0114-KDIP1-1.4012.548.2021.1.RR

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 9 sierpnia 2021 r. (data wpływu 9 sierpnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez polskich dostawców złota niebędącego złotem inwestycyjnym (w postaci granulatu, odpadów, złomu) stosownie do przepisu art. 124 ust. 1 pkt 2 ustawy – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 9 sierpnia 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez polskich dostawców złota niebędącego złotem inwestycyjnym (w postaci granulatu, odpadów, złomu) stosownie do przepisu art. 124 ust. 1 pkt 2 ustawy.   We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:   Wnioskodawca (spółka prawa francuskiego) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie kupna, sprzedaży rafinacji, obróbki wykończeniowej, przetwarzania, importu, eksportu i odzysku metali szlachetnych. Spółka jest zarejestrowana we Francji jako podatnik podatku VAT pod numerem. Spółka postanowiła prowadzić swoją działalność również na terytorium Polski. W tym celu 1 grudnia 2020 roku Sąd Rejonowy (…) zarejestrował pod numerem KRS (…) Oddział Spółki.   W związku z prowadzoną działalnością, Spółka zarejestrowała się dla potrzeb podatku VAT w Polsce (…). W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nabywa w Polsce od polskich dostawców, złoto nieposiadające statusu złota inwestycyjnego w rozumieniu art. 121 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: Ustawa).   W ramach tego rodzaju transakcji nabywa złom/odpady złota (dalej: Złoto Nieinwestycyjne).   Polscy dostawcy dokumentując te transakcje dostawy na rzecz Wnioskodawcy złota nieposiadającego statusu złota inwestycyjnego wystawiają faktury, z naliczoną według stawki podstawowej 23% kwotą podatku VAT. Spółka następnie wysyła zakupiony w ten sposób towar (to jest Złoto Nieinwestycyjne) do Francji (w ramach przemieszczenia własnego) celem przetopienia/przerobienia, wskutek czego powstanie złoto inwestycyjne w rozumieniu art. 121 Ustawy.   Po przekształceniu Złota Nieinwestycyjnego w złoto inwestycyjne w rozumieniu Ustawy, towar, głównie w formie sztabek lub monet (czyli złoto inwestycyjne w rozumieniu art. 121 Ustawy, powstałe z przekształcenia Złota Nieinwestycyjnego) w ramach przemieszczenia własnego jest wysyłane z Francji do Polski. Wskutek powyższego Wnioskodawca rozpoznaje w Polsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT) złota inwestycyjnego.   Z rozliczeń podatku VAT dokonywanych od stycznia bieżącego roku za okres styczeń – czerwiec, wynika, że WNT z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia złota inwestycyjnego (w ramach przemieszczenia własnego) zostało rozpoznane i zadeklarowane w rozliczeniach za miesiące: styczeń, luty, kwiecień, czerwiec. Spółka wykazując WNT, podaje odpowiednią wartość podstawy opodatkowania WNT, jednocześnie w rubryce nr 24 (części deklaracyjnej JPK-VAT_7) nie wykazuje kwoty należnego z tego tytułu podatku VAT, stosując tym samym zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 122 Ustawy, który stanowi, że zwalnia się od podatku dostawę, wewnątrzwspólnotowe nabycie i import złota inwestycyjnego, w tym również złota inwestycyjnego reprezentowanego przez certyfikaty na złoto asygnowane lub nieasygnowane, lub złota, którym prowadzony jest obrót na rachunkach złota, oraz w szczególności pożyczki w złocie i operacje typu swap w złocie, z którymi wiąże się prawo własności lub roszczenie w odniesieniu do złota inwestycyjnego, a także transakcje dotyczące złota inwestycyjnego związane z kontraktami typu futures i forward, powodujące przeniesienie prawa własności lub roszczenia w odniesieniu do złota inwestycyjnego. W dalszej kolejności Spółka sprzedaje w Polsce (dokonuje dostawy) złota inwestycyjnego na rzecz swoich kontrahentów, wykazując, stosownie do powołanego powyżej przepisu art. 122 Ustawy dostawę zwolnioną od podatku VAT.   Tak jak to już zostało wskazane, z faktur zakupu Złota Nieinwestycyjnego, adresowanych do Spółki wynika, że dostawy te są opodatkowane podatkiem VAT według stawki podstawowej 23%.   Innymi słowy, polski dostawca opodatkowuje dokonaną na terytorium Polski na rzecz Wnioskodawcy dostawę Złota Nieinwestycyjnego stawką 23% podatku VAT. Wskutek powyższego Spółka uwzględnia wartość nabywanego od polskich dostawców Złota Nieinwestycyjnego w wartości nabywanych towarów i usług, oraz konsekwentnie uwzględnia wartość podatku VAT wynikającego z faktur zakupu ww. Złota Nieinwestycyjnego od polskich dostawców w kwocie podatku naliczonego VAT podlegającego odliczeniu.   Z rozliczeń podatku VAT za okres styczeń – czerwiec bieżącego roku wynika, że Spółka wykazuje obecnie niespełna 288 tysięcy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym (nadwyżka powstała z tytułu zakupu Złota Nieinwestycyjnego), deklarując ją jako kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy.   Prowadzona przez Spółkę działalność zgodnie z przepisem art. 122 ustawy o podatku od towarów i usług korzysta ze zwolnienia od podatku VAT. Zgodnie bowiem z zapisem wskazanego art. 122 zwalnia się od podatku dostawę, wewnątrzwspólnotowe nabycie i import złota inwestycyjnego, w tym również złota inwestycyjnego reprezentowanego przez certyfikaty na złoto asygnowane lub nieasygnowane, lub złota, którym prowadzony jest obrót na rachunkach złota. Spółka nie skorzystała z prawa do rezygnacji ze zwolnienia, na podstawie art. 123 ustawy o podatku od towarów i usług. Konsekwentnie Spółka dokonując w Polsce wewnątrzwspólnotowego nabycia złota inwestycyjnego (w ramach przemieszczenia własnego) rozpoznaje i deklaruje podstawę opodatkowania WNT, z uwagi jednak na to, że czynność taka podlega zwolnieniu z VAT, nie deklaruje kwoty podatku należnego z tego tytułu.   Ponadto, Spółka w ramach prowadzonej w Polsce działalności, dokonuje następnie dostawy złota inwestycyjnego wykazując taką dostawę jako dostawę zwolnioną z VAT. Jednocześnie, z uwagi na to, że Spółka nabywa od polskich podatników podatku VAT złoto, w tym niebędące złotem inwestycyjnym (granulat, odpady, złom), którzy realizowaną na rzecz Spółki dostawę opodatkowują podatkiem VAT według stawki 23% (dostawa złota niespełniającego definicji złota inwestycyjnego nie korzysta ze zwolnienia z VAT), Spółka wykazuje z tego tytułu (czyli z tytułu nabycia złota nieposiadającego statusu złota inwestycyjnego) podatek naliczony VAT podlegający odliczeniu. Spółka przyjmując tak wystawione, tj. z naliczoną kwotą podatku VAT według stawki 23%, przez polskich dostawców Złota Nieiwestycyjnego, faktury, uznaje, że wykazana w tych fakturach kwota podatku VAT podlega odliczeniu w całości, na podstawie art. 124 ust. 1 pkt 2 Ustawy. Zgodnie bowiem z zaistniałym stanem faktycznym Wnioskodawca dokonując zakupu od polskich dostawców Złota Nieinwestycyjnego sprawia, że następnie złoto to jest przekształcone w złoto inwestycyjne (w rozumieniu art. 121 Ustawy) przez tego Wnioskodawcę lub na jego rzecz. Przy czym, z uwagi na to, że przekształcenie Złota Nieiwentycyjnego w złoto inwestycyjne w rozumieniu art. 121 Ustawy następuje aktualnie poza Polską, Spółka nie uwzględnia w polskich rejestrach podatku od towarów i usług rozliczeń/kosztów związanych z takim przekształceniem.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:   Czy, w oparciu o przedstawiony stan faktyczny, Spółka postępuje prawidłowo, wykazując podatek VAT wynikający z faktur wystawionych przez polskich dostawców złota niebędącego złotem inwestycyjnym w rozumieniu Ustawy (w postaci granulatu, odpadów, złomu) jako podatek naliczony podlegający odliczeniu w całości (w stu procentach) stosownie do przepisu art. 124 ust. 1 pkt 2 Ustawy?   Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do przepisu art. 122 Ustawy, zwalnia się od podatku dostawę, wewnątrzwspólnotowe nabycie i import złota inwestycyjnego, w tym również złota inwestycyjnego reprezentowanego przez certyfikaty na złoto asygnowane lub nieasygnowane, lub złota, którym prowadzony jest obrót na rachunkach złota, oraz w szczególności pożyczki w złocie i operacje typu swap w złocie, z którymi wiąże się prawo własności lub roszczenie w odniesieniu do złota inwestycyjnego, a także transakcje dotyczące złota inwestycyjnego związane z kontraktami typu futures i forward, powodujące przeniesienie prawa własności lub roszczenia w odniesieniu do złota inwestycyjnego.   Mając na względzie powyższe oraz przedstawiony stan faktyczny Spółka jest zobowiązana do stosowania zwolnienia o którym mowa w art. 122 Ustawy w odniesieniu do wszelkich transakcji (dostawy, wewnątrzwspólnotowego nabycia, względnie importu) mających za przedmiot złoto inwestycyjne w rozumieniu definicji zawartej w art. 121 Ustawy.   Zgodnie z przepisem ogólnym (art. 86 Ustawy) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Innymi słowy, zgodnie z ogólną zasadą, podatnikom przysługuje prawo odliczenia podatku VAT wynikającego z tytułu nabycia towarów i usług o ile tylko służą one dalej do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.   W dużym uproszczeniu, zgodnie z generalną zasadą, zakup towarów i usług wykorzystywanych następnie do działalności zwolnionej z podatku VAT uniemożliwia odliczenie podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupu.   Ten sam art. 86 Ustawy jednak stanowi, że powyższa zasada stosowana jest z zastrzeżeniem przepisów szczególnych, wśród których powołany został również przepis art. 124 Ustawy. Przepis ten (tj. art. 124) zamieszczony został w rozdziale 5 Ustawy zatytułowanym „Szczególne procedury dotyczące złota inwestycyjnego”.   Konsekwentnie, jako przepis szczególny towarzyszący szczególnej procedurze dotyczącej złota inwestycyjnego, art. 124 Ustawy stanowi, że podatnik wykonujący czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 122 ust. 1 Ustawy ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego: od nabycia złota inwestycyjnego od podatnika, o którym mowa w art. 123 ust. 1; od nabycia, w tym również wewnątrzwspólnotowego, lub importu złota innego niż złoto inwestycyjne, jeżeli to złoto jest następnie przekształcone w złoto inwestycyjne przez tego podatnika lub na jego rzecz; od nabycia usług polegających na zmianie postaci, masy lub próby złota, w tym złota inwestycyjnego. Powołany art. 124 Ustawy odpowiada normie z art. 354 Dyrektywy 2006/112/WE Rady  z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.   Odnosząc powyższe do stanu faktycznego zaprezentowanego w niniejszym wniosku, Spółka dokonując zakupu Złota Nieinwestycyjnego, które następnie podlega przerobowi/przekształceniu w złoto inwestycyjne w rozumieniu art. 121 Ustawy i tak przekształcone jest przedmiotem dalszego obrotu (dostaw) realizowanego przez Wnioskodawcę na rzecz swoich kontrahentów jest uprawniona do zastosowania wskazanego powyżej przepisu art. 124 ust. 1 pkt 2 Ustawy.   Konsekwentnie Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prawidłowo postępuje wykazując podatek VAT wynikający z faktur nabycia Złota Nieiwestycyjnego jako podatek naliczony VAT podlegający odliczeniu. Tym samym wykazana przez Spółkę nadwyżka VAT naliczonego nad należnym jako podlegająca rozliczeniu w przyszłych okresach rozliczeniowych pozostaje w zgodzie z przepisem art. 124 ust. 1 pkt 2 Ustawy. W każdej chwili (to jest w kolejnych rozliczeniach podatku VAT) Spółka może podjąć decyzję o żądaniu zwrotu tak powstałej nadwyżki podatku naliczonego VAT nad należnym.   Przepisy Ustawy nie uzależniają wprost skorzystania z prawa, o którym mowa w art. 124 Ustawy, do odliczenia podatku naliczonego od zgromadzenia dodatkowej dokumentacji przez podatnika dokonującego takiego odliczenia. Przepis art. 125 Ustawy stanowi jedynie, że podmiot dokonujący dostawy złota inwestycyjnego jest obowiązany prowadzić ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3 Ustawy.   Mając na względzie powyższe oraz zapisany stan faktyczny, w ocenie Wnioskodawcy Spółce przysługuje prawo odliczenia podatku naliczonego VAT z tytułu nabycia Złota Nieinwestycyjnego w oparciu o przepis art. 124 ust. 1 pkt 2 Ustawy.   Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że stosownie do przepisu art. 124 ust. 1 pkt 2 Ustawy, przysługuje mu pełne prawo odliczenia podatku VAT z faktur zakupu złota niestanowiącego złota inwestycyjnego w rozumieniu Ustawy, z uwagi na to, że złoto to następnie jest przekształcane w złoto inwestycyjne.   Mając na względzie powyższe, Strona prosi o potwierdzenie prawidłowości prezentowanego przez Wnioskodawcę stanowiska.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.   Generalna zasada określająca prawne możliwości odliczenia podatku naliczonego wyrażona jest w art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Zgodnie z tym przepisem w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.   W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a)      nabycia towarów i usług, b)      dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.   Z uwagi na konstrukcję podatku od towarów i usług (opartą na zasadzie potrącalności w danej fazie obrotu), podatek ten jest z punktu widzenia jego podatników neutralny, gdyż pełnią oni jedynie rolę płatników, przerzucając jego ekonomiczny ciężar na kolejnych nabywców, czyli finalnie na konsumentów. Możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związana jest jednak z wykonaniem przez podatnika takich czynności, które podlegają ustawie o podatku od towarów i usług, zaś jeśli dana czynność ustawie tej nie podlega, to nie powstaje ani obowiązek w zakresie podatku należnego, ani uprawnienie w zakresie podatku naliczonego.   Z treści powyższego przepisu wynika, że odliczenie podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym czynnym podatnikom podatku od towarów i usług, jeżeli nabyte towary i usługi służą czynnościom opodatkowanym, tzn. czynnościom, które generują podatek należny.   Natomiast prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony nie przysługuje m.in. przy nabyciu towarów i usług: 1)      wykorzystywanych do czynności nie objętych zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług (tzn. niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem), 2)   wykorzystywanych do czynności wprawdzie podlegających zakresowi opodatkowania podatkiem od towarów i usług, niemniej jednak na podstawie przepisów szczególnych zwolnionych od tego podatku.   Istnienie bezpośredniego związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L 347, poz. 1 ze zm.). Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie TSUE.   Jednakże wśród zastrzeżeń zawartych w art. 86 ust. 1 ustawy, znalazł się art. 124 ustawy, który stanowi, że podatnik wykonujący czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 122 ust. 1 ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego: 1) od nabycia złota inwestycyjnego od podatnika, o którym mowa w art. 123 ust. 1; 2) od nabycia, w tym również wewnątrzwspólnotowego, lub importu złota innego niż złoto inwestycyjne, jeżeli to złoto jest następnie przekształcone w złoto inwestycyjne przez tego podatnika lub na jego rzecz; 3) od nabycia usług polegających na zmianie postaci, masy lub próby złota, w tym złota inwestycyjnego.   W świetle powyższego przepisu istnieją sytuacje, gdy przy sprzedaży korzystającej ze zwolnienia podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Należy jednak zaznaczyć, że wyjątki te są w ustawie jednoznacznie określone.   Zgodnie z art. 124 ust. 2 ustawy, podatnik zwolniony od podatku na podstawie art. 122 ust. 1, który wytwarza złoto inwestycyjne lub przetwarza złoto w złoto inwestycyjne, ma prawo do odliczenia od kwoty podatku należnego kwotę podatku naliczonego od nabycia, w tym również wewnątrzwspólnotowego, lub importu towarów lub usług, związanych z wytworzeniem lub przetworzeniem tego złota.   Przepis art. 86 ust. 2 stosuje się odpowiednio (art. 124 ust. 3 ustawy).   Według art. 125 ust 1 i 2 ustawy, podatnicy dokonujący dostaw złota inwestycyjnego są obowiązani prowadzić ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Ewidencja powinna zawierać także dane dotyczące nabywcy, które umożliwiają jego identyfikację.   Podkreśla się, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, na określonych zasadach pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.   Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.   Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.   Natomiast w myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.   Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.   Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca (spółka prawa francuskiego) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie kupna, sprzedaży rafinacji, obróbki wykończeniowej, przetwarzania, importu, eksportu i odzysku metali szlachetnych. Spółka postanowiła prowadzić swoją działalność również na terytorium Polski. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nabywa w Polsce od polskich dostawców, złoto nieposiadające statusu złota inwestycyjnego w rozumieniu art. 121 ustawy o podatku od towarów i usług. W ramach tego rodzaju transakcji nabywa złom/odpady złota (dalej: Złoto Nieinwestycyjne).  Polscy dostawcy dokumentując te transakcje dostawy na rzecz Wnioskodawcy złota nieposiadającego statusu złota inwestycyjnego wystawiają faktury, z naliczoną według stawki podstawowej 23% kwotą podatku VAT. Spółka następnie wysyła zakupiony w ten sposób towar (to jest Złoto Nieinwestycyjne) do Francji (w ramach przemieszczenia własnego) celem przetopienia/przerobienia, wskutek czego powstanie złoto inwestycyjne w rozumieniu art. 121 Ustawy. Po przekształceniu Złota Nieinwestycyjnego w złoto inwestycyjne w rozumieniu Ustawy, towar, głównie w formie sztabek lub monet (czyli złoto inwestycyjne w rozumieniu art. 121 Ustawy, powstałe z przekształcenia Złota Nieinwestycyjnego) w ramach przemieszczenia własnego jest wysyłane z Francji do Polski. Wskutek powyższego Wnioskodawca rozpoznaje w Polsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT) złota inwestycyjnego. Spółka wykazując WNT, podaje odpowiednią wartość podstawy opodatkowania WNT, jednocześnie w rubryce nr 24 (części deklaracyjnej JPK-VAT_7) nie wykazuje kwoty należnego z tego tytułu podatku VAT, stosując tym samym zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 122 Ustawy. W dalszej kolejności Spółka sprzedaje w Polsce (dokonuje dostawy) złota inwestycyjnego na rzecz swoich kontrahentów, wykazując, stosownie do powołanego powyżej przepisu art. 122 Ustawy dostawę zwolnioną od podatku VAT. Spółka nie skorzystała z prawa do rezygnacji ze zwolnienia, na podstawie art. 123 ustawy o podatku od towarów i usług. Konsekwentnie Spółka dokonując w Polsce wewnątrzwspólnotowego nabycia złota inwestycyjnego (w ramach przemieszczenia własnego) rozpoznaje i deklaruje podstawę opodatkowania WNT, z uwagi jednak na to, że czynność taka podlega zwolnieniu z VAT, nie deklaruje kwoty podatku należnego z tego tytułu.   W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawidłowości wykazywania podatku VAT wynikającego z faktur wystawionych przez polskich dostawców złota niebędącego złotem inwestycyjnym w rozumieniu Ustawy (w postaci granulatu, odpadów, złomu) jako podatek naliczony podlegający odliczeniu w całości (w stu procentach) stosownie do przepisu art. 124 ust. 1 pkt 2 ustawy.   Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.   Wskazuje się, że w świetle ustawy, złoto inwestycyjne spełniające warunki określone w art. 121 ustawy jest rzeczą, zatem zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy stanowi towar.   Przez sprzedaż, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 22 ustawy, należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.   Złotem inwestycyjnym w rozumieniu art. 121 ust. 1 ustawy jest: 1) złoto w postaci sztabek lub płytek o próbie co najmniej 995 tysięcznych oraz złoto reprezentowane przez papiery wartościowe; 2) złote monety, które spełniają łącznie następujące warunki: a) posiadają próbę co najmniej 900 tysięcznych, b) zostały wybite po roku 1800, c) są lub były obowiązującym środkiem płatniczym w kraju pochodzenia, d) są sprzedawane po cenie, która nie przekracza o więcej niż 80% wartości rynkowej złota zawartego w monecie.   Definicja złota inwestycyjnego zawarta w ustawie ogranicza się jedynie do wskazania rodzaju przedmiotów, tj. sztabki lub płytki o określonej próbie, które są traktowane jako złoto inwestycyjne.   Zatem ww. definicja złota inwestycyjnego opiera się przede wszystkim na przesłankach czystości złota oraz formy, w jakiej się ono znajduje.   Na podstawie art. 122 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę, wewnątrzwspólnotowe nabycie i import złota inwestycyjnego, w tym również złota inwestycyjnego reprezentowanego przez certyfikaty na złoto asygnowane lub nieasygnowane, lub złota, którym prowadzony jest obrót na rachunkach złota, oraz w szczególności pożyczki w złocie i operacje typu swap w złocie, z którymi wiąże się prawo własności lub roszczenie w odniesieniu do złota inwestycyjnego, a także transakcje dotyczące złota inwestycyjnego związane z kontraktami typu futures i forward, powodujące przeniesienie prawa własności lub roszczenia w odniesieniu do złota inwestycyjnego.   Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca nabywa w Polsce od polskich dostawców, złoto nieposiadające statusu złota inwestycyjnego w rozumieniu art. 121 ustawy o podatku od towarów i usług. Polscy dostawcy dokumentując te transakcje dostawy na rzecz Wnioskodawcy złota nieposiadającego statusu złota inwestycyjnego wystawiają faktury, z naliczoną według stawki podstawowej 23% kwotą podatku VAT. Spółka następnie wysyła zakupiony w ten sposób towar (to jest Złoto Nieinwestycyjne) do Francji (w ramach przemieszczenia własnego) celem przetopienia/przerobienia, wskutek czego powstanie złoto inwestycyjne w rozumieniu art. 121 Ustawy. Po przekształceniu Złota Nieinwestycyjnego w złoto inwestycyjne w rozumieniu Ustawy, towar, głównie w formie sztabek lub monet (czyli złoto inwestycyjne w rozumieniu art. 121 Ustawy, powstałe z przekształcenia Złota Nieinwestycyjnego) w ramach przemieszczenia własnego jest wysyłane z Francji do Polski. Wskutek powyższego Wnioskodawca rozpoznaje w Polsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT) złota inwestycyjnego. Następnie Spółka w ramach prowadzonej w Polsce działalności, dokonuje dostawy złota inwestycyjnego.   W treści powołanego wyżej art. 124 ustawy przewidziano wyjątek dający prawo do odliczenia podatku naliczonego tym podatnikom, którzy dokonują czynności dotyczących złota inwestycyjnego zwolnionych od podatku VAT wskazanych w art. 122 ust. 1 ustawy, wymieniając jednocześnie enumeratywnie katalog towarów i usług, których nabycie uprawnia do takiego odliczenia.   Mając na uwadze opis analizowanej sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa stwierdzić należy, że Wnioskodawca ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur wystawionych przez polskich dostawców złota niebędącego złotem inwestycyjnym, które następnie po przekształceniu w złoto inwestycyjne w rozumieniu art. 121 ustawy jest sprzedawane przez Wnioskodawcę ze stawką zwolnioną od podatku VAT na podstawie art. 122 ustawy.   W konsekwencji zatem, stwierdzić należy, że w oparciu o przedstawiony stan faktyczny Spółka postępuje prawidłowo, wykazując podatek VAT wynikający z faktur wystawionych przez polskich dostawców złota niebędącego złotem inwestycyjnym w rozumieniu ustawy (w postaci granulatu, odpadów, złomu) jako podatek naliczony podlegający odliczeniu w całości (w stu procentach).   Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w niniejszym zakresie należało uznać za prawidłowe.   Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione we własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.   Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie  ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).   Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.