0114-KDIP1-1.4012.458.2021.2.MŻ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z wniosku z 2 lipca 2021 r. (data wpływu 9 lipca 2021 r.) uzupełniony pismem Strony z 13 września 2021 r. (data wpływu 17 września 2021 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 3 września 2021 r. (skutecznie doręczone Stronie   6 września 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie: braku obowiązku stosowania mechanizmu podzielonej płatności w przypadku kiedy od wynagrodzenia brutto potrącana jest kara umowna lub kwota wynikająca z zajęcia egzekucyjnego - jest prawidłowe, obowiązku stosowania mechanizmu podzielonej płatności w stosunku do pozostałej kwoty – jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   9 lipca 2021 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku stosowania mechanizmu podzielonej płatności w przypadku kiedy od wynagrodzenia brutto potrącana jest kara umowna lub kwota wynikająca z zajęcia egzekucyjnego oraz obowiązku stosowania mechanizmu podzielonej płatności w stosunku do pozostałej kwoty.   Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem Strony z 13 września 2021 r. (data wpływu 17 września 2021 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 3 września 2021 r. (skutecznie doręczone Stronie 6 września 2021 r.).   We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:   Gmina (…) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (podatku VAT). Gmina wykonuje zadania własne i zadania zlecone. Zgodnie z Zarządzeniem Burmistrza wszystkie płatności za towary i usługi realizowane są na zasadach mechanizmu podzielonej płatności od 1 listopada 2019 r. Na wykonanie ww. zadań Gmina (…) podpisuje liczne umowy z kontrahentami. Gmina (…) uiszcza wierzytelności pieniężne względem kontrahentów.   W przypadku nienależytego wykonania umowy przysługują kary umowne. Zgodnie z zapisami umowy kary umowne potrącane są od wynagrodzenia brutto. Kary umowne są instrumentem mającym skutecznie dyscyplinować kontrahentów, a także ułatwić dochodzenie roszczeń w przypadku zaistnienia wskazanych w umowie okoliczności, które uprawniają do ich naliczenia. Pełnią one funkcję umownego, zryczałtowanego odszkodowania za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania przez jedną ze stron. W bardzo wielu sytuacjach kara umowna dotyczy transakcji, których przedmiotem są towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy o podatku od towarów i usług, do których obowiązkowo stosuje się mechanizm podzielonej płatności. Wszystkie ww. transakcje udokumentowane są fakturami VAT.   Potrącenie wzajemnych należności (kompensatę) stosuje się w drodze ustawowego potrącenia wierzytelności, które dokonywane jest na zasadach wskazanych w art 498 Kodeksu Cywilnego oraz w drodze umownego potrącenia wierzytelności, które może być dokonywane na zasadzie swobody umów. W niektórych sytuacjach zdarzają się zajęcia wierzytelności przez różne organy egzekucyjne, w stosunku do zapłat za daną transakcję. W takich sytuacjach nie występuje obowiązek zastosowania mechanizmu podzielonej płatności z tytułu zajętej przez komornika lub organ egzekucyjny wierzytelności, nawet jeżeli wierzytelność ta dotyczy sprzedaży, do której z mocy ustawy stosuje się mechanizm podzielonej płatności. W takiej sytuacji dokonywana na rzecz komornika lub organu egzekucyjnego płatność nie stanowi zapłaty za nabyte towary lub usługi. W tym przypadku, w miejscu obowiązku zapłaty kontrahentowi za nabyte towary lub usługi występuje nowy tytuł płatności, czyli realizacja egzekucji z zajętej wierzytelności. Sytuacja komplikuje się, jeżeli po dokonaniu płatności z tytułu zajętej przez komornika lub organ egzekucyjny wierzytelności pozostała kwota do zapłaty na rachunek bankowy wykonawcy.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (ostateczne sformułowane   w uzupełnieniu z 13 września 2021 r.):   Jak dokonać zapłaty z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, w sytuacji kiedy od wynagrodzenia brutto potrącana jest kara umowna? Czy należy zastosować mechanizm podzielonej płatności odnośnie pozostałej kwoty, która wynika z wyżej wymienionego potrącenia? Czy w przypadku płatności z tytułu zajęcia egzekucyjnego należy przy realizacji transakcji na rzecz organu egzekucyjnego zastosować mechanizm podzielonej płatności? Czy w przypadku pomniejszenia umownego wynagrodzenia brutto o naliczone kary umowne lub kwoty wynikające z zajęć egzekucyjnych, w stosunku do pozostałej kwoty należy zastosować mechanizm podzielonej płatności, tym samym czy VAT należy obliczyć proporcjonalnie do tej kwoty, czy cały podatek VAT należy odprowadzić na wyodrębniony w tym celu rachunek bankowy?   Stanowisko Wnioskodawcy ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 13 września 2021 r.   Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z art. 108 a ust. 1a i ust. 1d ustawy o podatku od towarów i usług, w sytuacji kiedy od wynagrodzenia brutto potrącana jest kara umowna lub kwota wynikająca z zajęć egzekucyjnych pozostałą kwotę należy uregulować z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, przy czym podatek VAT należy wyliczyć proporcjonalnie. Natomiast, w przypadku realizacji płatności na rzecz organu egzekucyjnego z tytułu zajęcia wierzytelności nie stosuje się mechanizmu podzielonej płatności, bowiem płatność dokonywana na rzecz organu egzekucyjnego nie stanowi zapłaty za nabyte towary lub usługi.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.   Ustawą z 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 1751) z dniem 1 listopada 2019 r. wprowadzono m.in. nowy blok przepisów zawartych w rozdziale 1a w art. 108a-108e ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.   Zgodnie z art. 108a ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług   (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”, podatnicy, którzy otrzymali fakturę z wykazaną kwotą podatku, przy dokonywaniu płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury mogą zastosować mechanizm podzielonej płatności.   W myśl art. 108a ust. 1a ustawy, przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem przekracza kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, podatnicy są obowiązani zastosować mechanizm podzielonej płatności. Do przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się zasady przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy opodatkowania.   Na mocy art. 108 ust. 1b ustawy, podatnik obowiązany do wystawienia faktury, o której mowa w art. 106e ust. 1 pkt 18a, jest obowiązany do przyjęcia płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.   Stosownie do art. 108a ust. 1d ustawy, w przypadku dokonania potrącenia wierzytelności przepisów ust. 1a i 1b nie stosuje się w zakresie, w jakim kwoty należności są potrącane.   W myśl art. 108a ust. 2 ustawy, zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności polega na tym, że: zapłata kwoty odpowiadającej całości albo części kwoty podatku wynikającej   z otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek VAT; zapłata całości albo części kwoty odpowiadającej wartości sprzedaży netto wynikającej   z otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek bankowy albo na rachunek   w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, dla których jest prowadzony rachunek VAT, albo jest rozliczana w inny sposób.   Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy – podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą: 1.    sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem; 2.    wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a; 3.    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1; 4.    otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy: a)    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, b)    czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4, c)    dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.   Art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.   Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy, w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem przekracza kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, obejmujących dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy – faktura powinna zawierać wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”, przy czym do przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się zasady przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy opodatkowania.   Załącznik nr 15 do ustawy – stanowiący „Wykaz towarów i usług, o których mowa w art. 105a ust. 1, art. 106e ust. 1 pkt 18a, art. 108a ust. 1a oraz art. 108e ustawy” – zawiera zamkniętą listę towarów i usług, w przypadku których faktura dokumentująca ich dostawę lub świadczenie musi zawierać adnotację „mechanizm podzielonej płatności”.   Z powołanych wyżej przepisów wynika, że obowiązek wystawiania faktur z adnotacją „mechanizm podzielonej płatności” będzie istnieć, jeżeli łącznie spełnione będą trzy warunki, tj. faktura: 1.    będzie wystawiana na kwotę należności ogółem (kwotę brutto) przekraczającą 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej; 2.    będzie dokumentować dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy, 3.    czynności będą dokonywane na rzecz podatnika.   Pamiętać jednak trzeba, że to nabywca musi weryfikować przedmiot i wartość transakcji, bowiem to on inicjuje płatność i odpowiada za wybór formy płatności.   Ww. przepisy wprowadzają obligatoryjny mechanizm podzielonej płatności w odniesieniu do zapłaty za nabywane towary z określonej listy (załącznik nr 15), udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy.   Natomiast nabywca towarów lub usług niewymienionych na tej liście może fakultatywnie skorzystać z mechanizmu podzielonej płatności.   Natomiast norma prawna zawarta w art. 108a ust. 1d ustawy, reguluje sytuację stosowania w rozliczeniach między podatnikami potrącenia wierzytelności.   Od 1 stycznia 2021 r. wyłączono obowiązek stosowania mechanizmu podzielonej płatności do potrąceń pozakodeksowych, czyli potrąceń dopuszczalnych na gruncie zasady swobody umów. Zatem od 1 stycznia 2021 r. obowiązek stosowania mechanizmu podzielonej płatności został wyłączony również w przypadku innych potrąceń, czyli potrąceń dokonywanych pomiędzy osobami, które np. nie są względem siebie bezpośrednio dłużnikiem i wierzycielem. Dodatkowo, potrącane wierzytelności nie muszą być wymagalne w chwili dokonywania potrącenia.   Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (podatku VAT). Wnioskodawca - Gmina wykonuje zadania własne i zadania zlecone. Wszystkie płatności za towary i usługi realizowane są na zasadach mechanizmu podzielonej płatności od listopada 2019 r. Wnioskodawca na wykonanie zadań podpisuje liczne umowy z kontrahentami. Wnioskodawca uiszcza wierzytelności pieniężne względem kontrahentów. W przypadku nienależytego wykonania umowy przysługują kary umowne. Zgodnie z zapisami umowy kary umowne potrącane są od wynagrodzenia brutto. Kary umowne są instrumentem mającym skutecznie dyscyplinować kontrahentów, a także ułatwić dochodzenie roszczeń w przypadku zaistnienia wskazanych w umowie okoliczności, które uprawniają do ich naliczenia. Pełnią one funkcję umownego, zryczałtowanego odszkodowania za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania przez jedną ze stron. W bardzo wielu sytuacjach kara umowna dotyczy transakcji, których przedmiotem są towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy o podatku od towarów i usług, do których obowiązkowo stosuje się mechanizm podzielonej płatności. Wszystkie ww. transakcje udokumentowane są fakturami VAT. Jak wskazał Wnioskodawca potrącenie wzajemnych należności (kompensatę) stosuje się w drodze ustawowego potrącenia wierzytelności, które dokonywane jest na zasadach wskazanych w art 498 Kodeksu Cywilnego oraz w drodze umownego potrącenia wierzytelności, które może być dokonywane na zasadzie swobody umów. W niektórych sytuacjach zdarzają się zajęcia wierzytelności przez różne organy egzekucyjne, w stosunku zapłat za daną transakcję. W takich sytuacjach nie występuje obowiązek zastosowania mechanizmu podzielonej płatności z tytułu zajętej przez komornika lub organ egzekucyjny wierzytelności, nawet jeżeli wierzytelność ta dotyczy sprzedaży, do której z mocy ustawy stosuje się mechanizm podzielonej płatności. W takiej sytuacji dokonywana na rzecz komornika lub organu egzekucyjnego płatność nie stanowi zapłaty za nabyte towary lub usługi. W tym przypadku, w miejscu obowiązku zapłaty kontrahentowi za nabyte towary lub usługi występuje nowy tytuł płatności, czyli realizacja egzekucji z zajętej wierzytelności.   W tym miejscu należy wskazać, na przepisy regulujące kompensatę wierzytelności sformułowane w ustawie z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.).   Zgodnie z art. 498 § 1 ustawy Kodeks cywilny, gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym.   W myśl art. 486 § 2 ustawy Kodeks cywilny, wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej.   Wzajemna kompensata wierzytelności, polega na zaliczeniu jednej wierzytelności na poczet drugiej – zwana jest również potrąceniem.   Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje wówczas, jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelności, jak i zobowiązania względem tej drugiej strony. Na skutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej. Nie dochodzi do efektywnej zapłaty w pieniądzu. Pomimo iż potrącenie dotyczy zobowiązania do świadczeń tego samego rodzaju, nie prowadzi do ich realizacji, a jedynie do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej, co w rezultacie skutkuje zaspokojeniem wierzyciela i osiągnięciem przez to celu zobowiązania. Na skutek potrącenia wierzytelności obydwu stron umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej. Potrącenie wierzytelności jest więc jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami.   Ponadto, poza potrąceniem ustawowym wynikającym z ww. art. 498 ustawy Kodeks cywilny, prawu polskiemu znane jest również potrącenie umowne, które podstawę prawną czerpie z zasady swobody umów zawartej w ustawie Kodeks cywilny.   W myśl art. 3531 ustawy Kodeks cywilny, strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.   Oznacza to, że potrącenie umowne, jako umowa nienazwana, może być swobodnie kształtowane przez strony, w związku z czym jest zawierane na warunkach ustalonych przez strony danego stosunku prawnego.   Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą wskazania, czy dokonując płatności w sytuacji kiedy od wynagrodzenia brutto potrącana jest kara umowna lub kwota wynikająca z zajęć egzekucyjnych Wnioskodawca nie będzie zobligowany do stosowania mechanizmu podzielonej płatności, natomiast w stosunku do pozostałej kwoty płatność należy dokonać z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności oraz czy w przypadku płatności z tytułu zajęcia egzekucyjnego na rzecz organu egzekucyjnego należy zastosować mechanizm podzielonej płatności.   Analiza powołanych regulacji prawnych w oparciu o przedstawiony opis sprawy prowadzi do stwierdzenia, że wyjątkiem od konieczności dopełnienia obowiązków związanych z obligatoryjnym mechanizmem podzielonej płatności jest możliwość stosowania w rozliczeniach między podatnikami potrącenia wierzytelności. Jeżeli należność z faktury dotyczącej nabycia towarów lub usług wymienionych w załączniku nr 15 zostanie uregulowana w drodze potrącenia, obligatoryjny mechanizm podzielonej płatności nie obejmuje kwoty objętej potrąceniem.   Wskazać należy, że potrącenie (kompensata) stanowi jedną z form zapłaty. Przenosząc to na grunt ustawy o podatku od towarów i usług, w szczególności w odniesieniu do przepisów dotyczących dostawy towarów i otrzymania należności należy stwierdzić, iż dokonanie potrącenia uznane zostaje przez podmioty gospodarcze za otrzymanie należności. Wysokość zaliczenia może stanowić w szczególności przedpłatę, zaliczkę lub ratę, jeśli strony się tak umówiły, a zaliczenie dotyczy przyszłego świadczenia. Należy jednak zaznaczyć, że również kompensata/potrącenie inne niż wskazane w art. 498 ustawy Kodeks cywilny, tj. potrącenia umowne, które podstawę prawną czerpie z zasady swobody umów zawartej w ustawie Kodeks cywilny, zwalnia nabywcę od dokonania płatności z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.   Mając na uwadze przedstawiony stan prawny oraz okoliczności przedstawione w opisie wniosku należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy Gmina będzie dokonywał zakupu od dostawcy towarów wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy, i transakcje te będą udokumentowane fakturą na kwotę przekraczają wartość 15.000 zł, to Wnioskodawca będzie zwolniony z obowiązku dokonania płatności w mechanizmie podzielonej płatności w zakresie w jakim doszło do potrącenia wartości faktury o kwotę kary umowy. Natomiast pozostałą kwotę wierzytelności z tej faktury, która jest regulowana w formie przelewu bankowego, Wnioskodawca będzie zobowiązany zapłacić w mechanizmie podzielonej płatności poprzez wskazanie w zleceniu przelewu części kwoty podatku VAT wynikającej z faktury przypadającej proporcjonalnie na dokonywaną płatność przelewem.   Odnosząc się natomiast do sytuacji kiedy płatność dokonywana jest na rzecz organu egzekucyjnego z tytułu zajęcia wierzytelności i mając na uwadze wyżej wskazane przepisy należy wskazać, że Wnioskodawca również nie będzie miał obowiązku dokonywania płatności na rzecz organu egzekucyjnego metodą podzielonej płatności, o której mowa w art. 108a ust. 1 ustawy. Jak już wskazano wyżej obowiązek zapłaty w podzielonej płatności nie dotyczy płatności  z tytułu zajętej przez organ egzekucyjny wierzytelności, nawet jeżeli wierzytelność ta dotyczy sprzedaży, do której zastosowanie ma obligatoryjna podzielona płatność. W takiej sytuacji dokonywana na rzecz organu egzekucyjnego płatność nie stanowi zapłaty za nabyte towary lub usługi. W tym przypadku, w miejsce obowiązku zapłaty kontrahentowi za nabyte towary lub usługi, wstępuje nowy tytuł płatności, czyli realizacja egzekucji z zajętej wierzytelności. Stąd w takiej sytuacji Gmina nie będzie miała obowiązku zapłaty do organu egzekucyjnego w mechanizmie podzielonej płatności. Mamy w tym przypadku do czynienia ze szczególnym charakterem relacji prawnej, który decyduje o braku zastosowania metody podzielonej płatności przez nabywcę w płatnościach na rzecz organu egzekucyjnego.   Wnioskodawca w tej sytuacji nie powinien płacić w ramach metody podzielonej płatności na rachunek bankowy organu egzekucyjnego, ponieważ dokonując zapłaty z tytułu zajętej wierzytelności nie dokonuje płatności kwoty należności wynikającej z faktury za nabyte od kontrahentów towary lub usługi. Natomiast w stosunku do pozostałej części nie objętej zajęciem egzekucyjnym Wnioskodawca ma obowiązek zastosować mechanizm podzielonej płatności w myśl art. 180a ust. 1a ustawy.   Zatem pozostałą kwotę wynagrodzenia brutto pomniejszoną o naliczone kary umowne lub kwoty wynikające z zajęcia egzekucyjnego, które są regulowane w formie przelewu bankowego, Wnioskodawca będzie zobowiązany zapłacić w mechanizmie podzielonej płatności poprzez wskazanie w poleceniu przelewu części kwoty podatku VAT wynikających z faktur przypadających proporcjonalnie na dokonywaną płatność przelewem. Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.   Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy   z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), ul. (…) (…) , w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).  Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.