczynię oprogramowanie instalowane jest przez Klientów na ich komputerach poprzez pobranie oprogramowania za pomocą przesłanego przez Wnioskodawczynię elektronicznie linku, które nie mieszczą się w zakresie poz. 95 załącznika nr 15 do ustawy – PKWiU 58.29.29.0 – „Pakiety pozostałego oprogramowania użytkowego - wyłącznie dyski SSD” – ponieważ nie spełniają tam określonego warunku –„wyłącznie dyski SSD”, to w okolicznościach niniejszej sprawy Wnioskodawczyni nie ma obowiązku stosowania mechanizmu podzielonej płatności. Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że Wnioskodawczyni nie będzie zobligowana do stosowania mechanizmu podzielonej płatności, o którym mowa w art. 108a ust. 1a ustawy, w sytuacji sprzedaży oprogramowania, które wydawane jest klientom (firmom) za pomocą przesłanego przez Wnioskodawczynię elektronicznie linku. Zatem sprzedaż oferowanego przez Wnioskodawczynię oprogramowania nie jest objęta obowiązkiem wynikającym z art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy, tj. obowiązkiem umieszczenia przez Wnioskodawczynię na fakturach dokumentujących ww. sprzedaż wyrazów „mechanizm podzielonej płatności”. Tym samym, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe. Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), ul. (…) (…), w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.