0114-KDIP1-1.4012.504.2021.1.EW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 22 lipca 2021 r. (data wpływu 26 lipca 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości zabudowanej - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE 26 lipca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży nieruchomości zabudowanej.   We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:   Wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym na terytorium Polski pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie przede wszystkim świadczenia usług budowlano-montażowych, zarejestrowanym jako czynny podatnik VAT.   Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem biurowym położonej w (…), składającej się z działki gruntu  nr 1 (obręb ewidencyjny …, …) o powierzchni 0,0519 ha, zabudowanej budynkiem  o powierzchni zabudowy 253,3 m2 częściowo dwukondygnacyjnym, otoczonym powierzchnią utwardzoną, z wyznaczonymi miejscami postojowymi. W otoczeniu znajduje się głównie zabudowa jednorodzinna. Dla nieruchomości prowadzona jest przez Sąd Rejonowy (…) Wydział Ksiąg Wieczystych księga wieczysta nr (…).   Budynek został zbudowany na przełomie lat 1998/1999, a następnie był modernizowany przez poprzedniego właściciela.   Według informacji posiadanych przez Wnioskodawcę, wynikających z danych ujawnionych  w księdze wieczystej, zabudowana nieruchomość została nabyta 10 czerwca 2003 roku  (rep. A nr …) przez Polsko-Amerykańskie Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe Spółkę A (…) od osób fizycznych w drodze zwolnienia z długu w zamian za przeniesienie własności nieruchomości.   Nabycie tej nieruchomości przez Spółkę A zostało dokonane bez podatku od towarów i usług. Według posiadanych informacji, Spółka A przekazała budynek do korzystania (chociaż  z punktu widzenia przepisów prawa budowalnego proces budowlany do dnia dzisiejszego nie został całkowicie zakończony) i wykorzystywała nieruchomość na potrzeby własne w zakresie prowadzonej przez siebie działalności.   4 września 2009 roku Wnioskodawca zawarł z Spółką A. umowę w formie aktu notarialnego (rep. A nr … z 4 września 2009 roku) o przeniesienie własności nieruchomości, na mocy której Spółka A., będąca dłużnikiem Wnioskodawcy w celu zwolnienia się z zobowiązania wobec Wnioskodawcy przeniosła własność nieruchomości na rzecz Wnioskodawcy. Określono przy tym, że wartość gruntu wynosiła (…), a budynku (…). Obie wyżej wskazane wartości były kwotami bez podatku VAT. Podatku tego od przedmiotowej transakcji nie naliczono.   Według danych zawartych w akcie notarialnym nabycia przeniesienie prawa własności nastąpiło w ramach instytucji prawa cywilnego określnej jako datio in solutum - świadczenie w miejsce wykonania (wypełnienia) - instytucji z art. 453 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn.: w Dz. U. z 2020 r. poz. 1740, ze zm. - dalej jako KC).   Zgodnie z art. 354 § 1 k.c. dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią  i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego, a jeżeli istnieją w tym zakresie ustalone zwyczaje - także w sposób odpowiadający tym zwyczajom Może się jednak zdarzyć, że oprócz wykonania takiego zobowiązania zgodnie  z jego treścią dłużnik może również zaspokoić interes wierzyciela i wygasić taki stosunek zobowiązaniowy przez działanie, które nie pokrywa się z jego treścią.   Taką sytuację reguluje właśnie instytucja prawna datio in solutum określona w art. 453 k.c. Zgodnie z art. 453 zd. 1 k.c. jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie, zobowiązanie wygasa. Za zgodą Wierzyciela - Wnioskodawcy, Spółka A. w celu uregulowania swoich długów wobec Wnioskodawcy (z tytułu dostaw towarów i usług), nie dysponując środkami pieniężnymi, przeniosła w celu zwolnienia się z długu własność przedmiotowej nieruchomości.   Spółka zbywająca, Spółka A poinformowała przy transakcji, że wydanie nieruchomości na podstawie Umowy o przeniesienie własności nieruchomości stanowiło czynność poza zakresem ustawy o VAT i nie stanowiło dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (w brzmieniu obowiązującym w dacie umowy) z uwagi  na to, że przy jej nabyciu od osób fizycznych w 2003 roku Spółka A transakcja również nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług i Spółce zbywającej nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego.   Umowa ta nie jest przedmiotem wniosku, dla porządku należy jednak wspomnieć, że wedle wiedzy Wnioskodawcy zasady jej opodatkowania VAT były w przeszłości przedmiotem kontroli zarówno u zbywcy (Spółki A) jak i nabywcy i przyjęte podejście nie zostało zakwestionowane.   Od czasów nabycia nieruchomości w 2009 roku Wnioskodawca nie dokonywał żadnych ulepszeń lub modernizacji, a w szczególności nie dokonywała wydatków na ulepszenie przekraczających 30% wartości początkowej.   Nieruchomość stanowi własność Wnioskodawcy, ale nie jest w niej obecnie prowadzona żadna szczególna działalność. Budynek nie jest też wynajmowany. Jest wykorzystywany na potrzeby własne. Obecnie, ponieważ Wnioskodawca potrzebuje uzyskać dodatkowe środki na bieżącą działalność, zamierza sprzedać nieruchomość na wolnym rynku, na rzecz osób trzecich,  nie powiązanych z Wnioskodawcą.   W zakresie przyszłego stanu sprawy (planowanej transakcji), należy wziąć pod uwagę następujące przepisy prawa:   Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt. 1 ustawy z 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług  (tj. w Dz. U. z 2021 roku poz. 685, ze zm.) opodatkowaniu VAT podlega co do zasady odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, niezależnie od tego (w myśl ust. 2), czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.   Przez ww. dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 rozumie się przeniesienie prawa  do rozporządzania towarami jak właściciel. Opodatkowaniu VAT podlega więc także dostawa gruntów i budynków, jeżeli odbywa się w ramach tzw. pierwszego zasiedlenia lub przed nim  lub kiedy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.   W myśl art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, pierwszym zasiedleniem jest oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.   Z kolei, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT dostawę budynków, budowli lub ich części zwalnia się z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, z wyjątkiem gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, albo pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.   Zgodnie zaś z pkt 10a zwolniona jest z VAT dostawa budynków, budowli lub ich części nieobjęta zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie,  w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jeśli zaś je ponosił,  to nie przekroczyły one 30% wartości początkowej.   Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym położone są budynki lub budowle albo ich części, rozstrzyga regulacja art. 29a ust. 8 ustawy o VAT - która stanowi, iż z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Podstawę opodatkowania stanowi wówczas kwota należna z tytułu sprzedaży budynków (budowli) trwale związanych z gruntem wraz z ceną gruntu.   W konsekwencji do dostawy gruntu zastosowanie ma taka sama stawka VAT jak do dostawy budynku, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli zatem dostawa budynków, budowli lub ich części będzie zwolniona z opodatkowania VAT, to również dostawa gruntu,  na którym obiekt jest posadowiony, objęta będzie zwolnieniem.   Zwolnienie wskazane w pkt 10 jest zwolnieniem względnym, to jest, zgodnie z art. 43 ust. 10 podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy (tu: i nabywca budynku, budowli lub ich części są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni oraz złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie o treści wskazanej w ust. 11, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części).   Z kolei zwolnienie określone w ust. 10a ma charakter bezwzględny i podatnik nie ma możliwości wyboru opodatkowania.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:   1)    Czy odpłatne zbycie nieruchomości (budynku wraz z gruntem) przez Wnioskodawcę na rzecz osób trzecich na podstawie umowy sprzedaży będzie podlegało zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług? 2)    Czy Wnioskodawcy i jego potencjalnemu kontrahentowi przysługuje prawo do rezygnacji ze zwolnienia z opodatkowania planowanego odpłatnego zbycia nieruchomości podatkiem od towarów i usług i wybór opodatkowania transakcji?   Zdaniem Wnioskodawcy   Zważywszy, że: a)    Wnioskodawca nabył przedmiotową nieruchomość w roku 2009 już po jej pierwszym zasiedleniu dokonanym jeszcze przez poprzednika prawnego, czyli Spółkę A., b)    od tego pierwszego zasiedlenia upłynął okres znacznie przekraczający dwa lata, c)    Wnioskodawca nie dokonywał od czasu nabycia jakichkolwiek ulepszeń, na które podniósłby wydatki przekraczające 30% wartości początkowej, oraz d)    transakcja nabycia nieruchomości, dokonana w formie datio in solutum (przeniesienie własności nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu) nie podlegała opodatkowaniu w dacie jej dokonania oraz e)    Wnioskodawcy przy nabyciu nieruchomości nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (bo podatek naliczony do odliczenia  po stronie Wnioskodawcy nie wystąpił),   Wnioskodawca stoi na stanowisku że: 1)    planowana sprzedaż nieruchomości (odpłatna dostawa) na rzecz osoby trzeciej, obejmująca grunt i budynek biurowy, będzie objęta zwolnieniem z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT; 2)    w konsekwencji, planowana sprzedaż nieruchomości (odpłatna dostawa) na rzecz osoby trzeciej będzie bezwzględnie zwolniona z opodatkowania VAT, a stronom umowy, w tym Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do rezygnacji ze zwolnienia i wyboru opodatkowania VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.   Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Towarami, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z powyższych przepisów wynika, że nieruchomość zarówno gruntowa, jak i zabudowana, spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie  od podatku. W przypadku dostawy budynków lub budowli zwolnienie od podatku przysługuje na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz pkt 10a ustawy. Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.   Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Brak możliwości zastosowania tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata. Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części  na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu. Przez pierwsze zasiedlenie, zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy, rozumie się oddanie  do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania  na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.   Ponadto należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek  do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie  ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo  do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.   Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule. Przy czym, jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku  na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu  lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów  tj. zarówno nieruchomości, jak i ruchomości, przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT oraz wykorzystywanych niezależnie od okresu ich używania przez podatnika wyłącznie na cele działalności zwolnionej  od podatku VAT. Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących prawo do zwolnienia  od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu  do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy stanie się bezzasadne. Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować  ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: 1)    są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; 2)    złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.   Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2, musi również zawierać: 1)    imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; 2)    planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części; 3)    adres budynku, budowli lub ich części.   Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem dostawy podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części  na nim posadowione. Oznacza to, że grunt dzieli w VAT los podatkowy ww. obiektów,  które się na nim znajdują. Zatem w sytuacji, kiedy budynki, budowle lub ich części korzystają  ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku VAT. Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca jest podmiotem prowadzącym na terytorium Polski pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie przede wszystkim świadczenia usług budowlano-montażowych, zarejestrowanym jako czynny podatnik VAT.   Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości zabudowanej budynkiem biurowym położonej w (…), składającej się z działki gruntu  nr 1 (obręb ewidencyjny …, …) o powierzchni 0,0519 ha, zabudowanej budynkiem  o powierzchni zabudowy 253,3 m2 częściowo dwukondygnacyjnym, otoczonym powierzchnią utwardzoną, z wyznaczonymi miejscami postojowymi. W otoczeniu znajduje się głównie zabudowa jednorodzinna. Dla nieruchomości prowadzona jest przez Sąd Rejonowy (…) Wydział Ksiąg Wieczystych księga wieczysta nr (…).   Budynek został zbudowany na przełomie lat 1998/1999, a następnie był modernizowany przez poprzedniego właściciela.   Według informacji posiadanych przez Wnioskodawcę, wynikających z danych ujawnionych  w księdze wieczystej, zabudowana nieruchomość została nabyta 10 czerwca 2003 roku  (rep. A nr …) przez Polsko-Amerykańskie Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe Spółkę A. od osób fizycznych w drodze zwolnienia z długu w zamian za przeniesienie własności nieruchomości.   Nabycie tej nieruchomości przez Spółkę A. zostało dokonane bez podatku od towarów i usług. Według posiadanych informacji, Spółka A przekazała budynek do korzystania i wykorzystywała nieruchomość na potrzeby własne w zakresie prowadzonej przez siebie działalności.   Spółka zbywająca, Spółka A. poinformowała przy transakcji, że wydanie nieruchomości  na podstawie Umowy o przeniesienie własności nieruchomości stanowiło czynność poza zakresem ustawy o VAT i nie stanowiło dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (w brzmieniu obowiązującym w dacie umowy) z uwagi na to, że przy jej nabyciu od osób fizycznych w 2003 roku Spółka A transakcja również nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług i Spółce zbywającej nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego.   Od czasów nabycia nieruchomości w 2009 roku Wnioskodawca nie dokonywał żadnych ulepszeń lub modernizacji, a w szczególności nie dokonywała wydatków na ulepszenie przekraczających 30% wartości początkowej.   Nieruchomość stanowi własność Wnioskodawcy, ale nie jest w niej obecnie prowadzona żadna szczególna działalność. Budynek nie jest też wynajmowany. Jest wykorzystywany na potrzeby własne.   Obecnie, ponieważ Wnioskodawca potrzebuje uzyskać dodatkowe środki na bieżącą działalność, zamierza sprzedać nieruchomość na wolnym rynku, na rzecz osób trzecich, nie powiązanych z Wnioskodawcą.   W przedmiotowej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10a dla dostawy ww. Nieruchomości.   Jak wyjaśniono wyżej zwolnienie z opodatkowania z art. 43 ust. 1 pkt 10a ma zastosowanie do dostawy Budynków i Budowli, które nie spełniają warunków do zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10.   Zatem w pierwszej kolejności należy zbadać przesłanki do zastosowania zwolnienia  z art. 43 ust. 1 pkt 10, a dopiero w sytuacji, w której wskazana norma prawna nie będzie mieć zastosowania można badać zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10a   W opisanej sytuacji sprzedaż budynku biurowego posadowionego na Nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W analizowanym przypadku doszło do pierwszego zasiedlenia budynku biurowego w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy najpóźniej w momencie nabycia Nieruchomości przez Wnioskodawcę tj. w 2009 r. Ponadto pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a sprzedażą nieruchomości minie okres dłuższy niż 2 lata. Jak wskazał Wnioskodawca od czasu nabycia nieruchomości w 2009 roku Wnioskodawca nie dokonywał żadnych ulepszeń lub modernizacji, a w szczególności nie dokonywała wydatków na ulepszenie przekraczających 30% wartości początkowej i Wnioskodawca wykorzystywał tę Nieruchomość na własne potrzeby.   Zatem w analizowanym przypadku spełnione są przesłanki warunkujące zastosowanie zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Tym samym planowana sprzedaż budynku biurowego otoczonego powierzchnią utwardzoną z wyznaczonymi miejscami parkingowymi przez Wnioskodawcę będzie podlegać zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zgodnie z cytowanym wcześniej art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Zatem w opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym, sprzedaż gruntu, na którym posadowiony jest budynek biurowy otoczony powierzchnią utwardzoną z wyznaczonymi miejscami parkingowymi będzie opodatkowana podatkiem VAT, na podstawie tych samych przepisów co sprzedaż budynku. Podsumowując, dostawa nieruchomości działki gruntu 1 zabudowanej budynkiem biurowym otoczonym powierzchnią utwardzoną z wyznaczonymi miejscami parkingowymi będzie podlegała zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy. Z uwagi na fakt, że sprzedaż nieruchomości zabudowanej budynkiem biurowym otoczonym powierzchnią utwardzoną z wyznaczonymi miejscami parkingowymi będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to – po spełnieniu warunków określonych w wyżej powołanych przepisach art. 43 ust. 10 i art. 43 ust. 11 ustawy – Wnioskodawca będzie mógł skorzystać z opcji opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości według właściwej dla tej czynności stawki VAT. Skoro planowana sprzedaż nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia od podatku uregulowanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to badanie przesłanek i rozstrzyganie zwolnienia na podstawie innych przepisów, tj. art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie jest zasadne. Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że do dostawy Nieruchomości zastosowanie będzie miał art. 43 ust. 1 pkt 10a i nie będzie można skorzystać z opcji opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 10 i 11 należało uznać za nieprawidłowe.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).   Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.